มนุษย์กินคน

พูดถึงการขยายจานดาวธรรมไปถึงหมู่เกาะโซโลมอน ซึ่งอยู่ในทวีปโอเชียเนีย ทางตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลีย แบ่งการปกครองเป็นเก้าจังหวัดกับหนึ่งเขตเมืองหลวง คนท้องถิ่นแดนนี้เคยเป็นมนุษย์กินคน ล่าหัวมนุษย์เอามาย่อด้วยสมุนไพรทำเป็นเครื่องประดับ มีการรักษาด้วยธาตุและมีเวทมนตร์อย่างแบล็กเมจิก และอยู่ใกล้ปาปัวนิวกินี ใกล้กันจนข้ามเกาะไปกินกันได้

มีผู้ชมที่บรรพบุรุษเป็นมนุษย์กินคนส่งเรื่องมา ครูไม่ใหญ่ถามอายุก่อนเพราะเจ้าตัวสับสน ได้คำตอบว่าเกือบหกสิบสองปี เกิดเดือนเมษายน แล้วถามว่ากินคนกันตอนไหนเวลาไหน ได้คำตอบว่ากินได้ตลอดเวลาเหมือนมาม่า ทั้งวันทั้งคืนยี่สิบสี่ชั่วโมง ถ้ามีมาให้กินก็กิน แต่ที่กินกันจริงคือกินศพข้าศึกที่รบกันตาย เพื่อไม่ให้วิญญาณกลับมาสิงและทำอันตรายได้ ส่วนกันเองไม่กิน ยกเว้นทะเลาะกันแล้วฆ่ากันตายก็เสียดาย และมีคำถามว่าคุณปู่ที่กินคนตายแล้วไปไหน ครูไม่ใหญ่ขอเก็บไว้ก่อน

บอกว่าวันนี้กรณีศึกษาชื่อเรื่องรางวัลคนสู้ชีวิต และมีสารคดีเรื่องมนุษย์กินคน ว่าเขากินใคร กินตรงไหน กินกับอะไร กินตอนไหน และทำไมจึงติด DMC ทั้งยังตั้งคำถามที่แปลกคือถามว่าคนที่มาให้เขากินนั้นมีวิบากกรรมอะไร ไม่ได้ถามว่าถ้าตนกินคนแล้วตนจะมีวิบากอย่างไร

พาเข้าไปสู่เกาะโซโลมอนซึ่งเป็นดินแดนมนุษย์กินคน บอกว่าเมื่อไม่กินคนก็กินข้าว และไม่ว่าคนรวย คนชั้นกลาง หรือคนจน ก็กินข้าววันละหนึ่งมื้อมาตลอด แล้วเปิดสารคดีให้ดู ชมว่าดินแดนมนุษย์กินคนกลับสวยงาม สังเกตเส้นผมสีสวยที่ถูกแดดและสายลมชายหาด และภาษาที่ใช้เป็นภาษาพื้นเมืองจึงต้องมีคำบรรยายไทยและอังกฤษกำกับ

บอกว่าเริ่มรักมนุษย์กินคนแล้วเพราะเขามีอารมณ์ร่าเริงเบิกบาน มีคุณธรรมน่ารักมาก เขาจะกินเมื่อจำเป็นเท่านั้น เทียบกับอินเดียนแดงที่ใครเจตนาเข้ากระโจมผิดถือว่าถูกในบางกรณี แต่ชาวโซโลมอนไม่ใช่อย่างนั้น ใครเจตนาเข้าที่ผิดจะกินทั้งผู้หญิงทั้งผู้ชาย และชี้ว่าชาวเกาะมีความกตัญญูกตเวทีต่อบิดามารดาสูงมาก ซึ่งเป็นคุณธรรมที่อยู่ในใจของคนผิวดำผมหยิกดวงตาโต

เล่าว่าโซโลมอนเป็นดินแดนแห่งมนุษย์กินคนมาตั้งแต่อดีต จนยุคล่าอาณานิคมอังกฤษเข้ามาดูแลและเผยแผ่ศาสนา มนุษย์กินคนจึงค่อย ๆ หายไป เดิมกินเฉพาะข้ามเผ่าหรือเมื่อทะเลาะกัน พอมีคนผิวขาวเข้ามาก็กินคนผิวขาว

