ep128 ผังเวลา 51 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) ผลการปฏิบัติธรรม (136) จานดาวธรรม (110) กองเสบียง (87) นำนั่งสมาธิ (78) ยุวกัลยาณมิตร (76) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) อุทกภัยภาคเหนือ 2549 (55) ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ (54) นิวนิวส์ (42) แผ่เมตตา (39) ต้นบุญต้นแบบ (32) บูชาพระรัตนตรัย (26) พระเนมิราช (22) ยิ้มคือการแต่งตัวให้เสร็จ (21) กรรมนิมิต (20) เทลีนมหารัตนวิหารคด (19) ท้าวสักกะ (18) บุญชัย เบญจรงคกุล (18) บันไดขาขึ้น (15) อุทิศส่วนกุศล (15) ไม่ประมาท (15) มหาเศรษฐีทุกคน (13) ฆ่าตัวตาย (11) บุคคลในประวัติศาสตร์ (11) DMC ช่องนี้ช่องเดียว (9) ความตายไม่มีนิมิตหมาย (8) จังหวัดอุตรดิตถ์ (8) ติดตั้งจานดาวธรรม (8) อวยพรวันเกิด (8) อนาถบิณฑิกเศรษฐี (7) วัดขายน้ำดื่ม (5) รวมพุทธบุตรทั่วโลก (4) ชาวลาวในโอไฮโอ (3) มาตลีเทพสารถี (3) อุสสทนรก (3) แกว่งสารส้ม (3) บรรพชิตไม่ต้องค้าขาย (2) บ้านเดิมของใจ (2) อัปปมาทเศรษฐี (2) เด็กเจ็ดเดือนติด DMC (2) เศรษฐกิจตกต่ำ (2) เห็นดวงแก้วลอย (2) เห็นด้วยใจ (2) แม่น้ำเวตรณี (2) ขาไม่ใช่ของเรา (1) ตัดไม้ทำลายป่า (1) ภาษาลาว (1) วัดด่านนาขาม (1) วัดน้ำริดเหนือ (1) อาบน้ำเงินน้ำทอง (1) เศรษฐีคู่บุญพระพุทธศาสนา (1) เห็นองค์พระเรียงเป็นแถว (1)
ไฟล์เริ่มกลางรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการ คาถา และการบ้าน บรรทัดแรกครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของนิวนิวส์ มูลนิธิธรรมกายไปช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยที่จังหวัดอุตรดิตถ์ และมีเรื่องเก่งและดีของน้องอายุเจ็ดเดือน (ชื่อเล่นถอดได้ว่าน้องสกาย ยังไม่ยืนยันการสะกด) ที่เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาไม่ขาดเลย แต่ก่อนไปถึงตรงนั้นให้แต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
เพลงเกี่ยวกับการส่งรอยยิ้มให้กันเพื่อสร้างมิตรภาพและไมตรี ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ถอดท่อนร้องได้ว่า ยิ้มฉันส่งให้แด่เธอ ยิ้มที่ส่งไปนั้นมิตรภาพฉันส่งไปให้เธอ โลกจะสวยถ้าส่งยิ้มให้กัน ยิ้มเป็นสิ่งความหมายที่ดีต่อกัน ยิ้มที่ส่งไปนี้จะสร้างไมตรีทุกแห่งหน ยิ้มสิอย่ามีกังวล ส่งยิ้มของตนไปให้แก่กัน ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม จึงใช้ท่อนที่ได้ยินเป็นชื่อเรียกตามที่คลังใช้อยู่แล้ว
จบเพลงครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่ายิ้มกันแล้วหรือยัง ยิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้าสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน ให้นำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้ากัน
เพลง Do You Love Me? บอก ถอดได้ท่อน Do you love me บอก, If you love me, I sing a song และ Are you looking for a little love ซ้ำหลายรอบ เป็นเพลงภาษาอังกฤษปนไทยจังหวะสนุกเดียวกับที่ใช้ในตอนก่อน ๆ
เพลง ถ้าเธอจะไปกับฉัน ถอดได้ท่อน เธอได้พบความสุข เธอจะไปกับฉันหรือว่าเธอจะไปกับเขา ถ้าเธออยากจะไปกับฉัน เป็นเพลงชวนเลือกเดินทางไปกับผู้ที่พาไปพบความสุข
