วัดพระธรรมกายและสิ่งก่อสร้าง

ครูไม่ใหญ่ชวนมารับอั่งเปาวันอาทิตย์ แล้วเล่าว่าอาจารย์หมวยเล็กชวนสร้างเสาแก้วพันปี ซึ่งจะรองรับมหารัตนวิหารคดที่ในปี 2550 จะเชิญพุทธบริษัทสี่ทั่วโลกเกินล้านคนและพุทธบุตรหลายแสนรูปมาชุมนุม ใครสร้างเสาแก้ว 1,300 ต้น ต้นละร้อยหรือต้นละพันมีของขวัญเป็นเครื่องระลึกถึงบุญ ไม่ใช่ของขลังหรือของขาย และคำว่าพุทธพาณิชย์เพิ่งถูกสมมุติขึ้นในยุคนี้ไว้ใช้โจมตีกัน ไม่เหมาะกับพุทธภัณฑ์ ความทรงจำมนุษย์มีขีดจำกัด ของขวัญช่วยกระตุ้นให้ระลึกถึงบุญ

ครูไม่ใหญ่ให้หนูน้อยอำนวยพรวันตรุษจีน แล้วเป็นช่วงที่เสียงถอดเพี้ยนเป็นภาษาอังกฤษปนจนอ่านไม่ได้ พอจับได้ว่าพูดถึงการสร้างเสาแก้วพันปี 1,300 ต้นและการมารับของขวัญ จากนั้นอธิบายว่าของขวัญที่ระลึกช่วยให้นึกถึงวันที่ได้สั่งสมบุญเพราะความทรงจำไม่เที่ยง เป็นของขวัญ ไม่ใช่ของขลังหรือของขาย ไม่มีพุทธพาณิชย์

ครูไม่ใหญ่ออกจากสมาธิแล้วเห็นนักเรียนอนุบาลท่านหนึ่งที่เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากอเมริกา ไม่เคยขาดบุญใหญ่ ให้เปิดเพลงต้อนรับ แล้วกล่าวถึงคนที่มาชวนผู้มีบุญสร้างเสาแก้วพันปีให้ครบตามเป้า ช่วงนี้เสียงถอดเพี้ยนมากและมีบรรทัด jingle ซ้ำคั่นยาว ชื่อผู้ที่ต้อนรับและตัวเลขเป้าเสาแก้วฟังไม่ชัด

เสาแก้วพันปียังอยู่ในช่วงโปรโมชันให้ผู้มีบุญทุนน้อยได้สร้างด้วยตัวเองและชวนคนอื่นมาสร้าง ให้มหารัตนวิหารคดเสร็จเร็วเพื่อรองรับพุทธบริษัทสี่ทั่วโลกที่จะมาชุมนุมในปี 2550 ในวันพุทธศาสนาของโลก จะได้เห็นพระหลายแสนรูปหลายนิกายพร้อมกันรอบมหาธรรมกายเจดีย์ ซึ่งการเห็นพระจำนวนมากเป็นบุญใหญ่ เรียกว่าทัสสนานุตตริยะ เรื่องการถวายทานพระนับแสนนับล้านรูปในพระไตรปิฎกที่เคยนึกภาพไม่ออกจะได้เห็นว่าเป็นจริง และเรามีส่วนเป็นผู้สถาปนา

ประกาศรายนามผู้ร่วมบุญโครงการสร้างเสาแก้วพันปีประจำวันที่ 31 มกราคม 2549 มีผู้ถวายเพิ่มต้นละร้อยบาทหลายราย ชื่อผู้ร่วมบุญและจำนวนเงินถอดเสียงไม่ชัด ยังไม่ยืนยันการสะกด ต่อด้วยบรรทัด jingle และเสียงเพี้ยน

ครูไม่ใหญ่ชวนดูสปอตสาวน้อยที่ต้องไปเต้นบนเวทีเพื่อบอกให้มาสร้างเสาแก้วพันปี 1,300 ต้น ต้นละ 100 บาทในช่วงโปรโมชั่น เธอขึ้นจากน้ำ ฉวยกระเป๋า วิ่งผ่านป่าไปโรงละคร ผู้กำกับนับคนแล้วขาดไปหนึ่ง แต่เธอไม่กังวลเพราะตั้งใจว่าภารกิจนี้ต้องสำเร็จ และมาทันพอดีตรงช่องว่างกลางเวที ครูไม่ใหญ่ชวนให้กำลังใจเธอแล้วเปิดดูอีกรอบ ช่วงราว 755-850 วินาทีถอดเสียงไม่ได้ความ

ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าโรคน้อยใจคือใจที่เหลือความสุขนิดเดียว เพราะเอาความคิดที่ไม่เป็นเรื่องมาเบียดความสุขออกไป คนแก่มักเป็น ครูไม่ใหญ่เองก็แก่แล้ว ถ้าใครไม่สร้างเสาแก้วพันปีก็น้อยใจ แล้วเกริ่นว่าจะไปเกาหลี ผู้ที่ไม่ได้เห็นพระมานานเมื่อได้เห็นพระจะซึ้งไม่น้อยกว่าพระราชาเห็นพระเจ้าสุตโสมกลับมา แล้วเริ่มเพลงอารีรัง

ครูไม่ใหญ่ว่าต้องให้เวลาพระเจ้าสุตโสมทดสอบโปริสาทหนึ่งคืน พรุ่งนี้จะได้ดูว่าตกลงอย่างไร แล้วยกประโยคจากละครให้นักเรียนทั่วโลกทบทวนว่าทางไปสู่ปรโลกของเราชำระให้บริสุทธิ์แล้วหรือยัง ฉาบทางไว้ด้วยสุรา การพนัน หรือด้วยการให้ทาน โดยเฉพาะคนที่ปลดเกษียณแล้วเหลือแค่ตาแก่คนหนึ่ง ความตายไม่มีนิมิตหมาย ชวนมาเอาบุญใหญ่เสาแก้วพันปีวันอาทิตย์ ให้ทางสว่าง เลือกเอาว่าจะหลับแล้วตื่นกลางวิมาน มีเทวรถมารับ หรือถูกดูดลงมหานรก แล้วบอกว่าตอนนี้เลือกฟังเคสกลับตาลปัตร

