ep072 ผังเวลา 53 ช่วง
อุทิศบุญ (142) ผลการปฏิบัติธรรม (136) หมู่เกาะโซโลมอน (116) จานดาวธรรม (110) กองเสบียง (87) วัดพระธรรมกาย (77) พญาโปริสาท (62) มนุษย์กินคน (53) แต่งเนื้อแต่งตัว (45) คุณเปเล่ (38) บททดสอบก่อนเป็นชาวพุทธ (32) ยมโลก (30) ตะวันออกกลางกาย (28) พรหมทัต (28) คัดค้านน้ำเมาเข้าตลาดหลักทรัพย์ (23) เทวนิยม (23) สร้างพระธรรมกายประจำตัว (21) กองเสบียงตามอารมณ์ (18) โทษของน้ำเมา (18) Buddha Hall (17) กาลหัตถีเสนาบดี (14) ความจำเสื่อม (11) พระมงคลเทพมุนี (11) แดเนียล ซูบู (11) ลักษณะมหาบุรุษ (9) อายุยืน (9) มะเร็งกระเพาะอาหาร (8) รูปเคารพ (8) สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ (8) เดวิด กาเล (8) เลิกบุหรี่ (8) รอยยิ้ม (7) บุญปนบาป (6) นวดแผนโบราณ (5) ไหว้เจ้า (4) ปฏิบัติบูชา (3) พระธรรมกายในตัว (3) รายการพลังมด (3) ลูกเศรษฐีติดสุรา (3) ตัวแทนพระสัมมาสัมพุทธเจ้า (2) ทัพพีไม่รู้รสแกง (2) ทำโป๊ะจับปลา (2) ปลาอานนท์ (2) พระพุทธรูป (2) มหารัตนอุบาสิกาทองสุก (2) ยารักษาโรค (2) วันสลายร่างคุณยายอาจารย์ (2) หมอนวดอายุ 106 ปี (2) หัวใจขยาย (2) อาสาสมัครนำขบวน (2) เสียดายกับเสียใจ (2) แกล้งตะโกนว่าตำรวจมา (2) ขางอยืดไม่ได้ (1) ฆราวาสธรรม (1) ถูกรถชนเลือดคั่งในสมอง (1) ทุบหัวหมู (1) ผู้มีหัวใจอันประเสริฐ (1) มะเร็งในสมอง (1) มิตรเทียม (1) ลูกนกฮูก (1) เกศดอกบัวตูม (1) เชือดคอสัตว์ (1) เตรียมงานศพล่วงหน้า (1) เสียดายทรัพย์ก่อนทำบุญ (1) เสียทรัพย์ไม่เสียศีล (1)
เปิดรายการด้วยคาถาสำเร็จ คำขวัญว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ท่องเนื้อนาบุญสี่แห่ง คือมหาธรรมกายเจดีย์ พระจุฬามณี พระในบ้าน และพระในตัว แล้วปิดด้วยคำขวัญว่าเมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อ ช่วงต้นเสียงถอดหลุดเป็นประโยคซ้ำราวหนึ่งนาทีครึ่ง ได้ยินชัดตั้งแต่ข้อทำใจนิ่งว่างที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ข้อ 9 นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรมตั้งแต่ตื่นนอน และข้อ 10 สร้างบรรยากาศให้สดชื่นด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
นับว่าเหลืออีก 169 วันจะเข้าพรรษา ผ่านปีใหม่มา 23 วัน ถามว่าใครสั่งสมบุญทุกวัน แล้วถามตอบว่าเราเกิดมาทำไม พระนิพพานอยู่ที่ไหน เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ใครทำไม่ได้ ย้ำให้นักเรียนใหม่ศึกษาไว้เพื่อดำเนินชีวิตไม่ผิดพลาดจนตกอบาย
ครูไม่ใหญ่บ่นว่าลมพัดแรงจนลืมตาไม่ขึ้นและลืมว่าพูดถึงไหน แล้วบอกว่าวันนี้มีกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น ก่อนชวนให้แต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อย ช่วงนี้เสียงถอดหลุดปนภาษาอื่นเกือบทั้งช่วง จับชื่อเรื่องกรณีศึกษาไม่ได้
ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ เปรียบว่าใส่สูทแต่นุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกไปทำงาน จึงต้องนำรอยยิ้มมาไว้บนใบหน้าทุกที่ทั้งในบ้านและนอกบ้าน