ครูไม่ใหญ่สอนว่าให้ดำเนินชีวิตอยู่ในความไม่ประมาท พึงสั่งสมบุญทุกบุญอย่าให้ตกบุญ โดยเฉพาะบุญใกล้ ๆ คือวันอาทิตย์ต้นเดือนที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ซึ่งเหลืออีกแค่สี่วัน ให้รักษาใจใส ๆ เพื่อให้ใจเหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ คือพิธีเทลีนคอนกรีตบันไดขาขึ้นของมหารัตนวิหารคด ที่ต้องรีบสร้างให้เสร็จทันใช้ต้อนรับพุทธบริษัทสี่ทั่วโลกเป็นเรือนล้าน โดยเฉพาะพุทธบุตรทั่วโลกหลากนิกาย ให้มารวมกัน ทำความรู้จักกัน ปรึกษาหารือศึกษาคำสอนดั้งเดิมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อมีข้อวัตรปฏิบัติไปทิศทางเดียวกัน ไม่แบ่งแยกกันเหมือนที่ต่างคนต่างทำในปัจจุบันซึ่งไม่เกิดประโยชน์ทั้งกับตนเองและเพื่อนมนุษย์
ชวนมาเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์แห่งการสถาปนามหารัตนวิหารคด โดยเฉพาะช่วงบันไดขาขึ้น เพราะระลึกถึงเมื่อไรก็ปลื้มปีติยินดี เล่าให้ใครฟังคนฟังก็ปีติ ลูกหลานฟังก็ยินดีและดำเนินรอยตาม ก่อนละโลกจะเป็นกรรมนิมิตสว่างสดใส ฉายประวัติชีวิตที่งดงามให้เห็นเป็นภาพยนตร์ส่วนตัว คตินิมิตก็ใสไม่หมอง แล้วได้เดินทางกลับดุสิตบุรีด้วยความเบิกบาน ภาคภูมิใจ จากโลกนี้ไปอย่างผู้มีชัยชนะ ที่ใช้ชีวิตในเมืองมนุษย์ด้วยการสร้างบุญบารมี
ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของเดือนพฤษภาคม ทุกวันสิ้นเดือนจะมีการอวยพรวันคล้ายวันเกิดของผู้มีบุญที่เป็นสหธรรมิกที่เกิดในเดือนนั้น ซึ่งเดือนนี้มีหลายท่าน จึงถือโอกาสอวยพรกันไปทั่วโลก ขอให้ผู้ที่เกิดในเดือนพฤษภาคมมีชีวิตที่สดใสสว่างไสว ดังเพลงอวยพรวันเกิดที่จะเปิดต่อไป
เพลงอวยพรวันเกิด ถอดท่อนร้องได้ว่า วันเกิดวันนี้ขอให้มีสมบัติมากมาย เข้าถึงพระธรรมกาย คิดสิ่งใดสมใจปอง วันนี้วันคล้ายวันเกิดของคุณ ขอผลบุญช่วยค้ำจุนให้สุขสบาย เป็นเพลงเดียวกับที่คลังเคยเรียกว่าเพลงวันเกิดของคุณ มีบรรทัด jingle คั่นกลางเพลงราวครึ่งนาที
ครูไม่ใหญ่ดูรายชื่อผู้ที่เกิดเดือนพฤษภาคม บางท่านสร้างบารมีมาสิบกว่าปี บางท่านยี่สิบกว่าปีซึ่งมีไม่กี่ท่าน ให้ลองทายดู แล้วเฉลยว่าคือพี่ใหญ่บุญชัย เบญจรงคกุล ที่สร้างบารมีมายี่สิบกว่าปี นึกย้อนไปตอนท่านเป็นหนุ่มรอบแรก มารอสมัครดูเหมือนนักร้องชื่อดัง (ช่วงนี้ Whisper ถอดปนคำมั่ว) มาสร้างบารมีตั้งแต่ยังหนุ่ม พาน้อง ๆ และคุณแม่มาด้วย ตอนนี้เป็นหนุ่มรอบสองแล้ว ยังไม่เคยตกบุญเลย ชวนน้อง ๆ มาหมด แม้คุณพ่อคุณแม่ไม่อยู่แล้วก็ตาม
ครูไม่ใหญ่สอนว่าความตายไม่มีนิมิตหมาย เรามาเกิดเพื่อสร้างบารมี ชีวิตในโลกนี้น้อยนัก จึงไม่ควรประมาทในการดำเนินชีวิต เหมือนท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีในกาลก่อนที่ไม่ประมาท สั่งสมบุญมาตลอด เป็นมหาเศรษฐีผู้ใจบุญของพระพุทธศาสนาในสมัยพุทธกาล ชื่อของท่านจารึกมาถึงปัจจุบัน 2,500 กว่าปี แล้วชวนฟังเรื่องราวของอนาถบิณฑิกเศรษฐี ท้ายช่วง Whisper ถอดเพี้ยนเป็นคำอังกฤษมั่วแล้วมีบรรทัด jingle คั่น
เพลงเกี่ยวกับอนาถบิณฑิกเศรษฐี ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง Whisper ถอดเพี้ยนปนคำมั่วเกือบทั้งช่วง จับได้ท่อนว่าแม้ยากลำบากเพียงใดท่านก็ทำ ท่านเป็นเลิศกว่าผู้ใดในการถวาย อนุโมทนา สร้างอารามงาม สร้างวัดถวาย ได้ฟังธรรมตราบถึงวันสิ้นชีวา เป็นกัลยาณมิตรให้แด่ทุกคน ไปสู่ดุสิตบุรี ตามด้วยบรรทัด jingle ซ้ำคั่นช่วงพักราวสองนาที
