ep130 ผังเวลา 70 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) ผลการปฏิบัติธรรม (136) จานดาวธรรม (110) อธิษฐานจิต (82) นำนั่งสมาธิ (78) ยุวกัลยาณมิตร (76) มหารัตนวิหารคด (64) อนุโมทนาบุญ (57) อุทกภัยภาคเหนือ 2549 (55) ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ (54) หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ (49) วันคุ้มครองโลก 2549 (44) นิวนิวส์ (42) แผ่เมตตา (39) ความตระหนี่ (28) บูชาพระรัตนตรัย (26) พระเนมิราช (22) กรรมดื่มสุรา (21) กรรมทำแท้ง (21) กรรมเจ้าชู้ (21) มหานรกขุมห้า (21) ยิ้มคือการแต่งตัวให้เสร็จ (21) เทลีนมหารัตนวิหารคด (19) กองเสบียงตามอารมณ์ (18) มะเร็งตับ (17) หมอจิ้งจก (17) บันไดขาขึ้น (15) อุทิศส่วนกุศล (15) ฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี (14) กรรมปาณาติบาต (11) อาคารภาวนา 60 ปี (11) ตุรกี (10) ประสบการณ์ภายในเป็นของสากล (10) บริกรรมนิมิต (9) มหาเถรสมาคม (9) ภรรยาน้อย (8) รื้อผังจน (8) อาเมด ดูมาส (8) มุสลิมนั่งสมาธิ (7) จุดประทีป (6) ดับไฟใต้ (6) บรรพชาอุปสมบทพร้อมกันทั่วประเทศ (6) หมอดูทำนาย (6) พระรัตนตรัยในตัว (5) ผังชีวิต (4) หอบหืด (4) แจกของมองข้ามพระ (4) จังหวัดพังงา (3) ต้อกระจก (3) ทายอายุหลวงพ่อ (3) มาตลีเทพสารถี (3) อาการสั่นเหมือนไฟช็อต (3) อุสสทนรก (3) ดวงปฐมมรรค (2) ปลื้มปีติ (2) ปอดบวม (2) ลูกชายเสียชีวิต (2) สามีมีภรรยาน้อย (2) สโชตินรก (2) องค์พระธรรมกาย (2) เลี้ยงหลานเหมือนลูก (2) กินจิ้งจกเป็น ๆ (1) กินสัตว์แปลก (1) ความปลื้มใจของพ่อแม่เมื่อลูกบวช (1) ชินบัญชร (1) ญาติโยมเยี่ยมพระบวชใหม่ (1) ด่าสมณพราหมณ์ (1) ตัวเบาเหมือนจะลอย (1) ปมด้อยตั้งแต่เด็ก (1) ปลอมปนข้าวเปลือก (1) ปากยิ้มแต่ตาด่า (1) ยักยอกเงินทำบุญ (1) รับจ้างทำงานบ้าน (1) สันติภาพในบ้านคือสันติภาพในโลก (1) สามีเจ้าชู้ขี้เมา (1) อกาลิโก (1) เจ้าหน้าที่วัด (1) เห็นองค์พระสีทองลอยอยู่ข้างหน้า (1) แกล้งแมว (1) ใช้พ่อแม่เหมือนคนรับใช้ (1) ใส่ร้ายผู้มีศีล (1) ให้พระขึ้นเครื่องบินก่อน (1) ไข้หายเพราะนั่งสมาธิ (1) ไม่อยากเห็นจึงเห็น (1)
ไฟล์เริ่มกลางรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการ คาถา และการบ้าน ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าวันนี้มีกรณีศึกษาที่จะทำให้เห็นเรื่องกฎแห่งกรรมชัดขึ้น ชื่อเรื่องแปลกหน่อย มีผลการปฏิบัติธรรมที่มาจากตุรกี และมีข่าวพิเศษ ต่อจากนั้นเป็นบรรทัดถอดเสียงที่เพี้ยนเป็นภาษาอังกฤษปนไทยพอจับได้ว่าพูดถึงพิธีอุปสมบทเฉลิมพระเกียรติ
เพลงชวนให้ส่งรอยยิ้มแห่งมิตรภาพให้แก่กัน ถอดท่อนร้องได้ว่า ยิ้มที่ส่งไปนั้น มิตรภาพ ฉันส่งไปให้เธอ โลกจะสดสวย ส่งยิ้มให้กันทั้งฉันและเธอ และส่งยิ้มของตนไปให้แก่กัน ท้ายเพลงร้องว่า ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม
ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง แล้วย้ำว่าถ้ายังไม่ยิ้มก็เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้าสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยทุกแห่งไม่ว่าในบ้านนอกบ้าน ด้วยการนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า
เพลง Do You Love Me? บอก ถอดได้ท่อน Do you love me บอก และ I love you ส่วนท่อนที่เหลือรวมถึงท่อน Are you looking for new love Whisper ถอดเพี้ยนเป็นภาษาปน ๆ
ครูไม่ใหญ่ชวนสร้างบุญ เพราะบุญทำให้เกิดความสุขความสำเร็จทุกระดับตั้งแต่ปุถุชนจนเป็นพระอริยเจ้า การจะสร้างบารมีได้มากต้องมีอุปกรณ์คือรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ บุญใกล้ ๆ คือวันอาทิตย์ต้นเดือน 4 มิถุนายน ที่เหลืออีกสองวัน ให้รักษาใจใส ๆ เลื่อนการขุ่นมัวไปก่อน เพื่อเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่จากพิธีเทลีนคอนกรีตบันไดขาขึ้นของมหารัตนวิหารคด ซึ่งถ้าไม่มีบันไดก็ไม่มีทางขึ้น ให้มาเองและชวนคนอื่นมาเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ พร้อมแนะนำธรรมเนียมปฏิบัติของที่นี่ไม่ให้บุญหกหล่น
