มนุษย์กินคน

พูดถึงการขยายจานดาวธรรมไปถึงหมู่เกาะโซโลมอน ซึ่งอยู่ในทวีปโอเชียเนีย ทางตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลีย แบ่งการปกครองเป็นเก้าจังหวัดกับหนึ่งเขตเมืองหลวง คนท้องถิ่นแดนนี้เคยเป็นมนุษย์กินคน ล่าหัวมนุษย์เอามาย่อด้วยสมุนไพรทำเป็นเครื่องประดับ มีการรักษาด้วยธาตุและมีเวทมนตร์อย่างแบล็กเมจิก และอยู่ใกล้ปาปัวนิวกินี ใกล้กันจนข้ามเกาะไปกินกันได้

มีผู้ชมที่บรรพบุรุษเป็นมนุษย์กินคนส่งเรื่องมา ครูไม่ใหญ่ถามอายุก่อนเพราะเจ้าตัวสับสน ได้คำตอบว่าเกือบหกสิบสองปี เกิดเดือนเมษายน แล้วถามว่ากินคนกันตอนไหนเวลาไหน ได้คำตอบว่ากินได้ตลอดเวลาเหมือนมาม่า ทั้งวันทั้งคืนยี่สิบสี่ชั่วโมง ถ้ามีมาให้กินก็กิน แต่ที่กินกันจริงคือกินศพข้าศึกที่รบกันตาย เพื่อไม่ให้วิญญาณกลับมาสิงและทำอันตรายได้ ส่วนกันเองไม่กิน ยกเว้นทะเลาะกันแล้วฆ่ากันตายก็เสียดาย และมีคำถามว่าคุณปู่ที่กินคนตายแล้วไปไหน ครูไม่ใหญ่ขอเก็บไว้ก่อน

บอกว่าวันนี้กรณีศึกษาชื่อเรื่องรางวัลคนสู้ชีวิต และมีสารคดีเรื่องมนุษย์กินคน ว่าเขากินใคร กินตรงไหน กินกับอะไร กินตอนไหน และทำไมจึงติด DMC ทั้งยังตั้งคำถามที่แปลกคือถามว่าคนที่มาให้เขากินนั้นมีวิบากกรรมอะไร ไม่ได้ถามว่าถ้าตนกินคนแล้วตนจะมีวิบากอย่างไร

พาเข้าไปสู่เกาะโซโลมอนซึ่งเป็นดินแดนมนุษย์กินคน บอกว่าเมื่อไม่กินคนก็กินข้าว และไม่ว่าคนรวย คนชั้นกลาง หรือคนจน ก็กินข้าววันละหนึ่งมื้อมาตลอด แล้วเปิดสารคดีให้ดู ชมว่าดินแดนมนุษย์กินคนกลับสวยงาม สังเกตเส้นผมสีสวยที่ถูกแดดและสายลมชายหาด และภาษาที่ใช้เป็นภาษาพื้นเมืองจึงต้องมีคำบรรยายไทยและอังกฤษกำกับ

บอกว่าเริ่มรักมนุษย์กินคนแล้วเพราะเขามีอารมณ์ร่าเริงเบิกบาน มีคุณธรรมน่ารักมาก เขาจะกินเมื่อจำเป็นเท่านั้น เทียบกับอินเดียนแดงที่ใครเจตนาเข้ากระโจมผิดถือว่าถูกในบางกรณี แต่ชาวโซโลมอนไม่ใช่อย่างนั้น ใครเจตนาเข้าที่ผิดจะกินทั้งผู้หญิงทั้งผู้ชาย และชี้ว่าชาวเกาะมีความกตัญญูกตเวทีต่อบิดามารดาสูงมาก ซึ่งเป็นคุณธรรมที่อยู่ในใจของคนผิวดำผมหยิกดวงตาโต

เล่าว่าโซโลมอนเป็นดินแดนแห่งมนุษย์กินคนมาตั้งแต่อดีต จนยุคล่าอาณานิคมอังกฤษเข้ามาดูแลและเผยแผ่ศาสนา มนุษย์กินคนจึงค่อย ๆ หายไป เดิมกินเฉพาะข้ามเผ่าหรือเมื่อทะเลาะกัน พอมีคนผิวขาวเข้ามาก็กินคนผิวขาว

เล่าว่าชาวโซโลมอนรักพวกพ้องและกลุ่มมาก ถูกปลูกฝังความกตัญญูต่อบรรพบุรุษ ถือว่าเป็นหน้าที่ของลูกที่พ่อแม่แก่เฒ่าแล้วต้องดูแล บางประเทศต้องออกกฎหมายบังคับทั้งจำทั้งปรับ แต่ที่นี่ไม่ปรับไม่จำแต่จับกิน เมื่อบรรพบุรุษตายแล้วต้องบูชา นำไปฝังในที่ไกลบ้านเพื่อให้ลูกหลานได้บูชา เพราะเชื่อว่าทำให้ตัวเองมีพลังและโชคดี รบชนะศัตรูได้ และใครแต่งงานแล้วห้ามนอกใจเด็ดขาด ถ้าปันใจจะถูกจับฆ่ากินทันทีทั้งชายและหญิง

เล่าว่าปัจจุบันชาวโซโลมอนท้องถิ่นมีโอกาสได้ดู DMC จากการที่คนไทยไปทำงานที่นั่น ทำให้เกิดความตื่นตัวเรื่องกฎแห่งกรรมและปรโลกในหมู่ชาวโซโลมอนอย่างมาก เขาตื่นเต้นว่ามีการฝันในฝันที่บอกได้ว่าบรรพบุรุษตายแล้วไปไหน ตอนนี้ชาวโซโลมอนเริ่มหัดนั่งสมาธิและพบความสุขที่ไม่เคยเจอมาก่อน แล้วทิ้งท้ายไว้ว่าเขากินใคร กินเมื่อไร กินอย่างไร กินกับอะไร กินเพื่ออะไร ให้ติดตามตอนต่อไป

