มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี

ผู้ประสานงานมาเล่าว่างานเดินขบวนคลองธรรมรัตนะ 7 ในมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีเป็นระเบียบเรียบร้อยด้วยความสมัครใจ ทุกคนมีรอยยิ้มและใจใส เดินมาด้วยความปีติเบิกบานเหมือนเทพบุตรเทพธิดาที่มาจากวงบุญพิเศษ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่ามาจากไหนไม่สำคัญ สำคัญที่กลับดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ให้ได้

สกู๊ปทบทวนบุญพิธีหล่อองค์พระประธานที่จะประดิษฐานหน้าอาคารภาวนา 60 ปี เมื่อวันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน 2548 เวลา 17 นาฬิกา ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี พระราชภาวนาวิสุทธิ์ประธานสงฆ์นำนั่งสมาธิกลั่นใจ แล้วนำอธิษฐานจิตก่อนประกอบพิธีหย่อนมหาสุวรรณนิธิรูปรัตนะเจ็ดลงในรางรับ เสียงกระทบรางดังกังวาลไกล ตามด้วยสัมภาษณ์สาธุชนที่มาร่วมพิธีซึ่งปลื้มปีติ และประชาสัมพันธ์ว่าวันที่ 6 จะมีงานกฐินจักรพรรดิเพื่อจัดซื้อที่ดินทำที่จอดรถรองรับผู้มาร่วมงานนับล้านคน

กล่าวถึงผู้เป็นประธานสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีซึ่งร่วมทุกบุญไม่เคยขาด และปีนี้ได้เป็นประธานกฐิน จึงมีความปลื้มปีติยินดี พร้อมบอกว่างานกฐินครั้งนี้จะจัดพร้อมกันที่วัดศูนย์สาขาทั่วโลก 33 วัด และในอนาคตจะมีทุกประเทศ

ชวนว่าแทนที่จะเก็บวันลาหรือเอาวันหยุดไปใช้ในสิ่งที่ไม่เป็นสาระแก่นสารของชีวิต ให้เอาวันเวลาสำคัญช่วงสิ้นปีเก่าต้อนรับปีใหม่มาสั่งสมบุญ เพราะการอยู่ธุดงค์ทำให้กายวาจาใจสะอาดบริสุทธิ์ผ่องใส บุญกุศลที่เกิดขึ้นจะเป็นแรงผลักดันให้ชีวิตเจริญรุ่งเรือง กำหนดลงทะเบียนอยู่ธุดงค์วันที่ 30 ธันวาคม แล้วอยู่เรื่อยไป และวันที่ 31 ธันวาคม 2548 ภาคเย็นประมาณ 17.00 น. จะมีบุญใหญ่คือการอัญเชิญจักรแก้วไปประดิษฐานที่หน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี

บอกว่านักเรียนใหม่บางคนยังนึกไม่ออกว่าที่ประดิษฐานมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีอยู่ตรงไหน จักรแก้วเป็นอย่างไรและคืออะไร จึงเปิดภาพให้ดูว่ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนีอยู่ตรงไหนและจักรแก้วจะไปประดิษฐานอย่างไร

อธิบายว่ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนีมีทั้งหมดสามด้าน ล้วนเป็นเรื่องของรัตนะเจ็ด โดยไปจำลองบางส่วนของสวนของมหาสมณะเทพบุตรในดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ซึ่งในสวนของท่านมีรัตนะเจ็ดหลากหลายไม่ซ้ำกันเลย จึงเอามาหนึ่งแบบแล้วปรับให้เข้ากับเมืองมนุษย์ ทางเข้าด้านหน้าคือทิศเหนือจะเป็นกองพันรัตนะเจ็ดอยู่ทั้งซ้ายและขวา ตรงกลางเป็นจักรแก้วหกจักร เรียงจากจักรเล็กที่อยู่ใกล้มหาวิหารแล้วโตขึ้นเรื่อย ๆ ถ้ามองจากสภาธรรมกายสากลจะเหมือนจักรกำลังเหินเข้ามาและนำเราเข้าไปสักการะรูปหล่อทองคำของท่าน

ระบุว่าจักรที่จะอัญเชิญมาประดิษฐานคือจักรข้างหน้าที่เล็กที่สุด อยู่ด้านหน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนีทางทิศเหนือ มีเสากลมกับสี่เสา และมีน้ำที่สมมติเรียกว่าน้ำขึ้นเพื่อให้ตรงข้ามกับคำว่าน้ำตก คือน้ำที่ไหลสวนกระแสขึ้นที่สูง ตรงนี้จะเป็นที่ประดิษฐานในยามเย็นวันที่ 31 ธันวาคม 2548 แล้วจะค่อย ๆ ทยอยติดตั้งให้ครบทั้งหกจักร

ชมภาพเสาที่จะประดิษฐานจักรแก้ว โดยจักรแรกด้านหน้าเป็นของครูไม่ใหญ่ที่จองไว้ ทั้งหมดจะมีหกจักรเรียงกันต่างระดับเหมือนขั้นบันได ถ้ายืนมุมหนึ่งจะเห็นน้ำเหมือนทวนขึ้น และภาพรวมจะเห็นกองพันรัตนะเจ็ด คือช้างแก้ว ม้าแก้ว ขุนพลแก้ว ขุนคลังแก้ว นางแก้ว และดวงแก้ว ทั้งสองข้าง ซึ่งยังเปิดให้จองได้อีกเยอะ พร้อมย้ำว่าทั้งหมดนี้จำลองจากวิมานของมหาสมณะเทวบุตรที่มีรัตนะเจ็ดหลากลีลาไม่ซ้ำกันเลย