สปอตเชิญร่วมพิธีเทลีนคอนกรีตบันไดขาขึ้นมหารัตนวิหารคด บริเวณทิศใต้ฝั่งทิศตะวันออก วันอาทิตย์ต้นเดือน 4 มิถุนายน 2549 เวลา 17 นาฬิกา บรรยายว่าสองมือส่งต่อกันไปอย่างไม่ขาดสายคือการหลอมรวมดวงใจของผู้มีบุญ ณ ศูนย์กลางใจของชาวโลกไปอีกนานนับพันปี ขอให้รักษาใจให้ใสและรักษาธรรมเนียมด้วยการสวมชุดขาวมาร่วมงาน
จบสปอตครูไม่ใหญ่บอกว่าโอกาสที่ผ่านไปแล้วเรียกคืนไม่ได้ เวลาทบทวนบุญย้อนหลังจะได้ยกมือด้วยความปลื้มปีติว่าเราเป็นคนหนึ่งที่มีส่วนสร้างบารมีในยุคนั้น ความปลื้มทำให้บุญยิ่งขยาย ไปเชื่อมโยงกับบุญเก่าที่สั่งสมมานับชาติไม่ถ้วน ตัดรอนวิบากกรรมหนักเป็นเบาเบาเป็นหาย รื้อผังจนแล้วตั้งผังรวยที่เหมาะกับการสร้างบารมี
รายงานข่าวมหามงคล มหาเถรสมาคมขอความร่วมมือมูลนิธิธรรมกายถ่ายทอดสดพิธีอุปสมบทเฉลิมพระเกียรติ เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลเนื่องในพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี เมื่อวันที่ 1 มิถุนายนที่ผ่านมามีโครงการบรรพชาอุปสมบทหมู่จัดพร้อมกันทั่วประเทศกว่า 5,000 รูป ถอดได้ว่าวัดละ 69 รูปในเขตกรุงเทพมหานคร (จำนวนวัดถอดได้ว่า 9 วัด ยังไม่ยืนยัน) ถ่ายทอดทาง DMC ตั้งแต่ 7 ถึง 16 นาฬิกา ช่วงที่อ่านรายชื่อวัดในกรุงเทพฯ ถอดเสียงเป็นบรรทัด jingle ซ้ำจนไม่ได้ชื่อวัด
ในข่าวมีเสียงให้โอวาท (ถอดเสียงเพี้ยนมาก ไม่รู้ชัดว่าผู้พูดคือใคร) ว่าการบวชครั้งนี้ตรงกับพุทธประสงค์และพระราชปณิธานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ทรงบำเพ็ญพระราชกรณียกิจตลอดเวลายาวนาน ตามพระปฐมบรมราชโองการว่าจะครองแผ่นดินโดยธรรมเพื่อประโยชน์สุขแห่งมหาชนชาวสยาม ผู้บวชสละเวลามีค่าอุทิศกายวาจาใจมาขัดเกลาอุปนิสัยให้เป็นพลเมืองดี เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นแห่งเดียวคือในประเทศไทยเท่านั้น
ผู้บวชบอกว่าภาคภูมิใจมากและเตรียมตัวมานานพอสมควร เต็มใจอย่างยิ่งที่ได้อุปสมบทในงานนี้ ญาติบอกว่าปลื้มใจบอกไม่ถูกที่ลูกได้มาบวชฉลองครบ 60 ปีให้ในหลวงและบำรุงพระพุทธศาสนา คุณแม่คนหนึ่งบอกว่าอยู่บ้านก็จะปฏิบัติธรรมเหมือนลูกชาย ผู้สื่อข่าวปิดว่ามีสาธุชนและครอบครัวมาเป็นกำลังใจร่วมอนุโมทนาบุญ เป็นงานกุศลยิ่งใหญ่ของชาวไทย และแบ่งบุญให้ผู้นำบุญและกัลยาณมิตรทั่วโลก
ครูไม่ใหญ่ฝากถึงพระบวชใหม่ว่าเป้าหมายหลักคือทำมรรคผลนิพพานให้เกิดขึ้น สลัดตนให้พ้นกองทุกข์ อย่าคิดว่าหมดสมัยของการรู้แจ้งมรรคผลนิพพานแล้ว เพราะจะแย้งกับคำว่าอกาลิโก นิพพานอยู่ในตัวเรา ถ้าบำเพ็ญภาวนาถูกส่วนก็เข้าถึงได้แน่นอนไม่จำกัดกาลเวลา ใจหยุดนิ่งเมื่อไรก็เข้าถึงเมื่อนั้น อย่างน้อยการบวชช่วงสั้นครั้งนี้ต้องหยุดใจจนเข้าถึงพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะในตัว ได้ชื่อว่าเข้าถึงไตรสรณคมน์ การบวชจึงมีอานิสงส์มากทั้งแก่ตนเอง พ่อแม่ และการถวายเป็นพระราชกุศล
บวชเมื่อวานก็นับถอยหลังแล้ว เหลืออีกแค่ราวสิบห้าวันซึ่งเหลือเฟือถ้าตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรม ไม่ต้องรับแขกญาติโยมมากมาย ขอโอกาสญาติโยมที่จะมาเยี่ยม ให้ได้บำเพ็ญสมณธรรมเต็มที่เพราะเวลามีจำกัด หลังลาสิกขาค่อยคุยกัน ถ้าจะมาทำบุญถวายพระให้ถวายเป็นส่วนรวมแก่คณะสงฆ์ ถวายเสร็จก็กลับ ไม่ชวนท่านคุย อย่างนี้จึงถูกหลักวิชาของการบวช บวชสั้นบวชยาวเป้าหมายก็อันเดียวกัน ให้พระทั้งห้าพันรูปทบทวนโอวาทที่พระอุปัชฌาย์ให้ไว้ต่อหน้าพระพุทธปฏิมากรแล้วนำมาปฏิบัติ
ภาคเหนือยังต้องช่วยเหลือกันต่อไป ภัยน้ำเหนือก็เช่นเดียวกับดับไฟใต้ ครูไม่ใหญ่ย้อนถึงพระที่ลำพึงออกมาอย่างที่ได้ฟังเมื่อวาน ว่าพระไปเข้าแถวรับของก็ถูกบอกให้ออกไปก่อน แจกโยมหมดแล้วก็บอกว่าไม่มี ท่านก็อด จึงต้องทบทวนว่าการช่วยผู้ประสบอุทกภัยต้องแจกให้ทั่วถึงไม่ว่าพระหรือโยม เชื้อชาติศาสนาใด และต้องยกพระไว้เป็นพิเศษ หลักวิชาคือถวายพระก่อน ถวายเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงถึงโยม
ครูไม่ใหญ่เปรียบว่าการเรียงลำดับต้องถูกเหมือนการขึ้นเครื่องบิน บางสายการบินให้พระขึ้นทีหลัง อ้างว่าอำนวยความสะดวกไม่ให้ปะปนกับโยม แต่หลักวิชาต้องให้พระขึ้นก่อน ครูไม่ใหญ่เคยถูกเชิญไปกักบริเวณหน้าโต๊ะหมู่บูชาที่มีทั้งพุทธรูปและเทวรูปเยอะแยะ คล้ายมาไหว้เจ้าเสี่ยงเซียมซี แล้วแซวคำขวัญรักคุณเท่าฟ้าว่าฟ้าต้องครอบคลุมสรรพสิ่ง ต้องสร้างบุญอะไรพระภิกษุทั่วประเทศจึงจะได้ขึ้นเครื่องก่อน ซื้อเครื่องบินหรือทำบุญบันไดขาขึ้น แล้วชวนไปช่วยภาคเหนือก่อนเข้าเพลงฉันคือเธอ
