ep032 ผังเวลา 68 ช่วง
อุทิศบุญ (111) ธุดงค์ปีใหม่ 2549 (94) จานดาวธรรม (74) เสาแก้วพันปี (69) ดุสิตบุรี (67) คุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง (63) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (55) มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (50) วงบุญพิเศษ (49) โชติกเศรษฐี (48) กองเสบียง (45) อัญเชิญจักรแก้ว (44) วิหารน้อย (43) ชฎิลเศรษฐี (42) กฎแห่งกรรม (39) กฐิน 2548 (35) อนุโมทนาบุญ (33) ตัดรอนวิบาก (32) เนื้อนาบุญ (32) วิชชาธรรมกาย (31) มรณานุสติ (30) เร่งเสาแก้วพันปี 300 ต้น (30) มันมองมาทำไม (27) ปาณาติบาต (25) สมบัติจักรพรรดิ (25) เมณฑกเศรษฐี (24) พระเจ้าจักรพรรดิ (23) จักรแก้ว (22) บุพกรรม (20) ยมโลก (20) บำเพ็ญสมณธรรม (17) มหาวิหารคุณยายอาจารย์ (15) รัตนะเจ็ด (15) ลาสิกขา (15) ที่สุดแห่งธรรม (14) พระอรหันต์ (14) ไม่ประมาท (13) กาลวริยเศรษฐี (12) จาตุมหาราชิกา (12) กรรมนิมิต (10) บวชตลอดชีวิต (10) นิโรธสมาบัติ (9) ความรู้สากล (8) ตักไม่พร่อง (8) พระมหากัสสปะ (7) พุทธานุภาพ (7) รักษาศีลแปด (6) ลงทะเบียนธุดงค์ (6) บุญบันดาล (5) ปิยวาจา (5) ข้าวยาคู (4) สิ่งประหลาด (4) อจินไตย (4) 266 วัดชายแดนใต้ (3) ตัดความตระหนี่ (3) ทีฆตาละยักษ์ (3) นากุ้ง (3) ปิดงบบุญประจำปี (3) พุทธพยากรณ์ (3) มหาสังฆทาน (3) วงกลมสองชั้น (3) หูดที่นิ้ว (3) กุศลศรัทธา (2) ชมรมพุทธศาสตร์ (2) ชายสามโบสถ์ (2) ต่อมทอนซิลอักเสบ (2) ทำร้ายชีวิตกุ้ง (2) บวชห้าพรรษา (2) บวชเสียผ้าเหลือง (2) ผังเก่า (2) ฝันเห็นพ่อ (2) พระราชา (2) รวยข้ามคืน (2) สร้างบารมีกับหมู่คณะ (2) สุมนเทพ (2) อธิษฐานขอบวช (2) อานุภาพบุญ (2) เดรัจฉานกถา (2) โจรถูกเสียบหลาว (2) ใช้แรงงานสัตว์เกินไป (2) กระทบกระทั่งกับสหธรรมิก (1) กายธรรม (1) กินได้อยู่ได้ (1) กุ้งเป็นโรค (1) กู้ยืมมาลงทุน (1) ขุมสมบัติเจ็ดขุม (1) คนธรรพ์ (1) ครูหญิงกุ้ง (1) ชมรมพุทธบางซื่อ (1) ชายร่างกายสีดำ (1) ชีวิตคืออะไร (1) ชี้หน้าผู้ใหญ่ (1) ซิสต์ (1) ญาณทัศนะ (1) ดับหยาบไปหาละเอียด (1) ดื่มสุราสูบบุหรี่ (1) ตัดมวยผม (1) ตั้งท้องทานเนื้อสัตว์ไม่ได้ (1) ต้นตาลใหญ่ (1) ถวายเป็นพระราชกุศล (1) ทหารบก (1) ธรรมโฆษก (1) นั่งกรรมฐานรักษาโรค (1) นางกาฬี (1) นิสัยชอบบวช (1) บวชช่วงปิดเทอม (1) บวชสามครั้ง (1) บวชไม่สึก (1) บัลลังก์ตัดสินความ (1) บ้านที่แท้จริง (1) ปฏิบัติธรรมตีสี่ (1) ประเทศสเปน (1) ปลอมตัวเป็นชาย (1) ปั้นดินน้ำมัน (1) ปีติศรัทธา (1) ผังบวชไม่ต่อเนื่อง (1) ผ่าตัดทุกปี (1) พระนางพิมพา (1) พระบวชใหม่ 50 รูป (1) พันธุ์เรวตะ (1) พ่อใส่ชุดขาว (1) มหานรกขุมสอง (1) มหาเศรษฐีภายในเจ็ดวัน (1) มะเร็งขั้วหัวใจและปอด (1) มุกกุ้งแห้ง (1) รวยในภพเบื้องหน้า (1) รับอาสา (1) ล้างบาปไม่ได้ (1) วิบากกรรมสุรา (1) สงสารโยมแม่ (1) สวดมนต์ทำวัตร (1) สารเคมีในกุ้ง (1) หนึ่งพันกหาปณะ (1) หนุมาน (1) หยุดในหยุด (1) หลักวิชาการบวช (1) หูทิพย์ตาทิพย์ (1) เขตของยักษ์ (1) เจ้าของบุญ (1) เด็กวัดตั้งแต่เจ็ดขวบ (1) เถียงพ่อเถียงแม่ (1) เลิกกิจการนากุ้ง (1) เหตุที่ลาสิกขา (1) เห็นดวงตอนลืมตา (1) แสงสีเหลืองรอบหัว (1) โยนพระเข้าไปในกล่อง (1) โรคหืดหอบ (1) โรงพยาบาลราชวิถี (1) โรงเรียนพาณิชย์ (1) โอกาสบุญ (1) ใครสร้างโลก (1) ใช้ปัญญาโต้ตอบยักษ์ (1) ไม่ใช่ดวงธรรม (1) ไสยเวทย์หม้อข้าว (1)
กล่าวคาถาสำเร็จว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม คำขวัญเมื่อเราสว่างโลกก็สว่างด้วย และเนื้อนาบุญสี่ระดับ คือมหาธรรมกายเจดีย์ของโลก มหาจุฬามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว และพระในตัวของเรา
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อทีละข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญที่สั่งสมมาทั้งหมด หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาที ทุกหนึ่งชั่วโมงหยุดใจหนึ่งนาทีที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม จนถึงสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