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าอนาถบิณฑิกเศรษฐีเป็นตัวอย่างในการสร้างบารมี พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระภิกษุสงฆ์สอนธรรมะและปฏิบัติธรรมอย่างเดียว ท่านเป็นกองเสบียง ซึ่งสมัยนั้นมีกองเสบียงเยอะทั้งมหาเศรษฐีและพระราชา แต่ท่านเด่นกว่าใครทั้งหมด และปฏิบัติธรรมได้เป็นพระอริยบุคคลด้วย แม้ยามยาก ทรัพย์ที่คนกู้ยืมไปก็ไม่เอามาคืน ทรัพย์ที่ฝังไว้ริมน้ำเพราะสมัยก่อนไม่มีธนาคารก็ถูกน้ำซัดพังไป เทวดามาบอกไม่ให้ไปทำบุญก็ไม่ฟัง ยังทำบุญตลอดไม่เคยขาด ท่านไม่ได้บวชแต่เป็นพระอริยบุคคล สมัยก่อนนิยมบวชครั้งเดียวตลอดชีวิต ไม่มีบวชช่วงสั้น แล้วอธิบายว่าบรรพชิตไม่ต้องทำมาค้าขาย สอนธรรมะอย่างเดียว ญาติโยมไปทำมาหากินแล้วมาทำนุบำรุง เป็นกองเสบียงคู่กัน
ครูไม่ใหญ่หยิบข่าวที่ตัดจากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐว่ามีการเสนอไอเดียให้วัดทำน้ำดื่มขาย แล้วแสดงความเห็นนิดเดียวว่าแปลกดี ถ้าย้อนไปสมัยพุทธกาลไม่มี เพราะมีกองเสบียงมาตลอด ยุคนี้ชาวพุทธก็อยากทำบุญแทบขาดใจ แต่มีเหตุอะไรที่ทำให้เขาไม่ได้ทำหรือทำไม่ได้ จนเกิดวิกฤตกำลังทรัพย์สนับสนุนพระพุทธศาสนาหย่อนลง แล้วเกิดไอเดียจะขายน้ำดื่ม ควรหันกลับมาดูสาเหตุแล้วแก้ไขตรงนั้นก่อน ทำแล้วไม่ไหวจริง ๆ ค่อยว่ากัน เพราะถ้าขายน้ำดื่มได้ ต่อไปก็จะขายเครื่องบินได้ ขายไปเรื่อย ๆ จึงจำเป็นต้องมีเศรษฐีคู่บุญพระพุทธศาสนาในปัจจุบัน ซึ่งทุกวัดมีกองเสบียงอยู่ ไม่งั้นอยู่ไม่ได้
ครูไม่ใหญ่กลับมาพูดถึงพี่ใหญ่บุญชัย เบญจรงคกุล ว่าเป็นคนพาน้อง ๆ เข้ามา ทำบุญเองแล้วยังชวนคนอื่นด้วย ทั้งน้อง ลูกน้อง หมู่ญาติ และเพื่อนมนุษย์ ทุ่มทั้งแรงกาย แรงใจ และกำลังทรัพย์ แม้ในภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ ถ้าเป็นคนอื่นหลายคนเลือกเดินทางออกจากกายมนุษย์ด้วยเชือก ยา หรือกระโดดตึก แต่นั่นไม่ใช่วิธีที่ถูก เพราะเรามาเกิดเพื่อสร้างบารมี ไม่ใช่มาเกิดเพื่อฆ่าตัวตาย เศรษฐกิจตกต่ำเราห้ามไม่ได้แต่รักษาใจให้ใสได้ เรือลำเล็กก็เจอคลื่นเล็ก เรือลำใหญ่ก็เจอคลื่นใหญ่ ท่านไม่คิดว่าเป็นปัญหาเพราะเคยแก้มาแล้ว
เล่าว่าตอนท่านขยายกิจการเคยติดลบและต้องกู้ ด้วยหนึ่งสมองสองมือ กำลังบุญและแรงใจของน้อง ๆ ทั้งครอบครัวช่วยกันจนกู้สถานการณ์ได้ แล้วก็ทำบุญทุกบุญ ทั้งสงเคราะห์โลกและทำนุบำรุงพระศาสนา คราวนี้มาเจอเศรษฐกิจตกต่ำอีกตอนเป็นหนุ่มรอบสอง หนักกว่าเดิม แต่ท่านก็แก้ปัญหาไป บุญไม่เคยขาด (Whisper ถอดซ้ำคำยาวราวครึ่งนาที) ไม่ว่าสถานการณ์โลกจะเป็นอย่างไร งานมีก็ทำ ปัญหามีก็แก้ บุญก็สร้าง ธรรมะก็นั่ง มีรอยยิ้มบนใบหน้าตลอดเวลา มาธุดงค์และงานบุญต่าง ๆ ทำมาอย่างดี
ครูไม่ใหญ่ให้ความเห็นว่าท่านดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท แม้สมบูรณ์ทางโลกก็สร้างบารมีไปเรื่อย ๆ ไม่ได้มุ่งทางโลกหรือทำมาหากินอย่างเดียว วันนี้ยังไม่พ้นเดือนพฤษภาคม ยังอยู่ในช่วงวันคล้ายวันเกิดของท่านที่ผ่านมาเมื่อวันอาทิตย์ที่ 28 พฤษภาคม จึงอยากเรียกท่านเป็นการส่วนตัวว่า อัปปมาทเศรษฐี แปลว่าเศรษฐีผู้ไม่ประมาทในการดำเนินชีวิต (Whisper ถอดได้ อัพพะมาทะเศรษฐี / อัพพะมอตเศรษฐี ยังไม่ยืนยันการสะกด) มีบรรทัด jingle คั่นช่วงหนึ่ง แล้วกลับมาย้ำชื่อนี้ ชมว่าเห็นแต่รอยยิ้มสดชื่นเบิกบานตั้งแต่วันแรกจนวันนี้ทั้งที่ภารกิจการงานเยอะ ให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกได้รู้จัก และอวยพรให้เจริญรุ่งเรืองตลอดกาล