ต่อจากสปอต ครูไม่ใหญ่พูดถึงเสาแก้วสามร้อยต้นที่จะรองรับมหาวิหารในปี 2550 เด็กในเทปรีบวิ่งมาให้ทันถ่ายรูป เปรียบว่ายังมีผู้มีบุญที่ทำให้ครูไม่ใหญ่ลุ้นระทึกอยู่เรื่อย ๆ ว่าจะมาสร้างเสาแก้วพันปีกันเมื่อไร มักรอตอนใกล้ ๆ ครูไม่ใหญ่เหมือนผู้กำกับที่นับหนึ่งสองสามสี่แล้วหายไปหนึ่ง จึงขอให้ช่วยกันรีบสร้างให้เสร็จ ใครทำใครได้บุญ

เกริ่นสั้น ๆ ว่าวันนี้มีกรณีศึกษาที่เจ้าของเคสงงว่าทำไมชีวิตเป็นอย่างนี้ บางทีก็มึน ๆ ซึม ๆ ก่อนไปถึงตรงนั้นให้แต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จก่อน จากนั้นมีช่วงราวสามนาทีครึ่งที่ไม่มีบรรทัดถอดเสียง แล้วกลับมาชวนยิ้มทุกวัน ยังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ แล้วประกาศว่าหมดช่วงโปรโมชั่นเสาแก้วแล้ว จากหลักร้อยให้ขึ้นหลักพัน เข้าสู่ช่วงช่วยกันทำให้เสร็จ

สาวน้อยบอกไว้ในช่วงโปรโมชั่น แต่ตอนนี้ถึงช่วงช่วยกันทำให้เสร็จ ปีหน้าจะได้เป็นที่รองรับพุทธบริษัทสี่ทั่วโลกโดยเฉพาะพุทธบุตรที่ตื่นตัวอยากมาชุมนุม มาฆบูชาที่จะถึงมีคนมาจากหลายประเทศ เกาหลีก็มา และบอกว่าเดี๋ยวจะมีเรื่องราวของทางเกาหลี

ตอนนี้ขยับพ้นยุคโปรโมชั่นมาเป็นยุคช่วยกันสร้างให้เสร็จ จะได้รองรับงานปีหน้าซึ่งอีกราวหนึ่งปีจะใช้งาน เราลงมาเกิดเพื่อสร้างบารมีและปฏิบัติภารกิจ เพราะมีเป้าหมายไปสู่ที่สุดแห่งธรรม บางคนถามว่าเป็นมหายานหรือเปล่าเพราะมหายานว่าจะเข้านิพพานเป็นคนสุดท้าย ครูไม่ใหญ่ตอบเล่น ๆ ว่าไม่ใช่มหายานแต่เป็นอัครบรมมหายาน (คำที่ได้ยินในถอดเสียง พูดสนุก อย่าถือสา) แต่เป้าหมายเอาจริง

การมาเกิดเป็นมนุษย์แม้อยู่นอกคุกก็ยังเหมือนอยู่ในคุก ต้องหลุดไปให้ได้และไม่หลุดไปลำพัง ต้องสั่งสมบุญบารมีเต็มที่ อย่างน้อยให้บรรลุธรรมภายใน เข้าถึงพระธรรมกายและศึกษาวิชชาธรรมกาย จะรู้ว่าความปรารถนาไปสู่ที่สุดแห่งธรรมเริ่มเมื่อไรเพราะอะไร มหารัตนวิหารคดจะเป็นจุดที่ทำให้พุทธบุตรและพุทธบริษัทสี่เป็นหนึ่งเดียวเหมือนดวงตะวันดวงเดียว ภาพการชุมนุมที่เป็นระเบียบแพร่ไปทั่วโลกผ่านจานดาวธรรม คนเห็นจะเกิดคำถาม แสวงหาคำตอบ เกิดศรัทธาปฏิบัติธรรม สันติสุขภายในขยายเป็นสันติภาพโลกเป็นลูกโซ่ เหลืออีกหนึ่งอาทิตย์ ให้ไปตามผู้มีบุญมาช่วยกัน

ครูไม่ใหญ่สรุปว่าที่พระเกาหลีไม่เทศน์สอนก็ถูกส่วนหนึ่งแต่ยังไม่สมบูรณ์ ควรทำแบบเมืองไทยคือพระเป็นทั้งนักเรียนและครู ศึกษาคำสอนพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วแบ่งปันให้ญาติโยมซึ่งไม่มีเวลาศึกษาเอง ทั้งพระและญาติโยมศึกษาปฏิบัติไปด้วยกันจึงจะสู้ได้ ไม่ใช่ปลีกตัวไปลำพังกว่าจะแก้ปริศนาธรรมออก แล้ว (หลังบรรทัดยาวราวสองนาที) บอกว่าเมืองไทยต้องเอาแบบเกาหลีและเกาหลีต้องเอาแบบเมืองไทย มาแลกเปลี่ยนกัน ซึ่งต้องมีที่รวมพุทธบุตรคือมหารัตนวิหารคด แล้วว่าเวลาสามทุ่มกว่าแล้ว

ทำใจให้บริสุทธิ์ด้วยการมาทำเสาแก้วพันปีสักต้น หรือจะพันสามร้อยต้น ตอนนี้หมดช่วงโปรโมชั่นแล้ว ต้นละพัน ให้อยู่ในยุคช่วยกันสร้างให้เสร็จ บุญนี้ทำให้ใจใสจะได้เห็นเป็นบุญตาและเอาไปใช้ตอนเดินทางไปสู่ปรโลก เพราะทุกคนต้องตาย จากนั้นเกือบสี่นาทีมีบรรทัดถอดเสียงเพียงบรรทัดเดียวว่าเมื่อต้องตายกันทุกคนต้องเตรียมตัวให้ดี (เนื้อหาช่วงนั้นฟังไม่ชัดในบรรทัดถอดเสียง)