เพลงให้กำลังใจผู้ประสบภัยว่าพี่น้องไทยไม่ทิ้งกัน ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยนและมีบรรทัด jingle ซ้ำ ถอดท่อนร้องได้ว่า ช่างฉ่ำเย็น ปล่อยมาดับคลายร้อนให้เธอหายเหนื่อย ต่อเติมซึ่งความหวังและคอยเป็นพลัง เธอก็จะได้รู้ว่าฉันจะอยู่เคียงข้างกับเธอ ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักรายการยาว
ครูไม่ใหญ่บอกว่าจดหมายช่วยทั้งดับไฟใต้และภัยน้ำเหนือส่งมาเป็นกระตั๊ก อ่านไม่ทันต้องอ่านย้อนหลังหกเดือน ตอนหลังยอมแพ้ ขอให้ช่วยกันอ่านบ้าง แล้วอ่านจดหมายยุวกัลยาณมิตรสองพี่น้อง ชื่อเล่นถอดได้ว่าติ๊ดตี้กับเจมมี่ อายุ 11 กับ 9 ปี เรียน ป.6 กับ ป.4 ส่งปัจจัยช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วม ครูไม่ใหญ่ถามว่าชื่อเล่นภาษาอะไร บอกว่าลายมือไม่ต้องห่วง สื่อสารอ่านรู้เรื่องก็ใช้ได้ และชมรูปว่าน่ารัก ช่วงนี้ถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษมาก ชื่อและโรงเรียนยังไม่ยืนยัน
ครูไม่ใหญ่ชมจดหมายว่าเขียนได้ตรงบรรทัดดีมากทั้งที่ไม่ได้ขีดเส้น สุดยอดเลย แล้วดูรูปน้องข้าว ถามว่าหน้าตาหงุดหงิดหรือปีติ เห็นแสงส่องหน้า เป็นคนที่ดวงตะวันต้องสนใจสาดแสงสีทองส่องหน้า
จดหมายเด็กชายนามสกุลถอดได้ว่าแสนจันทร์ อายุ 9 ปี เป็นเด็กหอพัก ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นผู้รักการสร้างบารมี ศุกร์นี้กลับบ้านแม่บอกว่าหลวงพ่อให้ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ มาช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วมภาคเหนือ จึงช่วยไปหนึ่งพันบาท คิดถึงหลวงพ่อเพราะที่หอไม่มี DMC ให้ดู และขอให้หลวงพ่ออายุยืนหนึ่งแสนปี ครูไม่ใหญ่ถามว่าแล้วใครจะอยู่ด้วย ชื่อเล่นพร้อม พร้อมเสมอ พร้อมไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ลายมือกลมเหมือนลูกแก้วเอียงไปข้างหน้าแสดงว่าชอบความก้าวหน้า ชื่อโรงเรียนและจังหวัดถอดเพี้ยน ยังไม่ยืนยัน
ครูไม่ใหญ่บอกว่าช่วงผลการปฏิบัติธรรม ขอให้ฟังเพลงประเทศของฉันก่อน ต่อจากตอนก่อนที่เปิดเรื่องตุรกีด้วยเพลงเดียวกัน
เพลงประเทศของฉัน เกี่ยวกับความภูมิใจในแผ่นดินถิ่นเกิดที่ผู้คนมีมิตรไมตรี เปิดก่อนเข้าผลการปฏิบัติธรรมจากตุรกี ช่วงนี้ Whisper ถอดท่อนร้องเพี้ยนเป็นภาษาปน ๆ อ่านไม่ได้
ครูไม่ใหญ่ชมเพลงว่าไร้พรมแดนขวางกั้น เราจะเป็นหนึ่งเดียวกัน ก่อนเข้าเรื่องตุรกีชวนทักทายชาวตุรกี (ถอดได้ว่า มฮบะเทอร์คีเย) สวัสดีชาวตุรกีทุกคน แล้วบอกว่าประโยคที่ดังที่สุดในประเทศตุรกี ถอดได้ว่า ยุตสุล จิฮันตสุล แปลว่าถ้าประเทศมีสันติภาพ โลกก็จะมีสันติภาพด้วย ครูไม่ใหญ่ขยายว่าต้องเริ่มทำบ้านของเราให้มีสันติก่อน แล้วภาพแห่งสันตินี้จะเกิดขึ้นกับบ้านเมืองและโลกใบนี้
ผลการปฏิบัติธรรมที่ภรรยาชาวไทยเขียนมาเล่าเรื่องสามีชาวตุรกี ชื่อถอดได้ว่าอาเมด ดูมาส (ยังไม่ยืนยันการสะกด) เขาเชื่อในพระผู้เป็นเจ้า เชื่อว่าต้องเป็นคนหัวใจสะอาด บอกว่าไม่เกลียดใครเลยสักคนในโลก ถึงไม่รักก็ไม่เกลียด เวลาเห็นต่างเรื่องงานก็ถกกันบนโต๊ะ งานจบคือจบ ให้อภัยทุกคน อาเมดเป็นวิศวกรระดับผู้บริหารของบริษัทข้ามชาติยักษ์ใหญ่ ดูแลลูกน้องที่อายุมากกว่าทั้งสิ้น พูดได้ห้าภาษา ได้รับเลือกให้ทำมาตรฐานข้อสอบวัดความถนัดทางคณิตศาสตร์ของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยในอเมริกา เป็นคนนิ่ง ชัดเจน มีเหตุผล ไม่พูดเรื่องไร้สาระ แต่มีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นที่ทำให้ภรรยาสงสัยมาก
เพลงประเทศของฉันคั่นช่วงผลการปฏิบัติธรรม ช่วงต้นถอดเป็นเสียงลาลาลาและคำว่าไร้ ไร้ ซ้ำ ๆ ถอดท่อนร้องได้ว่า ฉันมีความสุขมากมาย พร้อมจะมอบความรักและหวังดีให้ทุกคน
ภรรยากับสามีเดินทางไปเที่ยวพังงาตอนค่ำ ขณะภรรยาขับรถ สามีบอกว่ารักคุณที่สุดในโลกแม้แต่งงานมีลูกหลายคนแล้ว ครูไม่ใหญ่แซวว่าสาวตุรกีสวย ๆ ทำไมไม่เลือก สามีบอกว่าดูสิกำลังจะเข้าเมือง สว่างไปทั้งเมืองเลย แต่ภรรยาเห็นรอบรถมืดมาก งงเป็นครั้งที่สองเมื่อสามีบอกว่าข้างหน้ามีพระพุทธรูปสีทององค์ใหญ่ มีรัศมีสว่าง นั่งลอยอยู่ด้านหน้า ภรรยาพยายามมองแต่เห็นแต่ความมืดกับความว่างเปล่า ฟังด้วยใจวิตกว่าใครกันแน่ที่แปลก ถึงที่พักสามีวาดรูปองค์พระที่เห็นได้ชัดเจน เป็นพุทธรูปสีทองนั่งขัดสมาธิ มีแสงสว่างรอบตัว มีเกตุบนศีรษะแต่ไม่แหลมเหมือนพระพุทธรูปอื่น และจำได้ติดตาจนถึงทุกวันนี้ ทั้งที่ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย
ต่อมาครอบครัวย้ายไปอยู่ตุรกี ภรรยาอยากดูทีวีช่องไทย สามีพยายามจูนให้แล้วบังเอิญเปิดเจอช่อง DMC ซึ่งครูไม่ใหญ่ว่าน่าจะเรียกว่าบุญบันดาล ภาพที่ปรากฏหน้าจอขณะนั้นคือภาพองค์พระธรรมกาย สามีตื่นเต้นมาก รีบเรียกภรรยามาดูว่าองค์พระแบบนี้แหละที่ผมเห็นที่พังงา ภรรยาซึ่งเป็นชาวพุทธแท้ถึงกับขนลุก สงสัยว่าอยู่ไกลแสนไกลทำไมเขาเห็นได้ ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักรายการ
ครอบครัวกลายเป็นแฟนคลับ DMC ทันที เมื่อมีโอกาสไปอเมริกา สถานที่แรกที่ตัดสินใจไปคือศูนย์สาขาของวัด (ชื่อศูนย์ถอดเพี้ยน) เมื่ออาเมดเห็นพระประธานก็ก้มลงกราบทันที บอกว่าพระแบบนี้เลยที่ผมเห็น แม้ไม่เคยนั่งสมาธิมาก่อน กลับตุรกีก็เริ่มนั่งสมาธิทุกวันโดยไม่คาดหวังว่าต้องเห็นอะไร บอกเพียงว่านั่งแล้วตัวเบาเหมือนจะลอยได้ตลอดเวลา รู้สึกสว่างทุกครั้ง บางครั้งเห็นคริสตัลใส ๆ ไหลออกมาเป็นสายเหมือนน้ำพุ มีความสุขมาก
วันที่ 22 เมษายน 2549 ครอบครัวนั่งสมาธิร่วมพิธีอยู่ที่ตุรกี วันนั้นอาเมดเป็นไข้แต่ก็มาร่วมนั่งในเวลาธรรมกาย เขาเล่าว่านั่งแล้วสบายไม่ต้องทำอะไร ถูกดูดลงไปด้านล่าง แล้วเห็นหลวงปู่วัดปากน้ำสว่างมีรัศมี ผุดขึ้นมาเรื่อย ๆ ทีละองค์สว่างกว่าเดิม เหมือนดูภาพยนตร์ที่ฉายแต่หลวงปู่อย่างเดียว งงว่าตัวเองถูกดูดเข้าไปได้อย่างไร ตัวลอยเหมือนนั่งบนก้อนเมฆ และที่แปลกคือไข้หายไปเลย มีความสุขมากเข้ามาแทนที่ อยากเห็นอีก
อาเมดถามภรรยาว่าทำไมผมเป็นมุสลิมจึงเห็นพระได้ ทั้งที่ไม่คาดหวังไม่คาดคิดมาก่อน ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเป็นของสากลที่มีอยู่ในตัวมนุษย์ ความแตกต่างมีแต่ภายนอก ความเหมือนมีอยู่ภายใน ไม่ว่าเชื้อชาติศาสนาเผ่าพันธุ์ใดก็เห็นได้ถ้าใจหยุด แล้วอาเมดถามต่อว่าอย่างนี้คนพุทธทุกคนคงเห็นหมดแล้วใช่ไหม ครูไม่ใหญ่ย้ำประโยคนี้ให้ชาวพุทธฟังว่าเหงื่อแตกเลย ภรรยารู้สึกอายที่เป็นชาวพุทธแต่ยังทำไม่ได้เหมือนสามี สามีถามกลับว่าทำไมไม่เห็น ก็แค่นั่งสบาย ๆ ไม่ต้องคิดอะไรก็เห็นเอง ภรรยาจึงทึ่งว่าพระพุทธศาสนาเป็นสากลที่ทุกชาติทุกศาสนาพิสูจน์ได้จริง ตอกย้ำให้มั่นคงในพระพุทธศาสนามากขึ้น
ภรรยาถามอาเมดว่าหลวงพ่ออายุเท่าไร เขาทายว่าสัก 30 แล้ว 35 พอเฉลยความจริงก็ทึ่งตะลึง ว่านั่งสมาธิแล้วเป็นอย่างนี้นี่เอง เขาบอกว่าผมเลิฟหลวงพ่อจังเลย เห็นปุ๊บก็ชอบทั้งสีหน้าแววตาลีลาท่าทาง แต่เคยกลัวว่ามาทางนี้มาก ๆ พระเจ้าจะว่าไหม ครูไม่ใหญ่ตอบว่าไม่หรอก ท่านชื่นชมอนุโมทนา ชีวิตของอาเมดอยู่กับเหตุผลมาตลอด แม้เป็นมุสลิมก็ชอบเรื่องกฎแห่งกรรมมาก อยากส่งเคสมาถามหลวงพ่อว่าเคยเป็นชาวพุทธมากี่ชาติแล้ว ภรรยาปิดท้ายว่าเคยคิดว่าชีวิตสมบูรณ์พร้อมทั้งความรู้ ตำแหน่ง เงินทอง ครอบครัวไม่เคยทะเลาะกัน จนมารู้ความจริงของชีวิตจึงรู้ว่าเป็นความพร้อมแค่เปลือก ทุกวันนี้ทั้งครอบครัวนั่งสมาธิเป็นประจำ ศาสนาไม่เป็นอุปสรรคขวางกั้นความสุขจากสมาธิเลย
เพลงบอกว่าสิ่งที่ควรคิดถึงอยู่ไม่ไกล อยู่ภายในศูนย์กลางกายของเรา ยิ่งคิดยิ่งสุขใจ ต่างจากสิ่งอื่นที่ยิ่งคิดก็ยิ่งทุกข์ใจ
ครูไม่ใหญ่ชี้ภาพครอบครัว หัวหน้าครอบครัว คุณแม่บ้าน และลูก ๆ (ช่วงนี้ถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) เล่าว่าลูก ๆ นั่งแล้วไม่เห็นเหมือนพ่อ จึงมาหารือกันว่าทำอย่างไรจะเห็นเหมือนพ่ออาเมด ได้คำตอบว่าก็เพราะเราอยากเห็น งั้นต้องทำตรงกันข้ามคือไม่อยากเห็น ครูไม่ใหญ่ขอบคุณครอบครัวดูมาสแล้วสาธุการ
สปอตสั้นถามว่าคุณรู้ไหม เดี๋ยวนี้ใคร ๆ เขาถึงกราบภายในกันแล้ว แล้วคุณล่ะ ชวนให้นั่งสมาธิจนเข้าถึงพระภายใน