ครูไม่ใหญ่เข้าสู่ช่วงนิวนิวส์ (บรรทัดเกริ่นถอดเพี้ยน) ผู้ประกาศข่าวรายงานว่ามูลนิธิธรรมกายโดยพระราชภาวนาวิสุทธิ์ยังคงส่งเครื่องอุปโภคบริโภคและของจำเป็นไปช่วยผู้ประสบอุทกภัยที่จังหวัดอุตรดิตถ์อย่างต่อเนื่อง หลังจากส่งของไปภาคเหนือเมื่อสัปดาห์ก่อน ล่าสุดส่งไปตามวัดต่าง ๆ ที่ประสบภัย เช่น วัดศรีอุทุมพร วัดน้ำริดเหนือ วัดด่านนาขาม วัดแม่เฉย วัดดอยมูล และวัดอื่น ๆ (ชื่อวัดบางแห่งถอดเพี้ยน) แล้วมีบรรทัด jingle ซ้ำคั่นราวครึ่งนาที
เจ้าอาวาสวัดหนึ่งในอุตรดิตถ์ (ชื่อวัดถอดเพี้ยน) เล่าว่าตั้งแต่เกิดจนอายุ 65 ไม่เคยพบเหตุการณ์อย่างนี้ ขออย่าให้เกิดอีก สงสารญาติโยมมาก ช่วงเกิดเหตุขาดการติดต่อกับทางราชการสี่ห้าวัน พระเณรและญาติโยมต้องอดมื้อกินมื้อ กินข้าวกับน้ำปลา จะรอญาติโยมมาทำบุญก็ลำบากเพราะทุกคนเดือดร้อนเหมือนกัน วัดยังขาดปัจจัยซื้ออาหารเลี้ยงพระภิกษุสามเณร 21 รูป ของที่ญาติโยมนำมาส่วนมากเป็นข้าวสารอาหารแห้ง จึงขอบพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยที่เมตตาอนุเคราะห์และเป็นห่วงเป็นใย
พระอีกรูปเล่าว่าฝนตกตั้งแต่วันที่ 22 ถึง 24 สองวันสองคืนน้ำท่วมมาก เช้าวันที่ 24 น้ำเริ่มลด ราวสิบโมงแห้งเกือบหมด จึงออกไปเยี่ยมญาติโยม สำรวจความเสียหาย ถนนขาด เสาไฟฟ้าล้ม กำแพงวัดพัง 65 ช่อง แล้วติดต่อคณะสงฆ์และคณะศรัทธาเพื่อช่วยชาวบ้านตำบลน้ำริด เพราะวัดอาศัยบ้าน บ้านอาศัยวัด จากนั้นผู้แทนท้องถิ่นกล่าวขอบพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ ประธานมูลนิธิธรรมกาย และคณะที่มามอบสิ่งของที่วัดน้ำริดเหนือ ให้ผู้ประสบภัยมีขวัญและกำลังใจดำเนินชีวิตต่อ
พระรูปหนึ่งเล่าว่าเห็นโยมร้องให้ช่วย พยายามหาเชือกจนเจอ มัดเชือกกับหัวบันไดและต้นไม้ มีเด็กหนุ่มอีกคนอยู่อีกฝากช่วยโยนเชือก (ช่วงนี้มีบรรทัด jingle ซ้ำคั่นราวครึ่งนาที) สามวันแรกน้ำรอบวัดยังเชี่ยว ไปไหนไม่ได้ ต้องขอของที่ลอยมากับแม่น้ำ ได้น้ำหวานมาสองสามแพ็กให้ผู้ป่วย มียาลมกับน้ำเกลือ เจ้าคณะอำเภอ (ชื่ออำเภอถอดได้ว่าพี่ไซ น่าจะเป็นพิชัย) มาเยี่ยมและนำข้าวมาให้ แล้วผู้แทนวัดด่านนาขามขอบคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ที่เมตตานำอาหารมามอบ และฝากนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกเร่งส่งกำลังใจ ความช่วยเหลือ และปัจจัยมาช่วยผู้ประสบอุทกภัย
จบข่าวนิวนิวส์แล้วเปิดเพลงพี่น้องไทยไม่ทิ้งกัน ถอดท่อนร้องได้ว่า ต้องคิดว่าเธอคือฉันและฉันคือเธอเป็นอันเดียวกัน เธอปวดร้าวฉันไม่อาจทน จะเป็นแรงใจเป็นฝนฉ่ำเย็นมาดับคลายร้อนให้เธอหายเหนื่อย ต่อเติมความหวังคอยเป็นพลัง เธอจะอยู่ที่ไหนพี่น้องไทยไม่ทิ้งกัน ใจส่งถึงใจ เรามวลพี่น้อง แผ่นดินเดียวกันฉันคือเธอ เป็นเพลงให้กำลังใจผู้ประสบภัย
ครูไม่ใหญ่บอกว่าตอนนี้แหละมหากุศลจะเกิดขึ้น ได้บุญมากทีเดียว เพราะผู้ให้กับผู้รับตรงกัน ผู้รับอยากได้มากเพราะประสบทุกข์ภัยคราวนี้เดือดร้อนถึงชีวิต ไม่ใช่แค่ทรัพย์สิน ผู้ให้จึงต้องรีบด่วน เป็นโอกาสสร้างบารมีของเรา ถ้าใครยังคิดไม่ออก ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ ช่วยกันไปก่อน แล้วมีบรรทัด jingle คั่นช่วงพักราวหนึ่งนาที
ท่อนเพลงตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ที่ถอดได้บรรทัดเดียวว่า สิ่งแวดล้อมดีด้วยน้ำใจเรา โลกนี้เป็นของเรา ทุกคนดูแลโลก รักโลกของเรา เป็นเพลงชวนเด็ก ๆ ช่วยดูแลโลก ก่อนและหลังมีบรรทัด jingle คั่น
