ep152 ผังเวลา 70 ช่วง
กองเสบียง (87) ภุมเทวา (85) ดุสิตบุรี (80) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (80) นำนั่งสมาธิ (78) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ (49) แผ่เมตตา (39) ฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ (36) อาชีพครู (30) ถวายปัจจัยไทยธรรม 3000 วัด (28) ตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า (26) บูชาพระรัตนตรัย (26) เทวนิยม (23) ลาสิกขา (19) วันแม่ 2549 (19) คู่บุญคู่บารมี (18) ท้าวสักกะ (18) ยุวธรรมทายาท (18) อุทิศส่วนกุศล (15) กายละเอียด (14) สวดสรรเสริญพระรัตนตรัย (13) ดาวดึงส์เฟส 3 (10) ติดตั้งจานดาวธรรม (8) พระมหากัสสปะ (8) แท้งลูก (7) โรงเรียนวัดศรีบุญเรือง (6) กลางของกลาง (5) กายมนุษย์สร้างบารมีได้กายเดียว (5) บ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จ (5) แบ่งบุญ (5) ความภาคภูมิใจในอาชีพครู (4) ตายแล้วฟื้น (4) ห้องดับจิต (4) เชียงใหม่ (4) ช่วยตัวเองก่อนแล้วพระเจ้าจะช่วย (3) ต้นบุญต้นแบบของโลก (3) นอกบุญเขต (3) ปล่อยวางเรื่องสมมุติ (3) พระคุณพ่อแม่ (3) หนึ่งสมองสองมือ (3) โรคคอตีบ (3) พระจูฬปันถก (2) พี่ดวงดาว (2) พ่อไม่นับถือศาสนา (2) ยายชาวอิสลามเปลี่ยนมานับถือพุทธ (2) ลูกยกหลวงพ่อวัดปากน้ำ (2) สมณเทวบุตร (2) สอนสมาธิเด็กด้วยพี่ดวงดาว (2) อาชีพสร้างบารมี (2) อ้อมกอดแม่อากาศผ่านไม่ได้ (2) โรงพยาบาลศิริราช (2) ขยายการปฏิบัติธรรมผ่านผู้อำนวยการโรงเรียน (1) ครูต้องปลุกเสกตัวเองก่อน (1) คาถาแก้น้อยใจ (1) จดหมายนักเรียนชอบนั่งสมาธิ (1) ทำความดีครั้งเดียวปลื้มได้ตลอดชาติ (1) ท้าวสักกะแปลงกายใส่บาตรพระมหากัสสปะ (1) บีบคอลูกแมว (1) บุญเชื่อมหัวต่อกาย (1) ปลุกกระแสคุณธรรมในสถานศึกษา (1) วัฒนธรรมชาวพุทธ (1) ศีลธรรมกับจริยธรรม (1) สร้างภูมิคุ้มกันกิเลสให้เด็ก (1) สามีทำกับข้าวเก่ง (1) หายโกรธหลังปฏิบัติธรรม (1) ห้องกัลยาณมิตร (1) อธิษฐานขอลูกดี (1) เด็กชายสามขวบโบกมือลา (1) เด็กแปดเดือนแฟน DMC (1) แสวงหาความประณีตของใจ (1) ใจหยาบเหมือนขี้ช้าง (1)
ไฟล์เริ่มกลางประโยคที่พูดถึงเรื่องที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมดีขึ้น มีวลีที่ถอดได้ว่า เข้าห้องระดับจิต ยังมีสิทธิ์ฟื้น (น่าจะเป็นคำเกริ่นกรณีศึกษาวันนี้ที่เด็กถูกนำเข้าห้องดับจิตแล้วฟื้น แต่ช่วงเปิดเคสและเฉลยไม่ได้ประกาศชื่อเรื่องซ้ำ จึงยังไม่ยืนยันชื่อเรื่อง) แล้วบอกว่ามีผลการปฏิบัติธรรมของคุณครูด้วย แต่ก่อนจะไปก็มาแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
เพลงชวนยิ้ม ท่อน ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม อยากได้ยิ้ม แค่เพียงได้ยิ้มก็สุขหัวใจ อยากดูดี อยากดูสวย แค่ส่งยิ้ม พวกเรามายิ้มให้กันได้ไหม ยิ้มให้กันตลอดไป จากวันนี้และทุก ๆ วัน แล้วร้องซ้ำท่อน ยิ้มกันทุกวันอย่าเก็บไว้ หลายรอบ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปที่คลังใช้กับเพลงนี้
ต่อจากเพลง เปรียบว่าถ้าไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน (ต้นประโยคไม่มีในที่ถอด)
เริ่มด้วยประโยคว่าเดี๋ยวไม่ช้าจะกลับไปอเมริกาแล้ว ต้องถามกันหน่อย แล้วเป็นเพลงที่ถอดได้ท่อน Do you love me, I love you, Welcome to Thailand, Are you looking for your love, Are you love? I รักเธอ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงที่เปิดในตำแหน่งเดียวกันของตอนก่อน ช่วงท้ายมีบรรทัด jingle พักสักหน่อยก็กลับมาแล้ว
เพลงถ้าเธอจะไปกับฉัน ท่อน ฉันจะชวนเธอไปสู่ที่สุดแห่งธรรม สั่งสมบุญทุกบุญไม่ให้ตกบุญเลย ไปทุกภพทุกชาติ ตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม เนื้อเพลงชวนกันสร้างบุญไปจนถึงที่สุดแห่งธรรม
บุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จของชีวิตตั้งแต่ปุถุชนจนเป็นพระอริยเจ้า จึงชักชวนสั่งสมบุญกันไม่มีวันเบื่อหน่าย แม้บุญเพียงเล็กน้อยก็ต้องทำทุกวัน วันนี้คงไม่พูดเยอะเพราะเสียงกระตุก (ถอดไม่ชัด) จะพาไปรวด ๆ บุญที่ใกล้เข้ามาคือมุทิตาสักการะเปรียญธรรม 9 ประโยค และถวายสังฆทาน 3,000 วัด ให้ดูผ่านสปอต
