นำนั่งสมาธิ

ครูไม่ใหญ่แทรกว่าบางคนชีวิตนี้อยากมีบ้านสักหลัง อยากมีรถเบนซ์สักคัน อยากมีแหวนเพชรใส่สักวง แล้วนำนั่งสมาธิให้ทำใจนุ่ม ๆ เบา ๆ ก่อนจะเข้าสู่ช่วงตอบคำถาม

นำนั่งสมาธิก่อนตอบคำถาม บอกว่าเดี๋ยวเราจะเห็นเอง องค์พระมีอยู่แล้วอยู่กลางกายแล้ว แค่หยุดใจเฉย ๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย นั่งนาน ๆ นิ่ง ๆ นุ่ม ๆ เบา ๆ แล้วชวนให้จำเรื่องราวกับคำถามไว้ ก่อนจะนำมาเล่าฟังกันต่อ

ครูไม่ใหญ่นำนั่งสมาธิสั้น ๆ ให้หลับตาเบา ๆ ดูเข้าไป มีอะไรให้ดูก็ดูไปด้วยใจสบาย ไม่ต้องคิดอะไร ภาพภายในจะค่อย ๆ เปลี่ยนไป ภาพสุดท้ายจะเป็นดวงแก้วใสที่ศูนย์กลางกาย ว่าซ้ำสองรอบ ระหว่างรอบมีช่วงราวสิบวินาทีที่ถอดไม่ได้ ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก

ช่วงนำนั่งสมาธิหลังปิดรายการ เรียนเชิญทุกท่านนั่งหลับตาเบา ๆ ทำใจเบิกบานเหมือนดอกบัวรับแสงดวงตะวัน คลายจากนิวรณ์ทั้งกามฉันทะ พยาบาท ถีนมิทธะ วิจิกิจฉา วางใจที่ศูนย์กลางกาย ตรึกดวงใสหยุดในหยุดจนเห็นดวงธรรมในดวงธรรม กายในกาย นั่งนิ่งราวสามนาที แล้วประมวลบุญทั้งทาน ศีล ภาวนาให้เป็นโดมบุญ เหมือนคลิกคอมพิวเตอร์เบา ๆ ให้โปรแกรมบุญทำงาน อธิษฐานให้บุพการีและครอบครัวเป็นครอบครัวธรรมกาย ครอบครัวมหาเศรษฐีผู้ใจบุญ มีดวงตาเห็นธรรม แล้วแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์เหมือนญาติ ขยายกระแสเมตตาเต็มโลกเต็มจักรวาล ท้ายไฟล์เป็นบทสัพพพุทธานุภาเวนะ บูชาพระรัตนตรัย พุทโธ ธัมโม สังโฆ เม นาโถ และเชิญนักเรียนกราบพระอาจารย์และคณะสงฆ์พร้อมอวยพร ไฟล์จบตรงคำสาธุท้ายรายการ

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา หลับตาเบา ๆ หน้ายิ้ม ปล่อยวางเรื่องราวภายนอก เททิ้งให้ใจว่างเหมือนภาชนะที่เทขยะออกหมด ภายในตัวโล่งโปร่ง แตะใจแผ่ว ๆ ที่ศูนย์กลางกายเหมือนวางอัญมณีลงบนเบาะกำมะหยี่ ภาวนาสัมมาอะระหัง ตรึกถึงดวงธรรมใส องค์พระแก้วใส จากนั้นประมวลบุญทั้งทานศีลภาวนาซ้อนเป็นดวงบุญที่ศูนย์กลางกาย อุทิศให้ผู้มีพระคุณ บิดามารดา ญาติ และสรรพสัตว์ แผ่เมตตาเป็นอัปปมัญญาไปทั่วจักรวาล ท้ายรายการบูชาพระรัตนตรัย กราบพระอาจารย์และคณะสงฆ์ อวยพรให้มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงพระธรรมกายภายในโดยเร็วพลัน ไฟล์จบที่คำอวยพรนี้ครบ

นำนั่งสมาธิ ให้มีความสุขในการนั่ง ปล่อยวางเรื่องคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หน้าที่การงาน ให้ใจโล่งโปร่งว่าง กายโปร่งเหมือนไม่มีอวัยวะ ค่อย ๆ หย่อนใจลงไปที่ศูนย์กลางกายเหมือนปุยนุ่นปุยสำลี นึกถึงดวงธรรมใสหรือองค์พระแก้วใส ภาวนาสัมมาอะระหัง ให้ใจหยุดนิ่ง แล้วระลึกถึงบุญ รวมเป็นดวงบุญ อุทิศให้บุพการี ญาติ และแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลายไม่มีประมาณ ขอสันติสุขที่เกิดจากการเข้าถึงพระธรรมกายภายในจงมีแก่มนุษย์และสรรพสัตว์ จากนั้นสวดสัพพพุทธานุภาเวนะ บูชาพระรัตนตรัย ไตรสรณคมน์ กราบคณะสงฆ์ อวยพรให้มีดวงตาเห็นธรรม และกล่าวสวัสดี ไฟล์จบพร้อมจบรายการ

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจให้หยุดนิ่งดิ่งเข้าสู่ภายใน แล้วอุทิศส่วนกุศลแผ่เมตตา เริ่มจากปรับร่างกาย หลับตาเบา ๆ เหมือนหลับตาพริ้ม ๆ ใบหน้ายิ้มเบิกบาน ปล่อยวางเรื่องภายนอกทั้งครอบครัว การงาน คน สัตว์ สิ่งของ ให้ใจว่างเบา พร้อมน้อมมาหยุดที่ศูนย์กลางกายเพื่อเข้าถึงพระธรรมกายซึ่งเป็นสรณะที่แท้จริง คนประสบทุกข์มักไปพึ่งต้นไม้ ภูเขา หรือวัตถุศักดิ์สิทธิ์ภายนอกซึ่งยังตกอยู่ในไตรลักษณ์ ที่พึ่งแท้ต้องพ้นไตรลักษณ์ คือเที่ยง เป็นสุข เป็นตัวตนที่แท้จริง ได้แก่พระรัตนตรัยภายใน พุทธรัตนะคือพระธรรมกาย ธรรมรัตนะคือดวงธรรม สังฆรัตนะคือกายธรรมที่ละเอียดซ้อนอยู่ภายใน นำพ้นทุกข์จนถึงพระนิพพาน

พระรัตนตรัยมีอยู่ในตัว เข้าถึงได้ด้วยการหยุดใจ หยุดเป็นตัวสำเร็จ เบื้องต้นต้องมีเครื่องหมายทางใจ ให้กำหนดดวงแก้วกลมใสหรือองค์พระแก้วใสสว่างไว้ที่ศูนย์กลางกาย พร้อมภาวนาสัมมาอะระหังเบา ๆ ประคองใจให้หยุดนิ่งในกลางดวงใส ผู้ที่ปล่อยใจเข้ากลางได้แล้วก็เห็นดวงธรรมในกายเข้าไปไม่ถอยหลัง แล้วนั่งนิ่งพร้อมกันราว 9197-9382 ไม่มีเสียงพูด

เรียนเชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจให้หยุดนิ่งดิ่งเข้าสู่ภายในที่ศูนย์กลางกาย แล้วตรึกถึงบุญกุศลและแผ่เมตตา หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลาย ปรับร่างกาย ทำความรู้สึกว่าอยู่ในที่โล่งกว้างคล้ายอวกาศ ปล่อยวางทุกเรื่องในโลก ให้ใจมุ่งตรงต่อนิพพาน เส้นทางไปนิพพานคือทางสายกลาง อริยมรรคมีองค์แปด ไม่ได้อยู่นอกตัว อยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด เหนือสะดือสองนิ้วมือ เป็นที่ตั้งของดวงธรรมและพระธรรมกาย จะดับกิเลสได้ต้องอาศัยพระธรรมกาย ใจมาจรดศูนย์กลางกายก็ได้ชื่อว่าเข้าสู่หนทางนิพพานแล้ว

