ชฎิลเศรษฐี

บอกว่าผู้มีบุญที่มาในวันสถาปนาจักรแก้ววันที่ 31 ธันวาคม 2548 จะต้องใส่เสื้อชุดนี้มาอยู่ธุดงค์ จึงให้ช่วยกันลงมติเลือกแบบ โดยคัดมาแล้วห้าแบบ ลายเป็นภูเขาทองกับจักรแก้ว ตรงกระเป๋ามีจักร ส่วนภูเขาทองคือภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีที่ผุดขึ้นหลังบ้านเพราะบุญที่สั่งสมมา ซึ่งจำลองมาเป็นมหาวิหารคุณยายอาจารย์ที่ประดิษฐานรูปหล่อทองคำของคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ความต่างของเวอร์ชัน 5 กับ 6 อยู่ที่ด้านหลัง คือจักรแก้วอยู่ในมหาวิหารหรือไม่ ผลการยกมือในห้องเสมอกัน จึงให้กลิ้งกลางเข้ามา

เปิดเผยเหตุผลว่าการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ปีนี้จะแตกต่างจากทุกปีที่เคยอยู่ เพราะได้จำลองมหาวิหารคุณยายอาจารย์มาเป็นวิหารน้อยที่คุณยายมอบให้ลูกหลานของท่านมาอยู่ธุดงค์ประหัตประหารกิเลส วิหารหลังนี้จะทำให้คำว่าอยู่กลด ทุกข์พบสุขเจอ หมดยุคไป และท่านอยากให้ผู้ที่อยู่ในวิหารน้อยนี้ร่ำรวยเหมือนชฎิลเศรษฐี และมีธรรมะภายในได้บรรลุธรรมเหมือนที่ท่านได้บรรลุ

ทบทวนเสื้อเวอร์ชัน 6 ที่ช่วยกันเลือกเมื่อวาน ว่ามีกระดุมสองเม็ดตามที่ขอ ด้านหลังเป็นกระปุกภูเขาทองของชฎิลเศรษฐี ซึ่งกำลังรวบรวมเรื่องราวของท่านอยู่ และจะมีเรื่องเมณฑกเศรษฐีกับโชติกเศรษฐีเรียงออกมาเรื่อย ๆ เสื้อนี้ใส่ได้ทุกเพศทุกวัย และย้ำว่างานวันนั้นอย่าใส่เสื้อบั้งไฟพญานาคมาเพราะเป็นคนละงานกัน

อธิบายว่าการเป็นพระเจ้าจักรพรรดิเป็นได้ด้วยประการเดียวคือการสั่งสมบุญให้เต็มที่ ให้ถูกเนื้อนาบุญและถูกหลักวิชา และแยกว่าสมบัติจักรพรรดิเป็นอย่างหนึ่ง พระเจ้าจักรพรรดิเป็นอีกอย่างหนึ่ง อย่างชฎิลเศรษฐี เมณฑกเศรษฐี โชติกเศรษฐี มีสมบัติจักรพรรดิคือตักไม่พร่อง แต่ไม่ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิเพราะไม่มีรัตนะเจ็ดและไม่ได้เป็นผู้ปกครองทวีปทั้งสี่ ส่วนคำว่าจักรพรรดินั้นรู้กันทั่วโลกแม้ไม่ใช่ชาวพุทธ จนขอยืมเอาไปใช้ต่อท้ายคำว่ากษัตริย์ แต่จักรพรรดิจริง ๆ ไม่ต้องไปรบราฆ่าฟัน เพราะเขาจะมามอบเมืองให้เอง

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ กับกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม และมีมินิซีรีส์ชฎิลเศรษฐีด้วย โดยจะให้ดูชฎิลเศรษฐีก่อนตอนเข็มยาวถึงเลขสิบสอง เข็มสั้นถึงเลขแปด แล้วขออนุญาตคุณยายว่าหนูน้อยอาจได้ดูเลยเวลานอนไปสักนิดหน่อยก่อนจะไปนอนกัน