สปอตประชาสัมพันธ์ เปรียบพระภิกษุสามเณรผู้สอบได้เปรียญธรรมชั้นสูงสุดเหมือนเพชร เชิญร่วมพิธีมุทิตาสักการะพระภิกษุสามเณรผู้สอบได้เปรียญธรรม 9 ประโยค และพิธีถวายปัจจัยไทยธรรมเป็นสังฆทานแก่พระภิกษุสงฆ์ 3,000 วัดทั่วประเทศ ในวันสมาธิโลก อาทิตย์ที่ 6 สิงหาคม 2549 ณ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี โดยพระภิกษุสามเณรจากทุกวัดในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ 266 วัด ซึ่งยืนหยัดรักษาพระพุทธศาสนาด้วยชีวิตเป็นเดิมพัน จะเดินทางมาเป็นเนื้อนาบุญ เป็นนิมิตหมายแห่งสันติภาพเมื่อพุทธบุตรรวมเป็นหนึ่งเดียวเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว
อีกสิบวันก็ถึงแล้ว จึงชวนมาเอาบุญใหญ่ถวายวัดละ 1 บาท ใครจะทำกี่บาทก็ได้ แล้วชี้ให้ดูว่าเด็กตัวเล็ก ๆ ก็ส่งจดหมายมาร่วมด้วย ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้
เพลงชวนดูแลสิ่งแวดล้อม ท่อน เริ่มจากสิ่งใกล้ตัว สิ่งแวดล้อมที่ดี ขอให้เริ่มที่เรา สิ่งแวดล้อมที่ดีด้วยน้ำใจเรา โลกนี้เป็นของเราทุกคน ดูแลโลกที่รักโลกของเรา ตัวเล็กเล็กอย่างเราก็ช่วยได้
ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ ช่วยกันทุกบุญ แล้วอ่านจดหมายของเด็กชายอายุ 8 เดือน (ชื่อถอดไม่ชัด) ว่าคุณยายวันไหนครูไม่ใหญ่ไม่ลงรายการคุณยายก็เฉาไปเลย ขอร่วมถวาย 3,000 วัดหนึ่งพันบาท เงินนี้เป็นค่านม คุณแม่อยากให้ได้บุญเยอะ ๆ โตขึ้นจะบวชให้ ครูไม่ใหญ่ชี้ให้ดูว่าตัวเล็ก ๆ ก็เป็นแฟน DMC พอนั่งได้ก็ดู DMC ตั้งมโนปณิธานแต่แปดเดือนว่าโตขึ้นจะเลี้ยงพ่อแม่และเลี้ยงพระ ไม่ใช่แค่สามพันวัดแต่จะเลี้ยงให้หมดทั่วโลก และถ้าใช้ DMC เลี้ยงลูก ลูกจะเติบโตอยู่ในเส้นทางธรรมเป็นเด็กเก่งและดี
สปอตประชาสัมพันธ์ช่อง DMC ท่อน DMC ช่องนี้ช่องเดียว ให้คุณมากกว่าที่คุณเห็น ความดีมีไว้ในใจของเรา ยิ่งดูยิ่งทำให้ใจใส คุณครูสอนไว้ สบาย สบาย ความดีดูกันไปได้แบ่งปัน ท้ายช่วงถอดเพี้ยนเป็นภาษาอื่น
บอกว่าวันนี้ดำเนินรายการไปชิว ๆ ใกล้เทศกาลวันแม่ คิดถึงแม่กันมาหลายวันแล้ววันนี้ก็คิดถึงแม่อีก ไม่มีแม่ก็ไม่มีลูก แล้วตั้งปริศนาว่าอากาศเป็นของละเอียดผ่านได้ทุกแห่ง แต่มีที่แห่งหนึ่งที่อากาศพยายามเท่าไรก็ผ่านไม่ได้ ให้ไปศึกษาคำตอบจากเพลง
เพลงเกี่ยวกับแม่ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด ท่อน ฟ้าและเมฆจะงามเจิดจรัส งามกว่าทุกวัน ฉันอยู่ในอ้อมกอดมารดา อบอุ่นจังเลย อบอุ่นในหัวใจ ฉันบอกรักแม่เท่าฟ้า ผ่านดวงตาและยิ้มละมุน อากาศอาจผ่านได้ทุกสิ่ง แต่วงอ้อมกอดแม่นั้นไม่เหมือนที่ใด อากาศยังผ่านไม่ได้ ด้วยใจรักและผูกพัน เพราะใจสองเราเป็นดวงเดียวกัน tag ใช้ท่อนที่ถอดได้
เฉลยปริศนาว่าที่แห่งเดียวในโลกที่อากาศผ่านไม่ได้คืออ้อมกอดแม่ เป็นเรื่องที่ต้องระลึกไว้ทุกวัน แล้วเริ่มเรื่องว่ากายมนุษย์เป็นสิ่งสำคัญมาก เป็นกายเดียวที่สร้างบารมีได้ ช่วงต่อจากนั้นถอดเพี้ยน
เล่าเรื่องพระมหากัสสปะ แม้มีญาณแต่ถ้าไม่ได้ใช้ก็ไม่รู้ ท่านจึงไม่ทราบว่าสองตายายที่เดินมาใส่บาตรคือพระอินทร์กับนางสุชาดา พอใส่บาตรอาหารทิพย์หอมฟุ้ง ท่านพิจารณาแล้วถามท้าวสักกะว่าทำไมต้องทำอย่างนี้ ท่านตั้งใจจะไปโปรดคนยากจน ท้าวสักกะตอบว่าไม่ได้ตั้งใจลวง แต่ตนก็เป็นคนยากคนหนึ่ง เพราะมีเทพบุตรเกิดใหม่ในดาวดึงส์ที่รัศมีมากกว่า ทั้งที่ตนเป็นพระราชาแห่งเทพ แล้วจะปกครองได้อย่างไร ครูไม่ใหญ่ว่าตอนนี้พระมหากัสสปะนิพพานแล้ว แต่บัดนี้เปิดโอกาสให้ทำบุญเต็มที่โดยไม่ต้องแปลงตัวมาลวง มาถวายวัดละบาทได้เลย พอลำพึงแล้วให้รีบทำทันที บุญและสมบัติก็จะเกิดขึ้นทันที
กลับมาที่เรื่องเดิมว่าเป็นกายมนุษย์เท่านั้นจึงสร้างบารมีได้ มีกรณีพิเศษอย่างเทวดาข้างต้นซึ่งเกิดได้ยากมาก ผู้ที่ให้กายมนุษย์มาจึงมีพระคุณมาก ทำร้ายท่านเป็นอนันตริยกรรมฝ่ายบาป ส่วนการบวชให้ท่านเป็นบุญใหญ่
ชี้ให้ดูอดีตสามเณรสองคนที่ลาสิกขาแล้วนั่งอยู่ในแถว นั่งเรียบร้อยสง่างามสมเป็นอดีตสามเณร วันนี้พระอาจารย์ประกอบพิธีลาสิกขาให้ อธิบายว่าการดึงผ้าจีวรออกไม่ใช่เพราะทำผิด แต่คือการเปลี่ยนเพศจากนักบวชมาเป็นคฤหัสถ์ ไม่มีสิทธิ์สวมชุดนั้นแล้ว เปลี่ยนเป็นชุดขาว จบการอบรมโครงการยุวธรรมทายาทนานาชาติแล้ว พระอาจารย์พี่เลี้ยงคิดถึงและเหงา เพราะไม่ได้ใช้คำเรียกสามเณรอีกแล้ว
แม่เป็นทางผ่านให้ลูกเกิดมาสร้างบารมี สอนได้บางอย่างแต่ไม่ได้ทั้งหมดของชีวิต สักวันแม่ต้องจากไป ลูกต้องอยู่ทำมาหากิน ทำมาค้าขาย ทำมาสร้างบารมีแทน จึงต้องไปรู้จักต้นบุญต้นแบบที่ดี ซึ่งเป็นแม่ของโลก ส่วนแม่เองเป็นได้แค่แม่ของลูก เจอแล้วต้องให้ความเคารพ กราบไหว้ อ่อนน้อมถ่อมตน เพื่อรองรับความรู้คู่คุณธรรมที่ท่านถ่ายทอด
เพลงฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ ท่อน กลางคืนไม่อาจขาดดวงจันทร์ กลางวันไม่อาจขาดดวงตะวัน ฉันจะเป็นแสงสว่างให้แก่เธอทั้งกลางวันและกลางคืน ทุกที่ทุกเวลา เพื่อขจัดความมืดในใจของเธอให้หมดไป ความไม่รู้อันใดที่มีอยู่ในใจเธอให้สลายหายไป เนื้อเพลงเป็นเรื่องผู้ให้แสงสว่างทางใจ
ต่อจากเพลง พูดถึงเด็กชายวัยราวสามขวบ (ชื่อถอดไม่ชัด) ที่ตอนแรกไม่อยากไป ถามพี่เลี้ยงว่าจะให้ไปทำไม สุดท้ายก็ไปและโบกมือลากันเรียบร้อย ช่วงนี้ถอดไม่ชัดจนจับบริบทไม่ได้ครบ แล้วเข้าสู่ผลการปฏิบัติธรรมของคุณครู
อ่านผลการปฏิบัติธรรมของคุณครู ผู้เขียนชื่อเล่นครูจุ๋ม (ชื่อจริงถอดไม่ชัด) สอนที่โรงเรียนวัดศรีบุญเรือง เขตบางกะปิ กรุงเทพฯ ซึ่งสอนตั้งแต่อนุบาลถึง ป.6 ตัวเองสอน ป.1-ป.3 สามวิชาคือศิลปะ จริยธรรม และการงานอาชีพและเทคโนโลยี ครูไม่ใหญ่เสริมว่ายังขาดอาชีพหนึ่งคืออาชีพสร้างบารมี ไม่ใช่แค่ทำมาหากินทำมาค้าขาย โลกขาดตรงนี้ ถ้าขาดก็จนไปทุกชาติ และตั้งข้อสังเกตว่าสมัยก่อนเรียกวิชาศีลธรรมซึ่งเป็นคำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้หมดกิเลส แต่จริยธรรมเป็นของคนที่ยังมีกิเลส ทำไมไม่เดินตามรอยพระบรมครู
ผู้เขียนเป็นอาจารย์ประสานงานหลักโครงการตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า ได้รับการสนับสนุนจากผู้บริหาร นักเรียนทุกคน ครูทุกคน และนักการภารโรงเข้าร่วมสอบ ครูไม่ใหญ่เสริมว่าจังหวัดบุรีรัมย์เป็นจังหวัดแรกที่ครูและนักเรียนทั้งจังหวัดสอบ ส่วนโรงเรียนนี้น่าจะเป็นโรงเรียนแรกของโลกที่นักการภารโรงร่วมสอบด้วย ผู้เขียนยังได้เป็นประธานรวบรวมข้อมูลส่งประกวดโครงการส่งเสริมการปลุกกระแสคุณธรรมในสถานศึกษาที่ชมรมพุทธศาสตร์สากลจัด (ชื่อชมรมถอดไม่ชัด) โรงเรียนได้รับคัดเลือกเป็นสถานศึกษาดีเด่น (ที่ถอดได้ว่าระดับ 5 น่าจะเป็นระดับภาค เพราะสกู๊ปช่วงหลังบอกว่าระดับภาคกลาง) ได้มารับรางวัลที่วัดในวันบุญใหญ่ ภาพบรรยากาศวันนั้นยังติดตาตรึงใจ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าคำว่าศีลธรรมกว้างกว่าคุณธรรม
ครูไม่ใหญ่ขยายความว่าความดีทำทีเดียวใช้ได้หลายที อาหารกินทีเดียวใช้ได้ไม่กี่ชั่วโมง หายใจเข้าออกก็ใช้ได้ทีละครั้ง แต่ความดีทำครั้งเดียวนึกได้ตลอดชาติ เช่นมาปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ วันจันทร์นึกก็ปลื้ม วันพุธนึกก็ปลื้ม ต่างจากกินก๋วยเตี๋ยวผัดไทยที่ลืมไปแล้วนึกก็ไม่ปลื้ม
ผู้เขียนเล่าว่าวันที่ 1-7 พฤษภาคม 2549 ได้ไปปฏิบัติธรรมที่วัดแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ (ชื่อวัดถอดไม่ชัด) โรงเรียนส่งครูไปร่วมกิจกรรม นำทีมโดยท่านผู้อำนวยการ (ชื่อถอดไม่ชัด) ครูไม่ใหญ่ขออ่านเร็วเพราะจดหมายยาวแปดหน้า และเสนอว่าถ้าเชิญครูมาปฏิบัติธรรมครั้งละร้อยคน ต้องใช้เวลาร้อยสองร้อยปี แต่ถ้า ผอ.เขตทุกเขตและ ผอ.โรงเรียนทุกโรงเรียนเข้าถึงดวงธรรม ท่านเป็นผู้ถ่ายทอดอยู่แล้วจะขยายไปถึงครู นักเรียน และผู้ปกครองอย่างรวดเร็ว เปรียบเหมือนระเบิดนิวเคลียร์แบบฟิชชันที่แตกตัวไปเรื่อย ๆ
ผู้เขียนเล่าว่าที่ปฏิบัติธรรมมีการเปิดเพลงให้ครูสามเพลง ประโยค ฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ จุดพลังใจให้ลุกโชน ครูไม่ใหญ่เสริมว่าความจริงเป็นอย่างนั้น แต่บางทีครูไม่เคยคิด ไปคิดเองเออเองว่าอาชีพครูต่ำต้อยแล้วน้อยเนื้อต่ำใจ ซึ่งไม่ใช่ความจริง จากนั้นผู้เขียนเล่าผลการปฏิบัติว่าเกิดความสุขอิ่มเอิบเหนือคำบรรยาย เห็นพระมหาธรรมกายเจดีย์ คุณยายในดวงแก้ว หลวงปู่ในดวงแก้ว และองค์พระ เกิดขึ้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 และยังตราตรึงอยู่กลางกายมาจนถึงทุกวันนี้
ครูไม่ใหญ่ขยายความว่าครูต้องมีประสบการณ์ภายใน หลับตาแล้วไม่มืด เห็นองค์พระเห็นดวงใสในตัว หรือตัวเบาเหมือนจะลอย จึงเป็นครูที่สมบูรณ์แบบ ครูต้องปลุกเสกตัวเองก่อน ปลุกให้ตื่นภายในและเสกตัวเองให้เป็นพระด้วยการทำใจหยุดนิ่ง แล้วความศักดิ์สิทธิ์จะเกิดเป็นตบะ ทำให้นักเรียนและเพื่อนครูเกิดความเลื่อมใส ใครเข้าใกล้ก็ได้รับกระแสความสุขความบริสุทธิ์ สอนบนพื้นฐานใจที่มีความสุข เบิกบานทุกชั่วโมงที่เปลี่ยนห้อง เป็นดอกไม้บานไม่ใช่ดอกไม้เฉา ยิ่งสอนยิ่งหนุ่มยิ่งสาว