นับว่าเหลืออีกราวสิบเอ็ดวันถึงวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นวันมรณภาพของหลวงปู่วัดปากน้ำ วันละสังขารของมหารัตนอุบาสิกาทองสุก และวันสลายร่างของคุณยายอาจารย์ (ช่วงที่เอ่ยชื่อเสียงถอดหลุดปนภาษาอื่น) ชวนให้ทำความปีติยินดีให้เกิดกับทั้งสามท่านที่อยู่ในดุสิตบุรี ด้วยการปฏิบัติบูชาตามที่ท่านปรารถนา คือให้เข้าถึงพระธรรมกายในตัว จึงให้ตั้งใจปฏิบัติธรรมให้ดีในสิบเอ็ดวันที่เหลือ
บอกว่าผลการปฏิบัติธรรมจากหมู่เกาะโซโลมอนส่งมาเหลือเฟือจนประเทศอื่นยังเข้าคิวไม่ได้ ให้รอก่อน เพื่อให้เห็นว่าคำถามของมนุษย์กินข้าวกับมนุษย์กินคนเมื่อนั่งสมาธิเหมือนและต่างกันอย่างไร แต่ก่อนจะไปถึงตรงนั้นให้ฟังเรื่องแปลกเรื่องหนึ่งก่อน
เพลงคั่นที่ร้องซ้ำว่ามันแปลกดีนะ นำเข้าช่วงเรื่องแปลกน่าทึ่ง เสียงถอดได้แต่ท่อนซ้ำชื่อเพลง
ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าเป็นเรื่องน่าทึ่ง ไม่เจ็บไม่หาย ไม่ต้องบายพาส แล้วเปิดเทปรายงานเรื่องคุณยายหมอนวดอายุ 106 ปีที่ยังทำอาชีพนวดแผนโบราณ บอกว่าเริ่มนวดมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 ผู้สื่อข่าวลองให้นวดจนร้องเจ็บ ตอนนี้คนที่นวดแบบคุณยายได้มีเพียงลูกสาวคนเดียว ผู้สนใจต้องจองคิวนานเป็นเดือน ค่านวดครั้งละ 300 บาท ผู้สื่อข่าวแซวว่าจะให้ทองสิบบาทเพื่อขอหลาน ชื่อคุณยายได้ยินว่า อิ่ม วงเดือน ยังไม่ยืนยันการสะกด ช่วงกลางเทปเสียงถอดหลุดยาว
หลังจบเทป ครูไม่ใหญ่แซวว่าใครสงสัยให้ไปรักษาแบบบายฟุต ใช้เท้านวดไม่ต้องบายพาสหัวใจ และว่าคุณยายกับลูกสาวอายุรวมกันเกือบสองร้อยปี ก่อนบอกว่าถึงช่วงผลการปฏิบัติธรรมอีกช่วงหนึ่ง (เสียงช่วงนี้ถอดหลุดเป็นบางท่อน)
เล่าผลการปฏิบัติธรรมของเดวิด กาเล หนึ่งในเก้าผู้สมัครทดสอบ ที่โซโลมอนยามค่ำคืนสงบ สงัด และมืดมาก บ้านเรือนมีไฟน้อย ต้องจุดเทียนเหมือนเมืองไทยเมื่อห้าหกสิบปีก่อน คืนวันเสาร์ราวสี่ทุ่มไฟฟ้าที่ออฟฟิศของคุณเปเล่ดับหมด คุณเปเล่ซึ่งมีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งจึงถือโอกาสพาเดวิดมาทดสอบนั่งสมาธิในห้องที่มืดสนิทและเงียบ ให้เดวิดหลับตา ส่วนคุณเปเล่ลืมตาคอยสังเกตว่าจะเกิดอะไรขึ้น ครูไม่ใหญ่แซวว่าอยู่ในแดนอดีตมนุษย์กินคนต้องตื่นตัวเสมอ
ให้ผู้ชมทายว่าอะไรทำให้คุณเปเล่ตกใจกลางความมืด เฉลยว่าเห็นดวงตาของเดวิดลืมโพลงขึ้นมา ครูไม่ใหญ่เล่าว่าเคยตกใจแบบเดียวกันเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน ตอนเอาลูกนกฮูกมาเลี้ยงแล้วเข้าไปนั่งในห้องมืด เห็นดวงตามันกับหัวที่หมุนได้รอบจนต้องรีบเอาออกไปข้างนอก จากนั้นเดวิดถามคุณเปเล่ว่าเอาไฟอะไรมาส่อง (ท้ายช่วงเสียงถอดหลุดราวสองนาที)
เทียบว่ามนุษย์กินข้าวนั่งสมาธิแล้วถามว่าทำไมมืด ทำไมเมื่อย ทำไมฟุ้ง ทำไมไม่เห็นอะไร แต่เดวิด กาเล ถามคุณเปเล่ว่าเอาไฟมาส่องหรือ เพราะเห็นพระอาทิตย์ที่สว่างมากจนตกใจ แล้วถามว่าทำไมพระอาทิตย์ต้องมาอยู่ในตัวผม และทำไมพระอาทิตย์ในตัวจึงเย็น ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านี่คือเห็นดวงตะวันออกกลางกาย เดวิดบอกว่าปกติหลับตาเห็นแต่ความมืด วันนี้มีความสุขที่สุดในชีวิต อยากนั่งสมาธิอีก และอยากบอกทุกคนที่มานั่งด้วยให้มีความสุขแบบนี้