วันนี้เป็นวันที่ 50 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 217 วันจะเข้าพรรษาอีกครั้ง และผ่านวันปีใหม่มา 340 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ พร้อมย้ำว่าต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดเป็นอันตราย มีอบายภูมิรองรับอยู่
บอกว่าวันนี้มีกรณีศึกษากฎแห่งกรรมดี ๆ ที่ทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมมากขึ้น พูดชื่อเรื่องอย่างติดขัดเพราะเขียนไว้หลายชื่อจนสับสน แล้วบอกว่ายังมีมินิซีรีส์อีกเรื่องคือกาลวริยเศรษฐี ผู้ได้ขุมมหาสมบัติจากยักษ์ ก่อนจะไปถึงตรงนั้นให้มาแต่งเนื้อแต่งตัวด้วยรอยยิ้มกันก่อน
ช่วงเพลงยิ้มกันทุกวันอย่าเก็บไว้ แล้วย้ำว่าถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่าแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน ต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จทั้งในบ้านและนอกบ้านด้วยการนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า ต่อด้วยเพลงคั่นอีกเพลงที่ transcript จับได้เป็นคำร้องซ้ำ ๆ เรื่องความรวย
สอนว่าเมื่อเจริญมรณานุสติจนเกิดความสะดุ้งในใจว่าเราต้องตายแน่ ก็จะขวนขวายในการสั่งสมบุญบารมีและดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท เป็นเรื่องที่ต้องระลึกนึกถึงความตายให้ได้ทุกวัน
อธิบายว่าบ้านที่แท้จริงของผู้มีบุญพันธุ์เรวตะอยู่ที่สุดแห่งธรรม ที่พักกลางทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ บ้านในเมืองมนุษย์เป็นบ้านชั่วคราวไว้อาศัยสร้างบุญบารมีเท่านั้น แม้ร่างกายก็เป็นเรือนของใจที่ชั่วคราวเหมือนกัน บ้านที่แท้จริงของใจคือกายธรรม เตือนว่าถ้าคิดว่าโลกนี้เป็นบ้านจริงก็จะทุ่มสร้างทรัพย์ร้อยล้านสองร้อยล้านจนหืดขึ้นคอ พอสร้างเสร็จก็ตาย ถ้าจับหลักตรงนี้ได้จะรู้ว่าแค่ไหนพอเพียง ในเมืองมนุษย์เอาแค่กินได้อยู่ได้ก็พอ ส่วนกินดีอยู่ดีนั้นต้องไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ
อนุโมทนาสาธุการกับพุทธบุตรที่เพิ่งบวชเมื่อวันที่ 3 ธันวาคมจำนวน 50 รูป ซึ่งจะเดินทางไปปฏิบัติธรรมตั้งแต่วันที่ 7 ถึงวันที่ 18 ธันวาคม เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทั้งหมดล้วนเป็นผู้บริหารที่มีภารกิจมากแต่ก็ละเครื่องกังวลมาบวช แล้วให้โอวาทว่าจะบวชสั้นเพียงไหนก็ตาม วัตถุประสงค์ของการบวชมีเพียงประการเดียวคือทำพระนิพพานให้แจ้ง สลัดตนให้พ้นจากกองทุกข์ เติมความบริสุทธิ์ให้ตัวเองทุกวันทุกคืน และต้องมีปีติสุขภาคภูมิใจจากการเป็นพระวันต่อวันจึงจะถูกหลักวิชา ช่วงที่เป็นเพศบรรพชิตต้องทำให้กลั่นกล้ายิ่งกว่าตอนเป็นคฤหัสถ์
ช่วงเพลงที่ร้องว่าหยุดเฉย ๆ แค่หยุดใจอย่างเดียวก็จะเห็นดวงแก้วใสในตัวเราเอง นั่งเครียดไปทำไม บอกให้นั่งเฉย ๆ ยังนั่งเคี่ยวเข็ญอยู่แล้วจะเป็นอย่างไร
ทบทวนว่าเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องที่ศึกษามาแล้วสามเรื่อง คือชฎิลเศรษฐีที่มีภูเขาทองตักไม่พร่อง โชติกเศรษฐีที่มีปราสาทแก้ว มีต้นกัลปพฤกษ์และขุมทรัพย์เกิดขึ้นตักไม่พร่อง และเมณฑกเศรษฐีที่มีแพะกายสิทธิ์ทองคำมากมาย เมื่อวานศึกษาเรื่องกาลวริยเศรษฐีตอนที่หนึ่ง วันนี้จะมาตอนที่สอง แต่ขอทบทวนตอนที่หนึ่งก่อน
สารคดีเล่าว่าอานุภาพของบุญมีพลังมหาศาล เมื่อบุญส่งผลอะไรก็ต้านไม่อยู่ คนที่ยากจนมาแต่เกิดหากมีใจเป็นบุญก็อาจแก้ไขให้กลับรวยขึ้นมาได้ในทันใด การให้ผลของบุญนั้นเป็นอจินไตย คิดตามและเข้าใจได้ยาก บางคนอาจไม่เชื่อ แต่เคยมีมาแล้วในอดีตดังเรื่องกาลวริยเศรษฐีที่มีสมบัติมากจนไม่อาจคำนวณนับได้ เดิมท่านและภรรยาเป็นคนยากจนเข็ญใจมาก ข้าวแต่ละมื้อแทบไม่มีกิน แต่เมื่อพร้อมเพียงกันตัดความตระหนี่ถวายอาหารในส่วนของตน ชีวิตก็พลิกผัน
สารคดีเล่าว่าภรรยาของนายกาลวริยะเป็นหญิงมีปัญญาและมีศรัทธาในพระพุทธศาสนา เช้าวันหนึ่งขณะนางกำลังจัดเตรียมอาหารเช้าซึ่งมีเพียงข้าวยาคูกับน้ำผักดองเล็กน้อยให้สามี พระมหากัสสปเถระได้ออกจากนิโรธสมาบัติที่เข้าอยู่เจ็ดวัน แล้วรำพึงว่าวันนี้จะสงเคราะห์ใคร จึงเห็นภรรยาของนายกาลวริยะเข้ามาในญาณทัศนะ ท่านเห็นว่าหากคนทั้งสองได้ถวายอาหารบิณฑบาตแก่ท่าน สมบัติใหญ่จะบังเกิดขึ้น จึงครองจีวรอุ้มบาตรไปยืนอยู่หน้าเรือนของนายกาลวริยะ