เปิดเรื่องที่มหานครตักกสิลา ราชธานีแห่งแคว้นคันธาระ ซึ่งมีชื่อเสียงจนผู้คนตั้งแต่สามัญชนถึงพระราชาเดินทางมาแสวงหาความรู้ ที่นั่นมีเรื่องเล่าขานถึงมหาเศรษฐีผู้เป็นเจ้าของภูเขาทองคำสูงถึง 82 ศอก ซึ่งบังเกิดขึ้นด้วยอำนาจบุญของท่าน ประวัติของท่านน่าอัศจรรย์เพราะต้องระหกระเหินตั้งแต่วันแรกที่ลืมตาดูโลก ถูกทิ้งลงแม่น้ำตั้งแต่แรกเกิดแต่รอดมาได้ด้วยอานุภาพบุญ และเมื่อได้สมบัติอัศจรรย์ก็ไม่หวงแหน สละออกบวชในเพศสมณะเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง

เล่าว่าที่กรุงพาราณสีมีธิดาเศรษฐีผู้งดงามมาก บิดาหวงแหนจึงให้อยู่บนปราสาทชั้นที่เจ็ดกับทาสหญิงรับใช้เพียงคนเดียว วันหนึ่งนางเปิดหน้าต่างรับลม มีวิทยาธรเหาะผ่านมาเห็นแล้วหลงใหลจึงเข้าไปอยู่ร่วมกับนางฉันสามีภรรยา นางจึงตั้งครรภ์และปกปิดไว้ กระทั่งครบสิบเดือนก็คลอดทารกเพศชาย แต่เพราะกลัวมารดาบิดาจึงจำใจสั่งให้หญิงรับใช้เอาเด็กใส่ภาชนะ ปิดให้แน่นหนา วางพวงดอกไม้ไว้เบื้องบน แล้วนำไปลอยในแม่น้ำ ถ้าใครถามก็ให้บอกว่าเป็นพิธีกรรมของนายหญิง

ทารกน้อยลอยไปตามกระแสน้ำจนถึงท่าน้ำแห่งหนึ่ง หญิงสองคนที่กำลังอาบน้ำเห็นภาชนะลอยมา คนหนึ่งบอกว่าภาชนะเป็นของฉัน อีกคนบอกว่าสิ่งที่อยู่ในภาชนะเป็นของฉัน เมื่อเปิดออกเห็นทารกน่ารักก็เกิดความรักและอยากเป็นเจ้าของทั้งสองคน ตกลงกันไม่ได้จึงไปถึงศาล ศาลตัดสินไม่ได้จึงทูลให้พระราชาตัดสิน ผลคือหญิงที่เป็นอุปัฏฐากของพระมหากัจจายนเถระเป็นฝ่ายได้เด็กไป นางตั้งชื่อว่าชฎิลเพราะวันแรกเกิดผมของเด็กรุงรังยุ่งเหยิง และตั้งใจจะถวายเด็กให้บวชในสำนักของพระเถระ

เมื่อชฎิลโตขึ้นเริ่มรู้เดียงสา พระมหากัจจายนเถระจาริกมาถึงนครพาราณสีและไปบิณฑบาตที่เรือนของหญิงผู้นี้ นางจึงถวายเด็กน้อยแด่พระเถระ พระเถระรับแล้วตรวจดูบุญกรรมของเด็กด้วยญาณทัศนะ เห็นว่าเขาสั่งสมบุญไว้ในกาลก่อนและจะต้องเสวยสมบัติใหญ่ในเพศคฤหัสถ์ก่อน อีกทั้งยังเล็กนักและญาณยังไม่แก่รอบ จึงพาไปฝากไว้ที่เรือนของอุบาสกผู้เป็นอุปัฏฐากคนหนึ่งในนครตักกสิลา ซึ่งรับเลี้ยงดูเสมือนบุตรชายของตน

ในเรือนของอุบาสกมีสินค้าเหลือค้างมานานถึงสิบสองปีเป็นจำนวนมาก เขานำไปขายในตลาดและมอบหมายให้เด็กชายชฎิลดูแลสินค้าแทน ด้วยมหาทานบารมีที่เด็กสั่งสมมาในกาลก่อน เทวดาผู้รักษาพระนครจึงดลบันดาลให้มหาชนทั้งปวงมุ่งไปซื้อของกับเด็กชายเพียงผู้เดียว จนสินค้าหมดสิ้นภายในวันเดียว เมื่อเจ้าของกลับมาไม่เห็นสินค้าก็ตกใจคิดว่าเด็กทำสินค้าฉิบหาย แต่พอทราบว่าขายหมดแล้วก็อัศจรรย์ใจ คิดว่าเด็กคนนี้เป็นผู้มีบุญ