ทบทวนอีกครั้งว่าวันงานจะใส่เสื้อเวอร์ชัน 6 ชุดภูเขาทองกับจักรแก้ว ในวันที่ 31 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันสิ้นปี นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกจะพร้อมใจกันอัญเชิญจักรแก้วดวงแรกมาประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ยอดมหาปูชนียาจารย์ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ใครยังไม่มีก็มาเอาไป มีทุกไซซ์ตั้งแต่ไซซ์เด็กเล็กเรื่อยไป

ย้ำว่าเรารู้อยู่ว่าเรามาสร้างมหารัตนวิหารคด ซึ่งจะเป็นที่รองรับพุทธบริษัทสี่ทั่วโลก โดยเฉพาะพุทธบุตรทั่วโลกจำนวนมหาศาลเรือนล้าน เราจึงมีโอกาสได้มาเห็นเนื้อนาบุญและได้บำเพ็ญบุญ เป็นทางมาแห่งบุญ วันนี้จึงเป็นเรื่องที่ต้องทำความเข้าใจกันให้ชัดเจน เพราะเมื่อวานไม่มีเวลา แล้วเข้าสู่เรื่องจักรแก้วที่จะประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ยอดมหาปูชนียาจารย์ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย

บอกว่าขอเพียงให้นั่งหลับตาเอาดวงใส ๆ องค์พระใส ๆ ให้เกิดขึ้นกลางกาย แล้วเป็นแหล่งแห่งบุญให้ครูไม่ใหญ่หน่อย เพราะอยากทำบุญใหญ่ในวันปีใหม่ วันที่ 31 ธันวาคมจะมีธรรมยาตราและพิธีอัญเชิญจักรแก้วมาประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี แล้วชวนทบทวนบุญเก่ากันก่อน

ให้ทบทวนบุญด้วยการยกมือ ถามว่าเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2537 ใครเกิดแล้ว และใครได้มาในพิธีเททองหล่อรูปเหมือนทองคำพระเดชพระคุณหลวงปู่พระมงคลเทพมุนี วันที่ 3 มีนาคม 2539 ใครมาในพิธีตอกเสาเข็มต้นแรกสถาปนามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี และวันที่ 5 มกราคม 2540 ใครมาในพิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้าย

มาถึงช่วงทบทวนบุญมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ให้ใครที่มาในแต่ละพิธียกมือ ใครไม่มาก็พนมมืออนุโมทนา ไล่ตั้งแต่วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2537 และวันที่ 3 มีนาคม จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2548 ที่จะมีพิธีประดิษฐานจักรแก้ว ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี แล้วสรุปว่าสิ่งใดที่เราได้ทำมามันมีทีเดียวแล้วก็จะผ่านไป ไม่มีวันย้อนกลับ เหมือนเวลาในชีวิตของเราที่ไม่มีวันย้อนกลับไปอีกแล้ว

สารคดีเล่าภาพประวัติศาสตร์ของโลกที่ยากจะลืมเลือน เมื่อคลื่นแห่งศรัทธาของมหาชนทั้งในและต่างประเทศหลั่งไหลสู่ลานธรรม เพื่อร่วมพิธีเททองคำหล่อรูปเหมือนพระมงคลเทพมุนีองค์แรกของโลก ประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ตรงกับวันเพ็ญมาฆบูชา วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2537 การหล่อด้วยทองคำขนาดหนึ่งเท่าครึ่งขององค์จริงไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อนในโลก เพื่อแสดงความกตัญญูกตเวทีระลึกถึงมโนปณิธานอันยิ่งใหญ่ของหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ที่สละชีวิตเป็นเดิมพันจนค้นพบวิชชาธรรมกายที่สูญหายไปหลังพุทธปรินิพพานกลับคืนมาให้เป็นที่พึ่งแก่ชาวโลก และเล่าว่าเหล่าสาธุชนทำหน้าที่ยอดกัลยาณมิตรอย่างเต็มที่ทั้งทำเองและชักชวนผู้อื่นทำ เพราะเป็นบุญที่อาจเกิดขึ้นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต

บอกว่าจะถวายรูปเหมือนไปตามวัดต่าง ๆ ที่ท่านปรารถนา เพราะมีผู้เขียนจดหมายมาหลายท่าน แต่ครูไม่ใหญ่เห็นว่ายังไม่พร้อม อยากทำให้สมบูรณ์อีกหน่อย เพราะเมื่อหล่อเสร็จนำไปประดิษฐานแล้วจะไปปรับปรุงเปลี่ยนแปลงไม่ได้ ตั้งแล้วตั้งเลย ไม่เหมือนตำแหน่งทางโลกที่ตั้งแล้วเปลี่ยนได้ แล้วบอกว่าจะหาผู้มีบุญว่าจะทำบุญวัดไหน ในประเทศมีแค่สามหมื่นกว่าวัด บวกกับทั่วโลกอีกกี่วัดก็เอา แล้วจะจารึกชื่อติดไว้ องค์จะทำหน้าตักหนึ่งเมตรยี่สิบ ใหญ่กว่าตัวคน ไม่ใหญ่ไม่เล็กพอดี ๆ จะจองครอบครัวละวัดหรือหลายครอบครัวต่อวัดก็ได้ และประเทศที่นับถือพระพุทธศาสนาก็ต้องนิมนต์มาเยอะ ๆ จึงยังต้องสร้างมหารัตนวิหารคดและลานธรรมรองรับ เพราะเรามีกิจกรรมงานบุญอีกเยอะ ทุกกิจกรรมจัดไว้เพื่อเป็นทางมาแห่งบุญและเป็นประวัติศาสตร์ชีวิตที่งดงามของการเกิดมาสร้างบารมี