เดวิด กาเล เป็นคนที่สองที่สมัครเข้าร่วมเป็นชาวพุทธต่อจากเบน ฟรานซ์ บอกว่าต้องการเรียนรู้การนั่งสมาธิและพระพุทธศาสนา ซึ่งหาไม่ได้ในศาสนาอื่น ครูไม่ใหญ่เตือนชาวพุทธที่เป็นทัพพีด้ามด้วนในหม้อแกงให้ฟังไว้ เดวิดสารภาพว่าเคยฆ่าสัตว์ เคยขโมยกล้วยและมะพร้าว โกหกบ้าง แต่ไม่เคยไปรักภรรยาคนอื่น สูบบุหรี่และอยากเลิกมาหลายครั้ง เชื่อว่าการนั่งสมาธิจะทำให้เลิกสิ่งไม่ดีได้
เปิดภาพเดวิด กาเล ที่นั่งตามลำพังกับคุณเปเล่ในคืนไฟฟ้าดับ ชวนคิดว่าทำไมต่างคนต่างตกใจแต่คิดคนละอย่าง ชมท่านั่งที่สง่างามของเดวิด บุคคลในประวัติศาสตร์คนที่สองที่ขอเป็นชาวพุทธ แม้ท้องฟ้ามืดและไฟในห้องดับ แต่กลางกายของเดวิดสว่าง แล้วเกริ่นว่าต่อไปจะฟังเรื่องพุทธสถานแห่งแรกของหมู่เกาะโซโลมอน
ช่วงเพลงคั่นราวสองนาทีที่ถอดเสียงไม่ได้ ท้ายช่วงครูไม่ใหญ่เอ่ยถึงเพลงที่ได้ยินว่า South of Pacific (ยังไม่ยืนยันชื่อเพลง)
เตือนว่าชาวพุทธมักลืมว่าตนเป็นตัวแทนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การกระทำอยู่ในสายตาของมนุษย์และเทวดา ถ้าปฏิบัติตามข้อวัตรจริง ทั้งศีลห้า ภาวนา สังคหวัตถุ และฆราวาสธรรม ก็จะเป็นต้นแบบที่ดีอย่างคุณเปเล่ ดวงตะวันของโซโลมอน ซึ่งไม่ใช่มหาเศรษฐีหรือผู้มีอำนาจ ไม่ใช่คนพูดเก่ง แต่พูดธรรมะของพระพุทธเจ้าแม้เพียงเล็กน้อยก็มีคุณค่า เหมือนเพชรเม็ดเดียวมีค่ากว่าทรายหนึ่งถัง
คุณเปเล่ศึกษาฝึกฝนตนเองก่อนแล้วชวนคนทำความดี จนเกิดกลุ่มชาวโซโลมอนสามัญชนมานั่งสมาธิ แม้เคยดื่มเคยทำผิดเพราะไม่รู้ พอนั่งแล้วมีประสบการณ์ภายในจนติดใจ เริ่มนั่งในห้องทำงาน หน้าห้องเก็บของ แล้วย้ายไปลานคอนกรีตว่างหน้าบ้านที่อยู่ใกล้บริษัท คุณเปเล่ปัดกวาดทำความสะอาด หลังคาเป็นท้องฟ้ามีต้นมะพร้าวให้ร่มเงา เจ้าของบ้านเฝ้าสังเกตแล้วสรุปว่าคนเหล่านี้มาทำความดี มานั่งเข้าแถวเอง ลืมตาแล้วหน้ามีปีติ คุยกันแต่เรื่องความสุข
บอกว่าเดี๋ยวจะเห็นภาพเจ้าของบ้านทั้งครอบครัว แต่ก่อนนั้นให้ฟังความคิดและคำพูดของเขา ซึ่งไม่มีการชี้นำหรือปรุงแต่ง เพราะชาวโซโลมอนเป็นตัวของตัวเอง รักบอกรัก ไม่รักบอกไม่รัก ชาวพุทธจะได้ข้อคิดจากผู้ที่อยากเป็นชาวพุทธ ซึ่งคิดให้ลานตรงนั้นเป็นพุทธสถานแห่งแรกของโซโลมอน และยังมีความคิดต่อเนื่องไปอีก (ท้ายช่วงมีเสียงถอดหลุดราวครึ่งนาที)
ถ้อยคำของเจ้าของบ้าน (ชื่อที่ได้ยินซ้ำหลายครั้งว่า แดเนียล ซูบู ยังไม่ยืนยันการสะกด): ยินดีที่เห็นชาวโซโลมอนมีความสุขจากการนั่งสมาธิที่ลานบ้านตน ครอบครัวก็ดีใจ เป็นครั้งแรกที่ได้รู้จักศาสนาพุทธและได้เจอชาวพุทธคนแรกในชีวิต คอยเฝ้าดูว่าคนที่มานั่งเป็นอย่างไร จนคุณเปเล่แนะนำให้นั่งสมาธิครั้งแรกสิบนาที รู้สึกผ่อนคลายและอยากนั่งอีก จึงตัดสินใจจะไม่ให้ใครใช้สถานที่ทำอย่างอื่น ให้มีไว้นั่งสมาธิเท่านั้น ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นถ้อยคำประเสริฐจากอดีตมนุษย์กินคนที่แม้ชาวพุทธเองยังทำไม่ได้