สารคดีเล่าว่านางดีใจมากที่เนื้อนาบุญมายืนอยู่เบื้องหน้า จึงนิมนต์พระเถระให้รับบาตรแล้วใส่ข้าวยาคูที่เตรียมไว้ทั้งหมดลงในบาตร โดยมิได้นึกว่าตนและสามีจะบริโภคอะไร นางตัดความตระหนี่ให้หลุดขาดจากใจแล้วน้อมถวายด้วยความปลาบปลื้ม เมื่อแจ้งให้นายกาลวริยะทราบ เขาก็ปีติยินดีอย่างยิ่งและอนุโมทนาในบุญนั้น ฝ่ายพระมหากัสสปะกลับไปยังมหาวิหาร น้อมถวายข้าวยาคูแด่พระบรมศาสดา พระองค์ทรงรับแต่เพียงพอสำหรับพระองค์แล้วทรงถวายต่อให้พระภิกษุรูปอื่น ด้วยพุทธานุภาพข้าวยาคูส่วนที่เหลือเพียงพอสำหรับพระภิกษุถึงห้าร้อยรูป
สารคดีเล่าว่าพระมหากัสสปเถระทูลถามพระบรมศาสดาถึงผลบุญที่นายกาลวริยะและภรรยาจะได้รับ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงพยากรณ์ว่าด้วยอานุภาพแห่งบุญนี้ทั้งสองจะกลายเป็นมหาเศรษฐีภายในเจ็ดวัน ข่าวนี้แพร่สะพัดไปทั่วเมือง มหาชนต่างคลางแคลงว่าทรัพย์มหาศาลจะบังเกิดขึ้นกับคนทั้งสองได้อย่างไร และคอยดูว่าคำพยากรณ์จะเป็นจริงหรือไม่ โดยเฝ้าคอยกันอยู่ถึงหนึ่งวันเต็ม
ชวนทบทวนว่าพระมหากัสสปะเป็นพระอรหันต์หมดกิเลสแล้ว ท่านเข้านิโรธสมาบัติเจ็ดวันเจ็ดคืนโดยไม่ถอนถอย นั่งนิ่งอยู่ในอิริยาบถเดียว คำว่านิโรธแปลว่าหยุด คือหยุดในหยุดเข้าไปเรื่อย ๆ ไม่ซ้ำที่เลย ดับหยาบไปหาละเอียด เมื่อไม่มีกิเลสอาสวะเหนี่ยวรั้งก็สว่างและบริสุทธิ์เข้าไปเรื่อย ๆ ครบเจ็ดวันตามที่ตั้งใจไว้จึงถอยออกมาเอง แล้วเอาบุญบารมีและพลังความบริสุทธิ์นั้นมาอนุเคราะห์สัตว์โลก
อธิบายว่าเมื่อออกจากนิโรธสมาบัติ ท่านจะตรวจตราด้วยญาณทัศนะโดยคำนวณทั้งหมดว่าสรรพสัตว์คนไหนโดยเฉพาะมนุษย์เหมาะสมที่จะเป็นเจ้าของบุญนี้ ภาพนั้นจะปรากฏขึ้นในญาณของท่าน จึงไปโปรดสองสามีภรรยากาลวริยะซึ่งอาหารมื้อนั้นแทบเรียกว่ามื้อสุดท้าย แล้วยกตัวอย่างว่าถ้าใครเป็นเจ้าของบุญพอเห็นเนื้อนาบุญมายืนอยู่ข้างหน้าก็จะเกิดปีติศรัทธาขึ้นทันที เหมือนพอบอกว่าเสาแก้วพันปีสามร้อยต้นต้นละร้อย เจ้าของบุญได้ฟังก็กลิ้งมาเลย ถ้าไม่ใช่เจ้าของบุญก็ฟังเฉย ๆ คิดดูก่อน นางไม่กังวลเลยว่าจะมีกินหรือไม่มีกิน จะอดตายหรือจะถูกสามีที่เหนื่อยจากงานต่อว่า คิดแต่จะเอาบุญอย่างเดียว
ย้ำว่าพระมหากัสสปะหวังอนุเคราะห์จริง ๆ เพราะอาหารมื้อนั้นเป็นมื้อแรกของการออกจากนิโรธสมาบัติหลังอดมาเจ็ดวัน ท่านก็ยังไม่ฉันแต่นำไปถวายพระบรมศาสดา ชวนให้ลองอดสองวันดูจะรู้ว่ายากเพียงไร แล้วอธิบายว่าการที่ข้าวยาคูนิดเดียวแบ่งให้พระได้ห้าร้อยรูปเป็นเรื่องพุทธานุภาพ ขนาดวิชาไสยเวทย์ยังทำหม้อข้าวหม้อดินเล็ก ๆ ให้ตักเลี้ยงคนได้จนอิ่มจุก นั่นวิชาเด็ก ๆ ยังทำได้ พุทธานุภาพจึงไม่มีประมาณ อีกทั้งการแบ่งถวายพระให้เป็นมหาสังฆทานที่มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประมุขและมีพระอริยสาวกร่วมด้วย ทำให้บุญยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก และย้ำว่าพระพุทธองค์ทรงคำนวณตรวจตราเห็นตามความจริงว่าทั้งสองจะได้สมบัติเป็นบรมเศรษฐีจึงพยากรณ์ ไม่ใช่ตรัสไปลอย ๆ
สารคดีตอนที่สองเล่าว่าพระราชาเสด็จออกนอกพระนคร แล้วรับปากว่าจะส่งอาหารไปให้โจรที่ถูกลงโทษเสียบหลาว เมื่อจะเสวยพระกระยาหารในเวลาเย็นจึงทรงระลึกได้ จึงรับสั่งให้เจ้าหน้าที่ตีกลองประกาศว่าผู้ใดสามารถนำอาหารนี้ไปให้แก่โจรได้ จงมารับทรัพย์หนึ่งพันกหาปณะไป
สารคดีเล่าว่าเจ้าหน้าที่ตระเวนตีกลองประกาศถึงสามครั้งก็ไม่มีผู้ใดกล้ารับอาสา เพราะกลางคืนภายนอกพระนครเต็มไปด้วยอันตราย ทั้งภัยจากภูตผีปีศาจ สัตว์ร้าย และโจรผู้ร้าย แต่ภรรยาของนายกาลวริยะได้ยินข่าวก็ขอรับอาสาทันทีโดยไม่พรั่นพรึง ราชบุรุษจึงนำนางไปแสดงตัวต่อพระราชา พระองค์ทรงมีเมตตาและตรัสถามว่านางทราบหรือไม่ว่าหนทางนั้นน่าหวาดกลัวเพียงไร เมื่อได้รับคำยืนยันอย่างมั่นใจ จึงให้นางปลอมตัวเป็นชาย ผูกสอดอาวุธอย่างครบครัน แล้วให้ถือถาดอาหารสำหรับเสวยของพระองค์ออกจากพระนครไป