อธิบายว่าพิธีประดิษฐานจักรแก้ว ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี จะเป็นบุญลำดับที่แปด นับตั้งแต่การเททองหล่อรูปเหมือนทองคำหลวงปู่ นักเรียนใหม่ที่ขาดบุญมาเจ็ดช่วง หรือใครขาดไปสองสามช่วงก็แล้วแต่ ลำดับที่แปดนี้อย่าขาด แม้ใครไม่ได้อยู่ธุดงค์แต่วันนั้นต้องมา และมาแล้วต้องใส่เสื้อชุดภูเขาทอง แล้วเล่าว่ามีนักเรียนมองผ่านจอเห็นภาพมหาวิหารน้อยภูเขาทองแล้วเห็นองค์พระอยู่ในนั้น ครูไม่ใหญ่ถามผู้ประสานงานว่าเขาตาฝาดหรือเปล่า สรุปว่าถ้าตาฝาดไม่มีสิทธิ์เห็น ถ้าตาดีมีบุญจึงจะเห็น

ชวนทบทวนบุญโดยให้ยกมือว่าใครมาร่วมพิธีบ้าง ไล่ตั้งแต่วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2537 พิธีเททองหล่อรูปเหมือนทองคำพระมงคลเทพมุนี ต่อด้วยวันที่ 3 มีนาคม 2539 พิธีตอกเสาเข็ม แล้วไล่มาปี 2540 และปี 2544

เกริ่นก่อนเปิดสารคดีว่าจะทบทวนบุญพิธีตอกเสาเข็มต้นแรกเพื่อสถาปนามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พุทธศักราช 2539 หรือเมื่อเก้าปีที่แล้ว

สารคดีเล่าว่าวันนั้นเหล่าพุทธบริษัทสี่จากทั่วทุกสารทิศทั้งในและต่างประเทศมาประชุมพร้อมกัน เมื่อพิธีเริ่ม พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยนำสาธุชนกล่าวคำบูชาพระรัตนตรัยและนำนั่งสมาธิ ทำใจหยุดนิ่งเพื่อให้เข้าถึงพระธรรมกายภายในซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกสูงสุด ตามมหาอมตวาจาของหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญที่ว่าหยุดเป็นตัวสำเร็จ จากนั้นท่านประธานในพิธีไปประจำที่แท่นตอกเสาเข็มซึ่งตั้งอยู่กลางศูนย์กลางพิธี รายล้อมด้วยผู้มีบุญนับหมื่นนับแสน เมื่อปิดแผ่นทองที่เสาเข็มแล้วก็โยกปั้นจั่นตอกเสาเข็มมหามงคลต้นแรกเป็นปฐมฤกษ์ เสียงที่สะเทือนเลื่อนลั่นเสมือนสัญญาณแห่งชัยชนะที่ประกาศให้มนุษย์และปวงเทวาทราบว่ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนีจะปรากฏในเร็ววัน แล้วทุกคนได้ร่วมกันตอกเสาเข็มมงคลต้นน้อยลงสู่ลานมหาวิหาร

สารคดีสรุปว่าการสถาปนามหาวิหารทำเพื่อตอบแทนพระคุณอันยิ่งใหญ่ของหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ ผู้สละชีวิตนำวิชชาธรรมกายกลับคืนมาสู่มวลมนุษยชาติ ผู้มีส่วนร่วมย่อมได้บุญนับอสงไขยไม่ถ้วน เพราะมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีคือปูชนียสถานที่สว่างไสวที่สุดในจักรวาล เป็นที่ประดิษฐานรูปหล่อทองคำและบันทึกเรื่องราวของมหาปูชนียาจารย์ให้อนุชนรุ่นหลังได้ศึกษา จบสารคดีแล้วครูไม่ใหญ่บอกว่าชื่นใจ เก้าปีผ่านไปจากเสาเข็มต้นแรกเรื่อยมาจนถึงวันที่เราจะอัญเชิญจักรแก้วมาประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ในวันที่ 31 ธันวาคม 2548 วันสิ้นปี ชวนให้มากันแม้ไม่ได้อยู่ธุดงค์ แต่ถ้าอยู่ธุดงค์ด้วยก็จะได้บุญแรงเพราะได้เตรียมตัวเตรียมใจ