เทปทศชาติชาดก เรื่องพระเนมิราชผู้ยิ่งด้วยอธิษฐานบารมี ตอนที่เก้า ทบทวนว่าสัตว์นรกในแม่น้ำลอยไปตามกระแสกรรม นายนิรยบาลริมฝั่งคอยทิ่มให้กลับลงน้ำ ตนใดวิบากเบาบางก็ถูกเบ็ดเหล็กเกี่ยวขึ้นมานอนบนแผ่นเหล็กร้อน งัดปากยัดก้อนเหล็กแดงจนไส้ทะลัก มาตลีเทพสารถีทูลว่าเป็นกรรมของคนชอบประทุษร้ายคนและสัตว์ ต่อมาถึงอุสสทนรกขุมที่สองซึ่งมีสุนัขนรกหลายฝูงเหยียบอกกัดกินเนื้อจนเหลือแต่กระดูก และขุมที่สามสโชตินรก สัตว์นรกถูกไล่ตีด้วยท่อนเหล็กร้อนบนแผ่นดินเหล็กลุกเป็นไฟจนแหลกเป็นจุณ เป็นกรรมของคนที่ใส่ร้ายผู้มีศีลมีธรรมที่บริสุทธิ์ ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดติฉินนินทาจนท่านได้รับความอับอาย
มาตลีนำเวชยันตรถชมนรกต่อ ถึงอุสสทนรกขุมที่สี่ (ถอดได้ว่าอังคารกาสุนรก) นายนิรยบาลไล่ตีสัตว์นรกให้ตกลงหลุมถ่านเพลิงที่ท่วมถึงสะดือ แล้วโปรยถ่านเพลิงบนหัวซ้ำ เป็นกรรมของคนที่เรี่ยไรทรัพย์ผู้อื่นอ้างว่าจะนำไปทำบุญสร้างวิหาร แต่กลับนำไปใช้ตามใจ สร้างหลักฐานเท็จปกปิดการใช้จ่ายและหลอกเรี่ยไรต่อ ขุมที่ห้าโลหกุมภีนรก มีหม้อเหล็กใหญ่เท่าภูเขาเต็มด้วยน้ำเหล็กแดง นายนิรยบาลจับเท้าสัตว์นรกโยนหัวลงไป เป็นกรรมของคนที่ด่าสมณพราหมณ์ผู้มีศีล และตีสัตว์เลี้ยงของตนโดยไม่ปรานี
พระเนมิราชทอดพระเนตรอุสสทนรกขุมที่หก นายนิรยบาลเอาเชือกเหล็กลุกเป็นไฟผูกคอสัตว์นรกดึงจนคอขาด แต่ไม่ตาย ถูกไล่ให้ตกน้ำร้อนแล้วหัวงอกใหม่ เป็นกรรมของคนที่ตัดปีกผูกคอนกฆ่าสัตว์ด้วยการตัดหัวไว้กินและขาย ขุมที่เจ็ดเป็นแม่น้ำที่ดูน่ารื่นรมย์ สัตว์นรกหิวกระหายวิ่งลงไป น้ำกลับกลายเป็นแกลบและใบไม้ลุกเป็นไฟ กินเข้าไปแล้วเผาทั้งตัว เป็นกรรมของพ่อค้าข้าวเปลือกที่ผสมใบไม้ แกลบ ดินลงในข้าวเปลือกหลอกขาย ขุมที่แปด นายนิรยบาลล้อมสัตว์นรกเหมือนพรานล้อมเนื้อแล้วทิ่มแทงจนพรุนทั้งร่าง เป็นกรรมของคนขโมยทรัพย์ เงินทอง แพะแกะวัวควายของผู้อื่น พระเนมิราชสลดพระทัย ตรัสให้มาตลีรีบไปข้างหน้า แล้วบอกให้ติดตามตอนต่อไป ชื่อนรกแต่ละขุมถอดเสียงเพี้ยน
บทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสม สิ่งที่ต้องแสวงหา เป้าหมายคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ
ช่วงนี้ถอดเสียงไม่ชัด มีท่อนเพลงสั้น ๆ แล้วอ่านรายนามผู้ร่วมบุญ ถอดได้ว่าชุดละหนึ่งชุดประกอบด้วยเครื่องโคมไฟส่องสว่างรอบมหารัตนวิหารคด และพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) ทำเพิ่มอีกหนึ่งชุด ตัวเลขจำนวนชุดถอดได้ว่าสี่สิบสองชุดแต่ไม่แน่นอน ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักรายการยาว
ครูไม่ใหญ่ประกาศเข้าสู่ช่วงกรณีศึกษา ถอดเสียงเพี้ยนได้ว่าเป็นเคสที่แปดร้อยสิบหก (ตัวเลขยังไม่ยืนยัน) แล้วบอกให้เปิดเพลงยิ้มแล้วรวยก่อน
เพลงยิ้มแล้วรวย ร้องว่ายิ้มไว้เป็นใบเบิกทาง ตกทุกข์ได้ยากใครก็ยื่นมือช่วย บางคนไม่สวยได้ยิ้มมาช่วยก็ดูสวย ความรู้ไม่มีแต่ยิ้มดีพารวย ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักรายการ
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ เปิดก่อนเข้าเรื่องกรณีศึกษาหมอจิ้งจก ร้องล้อคนที่กินได้ทุกอย่าง ถอดท่อนร้องได้ว่า ฉันกินได้ทุกอย่าง ยกเว้นเมนูที่เธอไม่เลือก จะร้านข้างทางหรือร้านหรูก็กินอะไรก็ได้ ถ้าไม่ใช่เท้ายัดลงได้ทุกอย่าง บะหมี่เย็นตาโฟ ฉีกมาม่ามาทำก็ได้ อยากรู้ว่าวันนี้เธอเลือกเมนูได้หรือยัง
ช่วงเปิดจดหมายหายไปในบรรทัด jingle ผู้เขียนเป็นผู้หญิง (เรียกตัวเองว่าลูก) เล่าว่าต่อมาปี 42 คุณพ่อปวดท้องอย่างรุนแรง หมอตรวจพบว่าเป็นมะเร็งที่ตับ (ช่วงที่เล่าเรื่องดื่มเหล้าถอดเพี้ยน) รักษาอยู่ห้าเดือนเข้าระยะสุดท้าย ก่อนเสียชีวิตปวดท้องร้องครวญครางทรมาน ชาวบ้านแถวนั้นมาบอกพี่สาวว่ามีวิธีรักษาคือหมอจิ้งจก ให้กินจิ้งจกเป็น ๆ หนึ่งตัว ครูไม่ใหญ่แซวว่าจับหางมันก็สลัดหางทิ้ง พี่สาวเชื่อจึงไล่จับจิ้งจกเป็น ๆ ได้หนึ่งตัวใส่ปากคุณพ่อ ครูไม่ใหญ่ว่าหมอจิ้งจกเข้าไปตรวจแล้วบอกไม่ไหว รักษาไม่ได้ เลยวิ่งออกมา
ผู้เขียนเล่าต่อ (ถอดได้ว่าคุณพ่อเสียเมื่ออายุ 42 ปี ยังไม่ยืนยัน) คุณแม่เป็นคนพูดเก่งมากจนกลายเป็นบ่นเก่ง ปากจัด ชอบด่าว่าลูกด้วยคำพูดแรง ๆ แต่ก็ชอบทำบุญทำทาน ใส่บาตรตอนเช้าเสมอ วันพระไปถือศีล ปี 48 คุณแม่ระคายเคืองตา หมอตรวจว่าเป็นต้อกระจก มองเลือนลาง ผ่าตัดแล้วก็ยังไม่ดีขึ้น ลูกจึงติดตั้งจานดาวธรรมให้ดู บอกให้ดูทุกวันแล้วอธิษฐานจิตให้ตาหาย คุณแม่ทำทุกวันไม่เคยขาด ต้นปี 49 ได้ข่าวว่าดวงตาหายเป็นปกติ ตอนนี้อายุ 75 ปี ชอบดู DMC ช่องนี้ช่องเดียวทุกวัน