ผู้เขียนเล่าว่าได้เรียนรู้วัฒนธรรมชาวพุทธที่แท้จริง ทั้งการรับประทานอาหาร เก็บเศษอาหารของตนเอง พับผ้า พับถุง พับเสื้อผ้าเครื่องนอน เก็บของใช้ส่วนตัว และเรียนรู้ว่ากิจวัตรที่เรียบง่ายเป็นระเบียบสะอาดเป็นจุดเริ่มของความสว่างและความสงบ ครูไม่ใหญ่ขยายความว่ากิจวัตรที่วางไว้ตามที่คุณยายอาจารย์ถ่ายทอดมาจากหลวงปู่ คือการแสวงหาความประณีตของใจ ใจยิ่งประณีตยิ่งมีพลังเหมือนยุคนาโนที่ธาตุต้องย่อยให้เล็กจึงมีอานุภาพ คุณยายเคยสอนว่าใจหยาบเป็นขี้ช้าง ต้องไปถามคนเลี้ยงช้างจึงเข้าใจว่าช้างกินมะตูมออกมาเป็นมะตูม ย่อยไม่หมด ใจที่ละเอียดเท่ากับองค์พระและดวงธรรมที่เป็นของละเอียดอยู่แล้วจึงจะเห็น ครูกลับไปให้สอนนักเรียนให้รู้จักแสวงหาความประณีต เริ่มที่ใจแล้วกาย เสื้อผ้า ข้าวของ บ้าน จะประณีตตาม และเป็นต้นแบบให้ข้างบ้าน
ผู้เขียนซาบซึ้งในจิตใจที่อ่อนโยนของคุณยาย สัญญากับตัวเองว่าจะทำกิจวัตรแบบวัฒนธรรมชาวพุทธอย่างแท้จริง เล่าว่าก่อนไปปฏิบัติธรรมเป็นคนขี้น้อยใจ อะไรไม่ได้ดังใจก็น้อยใจ ครูไม่ใหญ่แทรกคาถาแก้น้อยใจว่า ปรารถนาสิ่งใดไม่ได้สิ่งนั้นเป็นธรรมดา ยกตัวอย่างอยากกินกล้วยไข่แต่ได้ไข่ต้ม ผู้เขียนยังเคยโกรธง่าย หงุดหงิดเมื่อมีคนขัดใจ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าบุญใกล้ ๆ ถวาย 3,000 วัดวัดละบาทไม่มีใครขัดใจ ตอนนี้ใจเย็นยิ่งกว่าน้ำแข็ง ใครว่าอะไรก็ไม่หงุดหงิด เมตตาและให้อภัยเสมอ ครูไม่ใหญ่ว่าอย่าไปอยากโกรธ อยากรวยดีกว่า คนรอบข้างบอกว่าผู้เขียนเปลี่ยนไป ส่วนหน้าที่การงาน ก่อนไปปฏิบัติธรรมไม่ภูมิใจในอาชีพครูเลย
เพลงฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ ท่อน ฉันจะติดตามเธอ ดุจดังดวงจันทร์ติดตามราตรี ให้แสงสว่างแก่เธอเพื่อชีวิตที่ดี ฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอตลอดเวลาตลอดไป เพื่อวันมืดมนจะได้สดใส ความไม่รู้จริงอันใดให้หมดไปจากใจของเธอ เปิดคั่นกลางจดหมายหลังผู้เขียนเล่าว่าเคยไม่ภูมิใจในอาชีพครู
ผู้เขียนว่าการเป็นครูผู้นำแสงสว่างให้ศิษย์เป็นสิ่งที่ควรภาคภูมิใจ ปัญหาสังคมเกิดจากเชื้อกิเลสที่ติดตัวมาหลายชาติ ถ้าสร้างภูมิคุ้มกันให้เด็กตั้งแต่เล็กด้วยการให้พบความสุขภายใน ก็จะสอนให้เป็นคนดีคนเก่งได้ จึงตั้งปณิธานเป็นครูผู้นำแสงสว่าง โรงเรียนติดจานดาวธรรมมาหลายปีแต่ดูได้จุดเดียวที่ห้องจริยศึกษา หลังกลับจากปฏิบัติธรรมที่เชียงใหม่ ผู้อำนวยการอนุมัติให้ติดเพิ่มอีกหกจุดรวมเจ็ดจุด เปิดเทอม 17 พฤษภาคม 2549 จัดห้องให้เรียบร้อยเหมาะกับการนั่งสมาธิ ใช้ DMC เป็นสื่อการสอน ให้นักเรียนนั่งสมาธิก่อนเรียนทุกคน และเลียนแบบครูไม่ใหญ่ที่สอนไปยิ้มไป ช่วงกลางมีเสียงแปลภาษาอังกฤษซ้อนจนถอดเพี้ยน ครูไม่ใหญ่รับว่าสมาธิเป็นเรื่องสากล
ผู้เขียนเล่าว่าต่อเติมเรื่องเองเพื่อเชื่อมเข้าสู่การนั่งสมาธิของนักเรียน ว่าน้อง Maximo ถามพี่ดวงดาวว่าถ้าเด็กคนอื่นอยากให้ไปอยู่เป็นเพื่อนจะไปไหม พี่ดวงดาวตอบว่าเด็กทุกคนมีพี่ดวงดาวประจำตัวอยู่แล้ว ขอเพียงเป็นเด็กดี พูดจาไพเราะ เชื่อฟังพ่อแม่ ตั้งใจเรียน พี่ดวงดาวจะมาปรากฏที่กลางท้อง แล้วเปิดจอทีวีที่หยุดภาพดวงแก้วกลมใสจากแผ่นซีดีฝึกสมาธิเบื้องต้นไว้ เด็กทุกคนนิ่งเงียบมองด้วยความสนใจ จากนั้นถามว่าอยากให้พี่ดวงดาวมาคุ้มครองเป็นเพื่อนไหม ท้ายช่วงถอดเพี้ยนแล้วเป็นบรรทัด jingle พักสักหน่อยก็กลับมาแล้ว
ผู้เขียนเล่าว่าเด็กคนหนึ่งยกมือบอกว่าพี่ดวงดาวของหนูกำลังขยายโตขึ้น แต่ครูให้ลืมตาก่อน ขอนั่งแก้ตัวใหม่ให้พี่ดวงดาวโตเท่าโลกเหมือนเพื่อน บางคนบอกว่าพี่ดวงดาวหมุนไปมา บางคนว่าสว่างจ้าจนกลายเป็นดวงอาทิตย์ ครูตอบว่าเก่งมาก ไม่ต้องกังวล ผู้เขียนสอนนั่งสมาธิทุกห้อง ป.1-ป.3 ให้นั่งก่อนเรียนทุกครั้งและนั่งไปกับเด็ก เด็กชอบมาก เป็นการสอนที่มีความสุขที่สุด ครูไม่ใหญ่ว่านาน ๆ จะได้ยินครูพูดอย่างนี้สักคน ท้ายจดหมายอยากบอกครูทั่วโลกว่าโชคดีเหลือเกินที่ได้ทำอาชีพผู้นำแสงสว่าง (ช่วงนี้มีเสียงแปลภาษาอังกฤษซ้อนจนถอดเพี้ยน) ลงชื่อครูจุ๋ม โรงเรียนวัดศรีบุญเรือง แล้วบอกว่าอยากจะเป็น... ต่อเข้าเพลง
เพลงดอกไม้แห่งจักรวาล ท่อน ฉันอยากจะเป็นดอกไม้แห่งจักรวาลที่แย้มชื่นบาน ไม่ว่าที่หนใดจะเป็นดอกไม้ที่ไม่เหมือนใคร โปรยสายธารแห่งคุณงามความดีดังดาวประดับราตรี เพื่อสร้างโลกใบนี้ให้งามอำไพ อยากให้โลกนี้เป็นดั่งสวรรค์ทุกชาติร่วมสร้างขึ้นมา ด้วยรอยยิ้ม ด้วยความรัก ความเมตตา ด้วยปรารถนาให้โลกใบนี้เป็นหนึ่งเดียวกัน ต่อจากคำท้ายจดหมายของครูที่ว่าอยากจะเป็น...