เล่าว่าชาวโซโลมอนรักพวกพ้องและกลุ่มมาก ถูกปลูกฝังความกตัญญูต่อบรรพบุรุษ ถือว่าเป็นหน้าที่ของลูกที่พ่อแม่แก่เฒ่าแล้วต้องดูแล บางประเทศต้องออกกฎหมายบังคับทั้งจำทั้งปรับ แต่ที่นี่ไม่ปรับไม่จำแต่จับกิน เมื่อบรรพบุรุษตายแล้วต้องบูชา นำไปฝังในที่ไกลบ้านเพื่อให้ลูกหลานได้บูชา เพราะเชื่อว่าทำให้ตัวเองมีพลังและโชคดี รบชนะศัตรูได้ และใครแต่งงานแล้วห้ามนอกใจเด็ดขาด ถ้าปันใจจะถูกจับฆ่ากินทันทีทั้งชายและหญิง

เล่าว่าปัจจุบันชาวโซโลมอนท้องถิ่นมีโอกาสได้ดู DMC จากการที่คนไทยไปทำงานที่นั่น ทำให้เกิดความตื่นตัวเรื่องกฎแห่งกรรมและปรโลกในหมู่ชาวโซโลมอนอย่างมาก เขาตื่นเต้นว่ามีการฝันในฝันที่บอกได้ว่าบรรพบุรุษตายแล้วไปไหน ตอนนี้ชาวโซโลมอนเริ่มหัดนั่งสมาธิและพบความสุขที่ไม่เคยเจอมาก่อน แล้วทิ้งท้ายไว้ว่าเขากินใคร กินเมื่อไร กินอย่างไร กินกับอะไร กินเพื่ออะไร ให้ติดตามตอนต่อไป

บอกว่าวันนี้มีเรื่องดี ๆ ของกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม ชื่อเรื่องบ้านนี้เจ้าที่แรง และมีเรื่องราวของเผ่ามนุษย์กินคน แต่ก่อนจะไปถึงตรงนั้นก็ชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยกันก่อน

พูดถึงคนที่เขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน แล้วบอกว่าวันนี้เสียงหายหมด อยู่ ๆ เสียงก็เปลี่ยน แต่ไม่เป็นไรจะสู้ จากนั้นเกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของมนุษย์กินคน เรื่องกินคนนี้มีมานานแล้ว แต่ก่อนจะไปถึงตรงนั้นจะเล่าเรื่องมนุษย์ที่ไปกินคนก่อน เป็นชาวอิรักที่มีคำถามเด็ดถามคนไทยแล้วทำให้คนไทยหงุดหงิดมาถึงแปดปี

ครูไม่ใหญ่บอกว่ามนุษย์กินคนมีมานาน แม้ในพระไตรปิฎกก็บันทึกไว้ และไม่ใช่สามัญชนที่กินคนแต่เป็นพระราชาทีเดียว ในเมืองไทยตอนครูไม่ใหญ่ยังเด็กก็มีการกินคนแล้ว ชื่อซีอุย ที่จับเด็กแล้วบอกว่ากินตับอร่อย ต่อมาสมัยที่ครูไม่ใหญ่สร้างวัดพระธรรมกายซึ่งตอนนั้นยังเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรม โบสถ์ยังไม่ได้สร้างแต่สร้างสภาจาตุมหาราชิกาแล้ว มีนักศึกษาอาสาสมัครมารับบุญทำความสะอาดโครงหลังคา ลงมาคุยกันถูกคอ แล้วเล่าว่าพ่อเป็นตำรวจที่จับผู้ร้ายเก่งในต่างจังหวัด

นักศึกษาเล่าว่ามีครั้งหนึ่งพ่อจับผู้ร้ายแล้วยิงกันตาย จากนั้นพาลูกน้องไปตั้งวงกินข้าวกินเหล้ากัน พ่อบอกว่าเดี๋ยวจะทำกับข้าวให้ ส่วนศพของผู้ร้ายก็บอกว่าไว้ก่อน กินกันไปคุยกันไปจนเมา ถึงตอนเช้ามีคนถามว่าเนื้อที่กินนั้นเป็นอย่างไร ได้คำตอบว่านิ่มและอร่อย จนไปเปิดดูจึงพบว่าที่อยู่ในหม้อต้มนั้นเป็นศพผู้ร้าย