สารคดีเล่าว่าภายนอกพระนครในยามดึกสงัดนั้นมืดมิดยิ่งนัก แต่นางก็เดินไปด้วยความองอาจ กระทั่งถึงโคนต้นตาลใหญ่อันเป็นที่สิงสถิตของยักษ์ชื่อทีฆตาละ ยักษ์เห็นมนุษย์เดินเข้ามาในเขตที่อยู่ของตนจึงร้องทักด้วยเสียงน่าสะพรึงกลัวว่าจงหยุด บัดนี้เจ้าได้กลายเป็นอาหารของข้าแล้ว นางแม้หวาดกลัวแต่ควบคุมสติได้ ยืนนิ่งแล้วใช้ปัญญาโต้ตอบว่าเจ้ากินเราไม่ได้ เราไม่ใช่อาหารของเจ้า เราเป็นทูตของพระราชาจะนำอาหารไปมอบให้บุรุษผู้ถูกเสียบหลาวอยู่ เมื่อยักษ์ถามหาเครื่องยืนยัน นางก็ชี้ถาดอาหารสำหรับพระราชาทรงเสวยเป็นหลักฐาน
สารคดีเล่าว่ายักษ์ขอให้นางนำข่าวไปประกาศให้ว่าบัดนี้นางกาฬีผู้เป็นธิดาของสุมนเทพ ภรรยาของทีฆตาละยักษ์ ได้คลอดบุตรแล้ว แล้วมอบขุมสมบัติใหญ่เจ็ดขุมซึ่งมีอยู่ที่โคนต้นตาลนั้นให้นางเป็นค่าตอบแทน ระหว่างเดินไปนางก็เปล่งร้องแจ้งข่าวนั้นไปพร้อมกัน ข่าวแพร่สะพัดไปทั่วในหมู่อมนุษย์ กระทั่งสุมนเทพซึ่งกำลังนั่งอยู่ท่ามกลางสมาคมของยักษ์ได้ยินก็ยินดี จึงให้เรียกนางเข้ามา เมื่อได้ฟังข่าวจากปากของนางอีกครั้งก็ทั้งดีใจและเลื่อมใสในความกล้าหาญของนาง จึงยกขุมทรัพย์จำนวนมากที่อยู่ภายใต้ร่มเงาของต้นไม้นั้นให้นางด้วย
สารคดีเล่าว่าเมื่อรับมอบทรัพย์แล้ว นางรีบนำอาหารไปให้บุรุษที่ถูกตัดสินประหารด้วยการเสียบหลาวรับประทาน เมื่อป้อนเสร็จก็เอาผ้ามาเช็ดปากให้ ฝ่ายโจรร้ายเมื่อได้รับสัมผัสจากมือของนางก็รู้ว่าเป็นผู้หญิง จึงคิดหาทางรอดชีวิตด้วยการจะถอนตัวออกจากหลาว แล้วกัดมวยผมของนางไว้ นางไม่หวั่นไหวเพราะเตรียมตัวมาพร้อม จึงชักดาบที่เหน็บไว้ตัดมวยผมนั้นจนขาดแล้วเดินทางกลับทันที
ครูไม่ใหญ่ออกความเห็นว่าเรื่องจบเร็วจนอยากรู้ต่อ แต่ทั้งหมดเห็นได้ว่าบุญบันดาล บุญที่ถวายพระมหากัสสปะซึ่งถวายต่อเป็นมหาสังฆทานทำให้เกิดผลเช่นนี้ ทบทวนว่าพระราชาระลึกได้ตอนจะเสวยเย็นว่ารับปากไว้ แต่กลางคืนในป่าและที่เสียบหลาวโจรนั้นเปลี่ยว ที่จริงน่าจะมีผู้กล้าอยู่ แต่ไม่ใช่โอกาสบุญของเขาจึงไม่กล้า เมื่อจะรวยข้ามคืนบุญก็บันดาลให้มีช่องมีทาง แม้เป็นเรื่องฉุกละหุกก็ให้มีเหตุคือการเป็นทูตนำอาหารของพระราชาไปให้โจร
อธิบายว่าใครเข้าไปในเขตของยักษ์ยักษ์จับกินได้ แต่กลับเกิดบทสนทนาขึ้นโดยที่ใจของนางไม่มีความสะพรึงกลัว นี่ก็เป็นบุญบันดาล และยักษ์เองก็ออกนอกเขตที่ตนถูกสั่งให้เฝ้าไม่ได้ จึงต้องอาศัยนางเป็นทูตส่งข่าว นางประกาศไปตลอดทางเพราะมองไม่เห็นอมนุษย์ แต่อมนุษย์มีหูทิพย์ตาทิพย์จึงได้ยินและบอกกันต่อ ๆ ไป พ่อตายักษ์คือสุมนเทพได้ยินก็ปลื้มว่าหลานคนแรกเกิดแล้ว จึงสั่งให้รีบขนสมบัติไปให้อีก ครูไม่ใหญ่หยอกว่าหลานน่าจะได้ชื่อเกี่ยวกับความรักเพราะเป็นหลานคนแรก
บอกว่าพรุ่งนี้จะติดตามตอนที่สามว่ากาลวริยเศรษฐีเป็นเศรษฐีจริงหรือไม่ เพราะตอนนี้เขายกสมบัติให้แล้วแต่ยังต้องดูว่าจะขนกันอย่างไร แล้วบอกว่าถึงเวลารวยของเราแล้ว แม้เราจะไม่รวยปุบปับ ไม่รวยฉุกละหุก ไม่รวยข้ามคืนเหมือนนาง แต่ให้มาเอาบุญใหญ่ก่อนเพื่อไปรวยในภพเบื้องหน้า ส่วนปัจจุบันก็สร้างบารมีให้เต็มที่ ให้ความรวยระดับนี้เป็นเพียงเศษตังค์สำหรับสร้างบารมีในภพชาติต่อไป
ถามว่าเหลืออีกกี่วันจะถึงธุดงค์ปีใหม่ ได้คำตอบว่า 25 วัน จึงย้ำให้เตรียมเนื้อเตรียมตัวเตรียมใจให้ปลอดกังวล ร่างกายแข็งแรง แล้วมาเอาบุญใหญ่ ลงทะเบียนวันที่ 29 ธันวาคม เข้าอยู่ธุดงค์ปฏิบัติธรรมด้วยใจใส ๆ เพื่อจะได้กราบพระที่อัญเชิญจักรแก้วในวันที่ 31 ธันวาคม เวลา 17.00 นาฬิกา ซึ่งเป็นวันปิดงบบุญชีวิตประจำปีว่าปีนี้ทำบุญทุกวันไม่เคยขาด ทั้งทาน ศีล ภาวนา
สปอตเชิญชวนยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชชัยปี 2549 ด้วยการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 1 มกราคม ณ ลานมหาธรรมกายเจดีย์ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี ปีนี้แตกต่างจากทุกปีเพราะได้จำลองมหาวิหารคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มาเป็นวิหารน้อย เพื่อชำระกายวาจาใจของลูกหลานยายให้บริสุทธิ์ผ่องใส ได้เข้าถึงพระธรรมกายภายในและมีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอัศจรรย์ทันใช้ในชาตินี้ ดังเช่นภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีในสมัยพุทธกาล พร้อมแจ้งเบอร์สอบถามและให้ติดต่อผู้ประสานงานภาคที่สังกัด