เมื่อชฎิลเจริญวัยเป็นชายหนุ่ม อุบาสกยกบุตรสาวให้และสร้างเรือนให้คนทั้งสอง ในวันที่ชฎิลกับภรรยาเข้าอาศัยเรือนใหม่ เพียงเขาก้าวข้ามธรณีประตูเหยียบพื้นเรือนด้วยขาข้างเดียว ภูเขาทองคำเหลืองอร่ามสูงถึง 82 ศอกก็ชำแรกแผ่นดินผุดขึ้นที่พื้นที่หลังเรือนทันที สร้างความโกลาหลแก่มหาชน เมื่อพระราชาทรงทราบจึงแต่งตั้งเขาให้ดำรงตำแหน่งเศรษฐีพร้อมพระราชทานฉัตรประจำตำแหน่ง มหาชนจึงเรียกขานเขาว่าชฎิลเศรษฐี

ย้ำว่าวันงานให้ใส่เสื้อจักรแก้วเวอร์ชันภูเขาทอง ซึ่งจำลองมาจากมหาวิหารคุณยายอาจารย์ที่ประดิษฐานรูปเหมือนทองคำของท่าน และมหาวิหารคุณยายอาจารย์ก็จำลองมาจากภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีตามข้อมูลของพระอาจารย์ที่ค้นมา จึงนำมาทำเป็นเสื้อประวัติศาสตร์ของการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ปีนี้ โดยตั้งใจจะเปลี่ยนแบบเสื้อไปทุก ๆ ปีแล้วเก็บไว้เป็นเสื้อประวัติศาสตร์

อธิบายความเข้าใจเพิ่มขึ้นจากเมื่อวานว่าเหตุที่ต้องเลือกสองอย่างและให้เปอร์เซ็นต์ทั้งสองสูง เพราะบางครอบครัวทำครบสามร้อยต้นไปแล้ว แต่สมาชิกทั้งครอบครัวก็อยากมาอยู่ด้วย จึงต้องมีกันคนละหลัง เพราะวิหารน้อยหลังหนึ่งอยู่ได้คนเดียว ไม่ใช่หลังหนึ่งเข้าไปทั้งครอบครัวเพราะนี่ไม่ใช่เต็นท์ นี่คือวิหารน้อยกลอยใจของยาย ที่จำลองวิหารของคุณยายอาจารย์และภูเขาทองหลังบ้านของชฎิลเศรษฐี

สารคดีเล่าว่ามีเพียงชฎิลเศรษฐีเท่านั้นที่สามารถใช้จอบขุดทองคำจากภูเขาทองได้ บุคคลอื่นแม้มีกำลังมหาศาลเพียงใด เมื่อขุดลงไปย่อมปรากฏราวกับขุดลงในที่หินดาด ชฎิลเศรษฐีดำรงอยู่ในเพศคฤหัสถ์เรื่อยมาจนอายุมากขึ้น วันหนึ่งเกิดความเบื่อหน่ายในการครองเรือนและปรารถนาอย่างยิ่งที่จะออกบวช จึงเฝ้าคิดหาหนทางที่ตนจะได้ออกบวชเรื่อยมา

ชฎิลเศรษฐีคิดว่าถ้าทั่วชมพูทวีปไม่มีตระกูลที่มีทรัพย์สมบัติมหาศาลเสมอตระกูลของตน บุตรทั้งหลายคงไม่ยินยอมให้บวช แต่ถ้ามีอยู่ก็คงได้บวช จึงให้คนเดินทางไปทั่วชมพูทวีปเพื่อสอบหาตระกูลที่เสมอกัน ก็รู้ว่ายังมีมหาเศรษฐีที่มีสมบัติอัศจรรย์อยู่ คือท่านเมณฑกเศรษฐีแห่งภัททิยนคร แคว้นอังคะ และท่านโชติกเศรษฐีแห่งกรุงราชคฤห์ แคว้นมคธ ท่านจึงยินดีอย่างยิ่งว่าจะได้บวชแล้ว แล้วเข้าเฝ้าทูลขอพระราชานุญาตออกบวช