สปอตรับคำว่าคุณแม่ชอบดู DMC ช่องนี้ช่องเดียว ชวนติดจานดาวธรรมตอบแทนพระคุณให้คนที่คุณรัก ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักรายการ
เพลงคั่นทำนองไทยที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า โอ้ยอดกัลยา เจ้าเกิดมาจากไหน จึงผุดผาดบาดใจ งามยิ่งกว่านางใดทั่วในแผ่นพื้นโลกา นึกว่านางฟ้าลงมาให้ชม ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักรายการ
จดหมายถอดเสียงต่อตรงที่ลูกชายของน้องสาวผู้เขียนเสียชีวิต (ช่วงก่อนหน้าหายไปในบรรทัด jingle) สามีของน้องสาวร้องไห้น้ำตานองหน้า บ่นว่าตั้งแต่พ่อตายก็ไม่เคยร้องไห้ถึงเพียงนี้ ตัวเขาไปทำงานหาเงินมาให้ใช้อย่างสบาย แต่ทำไมไม่เลี้ยงดูลูกให้ดี ครูไม่ใหญ่ว่าต้องปลอบเขาหน่อย อย่าร้องไห้เลย
เพลงปลอบใจที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า อย่าร้องไห้ ความจริงของชีวิตไม่ผิดที่ต้องเจอ เริ่มต้นกันใหม่ ความดีให้สร้างไว้ คลื่นชีวิตโหมเท่าไรไม่มีพัง ทุกเวลานาทีมีสิ่งไม่คาดฝัน ทุกวันไม่มีความแน่นอน ขอเพียงทำใจให้พร้อม
ครูไม่ใหญ่ทวนว่าพ่อบ้านหาเงินมาให้ใช้สบายหวังให้ดูแลลูกให้ดี แต่เลี้ยงไปเลี้ยงมาจนลูกตาย ต่อมาสามีของน้องสาวไม่กลับไปทำงานที่สิงคโปร์อีก เที่ยวดื่มเหล้าเมามาทำร้ายน้องสาวเป็นประจำ แล้วไปเป็นชู้กับภรรยาชาวบ้านจนน้องสาวจับได้ สุดท้ายหย่าร้างกันไปจนถึงทุกวันนี้ ต่อจากนั้นพูดถึงพี่สาวและหลาน แต่ถอดเสียงเพี้ยนจนอ่านไม่ได้ ท้ายช่วงมีท่อนเพลงสั้น ๆ และบรรทัด jingle ช่วงพักยาว
จดหมายถอดเสียงต่อว่าเมื่อปี 42 เธอ (ในช่วงคำถามระบุว่าเป็นหลานสาว) เรียนจบปริญญาตรีแล้วเข้ามาเป็นเจ้าหน้าที่วัด พอมาช่วยงานวัด โรคภัยต่าง ๆ เช่น หอบหืด ผื่นแดงที่แก้ม เป็นไข้บ่อย และอาการสั่นเหมือนโดนไฟช็อต หายไปหมด
ผู้เขียนเล่าว่ามีปมด้อยตั้งแต่เด็ก เพราะพ่อแม่คอยดุด่าว่าเป็นคนขี้เกียจ ไม่ช่วยพี่ทำงาน วัน ๆ เอาแต่ร้องเพลงฟังนิยายซึ่งก็เป็นความจริง พ่อแม่จึงส่งไปอยู่กับครอบครัวคุณอาเพื่อปฏิวัติอุปนิสัยให้ขยัน คุณอาให้หาบน้ำใส่ตุ่มสิบกว่าตุ่ม ทำกับข้าว ซักผ้า เลี้ยงลูก ๆ ของคุณอา ไม่ได้เรียนหนังสือ ต่อมาคุณอาให้ไปรับจ้างทำงานบ้านให้ครอบครัวหนึ่ง ผู้เขียนตั้งใจทำงานบ้านได้แจ๋วมาก ครูไม่ใหญ่แซวว่าแจ๋วจริงไม่มีบกพร่องเลย
เพลงคั่นแนวโฆษณาที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ล้อเรื่องผู้เขียนเป็นแม่บ้านทำงานบ้านเก่ง ถอดท่อนร้องได้ว่าเป็นแชมป์ต้มไข่ กวาดถ้วยมาไว้ที่บ้านเป็นแถว รับประกัน ไม่เกี่ยงไฮโซ ไม่เกี่ยงโลโซ ไม่ต้องรีรอรีบติดต่อแจ๋ว
คุณอาจัดให้ผู้เขียนแต่งงานกับอาเสี่ย (ถอดได้ว่าอาเซีย) ซึ่งมีภรรยาแล้ว ผู้เขียนไม่ชอบแต่ขัดคำสั่งไม่ได้ จึงตกเป็นภรรยาน้อยอย่างไม่เต็มใจ อยู่กันเกือบปีตั้งท้องได้ราวสามเดือน พอคุณอารู้ก็รีบพาไปทำแท้งโดยที่สามีไม่รู้ พอสามีรู้ก็โกรธมากจึงแยกทางกัน ตอนนั้นอายุเพียงสิบแปดปี คิดว่าอยู่อย่างนี้ชีวิตไม่ดีขึ้นแน่จึงหนีคุณอาไปหางานทำที่กรุงเทพฯ ได้งานบริษัทส่งเบียร์ ได้ลิ้มรสเบียร์และบุหรี่ (ช่วงต่อจากนั้นถอดเพี้ยน) สามีคนที่สองแอบมีภรรยาน้อยมีลูกด้วยกันหนึ่งคน แล้วพาภรรยาน้อยพร้อมลูกมาแนะนำและเข้าออกบ้านเสมอ ให้เหตุผลว่าต้องมีลูกเพื่อสืบสกุลแต่ก็ยังรัก ผู้เขียนอึ้งน้ำตาตกใน วันหนึ่งทนไม่ไหวจึงหนีไป อายุ 27 ได้พบรักกับหนุ่มทหาร บอกเขาว่าเคยมีสามีแล้ว เขาไม่รังเกียจ ครูไม่ใหญ่แซวว่าโดยเฉพาะเลิฟแม่ม่าย
เพลงคั่นที่ไม่ได้ประกาศชื่อ รับมุกเลิฟแม่ม่าย ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยน ถอดท่อนร้องได้ว่า ขอรักแม่ม่ายดีกว่า ไม่สนใจเรื่องรักตามตำรา ขอรักสมัครใจ แม่ม่ายจงเมตตา
ผู้เขียนตกลงแต่งงานอยู่กินกับหนุ่มทหารแต่ไม่มีลูกด้วยกัน ทั้งสองนำหลานสาวที่เป็นลูกของน้องชายมาเลี้ยงตั้งแต่เด็กและรักมาก ปี 2547 หลานสาวชวนให้ติดตั้งจานดาวธรรม ผู้เขียนไม่ต้องการเลยแต่หลานพยายามชวนจนสำเร็จ ทำให้ได้สร้างองค์พระให้ตนเองและญาติรวมเจ็ดองค์ ร่วมบุญสร้างองค์พระ สร้างอาคารภาวนา 60 ปี สร้างหอฉัน และบุญต่าง ๆ ที่หลวงพ่อบอกผ่านจาน ทำทุกบุญและมาปฏิบัติธรรมทุกวันอาทิตย์ไม่เคยขาดจนทุกวันนี้