อธิบายว่าการเกิดขึ้นของผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายไม่ใช่บุญเล็กบุญน้อยแต่เป็นบุญที่ยิ่งใหญ่ เพราะทำให้เราเข้าใจว่าในตัวเรามีพระรัตนตรัย มีพระธรรมกายอยู่ในตัว ทำให้รู้ความจริงของชีวิต มั่นใจในคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามากขึ้น เชื่อเรื่องกฎแห่งกรรม ภพภูมิ นรก สวรรค์ ทำให้ดำเนินชีวิตถูกต้องและพบสุขที่แท้จริงด้วยประโยคสั้น ๆ ว่าหยุดเป็นตัวสำเร็จ เป็น know how ของความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรม เพราะฉะนั้นทุกคนมีส่วนในบุญมหาศาลในการสร้าง แม้ตะปูหนึ่งตัว อิฐหนึ่งก้อน ไม้หนึ่งแผ่น ที่มีส่วนในการก่อสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีก็เป็นบุญใหญ่ ปิดอบายไปสวรรค์ พร้อมย้ำว่าพระรัตนตรัยภายนอกเอาติดตัวไปไม่ได้ จะอุ้มเจดีย์ไป จะแบกตู้พระไตรปิฎกไปก็หนัก จะแบกพระสงฆ์ท่านก็ห้ามแตะ มีแต่พระรัตนตรัยในตัวที่ไปกับเราได้

สปอตประกาศว่าบัดนี้สิ่งที่ปรากฏขึ้นได้ยากในโลกได้เกิดขึ้นแล้ว จักรแก้วคือประธานแห่งรัตนะเจ็ด เป็นทิพยสมบัติคู่บุญของพระเจ้าจักรพรรดิที่มีอานุภาพมากที่สุด บันดาลความสุขความสำเร็จได้ตามความปรารถนา ได้จำลองลงมาให้ชาวโลกประจักษ์ถึงอานุภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย ขอเชิญผู้มีบุญร่วมกันอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ในวันที่ 31 ธันวาคม พุทธศักราช 2548 เวลา 17 นาฬิกา เพื่อน้อมสักการบูชายอดมหาปูชนียาจารย์ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย และจะเป็นภาพเหตุการณ์ครั้งสำคัญที่ประทับอยู่ในดวงใจของทุกคนตราบนานเท่านาน

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของเคสสัตว์ดีที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมมากขึ้น ชื่อเรื่องแรงมากคือผมเกิดกลางวงไพ่ นอกจากนั้นยังมีบุญกฐินตกค้างที่วัดในถิ่นทุรกันดาร 9 วัด และทบทวนบุญพิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้าย สถาปนามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย แล้วชวนไปแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน

ย้ำว่าปีหน้าคำว่ากฐินตกค้างต้องไม่มีในพจนานุกรมฉบับพุทธบริษัทสี่ ต้องมีกฐินทุกวัดจึงจะถูกหลักวิชา แล้วถามว่าเหลืออีกกี่วันถึงธุดงค์ปีใหม่ ตอบว่า 43 วัน จึงให้เตรียมตัวเตรียมใจ รักษาสุขภาพให้แข็งแรง รีบทำภารกิจการงานทั้งที่บ้านและที่ทำงานให้หมดเครื่องกังวล ถ้าจะไปกราบขอพรผู้ใหญ่ก็ให้ถูกหลักวิชา อย่าเอาน้ำเมาใส่กระเช้าไป พอถึงวันที่ 29 ธันวาคมก็มาลงทะเบียนเข้าอยู่ธุดงค์ และวันที่ 31 ธันวาคมมาอัญเชิญจักรแก้วไปประดิษฐานหน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี

ชวนทบทวนบุญมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีให้ชื่นใจ ใครได้ทำก็ชื่นใจ ใครไม่ได้ทำก็อนุโมทนา แล้วไล่ถามทีละรายการว่าใครมาร่วมพิธีเททองหล่อรูปเหมือนทองคำพระมงคลเทพมุนีองค์ที่ 1 เมื่อมีนาคม 2539 พิธีตอกเสาเข็มต้นแรกและต้นสุดท้ายสถาปนามหาวิหาร เมื่อวันที่ 5 มกราคม 2540 พิธีปิดเชิงกลอนและจุดประทีปบูชามหาวิหาร พิธีปลูกต้นสวรรค์สระมหาสถิตทะเลบุญ เมื่อ 31 ตุลาคม 2547 รวมเจ็ดรายการที่ผ่านไปแล้ว และรายการที่แปดคือพิธีอัญเชิญจักรแก้ว วันที่ 31 ธันวาคม 2548 ที่ขอสาธุล่วงหน้าไว้

สารคดีทบทวนบุญพิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้าย มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ว่าในรอบปี 2540 ยอดนักสร้างบารมีทุกคนตอบเป็นเสียงเดียวกันว่านี่เป็นมหากุศลครั้งสำคัญที่ไม่มีวันลืมเลือน ประทับใจภาพมหาชนเรือนแสนที่เดินทางหลั่งไหลมาจากทั่วสารทิศ ในมือชูภาพพระมงคลเทพมุนีบนพื้นกระดาษสีน้ำเงินขึ้นเหนือศีรษะด้วยความเคารพบูชาอย่างสูงยิ่ง ในวันที่ 5 มกราคม 2540 ณ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี

สารคดีเล่าว่าประธานรับแผ่นทองคำจากท่านประธานสงฆ์มาปิดที่เสาเข็ม แล้วโยกปั้นจั่นตอกเสาเข็มมหามงคลต้นสุดท้าย ท่ามกลางเสียงสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัยที่ดังกึกก้อง ทุกคนปลื้มใจในมหากุศลครั้งประวัติศาสตร์ที่บังเกิดขึ้นได้ยาก ปิดท้ายด้วยโอวาทของหลวงพ่อว่างานนี้ไม่ใช่เพียงการสถาปนามหาวิหารเพื่อยกย่องครูบาอาจารย์ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายเท่านั้น แต่ภาพสาธุชนเรือนแสนที่มาร่วมกันอย่างพร้อมเพรียง มีระบบระเบียบวินัยทั้งตอนเดินทางมา ร่วมกิจกรรม และเดินทางกลับ นั่นคือภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกายที่ชาวโลกต้องการอย่างแท้จริง

