ep163 ผังเวลา 31 ช่วง
ผลการปฏิบัติธรรม (136) หมู่เกาะโซโลมอน (116) มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (58) มนุษย์กินคน (53) 266 วัดสี่จังหวัดภาคใต้ (45) วิชชาธรรมกาย (40) คุณเปเล่ (38) จักรแก้ว (23) ยิ้มคือการแต่งตัวให้เสร็จ (21) อัญเชิญรูปหล่อทองคำหลวงปู่ (21) วันแม่ 2549 (19) บุญชัย เบญจรงคกุล (18) เดนมาร์ก (13) บุคคลในประวัติศาสตร์ (11) พระมงคลเทพมุนี (11) สหัสชัย (7) ครูคือผู้ให้แสงสว่าง (5) พระรัตนตรัยในตัว (5) พระในตัวเป็นของสากล (5) ตอกเสาเข็มมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (4) เหรียญปราบมาร (4) ฟั่นเชือกสายบุญ (3) รัตนบัลลังก์หลวงปู่ (3) คุณครูเบญจา (2) นั่งสมาธิก่อนเรียน (2) วัดรวยวัดจน (1) วันธรรมชัย 2549 (1) โคตรรักครูจัง (1)
ไฟล์นี้ยาวราว 58 นาที สั้นกว่าตอนปกติ เริ่มที่ช่วงเปิดรายการ ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาว่าคาถาสำเร็จ แม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม สามรอบ ต่อด้วยเนื้อนาบุญ มหาธรรมกายเจดีย์เป็นเนื้อนาบุญของโลก พระมหาจุฬามณีเป็นเนื้อนาบุญของสวรรค์ พระในบ้านเป็นเนื้อนาบุญของครอบครัว พระในตัวเป็นเนื้อนาบุญของเรา แล้วคำขวัญ เมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ช่วงประจำทบทวนการบ้าน 10 ข้อ ข้อหนึ่งเอาบุญไปฝากคนที่บ้าน ข้อสองจดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ข้อสามก่อนนอนนึกถึงบุญ ข้อสี่และห้าหลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ข้อหกตื่นแล้วรวมใจกับองค์พระหนึ่งนาที นึกว่าเราโชคดีที่รอดมาอีกวัน ข้อเจ็ดทำความรู้สึกว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ ข้อแปดทุกชั่วโมงขอหนึ่งนาทีหยุดใจ ข้อเก้าทุกกิจกรรมนึกถึงดวงหรือองค์พระ ข้อสิบสร้างบรรยากาศให้สดชื่นด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง แล้วนับวันว่าวันนี้เป็นวันที่ 32 นับจากวันเข้าพรรษา เหลืออีก 57 วัน ถามว่าผ่านวันปีใหม่มากี่วัน ใครสั่งสมบุญทุกวันบ้าง และเราเกิดมาทำไม ต่อด้วยบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำว่าสวัสดีราวครึ่งนาที แล้วย้ำว่าคนดี ๆ อย่างพวกเราทำได้ ต้องตอบย้ำซ้ำเดิมให้คล่องปาก ขึ้นใจ เข้าใจ โดยเฉพาะนักเรียนใหม่ เพื่อการดำเนินชีวิตจะได้ไม่ผิดพลาด ท้ายช่วงเป็นประโยคที่ Whisper ถอดซ้ำวนราวครึ่งนาที
ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องต่อจากเมื่อวาน ถอดชื่อเรื่องได้ว่า เกือบได้เป็นเจ้าพ่อ แต่เนื้อเรื่องนี้ไม่อยู่ในไฟล์ จึงไม่ตั้งเป็น tag แล้วจะมีจดหมายจากคุณครูที่มาจากเดนมาร์ก เป็นผลการปฏิบัติธรรมของคุณครูท่านนั้น (อยู่ท้ายไฟล์) และเรื่องราวของพิธีประดิษฐานรูปหล่อทองคำของหลวงปู่ที่มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (ถอดเพี้ยน) ท้ายรายการยังมีภาพคุณครูสี่ท่านที่สอนหนังสือในอดีตแดนมนุษย์กินคนด้วย จากนั้นชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อย บรรทัดช่วงวินาที 379-543 ถอดรวมเป็นบรรทัดเดียวจึงบอกเวลาของแต่ละส่วนในช่วงนี้ไม่ได้
ต่อจากช่วงที่บรรทัดรวมกัน ถอดได้ท่อน ยิ้มกันทุกวันอย่าเก็บไว้ ยิ้มกันหรือยัง แล้วครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จด้วยรอยยิ้มทั้งในบ้านและนอกบ้าน (ถอดเพี้ยนบางคำ) แล้วเรียกสาวน้อยที่นั่งข้างหน้า ถามเป็นประโยค Do you love me บ่ I love you หลายเด้อ ก่อนเข้าเพลง
ช่วงนี้ไม่มีบรรทัดถอดเสียงเลยราวสองนาทีจนถึงวินาที 720 ชื่อเพลงอนุมานจากคำถาม Do you love me บ่ I love you หลายเด้อ ที่ครูไม่ใหญ่พูดนำก่อนเข้าเพลงนี้ในตำแหน่งเดียวกันของตอนก่อน ๆ ในช่องว่างนี้น่าจะมีช่วงต้นของเพลงถัดไปด้วย
ถอดได้เฉพาะท่อนท้าย ช่วงต้นอยู่ในช่องว่างที่ไม่มีบรรทัดถอดเสียง ว่าให้สั่งสมบุญไปจนหมดอายุขัย เพราะบุญจะเป็นบ่อเกิดความสุขและความสำเร็จในชีวิต เป็นอุปกรณ์สร้างบารมีได้อย่างสะดวกสบาย ทั้งรูปสมบัติที่แข็งแรง สวยงาม อายุยืน ทรัพย์สมบัติเป็นบรมเศรษฐีผู้ใจบุญ และคุณสมบัติฉลาดทั้งทางโลกทางธรรม ไปทุกภพทุกชาติจนถึงที่สุดแห่งธรรม จบด้วยว่าอย่างไรก็ต้องว่าตามกัน เนื้อความตรงกับเพลงเดียวกันในตอนก่อน ๆ
ครูไม่ใหญ่ว่ามีเรื่องบุญเยอะแยะ แต่ก่อนจะไปถึงตรงนั้น พรุ่งนี้เด็กชายสหัสชัยจะกลับไปฮ่องกงแล้ว นักเรียนทางบ้านโดยเฉพาะครูไม่ใหญ่คิดถึงมาก แล้วถามว่าวันนี้จะตอบการบ้านข้อที่เท่าไหร่ เด็กตอบว่าข้อสิบ ช่วงที่เด็กตอบถอดออกมาเป็นคำว่าสวัสดีซ้ำ ๆ ราวครึ่งนาที ฟังไม่ได้ความ
ครูไม่ใหญ่ถามว่าใครมีแม่บ้าง วันแม่เราจะทำอะไรให้คุณแม่ปลื้มปีติยินดี แล้วเล่าว่าวันนี้เมื่อปีที่แล้วเด็กที่ถอดชื่อได้ว่าไอโกะร้องเพลงค่าน้ำนม ชวนมาฟังไอโกะร้องเพลงก่อน และว่าตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว
เพลงค่าน้ำนมที่ครูไม่ใหญ่บอกว่าไอโกะร้องไว้เมื่อปีที่แล้ว เป็นเพลงระลึกถึงพระคุณแม่ ท่อนร้องถอดออกมาเพี้ยนปนคำภาษาอื่นเกือบทั้งหมด จับได้เพียงคำว่าค่าน้ำนม และช่วงต้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาที
หลังเพลง ครูไม่ใหญ่หัวเราะชมว่านอกจากไอเลิฟยูแล้วยังมีไอโกะอีก น่ารักมากลูก อย่างนี้ทำให้แม่ชื่นใจหายเหนื่อย แล้ววกกลับเข้าเรื่องที่บอกไว้ว่าจะมีงานบุญใหญ่ (บรรทัดช่วงนี้ถอดรวมเป็นบรรทัดเดียว)
ครูไม่ใหญ่ประกาศว่าวันพฤหัสบดีที่ 7 กันยายน 2549 (ถอดเพี้ยน) จะมีบุญใหญ่ คือการอัญเชิญรูปหล่อทองคำของพระมงคลเทพมุนีไปประดิษฐานในมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ซึ่งภายในพร้อมแล้วแม้ภายนอกยังไม่สมบูรณ์ รูปหล่อนี้หล่อกันมา 12 ปีตั้งแต่ปี 2537 ถามว่าใครได้มาหล่อบ้าง แล้วแบ่งบุญให้ทุกคน ใครได้หล่อจะได้บุญใหญ่ เชื่อมสายบุญกับหลวงปู่ ท้ายช่วงมีบรรทัดเพี้ยนและช่องว่างสั้น ๆ
ตั้งแต่ปี 2539 ตอกเสาเข็มต้นแรกจนถึงวันนี้สิบปี เพิ่งเสร็จแต่ยังไม่สมบูรณ์ ใครว่าวัดพระธรรมกายรวย ถ้ารวยปีเดียวก็เสร็จแล้ว การสร้างบารมีจะสร้างที่วัดไหนก็ตาม อย่าไปคิดว่าวัดรวยหรือวัดจน เพราะทำที่ท่านแต่ได้ที่เรา ศาสนสถานที่สร้างไว้เป็นของกลางของพระพุทธศาสนาและชาวโลก เอาไปซื้อขายไม่ได้ การพูดไปเรื่อยเปื่อยทำให้คนที่กำลังจะสร้างบุญเสียกำลังใจ บางคนว่าวัดนี้รวยไปทำวัดจนดีกว่า แต่ก็ไม่ทำ วัดร้างมีอยู่เยอะ ไปช่วยสร้างวัดแล้วนิมนต์พระไปอยู่ หรือบวชเองเลยดีกว่าเป็นตาแก่ยายแก่ธรรมดา
ครูไม่ใหญ่ว่าตอนนี้ 266 วัดในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้กำลังต้องการความช่วยเหลือมาก ถ้าใครรังเกียจบางวัดเพราะเข้าใจผิดว่าวัดรวย ก็ไปทำที่นั่น ควรไปส่งเสริมสนับสนุนท่าน แล้ววกกลับมาว่าสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีใช้เวลาสิบปี ถามว่าใครได้มาตอกเสาเข็มต้นแรกบ้าง ใครไม่ได้มาก็แบ่งบุญให้ แต่คราวนี้อย่าขาดในทุกกิจกรรม
วันอาทิตย์ที่ 27 สิงหาคม วันธรรมชัย จะมีการฟั่นเชือก (ถอดเป็นฟั้นเชือก) ที่มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ใช้เป็นสายบุญที่จะเชื่อมกับหลวงปู่ (บรรทัดช่วงนี้ถอดรวมกันราวครึ่งนาที) แล้ววันที่ 7 กันยายน ไม่ต้องลามาเลย มีครั้งเดียว เมื่ออัญเชิญเข้าไปแล้วท่านจะเป็นประธานอยู่ตรงนั้น ตอนอัญเชิญเราอาศัยบารมีท่านบังแดดบังลมบังฝน แต่ขอให้ช่วยกันอธิษฐานอย่าให้ฝนตก ถ้าฝนตกต้องโทษทุกคนที่ไม่ร่วมมือนั่งธรรมะอธิษฐานจิต ตกที่อื่นได้แต่ไม่ให้ตกที่นี่ และชวนมีรูปหลวงปู่ไว้กราบบูชาที่บ้าน
