เทวนิยม

ครูไม่ใหญ่ขอปรับคำที่คนมักพูดว่าทุกศาสนาสอนให้คนเป็นคนดีเหมือนกัน ว่าน่าจะใช้คำว่าเช่นเดียวกันแต่ไม่เหมือนกัน ที่ไม่เหมือนกันเพราะทำไม่เหมือนกัน ในพระพุทธศาสนามีคำสอนที่เป็นปัจจัตตัง ต้องปฏิบัติด้วยตัวเอง ต่างจากการนับถือแบบเทวนิยมที่เชื่อว่าเทพเจ้าจะช่วยทำให้ตัวบริสุทธิ์ได้โดยไม่ต้องทำเอง แม้ทำความชั่วมาก็ขอให้เลื่อมใสในเทพเจ้า ทำชั่วแล้วก็มาระบายทีหนึ่ง แล้วกลับไปทำใหม่ ทำแล้วก็มาเท มาแล้วก็ไปทำ แต่ในพระพุทธศาสนาต้องชำระด้วยตัวเอง เพราะทุกคนในโลกมีความโลภ โกรธ หลง เหมือนกันหมด ใครจะมาถ่ายเทให้แทนไม่ได้ เหมือนคนหนึ่งป่วยอีกคนกินยาแทนไม่ได้ ฉีดยาแทนกันก็ไม่ได้ ต้องชำระด้วยตัวเองจึงจะบริสุทธิ์จริง และเสนอว่าให้สมมติลืมไปว่าเรามีศาสนา วางตัวเป็นกลาง แล้วมาเรียนความรู้สากลเปรียบเทียบกัน เชื่อว่าทุกคนจะเลือกนับถือศาสนาที่มีเหตุมีผล เพราะทุกคนเป็นคนมีเหตุผลและไม่ชอบคนโมเมหรือตะแบง

ชี้ว่าคำสอนในเทวนิยมไม่มีเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด ไม่เชื่อเรื่องนี้ ถ้าเกิดแล้วไม่ได้ไปสวรรค์ หรือไปสวรรค์แล้วต้องกลับมาเกิดเป็นมนุษย์ใหม่และจน ก็อธิบายไม่ได้ ถ้าไม่ทำทานก็ไม่มีใครอุ้มชูไปสู่สวรรค์ มันไม่มีเหตุผล มีเฉพาะคำสอนในพระพุทธศาสนาที่สอนเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด ทำให้เราไม่ประมาทในการดำเนินชีวิต และสอนว่าเมื่อยังมีกิเลสจะอยู่ในสังสารวัฏอย่างไม่ลำเค็ญ อยู่แบบนักสร้างบารมีแบบพระโพธิสัตว์ได้อย่างไร ผู้มีหัวใจสากลที่เชื่อเรื่องเหตุและผลควรตั้งใจศึกษาไว้

ให้เหตุผลว่าถ้าสมมติว่านรกสวรรค์ไม่มีจริง ตายแล้วสูญ ชีวิตสิ้นสุดก็เจ๊ากันไป แต่ถ้านรกสวรรค์มีจริง คนที่สั่งสมบุญก็ไปดี คนที่สั่งสมบาปก็อันตราย บางความเชื่อในเทวนิยมบอกว่าถ้าเคารพเลื่อมใสในเทพเจ้าองค์ใดองค์หนึ่ง เทพเจ้าจะบันดาลทุกสิ่งและพาไปสวรรค์ไม่ต้องเกิดอีก ก็ยังถือว่าเสี่ยง จึงควรทำบุญเผื่อเหนียวไว้ เพราะนรกไปเพราะใจหมองและทำบาปอกุศลผิดกฎแห่งกรรม ไม่ใช่เพราะไม่เชื่อเทพเจ้า และบุญที่ทำไว้จะไปตัดรอนวิบากให้หนักเป็นเบา เบาก็หายไป

อธิบายว่าไม่มีคำสอนในความเชื่ออื่นเลยที่บอกว่าชีวิตเป็นทุกข์เพราะอะไร หรือชี้ให้เห็นเหตุของทุกข์ เขาจะสรุปรวบยอดว่าที่คุณทุกข์นี่เป็นพระประสงค์ ทรงทดลอง ครูไม่ใหญ่แทรกว่าถ้าลองถี่ ๆ ลองตลอดชาติก็แย่ แล้วบอกว่ายังรักอยู่ไหม ถ้ารักก็โอเค มีบาปอะไรมาเดี๋ยวล้างให้หมดแล้วไปอยู่ด้วยกัน มักจะเป็นอย่างนี้ในความเชื่อของเทวนิยม

ตอบว่าเธอต้องไปเกิดต่างประเทศในครอบครัวต่างศาสนาและไม่คุ้นเคยกับคนในครอบครัว เพราะหลายพุทธันดรที่แล้วเธอเป็นลูกชาย ออกเที่ยวแสวงหาคำตอบของชีวิตจากครูบาอาจารย์ต่าง ๆ แล้วได้มาเจอหมู่คณะและศึกษาปฏิบัติธรรมอยู่ระยะหนึ่ง แต่ภายหลังกระทบกระทั่งกับบางคนในหมู่คณะและเกิดความรำคาญคนหมู่มาก จึงลาออกจากหมู่คณะไปแสวงหาความรู้แบบเทวนิยมอีกหลายสำนัก ด้วยเหตุนี้จึงต้องผ่านการเรียนรู้ทั้งอิสลาม คริสต์ และพุทธในปัจจุบัน ผังที่ชอบเดินทางไปแสวงหาคำตอบของชีวิตติดมา จึงไม่คุ้นเคยกับครอบครัวแต่คุ้นเคยกับญาติทางศาสนาที่ตัวศึกษา ส่วนที่ชอบนั่งสมาธิเพราะในชาติที่เป็นผู้ชายเคยบวชระยะสั้นกับหมู่คณะและเคยนั่งสมาธิ อุปนิสัยจึงติดมา

เฉลยว่าหนุ่มน้อยที่นับถือศาสนานอกพุทธนั้น ในอดีตเป็นชาวพุทธมาโดยตลอด แต่เมื่อทำบุญแล้วมักไม่ค่อยได้อธิษฐานจิตล็อกไว้ว่าขอให้ได้เกิดในร่มเงาพระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย จึงทำให้บุพกรรมเก่าเมื่ออดีตไกลได้ช่อง คือเคยทำบุญและอยู่ในหมู่คณะมา แล้วกระทบกระทั่งกับบางคนในหมู่คณะจนออกไปนับถือความเชื่อในเทวนิยม แม้ถูกตามกลับมาในภายหลังในชาตินั้น วิบากกรรมนั้นก็ได้ช่องมาตัดรอน เพราะเป็นผังที่ติดไปแล้ว จึงให้ไปเกิดในครอบครัวนอกพระพุทธศาสนาแต่ร่ำรวย และเฉลยต่อว่าทั้งสองสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียง มีบุญพอที่จะสร้างบุญใหญ่ได้ถ้าไม่ทะเลาะกันก่อน ชาตินี้ให้หนุ่มน้อยเป็นกองเสบียงไปก่อนเพราะถ้าออกบวชจะเป็นปัญหากับครอบครัว แต่บุญบวชนั้นมี ให้สนับสนุนคนอื่นบวชไปก่อนและอธิษฐานจิตล็อกไว้ให้ดี