ทำใจให้หยุดนิ่งตรงกลางกาย เพราะการดำเนินใจเข้าไปกลางกายได้ต้องทำใจหยุดนิ่งเพียงอย่างเดียว หยุดเป็นตัวสำเร็จ พอหยุดถูกส่วนก็จะดึงดูดเข้าสู่สภาวะธรรมที่ซ้อนอยู่ภายใน สำหรับผู้ฝึกใหม่ที่หยุดเลยไม่ได้ จึงให้กำหนดบริกรรมนิมิตเป็นเครื่องหมายให้ใจยึดเกาะชั่วคราวและตะล่อมใจให้หยุด เป็นดวงกลมใสหรือองค์พระแก้วใสที่ศูนย์กลางกาย กำหนดด้วยใจที่ละเอียดอ่อน ละมุนละไม เบาสบาย หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง แล้วนั่งเงียบต่อเนื่องราวสามนาที

นำนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจให้หยุดนิ่งดิ่งเข้าสู่ภายใน ชำระกายวาจาใจให้บริสุทธิ์ผ่องใส แผ่เมตตาและอุทิศส่วนกุศลแก่สรรพสัตว์ ให้หลับตาเบา ๆ พอสบาย อย่าเม้มตาแน่น อย่าบีบหัวตา ผ่อนคลายกล้ามเนื้อทุกส่วนให้เลือดลมเดินสะดวก แล้วปล่อยวางเรื่องราวทั้งหลาย ทั้งคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หน้าที่การงาน ปัญหาใหญ่น้อย ทำใจให้เบิกบานแช่มชื่นในบุญกุศลและคุณของพระรัตนตรัย ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุด

พระรัตนตรัยคือพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ ไม่ได้หมายเพียงแบบภายนอกที่คนทั่วไปเข้าใจ ที่แท้อยู่ภายในตัว พุทธรัตนะคือพระธรรมกายที่ใสเป็นแก้วซ้อนอยู่ในตัวทุกคน เป็นพุทธภาวะ ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน ธรรมรัตนะคือดวงธรรมที่ทำให้เป็นธรรมกายซ้อนอยู่ตรงกลาง สังฆรัตนะคือกายธรรมละเอียดที่ซ้อนอยู่กลางธรรมรัตนะ การจะเข้าถึงใจต้องหยุด จึงต้องประคองใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย โดยกำหนดบริกรรมนิมิตดวงแก้วกลมใสหรือองค์พระแก้วใส ปล่อยใจให้หยุดนิ่งละเอียดใสสว่าง แล้วนั่งนิ่งพร้อมกันราวสี่นาทีโดยไม่มีคำพูด

พิธีกรเชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา น้อมใจกลับมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย หลับตาเบา ๆ พริ้ม ๆ นั่งแบบยิ้ม ๆ ตามที่ครูไม่ใหญ่แนะนำ ให้เลือดลมเดินสะดวก ปล่อยวางทุกสิ่ง พิจารณาว่าสรรพสิ่งสรรพสัตว์ล้วนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วเสื่อมสลาย ชีวิตเราก็ต้องนอนทอดร่างคืนสู่ธรรมชาติ ปัญหาในชีวิตไม่ควรยึดติดจนทุกข์ ยกใจให้พ้นโลกธรรม ลาภ เสื่อมลาภ ยศ เสื่อมยศ สรรเสริญ นินทา สุข ทุกข์ ที่หมุนวนไม่รู้จบ ให้ใจเป็นอิสระ คลายความอาลัยในสิ่งทั้งหลาย นึกเหมือนอยู่ในที่โล่งกว้าง กายเบาใจเบา

ค่อย ๆ น้อมใจกลับมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด กลางท้องเหนือสะดือสองนิ้วมือ เพราะศูนย์กลางกายเป็นทางเอกสายเดียว ทางรอดทางเดียวที่นำไปสู่บรมสุขคือนิพพาน ดำเนินใจเข้าเส้นทางสายกลางได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ประคองใจโดยตรึกถึงดวงใส ดวงสว่าง องค์พระแก้วใส ไม่ให้ใจเคลื่อน จนใจตกศูนย์เข้าถึงดวงธรรมภายใน ดิ่งเข้ากลางของกลาง เห็นดวงธรรมในดวงธรรม กายในกาย จนถึงพระธรรมกาย กายแห่งผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน แล้วนิ่งทำใจให้ละเอียดใสสว่างพร้อมกันช่วงหนึ่ง

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ระลึกถึงบุญกุศลแล้วอุทิศส่วนกุศลแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์พร้อมกัน เริ่มจากปรับกาย หลับตาเบา ๆ พอสบาย ให้เลือดลมเดินสะดวก อย่าเกร็ง แล้วปรับใจด้วยการปล่อยวางเรื่องราวทั้งหลายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตประจำวัน เหมือนคนที่แบกของหนักบนบ่าเดินทางไกล เมื่อวางลงชั่วคราวก็รู้สึกสบาย โล่ง ใจเบิกบาน โปร่ง เหมือนอยู่ในที่โล่งกว้าง เป็นอิสระ กายเบา ใจเบา มีความสุขสดชื่น

เมื่อสบายแล้วให้น้อมความรู้สึกว่ากายเบาเหมือนไม่มีอวัยวะ เป็นกายกลวงโล่งว่าง คล้ายท่อแก้วใส ๆ แล้วค่อย ๆ หย่อนใจเข้ามาหยุดนิ่งแตะสัมผัสที่ศูนย์กลางกายอย่างละเอียดอ่อน นุ่มนวล ละมุนละไม เหมือนปล่อยขนนกให้ลอยเลื่อนลงไปสัมผัสพื้น มีสติเบิกบานอยู่ภายใน เหมือนนั่งยิ้มอยู่กับศูนย์กลางกาย เวลาตรึกใจลงไปให้เป็นเพียงความรู้สึก หรือมองแค่ชำเลือง อย่าเพ่งอย่าจ้อง ถ้าเพ่งจ้องอาการจะปรากฏทางร่างกาย หัวคิ้วตึง บางครั้งปวดเบ้าตา ถ้าเป็นอย่างนั้นแปลว่าผิดวิธีให้คลาย วางใจหลวม ๆ นุ่ม ๆ แต่มีสติตื่นเบิกบาน

เมื่อนิ่งได้ต่อเนื่องแล้วให้ค่อย ๆ ซ้อนความรู้สึกที่ละเอียดอ่อนว่าที่ศูนย์กลางกายมีดวงใส ดวงสว่าง วางใจนิ่ง ๆ เบา ๆ สบาย ๆ ให้ต่อเนื่อง หากมีความคิดฟุ้งเข้ามาให้มีสติ อย่าปล่อยใจตามความคิด ให้ประคองใจด้วยคำภาวนา สัมมาอะระหัง นิ่ง เย็น ใส สว่าง แล้วประคองใจต่อเนื่องที่ศูนย์กลางกายพร้อมกันสักครู่ ช่วงนี้ไม่มีคำพูดราวสี่นาที

ให้ใจเบิกบานมีความสุขอยู่ภายใน ดวงธรรมใสสว่างผุดซ้อนขึ้นที่ศูนย์กลางกาย ให้หยุดในกลางดวงธรรมนั้นแตะเบา ๆ แล้วจะเห็นดวงธรรมอีกดวงผุดซ้อนขยายขึ้นมา ดวงธรรมทุกดวงมีศูนย์กลางตรงกับศูนย์กลางกาย ปล่อยใจเข้ากลาง กลางของกลาง เห็นดวงธรรมในดวงธรรม กายในกายไปตามลำดับ จนถึงพระธรรมกายสว่างไสว ใจมีพลังเบิกบาน ความสุขพรั่งพรูไหลออกจากศูนย์กลางกายซึมไปทุกอณูของกายและใจ

พิธีกรเชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ระลึกถึงบุญกุศลและแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์ ให้หลับตาเบา ๆ ปรับร่างกายให้สบาย ให้เลือดลมเดินสะดวก ระหว่างวันเรามักปล่อยใจฟุ้งซ่านซัดส่ายไปรับอารมณ์ภายนอก บางครั้งยินดี บางครั้งยินร้าย เพราะอำนาจของนิวรณ์ แต่ตอนนี้ให้นำใจกลับมาอยู่ที่ศูนย์กลางกายซึ่งเป็นบ้านเดิมของใจ เป็นจุดเชื่อมระหว่างเรากับผู้รู้ภายใน ทำความรู้สึกว่าภายในตัวเป็นโพรงกลวงคล้ายท่อแก้วใส ๆ แล้วหย่อนใจเบา ๆ เหมือนปล่อยปุยนุ่นปุยสำลีให้ค่อย ๆ ลอยลงมาแตะเบา ๆ ที่ศูนย์กลางกาย นุ่มนวล เบาสบาย มีสติ เบิกบาน ยิ้ม แล้วซ้อนความรู้สึกว่ามีดวงใสดวงสว่างอยู่ที่กลางกาย

