ยิ้มคือการแต่งตัวให้เสร็จ

เปรียบว่าคนที่ยังไม่ยิ้มเหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ ใส่สูทแต่สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวแล้วออกจากบ้านไปทำงาน จึงชวนให้ยิ้มก่อนเข้าเนื้อหารายการ (ช่วงต้นของท่อนนี้เสียงถอดเพี้ยนสลับภาษาอังกฤษหลายบรรทัด)

จบเพลงครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่ายิ้มกันแล้วหรือยัง ยิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้าสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน

จบเพลงครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่ายิ้มกันแล้วหรือยัง ยิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้าสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน ให้นำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้ากัน

จบเพลงครูไม่ใหญ่บอกว่าถ้ายังไม่ยิ้มก็เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้าสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยทุกที่ ไม่ว่าในบ้านหรือนอกบ้าน ด้วยการนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า

ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง แล้วย้ำว่าถ้ายังไม่ยิ้มก็เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้าสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยทุกแห่งไม่ว่าในบ้านนอกบ้าน ด้วยการนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า

ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันแล้วหรือยัง ยิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้าสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน

ครูไม่ใหญ่ทักผู้ที่มารายงานตัวว่ามาปฏิบัติธรรมตั้งแต่เมื่อวาน เตรียมเนื้อเตรียมตัวรักษาใจให้ใสเพราะวันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของเธอ (ในที่ถอดไม่ได้บอกชื่อ) เล่าว่าเธออยากมาวัดทุกวันแต่ติดภารกิจใหญ่ ไม่ได้ติดเล่นเกม แต่ไปซ้อมละคร ตอนเด็กเธอเคยแสดงละคร แล้วบอกว่านักเรียนใหม่อาจไม่รู้ว่าที่เปิดเพลงยิ้มแล้วบอกว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จนั้นมีที่มาอย่างไร จึงจะเปิดให้ดู ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักและช่วงที่ถอดเพี้ยนเป็นภาษาปน

ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าที่มาเป็นอย่างนี้ แม้ใครจะแต่งตัวดูดีแล้วถ้าไม่ยิ้มก็ยังขาดไปอีกอย่าง ชวนทายว่าในคลิปใครเป็นคนที่แตกต่างจากทุกคน ผู้มีวันเกิดวันนี้คือเด็กที่แสดงในคลิปนั้น แต่งตัวเหมือนชุดนางงาม มีแววมาตั้งแต่เด็ก ที่เธอหายไปไม่ใช่ไปไหน แต่ไปให้ความสุข ความบันเทิงและข้อคิดกับเพื่อนมนุษย์ผ่านบทเพลงและการแสดง ตอนนี้ซ้อมการแสดงที่ยิ่งใหญ่เป็นประวัติการณ์ของชีวิต ครูไม่ใหญ่ยังไม่ทราบว่าแสดงที่ไหน สันนิษฐานว่าอาจแสดงต่อหน้าพระที่นั่งแห่งหนึ่งแต่จำไม่ได้ จะไปหาข้อมูลมาบอกให้ถูกต้อง

ต่อจากเพลงยิ้ม ถอดได้เพียงประโยคเดียวว่า หรือเขียนคิ้วข้างเดียว ออกจากบ้านไปทำงาน ซึ่งเป็นท่อนเปรียบเทียบประจำว่าถ้ายังไม่ยิ้มก็เท่ากับยังแต่งตัวไม่เสร็จ ช่วงก่อนหน้าไม่มีบรรทัดถอดเสียง

ชวนยิ้มกันไปทั่วโลก ถ้ายังไม่ยิ้มแปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน ต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จด้วยการนำรอยยิ้มมาไว้บนใบหน้าทั้งในบ้านนอกบ้าน ครูไม่ใหญ่บอกว่าเสียงยังเป็นหวัดอยู่ แล้วชวนฟังเพลง Do you love me

ครูไม่ใหญ่ชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยทุกคนทุกแห่ง ทั้งในบ้านนอกบ้าน ด้วยการนำรอยยิ้มมาไว้บนใบหน้า ส่งยิ้มก่อนคำถาม บอกว่าเสียงยังออกเป็นหวัดนิด ๆ แล้วถามว่ายังเลิฟมีบ่อ เข้าเพลงต่อไป

ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยทุกที่ ไม่ว่าในบ้านหรือนอกบ้าน นำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า

ไฟล์เริ่มกลางประโยค ไม่มีช่วงเปิดรายการ ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมได้ดีขึ้น และจะมีผลการปฏิบัติธรรมของคนชื่อที่ถอดได้ว่า จอร์ท (ถอดไม่ชัดว่ามาจากที่ไหน) ก่อนจะไปถึงตรงนั้นให้มาแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน แล้วเข้าเพลงยิ้ม

ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยทุกคนทุกแห่งทั้งในบ้านนอกบ้าน ด้วยการนำรอยยิ้มมาไว้บนใบหน้า แล้วบอกว่าครูไม่ใหญ่เป็นเด็กขาดความรักไม่ได้ จะถามสาวน้อย ก่อนเข้าเพลง

ไฟล์นี้เป็นเศษรายการยาวราว 35 นาที ไม่มีช่วงเปิดรายการ 30 วินาทีแรกเป็นบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำ (คำว่า ทุกคน ซ้ำยาว) จากนั้นจับได้ประโยคเดียวว่าก่อนจะไปต่อ ให้มาแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน แล้วเข้าเพลงยิ้ม

ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จทั้งในบ้านนอกบ้านด้วยการนำรอยยิ้มมาไว้บนใบหน้า แล้วแซวสาวน้อยที่นั่งอยู่ข้างหน้าว่าวันนี้ทรงผมสวย ก่อนถามคำถามเป็นประโยค Do you love me บ่ ไอเลิฟยูหลายเด้อ แล้วเข้าเพลง

ไฟล์นี้ยาวราว 69 นาที สั้นกว่าตอนปกติ ไม่มีช่วงเปิดรายการ เริ่มกลางประโยคที่ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมดีขึ้น แล้วถามว่าชื่อเรื่องอะไร (ถอดได้ว่าลืมไปแล้ว) ต่อด้วยบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำและปนภาษาอื่นราวหนึ่งนาที ฟังไม่ชัด จากนั้นชวนมาแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน แล้วเข้าเพลงยิ้ม

ต่อจากเพลงยิ้ม ครูไม่ใหญ่เปรียบว่ายังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ เช่นเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน (ช่วงต้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราว 20 วินาที) แล้วแซวคนที่นั่งข้างหน้าว่าวันนี้แต่งตัวสวยมาก เป็นสาวเจ้าเหนือ ก่อนถามคำถามเป็นประโยค Do you love me บ่ ไอเลิฟยูหลายเด้อ แล้วเข้าเพลง

ครูไม่ใหญ่ว่าเวลาน้อยจึงตัดขั้นตอนออกไปเยอะ แล้วเปรียบว่าคนที่ยังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ นุ่งผ้าไม่เสร็จ สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวแล้วออกจากบ้านไปทำงาน ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยนหลายคำ

ต่อจากช่วงที่บรรทัดรวมกัน ถอดได้ท่อน ยิ้มกันทุกวันอย่าเก็บไว้ ยิ้มกันหรือยัง แล้วครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จด้วยรอยยิ้มทั้งในบ้านและนอกบ้าน (ถอดเพี้ยนบางคำ) แล้วเรียกสาวน้อยที่นั่งข้างหน้า ถามเป็นประโยค Do you love me บ่ I love you หลายเด้อ ก่อนเข้าเพลง

ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้าแล้วสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวแล้วออกจากบ้านไปทำงาน