อนุโมทนาบุญกับคุณครูและโรงเรียนวัดศรีบุญเรือง บางกะปิ แล้วชี้ให้ดูตัวอย่างจดหมายของนักเรียนหลายคน (ชื่อเล่นถอดไม่ชัด) ลายมือสวยวาดรูปสวย เขียนว่าชอบนั่งสมาธิมาก ขอบคุณหลวงพ่อที่สอนให้ทำสมาธิจนทำได้แล้ว หนูรักหลวงพ่อ ครูไม่ใหญ่ว่าหลวงพ่อก็รักหนู ถ้าครูและนักเรียนทุกคนนั่งสมาธิเห็นดวงใสองค์พระใส พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว
เพลงพรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว ท่อน ผู้ชนะย่อมก่อเวร ผู้แพ้ย่อมผูกเวร สันติภาพที่แท้จริงจึงไม่เคยเกิด ลองหลายวิธีก็ไม่เปลี่ยนแปลง เราน่าจะหาวิธีง่าย ๆ ที่เหมาะกับทุกเพศทุกวัย หลับตาเบา ๆ สบาย ๆ ร่วมใจหยุดนิ่งในศูนย์กลางกาย จนดวงตะวันสว่างภายใน ความรักและความหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์จะเกิดขึ้นเอง ความรู้สึกแตกต่างและขัดแย้งจะหมดไป พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว ด้วยวิธีง่าย ๆ ที่ใคร ๆ นึกไม่ถึงเลย ช่วงกลางมีบรรทัดถอดซ้ำคำเดียวยาวหลายสิบวินาที
เทปสกู๊ปมีผู้บรรยาย เล่าว่าเด็กนักเรียนโรงเรียนวัดศรีบุญเรือง เขตบางกะปิ เป็นกิจกรรมที่ยืนยันรางวัลสถานศึกษาส่งเสริมคุณธรรมดีเด่นระดับภาคกลาง จากการทุ่มเทหลายปีของคุณครูผู้ประสานงานหลักโครงการตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า (ชื่อจริงถอดได้ไม่ตรงกันในแต่ละช่วง) เริ่มจากเพิ่มจุดรับชมจานดาวธรรมจากหนึ่งเป็นเจ็ดจุด โดยเฉพาะห้องกัลยาณมิตรที่เด็กรอคอยจะมาเรียน เรื่องน้อง Maximo ช่วยจุดประกายจินตนาการ ครูจึงนำมาเป็นกุศโลบายสอนสมาธิ เด็กทุกคนรู้จักพี่ดวงดาวซึ่งเป็นเพื่อนในกลางกายที่คอยปกป้อง แล้วพาไปดูบรรยากาศในห้อง เด็กที่เพิ่งเล่นซนกันนั่งนิ่ง ครูถามถึงพี่ดวงดาวของแต่ละคน ช่วงกลางมีบรรทัด jingle ซ้ำ
คุณครูผู้เขียนจดหมายให้สัมภาษณ์ในเทปว่าการปฏิบัติธรรมที่เชียงใหม่ได้ผลดีมาก จึงส่งผลการปฏิบัติธรรมมาที่รายการอนุบาลฝันในฝัน หลวงพ่อเปิดเพลงฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอและเอ่ยชื่อ รู้สึกมีพลังและปลื้มใจอธิบายไม่ถูก ตั้งใจว่าได้รับแสงสว่างจากคุณครูไม่ใหญ่แล้วจะส่งต่อไปยังเด็ก ๆ ได้แนวทางนั่งสมาธิ ระเบียบวินัย การอยู่ร่วมกัน ความสะอาด ความเมตตาต่อกันจากพระอาจารย์ นำมาถ่ายทอดให้เด็กและครู กำลังคิดว่าจะประสานอย่างไรให้อบรมกันทั้งโรงเรียน และขอให้หลวงพ่อมีสุขภาพแข็งแรง
ท่องทบทวนเป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน ท่องซ้ำหลายรอบ แล้วต่อด้วยบรรทัด jingle พักสักหน่อยก็กลับมาแล้วยาวหลายนาที
หลังช่วงพัก มีเสียงสาธุหลายรอบ และแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกทุกคน ท้ายช่วงมีบรรทัด jingle พักสักหน่อยแทรก
เพลงคั่นสั้น ๆ ที่ถอดได้แต่คำซ้ำ ร้ายงิม หลายสิบรอบ (ถอดเพี้ยน ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง) แล้วมีบรรทัด jingle พักสักหน่อย ก่อนกลับมาถามว่ายิ้มกันหรือยัง
ถามว่ายิ้มกันหรือยัง ทั่วโลกตอบว่ายิ้มแล้ว แล้วเปิดจดหมาย (ช่วงต้นมีเสียงแปลภาษาอังกฤษซ้อนจนถอดเพี้ยน) ผู้เขียนเป็นคนไทยอยู่อเมริกาหลายสิบปีแล้ว บ้านเกิดอยู่ถนนตก เขตยานนาวา กรุงเทพฯ ไม่ห่างจากวัดปากน้ำภาษีเจริญ ครอบครัวไปเลี้ยงพระที่วัดปากน้ำเป็นประจำ คุณยายมีลูกห้าคน เมื่อลูก ๆ แยกครอบครัวไป เหลือแม่กับพี่สาวของแม่อีกสองคนซึ่งเป็นป้าของผู้เขียน เป็นสามสาวสามใบเถา ป้าทั้งสองครองตนเป็นโสดตลอดชีวิต
เพลงคั่นกลางจดหมาย ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด ท่อน คืนนี้เขามีงานแต่งกัน เจ้าสาวคนนั้นเพื่อนฉันใช่ไหม เอ๊ย ช่างมันเถิด อะไรจะเกิดก็ปล่อยมันไป ฉันไม่ได้อิจฉาใคร แค่แปลกใจ เนื้อเพลงเป็นเรื่องคนที่ยังไม่ได้แต่งงานเห็นเพื่อนแต่ง เปิดต่อจากตอนที่จดหมายเล่าว่าป้าทั้งสองครองโสด
แม่แต่งงานกับพ่อมีลูกหกคน ผู้เขียนเป็นลูกสาวคนที่สี่ ชีวิตอาจมีแค่สิบสามเดือน ไม่ได้ยืนยาวมาถึงห้าสิบห้าปีในปัจจุบัน ถ้าไม่มีเหตุอัศจรรย์ ครูไม่ใหญ่แซวว่าอยากฟังหรือเปล่า วัดละบาทสิ เมื่อปี 2494 ขณะอายุ 13 เดือน ป้าทั้งสองที่ครองโสดมีความสุขกับการเลี้ยงหลาน เย็นวันหนึ่งหลังร้องเพลงกล่อม ป้าเห็นหลานหายใจสะดุด จึงรีบอุ้มออกจากเปลเรียกป้าใหญ่และคุณยาย พ่อแม่กลับมาพอดีจึงส่งโรงพยาบาลศิริราช ตอนนั้นหมดสติไปแล้ว หมอตรวจรู้ทันทีว่าเป็นโรคคอตีบ แต่ส่ายหน้าว่าเครื่องมือไม่พร้อม แนะนำให้ไปโรงพยาบาลมิชชั่น หมอที่นั่นระดมกันผ่าตัดใส่ท่อในคอช่วยหายใจ ป้าเล่าว่าดวงตาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีน้ำข้าวแล้ว พอดึกหมอให้ญาติกลับบ้าน แต่ป้าใหญ่แอบไปนอนซุกใต้เตียงเผื่อหลานเป็นอะไรจะได้เรียกหมอ อยากให้หลานหายเร็ว ๆ พรุ่งเช้าจะได้ตื่นดูดวงอาทิตย์