บอกว่าวันนี้มีเรื่องดี ๆ ของกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม ชื่อเรื่องบ้านนี้เจ้าที่แรง และมีเรื่องราวของเผ่ามนุษย์กินคน แต่ก่อนจะไปถึงตรงนั้นก็ชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยกันก่อน

พูดถึงคนที่เขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน แล้วบอกว่าวันนี้เสียงหายหมด อยู่ ๆ เสียงก็เปลี่ยน แต่ไม่เป็นไรจะสู้ จากนั้นเกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของมนุษย์กินคน เรื่องกินคนนี้มีมานานแล้ว แต่ก่อนจะไปถึงตรงนั้นจะเล่าเรื่องมนุษย์ที่ไปกินคนก่อน เป็นชาวอิรักที่มีคำถามเด็ดถามคนไทยแล้วทำให้คนไทยหงุดหงิดมาถึงแปดปี

ครูไม่ใหญ่บอกว่ามนุษย์กินคนมีมานาน แม้ในพระไตรปิฎกก็บันทึกไว้ และไม่ใช่สามัญชนที่กินคนแต่เป็นพระราชาทีเดียว ในเมืองไทยตอนครูไม่ใหญ่ยังเด็กก็มีการกินคนแล้ว ชื่อซีอุย ที่จับเด็กแล้วบอกว่ากินตับอร่อย ต่อมาสมัยที่ครูไม่ใหญ่สร้างวัดพระธรรมกายซึ่งตอนนั้นยังเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรม โบสถ์ยังไม่ได้สร้างแต่สร้างสภาจาตุมหาราชิกาแล้ว มีนักศึกษาอาสาสมัครมารับบุญทำความสะอาดโครงหลังคา ลงมาคุยกันถูกคอ แล้วเล่าว่าพ่อเป็นตำรวจที่จับผู้ร้ายเก่งในต่างจังหวัด

นักศึกษาเล่าว่ามีครั้งหนึ่งพ่อจับผู้ร้ายแล้วยิงกันตาย จากนั้นพาลูกน้องไปตั้งวงกินข้าวกินเหล้ากัน พ่อบอกว่าเดี๋ยวจะทำกับข้าวให้ ส่วนศพของผู้ร้ายก็บอกว่าไว้ก่อน กินกันไปคุยกันไปจนเมา ถึงตอนเช้ามีคนถามว่าเนื้อที่กินนั้นเป็นอย่างไร ได้คำตอบว่านิ่มและอร่อย จนไปเปิดดูจึงพบว่าที่อยู่ในหม้อต้มนั้นเป็นศพผู้ร้าย

เล่าต่อว่าเวลามีน้องใหม่ก็ตั้งวงกัน รุ่นพี่จะถ่ายทอดวิชาให้รุ่นน้องที่เป็นนักเรียนใหม่ ทั้งเรื่องการทำลายซากศพซึ่งพวกเขาถือว่าเป็นหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่ สมัยนั้นยังไม่มีเตาก็ย่างกันแถวนั้น ไปตลาดซื้อเนื้อมาย่างกินกับเหล้า กินไปคุยไปแต่เนื้อไม่หมดสักที และยังอร่อยด้วย จากนั้นเข้าเรื่องเผ่ากินคนที่ลดจำนวนลงไปมากแต่ก็ยังไม่หมด ยังมีอยู่ในหุบเขาที่ทางการไปไม่ถึง โดยมีชาวโซโลมอนที่มีชีวิตอยู่ในปัจจุบันให้ข้อมูลมา ซึ่งยืนยันว่าผมสีทองของเขาไม่ได้ย้อม เป็นของแท้ด้วยสายลมและแสงแดดและเผ่าพันธุ์มนุษย์กินคน

ก่อนที่คนผิวขาวจะเข้ามาในเกาะนี้ ประชาชนมีวิถีชีวิตเรียบง่ายแบบนักรบ จะไม่ตั้งถิ่นฐานถาวรที่ใดที่หนึ่ง คล้ายอินเดียนแดงหรือชาวอเมริกันพื้นเมืองที่เคลื่อนย้ายตามฝูงสัตว์เพื่อหาทุ่งหญ้า แต่คนละวัตถุประสงค์กัน เพราะที่นี่เคลื่อนย้ายเพราะกลัวจะถูกฆ่า ไม่มีความไว้ใจต่อกันเลย จึงย้ายไปตามที่ต่าง ๆ เพื่อความปลอดภัยจากเผ่าอื่น

สงครามและการกินเนื้อคนจึงเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิตประจำวันของที่นั่นในยุคนั้น เป็นเรื่องธรรมดาของชายหญิงหรือแม้แต่เด็กที่จะกินคนที่ตายแล้ว นักรบที่มีชื่อเสียงเลื่องลือและไปรบชนะมาจะได้รับการยกย่องเป็นหัวหน้าเผ่า แต่ละเผ่ามีสมาชิกอย่างน้อยห้าสิบคนขึ้นไป ผู้นำมีหน้าที่ต่อสู้ปกป้องเผ่าตนเองจากเผ่าอื่น บางครั้งก็มีการตั้งรางวัลให้แต่ละเผ่ามาสู้กัน ฝ่ายชนะจะได้รางวัลและนำผู้ที่ถูกฆ่ากลับไปกินได้ ครูไม่ใหญ่บอกว่าชาวโซโลมอนเล่าไปยิ้มไป ปากแดง ตาแดง ผมสีทองหยิก และยังชวนให้ไปอยู่กับเขาด้วย