สปอตประกาศว่าสิ่งที่ปรากฏขึ้นได้ยากในโลกได้เกิดขึ้นแล้ว จักรแก้วคือประธานแห่งรัตนะเจ็ด เป็นทิพยสมบัติคู่บุญของพระเจ้าจักรพรรดิที่มีอานุภาพมากที่สุด บันดาลความสุขความสำเร็จได้ตามความปรารถนา ได้จำลองลงมาให้ชาวโลกประจักษ์ถึงอานุภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย ขอเชิญผู้มีบุญร่วมกันอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ในวันที่ 31 ธันวาคม 2548 เวลา 17 นาฬิกา ประหนึ่งกำลังทะยานเข้าสู่มหาวิหารเพื่อน้อมสักการบูชายอดมหาปูชนียาจารย์ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย

ไล่ถามลูกนักเรียนว่าใครมาร่วมพิธีเททองหล่อรูปเหมือนทองคำพระมงคลเทพมุนีองค์ที่หนึ่งเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2537 ใครมาร่วมพิธีตอกเสาเข็มต้นแรกสถาปนามหาวิหารพระมงคลเทพมุนีเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2539 ใครมาร่วมพิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้ายเมื่อวันที่ 5 มกราคม 2540 และวันที่ 31 ธันวาคม 2548 ใครจะมาร่วมพิธีอัญเชิญจักรแก้วไปประดิษฐานที่มหาวิหารพระมงคลเทพมุนีบ้าง แล้วบอกว่าวันนี้จะมาทบทวนบุญพิธีอัญเชิญต้นต่อมหาสมบัติและพิธีชุบตัว ณ สระมหาเศรษฐีทะเลบุญ ซึ่งมีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

สารคดีสรุปว่าพิธีอัญเชิญต้นต่อมหาสมบัติและพิธีชุบตัว ณ สระมหาเศรษฐีทะเลบุญ ในวันเริ่มสถาปนามหาวิหารพระมงคลเทพมุนีครั้งนี้ คือนิมิตหมายแห่งความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนาที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า นำมาซึ่งความปลื้มใจสู่เจ้าของบุญไปอีกนานแสนนาน สมดังคำขวัญที่ว่าลืมไม่ลง คงไม่ลืม ปลื้มไปทุกชาติ ตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนั้นคือวันที่ 2 กันยายน พุทธศักราช 2544 มีเพียงครั้งเดียวแล้วก็ผ่านไป ไม่มีวันหวนกลับคืนมาเป็นครั้งที่สองอีกแล้ว

ชวนให้มาอยู่ในวิหารน้อยกลอยใจของลูกหลานยาย แล้วมาร่วมพิธีอัญเชิญจักรแก้วไปประดิษฐานที่ลานมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีในวันที่ 31 ธันวาคม 2548 ยามเย็น ครูไม่ใหญ่บอกว่าตัวเองสร้างจักรแก้วดวงแรกถวายบูชาธรรมพระเดชพระคุณหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายแล้ว ปลื้มมาก และใครมาวันนั้นจะได้ธง ด้านหนึ่งเป็นรูปหลวงปู่ให้นำไปประดิษฐานที่บ้านเพื่อความสุขความเจริญของทุกคนในครอบครัว โดยกำชับให้เก็บไว้ที่สูง อย่าให้ตกหรือมีใครเผลอไปเหยียบ อีกด้านหนึ่งเป็นรัตนะเจ็ดประการ มีจักรแก้ว ภูเขาทอง ดวงแก้ว ขุนพลแก้ว ขุนคลังแก้ว นางแก้ว ช้างแก้ว และม้าแก้ว ซึ่งเป็นสมบัติของพระเจ้าจักรพรรดิผู้ปกครองทวีปทั้งสี่ที่อยู่รอบเขาสิเนรุ ต่างจากภูเขาทองซึ่งเป็นสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องเหมือนชฎิลเศรษฐี ธงนี้แจกเฉพาะผู้มีบุญที่มาร่วมอัญเชิญจักรแก้วเท่านั้น เพราะบุญไม่มีขาย อยากได้ต้องทำเอง

ดูผังแสดงภาพรวมของงานพิธียกจักรแก้วในวันที่ 31 ธันวาคม ชี้ให้เห็นมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ตำแหน่งที่พุทธบุตรจะนั่ง ตำแหน่งครูไม่ใหญ่ จุดที่จะอัญเชิญจักรแก้วมา ตำแหน่งเจ้าภาพประธานเอกที่จะจุดประทีปบูชาธรรมพระเดชพระคุณหลวงปู่ เจ้าภาพประธานรองที่อยู่สองฝั่ง และสาธุชนผู้มาร่วมพิธีที่จะจุดประทีปทุกคน โดยดวงประทีปมีทั้งเล็กและใหญ่ตามกำลังบุญ