เพลงเด็กคั่นกลางเรื่อง ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด ท่อน มาจากขอบฟ้าเข้ามาในยามเช้า ส่องแสงให้เราอบอุ่นสบาย ลอยข้ามเราไปจบหายไปในยามเย็น พรุ่งนี้เราก็จะเห็นเขาที่เดิม เวลาอาทิตย์ยิ้ม แก้มแดง ๆ ส่งยิ้มให้คุณหนู ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เป็นเพลงเกี่ยวกับดวงอาทิตย์ เปิดต่อจากประโยคว่าพรุ่งเช้าจะได้ตื่นดูดวงอาทิตย์ แล้วต่อด้วยบรรทัด jingle ยาวราวหนึ่งนาทีครึ่ง
ช่วงต้นมีเสียงแปลภาษาอังกฤษซ้อนจนถอดเพี้ยน จับความได้ว่าป้ารีบกลับไปโรงพยาบาล และมีการพูดถึงการได้พบหลวงพ่อวัดปากน้ำ ที่บอกว่าไม่ต้องตกใจ แล้วข้าจะช่วย แต่ป้าคิดว่าจะช่วยได้อย่างไรในเมื่อเขาเอาหลานเข้าห้องดับจิตแล้ว (ครูไม่ใหญ่แทรกว่าต้องดับก่อนถึงจะเกิด) ป้าจึงทำตาละห้อยไปขอพยาบาลว่าขอดูหน้าหลานสาวเป็นครั้งสุดท้าย แม้จะหมดลมหายใจไปแล้วก็ตาม พยาบาลสงสารจึงพาเข้าไปในห้องดับจิตอีกครั้ง ช่วงหลังเปิดประตูถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้
ในห้องดับจิตมีเสียงบอกให้ทุกคนดูว่าตรงหัวเตียงของเด็กมีพระภิกษุห่มจีวรสีเหลืองส้มยืนอยู่ ทุกคนมองไปเห็น พระภิกษุยืนนิ่งที่หัวเตียง พยาบาลหายตะลึงแล้วเปิดผ้าคลุมตัวเด็ก และอยากลองผายปอดดู ครูไม่ใหญ่ถามเล่นกับผู้ฟังว่าตายไหม ผายปอดครั้งแรกยังนิ่ง ครั้งที่สองยังนิ่ง ครั้งที่สามเด็กหายใจเฮือกขึ้นมา ทุกคนดีใจ พยาบาลรีบโทรเรียกหมอใหญ่อย่างโกลาหล แล้วเข็นออกจากห้องดับจิตไปห้องพักฟื้น
เพลงบูชาหลวงปู่วัดปากน้ำ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด ท่อน นับเป็นบุญคุณที่ยิ่งใหญ่ เมื่อเราได้มาพบวิชชา ธรรมกายเป้าหมายของทุกชีวา เพราะเมตตาบารมีหลวงพ่อ ผู้ไม่ท้อจนเจอทางนิพพาน นำธรรมะช่วยคนให้พ้นภัยพาล สอนลูกหลานให้ผ่านพ้นกรรม พระมงคลเทพมุนี มหาปูชนียาจารย์ เชี่ยวชาญยิ่งในกายธรรม หลวงพ่อวัดปากน้ำ ลูกขอน้อมดวงใจกราบบูชา รักพ่อสุดหัวใจ เปิดต่อจากตอนเด็กฟื้นในห้องดับจิต
พยาบาลที่เห็นเหตุอัศจรรย์เต็มตาผลัดกันเล่าเรื่องพระภิกษุในห้องดับจิตให้หมอและทุกคนในโรงพยาบาลมิชชั่นฟังด้วยความตื่นเต้น ทั้งที่นับถือศาสนาคริสต์ แล้วถามว่าพระรูปนั้นเป็นใคร มาจากไหน มาช่วยเด็กใช่ไหม ป้าและแม่ตอบว่าใช่ ไปขอให้ท่านมาช่วย ท่านยังมีชีวิตอยู่ที่วัดปากน้ำภาษีเจริญ เมื่อหายแล้วคุณป้ากับแม่พาหมอพยาบาลของโรงพยาบาลมิชชั่นไปกราบหลวงพ่อวัดปากน้ำ พอเห็นท่านก็พูดพร้อมกันว่าองค์นี้แหละที่มาช่วยเด็กในห้องดับจิต ที่วัดปากน้ำเรียกผู้เขียนว่าลูกยกคนสุดท้ายของหลวงพ่อวัดปากน้ำ และท่านเป็นพ่อที่อยู่ในใจตลอดมา ครูไม่ใหญ่ว่าคนตายแล้วทำให้ฟื้นได้ แต่คนมีชีวิตทำให้ตายนั้นไม่ชอบ อย่างอิสราเอลกับเลบานอนที่กำลังรบกัน น่าจะมานั่งหลับตากัน
เมื่อโตขึ้นผู้เขียนไปศึกษาต่อและทำงานที่สหรัฐอเมริกา พบรักกับสามีคนไทยที่ใจเย็นมาก รู้สึกโชคดีที่ได้คู่ชีวิตอย่างเขา ไปวัดด้วยกัน สามีทำกับข้าวเก่งแต่ผู้เขียนทำไม่เป็น (ครูไม่ใหญ่แซวว่าเหมือนใครบางคนแถวนี้) ทำไม่เป็นแต่กินเป็น สามีชวนเข้าครัวอยู่เรื่อย ๆ
เพลงคั่นกลางจดหมาย ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด ท่อน ทำไข่เจียวไว้ต้อนรับ แกงก็มีนักหนา ปลาก็มี ปูก็ดี แต่เธอยังไม่มา อยากจะชวนมาเต้นรำทำครัว ไม่ต้องกลัวมาเข้าครัวด้วยกัน เป็นเพลงเกี่ยวกับการทำครัวรอคนรัก เปิดต่อจากตอนสามีชวนผู้เขียนเข้าครัว
ผู้เขียนกับสามีเป็นเจ้าภาพภัตตาหารประจำวันศุกร์ของวัดในนิวเจอร์ซีย์ (ชื่อวัดถอดไม่ชัด) ผู้เขียนจัดเตรียม สามีปรุง แต่เป็นคนมีลูกยาก แต่งงานตอนอายุ 33 ท้องแรกตอน 39 แท้งลูกถึงสองคน จนอายุ 42 จึงคลอดลูกคนที่สามเป็นลูกสาวคนเดียว ปัจจุบันอายุ 11 ขวบ หลังคลอดก็พาเข้าวัด ครอบครัวชอบนั่งสมาธิมาก คุณยายเป็นลูกสาวชาวอิสลาม ภายหลังป้ารองพามากราบหลวงพ่อวัดปากน้ำ เกิดศรัทธาแล้วเปลี่ยนมานับถือศาสนาพุทธ คุณยายใจดีมีเมตตา สุขภาพแข็งแรง ความจำดี เสียชีวิตตอนอายุ 96 ด้วยโรคชรา แม่ศรัทธาหลวงพ่อวัดปากน้ำมาก ชอบทำบุญ ชวนลูกน้องไปทำกฐิน ผ้าป่า ตามวัดต่าง ๆ เสียชีวิตด้วยโรคเบาหวานตอนอายุ 76 กว่า ส่วนพ่อเรียนเก่งมาก ใจดีใจเย็น แต่ไม่นับถือพระและไม่นับถือศาสนาใดเลย เชื่อมั่นในตัวเองว่าคนดีได้ด้วยตัวเอง หนึ่งสมองสองมือ ภายหลังเสียชีวิตด้วยเส้นเลือดในสมองแตก (อายุถอดไม่ชัด)