นึกถึงหลวงปู่ผู้มีพระคุณอย่างสูงที่ฟื้นฟูคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้หวนคืนมา เอาของเก่ามาเป่าฝุ่นใหม่ ไม่ใช่ลัทธิใหม่ คำสอนดั้งเดิมที่พูดถึงธรรมกายว่ามีอยู่ภายในตัว เมื่อเวลาผ่านไปเป็นพันปีเหลือแต่ชื่อ ความหมายลึกซึ้งไม่เข้าใจกัน วิธีเข้าถึงหลากหลายจนเข้าไม่ถึง พอได้ยินในยุคสองพันห้าร้อยกว่าปีก็นึกว่าลัทธิใหม่ ที่หลวงปู่สละชีวิตค้นพบคือการยืนยันว่าพระรัตนตรัยมีอยู่ในตัวจริง ใครเข้าถึงได้ชื่อว่าเข้าถึงไตรสรณคมน์ ทำให้มั่นใจว่าปฏิบัติเพื่อบรรลุมรรคผลนิพพานได้ทุกคน ยกเว้นคนบ้าคนตาย
ผลการปฏิบัติธรรมที่นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกภูมิภาคทั่วโลกส่งมาเล่าทางช่อง DMC ยืนยันว่ามีพระรัตนตรัยและดวงธรรมภายในจริง ผู้ปฏิบัติมีทุกเชื้อชาติศาสนา ทั้งพุทธ คริสต์ อิสลาม พราหมณ์ ฮินดู ซิกข์ ทั้งที่คำแนะนำมีแค่ให้พึงพอใจที่จะนั่งเฉย ๆ หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลาย ทำความรู้สึกอยู่ที่กลางกายกลางท้อง ใจก็เข้าไปถึงที่ตั้งดั้งเดิม ที่ใดมีมนุษย์ที่นั่นมีพระรัตนตรัยในตัว ไม่ว่าจะเชื่อหรือไม่ รู้หรือไม่รู้ สิ่งเหล่านี้ได้มาจากหลวงปู่พระมงคลเทพมุนีที่สละชีวิตค้นพบ
ครูไม่ใหญ่ว่าปีนี้หลวงปู่จะมีอายุครบตัวเลขที่ถอดได้ว่า 1-2-2 (ฟังไม่ชัดทั้งวันที่และตัวเลข) เลข 12 มาแรง หล่อรูปเหมือนหลวงปู่มา 12 ปี ไม่ได้บอกหวย แต่บอกวันเวลา วันนั้นมากันไม่ต้องลาเลย มีครั้งเดียวที่จะอัญเชิญรูปหล่อทองคำมหาปูชนียาจารย์ไปประดิษฐานที่มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี และผู้ที่มาวันนั้นเท่านั้นจะได้ของที่ระลึก ไม่ได้แจกเป็นของขลัง ไม่ได้เป็นของขาย แต่เป็นของขวัญให้ระลึกถึงบุญ
ครูไม่ใหญ่ชูให้ดูเหรียญปราบมาร ข้างหลังมีจักรแก้ว ทำด้วยทองสำเร็จ ใครได้ไปแล้วก็สำเร็จ เล่าว่าเมื่อปี 2540 ในพิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้ายของมหาวิหาร ผู้มาได้รับเหรียญปราบมารที่ทำจากสแตนเลสที่หุ้มเสาเข็มพันปีของมหาธรรมกายเจดีย์ ปีนี้รูปหลวงปู่บนเหรียญนูนสูงขึ้นมา เป็นเหรียญแบบนี้ครั้งแรกในโลก ชวนมาเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ รับเหรียญปราบมารทองสำเร็จวันที่ 7 กันยายน ใครกลับอเมริกาไปก่อนก็อด
ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเหรียญปราบมารทองสำเร็จจะได้กันในวันนั้น รับฝากไม่ได้ เฉพาะคนที่มาเท่านั้น เพราะไม่ใช่ของขลังหรือของขาย แต่เป็นของขวัญให้ระลึกถึงบุญ ความทรงจำของมนุษย์มีข้อจำกัด อายุมากก็ลืมเลือน แต่พอเห็นพยานทางวัตถุ ภาพในอดีตก็ย้อนมาให้เห็นชัดว่าเราเป็นหนึ่งในบุคคลในประวัติศาสตร์ของโลกที่ได้มาร่วมพิธีอัญเชิญรูปหล่อทองคำไปประดิษฐานที่มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ความปลื้มจะเกิดขึ้นไม่ลืมทั้งชาติ (ท้ายช่วงถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ)
ครูไม่ใหญ่เล่าการเตรียมอัญเชิญ ตอนนี้จำลองได้แค่ส่วนย่อยของรัตนบัลลังก์ของหลวงปู่ เพราะของจริงต้องใช้เวลาหลายเดือนแต่มีเวลาไม่ถึงเดือน แม้แต่เทวรถที่จะอัญเชิญท่านก็ต้องตัดออก จะจัดรถให้สวยงามด้วยดอกไม้ของหอมแทน ในพิธีภาคเช้าภาคบ่ายจะอัญเชิญท่านไปไว้ที่สภาธรรมกายสากล ชี้ให้ดูตัวอย่างจักรแก้ว ดวงแก้ว ช้างแก้ว ม้าแก้ว นางแก้ว ขุนคลังแก้ว ขุนพลแก้ว ที่จะอยู่บนรถ แล้วทุกคนจะเดินจับเชือกอัญเชิญท่านไปที่รถ เป็นแค่ตัวอย่างของรัตนบัลลังก์ ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ (ถอดเพี้ยนหลายคำ ท้ายช่วงมีบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำวนราวครึ่งนาที)
ครูไม่ใหญ่ถามว่าวันที่ 7 กันยายนควรมาไหม ต้องมาไหม เป็นวันทำงานทำอย่างไรดี แล้วบอกว่าไม่ได้แปลว่าครูไม่ใหญ่แนะนำให้โดดงาน เรามาเอาบุญและเอาบุญไปฝาก งานทำอยู่ทุกวันแต่นี่มีครั้งเดียว บุญนี้จะทำให้บริษัทหรือที่ทำงานเจริญรุ่งเรือง จากนั้นบรรทัดถอดเพี้ยนปนภาษาอื่นเกือบสองนาที จับได้เพียงว่าพูดถึงพิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้ายของมหาวิหารหลวงปู่ ปี 2540 ก่อนเข้าเทป
เทปบรรยายพิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้ายของมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ช่วงต้นถอดเพี้ยนปนภาษาอื่นจนจับเวลาเริ่มเทปไม่ได้แน่ ผู้บรรยายว่าทุกท่านลุกขึ้นยืนชูภาพพระมงคลเทพมุนีเหนือศีรษะ ประกาศชัยชนะบนพื้นดิน ภาพมหาชนเรือนแสนสุดสายตาทำให้หลายท่านกลั้นน้ำตาไม่ได้ เมื่อถึงเวลา กัลยาณมิตรบุญชัย เบญจรงคกุล ประธานก่อสร้างมหาวิหาร รับแผ่นทองคำจากประธานสงฆ์ไปปิดทองเสาเข็ม โยกปั้นจั่น และตอกเสาเข็มมหามงคลต้นสุดท้าย ท่ามกลางเสียงสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย ทุกคนปลื้มใจในมหากุศลครั้งประวัติศาสตร์ มีคำบรรยายภาษาอังกฤษแทรก ตามด้วยบรรทัด jingle ราวครึ่งนาที แล้วปิดเทปว่าเป็นภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกายที่ชาวโลกต้องการ