อธิบายว่าการเห็นด้วยตาเนื้อพอลืมตามีแสงสว่างก็เห็นชัดทันที แต่การเห็นภายในเป็นการเห็นด้วยใจ ใจยังมีตะกอนของนิวรณ์ จึงต้องค่อย ๆ ประคองใจตรึกถึงดวงใสหรือองค์พระใส อุปมาเหมือนแกว่งสารส้ม ระหว่างรอให้น้ำตกตะกอนต้องใจเย็น พอตกตะกอนแล้วความใสจะปรากฏเอง ความชัดใสสว่างภายในค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป ยิ่งลุ้น เร่ง เพ่ง จ้อง ยิ่งไม่เห็น สำคัญที่สุดคือวางใจนุ่ม ๆ สบาย ๆ ยิ้มอย่างมีความสุขเป็นผู้รอที่ดี แค่รู้สึกว่ามีอยู่ก็คือการเห็นเบื้องต้นด้วยใจ ถ้ามีความคิดแทรกให้ภาวนาสัมมาอะระหังประคองใจ แล้วนั่งนิ่งเงียบพร้อมกันสักครู่ราวสองนาที

เชิญทุกท่านหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ตรึกระลึกถึงบุญกุศลและแผ่เมตตา เริ่มจากปรับร่างกายให้เลือดลมไหลเวียนสะดวก นั่งสบายได้นานเท่าที่ปรารถนา แล้วปรับใจ ปล่อยวางเรื่องราวใหญ่น้อยและปัญหาที่ผ่านเข้ามา มุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพานภายใน ทำใจให้เบิกบานร่าเริงในบุญกุศล ทำความรู้สึกว่าตัวโล่งโปร่งว่างเหมือนท่อแก้วใส ค่อย ๆ หย่อนใจมาวางที่ศูนย์กลางกายอย่างนุ่มนวล

ระวังการมองด้วยตาเนื้อ หลับตาแล้วเผลอกดลูกตาลงไปมองกลางท้องจะตึงปวดกระบอกตา นั่งแล้วตื้อไม่เป็นสมาธิ เพราะการเห็นภายในเป็นการเห็นด้วยใจ ต้องค่อยเป็นค่อยไป ใจเดิมรับอารมณ์มามากเหมือนน้ำขุ่น การรวมใจที่ศูนย์กลางกายเหมือนแกว่งสารส้ม ต้องใจเย็นรอให้ตกตะกอน ภาพภายในจึงค่อย ๆ ชัดขึ้น การเห็นเริ่มจากความรู้สึกว่ามีดวงใสซ้อนอยู่ที่ศูนย์กลางกาย แม้ยังไม่เห็นก็รู้ได้ ทำใจนุ่มนวลละเอียดอ่อน หยุดในกลางดวงใส นิ่ง นุ่ม เบา ท่านที่ใจละเอียดก็ปล่อยใจเข้ากลางต่อไป แล้วนั่งเงียบร่วมกันราวสามนาทีครึ่ง

เชิญทุกคนหลับตาเจริญสมาธิภาวนา (ช่วงต้นถอดเพี้ยน) ปรับร่างกายให้สบาย ค่อย ๆ ปล่อยวางเรื่องราวภายนอก ทำใจให้เบิกบานผ่องใส ร่าเริงในบุญกุศล ทำความรู้สึกเหมือนอยู่ในที่โล่งกว้าง กายเบาใจเบา เป็นกายกลมกลวงโปร่ง ปล่อยโลกไว้เบื้องล่าง เหมือนอยู่กลางอวกาศที่มีดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว แล้วน้อมหยิบดวงใดดวงหนึ่งมาตั้งเป็นบริกรรมนิมิตที่ศูนย์กลางกาย ดวงอาทิตย์เจิดจ้า ดวงจันทร์นวลผ่อง หรือดาวประกายพรึก ตรึกอย่างมีความสุข

เมื่อสุขสบายเบิกบาน ใจสงบหยุดนิ่งตั้งมั่นอยู่ภายใน พอถูกส่วนใจก็รวม ดวงธรรมที่แท้จริงเกิดขึ้นแทนที่ เป็นดวงปฐมมรรคใสบริสุทธิ์ขนาดเท่าฟองไข่แดง แล้วปล่อยใจดิ่งเข้ากลางของกลางตามลำดับ ดับหยาบไปหาละเอียด หลังช่วงเงียบยาว นำต่อว่านิ่ง ๆ เบา ๆ ใจเบิกบาน หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง กลางของกลาง จนใจละเอียดใสสว่างนุ่มนวลมีพลัง

นำนั่งสมาธิ หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายร่างกายตั้งแต่ศีรษะจนปลายเท้า ปล่อยวางเรื่องคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ และปัญหาทั้งหลาย พิจารณาว่าทุกอย่างเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไปเป็นธรรมดา แม้ฝนตก เศรษฐกิจตกต่ำ บ้านเมืองวุ่นวาย ภัยธรรมชาติ ก็เป็นไปตามบุญบาปของมนุษย์ ไม่มีอะไรใหม่ในโลก เราเวียนว่ายผ่านเรื่องเหล่านี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก กิเลสคือโลภ โกรธ หลง มีอวิชชาเป็นรากเหง้า เมื่อเห็นชัดแล้วใจจึงเบาสบาย น้อมเข้าสู่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดซึ่งเป็นทางไปสู่พระนิพพาน กำหนดบริกรรมนิมิตเป็นดวงแก้วกลมใสเหมือนเพชรที่เจียระไนแล้ว ภาวนาสัมมาอะระหัง เห็นชัดบ้างไม่ชัดบ้างก็ไม่เป็นไร ประคองใจให้หยุดนิ่งต่อเนื่อง

ต้นช่วงเป็นท้ายการแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์ แล้วนำนั่งสมาธิ หลับตาเบา ๆ พอเปลือกตาแตะกัน ปรับร่างกายให้ผ่อนคลาย ปรับใจให้เบิกบานสะอาดบริสุทธิ์ ทำความรู้สึกว่าภายในตัวกลวงไม่มีอวัยวะคล้ายท่อแก้วใส ค่อย ๆ รวมใจไปหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ตรึกถึงดวงธรรมกลมใสสว่าง เห็นชัดบ้างไม่ชัดบ้างไม่เป็นไร ความสุขในการปฏิบัติสำคัญ ถ้าวางใจแล้วมีความสุขก็ถูกวิธี ตลอดเส้นทางปฏิบัติธรรมภายในต้องมีความสุขไปตลอด วิชชาธรรมกายเป็นความรู้คู่กับความสุข ยิ่งหยุดยิ่งใสยิ่งสว่าง แล้วดิ่งใจเข้ากลางของกลาง เห็นดวงธรรมในดวงธรรม กายในกาย องค์พระในองค์พระ

นำนั่งสมาธิ เจริญภาวนาทำใจหยุดนิ่ง หลับตาเบา ๆ ให้ขนตาแตะกันแผ่ว ๆ ปล่อยวางเรื่องราวทั้งปวง คลายความผูกพันในคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หน้าที่การงาน ปัญหา เพราะทุกสิ่งเป็นของชั่วคราว มีเกิดมีดับ ปัญหาอย่างฝนตก รถติด เศรษฐกิจตกต่ำ เกิดขึ้นแล้วเดี๋ยวก็คลี่คลาย ชีวิตมีขึ้นมีลง ขึ้นก็ไม่หลงระเริง ลงก็ไม่ทุกข์ระทม แม้ร่างกายสักวันก็ต้องทอดทิ้งกลับเป็นดินน้ำลมไฟ สิ่งที่ติดตัวไปได้มีแต่บุญกุศล ที่พึ่งแท้จริงคือพระรัตนตรัยภายใน จึงน้อมใจไปหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายซึ่งเป็นทางสายกลาง ตรึกถึงดวงใสดวงสว่าง หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง จนใจละเอียดใสสว่าง