เริ่มชุดคำถาม ข้อแรกถามว่าวิบากกรรมอะไรส่งผลให้ผู้เขียนเป็นโรคคอตีบจนหมดลมหายใจ แล้วมีบรรทัด jingle พักสักหน่อยซ้ำราวครึ่งนาที
ครูไม่ใหญ่เล่าเรื่องหลวงปู่วัดปากน้ำว่ามีคนมาบอกว่าคนงานตกลงมาจากที่สร้างโรงเรียนปริยัติธรรม หลวงปู่ว่ากายละเอียดหนีไปเที่ยว เดี๋ยวก็ฟื้น แล้วคนงานก็ลืมตาขึ้นมาเดินปัดฝุ่น (ถอดไม่ชัดบางส่วน) ช่วงต่อจากนั้นถอดเพี้ยนเป็นหลายภาษาจนอ่านไม่ได้
ชุดคำถามต่อ พ่อไม่นับถือศาสนาแต่เชื่อว่าคนจะดีได้เพราะความสามารถส่วนตัว ความเชื่อนี้เกิดจากกรรมอะไร และจะเป็นวิบากติดตัวไปในภพเบื้องหน้าไหม พ่อและแม่ไปอยู่ที่ไหน มีชีวิตในปรโลกอย่างไร ผู้เขียนกับสามีเคยทำกรรมอะไรร่วมกันจึงมาเป็นคู่บุญ ทำไมมีลูกยากและแท้งสองครั้ง ทำไมลูกสาวคนปัจจุบันจึงรอดมาได้และได้เข้าวัดนั่งสมาธิ มีบุญเก่ามาดีหรือเปล่า และในพุทธันดรที่ผ่านมาทั้งครอบครัวเคยเกิดร่วมกันหรือเปล่า (ท้ายคำถามถอดเพี้ยน)
เพลงดวงตะวันไม่เคยตก ท่อน กลางวันออกอยู่กลางท้อง หยุดใจได้ก็เห็นทุกที อาณาจักรใจ ดวงตะวันไม่เคยตกเลย เพลงเกี่ยวกับดวงสว่างภายในที่เห็นได้เมื่อใจหยุด เปิดคั่นก่อนเข้าช่วงเฉลย
เฉลยว่าที่เป็นโรคคอตีบจนหมดลมหายใจแล้วฟื้นขึ้นมาได้ เพราะกรรมในอดีตตอนเป็นเด็กโต เคยบีบคอลูกแมวด้วยความโกรธที่มันถ่ายเลอะเทอะต่างจากแมวตัวอื่น และแม่ในชาตินั้นใช้ให้ไปเช็ดที่แมวถ่ายบ่อย ๆ ตั้งใจบีบให้ตายแต่แมวแค่สลบไป กรรมนี้จึงไม่หนักมาก ทำให้หลวงปู่ช่วยได้ กายละเอียดยังอยู่ที่เตียงนั้น และหลวงปู่เอาบุญเชื่อมหัวต่อกายไว้
ครูไม่ใหญ่ขยายความว่ากายปฏิหาริย์ของหลวงปู่คล้ายพระจูฬปันถกที่เนรมิตกายด้วยมโนมยิทธิได้ มีมากมายไม่ซ้ำกัน คนมาขอให้ช่วยเยอะ ท่านไม่ต้องช่วยทีละเรื่องแต่ไปช่วยได้พร้อมกัน ช่วงต่อมีบรรทัดถอดซ้ำคำเดียวยาวราวครึ่งนาที แล้วว่าสนุกจริง ๆ
เฉลยว่าผู้ที่ได้เป็นลูกยกของหลวงปู่เพราะเคยมีสายบุญร่วมสร้างบารมีกับหลวงปู่มาในอดีต ทำบุญแล้วอธิษฐานขอให้ได้สร้างบารมีกับหลวงปู่ตั้งแต่เกิด ผู้เขียนก็อธิษฐานเช่นเดียวกัน แต่บุญมาส่งผลให้เจอหลวงปู่ช่วงท้ายชีวิตท่าน ถ้าท่านยังมีชีวิตต่อไปก็จะเป็นแค่ลูกยกคนล่าสุด แต่พอดีเป็นช่วงสุดท้ายจึงเป็นคนสุดท้าย
เฉลยว่าคุณยายไปเกิดนอกบุญเขตก่อนจะมาพบหลวงปู่ เพราะในอดีตทำบุญแล้วไม่ได้อธิษฐานกำกับให้เกิดในบุญเขต แต่ก็ไม่ได้เลื่อมใสอะไรในเทวนิยมมากนัก ต่อมาบุญเก่าที่ทำในพระพุทธศาสนาและสายบุญกับหลวงปู่ได้ช่อง จึงดึงให้กลับมาเริ่มในพระพุทธศาสนาและกับหลวงปู่อีก คุณยายอายุยืนความจำดีไม่เลอะเลือนเพราะเป็นคนอารมณ์ดี ไม่มักโกรธ รักษาศีลได้ครบ ไม่มีกรรมมุสา และเคยถวายภัตตาหารกับยารักษาโรคแด่พระภิกษุสามเณร ตายแล้วไปเป็นเทพธิดาในวิมานทองชั้นดาวดึงส์เฟส 3 ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้ว มีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น มีความสุขในวิมาน
เฉลยว่าพ่อไม่นับถือศาสนาใดแต่เชื่อว่าคนจะดีได้เพราะความสามารถส่วนตัว เป็นนิสัยที่ติดข้ามชาติ ชาติก่อนนับถือศาสนาเทวนิยม สวดอ้อนวอนเทพเจ้าให้ช่วยเรื่องธุรกิจการงานทุกวัน ต่อมาเลิกนับถือแล้วช่วยตัวเอง ประจวบกับบุญเก่ามาส่งผลพอดีจึงประสบความสำเร็จ จึงเข้าใจว่าสำเร็จได้เพราะขวนขวายเองอย่างเดียว (ช่วงกลางมีเรื่องที่ครูไม่ใหญ่แทรกซึ่งถอดเพี้ยนจนจับความไม่ได้) ครูไม่ใหญ่ยกคำสอนว่าจงช่วยตัวเองแล้วพระเจ้าจะช่วย ซึ่งก็คืออัตตา หิ อัตตโน นาโถ แต่คนจะสำเร็จไม่ใช่หนึ่งสมองสองมืออย่างเดียว ต้องมีบุญเก่าได้ช่องด้วย ตายแล้วพ่อไปเป็นภุมเทวา (ที่ถอดได้เพี้ยนเป็น บุมาติวาท) ที่มีสมบัติไม่มาก เพราะไม่ค่อยได้สร้างบุญไว้ ชีวิตในปรโลกยาวนานเป็นพันเป็นหมื่นเป็นล้านปี อย่าไปเสี่ยง บางคนทีมถึง ใจถึง มือถึง แต่ไม่สำเร็จเพราะบุญไม่ถึง ได้รับบุญที่อุทิศไปจึงพอมีพอกินขึ้นมา ให้อุทิศไปให้บ่อย ๆ