ครูไม่ใหญ่ตั้งกติกาว่าใครไม่ตอบต้องสร้างเสาแก้วพันปีหนึ่งต้น ต้นละหนึ่งพัน ตอบผิดไม่เป็นไร แล้วให้นักเรียนตอบความสำคัญสี่อย่างของวันมาฆบูชา มีคนไม่ยอมตอบจึงโดนหนึ่งต้น ครูไม่ใหญ่ชวนว่าถ้าตอบ ต่อไปปากจะสวย ฟันเรียงสวย ลิ้นรับรสอร่อยแต่ไม่อ้วน เกิดดวงปัญญา เสียงดังกังวานไม่แหบ แล้วให้ไล่ตอบทีละข้อ ช่วงนี้บรรทัดถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษหลายจุด

อีกวันแห่งความรักคือวันมาฆบูชา ถ้าไม่มีวันนี้เราจะไม่รู้คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และพระพุทธศาสนาจะไม่ขยายไปทั่วโลกสืบทอดสองพันกว่าปี เพราะเป็นวันประชุมใหญ่ที่วางอุดมการณ์ หลักการ และวิธีการ เป็นวันแห่งความรักมวลมนุษยชาติอย่างแท้จริง จากนั้นบอกข้อสอบไว้ก่อนว่าดูเทปจบจะถามคำถามใหญ่สี่ข้อ ใครไม่ตอบหรือตอบในใจต้องสร้างเสาแก้วหนึ่งต้นพันบาท เลยช่วงโปรโมชันแล้ว เพื่อสร้างมหารัตนวิหารคด ตอบผิดไม่เป็นไรแต่ต้องตอบ เพราะการตอบช่วยยกใจให้สูงและใส

ครูไม่ใหญ่ว่าปีนี้ต้องช่วยกันสร้างมหารัตนวิหารคดให้สำเร็จ มีเวลาอีกเพียงหนึ่งปีก่อนงานปีหน้า แล้วยกหนังสือเรื่องนครมักกะฮ์ที่มีคนส่งมา ผู้เขียนและผู้แปลชื่อถอดเสียงไม่ชัดยังไม่ยืนยันการสะกด ว่าเพื่อนต่างศาสนิกเต็มด้วยพลังศรัทธา มีระบบระเบียบแบบแผนสืบต่อกันมาเป็นพันปี ชาวพุทธต้องศึกษาไว้ เล่าความรู้ใหม่ว่าหินดำเดิมมาจากสวรรค์ขาวกว่าน้ำนมแต่กลายเป็นสีดำเพราะบาปของมนุษย์ แล้วอ่านเรื่องการขยายพื้นที่มัสยิดหลายครั้ง สมัยกษัตริย์ฟาฮัดราวปี ค.ศ. 1988 จนมีพื้นที่เกือบสองแสนตารางเมตร หลังคาชั้นบนจุคนได้ราวแปดหมื่นคน ครูไม่ใหญ่ชื่นชมว่าทำได้ดีน่ายกย่อง บางบรรทัดถอดเสียงเพี้ยน

ครูไม่ใหญ่ว่าของเราสร้างทีหลังจึงมีโอกาสทำให้ใหญ่ได้ทีเดียว พื้นที่หนึ่งตารางกิโลเมตรหรือ 625 ไร่ ราวหนึ่งล้านตารางเมตร เพิ่มชั้นบนอีกสามสี่แสนก็ล้านเศษ เตรียมไว้เลยจะได้ไม่ต้องขยายหลายครั้งอย่างเพื่อนต่างศาสนิกที่ต้องขยายสามสี่ครั้งเพราะศาสนิกเพิ่มขึ้น เราอยู่ในรุ่นของการสถาปนา นอกจากผลบุญแล้วความปีติภาคภูมิใจจะเกิดทุกครั้งที่นึกว่าเป็นผู้สถาปนามหารัตนวิหารคด มหาธรรมกายเจดีย์ และลานธรรม เวลาเหลืออีกไม่มาก ใครยังไม่ได้ทำให้มาทำ ใครทำแล้วทำอีกจนกว่าจะเสร็จ

วันนี้ไม่ได้ทำสปอตมา ครูไม่ใหญ่จึงเล่าเองถึงของขวัญสำหรับผู้มีบุญที่มาสร้างมหารัตนวิหารคด ชื่อทวิรัตน์ หมายถึงรัตนะสองอย่างรวมกัน คือมหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง คุณยายอาจารย์ของเรา กับมหารัตนวิหารคด แซวว่าอย่าตกใจนึกว่าบิ๊กแจ๋ว และยังมีของขวัญที่ต้องใช้กล้องส่อง เป็นครั้งแรกของโลก คือบิ๊กจิ๋ว องค์พระขนาดครึ่งเซนติเมตรที่ยังไม่เคยมีใครสร้างมาก่อน สวยด้วย มีกรอบดีไซน์ดี ห้ามเอาไปอมเพราะเล็กมาก ชื่อของขวัญถอดเสียงสลับไปมาระหว่างทวิรัต ทวิรัฐ ยังไม่ยืนยันการสะกด

อ่านรายนามผู้ร่วมโครงการสร้างเสาแก้วพันปี 1,300 ต้น ประจำวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2549 มีทั้งกัลยาณมิตรรายบุคคล ครอบครัว และกลุ่มบุญ พร้อมจำนวนเงินเช่นสองหมื่นบาท ชื่อเจ้าภาพและจำนวนเงินหลายรายถอดเสียงเพี้ยนมาก อ่านไม่ได้ ต่อด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักที่ถอดซ้ำราวหนึ่งนาทีครึ่ง