ตอบคำถามว่ากินใคร ข้อแรกคือกินคนแปลกหน้าของเผ่า โดยเฉพาะคนขาว เพราะมนุษย์กินคนเห็นว่าคนขาวมีสีผิวต่างจากตัวเองจึงนึกว่าคนขาวไม่ใช่คน เป็นเทพเทวาชั้นบนจุติลงมา จึงกินได้เหมือนสัตว์อื่น ๆ ข้อสองคือกินศัตรูที่ถูกฆ่าตาย บางเผ่าถือว่าเป็นการสืบทอดพลังจากศัตรูด้วย บางทีก็กักเก็บไว้เป็นทาสแล้วทยอยกิน

ตอบคำถามว่ากินเมื่อไหร่ มีทั้งเทศกาลประจำหมู่บ้าน เทศกาลประจำปีกินมนุษย์ สัปดาห์การกินมนุษย์ กินก่อนจะออกรบ อยากกินก็กิน และกินทุกวันทุกเวลา ส่วนกินอย่างไรก็มีทั้งกินสด กินย่าง เผา กินต้ม หรือปรุงเป็นอาหารชนิดต่าง ๆ และคำถามว่ากินกับอะไร คนทั่วไปกินปลากับข้าว กินเนื้อกับมันฝรั่ง แต่มนุษย์กินคนนั้นกินคนกับเผือกและมันแก้ว ซึ่งเป็นพืชที่ดาษดื่นที่นั่น

ตอบคำถามว่ากินเพราะอะไร มีทั้งเพราะหิว เพิ่มพลัง เป็นอาหารหลัก อาหารเสริม อาหารวิตามิน บางเผ่ากินเพราะเป็นการแก้ปัญหาข้อพิพาท บางคนกินเพราะความโกรธอาฆาตแค้นส่วนตัวเพื่อความสะใจให้แค้นคลาย บางทีกินเพื่อเรียกน้ำย่อยเจริญอาหาร และการกินคนยังแสดงถึงอำนาจและความยิ่งใหญ่ ถ้าสามีภรรยาคู่ใดนอกใจกันแล้วจับได้ ไม่ว่าหญิงหรือชายจะถูกลงโทษด้วยการฆ่าให้ตายเพื่อเป็นแบบอย่างแก่คนรุ่นหลัง แล้วเอามาเป็นอาหารกินกับเผือกและมันแก้ว บางเผ่าถือว่าเป็นยากินแล้วอายุยืน ที่น่าแปลกคือมนุษย์กินคนรุ่นปู่ของชาวโซโลมอนยุคปัจจุบันมีอายุยืนถึงร้อยกว่าปี บางคนสูงถึงสองร้อยห้าสิบเซนติเมตรหรือสองเมตรครึ่ง นิ้วมือนิ้วเดียวเท่ากับนิ้วของคนปัจจุบันสามนิ้วซ้อนกัน ใหญ่เท่ากล้วยหอม

ขออนุญาตนำชื่อและภาพของเจ้าของเรื่องมาเผยแพร่ เขาชื่อคุณทอมมี่ ที่ชื่อเป็นฝรั่งเพราะชาวอังกฤษเข้าไปปกครองตรงนั้น ชื่อเสียงจึงเปลี่ยนไป ปัจจุบันอายุ 43 ปี คราวนี้ส่งเทปมาพร้อมภาพการนั่งสมาธิ นั่งกันในบ้านเพราะไม่ได้เอากล้องไปถ่ายข้างนอก ครูไม่ใหญ่บอกว่าอยากเห็นภาพการนั่งสมาธิที่โซโลมอนในเวลาเดียวกับที่สวนพนาวัฒน์ เพื่อจะได้เทียบระหว่างมนุษย์กินคนกับมนุษย์ที่ไม่ได้กินคน ว่าใครจะนั่งเห็นตะวันในกลางกายก่อนกัน

คุณทอมมี่เล่าว่าเคยกินคนมาตั้งแต่อายุสามสี่ขวบ จริง ๆ อาจกินก่อนหน้านั้นแต่ตอนสามสี่ขวบเพิ่งจำความได้ เพราะพ่อแม่ย่างให้กินโดยไม่ได้บอกว่าเป็นเนื้ออะไร แล้วเพิ่งมาบอกทีหลัง บอกว่ารสชาติหวานและนุ่มดี แต่ก็ไม่ได้แปลกเพราะเขากินกันอย่างนี้ทั้งเผ่า พอโตขึ้นบางทีก็เคยฆ่าแล้วมากิน เพราะตอนนั้นที่นั่นยังไม่มีกฎหมายห้ามฆ่าคน แต่จากการที่ได้มารู้จักกับเพื่อนคนไทยที่มาที่นั่นซึ่งมีอัธยาศัยดีมีน้ำใจ และได้ดู DMC ตอนนี้ผมและเพื่อนในเผ่าก็กินไม่ลงแล้ว

มีชาวโซโลมอนอีกท่านหนึ่งชื่อแซม ซึ่งไม่เคยกินคน พอได้ยินครูไม่ใหญ่พูดถึงชาวโซโลมอนเมื่อคืนก็โดดเข้าไปกอดด้วยความดีใจ และบอกว่ารู้สึกมีความสุขที่ท่านทำให้ชาวโลกได้รู้จักประวัติของพวกเรา พูดภาษาไทยว่าอนุโมทนาบุญ สาธุ เป็นชาวโซโลมอนคนแรกของเกาะที่พูดภาษาไทยคำนี้ได้ และบอกว่าทึ่งที่ทราบว่าครูไม่ใหญ่สามารถฝันในฝันบอกได้ว่าบรรพบุรุษของพวกเราตายแล้วไปไหน ตอนนี้ผมหัดนั่งสมาธิและอยากฝันเป็นอย่างครูไม่ใหญ่ด้วย