เล่าต่อว่าเวลามีน้องใหม่ก็ตั้งวงกัน รุ่นพี่จะถ่ายทอดวิชาให้รุ่นน้องที่เป็นนักเรียนใหม่ ทั้งเรื่องการทำลายซากศพซึ่งพวกเขาถือว่าเป็นหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่ สมัยนั้นยังไม่มีเตาก็ย่างกันแถวนั้น ไปตลาดซื้อเนื้อมาย่างกินกับเหล้า กินไปคุยไปแต่เนื้อไม่หมดสักที และยังอร่อยด้วย จากนั้นเข้าเรื่องเผ่ากินคนที่ลดจำนวนลงไปมากแต่ก็ยังไม่หมด ยังมีอยู่ในหุบเขาที่ทางการไปไม่ถึง โดยมีชาวโซโลมอนที่มีชีวิตอยู่ในปัจจุบันให้ข้อมูลมา ซึ่งยืนยันว่าผมสีทองของเขาไม่ได้ย้อม เป็นของแท้ด้วยสายลมและแสงแดดและเผ่าพันธุ์มนุษย์กินคน

ก่อนที่คนผิวขาวจะเข้ามาในเกาะนี้ ประชาชนมีวิถีชีวิตเรียบง่ายแบบนักรบ จะไม่ตั้งถิ่นฐานถาวรที่ใดที่หนึ่ง คล้ายอินเดียนแดงหรือชาวอเมริกันพื้นเมืองที่เคลื่อนย้ายตามฝูงสัตว์เพื่อหาทุ่งหญ้า แต่คนละวัตถุประสงค์กัน เพราะที่นี่เคลื่อนย้ายเพราะกลัวจะถูกฆ่า ไม่มีความไว้ใจต่อกันเลย จึงย้ายไปตามที่ต่าง ๆ เพื่อความปลอดภัยจากเผ่าอื่น

สงครามและการกินเนื้อคนจึงเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิตประจำวันของที่นั่นในยุคนั้น เป็นเรื่องธรรมดาของชายหญิงหรือแม้แต่เด็กที่จะกินคนที่ตายแล้ว นักรบที่มีชื่อเสียงเลื่องลือและไปรบชนะมาจะได้รับการยกย่องเป็นหัวหน้าเผ่า แต่ละเผ่ามีสมาชิกอย่างน้อยห้าสิบคนขึ้นไป ผู้นำมีหน้าที่ต่อสู้ปกป้องเผ่าตนเองจากเผ่าอื่น บางครั้งก็มีการตั้งรางวัลให้แต่ละเผ่ามาสู้กัน ฝ่ายชนะจะได้รางวัลและนำผู้ที่ถูกฆ่ากลับไปกินได้ ครูไม่ใหญ่บอกว่าชาวโซโลมอนเล่าไปยิ้มไป ปากแดง ตาแดง ผมสีทองหยิก และยังชวนให้ไปอยู่กับเขาด้วย

ตอบคำถามว่ากินใคร ข้อแรกคือกินคนแปลกหน้าของเผ่า โดยเฉพาะคนขาว เพราะมนุษย์กินคนเห็นว่าคนขาวมีสีผิวต่างจากตัวเองจึงนึกว่าคนขาวไม่ใช่คน เป็นเทพเทวาชั้นบนจุติลงมา จึงกินได้เหมือนสัตว์อื่น ๆ ข้อสองคือกินศัตรูที่ถูกฆ่าตาย บางเผ่าถือว่าเป็นการสืบทอดพลังจากศัตรูด้วย บางทีก็กักเก็บไว้เป็นทาสแล้วทยอยกิน

ตอบคำถามว่ากินเมื่อไหร่ มีทั้งเทศกาลประจำหมู่บ้าน เทศกาลประจำปีกินมนุษย์ สัปดาห์การกินมนุษย์ กินก่อนจะออกรบ อยากกินก็กิน และกินทุกวันทุกเวลา ส่วนกินอย่างไรก็มีทั้งกินสด กินย่าง เผา กินต้ม หรือปรุงเป็นอาหารชนิดต่าง ๆ และคำถามว่ากินกับอะไร คนทั่วไปกินปลากับข้าว กินเนื้อกับมันฝรั่ง แต่มนุษย์กินคนนั้นกินคนกับเผือกและมันแก้ว ซึ่งเป็นพืชที่ดาษดื่นที่นั่น