ดูผังชัด ๆ อีกครั้ง ชี้ให้เห็นด้านหน้าวัด มหาวิหารหลวงปู่ที่สวยงามมากซึ่งย้ำว่าไม่ใช่จานบิน สระน้ำผุดด้านหน้ามหาวิหารทางทิศใต้ ตำแหน่งพุทธบุตรและครูไม่ใหญ่ จุดที่ประธานรองและประธานเอกจุดประทีป และภาพแสดงตำแหน่งของคณะสงฆ์ที่ยาวเป็นพัน ๆ รูปทั้งพระในวัดและพุทธบุตรที่เป็นเสือเป็นพวกกันซึ่งจะมากันเยอะแยะ วันนั้นเราจะเห็นเนื้อนาบุญเยอะแยะไปเลย พร้อมชี้ที่ประดิษฐานจักรแก้วจักรแรก

ชี้ให้ดูน้ำย้อนขึ้นหน้ามหาวิหาร ว่าเวลาเดินลงมาจะรู้สึกอัศจรรย์ใจและทึ่ง ไม่ใช่ภาพลวงตา แล้วแนะธงที่จะแจกในงาน ด้านหน้าเป็นรูปหลวงปู่มหาปูชนียาจารย์ กำชับว่าอย่าไปวางบนพื้นหรือที่ไม่ควร ต้องวางในที่อันควร เวลาอยู่รวมกันต้องเอาด้ามธงเสียบรูร้อยที่กระเป๋าเสื้อที่แจกไว้ เหมือนเป็นธงตำแหน่งยศของผู้มีบุญ

ชวนทบทวนบุญพิธีเทคอนกรีตปิดยอดโดมมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย สารคดีเริ่มด้วยภาษิตว่ามหาสมุทรไม่อิ่มด้วยน้ำ ไฟไม่อิ่มด้วยเชื้อ บัณฑิตนักปราชญ์ผู้ฉลาดในการดำเนินชีวิตย่อมไม่อิ่มไม่เบื่อในการสร้างบุญบารมีฉันนั้น เช่นเดียวกับสาธุชนผู้มีบุญนับหมื่นคนที่เดินทางมาจากทั่วสารทิศเพื่อบำเพ็ญมหากุศลในพิธีเทคอนกรีตปิดยอดโดมมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ในวันศุกร์ที่ 10 ตุลาคม พุทธศักราช 2546

สารคดีเล่าว่าหลังวันเริ่มสถาปนาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 กันยายน พุทธศักราช 2544 ด้วยเวลาเพียงสองปี การก่อสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีก้าวหน้าไปมาก โครงสร้างภายนอกใกล้เสร็จสมบูรณ์ มองเห็นเป็นส่วนโดมและเชิงลาดโดม พร้อมน้ำตกเก้าชั้นและสระน้ำต่างระดับ จึงกำหนดให้มีพิธีเทคอนกรีตปิดยอดโดมในวันสำคัญที่บรรจบพร้อมกันสองวาระ คือวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำเดือน 11 ซึ่งเป็นวันมหาปวารณา และวันคล้ายวันเกิดของพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ครบรอบ 119 ปี เวลา 17 นาฬิกา 15 นาที พระราชภาวนาวิสุทธิ์นำสาธุชนนั่งสมาธิกลั่นใจให้ใสเพื่อรองรับบุญใหญ่ เมื่อถึงเวลาอุดมมงคลท่านกดปุ่มประกอบพิธีเทคอนกรีต ทาวเวอร์เครนขนาดใหญ่ยกถังคอนกรีตลอยค้างกลางอากาศ ปิดท้ายด้วยพุทธภาษิตว่าทานในทักขิไณยบุคคลทั้งหลายย่อมมีผลมาก เหมือนบุคคลผู้ฉลาดหว่านพืชลงในนาดี

สปอตเชิญเริ่มต้นศักราชใหม่แห่งความสว่างไสว ต้อนรับปีใหม่ปีแห่งความสมปรารถนา ด้วยการสร้างมหากุศลครั้งสำคัญในพิธียกแคลดดิ้งแผ่นสุดท้ายและจุดประทีปบูชามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ยอดมหาปูชนียาจารย์ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ตรงกับวันที่ 1 มกราคม เวลา 17 นาฬิกา โดยพระราชภาวนาวิสุทธิ์เป็นประธานสงฆ์นำสาธุชนนั่งสมาธิกลั่นกายวาจาใจให้บริสุทธิ์ เมื่อถึงเวลา 18 นาฬิกาหลวงพ่อกดปุ่มอัญเชิญแคลดดิ้งแผ่นสุดท้ายขึ้นสู่เชิงชายมหาวิหารเพื่อติดตั้ง จากนั้นคณะเจ้าภาพผู้มีบุญทั้ง 73 แท่นเคลื่อนขบวนพานพุ่มดอกไม้และปาริชาติเข้าสู่แท่นประกอบพิธี กดปุ่มเปิดไฟส่องสว่างบูชามหาวิหาร แล้วสาธุชนพร้อมใจกันจุดประทีปบูชา ท่านประธานสงฆ์นำอธิษฐานจิต และย้ำว่าธรรมใดที่หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญบรรลุแล้ว เราในฐานะผู้ร่วมสถาปนาย่อมมีส่วนในธรรมนั้นด้วย สมดังคำที่ว่าทำที่ท่านได้ที่เรา