บอกว่าคืนนี้มีเรื่องราวที่ทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น และเรื่องของมนุษย์กินคนที่กระหายธรรมแล้วเลิกเมนูเด็ด

เล่าว่าเรื่องคนกินคนไม่ใช่เรื่องใหม่ มีมานานตั้งแต่สามัญชนไปจนถึงพระราชา แล้วเกริ่นเข้ามินิซีรีส์เรื่องพญาโปริสาท คนกินคน ตอนที่หนึ่ง ซึ่งเป็นเรื่องของพระราชาผู้กินเนื้อมนุษย์ที่มีบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์

เข้าช่วงเมนูเด็ด โดยได้ข้อมูลจากชายชาวโซโลมอน (Whisper ถอดชื่อว่า "ทอมมี่ ธิรา" ยังไม่ยืนยัน) ที่กินคนมาตั้งแต่เด็กก่อนจะมีกฎหมายห้าม ย้ำว่าที่เล่าไม่ใช่การสนับสนุนให้กินคนแต่สนับสนุนให้เลิก และเลือกมาเล่าสามเมนูก่อนเพราะมีอยู่มาก

เล่าว่าทุกครั้งที่มีการตายของฝ่ายตรงข้าม คนในเผ่าจะรวมตัวกันทำพิธีเพื่อให้ตัวเองไม่บาปจากการฆ่ามนุษย์ แสดงว่าลึก ๆ ยังมีมโนธรรมและเกรงกลัวผลของบาป คือไม่มีหิริแต่ยังมีโอตตัปปะ แล้วจึงเริ่มตัดเนื้อเป็นส่วน ๆ โดยให้ปอด ตับ ไต หัวใจ แก่หัวหน้าเผ่าก่อน

ไล่วิธีทำสามเมนู เนื้ออัดกระบอกไม้ไผ่ที่เติมน้ำทะเลแทนเกลือแล้วเผาบนถ่านสีแดง เนื้ออบในเตาหินที่วางหินร้อนทับและปิดด้วยใบตองสองชั่วโมง และต้มในชามไม้ด้วยหินร้อนหนึ่งชั่วโมง ปกติต้องกินภายใน 24 ชั่วโมง ยกเว้นเนื้ออัดกระบอกไม้ไผ่ที่เก็บได้นานถึงสามเดือนแบบแหนม

โชว์ภาพชายชาวโซโลมอนผู้ให้ข้อมูลเมนูเด็ด ย้ำว่าเขากินคนก่อนที่กฎหมายห้ามจะออก และเตือนลูกพระว่าฟังเมนูเด็ดแล้วอย่าลืมว่าพระฉันเนื้อมนุษย์ไม่ได้ ต่อด้วยภาพชาวโซโลมอนรวมกลุ่มกันมาดูรายการ DMC ด้วยความสมัครใจโดยมีกัลยาณมิตรแปลให้ฟัง และชมท่านั่งสมาธิว่าเป็นอิริยาบถของผู้รู้

เล่าถึงชาวโซโลมอนสมัยก่อนที่กินคน อยู่รวมกันเป็นเผ่าราวสามร้อยคนและกินอาหารพร้อมกันทั้งเผ่าเพราะถือว่าเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกัน บางวันมีเนื้อมาเพียงสองร่างก็ไม่พอเพราะต้องแบ่งให้ทั่วถึง แต่ถ้าเกิดสงครามมีศัตรูตายมากก็มีอาหารเหลือ เนื้อจะเน่าใน 24 ชั่วโมงจึงต้องถนอมด้วยการรมกองไฟประจำเผ่าที่ติดอยู่ตลอดเวลา ทำให้เก็บไว้ได้นานถึงสามเดือน

บอกว่าเกาะของเขาทิวทัศน์สวยงามและชาวเผ่ามีน้ำใจชวนให้ไปอยู่ด้วยกัน ถ้ามองผ่านหน้าตา ผ่านสีผิว ผ่านดวงตาที่ดูแล้วน่าตกใจ เข้าไปถึงกลางดวงใจของเขา จะเห็นว่าจิตใจสูงส่งทีเดียว แล้วเกริ่นว่าวันนี้จะเล่าเรื่องชาวโซโลมอนอดีตมนุษย์กินคนผู้มีหัวใจสูงส่งที่ลุกขึ้นมาทำหน้าที่กัลยาณมิตร

ทบทวนเรื่องที่ออกอากาศเมื่อวานว่าชายชาวโซโลมอนที่ฟังชื่อได้ว่าทอมมี่ได้เปิดเผยเรื่องราวการกินคนซึ่งเกิดขึ้นก่อนที่กฎหมายห้ามจะออกมาเมื่อยี่สิบสามปีก่อน ภาพที่เห็นเมื่อวานเป็นรอยยิ้มครั้งแรกของเขา และต่อไปก็จะมีครั้งที่สองครั้งที่สาม

สรุปว่าชายชาวโซโลมอนคนนี้ได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ชาวโซโลมอนด้วยการชวนอดีตมนุษย์กินคนมานั่งสมาธิ และย้ำว่าให้มองผ่านผิวหนังเข้าไปดูหัวใจของเขา ส่วนท่านั่งให้เริ่มจากท่าที่เขาทำได้ก่อน แล้วค่อยขยับมาเอาขาขวาทับขาซ้ายในภายหลัง