ผู้ร่วมงานให้สัมภาษณ์ว่ามงคล 38 ประการเป็นวิธีปฏิบัติตนในพุทธศาสนา เมื่อเด็กรับรู้ตั้งแต่เล็กและนำไปปฏิบัติจนเป็นนิสัยก็จะมุ่งทำดี การสอบทั่วประเทศทั้งเยาวชน นิสิตนักศึกษา และครูอาจารย์เป็นการปลูกฝังให้เป็นคนดี แก้ปัญหาสังคมที่ต้นเหตุ และขอให้ชมรมพุทธศาสน์สากลจัดสอบไปทั่วโลก พิธีกรปิดว่าเป็นพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและกำลังใจจากผู้นำองค์กรทั่วโลก จิตใจที่สูงส่งมีค่ามากกว่ารางวัลใด ๆ แล้วถามนักเรียนว่าทำความสำเร็จบุญเสาแก้วพันปี 1,300 ต้นแล้วหรือยัง ให้ทำจนมหารัตนวิหารคดเสร็จสมบูรณ์

ละครสรุปว่าพระพุทธเจ้าตรัสเล่าเรื่องโปริสาทคนกินคนเมื่อภิกษุทูลถามถึงอดีตชาติของพระองคุลิมาล แล้วประชุมชาดกว่าพระเจ้าโปริสาทมาเป็นพระองคุลิมาล กาลหัตถีเสนาบดีมาเป็นพระสารีบุตร นันทพราหมณ์มาเป็นพระอานนท์ รุกขเทวดามาเป็นพระมหากัสสปะ ท้าวสักกะมาเป็นพระอนุรุทธะ พระราชาร้อยเอ็ดพระองค์มาเป็นพุทธบริษัท พระราชมารดาบิดามาเป็นมหาราชตระกูล และพระเจ้าสุตโสมคืออดีตชาติของพระพุทธองค์ ข้อคิดคือพระเจ้าพรหมทัตแม้ติดในรสเนื้อมนุษย์และฆ่าคนมามาก แต่มีกตัญญูต่อครูอาจารย์ ไม่ประทุษร้ายกัลยาณมิตร และยอมทำตามธรรมแม้ต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพัน จึงกลับมาครองราชย์ มั่นในศีล บำเพ็ญมหาทาน การคบกัลยาณมิตรจึงสำคัญยิ่ง ท้ายเทปเชิญชวนร่วมสร้างเสาแก้วพันปีตามที่หลวงพ่อชักชวน เพื่อความสำเร็จของมหารัตนวิหารคดที่รองรับพระภิกษุและสาธุชนทั่วโลก ชื่อบางชื่อในประชุมชาดกถอดเสียงเพี้ยนและเรียบเรียงตามบริบท

ครูไม่ใหญ่เล่าว่าให้พระเณรวัดพระธรรมกายที่สอบได้เพียงปากกาด้ามเดียวกับคำพูดให้ไปยกชั้นมาให้ได้ สอบไม่ได้ก็ไม่เป็นไรแต่จะเรียกถามเหตุผลเป็นส่วนตัวด้วยความรัก ไม่ให้ปัจจัยเลย เพราะอาหาร ที่อยู่ จีวร ยารักษาโรคมีพร้อมแล้ว ท้าให้ไปถามพระเณรได้ ทุกวันอาทิตย์พระเณรกลับเข้าแถวถวายปัจจัยครูไม่ใหญ่ แม้นักเรียนอนุบาลก็เข้าแถวถวาย แล้วครูไม่ใหญ่เอาปัจจัยไปสร้างเสาแก้วพันปี รองรับมหารัตนวิหารคดให้พุทธบริษัทสี่ทั่วโลกมารวมกันสร้างบุญ มุ่งไปที่สุดแห่งธรรมและแวะดุสิตบุรี

ชวนเตรียมสร้างบารมีกันให้เยอะ ๆ เล่าว่าคราวก่อนหล่อองค์พระเล็ก ๆ สามแสนองค์เพื่อนำไปประดิษฐานที่อาคารภาวนา 60 ปี (ตัวเลขช่วงต้นถอดเพี้ยน) แต่ตอนนี้องค์โตขึ้นคือพระธรรมกายประจำตัวที่จะนำไปประดิษฐานในมหาธรรมกายเจดีย์ เป็นพระธรรมกายประจำตัวภายนอก เมื่อผ่านพันปีไปแล้วองค์ที่อยู่ภายในมหาธรรมกายเจดีย์จะเสื่อมสลายช้ากว่า และจะได้มหาธรรมกายเจดีย์ที่มีพุทธปฏิมากรถึงหนึ่งล้านองค์ เป็นที่รวมใจของมนุษย์และเทวดาให้ระลึกถึงพระพุทธเจ้าที่ดับขันธปรินิพพานไปแล้วนับไม่ถ้วน

ครั้งหนึ่งพี่สาวถือถาดอาหารไปไหว้ศาลพระภูมิ รู้สึกถาดหนักขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนมีอะไรมากินข้าวในถาดจนถือไม่ไหวต้องวางลงพื้น อีกครั้งในปีเดียวกันเห็นเงาดำพร้อมเสียงแม่พูดข้างหูว่าพวกมึงไม่เคยตายไม่รู้ว่ากูหิวแค่ไหน อยากให้กูไปเกิดแต่ยังไปไม่ได้ ให้สร้างพระให้ก่อน จะนั่งรอบุญอยู่ที่นี่ ผู้เขียนรู้เรื่องจึงส่งเงินให้พี่สาวสร้างพระธรรมกายประจำตัวที่วัดพระธรรมกาย แต่พี่สาวไปไม่ถูกจึงสร้างองค์พระที่วัดใกล้บ้านแทน ต่อมาพี่เขยฝันว่าแม่มานอนแทรกกลาง บอกว่าไม่ลำบากแล้ว ชื่นใจที่ลูกหลานทำบุญไปให้ วันพระให้ไปทำบุญ ครูไม่ใหญ่ว่าต้องให้ผีบอกถึงจะเชื่อ ส่วนผู้เขียนทำบุญเสาแก้วที่ศูนย์โตเกียวอุทิศให้แม่ สองวันต่อมาฝันเห็นแม่ใส่ชุดราตรีสีชมพูประดับเพชร หน้าสวยเหมือนอายุสามสิบ บอกว่าไม่ลำบากแล้ว