เมื่อได้รับพระราชานุญาต เศรษฐีกลับสู่เรือนแล้วเรียกบุตรชายทั้งสามมามอบสมบัติ โดยทดสอบว่าบุตรคนใดมีบุญพอจะครอบครองภูเขาทองคำได้ จึงมอบจอบด้ามทองให้ไปขุดทอง ปรากฏว่าบุตรคนโตและคนรองใช้กำลังกายเพียงใดก็ขุดทองไม่ขึ้น แต่พอบุตรคนเล็กขุดลงไป ทองคำก็หลุดออกมาราวกับดินเหนียว เศรษฐีจึงมอบภูเขาทองให้บุตรคนเล็ก และกล่าวกับสองคนพี่ว่าภูเขาทองนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพื่อพวกเจ้าแต่เกิดเพื่อพ่อและน้องคนเล็ก ให้ใช้สอยร่วมกัน แล้วชฎิลเศรษฐีผู้ปราศจากความอาลัยแม้ในภูเขาทองคำสูงแปดสิบสองศอกก็ก้าวออกจากเรือนไปอย่างองอาจ ออกบวชในสำนักของพระบรมศาสดา บำเพ็ญสมณธรรมเพียงสองสามวันก็ทำพระนิพพานให้แจ้ง บรรลุเป็นพระอรหันต์

สืบบุพกรรมว่าย้อนไปหนึ่งพุทธันดร ในสมัยพระกัสสปทศพล หลังพระบรมศาสดาปรินิพพาน มหาชนร่วมกันสร้างพระเจดีย์ทองคำบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ สุวรรณเจดีย์นี้สูงหนึ่งโยชน์ ใช้หรดาลและมโนศิลาแทนดินเหนียว ใช้น้ำมันแทนน้ำ ก่อด้วยอิฐทองคำที่มีค่านับแสน ขณะก่อสร้างยังขาดทองคำอยู่จำนวนหนึ่ง พระอรหันต์ขีณาสพองค์หนึ่งจึงอาสานำข่าวบุญไปแจ้งชาวนคร ท่านไปสู่ตระกูลช่างทองซึ่งขณะนั้นนายช่างทองกำลังทะเลาะกับภรรยาอยู่ เมื่อพระเถระกล่าวเชิญชวนว่าทองสำหรับทำหน้ามุขที่พระเจดีย์ยังไม่พอ นายช่างทองก็หงุดหงิดเพราะความโกรธภรรยา จึงตะคอกไปว่าท่านจงโยนพระศาสดาของท่านลงในน้ำแล้วจงไปเสีย

ฝ่ายภรรยาได้ยินอย่างนั้นก็ตกใจ รีบเตือนสติสามีว่าท่านโกรธดิฉันก็ควรจะด่าหรือตีดิฉันเท่านั้น เหตุใดจึงทำเวรในพระพุทธเจ้า นายช่างทองจึงเข้าไปหมอบลงแทบเท้าพระเถระอ้อนวอนขอให้อดโทษ พระเถระบอกว่าอาตมาไม่ได้ถูกท่านว่ากล่าวอะไรเลย ท่านจงให้พระศาสดาอดโทษให้เองเถิด พร้อมแนะให้ทำหม้อดอกไม้ทองคำสามใบบรรจุไว้ภายในพระเจดีย์ บุตรชายเห็นว่ากิจที่เกิดกับบิดาย่อมเป็นภาระของบุตรด้วย จึงร่วมทำหม้อดอกไม้ทองคำกับบิดา ทั้งสองสละทองคำจำนวนมากทำหม้อทองคำอย่างประณีตงดงาม แล้วนำบรรจุในพระเจดีย์และไปกราบขอขมาพระบรมศาสดาเบื้องหน้ามหาสุวรรณเจดีย์