ก่อนเข้าเรื่องชาวโซโลมอนคนแรกที่ขอเป็นชาวพุทธ ทบทวนว่าเดิมชาวโซโลมอนกินคนด้วยหลายเหตุผล กินเพื่อความสะใจ กินเป็นอาหารเสริม และกินเพราะติดในรส ตอนนั้นยังไม่รู้ความจริงว่ามนุษย์ไม่ควรกินมนุษย์ด้วยกัน ย้ำว่าการกินคนมีมาทุกยุคและทุกระดับชั้น ตั้งแต่สมาชิกเผ่า หัวหน้าเผ่า จนถึงพระราชา แล้วโยงเข้าเรื่องพญาโปริสาทตอนที่สาม

ครูไม่ใหญ่ทบทวนว่าที่หมู่เกาะโซโลมอนมีกฎหมายห้ามกินคนออกมาแล้วหลายสิบปี แต่ยังพอมีการกินกันตามธรรมเนียมที่ปฏิบัติมา ทั้งเพื่อความสะใจ เป็นออร์เดิร์ฟเจริญอาหาร และเพราะติดในรส แต่ถือว่าน้อยมากแล้ว แล้วทบทวนว่าเราได้ฟังวิธีการกินคนแบบต่าง ๆ จากปากชาวโซโลมอนที่กลายมาเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาซึ่งเล่าออก DMC เป็นธรรมทาน หมายเหตุ: ตัวเลขปีที่ออกกฎหมายในช่วงนี้เสียงเพี้ยนจนยืนยันไม่ได้

เกริ่นว่าจะเข้าเรื่องประวัติศาสตร์ปัจจุบัน คือผู้ประกาศตัวเป็นชาวพุทธคนแรกของโซโลมอน โดยเล่าว่าเดิมแผ่นดินนั้นเป็นแผ่นดินที่กินคน เพิ่งเลิกกินคนโดยกฎหมายเมื่อ 23 ปีที่ผ่านมา แต่ที่ห่างไกลจากทางการก็ยังกินกันอยู่ ถือเป็นเรื่องปกติ กินเพื่อความสะใจ เพื่อเจริญอาหาร และเพื่อเสริมพลังในตัว แล้วสรุปว่าการกินเนื้อมนุษย์มีมานานทุกยุค ที่ชัดเจนและมีบันทึกไว้คือเรื่องพระยาโปริสาท กินกันตั้งแต่สามัญชนจนถึงพระราชา ก่อนนำเข้าสารคดีตอนที่สี่

เมื่อหานักโทษไม่ได้ จึงทรงรับสั่งให้ตีกลองสนั่นเมืองในเวลาดึก ผู้คนวิ่งออกมาด้วยคิดว่าเมืองถูกปล้น พ่อครัวก็ไปซุ่มดักฆ่าคนที่วิ่งเข้ามาใกล้แล้วนำเนื้อไปทำอาหาร ทำให้กรุงพาราณสีวุ่นวายสับสน ผู้คนหวาดกลัวเพราะไม่รู้ว่าจะเจอกับตัวเองเมื่อไร ข่าวเลื่องลือไปทั่วว่าในพระนครมีมนุษย์กินคนแอบซ่อนอยู่ เพราะชันสูตรศพแล้วพบว่าฆาตกรแล่เนื้อไปกิน

สมาชิกคนที่สี่เป็นผู้ที่นั่งสมาธิเห็นดวงตะวันภายในที่สว่างมากอีกคนหนึ่ง เป็นคนเดิมที่ผู้ชมจำได้คืออดีตมนุษย์กินคนที่มีรอยยิ้มมีเสน่ห์ ยิ้มแล้วทำให้โลกสดใส เขาเป็นผู้เปิดเผยเมนูเด็ดและเปิดเผยว่ากินคนมาตั้งแต่จำความได้สามสี่ขวบจนอายุยี่สิบกว่า และเลิกเมื่อ 23 ปีที่ผ่านมาเพราะมีกฎหมายออกมา ตอนนั้นกินกันเป็นเรื่องปกติไม่ได้คิดอะไร เขาใช้เวลานอกงานแอบไปนั่งสมาธิจนคุณเปเล่ไปพบเข้า (ชื่อของเขาที่ถอดเสียงได้ยังไม่ยืนยันการสะกด)

โทมัสตอบคำถามว่าอยากบอกอะไรกับคนในโลก ว่าเขาเป็นคนที่มีความสุขมากที่ได้เริ่มชีวิตใหม่กับพระพุทธศาสนา ชีวิตดีขึ้นเมื่อได้รู้จัก และจะรักษาพระพุทธศาสนา ข้อปฏิบัติ และการนั่งสมาธิไว้กับตัวตลอดไม่ว่าไปที่ไหน ครูไม่ใหญ่เรียกว่าถ้อยคำอมตะทางประวัติศาสตร์ เพราะดินแดนนี้เคยได้ชื่อว่าดินแดนมนุษย์กินคน ที่เลิกได้ทั้งด้วยกฎหมายและด้วยความสมัครใจ เพราะมีความสุขภายในคือดวงตะวันออกกลางกายมาทดแทน

บอกว่าผลการปฏิบัติธรรมจากหมู่เกาะโซโลมอนส่งมาเหลือเฟือจนประเทศอื่นยังเข้าคิวไม่ได้ ให้รอก่อน เพื่อให้เห็นว่าคำถามของมนุษย์กินข้าวกับมนุษย์กินคนเมื่อนั่งสมาธิเหมือนและต่างกันอย่างไร แต่ก่อนจะไปถึงตรงนั้นให้ฟังเรื่องแปลกเรื่องหนึ่งก่อน