แดเนียล ซูบู บอกว่าชาวพุทธควรเป็นอย่างที่ตนเป็น ได้ชวนเพื่อนให้รู้จักการนั่งสมาธิแล้ว ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเขาทำหน้าที่กัลยาณมิตรทั้งที่ยังไม่รู้อะไรเลย และถ้าวันหนึ่งบ้านเล็กไปเพราะคนมานั่งมากขึ้น เขาจะช่วยหาสถานที่ใหม่ที่ใหญ่และถาวร แล้วจะไปนั่งที่ใหม่ด้วย ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าชาวพุทธเป็นตัวแทนพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ชาวโลกกำลังต้องการต้นแบบ อย่าไปดื่ม สูบ หรือเล่นการพนันให้เขาดู แล้วทุกที่จะมีแดเนียล ซูบู คนที่สอง สาม สี่ ต่อไป (ต้นช่วงเสียงถอดหลุด ได้ยินคล้ายคำถามว่าทำไมเพื่อนชาวพุทธยังดื่มเหล้าสูบบุหรี่)
ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าพุทธสถานเกิดขึ้นแล้วโดยไม่มีใครชักชวน วันหนึ่งคุณเปเล่เอาภาพคนจำนวนมากที่วัดพระธรรมกายมาให้ชาวโซโลมอนดู แดเนียลตื่นเต้นอยากรู้ว่าที่นี่มีหลักทำงานอย่างไรจึงรวมคนมานั่งสมาธิได้มาก ตอนนั้นไม่รู้ว่าสถานที่รวมชาวพุทธเรียกว่าวัด จึงเขียนคำว่า Buddha Hall เองโดยไม่ปรึกษาใคร และไม่แน่ใจว่าเหมาะหรือไม่ ส่วนคนที่มานั่งก็ตกใจกลัวถูกไล่ เหมือนสองคนที่ตกใจกันในห้องมืด แดเนียลเห็นมหาธรรมกายเจดีย์และพระพุทธรูปเป็นครั้งแรกในชีวิต จึงอยากมีพระพุทธรูปที่ Buddha Hall ด้วย ครูไม่ใหญ่ชมว่ามีดวงปัญญาเห็นพระพุทธรูปเป็นสัญลักษณ์แห่งความดี
ครูไม่ใหญ่ขอแทรกว่าไม่มีศาสนาไหนที่ไม่เคารพรูปเคารพ รูปเคารพมีสามแบบ คือมีฟอร์ม เสียฟอร์ม และฟรีฟอร์ม แบบมีฟอร์มคือพระพุทธรูปที่ได้ฟอร์มจากลักษณะมหาบุรุษ มีสองลักษณะ คือกายเนื้อที่มีเกศเป็นขมวดผม และกายธรรมที่มีเกศดอกบัวตูม ถอดแบบพระธรรมกายที่มีอยู่ในตัวมนุษย์ทุกคน ช่างปั้นไม่เคยเห็นจึงผสมจินตนาการกับความจริงที่ได้ยินมา ต่อมาโรงงานหล่อพระมากขึ้นและแข่งกันขาย จึงดัดแปลงเป็นเปลวรัศมีและปางต่าง ๆ มากมาย
แบบเสียฟอร์มคือพวกเทวนิยมที่ไม่ได้ฟอร์มจากลักษณะมหาบุรุษ สร้างเป็นรูปเทวดาหรือพรหม ครูไม่ใหญ่แซวว่าพรหมสี่หน้าเวลานอนไม่รู้จะเอาหน้าไหนลง แล้วอธิบายว่าเมื่อแข่งกันแย่งศาสนิกชนก็สร้างนิยายและอภินิหารประกอบ เทพสองมือถืออาวุธได้สองอย่าง อีกฝ่ายจึงสร้างสี่มือ แล้วกลายเป็นพันมือ เล่าขำว่าไอเดียอาจแตกมาจากเห็นปูเดินที่ชายทะเล และลิงที่หาวเป็นดาวเป็นเดือนสร้างโลกได้ในไม่กี่วินาที แต่ละเมืองก็สร้างของตัวเอง สรุปว่าไม่มีศาสนาไหนไม่มีรูปเคารพ เพียงแต่ต้องการให้เหลือของตนอย่างเดียว เพราะไม่รู้ความจริงของชีวิต
วันใดที่ทุกคนลืมว่านับถือศาสนาอะไร ทำใจให้กว้างแล้วหลับตาทำใจนิ่ง ๆ อย่างชาวโซโลมอนที่ไม่ได้รู้อะไรเลย ก็จะเห็นของสากลที่ทุกคนเห็นได้ และรู้ว่าในตัวมีพระธรรมกายซึ่งถอดแบบมาเป็นพระพุทธรูป นี่คือเหตุที่แดเนียล ซูบู อยากมีพระพุทธรูปที่ Buddha Hall ส่วนแบบฟรีฟอร์มคือไม่มีรูปร่าง แล้วหานิยายมาประกอบ ใครอ้างว่าผู้วิเศษหรือเทพส่งอะไรมา ให้เอาเข้าห้องแล็บทดสอบ การหาความจริงต้องเป็นกลาง ลืมศาสนาไว้ก่อน เหมือนมนุษย์ยุคแรกที่ยังไม่มีศาสนา แล้วทำใจใส ๆ จึงถูกหลักวิจัย