เฉลยว่าแม่ตายแล้วไปเป็นเทพธิดามีวิมานทองที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตเสบียง ด้วยบุญที่สร้างบารมีกับหลวงปู่อย่างต่อเนื่อง ได้รับบุญที่อุทิศไปให้ มีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ตอนนี้กำลังนั่งธรรมะอยู่ในหมู่ภาคกองเสบียงในวิมานของมหาสมณเทวบุตรอย่างมีความสุข ครูไม่ใหญ่ขยายว่ามีเขตนอกเขตใน แต่ละหมู่นั่งตามเขตของตน สลับกันตามภารกิจ มีสมณเทวบุตรไม่กี่องค์แต่มีมหาสมณเทวบุตรหนึ่งองค์
เฉลยว่าผู้เขียนกับสามีเคยเป็นสามีภรรยาและสร้างบุญร่วมกันมาในอดีต ชาตินี้จึงเป็นคู่บุญคู่บารมีกันอีก ที่มีลูกยากและแท้งสองครั้งเพราะชาติก่อนมีลูกหลายคน บางคนดื้อดึง ดื้อด้าน ดื้อเงียบ บางคนเป็นเด็กดี จึงอธิษฐานว่าลูกดื้อไม่ว่าประเภทไหนอย่าได้มาเกิดร่วม ให้เกิดได้เฉพาะลูกดี เด็กที่มาเกิดในท้องบุญไม่ถึงจึงแท้งไป ครูไม่ใหญ่เสริมว่าไม่ใช่อยากเป็นเศรษฐีแล้วลงไปเกิดในท้องเศรษฐีก็รวยได้ง่าย ๆ ถ้าบุญไม่ถึงก็เกิดไม่ได้ ลูกสาวคนปัจจุบันเกิดได้เพราะเป็นลูกดี สร้างบารมีร่วมกับผู้เขียนมาโดยตลอด และเข้าวัดสร้างบารมีตั้งแต่เยาว์วัย จึงมีอัธยาศัยดีติดตัวมา พอคลอดแม่ก็พาเข้าวัดฟังธรรมปฏิบัติธรรม
ครูไม่ใหญ่ว่ายังขนลุกไม่หายกับเรื่องที่หลวงปู่ช่วยในห้องดับจิต ปฏิหาริย์ของท่านสุดยอดจริง ๆ หัวต่อระหว่างกายกำลังจะหลุด ท่านก็เอาบุญเชื่อมให้ติดสนิท คล้ายโบกี้รถไฟมาต่อกันแต่ลักษณะไม่เหมือน พอติดแล้วก็ฟื้นขึ้นมา ท้ายช่วงมีบรรทัดถอดซ้ำคำเดียวยาวราวครึ่งนาที
มีเสียงสวัสดีครับทุกคน แล้วเป็นเพลงท้ายรายการ ท่อน มองดูดวงตะวันสว่างที่ศูนย์กลางกาย ที่มาพร้อมความสุขอันแสนมหัศจรรย์ อีกสักครู่ตรงนี้ก็จะเงียบ เพื่อให้โอกาสเราได้ทำสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตคือการหลับตาเบา ๆ ตั้งใจสบาย แล้วเราจะพบกันใหม่ ด้วยใจที่สดใส ด้วยดวงตะวันใสเย็นภายใน เป็นเพลงชวนนั่งสมาธิก่อนปิดรายการ
ท่องคำขวัญปิดรายการ พุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง
ว่าต้องท่องย้ำซ้ำให้คล่องปากขึ้นใจแล้วรีบทำให้ได้ จากนั้นชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยพร้อมกัน หันลำโพงไปทางภาคใต้ให้สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ช่วงบทสวดถอดเพี้ยนจนอ่านไม่ได้และมีบรรทัด jingle พักสักหน่อยแทรกหลายช่วง
เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ตรึกถึงบุญแล้วแผ่เมตตา เริ่มจากปรับกายให้สบายอย่างมีสติ หลับตาเบา ๆ ไม่ให้ส่วนใดเกร็ง แล้วปรับใจปล่อยวางเรื่องภายนอก ทำใจให้เบิกบาน บริสุทธิ์ พิจารณาว่าวันคืนล่วงไป เราได้ทำที่พึ่งที่แท้จริงให้ตัวเองแล้วหรือยัง สรรพสิ่งภายนอกเป็นของสมมุติชั่วคราว อยู่กับสมมุติแต่อย่าติด รู้จักปล่อยรู้จักวาง คลายความยึดมั่น
สิ่งที่ควรทำคือแสวงหาอมตธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงค้นพบ คือการตรัสรู้ธรรมด้วยพระธรรมกายภายในซึ่งเข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่งเท่านั้น ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เหนือสะดือขึ้นมาสองนิ้วมือ ต้องหยุดให้ถูกส่วน ไม่ตึงไม่หย่อน สบายทุกขั้นตอนแล้วจะเข้าถึงเร็ว ถ้ายังกำหนดอะไรไม่ได้ให้ใช้คำภาวนาประคอง ผู้ที่เข้ากลางได้แล้วให้ปล่อยใจดิ่งเข้ากลาง เห็นดวงธรรมในดวงธรรม องค์พระในองค์พระซ้อนขยาย เหมือนภาพบนจอ แล้วนิ่งอยู่ในกลางกายพร้อมกันสักครู่
เมื่อใจละเอียดแล้วให้ประมวลบุญบารมีที่ทำมานับภพนับชาติไม่ถ้วน ทั้งทาน ศีล ภาวนา รวมเป็นบารมีสิบทัศทั้งอุปบารมีและปรมัตถบารมี ซ้อนเป็นจุดเดียวกันขึ้นมาฟอกกายใจ แล้วน้อมบุญไปให้บุพการี บิดามารดา ญาติ พี่น้องทุกคนในครอบครัว ให้เป็นครอบครัวแก้ว ครอบครัวตัวอย่างของโลก เป็นเศรษฐีผู้ใจบุญค้ำจุนพระพุทธศาสนา จากนั้นแผ่บุญแผ่เมตตาไปถึงสรรพสัตว์ทั้งหลายไม่มีประมาณ ที่มีทุกข์ขอให้พ้นทุกข์ ที่มีสุขขอให้สุขยิ่งขึ้น ขอสันติสุขที่เกิดจากการเข้าถึงพระธรรมกายภายในจงมีแก่มนุษย์และสรรพสัตว์ แผ่ออกไปเต็มโลกเต็มจักรวาล
สวดบทอนุโมทนา สัพพพุทธานุภาเวนะ แล้วบูชาพระรัตนตรัยพร้อมกันโดยใจยังหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ ภะคะวา พุทธัง ภะคะวันตัง อภิวาเทมิ ต่อด้วยบทสรรเสริญพระสงฆ์ (มีบรรทัด jingle แทรก) แล้วเชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยากราบพระอาจารย์และคณะสงฆ์ อวยพรให้ทุกคนมีความสุข มีความสว่างไสว มีดวงตาเห็นธรรมเข้าถึงพระธรรมกายภายในโดยเร็วพลัน ไฟล์จบด้วยบรรทัด jingle พักสักหน่อยก็กลับมาแล้ว
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่