พี่ชายที่ตายทิ้งค่าเสียหายเป็นแสนบาทและทิ้งลูกเล็ก ๆ ที่แม่ก็ตายเพราะเหล้าและเอดส์ ให้ญาติต้องรับผิดชอบอีกคนอย่างไม่รู้อนาคต ครูไม่ใหญ่ว่านี่คือความหายนะที่เกิดเพราะเหล้า สุดท้ายลูกและครอบครัวขอปวารณาถวายบำรุงพระพุทธศาสนาช่วยพระภาคใต้เดือนละห้าพันบาท ร่วมบุญกฐินตลอดชีวิตเดือนละห้าพันบาท และจะถวายปัจจัยสร้างเสาแก้วพันปีหนึ่งต้นให้สำเร็จ

สามีเป็นเพียงข้าราชการที่ไม่ร่ำรวย (ถอดได้ว่าข้อโดยการ) แต่ทำบุญระดับเต็มกำลังแทบทุกงาน ทั้งงานปี 46 อาคารภาวนา 60 ปี และตกลงกันทำบุญเสาแก้วพันปี ทำหน้าที่ผู้นำบุญ ชวนคนสร้างพระ ชวนเปิดบ้านกัลยาณมิตร ชวนคนในหมู่บ้านติดจานดาวธรรมได้ 20 จาน ทุกวันอังคารออกเงินเช่ารถพาคนใหม่ไปศูนย์กัลยาณมิตรใกล้บ้าน วันอาทิตย์ต้นเดือนชวนคนนั่งรถมาวัด ก่อนวันมาฆบูชาราวสองสัปดาห์สามีตัดสินใจซื้อรถป้ายแดงคันใหญ่เพื่อรับคนมาวัดให้มากขึ้น ตั้งใจเริ่มใช้วันมาฆบูชา ตัวเลขจำนวนเสาแก้วในบรรทัดถอดเสียงไม่ชัด

ช่วงอ่านรายนามผู้ร่วมบุญเสาแก้วพันปี ถอดเสียงได้ว่ามีจำนวนต้นและยอดเงินของแต่ละครอบครัว และกล่าวถึงกรอบที่ 125 แต่ส่วนใหญ่ถอดเสียงเพี้ยนเป็นคำต่างภาษาจนอ่านรายนามและตัวเลขไม่ได้ ยังไม่ยืนยันตัวเลข

เข้าสู่ผลการปฏิบัติธรรมของหญิงไทยอีกคนที่มีสามีชาวอิตาลี (ถอดเสียงได้ว่านามสกุลคาทารี ปิตติท อายุสี่สิบสี่ปี ยังไม่ยืนยันการสะกด ต่อด้วยบรรทัดคำว่าสวัสดีซ้ำที่ Whisper หลุดราวครึ่งนาที) เธอเล่าว่าเหงาจึงหาทางแก้ด้วยการฟังเพลง เที่ยว เข้าผับ เต้นรำ แล้วหันไปหางานทำ ยิ่งทำยิ่งสนุก ทุ่มชีวิตให้การทำงาน มีเวลาหาเงินแต่กลับไม่มีเวลาใช้เงิน ครูไม่ใหญ่แซวว่าเงินในบัญชีเพิ่มเยอะ ถ้าไม่มีเวลาใช้ก็มาจอยกัน เอามาสร้างมหารัตนวิหารคดซึ่งยังต้องใช้เงินอีกมาก เธอว่ารู้สึกเหมือนตัวเองรวยแต่เหนื่อยฟรี ครูไม่ใหญ่ว่าต่อไปจะเหนื่อยไม่ฟรีแล้ว ให้เอาสองหาร ครึ่งหนึ่งมาสร้างมหารัตนวิหารคดเป็นบุญติดตัว ที่เหลือก็เลี้ยงสังขารไป เพราะเราคือผู้ออกแบบชีวิต

ครูไม่ใหญ่ว่ามาหล่อกัน ไม่ใช่มาขี้เหร่ แล้วบอกว่าวันนั้นไม่แน่อาจมีบุญใหญ่พิเศษ ถ้ามีความพร้อมทุกด้านอาจไปกราบอาราธนาพุทธบุตรทั่วประเทศมาเป็นสิริมงคลที่มหารัตนวิหารคด มาสวดมนต์เจริญภาวนาให้ศีลให้พรในวันที่หล่อพระธรรมกายประจำตัวแสนองค์ เพราะพุทธบุตรทุกรูปมีบารมีมาก และช่วยกันคุ้มครองโลกด้วยการอธิษฐานจิตให้โลกเป็นโลกแก้ว ให้บางประเทศที่ยังไม่เข้าท่าเข้าทางเรื่องเอาชาติไปกู้ชาติกลับเข้าที่ ช่วงราว 1197-1221 Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษจนอ่านไม่ได้

พุทธบุตรเพิ่งไปสวดที่ท้องสนามหลวงมาแล้ว แต่ครั้งนี้จะเป็นที่มหาธรรมกายเจดีย์ ภายใต้มหารัตนวิหารคด เพราะหมู่คณะทำไปใช้ไป จะเป็นรุ่นแรกที่มาใช้ มาวอร์ม ๆ ทำความสะอาดมหารัตนวิหารคดเป็นชุดแรกของโลก ระยะรอบมหารัตนวิหารคดสามกิโลเศษ ถ้าตั้งอาสนะแถวเดียวพุทธบุตรจะยาวสามกิโล ถ้าห้าแถวได้สิบหกกิโลเท่ากับหนึ่งโยชน์ เทียบว่ายาวไปถึงดอนเมือง นึกแล้วปลื้ม แต่ต้องดูความพร้อมก่อน