ช่วงนำนั่งสมาธิ ให้หลับตาพอสบาย ปรับร่างกายให้พอเหมาะ รู้สึกว่านั่งได้นานเท่าที่ปรารถนา แล้วค่อย ๆ ปล่อยวางเรื่องราวภายนอกที่เป็นห่วงเป็นกังวลให้หมด ให้คิดว่าเป็นของชั่วคราว ทุกสิ่งเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปเป็นธรรมดา ชีวิตมนุษย์ยังอยู่ในสังสารวัฏมีเกิดแก่เจ็บตาย สมบัติและสิ่งที่รู้สึกเป็นเจ้าของล้วนเป็นของชั่วคราว สักวันเราต้องจากไปหรือมันต้องจากเรา แม้ร่างกายก็ต้องทิ้งคืนสู่ธรรมชาติ สิ่งที่ติดตัวไปได้มีแต่บุญกุศล และธรรมะเป็นที่พึ่งให้ปลอดภัยในสังสารวัฏจนถึงพระนิพพาน ใคร่ครวญแล้วจะคลายความผูกพัน จิตเป็นอิสระเบิกบาน

นำให้รู้สึกว่าภายในตัวเป็นปล่องเป็นโพรงกลวงเหมือนท่อแก้วใส ค่อย ๆ หย่อนใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายเบา ๆ สบาย ๆ ต้องวางใจให้ถูกส่วน ตึงไปไม่ได้ หย่อนไปก็ไม่ได้ สังเกตว่าพอดีเมื่อวางใจแล้วมีความสุขสบายจนไม่อยากเอาใจไปไว้ที่อื่น ประคองความพอดีนั้นไว้ให้ต่อเนื่อง เมื่อใจละเอียดความใสสว่างจะเกิด มีดวงใส ดวงสว่าง องค์พระแก้วใส องค์พระแก้วสว่าง ให้ใจนิ่งดื่มด่ำในรสแห่งธรรมร่วมกันพักใหญ่ (มีช่วงเงียบให้นั่งราวสามนาที) รสแห่งธรรมทำให้จิตผ่องใส ปราศจากนิวรณ์ ใจมีพลัง นุ่มนวล ควรแก่การงาน

เริ่มนำนั่งสมาธิ ให้หลับตาเบา ๆ พอสบาย ผ่อนคลายกล้ามเนื้อทุกส่วน รู้สึกว่าเลือดลมเดินสะดวก พอใจในท่านั่งจนนั่งได้นานเท่าที่ปรารถนา แล้วปล่อยวางเรื่องราวภายนอกทุกอย่างไว้ก่อน มุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพานที่อยู่ในตัวคือศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เหนือสะดือขึ้นมาสองนิ้วมือ เป็นจุดเชื่อมระหว่างตัวเรากับผู้รู้ภายในและพระนิพพาน วิธีเดียวคือหยุดใจ นิ่งใจ วางไว้ตรงนั้น

นำนั่งสมาธิต่อ แม้หลับตาแล้วยังเห็นแค่ความมืด ให้รู้ว่ากลางความมืดนั้นมีดวงธรรม มีกายภายใน มีพระธรรมกายซ้อนอยู่ เพียงแต่ใจยังละเอียดไม่ถึง ให้ทำความรู้สึกว่าความสำเร็จในการเข้าถึงธรรมอยู่ในใจเราแล้ว ไม่ใช่ร้อยเปอร์เซ็นต์แต่ล้านเปอร์เซ็นต์ วางใจลงไปแล้วรู้สึกอบอุ่นมั่นใจว่าอยู่กับดวงธรรม กายภายใน และองค์พระ ให้วางใจนิ่ง ๆ ต่อเนื่องอย่างมีความสุขเบิกบาน

เปรียบว่าเหมือนน้ำที่มีตะกอนมาก แกว่งสารส้มแล้ววางไว้เฉย ๆ น้ำก็ตกตะกอนเองโดยไม่ต้องทำอะไร ความใสก็ปรากฏ มองเห็นเพชรพลอยในภาชนะ ที่ศูนย์กลางกายก็เช่นกัน แม้ตอนนี้ยังมืด แต่วางใจนิ่ง ๆ เบา ๆ ใจจะค่อย ๆ ตกตะกอนจากอารมณ์ทั้งหลาย แล้วดวงธรรมภายในจะปรากฏใสสว่างเหมือนพระจันทร์วันเพ็ญ สว่างเหมือนพระอาทิตย์ยามเที่ยง ใสยิ่งกว่าเพชร พร้อมความสุขที่หลั่งไหลออกมาจากกลางดวงธรรม

สำหรับผู้ที่เข้ากลางได้และมีประสบการณ์ภายในแล้ว ให้ปล่อยใจดิ่งเข้ากลางของกลาง ดวงธรรมในดวงธรรม กายในกาย พระธรรมกายในพระธรรมกายซ้อนทับทวี ดับหยาบไปหาละเอียด ปล่อยสภาวธรรมที่หยาบกว่าไป จนเป็นหนึ่งเดียวกับสภาวธรรมที่ละเอียดใสสว่าง กว้างใหญ่ขึ้นตามลำดับ แล้วนิ่งพร้อมกันสักครู่ หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง ใสในใส สว่างในสว่าง ใจอ่อนโยนนุ่มนวลมีพลัง ควรแก่การงาน

เสียงนำนั่งสมาธิหลังอุทิศบุญแผ่เมตตา ให้ปรับกายหลับตาเบา ๆ นั่งในท่าที่สบายนั่งได้นานเท่าที่ปรารถนา ปรับใจให้โล่งโปร่งว่าง คลายความผูกพันในบุคคล สิ่งของ สถานที่ หน้าที่การงาน สมบัติ ปล่อยวางให้หมดเหมือนทิ้งโลกทั้งใบไว้เบื้องล่าง กายเบาลอยนิ่งอยู่กลางอวกาศ แล้วค่อย ๆ หย่อนใจลงไปที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด เหนือสะดือสองนิ้วมือ เหมือนวางเพชรลงบนสำลีที่นุ่มนวล รวมใจ รวมสติ จรดลงไปอย่างละมุนละไมจนยิ้มเบิกบานอยู่ภายใน

ใจประกอบด้วยดวงเห็น ดวงจำ ดวงคิด ดวงรู้ ซึ่งโดยธรรมดาซ่านออกไปทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ให้รวมทั้งหมดมาจรดไว้ที่กลางกาย แม้ยังไม่เห็นว่าใจมีลักษณะอย่างไร ก็ไม่เป็นไร ให้รวมซ้อนนิ่ง ๆ อยู่ที่ศูนย์กลางกายซึ่งเป็นบ้านเดิมของใจ เหมือนใจได้กลับบ้านที่อบอุ่น มั่นคง เปี่ยมด้วยความสุข แล้วประคองใจตรงนั้นให้นิ่ง ๆ นุ่ม ๆ เบา ๆ สบาย

การกำหนดดวงหรือองค์พระเป็นอุปกรณ์ให้ใจมีที่ยึดเกาะ กลั่นใจให้ใสสะอาด ใจจรดกับสิ่งใดก็เป็นอย่างนั้น ถ้าจรดกับสิ่งที่ใสสว่างใจก็ใสสว่าง ความใสสว่างเป็นสภาวะเดิมของใจ ปลอดจากนิวรณ์และอุปกิเลส แต่กิเลสที่จรเข้ามาทำให้เศร้าหมองซัดส่ายไปในอารมณ์ เมื่อนำใจกลับมาฐานเดิมและตรึกถึงดวงใสหรือองค์พระใส ใจจะกลับสู่สภาพเดิมเร็วขึ้น ดำเนินเข้าไปเป็นชั้น ๆ จนถึงธาตุล้วนธรรมล้วน คือพระธรรมกาย จะตรึกดวงใส องค์พระแก้วใส หรือวางใจนิ่งเฉย ๆ อย่างไรก็ได้ เป้าหมายคือให้ใจหยุดสนิท แล้วปล่อยให้นั่งเงียบพร้อมกันยาว

หลังช่วงนั่งเงียบ เสียงนำให้ปล่อยใจหยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง ผู้ที่ปล่อยใจเข้ากลางได้ก็เข้ากลางของกลาง เห็นดวงธรรมในดวงธรรมผุดซ้อนขยาย เห็นกายในกายจนถึงกายธรรมในกายธรรม ใจที่ละเอียดใสกว่าเพชร สว่างยิ่งกว่าพระอาทิตย์ยามเที่ยงวันหลาย ๆ ดวงเรียงเต็มท้องฟ้า ใจอ่อนโยนนุ่มนวลมีพลัง