สรุปว่าด้วยวิบากกรรมแห่งการกล่าวคำดูหมิ่นพระศาสดาผู้ทรงพระคุณอันยิ่งใหญ่ เป็นเหตุให้ตลอดหนึ่งพุทธันดรเขาถูกทิ้งลงแม่น้ำมาแล้วถึงเจ็ดอัตภาพ ส่วนผลแห่งการบูชาพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยหม้อดอกไม้ทองคำที่วิจิตรงดงาม กระทำด้วยจิตอันเลื่อมใสศรัทธาในพระคุณของพระบรมศาสดา ด้วยอานุภาพบุญนี้ในปัจจุบันชาติภูเขาทองคำจึงผุดขึ้นเพื่อเขาและบุตรชายคนเล็ก และมีเพียงสองคนนี้ที่นำทองคำจากภูเขานั้นมาได้ นับเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นจริงในครั้งพุทธกาลและเล่าขานสืบต่อกันมากระทั่งปัจจุบัน

สอนว่าเพราะท่านถึงจุดอิ่มตัวจึงสละออกจากสมบัติได้ แล้วให้ลองดูตัวเราว่าอิ่มในเรื่องสมบัติแล้วยัง จนเบื่อแล้วหรือยัง หรือเราจะเบื่อความจนมากกว่า แต่ของท่านเบื่อความรวย คนที่รวยจนเบื่อไม่ได้มีอยู่ท่านคนเดียว มีกับผู้มีบุญทุก ๆ ท่านที่ทำบุญพิเศษอย่างนี้ พอถึงจุดหนึ่งจะเข้าใจว่าสมบัติคือเครื่องมือสำหรับสร้างบารมี จึงนำออกไปทำทานอย่างยิ่งใหญ่ นี่คือข้อคิดที่เราต้องย้อนมองว่าเราจะเป็นได้เพียงผู้ร่วมบุญแค่นั้นหรือ แล้วได้วิหารน้อยมาเป็นที่อยู่ธุดงค์ ซึ่งการร่วมบุญเพราะจำเป็นต้องใช้มันนั้นจะไปนึกว่าเป็นบุญตอนไหน แต่ถ้าสร้างบุญแล้วก็เหมือนของขวัญที่ลอยมาจากนภากาศเฉพาะผู้มีบุญ เหมือนภูเขาทองที่ผุดขึ้นหลังบ้านชฎิลเศรษฐี บุญอะไรที่ทำได้ยากบุญนั้นจะนำมาถึงความปลื้มปีติ

บอกว่าครูไม่ใหญ่จะทำบุญใหญ่ จะทำเหมือนอย่างท่านโชติกเศรษฐีและท่านชฎิลเศรษฐี แต่ตอนนี้ยังไม่บอกว่าคืออะไร แล้วชวนดูสปอตธุดงค์ปีใหม่ก่อน

ยืนยันว่าพื้นที่บริเวณมหารัตนวิหารคดที่เคลียร์แล้วรองรับวิหารน้อยได้ประมาณหมื่นหลังเท่านั้น จึงเป็นไปตามกำลังบุญ เพราะอันนี้เฉพาะผู้มีบุญ เหมือนภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีที่เป็นของเฉพาะผู้มีบุญ พระราชาในเมืองยังไม่ได้ ใครได้รับไปแล้วต้องมาอยู่จริงและต้องนำกลับไปที่บ้านด้วย ถ้ามีคนเกินจำนวนที่เหลือก็ค่อยมาจับฉลากกัน ตอนนี้ให้ผู้ประสานงานเช็กชื่อจองไว้ก่อนได้

ชวนมาเอาบุญ ย้ำว่าบุญเป็นทุกสิ่งของชีวิตตั้งแต่ผู้ตัวชนจนกระทั่งเป็นพระอรหันต์ ยกชฎิลเศรษฐีและโชติกเศรษฐีว่ารวยด้วยบุญบันดาลจริง ๆ สั่งสมบุญเพียงอย่างเดียว พอเกิดมาทุกสิ่งก็มีแล้ว ต่างจากคนที่มีบริษัทในเครือซึ่งปวดหัว เพราะแค่คิดขยายงานก็ต้องขยายที่ ขยายทีม ขยายทุน ขยายดอก ขยายปัญหา ขยายแรงกดดัน ส่วนสมบัติแบบนี้ใครปล้นก็ไม่ได้ ยกทัพไปก็ยึดไม่ได้ แถมโดนยักษ์เฝ้าสมบัติไล่ด้วย และยืนยันว่าเรื่องนี้ควรศึกษาและมีจริง ไม่ได้แต่งขึ้น เพราะสิ่งใดที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้เป็นเรื่องจริงแท้