สปอตประกาศว่าสิ่งที่ปรากฏขึ้นได้ยากในโลกได้เกิดขึ้นแล้ว จักรแก้วคือประธานแห่งรัตนะเจ็ด เป็นสมบัติคู่บุญของพระเจ้าจักรพรรดิที่มีอานุภาพมากที่สุด บันดาลความสุขความสำเร็จได้ตามความปรารถนา ได้จำลองลงมาให้ชาวโลกประจักษ์ถึงอานุภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย จึงเชิญผู้มีบุญพันธุ์เรวตะทุกท่านร่วมกันอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี และร่วมกันจุดประทีปบูชาครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในวันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม พุทธศักราช 2548 เวลา 17 นาฬิกา
ช่วงสปอตจิงเกิลของช่องดีเอ็มซี ร้องซ้ำว่าดีเอ็มซี ช่องนี้ช่องเดียว คั่นก่อนเข้าช่วงกรณีศึกษา
เกริ่นว่าจะมาฟังเรื่องราวกรณีศึกษากัน บอกว่าชื่อเรื่องนี้เขียนไว้หลายอันจนสับสน ชื่อเรื่องคือมันมองมาทำไม มันไม่ใช่คน มันไม่ใช่สัตว์ รอบ ๆ หัวมีแสงสีเหลือง กำลังจ้องมองมา แล้วชวนเปิดรายการด้วยเพลงยิ้มแล้วรวยก่อน
ช่วงเพลงยิ้มแล้วรวยก่อนเข้าเนื้อหากรณีศึกษา
ผู้เขียนเล่าว่าพ่อรับราชการเป็นทหารบกอยู่ในกรุงเทพ ปกติชอบสวดมนต์นั่งสมาธิและไปทำบุญตามวัดต่าง ๆ เป็นประจำ ตอนหนุ่มเคยสูบบุหรี่และดื่มเหล้าแต่เลิกได้ในภายหลัง เมื่ออายุ 59 ปีป่วยเป็นมะเร็งที่ขั้วหัวใจกับปอด หมอบอกว่าถ้าไม่ผ่าตัดจะอยู่ได้สามเดือน ถ้าผ่าจะอยู่ได้หกเดือน แม่ตัดสินใจให้ผ่า หลังผ่าเสร็จพ่ออยู่ต่อได้ถึงสี่ปี ระหว่างนั้นสวดมนต์ทำวัตรเช้าเย็นและใส่บาตรทุกวันจนวาระสุดท้ายของชีวิต
ครูไม่ใหญ่แทรกว่าการต้องผ่าตัดทำให้เกิดจิตสำนึกว่าตายแน่ จึงฟิตขึ้นมาสวดมนต์ทำวัตรเช้าเย็นและใส่บาตร แต่จริง ๆ เราไม่จำเป็นต้องมีสิ่งเหล่านี้มาเตือนสติ ทำได้โดยไม่ต้องป่วยด้วยการทำความเข้าใจว่าชีวิตคืออะไร ชีวิตคือความเป็นอยู่ อยู่เพื่อสร้างบารมีทำพระนิพพานให้แจ้ง ทำจิตให้บริสุทธิ์เพื่อหลุดพ้นจากทุกข์ วัตถุประสงค์ของชีวิตมีเพียงเท่านี้ แล้วเตือนว่าบางคนฟังคำสอนแล้วไม่ค่อยเข้าใจ กลับไปฟังเดรัจฉานกถา คือภาษานกภาษากา คำพูดที่ไม่เกิดประโยชน์ ฟังแล้ววนเวียนอยู่อย่างนั้น
ผู้เขียนเล่าว่าหลังคุณพ่อเสียชีวิตไปหนึ่งเดือน จึงรักษาศีลแปดทุกวัน ก่อนหน้านั้นถือศีลแปดเฉพาะวันพระตั้งแต่สมัยเรียน วันหนึ่งนอนอยู่ที่หน้าโต๊ะหมู่บูชาซึ่งมีรูปถ่ายของพ่อที่ใช้ในงานศพตั้งอยู่ด้วย แล้วฝันว่าเห็นพ่อในรูปมีอาการกระสับกระส่าย เหงื่อแตก ถามว่าเป็นอะไรท่านก็ไม่ตอบ จากนั้นมีชายร่างกายสีดำใส่เสื้อสีดำมาพาพ่อไป ผู้เขียนเดินตามไปดู สองข้างทางมีแต่ความมืด จนไปถึงบัลลังก์ที่มีคนตัดสินความ แต่ไม่ได้ยินว่าเขาพูดอะไรกัน เห็นแต่ภาพ
ครูไม่ใหญ่แทรกว่าในฝันยังมีอีกคนที่คุ้นกันแต่ยังไม่เข้าใจเรื่องราวความจริงของชีวิตและหลักวิชา แล้วบอกว่าที่พ่อไปอยู่นั้นคือยมโลกของมหานรกขุมสอง กำลังทุกข์ใจมาก หวาดกลัวสะดุ้ง ทั้งที่ตอนเป็นมนุษย์รู้สึกกล้าหาญดี พร้อมชวนให้นึกภาพว่าความรู้สึกของคนที่ต้องไปนั่งอยู่ข้างหน้าบัลลังก์นั้นเป็นอย่างไร
ผู้เขียนเล่าว่าอีกหนึ่งเดือนต่อมาก็ฝันเห็นพ่ออีกครั้ง ครั้งนี้พ่อใส่ชุดขาว หน้าตาผ่องใสมาก พ่อบอกในฝันว่าจะไปปฏิบัติธรรมถือศีลแปดหนึ่งวัน แล้วบอกว่าเดี๋ยวพ่อก็จะไปเกิด จากนั้นพ่อก็หายไป และไม่เคยฝันเห็นพ่ออีกเลย
ผู้เขียนเล่าว่าหลังคุณพ่อเสียชีวิตก็ปฏิบัติธรรมมากขึ้น ตื่นตีสี่มาสวดมนต์นั่งสมาธิ ใส่บาตรอุทิศให้คุณพ่อก่อนไปโรงเรียน กลับจากโรงเรียนก็สวดมนต์นั่งสมาธิอีก ทำอย่างนี้เรื่อยมา ในระยะนั้นรู้สึกว่าไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็เห็นเป็นจุดวงกลมสองชั้น ชั้นนอกมีแสงสีขาวเหมือนแสงอาทิตย์กระทบกระจก คิดว่ากระจกตาผิดปกติแต่ไม่เจ็บปวดตาจึงไม่ได้ไปหาหมอ ปล่อยผ่านมาหลายปีจนปัจจุบันก็ยังเห็นอยู่
เล่าถึงการทักทายชาวสเปนว่าโอลา แล้วเล่าว่าท่านผู้นี้บอกว่าขณะนี้รัฐบาลจะสนับสนุนเรื่องศาสนาว่าประชาชนทุกคนควรมีโอกาสศึกษาศาสนาให้กว้างขวางขึ้น จึงกำลังเตรียมแก้กฎหมายเดิมที่ให้โรงเรียนมัธยมทั่วประเทศสอนได้เฉพาะศาสนาคริสต์คาทอลิก ซึ่งเป็นกฎหมายที่มีมาตั้งแต่สร้างชาติ ให้เปิดกว้างศึกษาศาสนาอื่นได้ ท่านจะเปิดจานดาวธรรมและชวนชาวสเปนดูด้วย เพราะเขาอยากรู้คำตอบเรื่องเหล่านี้มานานแต่ไม่รู้จะถามใคร พอถามก็ถูกห้ามถาม แล้วยกตัวอย่างคำถามว่าใครสร้างโลก ที่ตอบกันว่าเทพเจ้าสร้างและใช้เวลาเจ็ดวัน ส่วนหนุมานในรามเกียรติ์ของฮินดูจินตนาการไกลกว่านั้นอีก แค่หาวก็เป็นดาวเป็นเดือนซึ่งก็เป็นโลกใบหนึ่ง จึงควรเปิดโอกาสให้ศึกษาความรู้สากล