ครูไม่ใหญ่ว่าดูแล้วปลื้มก็มี ช้ำใจก็มี ถามว่าใครได้มาร่วมพิธีเททองหล่อรูปทองคำหลวงปู่ คนไม่ได้มาก็ช้ำใจ แบ่งบุญให้นิด ๆ แล้วไล่ภาพงานบุญของมหาวิหารหลวงปู่ทีละงาน พิธีตอกเสาเข็มต้นแรก 3 มีนาคม 2539 พิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้าย 5 มกราคม 2540 พิธีอัญเชิญต้นต่อมหาสมบัติและชุบตัวมหาเศรษฐีทะเลบุญ พิธีเทคอนกรีตปิดยอดมหาวิหาร พิธียกแผ่นคลัดดิ้งแผ่นสุดท้าย และพิธีปลูกต้นสน ถามทีละงานว่าใครได้มาบ้าง แล้วถามว่าคราวนี้จะมาอัญเชิญรูปหล่อทองคำไปประดิษฐานในมหาวิหารไหม ทุกคนตอบว่ามา
ครูไม่ใหญ่ว่าเวลาถามแล้วจะได้ยกมือได้อย่างชื่นใจ ถ้าเธอจะไปกับฉันว่าอย่างไรก็ต้องว่าตามกัน อย่าให้ตกบุญแม้แต่บุญเดียว แม้บุญปลูกต้นสน ทำความสะอาด แล้วพูดถึงผู้ร่วมสร้างที่เห็นในเทป ประธานสร้างมหาวิหาร กัลยาณมิตรบุญชัย เบญจรงคกุล ประธานก่อสร้างที่ถอดชื่อได้ว่ากัลยาณมิตรอนันต์ อัศวโภคิน และอีกท่านที่ถอดได้ว่ากัลยาณมิตรพิเชษฐ (นามสกุลฟังไม่ชัด) กับมหาวิหารสีทองงามสวย ทุกคนต้องมารวมกันเอาความรู้ความสามารถมาทำสิ่งดี ๆ ให้เกิดขึ้นกับโลก ท้ายช่วงถอดเพี้ยน แล้วเกริ่นเรื่องผลการปฏิบัติธรรม ก่อนเข้าช่วงพักที่มีบรรทัด jingle ราวหนึ่งนาทีครึ่ง
ครูไม่ใหญ่ให้เอาภาพมาดู คุณครูทั้งสี่ท่านที่สอนอยู่ในอดีตแดนมนุษย์กินคน คนนำทางก็เคยกินคนมาแล้ว คุณเปเล่พาเข้าไปดูหัวใจที่ยิ่งใหญ่ของคุณครูทั้งสี่ เพราะโรงเรียนตรงนั้นไฟฟ้าและน้ำประปาเข้าไปไม่ถึง อาชีพอื่นเข้าไม่ถึง แต่ครูทั้งสี่เข้าไปถึง ต้องมีหัวใจของผู้ให้แสงสว่างจึงเดินเข้าป่าไปสอนเด็กได้ ทั้งที่เรียนสูง จบปริญญาและมีโอกาสสอนในเมือง แล้วแซวว่าเรียนสูงไม่ได้หมายถึงปีนต้นมะพร้าว เพราะแถบหมู่เกาะโซโลมอนมะพร้าวเยอะ (ชื่อโรงเรียนถอดเพี้ยนจนอ่านไม่ได้)
คุณครูทั้งสี่ต่างจากครูทั่วไปในโลกเพราะนั่งสมาธิเป็นปกติ ทุกภาพที่เอามาให้ดูไม่ได้จัดฉาก คุณเปเล่ไม่ได้บอกล่วงหน้าว่าจะไปโรงเรียน จึงได้ภาพที่ครูใหญ่นำนักเรียนนั่งสมาธิตามปกติ ครูใหญ่แทนที่จะอยู่ฝ่ายบริหารอย่างเดียวก็ลงมือสอนเอง ครูใหญ่ท่านนี้เป็นครูอยู่ที่นั่น 17 ปี (ชื่อถอดเพี้ยนหลายแบบ) รักระเบียบจึงจัดแถวให้นั่ง เด็กจะใส่เสื้ออะไรมาเรียนก็ไม่มีปัญหา เพราะไม่ได้แข่งกันเรื่องเสื้อผ้าแต่มาเรียนรู้ด้วยสติปัญญา เด็กนั่งสมาธิโดยไม่รู้ตัวว่ามีคนถ่ายภาพ โต๊ะเก้าอี้ตามมีตามเกิดก็เรียนได้