แดเนียลเข้าถึงตะวันออกกลางกายแล้ว และตอบเรื่องข้อปฏิบัติของชาวพุทธว่าจำได้แล้ว คิดว่าง่ายมากเพราะไม่เคยขโมย ไม่เคยโกหก ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ มีภรรยาคนเดียวและรักเธอที่สุด แต่ข้อที่ยากที่สุดคือการฆ่าสัตว์ เพราะต้องฆ่าไก่ หมู วัว ไว้กิน ตอนนี้คิดว่าเมื่อเข้าสู่บททดสอบจะไปซื้อในตลาดแทน เสียทรัพย์แต่ไม่เสียศีล เขาไม่เคยเห็นพระในพระพุทธศาสนามาก่อน รู้สึกเข้าใจสิ่งที่หลวงพ่อสอน อยากให้หลวงพ่อมาโซโลมอน อยากกราบและพูดคุยกับท่าน จะปฏิบัติตามข้อปฏิบัติ อยากเป็นชาวพุทธ และอยากบอกคนอื่นให้มาปฏิบัติด้วย
ช่วงเพลงคั่นราวหนึ่งนาทีครึ่งหลังครูไม่ใหญ่ชมว่าชื่นใจจริง ๆ ถอดเสียงเนื้อเพลงไม่ได้
เปิดภาพครอบครัวของแดเนียล ซูบู กับภรรยาและลูกสาว ซึ่งยินดีให้ใช้บ้านตั้ง Buddha Hall ทั้งครอบครัวโดยยังไม่รู้อะไร ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเป็นวิมานสวรรค์ที่เกิดขึ้นแล้ว ทั้งครอบครัวช่วยกันปัดกวาดให้สะอาดก่อนผู้มีบุญมานั่งสมาธิ ต่อไปจะไปที่ใดก็ได้รับการต้อนรับด้วยความสะอาดและรอยยิ้ม มีส่วนบุญของทุกคนที่มานั่ง ให้มองผ่านผิวกายไปที่หัวใจอันประเสริฐ ตั้งฉายาแดเนียลว่าผู้มีหัวใจอันประเสริฐ แล้วดูภาพสถานที่ใต้ร่มไม้ที่เหมือนอยู่โคนต้นไม้ในป่า และภรรยาของแดเนียลที่มาทำความสะอาดด้วยความสมัครใจทุกวัน แม้ยังไม่ประกาศเป็นชาวพุทธแต่มีพุทธะในใจแล้ว
ทุกวันพักเที่ยงหลังรับประทานอาหาร ชาวโซโลมอนผู้ยอมผ่านบททดสอบจะเดินมานั่งสมาธิเอง ใครสมัครใจนั่งตรงไหนก็นั่ง ภาพถ่ายตอนที่เขาไม่รู้ตัวแล้วจึงให้ดูทีหลัง และเขายินดีให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกดู ครูไม่ใหญ่ไล่ชมทีละภาพว่าไม่มีการจัดฉากหรือจ้าง ท่านั่งมีหลากหลายตามสบาย บางคนกำลังเล็งดูดวงตะวัน บางคนยิ้มมีความสุข ชวนชาวพุทธในทะเบียนมาดูคนที่อยากเป็นชาวพุทธและทำถูกหลักวิชา
เทปละครเล่าเรื่องต่อจากตอนที่แล้ว พระเจ้าพรหมทัตบรรทมไม่หลับทั้งคืนเพราะไม่ได้เสวยอาหารค่ำ เห็นพ่อครัวถูกคุมตัวมาจึงรู้ว่าความลับแตก เสด็จออกท้องพระโรง เสนาบดีทูลถามตรง ๆ ว่าใช้เขาไปฆ่าคนมาทำอาหารจริงหรือ พระราชาทรงรับ ช่วงกลางเสียงถอดหลุดราวครึ่งนาที จากนั้นเสนาบดีเล่าเรื่องปลาอานนท์ราชาแห่งปลาที่ติดใจรสปลาจนแอบกินปลาทุกวัน ปลาอื่นหนีหมด ใช้หางโอบภูเขาตามหาแล้วกัดกินหางตัวเองจนตาย และขอให้พระราชางดเนื้อมนุษย์ อย่าทำพระนครให้ว่างคนเหมือนปลาอานนท์ทำมหาสมุทรให้ว่างจากปลา
พระเจ้าพรหมทัตยืนกรานว่าเนื้อมนุษย์รสเลิศ ถ้าไม่ได้กินคงสิ้นชีวิต เสนาบดีเห็นว่าพระราชาติดในรสจนยอมสละครอบครัวและประชาชน จึงเล่าอีกเรื่องถวาย: เศรษฐีมีลูกชายคนเดียว ทั้งบ้านรักษาศีลห้า แต่เพื่อนของลูกชายเป็นนักดื่ม คบคิดกันจะให้เขาดื่มเพื่อจะมีคนจ่ายค่าสุราไปทั้งชาติ จึงห่อสุราและน้ำนมไว้ในใบบัว ให้ลูกเศรษฐีดื่มน้ำนม ส่วนตัวเองเจาะก้นห่อดื่มสุรา แล้วบอกว่าเป็นน้ำผึ้งใบบัว ลูกเศรษฐีลองดื่มจนติดใจ เมาหลับไป ตื่นมาขอให้หามาอีก ดื่มหลายครั้งเข้าก็ติดสุราโดยไม่รู้ตัว เพื่อนจึงงดโดยอ้างว่าไม่มีเงิน ลูกเศรษฐีรู้ไม่ทันมิตรเทียมจึงรับจะจ่ายเอง