บอกว่าตอนนี้ช้าไม่ได้แล้ว 40 วันนี้ต้องไปเคลียร์งานให้จบ วันที่ 29 มาลงทะเบียน แล้วระหว่างอยู่ธุดงค์อย่าคิด อย่าพูด อย่าทำเรื่องทางโลก ให้ช่วยกันสร้างบรรยากาศธุดงค์ปีใหม่และสร้างความใส เพื่อเตรียมส่งความสุขให้ผู้ที่เป็นที่รักของเรา แล้วเปิดสปอตเชิญชวนยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชใหม่ปี 2549 ด้วยการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 1 มกราคม ณ ลานมหาธรรมกายเจดีย์ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี ซึ่งปีนี้แตกต่างจากทุกปีเพราะได้จำลองมหาวิหารคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มาเป็นวิหารน้อย เพื่อชำระกาย วาจา ใจของลูกหลานยายให้ผ่องใส ได้เข้าถึงพระธรรมกายภายในและมีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอัศจรรย์ทันใช้ในชาตินี้ ดังเช่นภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีในสมัยพุทธกาล

บอกว่าวิหารน้อยสวยและนำกลับบ้านได้เลยหลังอยู่ธุดงค์เสร็จ โดยเราไปซ้อนธรรมะซ้อนบุญไว้ในมหาวิหารหลังน้อย ไม่ใช่เสก แล้วนำกลับบ้านเหมือนมีภูเขาทองอยู่ในบ้าน เป็นชฎิลเศรษฐีน้อย ๆ บ่มไว้ก่อน ต่อไปเราจะต้องเป็นกันจริง ๆ ทบทวนว่าจะใส่เสื้ออย่างไรและเสียบธงที่กระเป๋าอย่างไรบอกไว้หมดแล้ว ชมว่าสง่างามเหมือนชุดนักรบแสงสว่าง เปรียบเหมือนดวงจันทร์ที่เลือกมาในคืนเดือนมืดแล้วชวนเพื่อนดาวพี่ดาวน้องดาวมาช่วยกันขจัดความมืดให้ชาวโลกมีความสุขสดชื่น แล้วย้ำว่าวันที่ 31 ธันวาคมเป็นวันปิดงบบัญชีชีวิตของการสร้างบารมีประจำปี ภาคเย็นวันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม 2548 จะมีพิธีอัญเชิญจักรแก้วมาประดิษฐานหน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี

เล่าว่าเมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้แล้ว กุลบุตรในตระกูลต่าง ๆ ลาออกจากตระกูลกษัตริย์ จากการเป็นรัชทายาท เป็นเจ้าชาย และจากการเป็นมหาเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิอย่างชฎิลเศรษฐีและโชติกเศรษฐี คนมีสมบัติปานนั้นแต่สละสมบัติเหมือนน้ำลายที่ถ่มออกจากปากไปแล้วตกถึงพื้น ไม่ปรารถนาจะเอาคืน ไม่ใยดีเลย เพราะท่านอิ่มและมองเห็นว่าสมบัติเป็นแค่เครื่องมือเหมือนไขควงสำหรับใช้ทำงาน ไม่ใช่ของที่จะกอดหวงแหนไว้ ตั้งแต่คหบดี มหาเศรษฐี จนถึงเศรษฐีธรรมดา ลาออกหมดเข้าสู่เพศสมณะ แปลว่าเพศนี้ไม่ธรรมดา