ตอบคำถามว่ากินเพราะอะไร มีทั้งเพราะหิว เพิ่มพลัง เป็นอาหารหลัก อาหารเสริม อาหารวิตามิน บางเผ่ากินเพราะเป็นการแก้ปัญหาข้อพิพาท บางคนกินเพราะความโกรธอาฆาตแค้นส่วนตัวเพื่อความสะใจให้แค้นคลาย บางทีกินเพื่อเรียกน้ำย่อยเจริญอาหาร และการกินคนยังแสดงถึงอำนาจและความยิ่งใหญ่ ถ้าสามีภรรยาคู่ใดนอกใจกันแล้วจับได้ ไม่ว่าหญิงหรือชายจะถูกลงโทษด้วยการฆ่าให้ตายเพื่อเป็นแบบอย่างแก่คนรุ่นหลัง แล้วเอามาเป็นอาหารกินกับเผือกและมันแก้ว บางเผ่าถือว่าเป็นยากินแล้วอายุยืน ที่น่าแปลกคือมนุษย์กินคนรุ่นปู่ของชาวโซโลมอนยุคปัจจุบันมีอายุยืนถึงร้อยกว่าปี บางคนสูงถึงสองร้อยห้าสิบเซนติเมตรหรือสองเมตรครึ่ง นิ้วมือนิ้วเดียวเท่ากับนิ้วของคนปัจจุบันสามนิ้วซ้อนกัน ใหญ่เท่ากล้วยหอม

ขออนุญาตนำชื่อและภาพของเจ้าของเรื่องมาเผยแพร่ เขาชื่อคุณทอมมี่ ที่ชื่อเป็นฝรั่งเพราะชาวอังกฤษเข้าไปปกครองตรงนั้น ชื่อเสียงจึงเปลี่ยนไป ปัจจุบันอายุ 43 ปี คราวนี้ส่งเทปมาพร้อมภาพการนั่งสมาธิ นั่งกันในบ้านเพราะไม่ได้เอากล้องไปถ่ายข้างนอก ครูไม่ใหญ่บอกว่าอยากเห็นภาพการนั่งสมาธิที่โซโลมอนในเวลาเดียวกับที่สวนพนาวัฒน์ เพื่อจะได้เทียบระหว่างมนุษย์กินคนกับมนุษย์ที่ไม่ได้กินคน ว่าใครจะนั่งเห็นตะวันในกลางกายก่อนกัน

คุณทอมมี่เล่าว่าเคยกินคนมาตั้งแต่อายุสามสี่ขวบ จริง ๆ อาจกินก่อนหน้านั้นแต่ตอนสามสี่ขวบเพิ่งจำความได้ เพราะพ่อแม่ย่างให้กินโดยไม่ได้บอกว่าเป็นเนื้ออะไร แล้วเพิ่งมาบอกทีหลัง บอกว่ารสชาติหวานและนุ่มดี แต่ก็ไม่ได้แปลกเพราะเขากินกันอย่างนี้ทั้งเผ่า พอโตขึ้นบางทีก็เคยฆ่าแล้วมากิน เพราะตอนนั้นที่นั่นยังไม่มีกฎหมายห้ามฆ่าคน แต่จากการที่ได้มารู้จักกับเพื่อนคนไทยที่มาที่นั่นซึ่งมีอัธยาศัยดีมีน้ำใจ และได้ดู DMC ตอนนี้ผมและเพื่อนในเผ่าก็กินไม่ลงแล้ว

มีชาวโซโลมอนอีกท่านหนึ่งชื่อแซม ซึ่งไม่เคยกินคน พอได้ยินครูไม่ใหญ่พูดถึงชาวโซโลมอนเมื่อคืนก็โดดเข้าไปกอดด้วยความดีใจ และบอกว่ารู้สึกมีความสุขที่ท่านทำให้ชาวโลกได้รู้จักประวัติของพวกเรา พูดภาษาไทยว่าอนุโมทนาบุญ สาธุ เป็นชาวโซโลมอนคนแรกของเกาะที่พูดภาษาไทยคำนี้ได้ และบอกว่าทึ่งที่ทราบว่าครูไม่ใหญ่สามารถฝันในฝันบอกได้ว่าบรรพบุรุษของพวกเราตายแล้วไปไหน ตอนนี้ผมหัดนั่งสมาธิและอยากฝันเป็นอย่างครูไม่ใหญ่ด้วย