จดหมายจากเด็กหญิงอายุ 9 ปีที่เรียนอยู่ต่างประเทศ (ชื่อเมืองและโรงเรียนถอดเพี้ยน ส่งเงินผ่านวัดพุทธที่ถอดได้ว่าอัลสุโบร์) เห็นข่าวแล้วสงสารผู้ประสบภัยน้ำท่วมจำนวนมาก คุณแม่กับพี่ชายรวมเงินได้ 25 ยูโร บอกคุณป้าก็ร่วมอีก 25 ยูโร รวม 50 ยูโร เป็นเงิน 2,400 บาท และบอกว่าหนูรักหลวงพ่อมาก ครูไม่ใหญ่จำได้ว่าเป็นหนูวิมลสิริ (ชื่อยังไม่ยืนยันการสะกด) ชมลายมือมีสีสันแต่อ่านไม่ออก ทักว่าจำครูไม่ใหญ่ไม่ได้แล้วหรือ โตเร็ว ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้
จดหมายจากยุวกัลยาณมิตรเด็กหญิงชื่อเล่นน้องหมิว ชั้น ป.5 โรงเรียนเซนต์โยเซฟ ระยอง (ชื่อจริงถอดเพี้ยน) มาวัดทุกอาทิตย์ ชอบดูรายการ DMC และชอบดูหลวงพ่อ ได้ดูข่าวน้ำท่วมภาคเหนือแล้วสงสาร ขอนำเงิน 1,000 บาทมาช่วย และฝากคำสั้น ๆ ที่อยากบอกมานานว่าหนูรักหลวงพ่อ ครูไม่ใหญ่ชมรูปวาดว่าสวยเหมือนศิลปินวาด วาดเต็มพื้นที่ทั้งสนาม บ้าน ต้นไม้ และรูปตัวเองนั่งสมาธิมาอยู่ธุดงค์
จดหมายจากยุวกัลยาณมิตรเด็กชายชื่อเล่นน้องตะวัน ชั้น ป.5 (ชื่อโรงเรียนถอดเพี้ยน) รวมเงินกับน้องชายทำบุญ 500 บาท เพราะสงสารคนที่ไม่มีข้าวกิน เขียนว่ามีบางคนตัดไม้ทำลายป่า เมื่อฝนตกหนักจึงเกิดน้ำป่าทะลักน้ำท่วมใหญ่ ทุกคนเดือดร้อนไปทั่ว แล้วถามว่าคนที่ตัดไม้ทำลายป่าจะบาปไหม ถ้าบาปจะบาปมากไหม ครูไม่ใหญ่ตอบว่ามากแน่นอน และชวนให้ชวนเพื่อน ๆ เขียนมาด้วย ท้ายช่วง Whisper ถอดคำขอบคุณซ้ำยาว
สารคดีทศชาติชาดก เรื่องพระเนมิราชผู้ยิ่งด้วยอธิษฐานบารมี ตอนที่เจ็ด ต่อจากตอนก่อน ท้าวสักกะสรุปว่าพระเจ้ากรุงพาราณสีคือตนเอง แต่ไม่อาจก้าวล่วงกามภพไปเกิดในพรหมโลก ส่วนฤๅษีทั้งหมดไปได้ พรหมจรรย์จึงประเสริฐกว่าทาน แล้วกลับเทวโลกเล่าให้เทวดาฟัง เทวดาอยากเห็นพระเนมิราชผู้เป็นอาจารย์ ท้าวสักกะจึงให้มาตลีเทพสารถีนำเวชยันตราชรถลงมารับ ชาวพาราณสีเห็นรถทิพย์ในคืนวันเพ็ญนึกว่าดวงจันทร์ขึ้นอีกดวง พระเนมิราชสั่งมหาชนอย่าประมาท หมั่นสั่งสมบุญแล้วเสด็จขึ้นรถ มาตลีทูลว่าทางไปดาวดึงส์มีสองทาง คือผ่านนรกก่อนหรือตรงไปสวรรค์ พระเนมิราชเลือกดูนรกก่อนเพื่อนำมาสอนประชาชน
มาตลีเทพบุตรนำพระเนมิราชไปแม่น้ำเวตรณี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอุสสทนรก (Whisper ถอดได้ อุสุธานรก) นรกบริวารขุมที่หนึ่งของสัญชีวมหานรก มหานรกขุมบนสุดจากแปดขุม สัตว์นรกอายุเฉลี่ยห้าร้อยปีนรกแล้วแต่กำลังวิบากกรรม อุสสทนรกล้อมมหานรกทิศละสี่ขุม รวมทั้งหมด 128 ขุม แม่น้ำเวตรณีข้ามยาก น้ำเค็มแสบร้อนเดือดพล่าน มีเถาวัลย์หนามแหลมไฟลุก หลาวเหล็กเท่าลำตาล ใบบัวเหล็กคมเหมือนมีดโกน และเครื่องประหารใต้น้ำ สัตว์นรกที่พ้นจากกำแพงสัญชีวมหานรกนึกว่าเป็นน้ำเย็นจึงกระโจนลง ถูกบาดเฉือนเป็นชิ้น ถูกเสียบหลาว ตกลงใบบัว แล้วเจอน้ำกรดกัดกิน เกิดตายนับครั้งไม่ถ้วน จบตอนด้วยโปรดติดตามตอนต่อไป
ท่องบทประจำวันซ้ำหลายรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ตามด้วยช่วงที่ Whisper ถอดไม่ได้และบรรทัด jingle ยาวราวสามนาที
หลังช่วงที่ Whisper ถอดไม่ได้ ครูไม่ใหญ่บอกว่าเราเกิดมาสร้างบารมี ต้องเป็นมหาเศรษฐีกันทุกคน แล้วดูเวลาบอกว่าวันนี้คงเล่าเคสไม่ทัน (เอ่ยชื่อเคสที่ถอดได้ว่าพ่อแบกไถ ลูกลากไถ แต่ไม่ได้เล่าในไฟล์นี้) จึงเลือกอีกเรื่องหนึ่งคือจดหมายของหนูน้อยสกายกับคุณแม่ชาวลาวในอเมริกา แต่ผู้ประสานงานต่างประเทศที่ช่วยแปลไม่อยู่ ครูไม่ใหญ่จึงต้องอ่านเอง บอกว่าอาจเข้าใจความไม่ครบ
เพลงภาษาอังกฤษไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า Hello, hello, hello my friends, welcome to love country, so happy to meet you, come on near me, you will see your close friends, I don't want to say goodbye, you will see your best friend forever, hand in hand together เป็นเพลงต้อนรับเพื่อนจากทั่วโลกให้จับมือกันเป็นเพื่อนตลอดไป จึงใช้ท่อนที่ได้ยินเป็นชื่อเรียก
ครูไม่ใหญ่เริ่มอ่านจดหมายที่เขียนเป็นภาษาลาวจากผู้หญิงชาวลาวอายุ 44 ปีที่อยู่รัฐโอไฮโอ อเมริกา (ชื่อถอดได้ใกล้เคียง บุญยัง ยังไม่ยืนยันการสะกด) แล้วหยุดอธิบายก่อนว่าช่วงไหนที่ครูไม่ใหญ่หัวเราะไม่ได้แปลว่าขำภาษาหรือล้อเลียน เพราะภาษาลาวใกล้กับภาษาไทย บางประโยคฟังออกสามสิบเปอร์เซ็นต์ บางประโยคห้าสิบ แปดสิบ หรือเต็มร้อย พอเข้าใจแล้วเบิกบานก็หัวเราะตามปกติ ต่างจากภาษาอื่นที่ไม่เข้าใจเลย ผู้เขียนบอกว่ามีเรื่องม่วนใจอีหลี (สนุกสนานจริง ๆ) อยากเล่าให้ครูไม่ใหญ่และนักเรียนทั่วโลกฟัง ถ้าคำไหนไม่เหมาะไม่ควรขอโทษไว้ก่อน ครูไม่ใหญ่อ่านภาษาลาวแล้วแปลเป็นไทยทีละประโยค
ผู้เขียนเล่าว่า DMC ช่วยเลี้ยง (หลาน) มาตั้งแต่เกิด นอกจากเป็นขวัญใจคนใหญ่แล้วยังเป็นขวัญใจวัยทองและเด็ก ๆ ก่อนเจอจานดาวธรรมมักไปทำบุญที่วัดใกล้บ้านเป็นประจำ จนมีคนแนะนำให้ติด DMC ได้ฟังธรรมะทั้งวัน ฟังแค่ชื่อก็รู้ว่าดี พอได้มาก็ติดใจ จึงขอให้คุณตาของน้องสกาย (พ่อของผู้เขียน) ติดจานให้ ตาบอกว่าไม่เอา เอามาติดทำไม ผู้เขียนตื้อจนตารำคาญยอมติดให้ แต่ตั้งกฎว่าให้ดูเป็นเวลา เวลานอนอย่าเปิด ปากตอบโอเคแต่ในใจคิดบางอย่างไว้ พอติดแล้วก็เอาโทรทัศน์ไปไว้ในห้องนอน กินข้าวเย็นเสร็จก็เข้าห้องเปิด DMC ตาเข้ามามองแล้วเตือนว่าสัญญากันแล้ว อย่าเสียงดัง ครูไม่ใหญ่หยุดเปิดเพลงคั่นก่อน
ครูไม่ใหญ่บอกให้ฟังเพลงนี้ก่อน แต่ไม่มีบรรทัดถอดเสียงของเพลง มีแต่ช่วงเงียบราวครึ่งนาทีกับบรรทัด jingle ซ้ำคั่นช่วงพักราวหนึ่งนาที ไม่ทราบชื่อเพลง
กลับมาอ่านจดหมายต่อ (ช่วงต้นถอดเพี้ยน) ผู้เขียนนั่งดูคนเดียวฟังครูไม่ใหญ่แล้วขนลุก สักพักตาเปิดประตูเข้ามา ตาจ้องไปที่ DMC แล้วบอกว่าคนในจอเสียงหล่อแท้ เพิ่งเคยได้ยิน แล้วตาก็มานั่งดูด้วยกัน ดูได้สามวันตาบอกว่าของดีอย่างนี้ดูคนเดียวไม่ได้ ต้องให้คนอื่นดูด้วย ใครมาเยี่ยมก็ชวนมาดู DMC ตารักจานดาวธรรมมาก บอกว่าถ้าใครเอาเงินล้านมากองตรงหน้าเพื่อซื้อจานดาวธรรมก็ไม่ขาย และถ้ารู้ว่าใครจะติดจาน ตาจะทิ้งงานทุกอย่างไปติดให้เลย ครูไม่ใหญ่ชมว่าซึ้งใจมาก และถามว่าได้ยินเสียงฝนตกหนักข้างหลังไหม
ผู้เขียนเล่าผลการปฏิบัติธรรมว่าหลับตาเบา ๆ เอาใจไปที่ศูนย์กลางกาย แป๊บเดียวรู้สึกตกวูบ ๆ ไม่ถึงพื้นสักที ตกใจไม่รู้จะทำอย่างไรต่อจึงลืมตาขึ้น แต่ก่อนนั่งแล้วปวดหลังปวดขา (ช่วงนี้ถอดเพี้ยน) พอได้นั่งสมาธิต่อมา เวลาจะปวดขาก็คิดว่าขาไม่ใช่ของเรา ข้อไม่ใช่ของเรา หลังไม่ใช่ของเรา ปล่อยใจนิ่ง ๆ สบาย ๆ ก็ลืมเจ็บลืมปวดไปเลย
ผู้เขียนเล่าว่าน้องสกาย (ชื่อเล่นยังไม่ยืนยันการสะกด) หลานตัวน้อยเลี้ยงง่ายจริง ๆ เพราะ DMC ช่วยเลี้ยง อธิบายประเพณีลาวว่าเมื่อเด็กเกิดจะเอาไปอาบน้ำเงินน้ำทอง เชิญผู้หลักผู้ใหญ่ในตระกูลมา เอาสร้อยทองสร้อยข้อมือจริงแช่น้ำแล้วเอาน้ำนั้นอาบให้เด็ก ผูกข้อมืออวยพรแล้วกินข้าวร่วมกัน (ช่วงต่อจากนั้นถอดเพี้ยนและมีบรรทัด jingle คั่นราวครึ่งนาที) เล่าต่อว่าพอหลานทำท่าจะพลิกตัวก็จับหันหน้าไปทาง DMC หลานก็หัวเราะชอบใจ ยิ้มหวานอารมณ์ดีเพราะได้ดู DMC ครูไม่ใหญ่เสริมว่า DMC ช่องนี้ช่องเดียว