นำนั่งสมาธิ หลับตาเบา ๆ ปล่อยวางเรื่องภายนอก ทำใจเบิกบานผ่องใสโล่งโปร่งเบาสบาย น้อมใจมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด เหนือสะดือสองนิ้วมือ ทำความรู้สึกว่าภายในเป็นปล่องกลวงเหมือนท่อแก้วใส ค่อย ๆ หย่อนใจลงไปเหมือนปล่อยขนนกสีขาวให้ลอยลงช้า ๆ จนสัมผัสศูนย์กลางกาย แล้วตรึกถึงดวงใส ดวงสว่าง

ปล่อยใจให้หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง ลงไปกลางของกลาง หยุดในกลางดวงใสหรือองค์พระแก้วใส ภาวนาสัมมาอะระหังที่ศูนย์กลางกายเหมือนเสียงดังอยู่กลางใจ ผู้ที่ปล่อยใจเข้ากลางได้ให้เข้าไปเลย จะเห็นศูนย์กลางกายขยาย เห็นดวงธรรมในดวงธรรม กายในกาย หรือองค์พระสลับกับดวงธรรม ยิ่งหยุดยิ่งดิ่ง ใสสว่างเพิ่มขึ้นตามลำดับ

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ปรับร่างกายหลับตาเบา ๆ ทำความรู้สึกว่าภายในไม่มีอวัยวะ เป็นร่างกายกลวง ๆ โปร่งเบาสบาย ปรับใจให้เบา ปล่อยวางทุกสิ่งภายนอก คลายความผูกพันยึดมั่น ทำความรู้สึกว่าอีกไม่กี่นาทีจะต้องละสังขาร สมบัติ ตำแหน่งหน้าที่การงาน บุคคล สัตว์ สิ่งของ ก็ช่วยให้รอดพ้นความตายไม่ได้ ใจก็ทิ้งหมด คลายความห่วงใย สิ่งที่เป็นที่พึ่งได้ในวินาทีเปลี่ยนภพคือธรรมะภายในและบุญกุศลที่สั่งสมไว้ ใจจึงรวมหยุดที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด กลางท้องเหนือสะดือสองนิ้วมือ ซึ่งพระรัตนตรัยภายในสถิตอยู่

นิ่งลงไปเบา ๆ สบาย ๆ หยุดในกลางดวงธรรมใส หยุดในกลางองค์พระแก้วใส วางใจให้หยุด หยุด หยุด นิ่ง ๆ เบา ๆ ที่ศูนย์กลางกาย มีสติ อบอุ่นมั่นใจ ผู้ที่เข้ากลางของกลางได้แล้วก็ปล่อยใจนิ่ง ๆ เข้ากลางของกลางเข้าไป เห็นดวงธรรมในดวงธรรม กายในกาย ธรรมกายในธรรมกาย

นำนั่งสมาธิปฏิบัติธรรมเพื่อเข้าถึงพระธรรมกายภายใน น้อมถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าในโอกาสวันอาสาฬหบูชา นั่งขัดสมาธิ หลับตาเบา ๆ ไม่เม้มตาแน่น ผ่อนคลายทุกส่วน ปรับท่านั่งให้นั่งได้นานอย่างมีความสุขและมีสติ ปล่อยวางเรื่องราวทั้งหมดเหมือนเก็บใส่ลิ้นชักล็อกกุญแจไว้ ใจว่าง โล่ง โปร่ง เบา สบาย รู้สึกว่าชีวิตนี้ไม่ต้องการอะไรอีก ขอมีที่เล็ก ๆ ให้นั่ง มีศูนย์กลางกายเป็นที่วางใจ และสติที่มุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพาน

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจให้หยุดนิ่ง ชำระกายวาจาใจให้บริสุทธิ์ และแผ่เมตตาแก่สรรพสัตว์ เริ่มจากปรับร่างกาย สำรวจตั้งแต่ศีรษะจนปลายเท้า หลับตาเบา ๆ พอสบายเหมือนจะนอนหลับ ปล่อยวางเรื่องภายนอก ทำใจให้ร่าเริงเบิกบานในกุศลความดีและพระรัตนตรัย มุ่งตรงสู่เส้นทางสายกลางที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เหนือสะดือสองนิ้วมือ ทางเสด็จไปของพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์ทั้งหลาย

นำนั่งต่อ น้อมใจเข้ามาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 รวมใจซ้อนไว้กลางกาย วางใจนิ่ง เบา สบาย หยุดในกลางดวงใส กลางองค์พระแก้วใส ใครยังไม่เห็นก็ไม่เป็นไร วางใจต่อเนื่อง นิ่ง นุ่ม ละเอียด ละมุนละไม จนใจหยุดถูกส่วนกลืนเป็นอันเดียวกับดวงธรรม กายภายใน และพระธรรมกาย ใครปล่อยใจได้ก็ดิ่งเข้าไปอธิษฐานพรรษาอยู่ในกลางกาย แล้วนั่งเงียบต่อเนื่องราวสองนาทีครึ่ง

ก่อนช่วงนี้มีบรรทัด jingle และบรรทัดถอดเพี้ยนราวเจ็ดนาที แล้วผู้นำเรียนเชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดนิ่งเพื่อแผ่เมตตาอุทิศส่วนกุศลแก่สรรพสัตว์ สำหรับผู้มาใหม่ให้ปรับท่านั่ง นั่งขัดสมาธิขาขวาทับขาซ้าย มือขวาทับมือซ้าย นิ้วชี้ขวาจรดนิ้วหัวแม่มือซ้าย ถ้าไม่ถนัดผู้หญิงนั่งพับเพียบได้ ให้เลือดลมเดินสะดวก ไม่เกร็ง ปลดปล่อยวางความคิดทุกเรื่องชั่วคราว ทำใจให้เบิกบาน พิจารณาว่าทุกสิ่งตกอยู่ในไตรลักษณ์ คือเป็นทุกข์ ไม่เที่ยง ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง แม้กายนี้ก็ไม่ใช่ที่พึ่ง ที่พึ่งแท้คือพระรัตนตรัย พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ ซึ่งซ้อนอยู่ภายในตัวทุกคน

พระรัตนตรัยอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 กลางท้องเหนือสะดือขึ้นมาสองนิ้วมือ ให้ผู้มาใหม่นึกว่าภายในตัวโล่งกลวงเหมือนท่อแก้วใส กำหนดเส้นด้ายสองเส้นตัดกันเป็นกากบาทกลางท้อง เหนือจุดตัดขึ้นมาสองนิ้วมือเป็นจุดเล็กใสเหมือนดวงดาว คือศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ที่ซ้อนสถิตของพระธรรมกาย กายแก้วใสอันเป็นแหล่งรวมแห่งปัญญา การจะเข้าถึงต้องทำใจให้หยุด โดยกำหนดบริกรรมนิมิตเป็นดวงกลมใสเหมือนเพชรไม่มีขีดข่วน วางไว้ที่ศูนย์กลางกาย พร้อมภาวนาสัมมาอะระหังเหมือนเสียงดังออกมาจากกลางกาย เมื่อหยุดถูกส่วนดวงใสจะปรากฏแจ่มเหมือนพระจันทร์วันเพ็ญ แล้ววางคำภาวนา ต่อด้วยช่วงนั่งเงียบราวสองนาทีครึ่ง

ใจหยุดนิ่งกลางดวงใส สว่างเหมือนพระจันทร์วันเพ็ญ อาศัยความสว่างและความเย็นกายเย็นใจนี้แผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์ที่ล้วนเป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่เจ็บตาย ในวัฏสงสารไม่มีใครที่ไม่เคยเป็นญาติกับเรา จึงปรารถนาดีต่อทุกชีวิต แผ่ความสว่างออกไปรอบตัว เต็มสถานที่ปฏิบัติธรรม เต็มท้องฟ้า ทั่วประเทศไทย อธิษฐานให้ประเทศอยู่เย็นเป็นสุข ประชาชนสามัคคีเลิกทะเลาะ พัฒนาชาติทั้งวัตถุและจิตใจ เศรษฐกิจและจิตใจไปพร้อมกัน แล้วแผ่ไปทุกชีวิตในโลกไม่จำกัดชาติศาสนาความเชื่อ ให้มนุษย์เลิกรบราฆ่าฟัน มาแสวงหาความสุขที่แท้จริงภายใน จนเต็มจักรวาล ให้สรรพสัตว์พ้นจากภัยในวัฏสงสาร มีนิพพานเป็นที่สุด

เชิญนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนาเพื่อเข้าถึงพระธรรมกายภายใน ปรับร่างกาย หลับตาเบา ๆ พอเปลือกตาแตะกัน ผ่อนคลาย ปรับใจให้เบิกบานร่าเริงในบุญกุศลและคุณพระรัตนตรัย ปล่อยวางเรื่องคน สัตว์ สิ่งของ หน้าที่การงาน ปัญหาใหญ่น้อยและเรื่องครอบครัว ทำใจว่าง โล่ง โปร่ง เบา เหมือนนั่งอยู่กลางท้องฟ้ากว้าง กายภายในโปร่งกลวง ไม่มีปอด ตับ ม้าม ไต หัวใจ

ค่อย ๆ หย่อนใจลงเบา ๆ เหมือนรินน้ำใสไหลเย็นลงไปรวมที่ศูนย์กลางกาย กลั่นเป็นดวงกลมใสสว่าง วางใจนิ่งสบาย มืดก็อยู่ตรงนั้น สว่างก็อยู่ตรงนั้น ความคิดที่แทรกเข้ามาอย่าไปตาม เหมือนแขกไม่ได้รับเชิญ ไม่สนใจเดี๋ยวก็เขินหายไปเอง ถ้ายังฟุ้งให้ใช้คำภาวนาสัมมาอะระหังดังอยู่กลางท้องแทนความคิด นิ่ง ใส สว่าง ปล่อยใจเข้ากลางของกลางให้ละเอียดใสสว่าง ดวงธรรมผุดซ้อนขยายจากในกลาง

นำนั่งสมาธิ ตรึกถึงบุญกุศลและแผ่เมตตา เริ่มจากปรับกาย หลับตาเบา ๆ ให้เลือดลมเดินสะดวก ปรับใจปล่อยวางปัญหาใหญ่น้อยในชีวิตประจำวัน ทำใจให้ว่าง โปร่ง เบิกบาน ทำความรู้สึกว่าภายในตัวกลวงเหมือนท่อแก้วใส ใจเบาเหมือนปุยนุ่นปุยสำลีหรือขนนกลอยลงมาสัมผัสศูนย์กลางกาย วางใจหลวม ๆ เหมือนใส่เสื้อผ้าหลวมสบาย อย่าบีบอย่าเค้นใจเพราะจะไม่ถูกส่วน เข้ากลางไม่ได้ แต่ก็อย่าหลวมจนหลุดลอย ให้รู้สึกพักผ่อนสบาย

นำนั่งสมาธิต่อ กลางกายมีดวงใสดวงสว่างซ้อนอยู่ ให้หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง พอหยุดถูกส่วนใจรวมตกศูนย์ ศูนย์กลางกายขยายกว้าง ดวงธรรมผุดขึ้นใสสว่าง แสงสว่างเหมือนพระอาทิตย์แต่เย็นเหมือนดวงจันทร์ ใสยิ่งกว่าเพชร ท่านที่เข้ากลางได้ก็ปล่อยใจดิ่งเข้ากลางของกลาง ดวงธรรมในดวงธรรม กายในกาย องค์พระในองค์พระ ยิ่งหยุดยิ่งดิ่ง ยิ่งละเอียดใสสว่างขยายกว้าง มีช่วงนั่งเงียบยาวราวสี่นาที

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนาเพื่อเข้าถึงพระธรรมกายภายใน ปรับกายโดยหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อทุกส่วนไม่ให้เกร็ง ปรับใจให้เบิกบาน แช่มชื่น ผ่องใส นึกถึงธรรมชาติใส ๆ เหมือนนั่งริมสระที่มีดอกบัวบานสะพรั่ง สายน้ำเย็นฉ่ำ ทุ่งหญ้ากว้าง ให้หลุดจากความกังวล ปล่อยวางปัญหา ภารกิจ สัมภาระที่แบกอยู่ในใจ เพราะเป็นของสมมุติ ของชั่วคราว อยู่กับสมมุติแต่ต้องรู้เท่าทัน ต้องรู้จักปลง ปล่อย วาง

ทำใจกลับเข้าไปสู่หนทางพระนิพพานที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ห้วงวัฏสงสารยาวนาน หาเบื้องต้นท่ามกลางเบื้องปลายไม่ได้ สรรพสัตว์ตกอยู่ในไตรลักษณ์ เวียนว่ายตายเกิดไม่รู้จบ เราตั้งอยู่ในความประมาทมามาก สิ่งที่เจอในปัจจุบันเป็นเรื่องเดิม ๆ เพียงเปลี่ยนสถานที่ ยังตกอยู่ในอำนาจโลภ โกรธ หลง มีอวิชชาเป็นราก เพราะไม่รู้จักกายเดิม จิตเดิม เป้าหมายเดิมของการเกิดมา ที่ศูนย์กลางกายจะพบกายเดิมจิตเดิมซ้อนเป็นชั้น ๆ จนถึงกายเดิมแท้จิตเดิมแท้คือพระธรรมกาย กายในภพทั้งหลายยังตกอยู่ในไตรลักษณ์ ประกอบด้วยขันธ์ห้า ส่วนพระธรรมกายเป็นกายวิมุตติ ล้วนด้วยธรรมขันธ์ ศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ เป็นอสังขตธาตุ นำพ้นภพสามไปสู่นิพพาน เป็นที่พึ่งที่ระลึกแท้ที่เข้าถึงได้ด้วยตัวเอง

เข้าถึงได้ด้วยการหยุดใจที่ศูนย์กลางกาย หยุดเป็นตัวสำเร็จ หยุดจึงเร็ว จึงถึง แต่ใจมักซัดส่ายดิ้นรนเหมือนปลาที่ถูกโยนขึ้นบก บางครั้งเหมือนนกบินจากกิ่งไม้นี้ไปกิ่งไม้นั้น จึงต้องค่อย ๆ ตะล่อมใจกลับมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ทำความรู้สึกว่ากายเป็นปล่อง เป็นโพรง กลวงเหมือนท่อแก้วใส ไม่มีอวัยวะภายใน รวมใจเหมือนปล่อยขนนกสีขาวเบา ๆ ให้ลอยลงสัมผัสศูนย์กลางกายอย่างอ่อนโยน แล้วนึกถึงดวงธรรม ดวงใส ดวงสว่าง หยุดนิ่งพร้อมกันสักครู่ ช่วงเงียบราวสามนาที

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย แล้วระลึกถึงบุญกุศลและแผ่เมตตา หลับตาเบา ๆ พอเปลือกตาแตะกัน ปรับใจปล่อยวางเรื่องราวภายนอกและภารกิจทั้งหลาย ให้ใจโล่งโปร่งเบาเบิกบาน มองให้เห็นว่าวัฏสงสารหาเบื้องต้นท่ามกลางเบื้องปลายไม่ได้ สิ่งเดียวที่พึ่งได้คือธรรมะภายใน เพราะคนสัตว์สิ่งของล้วนไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัวตน เป็นของสมมุติชั่วคราว เราอยู่ในโลกสมมุติแต่ไม่ยึดติด ทางวิมุตติมีทางเดียวอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ซึ่งเป็นที่สถิตของพระรัตนตรัยภายใน คือพระธรรมกาย

นำนั่งสมาธิต่อว่าจะเข้าถึงได้ต้องหยุดใจ หยุดให้ถูกส่วน ไม่ตึงเกินไป ไม่หย่อนเกินไป วางใจนุ่ม ๆ เบา ๆ สบาย ๆ ที่ศูนย์กลางกาย จนมีความสุขไม่อยากเอาใจไปไว้ที่อื่น พอถูกส่วนใจเป็นเอกัคคตารมณ์ ศูนย์กลางกายขยายกว้าง เห็นดวงธรรมผุดขึ้น ปล่อยใจเข้ากลางของกลาง เห็นดวงธรรมในดวงธรรม กายในกาย ผ่านดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ จนเข้าถึงกายแก้วคือพระธรรมกายภายใน ช่วงยาวราวสามนาทีต่อจากนั้นเป็นการนั่งเงียบ