ลูกเศรษฐีขอเงินพ่อบ่อยขึ้นโดยอ้างว่าซื้อน้ำผึ้งใบบัว แม้ภายหลังรู้ว่าเป็นสุราก็เลิกไม่ได้ ผิดทั้งศีลข้อ 5 และต้องโกหก เศรษฐีให้คนติดตามจนรู้ความจริง ยอมรับว่าตนผิดที่ไม่เคยสอนลูกให้เว้นจากอบายมุข จึงเรียกมาสั่งสอน แต่ลูกเถียงว่ามีเงินมาก และชวนพ่อลองดื่ม สุดท้ายพ่อยื่นคำขาดให้เลิกหรือออกจากบ้าน ลูกเลือกออกไปอยู่กับเพื่อน แต่เพื่อนรู้ว่าหมดประโยชน์ก็ขับไล่ทีละคน จนต้องขอทาน มีเงินก็ซื้อสุรา ร่างกายผ่ายผอมจนตายเป็นศพอนาถาโดยพ่อแม่ไม่รู้ เสนาบดีทูลขอให้พระราชางดเสวยเนื้อมนุษย์ อย่าให้ข้าราชบริพารต้องเนรเทศพระองค์เหมือนเศรษฐีขับลูกออกจากบ้าน ทิ้งท้ายให้ติดตามตอนต่อไปว่าพระราชาจะรับสั่งอย่างไร
ครูไม่ใหญ่เปรียบว่าเพื่อนนักดื่มทำหน้าที่เป็นเซลส์แมนชักชวนกันต่อ ๆ แล้วชื่นชมเครือข่ายงดเหล้าที่เสียสละไปปฏิบัติภารกิจ แม้ที่นั่นลำบาก ยุงชุม ฝนตกแดดออก แต่ผู้รักพี่น้องชาวไทยนิ่งดูไม่ได้ ต้องรีบตัดไฟแต่ต้นลม เพราะผู้คิดจะเอาธุรกิจน้ำเมาเข้าตลาดหลักทรัพย์ไม่ถูกหลักวิชา คิดแต่จะได้ ไม่ดูผลเสียที่เกิดจากน้ำเมา ให้เลือกระหว่างเสียดายกับเสียใจ เสียดายไม่นานก็หาย แต่เสียใจตลอดชาติ ทั้งเสียทรัพย์ เกียรติยศ อวัยวะ และชีวิต แล้วบอกว่าเรื่องพญาโปริสาทน่าจะมีคำบรรยายภาษาอังกฤษ ชวนใครที่ทำได้ช่วยทำ ก่อนเข้ากรณีศึกษา
ประกาศเปิดเพลงยิ้มแล้วรวย เพลงชวนยิ้มประจำรายการ ก่อนเข้าช่วงกรณีศึกษา เสียงเพลงถอดหลุดเป็นประโยคซ้ำเกือบทั้งช่วงราวสามนาที
ช่วงสั้นที่ต้นและท้ายเสียงถอดหลุด ได้ยินเรื่องลูกที่ถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลในตัวเมือง นอนบนเตียงไม่รู้ว่าจะรอดหรือไม่ แล้วพ่อมากระซิบข้างหูว่าได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวให้แล้ว ลูกนึกถึงบุญนั้นเป็นยาชูกำลัง เกิดปีติจนน้ำตาไหล แล้วอาการดีขึ้นเรื่อย ๆ จนหาย ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าไม่ใช่เรื่องเล็ก ช่วงนี้ถอดได้ไม่ครบ ไม่แน่ชัดว่าเป็นเทปหรือเรื่องจากจดหมายฉบับใด
เปิดกรณีศึกษา เจ้าของเรื่องเล่าว่าพ่อแม่มีลูกเจ็ดคน หญิงหกชายหนึ่ง พ่อหวงลูกสาวมากเพราะสวยทุกคน ใครกลับบ้านผิดเวลาจะถูกตีจนขาลาย แต่พอแก่ตัวมีหลานก็ใจอ่อนลง พ่อไม่ดื่มเหล้าไม่สูบบุหรี่ ชอบทำบุญ ทั้งปฏิมากรรมหน้าโบสถ์ ถวายโต๊ะมุก สร้างเขื่อนกั้นน้ำให้วัด ทำบุญกับมูลนิธิ เจอพระที่ตลาดก็เป็นเจ้าภาพเลี้ยงพระทันที และเตรียมตัวตายไว้ดี เก็บเงินค่างานศพและซื้อโลงไว้สามสิบปี แต่คนที่ได้ใช้ก่อนคือแม่ เมื่ออายุแปดสิบกว่าพ่อเริ่มจำลูกหลานไม่ได้ เดินไม่ได้ เส้นหัวเข่ายึดจนขางอยืดไม่ได้ ตาเห็นข้างเดียว พูดไม่ได้ (ช่วงกลางและท้ายเสียงถอดหลุด)
สปอตคั่นรายการชวนดูรายการดี ๆ เรื่องความจริงของชีวิตทางช่อง DMC จานดาวธรรม ช่วงนี้เสียงถอดหลุดเกือบทั้งหมด
เจ้าของเรื่องเล่าว่าตอนเด็กขากลับนึกสนุก ตะโกนว่าตำรวจมาใส่วงพนัน คนแตกวิ่งไร้ทิศทาง บางคนขาไม่ดีไปไหนไม่ได้จนฉี่ราด แม่รู้ว่าเป็นฝีมือลูกจึงตีอย่างแรง ต่อมาแม่มีอาการคอบวม แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นไทรอยด์ แต่ผ่าตัดแล้วพบว่าเป็นมะเร็งกระเพาะอาหารที่ลุกลามขึ้นมา ผ่าตัดท้องแล้วแผลไม่ติดเพราะเป็นเบาหวาน นอน ICU ราวหนึ่งสัปดาห์ก็เสียชีวิตตอนอายุแปดสิบกว่า