ตอนนี้น้องสกายอายุเจ็ดเดือนติด DMC งอมแงม แม้ตอนอยู่ในครัวนั่งบนรถหัดเดิน พอได้ยินหลวงพ่อถามว่า Do you love me บ่ ก็เข็นรถหัดเดินวิ่งออกจากครัวทันที มาจ่อหน้าจอ ถ้ากินนมอยู่ก็โยนขวดนมทิ้ง แล้วร้องตามแบบเด็ก ๆ คุณตาต้องยืนเกาหัวงงว่าทำไมเด็กถึงรู้ เวลาเห็นแม่กราบผู้ใหญ่หน้าจอก็กราบตาม โดยค่อย ๆ หมอบตัวลงกับพื้น พนมสองมือน้อย ๆ ติดกัน แล้วก้มลงสามครั้ง ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าผู้ใหญ่ต้องเป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของลูกหลาน แล้วขอเปิดเพลงคั่น
เพลงลาวไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ประมาณว่า อยากเห็นเวียงจันทน์ น้องต้องฝันทุกวันเวลา งามแสนวิไล หาดทรายดอนจันทน์ วิมานสุดแสน งามธาตุหลวงยอดสูงเป็นเมืองเอก หอพระแก้ว เป็นเพลงชมความงามของนครเวียงจันทน์ เปิดคั่นกลางจดหมายของครอบครัวชาวลาว (ถอดเพี้ยนหลายคำ) ท้ายช่วงมีบรรทัด jingle คั่น
ผู้เขียนเล่าว่าตอนแรกแม่ (คุณยายของน้องสกาย) บอกว่าไม่มีเวลาดู แต่พอติดจานแล้วเวลามันมี แม่อายุ 71 ปี สาวลาวในโอไฮโอ ตื่นเช้ามาสวดมนต์นั่งสมาธิทุกวัน เล่าว่าหลังดู DMC สองอาทิตย์ นั่งภาวนาสัมมาอะระหังตามเสียงหลวงพ่อไปเรื่อย ๆ สักพักเห็นดวงแก้วลอยมา ใสแจ่มแจ้ง ใหญ่กว่าไข่ (คำเปรียบถอดเพี้ยน) ตกใจรีบออกจากสมาธิไปถามเจ้าหน้าที่ศูนย์ว่าทำไมในท้องมีดวง จะทำอย่างไรดี ต่อมาดวงแก้วดวงเก่าหายไป ดวงใหม่ก็ผุดออกมาเรื่อย ๆ ตอนนี้คุณยายมีความสุขมาก ฝากขอบคุณครูไม่ใหญ่ที่มีจาน DMC ทำให้รู้เรื่องกฎแห่งกรรมจนไม่มีทุกข์ใจอีก ขอให้หลวงพ่ออายุยืน ๆ
อีกคนคือปู่คำ (นามสกุลถอดเพี้ยน) อายุ 83 ปี อยู่รัฐเดียวกัน ผู้เขียนตามตื้ออยู่สองปีกว่ากว่าจะติดจานได้ ชวนทีแรกปู่บอกไม่เอา ถามว่าทำไมไม่ติด ปู่ตอบว่าไม่มีเงิน จึงบอกว่าไม่เป็นปัญหาจะติดให้เลย ถ้าติดแล้วดีอยากทำบุญก็ไปทำที่วัด ติดตั้งแล้วจูนง่าย จูนปุ๊บก็เจอครูไม่ใหญ่นั่งยิ้ม ปู่เห็นแล้วชื่นใจ ปิดบ้านนั่งสมาธิเงียบ แล้วมาขอบใจหลาย ๆ บอกว่านั่งสมาธิไปราวสองนาทีเห็นแสง เห็นครูไม่ใหญ่มานั่งสมาธิอยู่ในท้อง แล้วท่านก็หายไปเพราะงานเยอะ แทนที่ด้วยองค์พระเล็ก ๆ เห็นเกศ ปาก แขน ขา จนเห็นทั้งองค์ ขยายขึ้นและเรียงเป็นแถวขึ้นมา สว่างเหมือนพระอาทิตย์ ดูไปเรื่อย ๆ สุขใจอีหลี ตอนนี้ปู่นั่งสมาธิทุกวัน วันธรรมดาถือศีลห้า วันพระถือศีลแปด ดู DMC ทุกวัน หน้าตาแก้มใสแม้อายุ 83 และฝากบอกว่าคิดถึงครูไม่ใหญ่ จะตั้งใจนั่งสมาธิไม่ให้ขาด ท้ายช่วงมีบรรทัด jingle คั่น
เพลงคั่นที่ Whisper ถอดได้บรรทัดเดียวและเพี้ยน (ท่อนประมาณ เจ้าหญิงจำปา) ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ครูไม่ใหญ่พูดหลังจบเพลงว่าเพราะ ๆ
ครูไม่ใหญ่ดูรูปที่แนบมากับจดหมาย ผู้เขียนอายุ 44 ปี น้องสกาย และสมาชิกครอบครัวอีกท่านอายุ 49 ปี (ชื่อถอดเพี้ยน) บอกว่าหลังติด DMC คุณตาคุณยายหนุ่มขึ้นสาวขึ้นเลย รูปคุณยายอายุ 71 ปี และปู่คำอายุ 83 ปี (ชื่อสกุลถอดเพี้ยน) แล้วชวนอนุโมทนาชื่นชมน้องสกายอายุเจ็ดเดือน หนูน้อยเก่งและดีระดับโลก
ช่วงต้นถอดเพี้ยนเป็นคำอังกฤษมั่ว แล้วเป็นเพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า คุณรู้ไหม คุณรู้ไหม เดี๋ยวนี้ใคร ๆ เขาถึงกราบภายในกันแล้ว แล้วคุณล่ะ เป็นเพลงชวนให้ปฏิบัติธรรมจนเข้าถึงภายใน จึงใช้ท่อนที่ได้ยินเป็นชื่อเรียก