จะอาราธนาพุทธบุตรต้องดูความพร้อมเรื่องห้องน้ำ น้ำใช้ และความสะอาด เพราะรอบมหารัตนวิหารคดด้านนอกยังมีฝุ่น ไม่อยากให้มีอะไรระคายเคืองพุทธบุตรแม้เพียงเล็กน้อย เพราะท่านเป็นเนื้อนาบุญของโลก เป็นหนึ่งในพระรัตนตรัย ใครมาร่วมงานวันนั้นถือเป็นชุดแรกของโลกที่ได้สั่งสมบุญที่มหารัตนวิหารคด เป็นการวอร์มว่าภาพปี 2549 เป็นอย่างนี้ ปี 2550 ต้องอลังการกว่านี้ จะได้ดูว่ามีข้อบกพร่องตรงไหน แต่ท่านจะรับอาราธนาหรือไม่ต้องช่วยกันอธิษฐานจิต แล้วเล่นคำว่ามาก็หล่อ ใครมาก็หล่อ มาหล่อพระกัน เป็นทางมาแห่งบุญ

พุทธบุตรที่สนามหลวงเมื่อวันเสาร์เป็นตัวแทนของพุทธบุตรทั่วประเทศ เพราะสนามหลวงไม่มีหลังคาจึงมาได้ส่วนหนึ่ง แต่มหารัตนวิหารคดมีหลังคา นิมนต์มาได้เยอะ มาเท่าไรรับไม่อั้น จึงตอบคำถามได้ว่าทำไมต้องสร้างใหญ่ ก็เพราะพระเยอะ แล้วถามว่าสร้างใหญ่ผิดกฎหมาย ผิดศีลธรรม หรือผิดขนบธรรมเนียมประเพณีหรือไม่ หนักใครไหม ครูไม่ใหญ่ชี้ภาพว่ามีคานมีเสารับไว้หมด ไม่หนัก สวยมาก และมีผู้มีบุญอยู่ตรงยอดหัวเสาค้ำจุนโลก

ครูไม่ใหญ่ชมว่าพระสมัครใจมากันมาก ถ้าไม่มีใครบอกว่าสนามหลวงแคบและไม่มีหลังคาคงมาหมดประเทศ ภาพนี้ช่วยให้นึกถึงสมัยพุทธกาลของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าหลายพระองค์ที่มีการประชุมสงฆ์ครั้งละเป็นแสนเป็นล้านได้ง่ายขึ้น ถ้าช่วยกันสร้างมหารัตนวิหารคดให้เสร็จ ปี 2550 จะมีมากกว่านี้ นี่แค่หลักหลายหมื่น ที่เตรียมไว้รองรับหลักหลายแสน เห็นหลักหมื่นใจยังปลื้ม แล้วแสดงความยินดีกับทุกคนที่มีส่วนทำให้งานนี้เกิดขึ้น

ในวันนั้นจะถวายไทยธรรมกันใต้มหารัตนวิหารคด ซึ่งกลั่นกรองให้สะอาดบริสุทธิ์ เหมาะเป็นที่รองรับพุทธบริษัทสี่ที่จะมาชุมนุมกันจากทั่วโลกในปี 2550 ถ้าไม่มีอุปสรรค มหารัตนวิหารคดพร้อมในระดับหนึ่งแล้วจึงเริ่มเตรียมงาน เตรียมห้องน้ำ บุญบันเทิงทีเดียว จะได้ต้อนรับท่าน ถวายไทยธรรม และรับพร ผู้ประสานงานฝ่ายพุทธบุตรบอกมาแว่ว ๆ ว่าจะไปกราบอาราธนาพุทธบุตรที่อายุร้อยปีขึ้นไปหลายรูป ครูไม่ใหญ่อยากมีอายุถึงร้อยเหมือนท่าน ช่วงกลางถอดเป็นคำซ้ำอ่านไม่ได้ราวครึ่งนาที แล้วย้ำให้รักษาใจให้ใสตลอด 25 วัน กลั่นกายวาจาใจให้บริสุทธิ์ เหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ และชวนมาหล่อ(พระ)กัน

ปี 2549 ที่ว่างเว้นมาหลายปีจะกลับมามีแบบนี้อีก และคราวนี้มีที่มุงที่บัง มีหลังคา คือข้างใต้ชั้นสองของมหารัตนวิหารคดที่ช่วยกันสร้าง ยาวเหยียดรอบละสามกิโลเศษ ต้องหลายรอบกว่าจะได้ 16 กิโลเมตร ใครอยากเป็นบุคคลประวัติศาสตร์ที่มาสร้างบุญใหญ่ให้เตรียมตัว อีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์ที่เหลือให้คอยดูวันพรุ่งนี้ คืนนี้ให้ฝันไปก่อนว่า 99.94 เหมือนทองคำบริสุทธิ์ (ถอดว่า ทองสวิส) มีแนวโน้มเป็นไปได้ ส่วนที่เป็นไปได้แน่แล้วคือหนึ่งแสนองค์ ก่อนถึงวันนั้นให้ทบทวนบุญ คลำหัวใจดูว่าปีติและภาคภูมิใจกับภาพประวัติศาสตร์

วันนี้มีข่าวดีว่ามติเป็นเอกฉันท์แล้ว จะไปกราบอาราธนาพุทธบุตรผู้มีบุญหนึ่งหมื่นวัดแรกทั่วประเทศมาเป็นเนื้อนาบุญ มาเจริญพุทธมนต์ที่มหารัตนวิหารคดรอบมหาธรรมกายเจดีย์ซึ่งยาวรอบละสามกิโลเศษ เป็นชุดแรกของโลกที่ได้นิมนต์ท่านมากลั่นมหารัตนวิหารคด รวมพระผู้ติดตามแล้วเรียงหลายแถวได้ระยะทางหนึ่งโยชน์ คือ 16 กิโลเมตร เท่าระยะจากวัดพระธรรมกายถึงดอนเมือง ครูไม่ใหญ่ชวนนึกภาพแถวพุทธบุตรต่อกันไปถึงดอนเมือง ที่เคยเห็นกันคือพระจำนวนมากแต่วัดจำนวนน้อย แต่นี่ทั้งวัดจำนวนมากและพระจำนวนมาก ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย

ก่อนไปสวีเดน ครูไม่ใหญ่ขอทำความตกลงเรื่องผู้ที่จะมาร่วมงาน เดิมไม่มีรายการกลั่นมหารัตนวิหารคดและไปกราบอาราธนาพุทธบุตรหนึ่งหมื่นวัด มีแค่หล่อพระหนึ่งแสนองค์ พอมีเมกะโปรเจกต์ที่ไม่มีใครทำนี้ขึ้นมา ตั้งใจว่าปีนี้จะทำสามครั้ง เมษายน สิงหาคม และธันวาคม ครั้งละหนึ่งหมื่นวัดไม่ซ้ำกัน ให้ได้รู้จัก ถวายทาน และฟังธรรมจากพระทั่วประเทศ นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกที่อยู่นอกประเทศไทยมาได้ก็มา มาไม่ได้ให้ดูทางจอ ผู้มาร่วมงานต้องทำหน้าที่เป็นเจ้าของวัด ต้อนรับพุทธบุตรทุกรูป ทักทาย ไหว้ กราบ และพูดกับท่านให้เป็น ผู้ชายที่อยากช่วยถือย่ามก็ระวังอย่าคว้าย่ามท่านหนีไปจนท่านกลับวัดไม่ถูก (พูดเล่น) วิธีต้อนรับจะค่อยคุยกันใน 24 วันนี้ เพราะสิ่งที่ทำจะถูกบันทึกเป็นประวัติศาสตร์ให้ชนรุ่นหลังศึกษาว่าเดินผ่านพระ ต้อนรับพระ และปฏิสันถารกับพระควรทำอย่างไร เราคือบุคคลในประวัติศาสตร์ แล้วชวนดูภาพธุดงค์อีกครั้ง

ใครเห็นภาพนั้นกี่ครั้งก็ปีติ คราวนี้ก็จะเป็นวันประวัติศาสตร์เหมือนกัน คือการกลั่นมหารัตนวิหารคดโดยพุทธบุตรทั่วประเทศหนึ่งหมื่นวัด ยาวหนึ่งโยชน์ 16 กิโลเมตร (ช่วงนี้ถอดปนภาษาอังกฤษอ่านไม่ได้บางส่วน) ขออนุโมทนาทั้งการมาร่วมพิธี การมาสร้างบารมี และการมาเป็นต้นแบบที่ดีในการต้อนรับพุทธบุตร เพราะเดี๋ยวนี้ชาวพุทธมองข้ามพุทธบุตร มองข้ามขนบธรรมเนียมประเพณีที่ดีงาม เดินผ่านพระก็ทำไม่เป็นแล้ว ถ้าปล่อยไว้จะล่มสลาย ถึงเวลาฟื้นฟู ถ้าต้อนรับดูแลท่านถูกหลักวิชา ท่านก็ทำหน้าที่เนื้อนาบุญและอายุพระศาสนา เราจะเห็นพุทธบุตรที่งดงามทุกอิริยาบถ ญาติโยมก็งดงามตาม พุทธบริษัทก็งดงามไปด้วย ที่ผ่านมาเราก็มีส่วนทำให้มันฟุบแฟบเพราะไม่ทำสิ่งดี ๆ ตอนนี้จึงต้องช่วยกันฟื้นฟู ไม่งั้นจะมาเกิดทำไม

ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้จะเอาสปอตเทลีนมหารัตนวิหารคดมาให้ดู เพิ่งคิดได้เมื่อกี้จึงให้ตัดต่อ ต้องรออีกหลายนาที แล้วชวนเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ในการเทลีนเตรียมพื้นฐานวางโครงเหล็กสร้างมหารัตนวิหารคด บางคนข้ามน้ำข้ามทะเลมาเอาบุญ ทุกกิจกรรมงานบุญคือประวัติศาสตร์ชีวิตอันดีงามและเป็นประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา ชนรุ่นหลังเห็นศาสนวัตถุที่เราสร้างจะรู้ว่ายุคนั้นพระพุทธศาสนาเริ่มรุ่งเรืองแล้วเกิดแรงบันดาลใจสืบทอดต่อ อย่าคิดว่าแค่ถือกระป๋องสองมือเทไปใครก็ทำได้ คนในโลกหกเจ็ดพันล้าน ในเมืองไทยหกสิบกว่าล้าน ที่ได้มาเทลีนมีไม่กี่คน เฉพาะคนมีบุญเท่านั้น ส่งกระป๋องต่อกันไปเหมือนรถหลายพ่วง (ช่วงกลางถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ)

ชุดคำถาม เหตุใดคุณปู่เสียชีวิตด้วยเบาหวาน ตายแล้วไปไหน เหตุใดประเทศจีนจึงมีประเพณีใช้ไก่เข้าพิธีวิวาห์แทนตัว (ครูไม่ใหญ่สงสัยว่าทำอย่างไร) เหตุใดคุณยายต้องแต่งงานกับไก่ก่อนมาอยู่กับคุณตา บุพกรรมใดทำให้คุณตาถูกตัดขา คุณตาคุณยายตายแล้วไปไหน เหตุใดคนใกล้ตายจึงไล่ถามพูดคุยกับทุกคน คุณพ่อเห็นนิมิตอะไรก่อนตาย กรรมใดทำให้มีเนื้องอกในสมองสามก้อน ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญหล่อพระธรรมกายประจำตัวและบุญเสาแก้วพันปีหรือไม่ มีอะไรฝากถึงคนที่บ้าน ก่อนคุณพ่อเสียหนึ่งเดือนลูกสาวคุณป้าเห็นวิญญาณคุณย่ามาขอให้พาไปเยี่ยมคุณพ่อที่โรงพยาบาลและบอกว่าจะมารับลูกชายไปอยู่ด้วย เป็นจริงหรือไม่ คุณย่าตายแล้วไปไหน บุพกรรมใดทำให้คุณแม่เป็นว่าที่สะใภ้ตั้งแต่ห้าขวบ