ทบทวนว่าเคยศึกษาชฎิลเศรษฐีที่มีภูเขาทองผุดขึ้นหลังบ้าน และโชติกเศรษฐีที่มีปราสาทแก้วและสมบัติตักไม่พร่องเกินกว่าพระราชา เกินกว่าพระเจ้าพิมพิสารและพระเจ้าอชาตศัตรู เป็นสมบัติที่ใครจะจี้จะปล้นก็ไม่ได้ พระเจ้าอชาตศัตรูยกทัพมายึดปราสาทด้วยพระราชอำนาจก็ทำไม่ได้ แม้แต่แหวนที่ใส่ในมือสิบนิ้วของโชติกเศรษฐีก็ดึงออกไม่ได้แม้วงเดียว ทั้งที่มีกำลังมากขนาดนั่งยอง ๆ กระโดดได้ 40 ศอกและยืนกระโดดได้ 80 ศอกคือราว 40 เมตร ต่างจากมนุษย์สมัยนี้ที่กระโดดได้สองเมตรก็ได้เหรียญและคุยโม้ไปทั่วโลก เพราะท่านมีกำลังเท่าช้างสารห้าเชือก

ครูไม่ใหญ่ขยายว่าผู้ที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอย่างนี้ต้องเป็นผู้มีบุญมหาศาล อย่างที่ฟังมาแล้วเรื่องท่านชฎิลเศรษฐีและท่านโชติกเศรษฐี ใครจะไปกล้าทำอย่างท่าน นึกอย่างไรก็นึกไม่ออกว่าจะมีคนอย่างนี้ในโลก แต่มันก็มีมาแล้ว และตอนนี้ท่านก็เป็นพระอรหันต์ไปแล้ว ทั้งสร้างพระคันธกุฎีและวิหารด้วยรัตนชาติ เอากองรัตนชาติมากองไว้ให้คนที่มาฟังธรรมกำเอาไปได้ หรือถวายทานแด่พระภิกษุสงฆ์ที่มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประมุขเจ็ดวัน ครั้งละหกล้านเจ็ดแสนองค์ เจ็ดวันก็สี่สิบกว่าล้านองค์ ขณะที่เราแค่ใส่บาตรองค์เดียวยังกระมิดกระเมี้ยน

สรุปว่าถ้าทำอย่างท่านเมณฑกเศรษฐี เราก็จะเป็นอย่างท่าน ถ้าทำอย่างท่านชฎิลเศรษฐีหรือท่านโชติกเศรษฐี เราก็จะเป็นอย่างท่าน เพราะเขาทำกันอย่างนี้ทั้งนั้น คือดูแลให้พระท่านอยู่ได้ และให้เราเอาโอกาสที่เป็นวิกฤตของชีวิตนี้มาสร้างบุญ อย่าตายฟรี เพราะกายที่จะสร้างบารมีได้มีเพียงกายมนุษย์กายเดียวเท่านั้น

ทบทวนว่าเคยศึกษาผู้มีบุญระดับบรมเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องมาแล้ว ตั้งแต่ชฎิลเศรษฐีที่มีภูเขาทอง โชติกเศรษฐีที่มีปราสาทแก้วและขุมทรัพย์ตักไม่พร่อง และเมื่อวานนี้คือเมณฑกเศรษฐีที่มีแพะกายสิทธิ์ ใครต้องการอะไรก็ดึงด้ายออกมาจากปากแพะ วันนี้จะมาศึกษาผู้มีบุญที่ได้ขุมมหาสมบัติจากยักษ์ ซึ่งยักษ์ไม่ให้ใครง่าย ๆ ให้เฉพาะผู้มีบุญเท่านั้น

สปอตเชิญชวนยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชใหม่แห่งความสว่างสดใส ด้วยการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 1 มกราคม ณ ลานมหาธรรมกายเจดีย์ วัดพระธรรมกาย ปีนี้แตกต่างจากทุกปีเพราะได้จำลองมหาวิหารคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มาเป็นวิหารน้อย เพื่อชำระกายวาจาใจของลูกหลานยายให้บริสุทธิ์ผ่องใส ได้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน และมีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอัศจรรย์ทันใช้ในชาตินี้ ดังเช่นภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีในสมัยพุทธกาล มาร่วมอยู่วิหารหลังน้อยแล้วนำกลับบ้านเป็นที่ระลึก