เทียบว่ามนุษย์กินข้าวนั่งสมาธิแล้วถามว่าทำไมมืด ทำไมเมื่อย ทำไมฟุ้ง ทำไมไม่เห็นอะไร แต่เดวิด กาเล ถามคุณเปเล่ว่าเอาไฟมาส่องหรือ เพราะเห็นพระอาทิตย์ที่สว่างมากจนตกใจ แล้วถามว่าทำไมพระอาทิตย์ต้องมาอยู่ในตัวผม และทำไมพระอาทิตย์ในตัวจึงเย็น ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านี่คือเห็นดวงตะวันออกกลางกาย เดวิดบอกว่าปกติหลับตาเห็นแต่ความมืด วันนี้มีความสุขที่สุดในชีวิต อยากนั่งสมาธิอีก และอยากบอกทุกคนที่มานั่งด้วยให้มีความสุขแบบนี้

วันนี้ฟังเรื่องการเปลี่ยนแปลงของทอมมี่ ธิรา หนึ่งในผู้เข้าบททดสอบก่อนเป็นชาวพุทธที่ตอนนี้เพิ่มจากเก้าเป็นสิบกว่าคน ทอมมี่เคยเปิดเผยเมนูกินเนื้อมนุษย์ตามบรรพบุรุษ และเลิกกินเมื่อ 23 ปีก่อนตอนรัฐบาลออกกฎหมายห้าม เดิมไม่เคยยิ้ม ตาแดงก่ำ รอยยิ้มแรกของเขางดงามมาก คุณเปเล่ถ่ายภาพได้ตอนเดินไปเจอเขาแอบนั่งสมาธินอกเวลางานเองเป็นชั่วโมง ไม่ใช่เฉพาะที่ Buddha Hall

ทอมมี่เป็นชาวโซโลมอนที่กินเนื้อมนุษย์ตั้งแต่เด็กจนอายุยี่สิบ ปัจจุบันอายุ 43 ปี เดิมพูดน้อยจนคนนึกว่าพูดไม่ได้ มนุษยสัมพันธ์ไม่ดี มีเพื่อนน้อย ดุ ไม่ยิ้ม โกรธง่ายแต่ใช้วิธีเงียบ พอรู้จักชาวพุทธก็ยิ้มครั้งแรก สมัครเป็นหนึ่งในเก้าคนแรกที่ขอเป็นชาวพุทธ นั่งสมาธิทุกวันไม่เคยขาด เพื่อนสังเกตว่าพูดมากขึ้น อธิบายเป็น ยิ้มทักทายว่าฮัลโหลมายเฟรนด์ ไม่เคยโกรธอีก ปฏิบัติตามข้อปฏิบัติของชาวพุทธได้ดี และหาเวลานั่งสมาธิเสมอทั้งบนรถและที่บ้าน

เก้าคนแรกนั่งสมาธิเองแล้วเล่าประสบการณ์กลับมา ทอมมี่เป็นชาวโซโลมอนที่กินเนื้อมนุษย์ตั้งแต่เด็กจนอายุ 20 ปี เลิกเพราะมีกฎหมายห้ามเมื่อ 23 ปีก่อน ตอนนี้อายุ 43 เดิมพูดน้อย ถามคำตอบคำ ดุ ไม่ยิ้ม โกรธง่าย จนมารู้จักชาวพุทธจึงยิ้มครั้งแรก เป็นหนึ่งในเก้าคนแรกที่ขอเป็นชาวพุทธ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าไม่บังคับหรือใช้เงินซื้อ ต้องศึกษาและผ่านบททดสอบก่อน เพราะต้องการพุทธแท้เหมือนสมัยพุทธกาล ไม่ใช่พุทธเทียมเหมือนชาวพุทธในทะเบียนบ้านที่ไม่รู้ว่าพระพุทธเจ้าสอนอะไร

หลังช่วงเสียงเพี้ยนราวสองนาที ครูไม่ใหญ่ว่าตอนนี้แทบลืมไปแล้วว่าหมู่เกาะโซโลมอนเคยเป็นดินแดนมนุษย์กินคน กลายเป็นเกาะสวรรค์ของชาวโซโลมอนเพราะเริ่มมีประสบการณ์ภายในกันมาก สมาชิกหลักร้อยนับเฉพาะหัวหน้าครอบครัว เขากลับไปเล่าให้คนในบ้านฟังว่ามะพร้าวเปลี่ยนเป็นแก้วบ้างเป็นดวงตะวันบ้าง แล้วอ่านข้อความของชาวโซโลมอนชื่อจอนแวร์ (ยังไม่ยืนยันว่าเป็นคนเดียวกับที่ตอนก่อนเรียกจอน ควาเลมาเน่) ขอบคุณที่หลวงพ่อพูดถึงในรายการ นั่งสมาธิราว 20 นาทีเห็นลูกมะพร้าวกลมใสสว่างเหมือนดวงอาทิตย์แล้วเห็นต่อเนื่องไปจนครบ 40 นาที เดิมไม่ขยันทำงาน นั่งสมาธิแล้วกลับกระตือรือร้นทั้งนั่งสมาธิและทำงาน ครูไม่ใหญ่แย้งความเชื่อว่านั่งสมาธิแล้วขี้เกียจ

คุณเปเล่เริ่มจากให้เพื่อนชาวโซโลมอนสองสามคนดู DMC แล้วชวนนั่งสมาธิช่วงพักหลังอาหารเที่ยงราวครึ่งชั่วโมง จนตอนนี้มากันล้นทั้งชายหญิง แล้วขอเรียนถามเรื่องเพื่อนที่เคยกินคนและญาติของเขา เพื่อนอายุ 43 ปีเป็นพนักงานขับรถ พ่อแม่ให้กินเนื้อคนย่างตั้งแต่อายุสามสี่ขวบ โตขึ้นก็เคยฆ่าคนแล้วเอาเนื้อมากินในสมัยก่อนมีกฎหมายห้าม ครั้งสุดท้ายตอนอายุยี่สิบ เป็นคนดุ ก้าวร้าว ไม่มีความสุข ไม่รู้จักให้อภัยหรือประนีประนอม มีปัญหาก็ขจัดต้นเหตุด้วยการฆ่าแล้วแล่เนื้อกินให้สะใจ เชื่อตามบรรพบุรุษว่ากินเนื้อคนทำให้อายุยืนและรูปร่างสูงใหญ่ มั่นใจว่าจะอยู่ถึง 80 ปี เคยผ่านการต่อสู้ระหว่างเผ่าและฆ่าคนมาแล้วจำไม่ได้ว่ากี่ศพ การตายจึงเป็นเรื่องปกติ ฆ่าได้ก็ภูมิใจว่าเก่ง