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ตรึกถึงบุญแล้วแผ่เมตตา เริ่มจากปรับกายให้สบายอย่างมีสติ หลับตาเบา ๆ ไม่ให้ส่วนใดเกร็ง แล้วปรับใจปล่อยวางเรื่องภายนอก ทำใจให้เบิกบาน บริสุทธิ์ พิจารณาว่าวันคืนล่วงไป เราได้ทำที่พึ่งที่แท้จริงให้ตัวเองแล้วหรือยัง สรรพสิ่งภายนอกเป็นของสมมุติชั่วคราว อยู่กับสมมุติแต่อย่าติด รู้จักปล่อยรู้จักวาง คลายความยึดมั่น

สิ่งที่ควรทำคือแสวงหาอมตธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงค้นพบ คือการตรัสรู้ธรรมด้วยพระธรรมกายภายในซึ่งเข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่งเท่านั้น ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เหนือสะดือขึ้นมาสองนิ้วมือ ต้องหยุดให้ถูกส่วน ไม่ตึงไม่หย่อน สบายทุกขั้นตอนแล้วจะเข้าถึงเร็ว ถ้ายังกำหนดอะไรไม่ได้ให้ใช้คำภาวนาประคอง ผู้ที่เข้ากลางได้แล้วให้ปล่อยใจดิ่งเข้ากลาง เห็นดวงธรรมในดวงธรรม องค์พระในองค์พระซ้อนขยาย เหมือนภาพบนจอ แล้วนิ่งอยู่ในกลางกายพร้อมกันสักครู่

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อทุกส่วน ปรับใจให้เบิกบานแช่มชื่นผ่องใส ร่าเริงในบุญกุศล ปล่อยวางเครื่องกังวล คลายความห่วงใยอาลัยในบุคคล สิ่งของ สถานที่ คลายความยึดมั่นในสรรพสิ่งภายนอก ใจมุ่งตรงสู่หนทางพระนิพพานภายใน ทำความรู้สึกว่าภายในเป็นโพรงกลวงเหมือนท่อแก้วใส รวมความรู้สึกไปหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด เหนือสะดือสองนิ้วมือ เหมือนหย่อนขนนกลงแตะผิวน้ำที่นิ่งใส แล้วผิวน้ำขยายวงกว้างออกไป

นำสมาธิต่อ ศูนย์กลางกายขยายกว้างเป็นทางโปร่งสว่าง ทำความรู้สึกว่าเป็นท่อกลวงที่ดวงธรรมและองค์พระภายในไหลผ่าน แม้ยังไม่เห็นก็รู้สึกว่ามีดวงธรรมและองค์พระผุดซ้อนผ่านขึ้นมาทีละดวงทีละองค์ ค่อย ๆ กรองกาย กรองใจ กรองธาตุในตัวให้สะอาดบริสุทธิ์ จนสัมผัสกระแสความบริสุทธิ์ชุ่มนุ่มนวล แล้วให้นิ่งอยู่กับการผุดซ้อนสักครู่หนึ่ง

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด หลับตาเบา ๆ เหมือนหลับตาครึ่งลูก ปรับอิริยาบถให้สบาย แล้วปลดปล่อยวางเรื่องทั้งหลายที่เหมือนขยะในใจ เททิ้ง กวาด เช็ด สมมติว่ากดปุ่มลบทิ้งหมด ให้เหลือใจว่างโล่งโปร่งเบา เหมือนเดินจากที่แคบออกไปสู่ที่กว้าง หรือเดินตากแดดมาแล้วถูกชโลมด้วยน้ำเย็น ใจเย็นสบาย เบิกบาน นุ่มนวล พร้อมน้อมกลับเข้าภายใน

ให้รู้สึกว่าภายในตัวเป็นปล่องเป็นโพรงกลวงคล้ายท่อแก้วใส หย่อนใจเบา ๆ เหมือนหย่อนขนนกลงบนผิวน้ำ ผิวน้ำขยายวงกว้างออกไปรอบตัว เมื่อวางใจถูกส่วนที่ศูนย์กลางกาย ศูนย์กลางกายจะขยายกว้าง เส้นทางสายกลางเปิดเป็นทางใสสว่าง ดวงธรรม กายภายใน องค์พระภายในผุดซ้อนขยาย ในกลางดวงธรรมมีองค์พระ ในกลางองค์พระมีดวงธรรม ไม่ต้องทำอะไร นิ่งเป็นทางผ่านของกระแสธารแห่งดวงธรรม แล้วนิ่งไปพร้อมกันสักครู่ใหญ่

เชิญทุกคนนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ปรับร่างกายให้ลมหายใจเดินสะดวก สำรวจตั้งแต่ศีรษะถึงปลายเท้า ผ่อนคลายกล้ามเนื้อ น้อมใจกลับมาในกาย ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดเหนือสะดือสองนิ้วมือ ให้หมั่นเอาใจมาวางไว้ที่ศูนย์กลางกายบ่อย ๆ ภายในกลวงเหมือนท่อแก้วใส รวมใจอย่างนุ่มนวลเหมือนวางของบนหมอนนุ่ม ๆ จนไม่อยากเอาใจไปไว้ที่อื่น

เมื่อใจหยุดนิ่งความใสสว่างจะปรากฏ กลั่นรวมเป็นดวงธรรมกลมใส แสงนุ่มเย็นเหมือนพระจันทร์วันเพ็ญแต่สว่างเหมือนพระอาทิตย์เที่ยงวัน ใจกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับดวงธรรม ความสุขซึมซาบทั่วร่างกาย แล้วเปรียบเหมือนคลิกโปรแกรมคอมพิวเตอร์ลงไปในกลางดวงธรรม คือประมวลดวงบุญที่เก็บภาพความดีไว้นับภพนับชาติไม่ถ้วน บุญกิริยาวัตถุสิบประการที่กลั่นเป็นบารมีสามสิบทัศ ผุดซ้อนเป็นสายขยายออกจากศูนย์กลางกาย จนรู้สึกว่ากายใสเป็นแก้ว ใจใสเป็นเพชร

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ปรับร่างกายทุกครั้งแม้เป็นเรื่องพื้น ๆ หลับตาพอสบายแค่ครึ่งลูก อย่าให้กล้ามเนื้อส่วนใดเกร็ง แล้วปล่อยวางเรื่องราวทั้งหลาย คลายความยึดมั่นผูกพัน จนใจโล่งว่างเบิกบาน ทำความรู้สึกว่าภายในตัวไม่มีอวัยวะ กลางตัวเป็นท่อแก้วใสกลวง ค่อย ๆ หย่อนใจเหมือนปล่อยขนนกสีขาวให้ลอยไปแตะผิวน้ำที่นิ่งใส แล้วผิวน้ำขยายวงกว้างออก

หย่อนใจไปแตะศูนย์กลางกายอย่างอ่อนโยน ศูนย์กลางกายขยายกว้างเหมือนท่อใส เป็นทางผ่านให้ดวงธรรม กายภายใน และองค์พระผุดซ้อนผ่านตัวเรา ถูกส่วนก็ผุดซ้อนเป็นสายขึ้นมาทีละดวงทีละองค์ แต่ละดวงก็กลั่นกายใจให้ใสสะอาด ใจละเอียด นุ่มนวล มีพลัง ใสสว่าง แล้วนิ่งลงไปในกลางต่อไป

กระตุกจิตประมวลบุญบารมีความดีที่เคยทำมานับภพนับชาติไม่ถ้วน ทั้งทาน ศีล ภาวนา ที่กลั่นเป็นบารมีสามสิบทัศ ให้หยุดเป็นจุดเดียวที่ศูนย์กลางกาย ดวงบุญผุดซ้อนทับทวีขึ้นมาเป็นสาย กายใจชุ่มด้วยบุญ มีพลัง นุ่มนวลควรแก่การงาน

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา อันเป็นกิจสำคัญที่สุดในชีวิต นำใจมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด เหนือสะดือสองนิ้วมือ ตรึกถึงบุญกุศลและแผ่เมตตา ผู้ฝึกใหม่ให้หลับตาพอสบาย ปรับท่านั่งให้เลือดลมเดินสะดวก ไม่ให้ส่วนใดเกร็งตึงเครียด แล้วปล่อยวางเรื่องภายนอกทั้งบุคคล สัตว์ สิ่งของ ปัญหา หน้าที่การงาน ทำใจให้เบิกบานผ่องใส เพราะทุกอย่างภายนอกเป็นของชั่วคราว แม้มีปัญหาหนักก็ให้ยกจิตให้เหนือปัญหา มองโลกตามความเป็นจริงว่ามีลาภเสื่อมลาภ มียศเสื่อมยศ มีสรรเสริญนินทา มีสุขมีทุกข์ ให้มีสติรู้เท่าทัน