ท่องคำขวัญประจำรายการ พุทธบุตรและพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่คุณสามารถเข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ท้ายช่วง Whisper ถอดคำซ้ำยาว
ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกตั้งใจสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยพร้อมกัน ช่วงสวดที่ตามมา Whisper ถอดไม่ได้ เป็นคำมั่วปนภาษาอังกฤษ ต่อด้วยบรรทัด jingle ซ้ำยาวราวสามนาที
พิธีกรเชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ระลึกถึงบุญกุศลและแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์ ให้หลับตาเบา ๆ ปรับร่างกายให้สบาย ให้เลือดลมเดินสะดวก ระหว่างวันเรามักปล่อยใจฟุ้งซ่านซัดส่ายไปรับอารมณ์ภายนอก บางครั้งยินดี บางครั้งยินร้าย เพราะอำนาจของนิวรณ์ แต่ตอนนี้ให้นำใจกลับมาอยู่ที่ศูนย์กลางกายซึ่งเป็นบ้านเดิมของใจ เป็นจุดเชื่อมระหว่างเรากับผู้รู้ภายใน ทำความรู้สึกว่าภายในตัวเป็นโพรงกลวงคล้ายท่อแก้วใส ๆ แล้วหย่อนใจเบา ๆ เหมือนปล่อยปุยนุ่นปุยสำลีให้ค่อย ๆ ลอยลงมาแตะเบา ๆ ที่ศูนย์กลางกาย นุ่มนวล เบาสบาย มีสติ เบิกบาน ยิ้ม แล้วซ้อนความรู้สึกว่ามีดวงใสดวงสว่างอยู่ที่กลางกาย
อธิบายว่าการเห็นด้วยตาเนื้อพอลืมตามีแสงสว่างก็เห็นชัดทันที แต่การเห็นภายในเป็นการเห็นด้วยใจ ใจยังมีตะกอนของนิวรณ์ จึงต้องค่อย ๆ ประคองใจตรึกถึงดวงใสหรือองค์พระใส อุปมาเหมือนแกว่งสารส้ม ระหว่างรอให้น้ำตกตะกอนต้องใจเย็น พอตกตะกอนแล้วความใสจะปรากฏเอง ความชัดใสสว่างภายในค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป ยิ่งลุ้น เร่ง เพ่ง จ้อง ยิ่งไม่เห็น สำคัญที่สุดคือวางใจนุ่ม ๆ สบาย ๆ ยิ้มอย่างมีความสุขเป็นผู้รอที่ดี แค่รู้สึกว่ามีอยู่ก็คือการเห็นเบื้องต้นด้วยใจ ถ้ามีความคิดแทรกให้ภาวนาสัมมาอะระหังประคองใจ แล้วนั่งนิ่งเงียบพร้อมกันสักครู่ราวสองนาที
เมื่อใจละเอียดใสสว่างมีพลังแล้ว ให้กระดิกจิตเบา ๆ ระลึกถึงบุญบารมีทั้งทาน ศีล ภาวนาที่ทำมานับภพนับชาติไม่ถ้วนจนถึงปัจจุบัน รวมเป็นจุดเดียวที่ศูนย์กลางกาย เกิดเป็นดวงบุญใหญ่ใสสว่างผุดซ้อนขยายขึ้นมา แล้วน้อมอุทิศแก่บุพการีผู้มีพระคุณ ญาติพี่น้องทุกคนในครอบครัว และสรรพสัตว์อันไม่มีประมาณที่เป็นเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตาย ขอให้ผู้มีทุกข์มากทุกข์น้อย ผู้มีทุกข์น้อยพ้นทุกข์ ผู้มีสุขน้อยสุขมาก ขอสันติสุขที่เกิดจากการเข้าถึงพระธรรมกายจงมีแก่มวลมนุษย์ แผ่เมตตากว้างขวางเต็มโลกเต็มจักรวาล กลั่นโลกทั้งใบให้ใสเป็นแก้วอยู่ในกลางกาย แล้วนั่งนิ่งราวหนึ่งนาทีครึ่ง
สวดสัพพพุทธานุภาเวนะ สัพพธัมมานุภาเวนะ สัพพสังฆานุภาเวนะ สทา โสตถี ภวันตุ เต สาธุ แล้วตั้งใจบูชาพระรัตนตรัยพร้อมกันโดยใจยังหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย สวดอะระหัง สัมมาสัมพุทโธ ภะคะวา และพุทโธ เม นาโถ พระพุทธเป็นที่พึ่งของเรา ธัมโม เม นาโถ สังโฆ เม นาโถ (ถอดเพี้ยนบางคำ) พิธีกรเรียนเชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยากราบพระอาจารย์และคณะสงฆ์พร้อมกัน อวยพรให้มีความสุข สว่างไสว มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงพระธรรมกายภายในโดยเร็วพลัน สาธุ ไฟล์จบตรงท้ายรายการ
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่