ก่อนเรียนคุณครูทั้งสี่ยอมเสียเวลาเพื่อได้ เพราะปกติเด็กตั้งแต่อนุบาลถึงมหาวิทยาลัยเสียเวลาไปกับความฟุ้งซ่าน เรียนจริง ๆ ไม่กี่นาที จึงให้นั่งสมาธิก่อนเรียนเสมอ และต้องนั่งในท่ามาตรฐาน เด็กนั่งบนโต๊ะเพราะถ้านั่งเก้าอี้ข้างล่างจะนั่งขัดสมาธิไม่ได้ แล้วชี้ให้ดูภาพคุณครูแต่ละท่านนั่งสมาธิด้วย (ชื่อครูถอดเพี้ยนจนอ่านไม่ได้) ทั้งสี่ท่านมีหัวใจที่ยิ่งใหญ่ คือหัวใจของผู้ให้แสงสว่าง
เพลงต่อจากคำว่าหัวใจของผู้ให้แสงสว่าง ถอดได้เพียงท่อนเดียวว่า เพื่อขจัดความมืดในใจของเธอให้หมดไป ส่วนที่เหลือไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาทีครึ่ง ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด ชื่อเพลงอนุมานจากท่อนร้องที่ตรงกับเพลงฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอในคลัง ซึ่งเป็นเพลงเรื่องผู้ที่ให้แสงสว่างแก่ใจผู้อื่น
ครูไม่ใหญ่ยืมคำจากหนังที่กำลังดังอยู่ ที่มีประโยคว่าโคตรรักเอ็งเลย มาใช้ว่าโคตรรักครูจังเลย เพราะครูมีหัวใจที่ยิ่งใหญ่ แล้วว่าคุณครูคนต่อไปที่ถอดชื่อได้ว่าเบญจา ปัญญาคม ก็โคตรรักความเป็นครูของตัวเอง ก่อนเข้าจดหมายของเธอ
ครูไม่ใหญ่อ่านจดหมายผลการปฏิบัติธรรมของคุณครูที่ถอดชื่อได้ว่าเบญจา ปัญญาคม (ยังไม่ยืนยันการสะกด) อายุ 53 ปี อยู่เมืองที่ถอดเพี้ยนในประเทศเดนมาร์ก ตอนอยู่เมืองไทยเป็นครูมาสิบห้าปี ได้รางวัลครูดีเด่นประจำปี 2529 ของโรงเรียนบ้านที่ถอดชื่อโรงเรียนและจังหวัดไม่ได้ สอนเด็กอนุบาล อาชีพครูเป็นเกียรติที่ภาคภูมิใจที่สุด เพราะคุณพ่อเป็นครูใหญ่ เช้า ๆ เห็นพ่อแต่งชุดครูออกไปสอน บุคลิกสงบน่ารื่นรมย์ฝังใจมาก สมัยนั้นครูได้เงินเดือนละ 450 บาท แต่พ่อมีความสุขกับงาน ใจสูงส่ง ให้ลูกอ่านหนังสือพิมพ์ให้ฟังตั้งแต่ ป.2 และบอกว่าโตขึ้นต้องเป็นครูให้ได้เหมือนพ่อ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าปลูกฝังกันตั้งแต่เยาว์วัย เหมือนตอนครูไม่ใหญ่ผ่านแถวยุวชนแล้วมีเด็กบอกว่าโตขึ้นผมจะบวช เล่นกับเพื่อนก็ขอเล่นเป็นครูเสมอ ไฟล์จบกลางจดหมายที่วินาที 3491 ด้วยบรรทัด jingle ส่วนที่เหลือของจดหมายไม่อยู่ในไฟล์
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่