หลังคุณเปเล่แนะนำให้ดู DMC เพื่อนคนนั้นก็เปลี่ยนไป ร่าเริง ยิ้มแย้มแจ่มใส ชอบช่วยเหลือผู้อื่น ชอบนั่งสมาธิมาก มีโอกาสก็นั่งทั้งเวลาว่างจากขับรถและที่บ้าน รู้สึกว่าสมาธิทำให้มีความสุขมาก และมักถามคนอื่นว่าคุณหลับตาเป็นไหม เห็นอะไร เห็นความมืดใช่ไหม ในความมืดภายในมีอะไรยิ่งใหญ่ให้ดูใช่ไหม หลังจากนั้นมีช่วงราวสองนาทีครึ่งที่ไม่มีบรรทัดถอดเสียง

เพื่อน ๆ ได้ข่าวว่าวันอาทิตย์ว่างก็ยิ่งอยากมากันมาก (ถอดเสียงไม่ชัด) จากนั้นเล่าว่าปู่ของเพื่อนเสียชีวิตด้วยโรคชราปี 2545 อายุ 110 ปี เป็นนักฆ่าเหมือนคนอื่นในเผ่า ฆ่าคนนับศพไม่ถ้วน ฆ่าแล้วย่าง ย่าเป็นแม่ครัวปรุงอาหาร นำเนื้อมาล้างน้ำหั่นชิ้นเล็กปรุงรสให้ทุกคนอิ่มอร่อย เชี่ยวชาญเมนูเนื้อคนทุกแบบ เช่นอัดกระบอกไม้ไผ่ อบ ต้ม และกินสด ปัจจุบันย่าเสียชีวิตแล้ว พ่อของเพื่อนเกิดและเสียชีวิตในปีที่ถอดได้ว่า 2474 และ 2546 (ตัวเลขยังไม่ยืนยัน) ตอนมีชีวิตเป็นส่วนหนึ่งของทีมนักฆ่าของเผ่า

ครูไม่ใหญ่ว่าเรื่องนี้จะเป็นบทเรียนและบททดสอบเพิ่มสำหรับชาวโซโลมอนที่อยากรู้ว่าจะเป็นชาวพุทธแท้ได้หรือไม่ แล้วอ่านคำถาม ก่อนตายคุณปู่เห็นกรรมนิมิตอย่างไร ตายแล้วไปไหน รับบุญได้ไหม บุพกรรมใดทำให้คุณย่าเป็นอัมพฤกษ์ จะหายไหมและควรทำบุญอย่างไร ทำไมท่านชอบทำบุญ บุพกรรมใดทำให้พี่สาวได้สามีลูกติดที่อายุมากกว่า 13 ปี ทำไมผูกพันกับพระศรีอาริย์และควรไปทีมไหน บุพกรรมใดทำให้ชาวโซโลมอนเป็นเผ่ากินคน ผิวดำ ผมหยิก บางคนกลิ่นตัวแรง ความเชื่อว่ากินคนอายุยืนมีส่วนถูกไหม ปู่ย่าพ่อแม่ของเพื่อนตายแล้วอยู่ที่ไหน ชาติหน้าต้องเกิดเป็นมนุษย์กินคนอีกหรือไม่ ทำไมผมต้องมีหน้าที่ชวนชาวโซโลมอนและทำไมเขาเชื่อง่าย ครอบครัวและตัวผมเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร มีหน้าที่อะไรในกองทัพธรรม เคยเข้าถึงพระธรรมกายไหม และขอให้ครูไม่ใหญ่ให้พรชาวโซโลมอน

ในอดีตชาวโซโลมอนไม่ได้กินคน แต่เป็นคนมักโกรธ ผูกพยาบาท อาฆาต จองเวร ให้อภัยไม่เป็น และชอบฆ่ามนุษย์และสัตว์จำนวนมาก ตายแล้วไปมหานรกขุมหนึ่ง ครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่าอายุมหานรกขุมหนึ่งเท่าไร ได้คำตอบว่าประมาณล้านล้านปีมนุษย์ แล้วไปอุสสทนรก ยมโลก เปรต อสุรกาย และสัตว์เดรัจฉานประเภทกินเนื้อเช่นเสือสิงห์ด้วยมานะทิฐิ ผิวดำผมหยิกเพราะมักโกรธผูกพยาบาท กลิ่นตัวแรงเพราะผรุสวาจาคำหยาบ ที่ชอบกินคนเพราะติดนิสัยจากการเกิดเป็นสัตว์กินเนื้อหลายชาติ บางคนเคยเกิดเป็นยักษ์มาจึงเป็นหัวหน้าเผ่า ย้ำว่าไม่ใช่พระประสงค์ของใคร แต่เป็นกฎแห่งกรรม และกรรมคล้ายกันดึงดูดให้มาเกิดรวมกันในเกาะที่สวยงามแต่ทุรกันดาร กินข้าววันละมื้อเคี้ยวหมากแทน คนพื้นเมืองคิดแต่ว่าวันนี้จะหากินอย่างไร