พ่อแม่ของสามีมาจากเมืองจีน ค้าขายที่สมุทรสงคราม แล้วทำประมงที่สุราษฎร์ธานี ย้ายไปทำแพปลาที่ระนอง ไม่ค่อยได้ทำบุญในพระพุทธศาสนา ส่วนใหญ่ไหว้เจ้า ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเจ้ามีเจ้าผู้รู้กับเจ้าไม่รู้ พุทธะคือผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน จะไหว้ต้องรู้ว่าเจ้าไหน พ่อสามีเสียงดัง อารมณ์ร้อน ดื่มเหล้าบางครั้งเพราะเชื่อว่าเจริญอาหาร ถูกมอเตอร์ไซค์ชนขณะข้ามถนนจนเลือดคั่งในสมองเสียชีวิตอายุ 87 ปี แม่สามีขยัน เลี้ยงเป็ด เลี้ยงหมู ทำปลาเค็ม ปลาทูนึ่งขาย บั้นปลายช่วยเลี้ยงหลาน ปวดศีรษะบ่อย ตรวจพบมะเร็งในสมอง ฉายรังสีจนผมร่วงแล้วเสียชีวิตอายุ 79 ปี
ลูกสาวของเจ้าของเรื่องเข้าวัดตั้งแต่เป็นนักศึกษา ได้อบรมธรรมทายาทหญิง แล้วมาเป็นพี่เลี้ยงอบรมยุวกัลยาณมิตร เป็นอาสาสมัครพนักงานต้อนรับ ได้ถือพานดอกไม้นำขบวนอัญเชิญในงานคุณยายอาจารย์ ปัจจุบันเป็นอาสาสมัครและเป็นพิธีกรรายการพลังมดที่ผลิตเพื่อสนับสนุนงานอาสาสมัคร ออกอากาศทาง DMC ครูไม่ใหญ่บอกว่ายังไม่เคยดูเลย
สปอตแนะนำรายการพลังมดทาง DMC ภาพการสร้างความดีของเพื่อนวัยทีน พลังเล็ก ๆ ของหนุ่มสาวที่ทุ่มเทให้พระพุทธศาสนา ได้รางวัลรายการดีเด่นประเภทเด็กและเยาวชน DMC Awards 2548 และกำลังก้าวสู่ปีที่ 3 จะเป็นกำลังใจและแรงบันดาลใจให้คนอยากทำความดี
อ่านคำถาม: พ่อเป็นต้นหนดูเข็มทิศบอกทิศทางเรือทำโป๊ะจับปลาจะมีวิบากกรรมอย่างไร ทำไมความจำเสื่อม ขางอ พูดไม่ได้ ตาเห็นข้างเดียว ต้องเจาะท้องให้อาหาร เปิดธรรมะจากจานดาวธรรมและใส่มือให้ทำบุญท่านรับรู้ไหม บุญอะไรทำให้อายุยืนถึง 97 ปี ตายแล้วไปอยู่ไหน การแกล้งตะโกนว่าตำรวจมาจะมีวิบากไหม ทำไมแม่เป็นมะเร็งกระเพาะลามถึงคอ ทำไมพ่อแม่สามีตายด้วยเรื่องสมองคล้ายกัน ทำไมเวลาจะทำบุญใหญ่มักหงุดหงิด เจ็บป่วย และเสียดายทรัพย์ ครอบครัวสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร และคำถามของลูกสาวเรื่องอานิสงส์อาสาสมัครนำขบวนกับการผลิตรายการพลังมด
ช่วงเพลงคั่นก่อนเข้าคำตอบ เสียงถอดหลุด ได้ยินท่อนคล้ายเพลงชวนหลับตานั่งสมาธิเพียงไม่กี่คำ
คำตอบ: การเป็นต้นหนดูเข็มทิศให้เรือทำโป๊ะจับปลาทำให้โรคภัยเกิดง่าย มีส่วนในปาณาติบาต ชาติต่อไปอายุอาจไม่ยืนเหมือนชาตินี้ ความจำเสื่อมมาจากมุสาเวลาค้าขาย พูดไม่ได้ ตาเห็นข้างเดียว และต้องเจาะท้องให้อาหาร มาจากกรรมฆ่าสัตว์เป็นอาหารหรือมีส่วนในการฆ่า เช่นจับหมูมัดใส่เข่ง ส่วนที่ลูกเปิดธรรมะจากจานดาวธรรมให้ดู ท่านรับรู้แต่ไม่เข้าใจ เพราะความจำเสื่อมจากมุสาและน้ำเมา แต่ใจก็น้อมไปทางกุศล การใส่มือให้ทำบุญและอนุโมทนาทำให้กระแสบุญกระทบใจให้ชุ่มชื่น แต่รับรู้ได้ไม่ถึงร้อยเปอร์เซ็นต์
คำตอบ: พ่ออายุยืนถึง 97 ปีเพราะบุญในอดีตที่ชอบสงเคราะห์คนทุกข์ยาก แจกเสื้อผ้าและวัตถุทาน และทำบุญด้วยยารักษาโรค กับอธิษฐานให้อายุยืน ตายแล้วเหมือนหลับแล้วตื่นขึ้นกลางวิมานทองชั้นดาวดึงส์ เป็นเทพบุตรสุดหล่อด้วยบุญที่ทำไว้ในพระพุทธศาสนาและบุญที่ลูก ๆ อุทิศให้ ฝากบอกว่าได้รับบุญแล้วและมีความสุขมาก