ผู้เขียนเล่าว่าตนเป็นลูกคนโต มีพี่น้องสามคน คลอดที่โรงพยาบาลหญิงซึ่งปัจจุบันคือโรงพยาบาลราชวิถี แม่เล่าว่าตอนแรกเกิดได้หนึ่งวันมีสิ่งประหลาดเกิดขึ้น คือพยาบาลนำลูกใส่กล่องมาให้แม่ดู ครูไม่ใหญ่หยอกไปตลอดว่าอะไรคือสิ่งประหลาด ใส่กล่องแล้วยังไม่ประหลาด
ผู้เขียนเล่าว่าคุณแม่เห็นสิ่งประหลาดที่มาพร้อมกล่อง ไม่ใช่คนไม่ใช่สัตว์ หัวมันกลม ๆ ใบหน้าสีดำใหญ่มาก รอบ ๆ หัวมีแสงสีเหลืองใหญ่ จ้องมองดูลูกที่ยังอยู่ในกล่องไม่ยอมไปไหน คุณแม่เห็นอยู่คนเดียวจึงตกใจ เรียกคุณน้าที่นอนเฝ้าให้ตื่นก็ไม่ตื่น จึงเขย่าแล้วท่องนโม แล้วโยนพระที่คล้องคออยู่เข้าไปในกล่องที่ลูกนอน สิ่งประหลาดนั้นจึงหายไป
ผู้เขียนเล่าว่าตอนเด็กซนมาก ตั้งแต่สามขวบก็ปีนเล่นอยู่บนต้นไม้ได้ทั้งวันจนพี่เลี้ยงที่บ้านควบคุมไม่ได้ ซึ่งครูไม่ใหญ่แทรกหยอกว่านี่ก็เข้าเค้าประหลาดว่าเป็นคนหรือเปล่า เรียนหนังสือไม่ค่อยสนใจแต่ก็จบ ม.3 แล้วมาเรียนต่อสายพาณิชย์ โรงเรียนพาณิชย์แห่งนี้เป็นจุดเริ่มต้นการเข้าสู่กระแสบุญ เพราะเพื่อนสนิทอยู่ชมรมพุทธศาสตร์ ตอนแรกไปรอเพื่อนอยู่หน้าชมรมแล้วฟังเขาสวดมนต์จนชอบเสียงสวดมนต์มาก จึงเริ่มสวดมนต์เช้าเย็น ถือศีลแปดอาทิตย์ละครั้ง และได้เป็นธรรมโฆษก
ผู้เขียนเล่าว่าจบการศึกษาแล้วทำงานได้ระยะหนึ่งก็ไม่รู้จะทำอะไรต่อจึงแต่งงาน สามีมีพี่น้องห้าคน ชายสี่หญิงหนึ่ง สามีเป็นคนที่สอง ตั้งแต่อายุเจ็ดขวบเขาไปเป็นเด็กวัด เป็นคนเดียวในบรรดาพี่น้องที่อยู่วัดตั้งแต่เด็ก ส่วนคนอื่นอยู่กับพ่อแม่หมด เขาอยู่วัดจนเรียนจบชั้น ม.ปลาย แล้วได้บวช แต่กลับกลายเป็นว่ามีบุญบวชอยู่ถึงห้าพรรษาจึงลาสิกขา
ผู้เขียนเล่าว่าสาเหตุที่สามีลาสิกขาคือสงสารโยมแม่และน้อง ๆ ที่ยังลำบากและมีหนี้สินอยู่ ครูไม่ใหญ่เตือนทันทีว่าอย่าอ้างเหตุผลอย่างนี้ อันนี้ให้เฉพาะรายนี้รายเดียว เราไม่จำเป็นต้องเรียนแบบ
ครูไม่ใหญ่เตือนว่าถ้าเคยบวชแล้วสึกออกไป อย่าไปทำปาณาติบาต อย่าไปดื่มเหล้าเจ้าชู้เล่นการพนัน เพราะอย่างนี้เรียกว่าบวชเสียผ้าเหลือง ส่วนสามีของผู้เขียนไปทำนากุ้งกับครอบครัวที่ทำอยู่ก่อนแล้ว โดยไม่ได้คิดอะไร คิดแค่ว่าอาชีพอะไรก็ได้ที่สุจริตและช่วยครอบครัวได้ ครูไม่ใหญ่จึงแทรกว่าคิดได้อย่างไร
ผู้เขียนเล่าว่าสามีทำนากุ้งอยู่หลายปีก็ไม่มีทีท่าว่าจะมีกำไรและช่วยให้น้อง ๆ ตั้งตัวได้ เพราะต้องลงทุนมาก เงินลงทุนก็ต้องไปกู้ยืมเขามา ได้มาก็ต้องเอาไปใช้หนี้ ต่อมาประสบปัญหากุ้งป่วยเป็นโรค มีตะไคร่สีเขียวขึ้นตามตัว
ครูไม่ใหญ่เล่นมุกว่ากุ้งตัวยาวแต่ผอม ประเทศไหนผอมที่สุดก็คือกุ้งแห้ง แล้วเล่าเรื่องที่ผู้ติดตามท่านหนึ่งซึ่งอยู่ในวัดเล่าให้ฟังว่ามีครูผู้หญิงที่เพื่อนครูเรียกว่าหญิงกุ้ง วันหนึ่งครูให้เด็กปั้นดินน้ำมัน เด็กปั้นกุ้ง ครูโกรธมากถึงขั้นเข้าไปพูดในห้องพักครู เด็กจึงอธิบายว่าที่บ้านแม่ชอบเอากุ้งแห้งไปตากแดด เขาเห็นอย่างนี้จนเจนตา อย่างอื่นไม่คุ้น และตัวเขากินกุ้งแห้งทุกมื้อ จึงต้องปั้นกุ้ง สัตว์อื่นก็ไม่ชำนาญ ครูไม่ใหญ่ชมว่าก็เป็นเหตุผลที่ดี
ผู้เขียนเล่าว่ารัฐบาลสั่งห้ามไม่ให้ทำนากุ้ง และเพื่อนบ้านรอบ ๆ บริเวณนั้นมาฟ้องร้องว่านากุ้งทำให้ข้าวในนาของเขาเสียหาย เมื่อส่งกุ้งไปขายที่ไหนเขาก็ไม่รับซื้อ ตีกลับอย่างเดียว โดยบอกว่ามีสารเคมีอยู่ในกุ้ง สุดท้ายก็เจ๊งจึงต้องเลิกกิจการ รวมระยะเวลาที่ทำอยู่ประมาณสี่ถึงห้าปี ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเจ๊งมาตามลำดับ เจ๊งมาก เจ๊งปานกลาง กับเจ๊งน้อย ๆ หลายปีมารวมกันเข้าก็เจ๊งหมด
ช่วงเพลงคั่นที่ร้องปลอบใจว่าจนแล้วก็ทนหน่อย ทำใจดี ๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็รวย
ผู้เขียนเล่าว่าสามีไปบวชอีกครั้งหนึ่งและจะบวชไปเรื่อย ๆ ช่วงที่บวชได้ครึ่งพรรษาแรกท่านทรมานมากจากโรคหืดหอบที่เป็นอยู่ แต่ท่านไม่ยอมไปหาหมอ ไม่ยอมฉันยา นั่งกรรมฐานอย่างเดียว เวลาผ่านไปหนึ่งปีโรคก็แพ้ไปเอง ปัจจุบันไม่มีอาการแล้ว ฉันของเย็นได้ ไม่ต้องฉันยาก็ไม่มีอาการใด ๆ