ชุดคำถาม (ช่วงต้นถอดเพี้ยน พอจับได้ว่าถามถึงลูกชายและน้องสาว) อาการปวดแสบปวดร้อนเหมือนโดนมีดกรีดถึงแปดปีหายได้เพราะบุญใด ควรแก้ไขอย่างไรไม่ให้เป็นอีก หลานสาวมีกรรมอย่างไรจึงชอบทำนายทายทัก ศึกษาตำราหมอดูตั้งแต่เด็ก และอาการคล้ายไฟช็อตตั้งแต่เริ่มหัดสวดบทชินบัญชรเกิดจากอะไร หายไปเพราะอะไร ในพุทธันดรที่แล้วเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร บุพกรรมใดทำให้ผู้เขียนมีปมด้อย คิดว่าพ่อแม่ไม่รัก ถูกส่งไปอยู่กับญาติทำงานเหมือนคนรับใช้ ทำอาชีพอื่นไม่เจริญ มีแต่เป็นลูกจ้างคนรับใช้ บุญใดทำให้มีคนส่งเสริมให้เรียนจนจบ ป.7 กรรมใดทำให้ถูกบังคับเป็นภรรยาน้อยอาเสี่ยและถูกบังคับทำแท้ง ไม่มีลูกกับสามีคนที่สองจนเขานอกใจ ไม่มีลูกกับสามีคนที่สามซึ่งเป็นคนดีช่วยเหลือทุกอย่าง มีบุญร่วมกันและผูกพันกับหลานที่เลี้ยงเหมือนลูกอย่างไร และทั้งสามคนเคยสร้างบารมีร่วมกันมาอย่างไร มีสิทธิ์ไปดุสิตบุรีหรือไม่
เพลงเนื้อไทยทำนองซานตาลูเซีย ถอดท่อนร้องได้ว่า ช่างงดงามเมื่อยามดวงดาวสีเงินสะท้อนแสงอยู่ในทะเล สายลมอ่อน ๆ พัดไปมาบนเรือน้อยในทะเลสีเงิน ฉันมีความสุขอยู่ภายในกับดวงดาวที่สุกใสสว่างอยู่ที่ศูนย์กลางกาย โลกจะเป็นหนึ่งเดียวกันเมื่อทุกท่านเข้าถึงดาวภายใน
ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องและคำถามได้ไหม อ่านเร็วแบบเมื่อกี้ตามทันไหม แล้วเฉลยว่าคุณพ่อเป็นมะเร็งที่ตับเพราะกรรมดื่มสุราและฆ่าสัตว์ทำกับแกล้มทั้งในอดีตและปัจจุบันมาส่งผล ก่อนเสียชีวิตถูกป้อนจิ้งจกให้กินเพราะกรรมที่ชอบกินสัตว์แปลก ๆ ที่ดองด้วยเหล้าทั้งอดีตและปัจจุบัน ประกอบกับความไม่รู้ของพี่สาว การชอบกินสัตว์แปลก ๆ เป็นเหมือนการเซ็ตโปรแกรมเป็นผัง ตายแล้วดำดิ่งไปมหานรกขุมห้าด้วยกรรมดื่มสุรา กำลังถูกนายนิรยบาลกรอกน้ำร้อนแรงทุกข์ทรมานมาก ยังรับบุญไม่ได้ แต่ให้ทำบุญอุทิศไปเรื่อย ๆ บุญจะไปคอยอยู่ที่ยมโลก พ้นกรรมจากมหานรกแล้วจะได้รับบุญที่นั่น ซึ่งยังอีกยาวนาน
คุณแม่ชอบบ่นว่าลูกแรง ๆ เป็นกรรมใหม่ของแม่ และเป็นกรรมเก่าของลูกที่เคยบ่นว่าคนอื่นด้วยถ้อยคำแรง ๆ อย่างนี้ คุณแม่เป็นต้อกระจกมองเห็นเลือนลางเพราะกรรมในอดีตและปัจจุบันที่มักมองผู้อื่นด้วยดวงตาไม่ปรารถนาดี ทำตาดุ ค้อนควัก หมั่นไส้ มองแบบดูถูก ครูไม่ใหญ่ว่าบางทีปากยิ้มแต่ตาด่า รวมกับกรรมจับสัตว์ขังไว้ในที่มืดทั้งปลาทั้งกบเพื่อฆ่ากินเป็นอาหาร หายได้ด้วยบุญในอดีตที่เคยจุดประทีปบูชาพระรัตนตรัย และทุกบุญในปัจจุบันมาตัดรอนวิบากกรรม
ลูกชายของน้องสาวเสียชีวิตด้วยโรคที่มีเลือดออก (ชื่อโรคถอดเพี้ยน) เพราะกรรมในอดีตที่จับปลาเป็น ๆ ใส่หม้อร้อน ๆ หรือหมกกองไฟ ย่างกุ้งหอยปูเป็น ๆ มาส่งผล ตายแล้วเกิดใหม่เป็นมนุษย์แล้วจึงรับบุญไม่ได้ น้องสาวมีกรรมที่ดูแลลูกไม่ดี ถ้ามีกรรมปาณาติบาตร่วมด้วยก็จะเจออย่างลูกชายบ้าง น้องสาวกับสามีรักกันมากแต่ต้องแยกจากกันเพราะทำบุญร่วมกันมาเพียงแค่นี้ กับความโกรธในปัจจุบันเรื่องไม่ดูแลลูกให้ดี จะแก้ไขต้องสั่งสมทาน ศีล ภาวนาให้มาก ชีวิตจะประสบแต่สิ่งดี
หลานสาวเป็นโรคปอดบวมตั้งแต่อายุเจ็ดวันและเป็นหอบหืดจนโต เพราะกรรมในอดีตตอนเด็กที่ชอบแกล้งแมว เอาแมวไปจุ่มถังน้ำจนมันทรมาน แก้มข้างขวามีอาการปวดแสบปวดร้อนเหมือนโดนมีดกรีดถึงแปดปี เพราะในอดีตเคยทะเลาะกับเพื่อนแล้วเอาไม้เรียวฟาดโดนแก้มเพื่อนจนเจ็บปวด ส่วนที่หายได้ในเวลาต่อมาถอดเสียงเป็นบรรทัดซ้ำจนไม่ได้ความ
ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยน ได้ความว่าหลานสาวชอบทำนายทายทัก ศึกษาตำราหมอดู และมีอาการนั่งสั่นเพราะกรรมคะนองสนุกและเรียกร้องความสนใจบ่อย ๆ มาส่งผล คนถามว่าใครมาประทับก็บอกว่าเป็นปู่นั่นปู่นี่ หายได้เพราะหมดกรรมพอดี ครูไม่ใหญ่เตือนว่าแกล้งด้วยความคะนองก็ไม่ได้ ในพุทธันดรที่ผ่านมาหลานสาวเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะ (ถอดเพี้ยนพอจับได้ว่าเคยเป็นทหาร) เป็นกองเสบียงตามอารมณ์ ทำบ้างไม่ทำบ้าง จึงหลุดจากวงบุญไม่ได้กลับดุสิตบุรี ช่วงนั้นเกิดเป็นอะไรต่ออะไรมากมาย แต่ชาตินี้มาเจอหมู่คณะอีกเพราะเคยทำบุญเก่าไว้บ้าง จึงอย่าประมาท ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่จะได้ไม่พลัดกันอีก