สปอตประกาศว่าสิ่งที่ปรากฏขึ้นได้ยากในโลกได้เกิดขึ้นแล้ว คือจักรแก้วซึ่งเป็นประธานแห่งรัตนะทั้งเจ็ด ได้จำลองลงมาให้ชาวโลกได้ประจักษ์ถึงอานุภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย จึงขอเชิญผู้มีบุญร่วมกันอยู่ ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนีและจุดประทีปบูชาผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในวันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม 2548 เวลา 17 นาฬิกา จักรแก้วจำลองครั้งนี้อยู่ในลักษณะกำลังทะยานเข้าสู่มหาวิหารพระมงคลเทพมุนีเพื่อน้อมสักการบูชายอดมหาปูชนียาจารย์ เป็นปฏิมากรรมอันทรงคุณค่าที่จะนำชาวโลกให้หันมาศึกษาเป้าหมายชีวิตที่แท้จริง และการอัญเชิญจักรแก้วครั้งนี้จะกลายเป็นภาพเหตุการณ์ครั้งสำคัญที่ประทับอยู่ในดวงใจของพวกเราทุกคนตราบนานเท่านาน

บอกว่าวันนั้นจะมีพิธีอัญเชิญจักรแก้วจักรแรกที่จะนำมาประดิษฐานหน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย เพราะฉะนั้นมาเอาบุญใหญ่กัน รายละเอียดหัวหน้าชั้นคงแจ้งไปแล้วว่าจะใส่เสื้ออย่างไร ทราบข่าวแล้วอย่ารอช้า

บอกว่าเห็นวิหารน้อยแล้วจะเริ่มปิติยินดีมากทีเดียว ให้เตรียมตัวให้ดีเพราะเหลือเวลาอีกแค่ 26 วันก็จะถึงธุดงค์ปีใหม่ ตอนนี้ต้องเคลียร์เครื่องกังวลให้หมดทุกเรื่อง สี่ห้าวันนั้นต้องใจใส ๆ เพราะจะมีบุญใหญ่คืออัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี พระเดชพระคุณหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในวันที่ 31 ธันวาคม เวลา 17.00 น. และให้ไปทบทวนหลักวิชาเรื่องการนั่งให้นานขึ้น นิ่งนานขึ้น ทำใจสบาย ๆ เพื่อไม่ให้ถึงเวลาจริงแล้วไปคิดเอาเอง

สปอตประกาศว่าสิ่งที่ปรากฏขึ้นได้ยากในโลกได้เกิดขึ้นแล้ว จักรแก้วคือประธานแห่งรัตนะเจ็ด เป็นสมบัติคู่บุญของพระเจ้าจักรพรรดิที่มีอานุภาพมากที่สุด บันดาลความสุขความสำเร็จได้ตามความปรารถนา ได้จำลองลงมาให้ชาวโลกประจักษ์ถึงอานุภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย จึงเชิญผู้มีบุญพันธุ์เรวตะทุกท่านร่วมกันอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี และร่วมกันจุดประทีปบูชาครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในวันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม พุทธศักราช 2548 เวลา 17 นาฬิกา

สปอตประกาศว่าสิ่งที่ปรากฏขึ้นได้ยากในโลกได้เกิดขึ้นแล้ว จักรแก้วคือประธานแห่งรัตนะเจ็ด เป็นทิพยสมบัติคู่บุญของพระเจ้าจักรพรรดิ มีอานุภาพมากที่สุด บันดาลความสุขความสำเร็จได้ตามความปรารถนา ได้จำลองลงมาให้ชาวโลกประจักษ์ถึงอานุภาพของพระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย เชิญผู้มีบุญร่วมกันอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี และจุดประทีปบูชาครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในวันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม 2548 เวลา 17 นาฬิกา

สารคดีเล่าวันเข้าถึงธรรมของพระมงคลเทพมุนี ณ อุโบสถวัดโบสถ์บน บางคูเวียง ปีนี้ตรงกับวันที่ 18 กันยายน 2548 ภาคเช้าเวลา 9.30 น. พระราชภาวนาวิสุทธิ์ประธานสงฆ์จุดเทียนธูปบูชาพระรัตนตรัยและเปิดกรวยสักการะครูวิชชาธรรมกาย แล้วนำสาธุชนนั่งสมาธิกลั่นใจ น้อมบูชาท่านผู้สละชีวิตเป็นเดิมพันจนค้นพบแผนผังชีวิตที่แท้จริงของมวลมนุษยชาติ พร้อมตั้งใจว่าท่านไปเกิดที่ไหนเราจะไปเกิดที่นั่น

ชวนทบทวนบุญที่ทำผ่านมาเมื่อวันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน 2548 คือบุญหล่อองค์พระพุทธปฏิมา แล้วเข้าสารคดีซึ่งเล่าว่าขบวนอัญเชิญเคลื่อนผ่านมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีมาสู่สภาธรรมกายสากล ในวันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน 2548 เพื่อประกอบพิธีหล่อองค์พระประธานประดิษฐาน ณ อาคารภาวนา 60 ปี สาธุชนทั่วทุกทิศเดินทางมาร่วมสถาปนาต้นแบบกายมหาบุรุษจำลองเป็นพุทธปฏิมากร ทำให้ภายในสภาธรรมกายสากลเนืองแน่นทั้งคนไทยและต่างประเทศ เวลา 17 นาฬิกา ท่านประธานสงฆ์นำอธิษฐานจิตและเชิญผู้มีบุญลุกขึ้นยืนเตรียมพิธี