ผู้เขียนเล่าว่าตอนตั้งท้องลูกชายคนนี้ทานเนื้อสัตว์ไม่ได้เลย ทานได้แต่ผักและไข่ ช่วงท้องก็ยังปฏิบัติธรรมเช่นเดิม พอคลอดมาได้ลูกชายเป็นเด็กที่ฉลาดพูด แต่เวลาสอบกลับได้เกรดเฉลี่ยไม่ดีเลยทั้งที่ดูลักษณะแล้วน่าจะได้ดีกว่านี้ แต่เขามีนิสัยชอบบวช คิดจะบวชตั้งแต่เด็ก พอปิดเทอมก็บอกว่าจะบวช บวชมาแล้วสามครั้ง ปัจจุบันอายุ 9 ขวบ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเรียนไปก็ไร้สาระ ไม่ใช่วิชาของชีวิต
ผู้เขียนเล่าว่าตั้งแต่ลูกชายอายุสองขวบกว่าก็ป่วยเป็นต่อมทอนซิลอักเสบเรื้อรัง ไข้ค่อนข้างสูง เคยชักหนึ่งครั้ง ต้องไปโรงพยาบาลทุกอาทิตย์จนถึงอายุห้าขวบ พอครบห้าขวบหมอสั่งผ่าตัดและตัดเอาต่อมทอนซิลทั้งสองข้างออกไป ผ่าแล้วก็หาย แต่กลับมีหูดเกิดขึ้นที่นิ้วข้างขวา ต้องผ่าแล้วก็ขึ้นมาใหม่ ทำให้ต้องไปผ่าทุกปี ปัจจุบันผ่าไปสามครั้งแล้วกลายเป็นซิสต์เป็นเม็ดปูดขึ้นมาขนาดไข่จิ้งจก ครูไม่ใหญ่หยอกว่าทำไมไม่ใช้วิธีดึงออก
ตั้งคำถามว่าเหตุการณ์ที่ลูกฝันถึงคุณพ่อนั้นเป็นความจริงไหม คุณพ่อเมื่อตายไปแล้วขณะนี้ไปอยู่ที่ไหน มีความเป็นอยู่อย่างไร ได้รับบุญที่อุทิศให้หรือไม่ และได้ไปเกิดแล้วตามที่ลูกฝันหรือเปล่า
ตั้งคำถามว่าอดีตสามีทำร้ายชีวิตกุ้งไว้มาก ต้องแก้วิบากกรรมอย่างไรให้บางลง บุพกรรมใดทำให้ได้รู้จักกันตั้งแต่ท่านยังบวชครั้งแรกและมาพบกันในลักษณะดังกล่าว เพราะแต่งงานแล้วก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันอย่างคู่อื่น ถ้าจะเจอกันต้องโทรศัพท์นัดกันโดยมีเหตุผลว่าไปทำบุญหรือไปธุระ ต้องทำบุญอย่างไรเพื่อแก้ไขวิบากกรรมและทำอย่างไรจึงจะได้อยู่พร้อมกันทั้งพ่อแม่ลูก ถามต่อว่าสิ่งประหลาดที่คุณแม่เห็นตอนคลอดลูกที่โรงพยาบาลเป็นตัวอะไร จ้องมองลูกมาทำไม และทำไมพอแม่โยนพระใส่แล้วจึงหายไป และถามว่าดวงที่ลูกเห็นตอนลืมตาซึ่งเป็นวงกลมสองชั้นนั้นใช่ดวงธรรมหรือไม่ ถ้าใช่ทำไมจึงเห็นได้ทั้งที่ไม่ได้นั่งสมาธิ และถ้าน้อมดวงนั้นกลับมาไว้ในท้องจะทำให้เข้าถึงองค์พระธรรมกายภายในได้หรือไม่
ตั้งคำถามว่าลูกชายมีอุปนิสัยชอบบวชในช่วงปิดเทอม บวชไปแล้วสามครั้ง ผู้ใหญ่ทางบ้านบอกว่าอย่าให้บวชมากเพราะกลัวจะเป็นชายสามโบสถ์ แต่ลูกชายไม่ยอม จะบวชให้ได้ จะเป็นอะไรหรือไม่ กรรมใดทำให้ลูกชายเป็นต่อมทอนซิลอักเสบตั้งแต่สองขวบต้องหาหมอทุกอาทิตย์ แล้วถูกผ่าตัดตัดต่อมทอนซิลออกทั้งสองข้างตอนห้าขวบ กรรมใดทำให้ต้องผ่าตัดหูดทุกปีจนกลายเป็นซิสต์และต้องผ่าอีก จะแก้ไขวิบากกรรมอย่างไร และตัวลูก ลูกชาย กับอดีตสามี เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร
ช่วงเพลงคั่นก่อนตอบคำถาม ที่ร้องว่าไม่เคยสุขอย่างนี้เลย แค่หยุดนิ่งเฉย ๆ ก็สุขที่สุด
ตอบว่าเหตุการณ์ที่ลูกฝันถึงพ่อสอดคล้องกับความเป็นจริงบางส่วน เพราะเกิดจากบุญรักษาศีลเจริญภาวนาบันดาล รวมกับความระลึกนึกถึงท่านที่ละโลกไปแล้ว คุณพ่อตายแล้วช่วงแรกวนเวียนอยู่เจ็ดวัน แล้วถูกเจ้าหน้าที่พาตัวไปยมโลกเพราะกรรมดื่มสุราสูบบุหรี่ ไปอยู่หน้าบัลลังก์พระยายม แต่บุญที่ทำในพระพุทธศาสนายังต่อเนื่องมาช่วยอุ้มเอาไว้ จึงถูกวินิจฉัยให้เจ้าหน้าที่ไปส่งที่สวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา เป็นคนธรรพ์ชั้นสูง และได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้ว ตรงกับที่ฝันว่าท่านจะไปเกิด
ตอบว่าอดีตสามีต้องมาอยู่วัดตั้งแต่เจ็ดขวบขณะที่ลูกคนอื่นอยู่กับพ่อแม่หมด เพราะบุญที่เคยบวชมาหลายชาติจึงบันดาลให้ต้องมาผูกพันอยู่กับวัด บวชครั้งแรกนานห้าปีแต่ภายหลังสึกออกมาแต่งงานแล้วกลับไปบวชใหม่อีกครั้ง เพราะอดีตชาติท่านก็เป็นอย่างนี้ คือบางชาติบวชยาว บางชาติบวชสั้น บวชแล้วสึก จึงทำให้บุญบวชไม่ต่อเนื่อง ผังบวชไม่หนาแน่นและยังขาดตอนอยู่ ส่วนการจะบวชตลอดชีวิตขึ้นอยู่กับตัวเอง ถ้าตั้งใจมั่นแน่วแน่ที่จะสลัดตนให้พ้นจากทุกข์ก็บวชได้ตลอด
ตอบว่าอดีตสามีป่วยเป็นหืดหอบและแพ้กลิ่น เพราะกรรมเลี้ยงกุ้งไว้ขายที่ได้ทำลายชีวิตกุ้งเอาไว้มากในปัจจุบัน บวกกับกรรมใช้แรงงานสัตว์จนมากเกินไปในอดีต มารวมส่งผล ที่หายได้ก็เพราะการประพฤติธรรมบำเพ็ญสมณธรรมในเพศของพระภิกษุ การจะแก้ไขวิบากกรรมทำร้ายชีวิตกุ้งให้เบาบางต้องบำเพ็ญสมณธรรมทุกวัน แล้วอุทิศส่วนบุญให้สัตว์ที่เคยเบียดเบียนเอาไว้ หนักก็จะเป็นเบา เบาก็จะหาย