เพื่อนชาวโซโลมอนที่เคยฆ่าคนและกินคนมีวิบากคือต้องไปอบายแล้ววนกลับสู่วงจรเดิม เพราะตอนใกล้ตายเมื่อหมดแรงและกำลังจิตอ่อน ภาพคนที่ฆ่าและเนื้อที่กินซึ่งทำบ่อย ๆ จะมาฉายเป็นกรรมนิมิต ใจหมองแล้วไปมหานรก อุสสทนรก ยมโลก เปรต อสุรกาย สัตว์กินเนื้อ แล้วกลับมาเกิดในถิ่นกินคนอีก ติดรสแล้วต้องกิน ต้องต่อสู้ฆ่ากัน วิธีแก้คือเลิกกินคนอย่างเด็ดขาด ลืมอดีตที่ผิดพลาด หันมาทำทานทั้งวัตถุทาน อภัยทาน วิทยาทาน ธรรมทาน รักษาศีลห้าเป็นอย่างน้อย เจริญภาวนา ยึดพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งตลอดชีวิต นั่งเข้าไปให้เห็นดวงใสดวงตะวันภายในจนเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว จึงพ้นวิบากกรรม ไม่ต้องเกิดเป็นมนุษย์กินคนอีก และปิดอบายไปสวรรค์ ช่วงกลางมีบรรทัดคั่นซ้ำราวสองนาที

ครูไม่ใหญ่ย้ำให้ทอมมี่ ธิรา หาดวงตะวันกลางท้องให้เจอเพราะเป็นประตูสู่ผู้รู้ภายใน ทอมมี่เล่าว่าไม่อยากเห็นวงจรกลับไปเป็นมนุษย์กินคน หวังว่าความรู้ในพุทธศาสนาและสมาธิจะช่วยให้หลุดจากวงจรนี้ ตัดสินใจแล้วว่าจะต้องเป็นชาวพุทธให้ได้ ครูไม่ใหญ่ว่าขึ้นกับว่าผ่านบททดสอบได้ไหม ทอมมี่ยืนยันว่าสมาธิและกฎแห่งกรรมทำให้เขาและครอบครัวมีความสุขมาก เห็นหลวงพ่อแล้วมีชีวิตชีวาอยากนั่งสมาธิ นั่งแล้วคำถามหลายอย่างหายไปเพราะพบคำตอบเอง สมาธิช่วยให้มองเห็นและแก้ปัญหาได้ เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต ครูไม่ใหญ่เสริมว่าเมื่อเข้าถึงดวงตะวันภายในจะพบว่าช่วงเวลาดีที่สุดเพิ่มขึ้นอีก ทอมมี่ว่าผมจะเป็นคนดีของหลวงพ่อ ซึ่งออกจากปากอดีตมนุษย์กินคน

ทบทวนต่อ ทอมมี่ ธิรา ว่าไม่อยากเห็นวงจรการเกิดเป็นมนุษย์กินคนที่หลวงพ่อเล่า หวังว่าความรู้ในพุทธศาสนาและสมาธิจะช่วยให้หลุดจากวงจรนี้ จึงสรุปกับตัวเองว่าต้องเป็นชาวพุทธให้ได้ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าความกระหายอยากเป็นชาวพุทธนี้ชาวพุทธโดยสายเลือดหลายคนยังไม่มี นับถือตามปู่ย่าตายายแต่ไม่ศึกษาต้นธารว่าชาวพุทธต้องทำอย่างไร เป็นแค่ชาวพุทธในทะเบียนบ้าน ทอมมี่ยืนยันว่าสมาธิและกฎแห่งกรรมทำให้ครอบครัวมีความสุข เห็นหลวงพ่อแล้วมีชีวิตชีวา นั่งสมาธิแล้วข้อสงสัยหายไปเรื่อย ๆ เหมือนเดินจากความมืดสู่แสงสว่าง มองเห็นทางแก้ปัญหา และเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต

ไฟล์ของวันนี้เป็นเศษรายการยาวเพียงห้านาทีครึ่ง ขาดทั้งต้นและท้าย เริ่มกลางคำเกริ่นว่าวันนี้มีกรณีศึกษาที่จะช่วยให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น ถอดชื่อเรื่องได้ว่า เกือบได้เป็นเจ้าพ่อ และมีผลการปฏิบัติธรรมของคุณครูที่ถอดได้ว่ามาจากแดนมนุษย์กินคน ทั้งสองเรื่องไม่อยู่ในไฟล์นี้ ชื่อเรื่องกรณีศึกษาได้ยินครั้งเดียวจึงยังไม่ตั้งเป็น tag

ครูไม่ใหญ่ให้เอาภาพมาดู คุณครูทั้งสี่ท่านที่สอนอยู่ในอดีตแดนมนุษย์กินคน คนนำทางก็เคยกินคนมาแล้ว คุณเปเล่พาเข้าไปดูหัวใจที่ยิ่งใหญ่ของคุณครูทั้งสี่ เพราะโรงเรียนตรงนั้นไฟฟ้าและน้ำประปาเข้าไปไม่ถึง อาชีพอื่นเข้าไม่ถึง แต่ครูทั้งสี่เข้าไปถึง ต้องมีหัวใจของผู้ให้แสงสว่างจึงเดินเข้าป่าไปสอนเด็กได้ ทั้งที่เรียนสูง จบปริญญาและมีโอกาสสอนในเมือง แล้วแซวว่าเรียนสูงไม่ได้หมายถึงปีนต้นมะพร้าว เพราะแถบหมู่เกาะโซโลมอนมะพร้าวเยอะ (ชื่อโรงเรียนถอดเพี้ยนจนอ่านไม่ได้)