หลังบทประจำวัน (ช่วงแรกถอดเสียงเพี้ยน) ครูไม่ใหญ่อ่านรายชื่อผู้ร่วมบุญมหารัตนวิหารคดทีละรายพร้อมกล่าวสาธุ เช่น ยอด 22,500 บาท และ 20,000 บาท และผู้ร่วมบุญหนึ่งชุดหลายราย (ชื่อผู้ร่วมบุญถอดเสียงเพี้ยน ยังไม่ยืนยัน) มีบรรทัด jingle คั่นกลาง แล้วอนุโมทนาสาธุการให้บุญหล่นทับทุกวัน ให้เข้าถึงพระธรรมกาย และแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกคน แล้วอวยพรให้เป็นเศรษฐีกันทุกคน ก่อนบอกว่าจะเข้าสู่กรณีศึกษาของวันนี้ (หมายเลขเคสถอดเสียงไม่ชัด) โดยเปิดด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย

พ่อสามีกับแม่สามีใจดีกับผู้เขียนมาก ให้เงินใช้จ่ายทุกเดือน ก่อนผู้เขียนไปอยู่ทุกคนในบ้านต่างซื้ออาหารกินเอง เพราะพ่อแม่สามีไม่ลงรอยกันตั้งแต่อายุห้าสิบ แยกกันกินแยกกันนอน แต่ภายหลังทุกคนเข้าครัวด้วยกัน ยิ้มแย้มแจ่มใส เพราะผู้เขียนคอยดูแลทุกคนอย่างดี ครูไม่ใหญ่ชมว่าสุดยอดหญิง ครั้งหนึ่งผู้เขียนรับเป็นประธานกฐินเพื่อสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (ยอดถอดเสียงไม่ชัด) เก็บเงินได้ราวครึ่งหนึ่งจึงคิดจะไปขอพ่อสามี จากนั้นถอดเสียงเพี้ยน

ช่วงนี้ถอดเสียงไม่ชัด มีท่อนเพลงสั้น ๆ แล้วอ่านรายนามผู้ร่วมบุญ ถอดได้ว่าชุดละหนึ่งชุดประกอบด้วยเครื่องโคมไฟส่องสว่างรอบมหารัตนวิหารคด และพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) ทำเพิ่มอีกหนึ่งชุด ตัวเลขจำนวนชุดถอดได้ว่าสี่สิบสองชุดแต่ไม่แน่นอน ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักรายการยาว

ผู้เขียนตกลงแต่งงานอยู่กินกับหนุ่มทหารแต่ไม่มีลูกด้วยกัน ทั้งสองนำหลานสาวที่เป็นลูกของน้องชายมาเลี้ยงตั้งแต่เด็กและรักมาก ปี 2547 หลานสาวชวนให้ติดตั้งจานดาวธรรม ผู้เขียนไม่ต้องการเลยแต่หลานพยายามชวนจนสำเร็จ ทำให้ได้สร้างองค์พระให้ตนเองและญาติรวมเจ็ดองค์ ร่วมบุญสร้างองค์พระ สร้างอาคารภาวนา 60 ปี สร้างหอฉัน และบุญต่าง ๆ ที่หลวงพ่อบอกผ่านจาน ทำทุกบุญและมาปฏิบัติธรรมทุกวันอาทิตย์ไม่เคยขาดจนทุกวันนี้

หลังช่วงถอดเพี้ยน ได้ยินบทอวยพรสั้น ๆ ซ้ำสามรอบ (ถอดเพี้ยน) แล้วครูไม่ใหญ่เล่าบุญที่เจ้าของเคสทำไว้ คือร่วมสร้างสุขาหรือห้องน้ำที่มหารัตนวิหารคดให้ผู้มีบุญได้ใช้ปลดทุกข์ มีบันไดขาขึ้น และโคมไฟให้แสงสว่าง ได้ดวงตาดวงปัญญา

ครูไม่ใหญ่โชว์ของขวัญสำหรับผู้ร่วมบุญสร้างหนึ่งชุด ได้แก่ห้องสุขาหนึ่งห้อง บันไดขาขึ้น และโคมไฟ ของมหารัตนวิหารคด เป็นของทรงเหรียญ ด้านหน้าด้านหลังสวยมาก บอกว่าไม่ได้มีของแบบนี้มาหลายปีแล้ว นี่เป็นครั้งแรกและหายากมาก (ชื่อของขวัญฟังเป็น พระมาศิริรัจธาตุ ยังไม่ยืนยัน) ส่วนของผู้ร่วมบุญห้องสุขาหนึ่งห้องเป็นเหรียญอีกแบบ

บุญใกล้ ๆ ที่ต้องรีบทำให้สำเร็จคือมหารัตนวิหารคด ช่วงนี้มีการสร้างห้องสุขาซึ่งจำเป็นสำหรับทุกคน สร้างบันไดขาขึ้นไปชั้นสอง และสร้างโคมไฟให้แสงสว่างรอบมหารัตนวิหารคด ครูไม่ใหญ่อธิบายอานิสงส์การให้แสงสว่างว่าได้ชื่อว่าให้ดวงตา บรรเทาความสะดุ้งกลัว สัตว์ร้ายมักอยู่ในที่มืด และได้ดวงปัญญา ทำหนึ่งชุดมีของขวัญเป็นเครื่องระลึก แล้วเปิดภาพของขวัญที่เป็นเหรียญ บอกว่าเป็นครั้งแรกของโลก แต่ละชิ้นไม่ซ้ำกันเลย ผู้ร่วมบุญหนึ่งห้องได้เหรียญทองประดับรัตนชาติ (ชื่อวัสดุบางคำถอดเพี้ยน ยังไม่ยืนยัน)

หลังบรรทัดถอดเพี้ยนยาว ครูไม่ใหญ่บอกว่ายังมีบุญสร้างห้องสุขา บันไดขาขึ้น และโคมไฟ ของมหารัตนวิหารคด ผู้ร่วมบุญหนึ่งชุดจะได้ของขวัญเป็นเครื่องระลึกนึกถึงบุญ ไม่ใช่ของขลังไม่ใช่ของขาย สร้างห้องน้ำหนึ่งห้องก็ได้แบบนี้ มีองค์พระเล็ก ๆ ขนาดหนึ่งเซนและครึ่งเซน เล็กจนต้องถือแว่นขยายไปดู