คำตอบ: การที่ลูกแกล้งแม่ด้วยการตะโกนว่าตำรวจมาจนวงพนันวุ่นวายและบางคนฉี่ราด เป็นบุญปนบาป ครูไม่ใหญ่แซวว่าตอนเด็กคงซนเหมือนกัน และลูกสาวในรายการพลังมดก็ซนเหมือนกัน อธิบายว่าบุญปนบาปคือเวลาจะทำบาปจะมีเหตุหรือมีคนมาแกล้งจนหมดอารมณ์ทำบาป คือทำบาปไม่ขึ้น
คำตอบ: แม่เป็นมะเร็งกระเพาะอาหารลุกลามถึงคอเพราะกรรมในอดีตที่เกิดในสังคมเกษตรกรรม เลี้ยงสัตว์ไว้ขายและทำอาหาร และได้เชือดคอสัตว์ ตายแล้วเป็นเทพธิดามีวิมานทองชั้นดาวดึงส์ติดกับวิมานของพ่อ ด้วยบุญที่ทำร่วมกันในพระพุทธศาสนาและบุญที่ลูกอุทิศ ได้ฝากข้อความของลูกไปถึงแล้ว ทั้งสองดีใจที่ได้อยู่ใกล้กัน ฝากความระลึกถึงลูกหลานและอวยพรให้มีความสุขความเจริญ
คำตอบ: พ่อสามีถูกมอเตอร์ไซค์ชนเลือดคั่งในสมอง และแม่สามีเป็นมะเร็งในสมอง เพราะกรรมทั้งอดีตและปัจจุบันที่ช่วยกันทุบหัวหมู ชาตินั้นก็เป็นสามีภรรยากันเหมือนชาตินี้ รวมกับกรรมทำประมงในปัจจุบัน ตายแล้วทั้งสองไปอยู่ยมโลกของมหานรกขุมหนึ่ง ถูกทัณฑ์ทรมาน ทั้งถูกทุบ ถูกเชือด ถูกชำแหละ แต่ได้รับบุญที่อุทิศไปให้ ใกล้จะพ้นกรรมแล้ว ให้ทำบุญอุทิศให้บ่อย ๆ
คำตอบ (ต้นช่วงเสียงถอดหลุด): ความเสียดายทรัพย์เป็นความเสียดายชั่วคราว และตัดใจทำบุญใหญ่ได้ทุกครั้ง อาการหงุดหงิดมาจากอดีตที่ญาติพี่น้องมาชวนทำบุญแล้วมักหงุดหงิด จึงเตือนว่าใครชวนทำบุญให้ยิ้มแย้มแล้วตอบตกลง บุญและสมบัติจะเกิดขึ้น ส่วนการเสียดายทรัพย์ก่อนทำแต่ตัดใจได้ เวลาบุญส่งผลจะเจออุปสรรคก่อนงานสำเร็จ แต่สุดท้ายก็ผ่านอุปสรรคได้ทรัพย์มา สามี เจ้าของเรื่อง และลูกทั้งสองสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง บางครั้งทุ่มเต็มที่ บางครั้งทำตามอารมณ์
คำตอบ: การเป็นอาสาสมัครแถวนำขบวนในงานพิธีของวัดพระธรรมกายเป็นการยกย่องพระรัตนตรัย เกิดชาติต่อไปจะมีขบวนติดตามไปทุกแห่งทั้งในมนุษย์และเทวโลก ได้เกิดในตระกูลสูง ได้รับการยกย่องให้เกียรติ ส่วนการผลิตรายการพลังมดและรายการอื่นทางจานดาวธรรมจะทำให้มีปัญญามาก มีชื่อเสียงดีงาม มีเพื่อนและพวกพ้องดี มีผู้สนับสนุน และเป็นบุญที่ส่งไปดุสิตบุรี ทีมงานเคยเป็นกุลบุตรกุลธิดาที่ช่วยเผยแผ่วิชชาธรรมกายในหลายรูปแบบและสร้างบุญร่วมกันเป็นทีมมาแบบกองเสบียง จึงทำงานเป็นทีมดี การผลิตรายการที่สร้างแรงบันดาลใจให้วัยรุ่นต้องเริ่มจากผู้ผลิตนั่งธรรมะให้ใจใสสม่ำเสมอ แล้วชวนให้สร้างบารมีเต็มที่และอธิษฐานจิตตามไปดุสิตบุรี
บทประจำวันว่า สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ (ช่วงต้นมีเสียงถอดซ้ำคำยาวราวครึ่งนาที)
ท่องคำขวัญท้ายรายการ ดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ตั้งเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง เหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ย้ำให้ท่องจนขึ้นใจ (ก่อนหน้านี้มีช่วงบูชาธรรมและเสียงถอดหลุดราวสองนาที)
ชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย ซึ่งมีพระคุณไม่มีประมาณ โดยหันหน้าไปทางภาคใต้ของประเทศไทย ตรงสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ไฟล์จบก่อนเริ่มสวด
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่