น้อมใจกลับมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย กิจนี้สำคัญเพราะเป็นการเข้าถึงที่พึ่งที่แท้จริงภายในคือพระธรรมกาย พระรัตนตรัยภายใน การหยุดใจต้องถูกส่วน ไม่ตั้งใจเกินไปจนกดใจตึงเครียด ไม่หย่อนเกินไปจนฟุ้งหรือหลับ ให้สบายจนไม่อยากนำใจไปไว้ที่อื่น แล้วตรึกถึงดวงใสสว่าง ภาวนาสัมมาอะระหังเหมือนเสียงดังออกมาจากกลางกาย ประคองใจให้หยุดนิ่งในกลางดวงใส ในกลางองค์พระแก้วใส จนดวงธรรม กายในกาย องค์พระผุดซ้อนทับทวีขึ้นมา ใจดิ่งเข้ากลางของกลาง ยิ่งชัดยิ่งใสยิ่งสว่าง

เริ่มช่วงนั่งสมาธิด้วยการชวนอุทิศความดีและแผ่เมตตาถึงสรรพสัตว์ทั้งหลายพร้อมกันทุกคน ให้หลับตาเบา ๆ ปรับร่างกายให้ผ่อนคลาย นั่งขัดสมาธิในท่าที่เลือดลมเดินสะดวกและนั่งได้นาน แล้วปรับใจวางเรื่องราวภายนอก ทำใจให้เบิกบานผ่องใสร่าเริงในบุญกุศล ในคุณของพระรัตนตรัย (ช่วงท้าย Whisper ถอดคำซ้ำยาว)

ผู้นำนั่งสมาธิบอกว่าพรุ่งนี้เป็นวันสมาธิโลกและงานเปรียญธรรมเก้าประโยค มีเนื้อนาบุญคือพระภิกษุจากทั่วประเทศ ให้เตรียมกายวาจาใจเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ เปรียบเหมือนเตรียมภาชนะรองน้ำฝนจากฟากฟ้า ภาชนะยิ่งสะอาดยิ่งใหญ่ก็รองได้มาก ใจคือภาชนะสำคัญ เตรียมให้มีคุณภาพด้วยการหยุดใจในกลางดวงธรรมและองค์พระภายใน ยิ่งดวงธรรมและองค์พระขยายใหญ่ใสสว่าง บุญที่เกิดขึ้นก็รองรับได้เต็มส่วน จึงต้องทำดวงธรรมและองค์พระภายในให้ชัดใสสว่างขยายกว้าง

ค่ำคืนนี้ให้ค่อย ๆ หย่อนใจเบา ๆ กลับมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 กลางท้องอันเป็นที่ตั้งของดวงใสและองค์พระภายใน ค่อย ๆ ซ้อนความรู้สึกหยุดนิ่งลงไปในกลาง ถึงดวงใส ถึงองค์พระแก้วใส ให้ใจเป็นหนึ่งเดียวกับดวงธรรมและองค์พระภายใน ปล่อยใจให้หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง (ช่วงท้าย Whisper ถอดคำว่าหยุดซ้ำยาว)

ดวงใหม่ที่โตขึ้นใสขึ้นสว่างขึ้นผุดขึ้นมาแทนที่ในกลาง องค์พระขยายแล้วเกิดองค์ใหม่ผุดซ้อน ดวงธรรมในดวงธรรม องค์พระในองค์พระ ยิ่งหยุดถูกส่วนยิ่งผุดซ้อนขยาย เหมือนตัวเราเป็นทางผ่านของดวงธรรมและองค์พระที่ผุดซ้อนขยายจากกลางกาย ปล่อยใจให้ดิ่งลงไปในกลางให้ละเอียดใสสว่าง แล้วนั่งเงียบราวสี่นาที ก่อนย้ำให้นิ่งใสเบิกบาน ยิ่งหยุดยิ่งผุดทับทวี (ท้ายช่วงมีบรรทัดถอดซ้ำยาว)

ต้นช่วงถอดได้ท้ายคำว่ารวมบุญกุศลความดีบารมีทั้งหลาย แผ่เมตตาอุทิศส่วนกุศลแก่สรรพสัตว์ แล้วนำนั่งสมาธิ หลับตาเบา ๆ ครึ่งลูก ผ่อนคลายทุกส่วน นั่งแบบพักผ่อนไม่เอาจริงเอาจัง ปรับอารมณ์ด้วยการน้อมนึกภาพธรรมชาติใส ๆ เช่นนั่งบนยอดเขาเห็นทิวเขาสุดลูกหูลูกตา นั่งริมลำธารน้ำใสไหลเย็น หรือริมสระบัว จนคลายความหนักที่แบกมาทั้งวัน ยิ้มกับตัวเองได้ แล้วน้อมใจกลับมาหยุดที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เหนือสะดือขึ้นมาสองนิ้วมือ ทำความรู้สึกว่าร่างกายกลวงโล่งเหมือนท่อใส วางใจนุ่ม ๆ เหมือนวางเพชรลงบนหมอนกำมะหยี่ ใจนุ่มนวลละมุนละไม เกิดประกายใสสว่างเหมือนเพชรกระทบแสง มีความสุขในการวางใจจนไม่อยากเอาใจไปไว้ที่อื่น

เมื่อใจสงบนิ่งตั้งมั่นถึงจุดหนึ่ง ให้น้อมความรู้สึกเบา ๆ ว่าที่ศูนย์กลางกายมีดวงใสกลมรอบตัวเป็นดวงธรรมภายใน หรือองค์พระแก้วใส แม้ยังเป็นเพียงความรู้สึกหรือภาพรำไรก็มีความสุข มีอะไรให้ดูก็ดูไปโดยไม่กังวล พอใจในทุกประสบการณ์แล้วนิ่งไปในกลาง พอใจตกศูนย์ ศูนย์กลางกายขยายเป็นท่อกลวงสว่าง ดวงธรรมผุดซ้อนเป็นชุดพร้อมกายภายใน ดิ่งเข้าไปเห็นดวงธรรมในดวงธรรม กายในกาย จนถึงพระธรรมกายใสสว่าง ให้ประคองใจหยุดนิ่งละเอียดต่อเนื่อง แล้วนั่งเงียบไปพร้อมกันสักครู่ยาวราวสามนาที

ตอนบ่ายท่านได้ยินเสียงพระรูปหนึ่งนำนั่งสมาธิ แม้ไม่เข้าใจความหมายเลย แต่น้ำเสียงนั้นทำให้ท่านรู้ว่า นี่แหละคือความสุขที่ท่านค้นหามานาน และได้ทราบว่านั่งสมาธิมากเข้าจะพบความสว่างภายในตัวเอง ท่านจึงรู้ว่าผู้ที่จะตอบคำถามที่ค้างคาใจอยู่ที่นี่เอง ครูไม่ใหญ่แทรกชมพระเถระวัยเก้าสิบกว่าที่ยังแข็งแรงเดินขึ้นเขา

พอกลับไปเกาหลีครั้งนั้น ท่านนำซีดีทั้งหมดจากวัดพระธรรมกายมาเปิดฟัง มีอยู่แผ่นหนึ่งที่ท่านสัมผัสได้ถึงน้ำเสียง ของผู้พูดที่ต้องการให้ผู้ฟังสงบ ท่านจึงเปิดฟังทุกวันและนำมาเป็นแผ่นประจำตัวตลอดไป ภายหลังจึงทราบว่าคือแผ่นนำนั่งสมาธิของผู้ที่นั่งอยู่ใกล้ท่านในตอนนั้น

ท่านบอกว่าอยากให้มีเสียงนำนั่งสมาธิของท่านผู้นี้เป็นภาษาเกาหลีมากที่สุด ครูไม่ใหญ่หยอกว่าภาษาเกาหลียาก และออกอาการเขิน ท่านยังบรรยายว่าน้ำเสียงนั้นนุ่มนวลอบอุ่นมาก เป็นอะไรที่ยิ่งกว่าการได้ยินทางหู ขนาดยังไม่รู้ความหมายก็ยังรู้สึกได้รับพลังพิเศษ และตอนนี้ท่านรู้แล้วว่าเจ้าของเสียงคือผู้ที่อยู่เบื้องหน้าท่าน ในโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาแห่งนี้