ย้ำว่าต้องใช้บุญอย่างเดียวจึงจะตัดรอนวิบากกรรมและสู้กับบาปได้ ไม่ใช่ล้างบาปอย่างที่จินตนาการกัน คำปลอบใจแบบบอกว่าไม่เป็นไรเดี๋ยวจัดการให้นั้นเป็นคำปลอบใจสำหรับเด็ก ๆ ที่จริงควรบอกความจริงว่าเป็นอย่างนั้นแต่มีวิธีแก้ เมื่อบาปเกิดขึ้นกับตัวก็ต้องแก้ที่ตัว เกิดขึ้นกับใจก็ต้องแก้ที่ใจของตัวเอง อย่างนี้จึงจะถูกหลักวิชา
ตอบว่าลูกได้รู้จักอดีตสามีตั้งแต่ท่านยังบวชครั้งแรก เพราะเคยเจอกันมาก่อนในอดีตในสถานที่ซ้ำ ๆ กันเหมือนปัจจุบัน เป็นผังเก่า ในอดีตลูกกับท่านเคยเป็นเพื่อนร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะ อยู่ไปอยู่มาจากเพื่อนก็กลับมาเป็นคู่รักและอยู่ด้วยกันช่วงสั้น ๆ ระหว่างอยู่ร่วมกันสามีมักอธิษฐานเสมอว่าสาธุขอให้ได้บวช อยากบวชจัง ดังนั้นต่อมาสามีจึงมักหนีไปบวชเสมอ จึงติดนิสัยเบื่อ ๆ อยาก ๆ ข้ามชาติมา ทำให้อยู่ร่วมกันในลักษณะแปลก ๆ ดังกล่าว แนะให้ร่วมอนุโมทนาในการบวชของท่านไปเลย โดยทำคล้ายพระนางพิมพาที่ตัดใจอนุโมทนาเมื่อเจ้าชายสิทธัตถะออกบวช ซึ่งจะทำให้ลูกได้มีส่วนแห่งบุญที่ท่านบวชด้วย อย่าไปอธิษฐานว่าเมื่อไรพ่อแม่ลูกจะได้อยู่ด้วยกัน ให้คิดว่าท่านไปดีแล้วก็อนุโมทนาสาธุ แล้วเราจะไปอยู่ร่วมกันที่สุดแห่งธรรม
ตอบว่าสิ่งประหลาดที่คุณแม่เห็นตอนคลอดลูกที่โรงพยาบาลนั้นคือการเห็นที่เกิดจากจิตผลิตขึ้นเอง ความจริงไม่ได้มีอะไร แต่ที่พอแม่โยนพระใส่แล้วภาพหายไป เพราะแม่มั่นใจและสบายใจว่าพระคุ้มครอง ส่วนดวงที่ลูกเห็นตอนลืมตาเป็นวงกลมสองชั้นนั้นคืออาการผิดปกติของดวงตา ไม่ใช่ดวงธรรมแต่อย่างใด ให้รีบไปหาจักษุแพทย์ตรวจ
ตอบว่าลูกควรสนับสนุนลูกชายที่มีอุปนิสัยชอบบวชช่วงปิดเทอม เพราะเขากำลังมีกุศลศรัทธา ซึ่งดีกว่าใช้เวลาช่วงนี้ไปเที่ยวเตร่เฮฮาอย่างไร้สาระ ปิดเทอมก็เอามาบวชเสีย ส่วนคำว่าชายสามโบสถ์นั้นหมายถึงคนที่บวชมาสามครั้งแล้วยังเอาดีไม่ได้เลยจึงน่าอาย แต่ลูกชายบวชแต่ละครั้งก็เอาดีได้ และบวชที่โบสถ์เดียว จึงเป็นคนละความหมายกัน
ตอบว่าลูกชายเป็นต่อมทอนซิลอักเสบเพราะกรรมที่ในอดีตเถียงพ่อเถียงแม่บ่อย ๆ วิบากกรรมนี้จึงมาส่งผล ส่วนที่ต้องผ่าตัดหูดทุกปีนั้น ในอดีตชาติเดียวกันนั้นตอนเป็นวัยรุ่น นอกจากจะเถียงผู้หลักผู้ใหญ่และพ่อแม่แล้ว ยังชอบใช้นิ้วชี้หน้าผู้ใหญ่ที่ท่านตักเตือนด้วย จึงมาส่งผลที่นิ้ว และบางทีในชาตินั้นก็แอบไปดื่มเหล้าเมามาย วิบากกรรมสุราจึงมาส่งผลทำให้เรียนหนังสือไม่ค่อยเก่งด้วย จะแก้ไขต้องให้เขาบวชไปเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่เกิดกุศลศรัทธา และให้เคารพอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่พร้อมมีปิยวาจา วิบากกรรมจึงจะหนักเป็นเบา เบาก็จะหาย
ตอบว่าตัวลูก ลูกชาย และอดีตสามีที่บวชพระ เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมา โดยตัวลูกเป็นกองเสบียง ส่วนอดีตสามีเมื่อครองเรือนได้ระยะหนึ่งก็ออกบวชกับหมู่คณะ แต่ได้กระทบกระทั่งกับเพื่อนสหธรรมิกจึงแยกออกไปในชาตินั้น แต่ความจริงเขาก็ยังมีสายบุญกับหมู่คณะอยู่ ส่วนตัวลูกชายในอดีตชาติที่ผ่านมา ช่วงวัยรุ่นเคยเกเร แต่ธรรมะก็กลับใจแล้วได้มาบวชอยู่กับหมู่คณะจนตลอดชีวิต
ท่องบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
อ่านรายนามผู้ร่วมบูชาธรรมโครงการเร่งสร้างเสาแก้วพันปี 300 ต้น
อ่านรายนามผู้ร่วมบุญกับพุทธบุตร 266 วัดในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยชมรมพุทธบางซื่อร่วมบุญวัดละ 112 บาท และวันนี้ยังเพิ่มกฐินรายวันอีกหนึ่งกองเป็นกองที่ 30 แล้วขออนุโมทนาสาธุการให้รวยเร็วรวยแรงรวยล้นฟ้า ให้รวยบุญรวยบารมีเข้าถึงพระธรรมกายกันทุกคน และขอแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก
ท่องคำขวัญว่าพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง และธรรมกายคือพระในตัวคุณ แล้วชวนพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัย โดยหันลำโพงไปทางภาคใต้ของผืนแผ่นดินไทยและสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้