ผู้เขียนมีปมด้อยคิดว่าพ่อแม่ไม่รัก ถูกส่งไปอยู่กับญาติทำงานหนักเหมือนคนรับใช้ เพราะในอดีตตอนเป็นลูกชอบด่าว่าพ่อแม่ แม้ท่านอายุมากแล้วก็ยังใช้ท่านเหมือนคนรับใช้ และเวลาเป็นแม่ก็ชอบด่าลูกด้วยถ้อยคำแรง ๆ ทำให้ลูกน้อยใจคิดว่าแม่ไม่รัก ชีวิตทำงานลำบากเป็นลูกจ้างรับใช้บ้านเขาเรื่อยไปเพราะกรรมใช้พ่อแม่เหมือนคนรับใช้ ไม่ได้ดูแลยกย่องท่าน รวมกับความตระหนี่ทำทานน้อยจึงลำเค็ญ แต่มีคนส่งให้เรียนถึง ป.7 เพราะเคยมีบุญส่งเสริมลูกหลานบริวารให้มีการศึกษาอยู่บ้าง
ผู้เขียนถูกบังคับเป็นภรรยาน้อยของอาเสี่ยและถูกบังคับทำแท้งโดยสามีไม่รู้จนต้องเลิกกัน เพราะกรรมเจ้าชู้สมัยเป็นผู้ชายที่มีหลายภรรยา รวมกับกรรมที่เคยบังคับให้ลูกหลานตนเองทำแท้ง เรื่องไม่มีลูกกับสามีคนที่สองจนเขานอกใจไปมีภรรยาใหม่ ช่วงคำตอบถอดเสียงขาดหายไป ส่วนสามีคนที่สามเป็นคนดีเพราะบุญที่เคยสงเคราะห์ญาติและบุญที่ทำกับหมู่คณะเริ่มส่งผล กับหลานสาวที่เลี้ยงเหมือนลูกเคยเป็นญาติกันมา ชาตินี้อยากมีลูกด้วยจึงรักเอ็นดูผูกพันกัน ทั้งผู้เขียน สามี และหลานสาวเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบไม่สม่ำเสมอ บางชาติจึงเจอกันบางชาติไม่เจอ ชาตินี้มาเจอกันแล้วอย่าประมาท ตั้งใจสร้างบารมีทุกบุญ อธิษฐานติดตามไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์อย่าได้พลัดกันเลย
เพลงท้ายรายการที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า มองดูดวงตะวันสว่างที่ศูนย์กลางกาย ที่มาพร้อมความสุขอันแสนมหัศจรรย์ ที่ไม่มีวันลืมเลือน แล้วเราจะพบกันใหม่ด้วยใจที่สดใส กลางเพลงมีเสียงพูดชวนให้ทำสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตคือการหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย
คำขวัญ 072 พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง
ครูไม่ใหญ่ย้ำให้เข้าใจแล้วต้องรีบทำ แล้วชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยซึ่งมีพระคุณไม่มีประมาณ โดยหันลำโพงไปทางสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย บทสวดถอดเสียงเพี้ยนเกือบทั้งหมด
เชิญทุกคนหลับตาเจริญสมาธิภาวนา (ช่วงต้นถอดเพี้ยน) ปรับร่างกายให้สบาย ค่อย ๆ ปล่อยวางเรื่องราวภายนอก ทำใจให้เบิกบานผ่องใส ร่าเริงในบุญกุศล ทำความรู้สึกเหมือนอยู่ในที่โล่งกว้าง กายเบาใจเบา เป็นกายกลมกลวงโปร่ง ปล่อยโลกไว้เบื้องล่าง เหมือนอยู่กลางอวกาศที่มีดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว แล้วน้อมหยิบดวงใดดวงหนึ่งมาตั้งเป็นบริกรรมนิมิตที่ศูนย์กลางกาย ดวงอาทิตย์เจิดจ้า ดวงจันทร์นวลผ่อง หรือดาวประกายพรึก ตรึกอย่างมีความสุข
เมื่อสุขสบายเบิกบาน ใจสงบหยุดนิ่งตั้งมั่นอยู่ภายใน พอถูกส่วนใจก็รวม ดวงธรรมที่แท้จริงเกิดขึ้นแทนที่ เป็นดวงปฐมมรรคใสบริสุทธิ์ขนาดเท่าฟองไข่แดง แล้วปล่อยใจดิ่งเข้ากลางของกลางตามลำดับ ดับหยาบไปหาละเอียด หลังช่วงเงียบยาว นำต่อว่านิ่ง ๆ เบา ๆ ใจเบิกบาน หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง กลางของกลาง จนใจละเอียดใสสว่างนุ่มนวลมีพลัง
กระดิกจิตเบา ๆ ประมวลบุญที่ทำไว้นับภพนับชาติไม่ถ้วน ทั้งทานศีลภาวนาที่กลั่นเป็นบารมีสามสิบทัศ ให้รวมเป็นดวงบุญสว่างที่ศูนย์กลางกาย แล้วหยุดนิ่งในกลางดวงบุญตั้งจิตอธิษฐาน เพราะบุญเป็นเบื้องหลังแห่งความสำเร็จทุกเรื่อง ทั้งกิจการงาน การค้าขาย ขายที่ขายบ้าน อธิษฐานตั้งผังชีวิตทั้งเรื่องปัจจุบันและการเดินทางข้ามวัฏสงสารข้ามชาติ ให้คำอธิษฐานกลั่นติดอยู่กลางดวงบุญเป็นผังสำเร็จ
น้อมอุทิศบุญกุศลแก่บุพการี มารดาบิดา ญาติพี่น้อง และสรรพสัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตาย ที่มีทุกข์มากขอให้ทุกข์น้อย ที่มีทุกข์น้อยขอให้พ้นทุกข์ อธิษฐานให้ความสุขจากการเข้าถึงพระธรรมกายภายในเกิดแก่มนุษย์และสรรพสัตว์ ให้เลิกเบียดเบียนทำร้ายกัน ให้ทุกคนมีดวงตาเห็นธรรม รู้เป้าหมายที่แท้จริงของชีวิตและรู้จักศัตรูที่แท้จริงของมนุษยชาติ ปราบมารประหารกิเลสไปถึงที่สุดแห่งธรรม แล้วแผ่เมตตาเป็นกระแสไม่มีประมาณจนเต็มโลกเต็มจักรวาล ต่อด้วยบรรทัด jingle ยาว
บทสวดบูชาพระรัตนตรัยท้ายรายการ ถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศ พอจับได้ว่าเป็นบทธัมมานุสติ สุปฏิปันโน และสังโฆ เม นาโถ ไฟล์จบกลางช่วงนี้ด้วยบรรทัดที่ถอดไม่ได้ความ
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่