ตั้งคำถามว่าเหตุใดพี่ชายคนที่สามจึงมารับเลี้ยงดูน้องแทนเตี่ยและแม่ เหตุใดลูกชายคนสุดท้องของพี่ชายคนที่สามจึงพิการหูหนวกตั้งแต่อยู่ในครรภ์ เนื่องจากพี่สะใภ้เป็นหัดเยอรมัน แต่โชคดีที่หมอไม่แนะนำให้ทำแท้ง บุพกรรมใดทำให้ผู้เขียนถูกไฟไหม้ที่ศีรษะจนผมแหว่ง และบุพกรรมใดจึงมีบุญได้มาเป็นฝ่ายช่างก่อสร้างมหาธรรมกายเจดีย์และมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ทั้งที่ทำงานเป็นล่ามแปลภาษาญี่ปุ่น แต่ได้มีส่วนออกแบบควบคุมงานก่อสร้างจนสำเร็จ ปิดท้ายด้วยคำถามว่าพี่สาวคนโตกับพี่เขยมีฐานะดีที่สุดในหมู่พี่น้อง มีเงินเยอะกว่าใคร แต่ไม่ชอบทำบุญกับพระสงฆ์ และพี่สาวคนโตกับพี่น้องที่เหลือเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาไหม

เฉลยว่าที่ได้เป็นฝ่ายช่างก่อสร้างมหาธรรมกายเจดีย์และมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ทั้งที่ทำงานเป็นล่ามแปลภาษาญี่ปุ่น เพราะในพุทธันดรที่ผ่านมาแม้ไม่ได้ออกบวชตามพระราชา ก็ทำหน้าที่กองเสบียงอย่างดีและได้ช่วยควบคุมการก่อสร้างอารามของพระราชาองค์ที่ออกบวชนั้น เมื่อสร้างเสร็จก็อธิษฐานจิตว่าชาติต่อไปขอให้ได้มาควบคุมการก่อสร้างอีก ผังนี้จึงติดตัวมา ส่วนภรรยาต้องแท้งลูกเพราะอดีตชาติมีกรรมสนับสนุนให้เพื่อนไปทำแท้ง โดยเพื่อนตั้งท้องแต่บอกว่ายังไม่พร้อม มาขอความช่วยเหลือ แล้วก็ช่วยจนสำเร็จ และผู้เขียนกับภรรยาเคยเป็นคู่บุญคู่บารมีกันมาตั้งแต่พุทธันดรที่ผ่านมา ได้สร้างบุญร่วมกันและอธิษฐานขอเป็นสามีภรรยากันอีก จึงไปพบรักกันที่ญี่ปุ่น ทั้งผู้เขียน ภรรยา และพี่สะใภ้ สร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียง

ผู้ที่ไม่มีวิหารน้อยให้ปฏิบัติธรรมที่บ้านรักษาใจให้ใส ส่วนผู้ที่อยู่ธุดงค์ให้นึกว่าเดินไกลคือได้ภาวนานานกว่าคนอื่น วันที่ 31 ธันวาคมจะมีพิธีอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐานที่หน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี พระผู้ปราบมาร เวลา 17.00 น. เสร็จพิธีก็ปฏิบัติธรรมแล้วเลิกเร็ว ไม่มีการนับถอยหลังแบบที่ทั่วไปเขาทำกัน เพื่อสงวนเวลาไว้ปฏิบัติธรรมและพักผ่อน เช้าวันที่ 1 มกราคมจะใส่บาตรพระที่ลานธรรมหน้ามหาธรรมกายเจดีย์ด้านทิศใต้ ที่ไปรับบุญทำความสะอาดกันมาเมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 ธันวาคม

บอกว่าเหลืออีกหนึ่งคืนก็จะถึงวันปิดงบบุญของชีวิตประจำปี การมาอยู่ที่นี่ก็เพื่อชำระกายวาจาใจให้สะอาดบริสุทธิ์ผ่องใส ให้เหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ คือพิธีอัญเชิญจักรแก้วไปประดิษฐานที่มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี จึงต้องเตรียมเนื้อเตรียมตัวรักษาใจให้ผ่องใส เพื่อไปเชื่อมบุญเก่าที่ทำผ่านมากับบุญที่จะส่งไปถึงในอนาคต

ถามนักเรียนว่าใครไปร่วมพิธีอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐานที่หน้ามหาวิหารของพระผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย แล้วให้สาธุตามลำดับว่าใครทำบุญทุกวันทั้งปี เกือบทุกวัน ขาดหนึ่งวัน หนึ่งอาทิตย์ หรือเกินหนึ่งอาทิตย์ พร้อมย้ำว่าพรุ่งนี้เป็นปีใหม่แล้ว อย่าให้ขาดอีก

พิธีอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน ณ ด้านหน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ตรงกับวันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม 2548 สาธุชนหลายหมื่นคนทั้งในและต่างประเทศมาร่วมบุญอย่างเนื่องแน่น เวลา 17 นาฬิกาพระราชภาวนาวิสุทธิ์นำนั่งสมาธิกลั่นใจให้ใสเพื่อเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ เมื่อถึงเวลาพระเดชพระคุณหลวงพ่อกดปุ่มประกอบพิธี เจ้าภาพผู้มีบุญถือสายสมบัติสีขาวเชื่อมสายบุญบารมี แล้วจุดประทีปต่อกันไปนับหมื่นนับแสนดวงจนสว่างทั่วบริเวณ พร้อมใจกันสวดสรรเสริญพระมงคลเทพมุนี และจุดพลุขึ้นสู่ท้องฟ้าเฉลิมฉลอง