ทบทวนว่าเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องที่ศึกษามาแล้วสามเรื่อง คือชฎิลเศรษฐีที่มีภูเขาทองตักไม่พร่อง โชติกเศรษฐีที่มีปราสาทแก้ว มีต้นกัลปพฤกษ์และขุมทรัพย์เกิดขึ้นตักไม่พร่อง และเมณฑกเศรษฐีที่มีแพะกายสิทธิ์ทองคำมากมาย เมื่อวานศึกษาเรื่องกาลวริยเศรษฐีตอนที่หนึ่ง วันนี้จะมาตอนที่สอง แต่ขอทบทวนตอนที่หนึ่งก่อน

สปอตเชิญชวนยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชชัยปี 2549 ด้วยการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 1 มกราคม ณ ลานมหาธรรมกายเจดีย์ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี ปีนี้แตกต่างจากทุกปีเพราะได้จำลองมหาวิหารคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มาเป็นวิหารน้อย เพื่อชำระกายวาจาใจของลูกหลานยายให้บริสุทธิ์ผ่องใส ได้เข้าถึงพระธรรมกายภายในและมีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอัศจรรย์ทันใช้ในชาตินี้ ดังเช่นภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีในสมัยพุทธกาล พร้อมแจ้งเบอร์สอบถามและให้ติดต่อผู้ประสานงานภาคที่สังกัด

ทบทวนมินิซีรีส์เรื่องผู้ที่รวยปุ๊บปั๊บว่าฟังมาแล้วสี่เรื่อง คือชฎิลเศรษฐีที่มีภูเขาทองผุดขึ้นหลังบ้าน รวยข้ามขั้นตอนโดยไม่ต้องทำมาหากิน โชติกเศรษฐีที่มีปราสาทแก้ว มีต้นกัลปพฤกษ์ และมีสมบัติตักไม่พร่อง เมณฑกเศรษฐีที่มีแพะกายสิทธิ์เป็นแพะทองคำทั้งฝูง ตัวโตเท่าช้างก็มี อย่างเล็กก็ขนาดลูกวัว และเรื่องที่สี่คือการะวริยะที่ได้ขุมทรัพย์จากยักษ์และได้เป็นราชทูตของยักษ์

สปอตเชิญยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชใหม่ปี 2549 ด้วยการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 1 มกราคม ณ ลานมหาธรรมกายเจดีย์ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี ปีนี้จะแตกต่างจากทุกปีเพราะได้จำลองมหาวิหารคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มาเป็นวิหารน้อย เพื่อคอยชำระกายวาจาใจของลูกหลานยายให้บริสุทธิ์ผ่องใส ได้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน และมีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอัศจรรย์ทันใช้ในชาตินี้ ดังเช่นภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีในสมัยพุทธกาล

ทบทวนมหาเศรษฐีผู้มีสมบัติตักไม่พร่องที่เคยศึกษามาแล้ว ท่านที่หนึ่งชฎิลเศรษฐี ท่านที่สองโชติกเศรษฐีที่มีภูเขาทองผุดขึ้นมาเอง มีปราสาทแก้วและต้นกัลปพฤกษ์ ท่านที่สามเมณฑกเศรษฐีที่มีฝูงแพะกายสิทธิ์แพะทองคำตัวโตเท่าช้าง อย่างเล็กเท่าวัว มีเส้นด้ายออกจากปากให้ดึงเอาสิ่งที่ปรารถนา ท่านที่สี่การะวริยะเศรษฐีที่ได้ขุมทรัพย์จากยักษ์เพราะทำบุญกับพระมหากัสสปะที่เพิ่งออกจากนิโรธสมาบัติ ท่านที่ห้าปุณณเศรษฐีที่เพิ่งจบไป และวันนี้เป็นท่านที่หกคือจิตตคฤหบดี

เฉลยว่าในอดีตคุณพ่อก็เคยเกิดเป็นลูกคุณปู่ ซึ่งคุณปู่ชวนลูกทุกคนสร้างวิหารในพระพุทธศาสนาคล้ายชฎิลเศรษฐี แต่คุณพ่อเป็นลูกคนเดียวที่ไม่ได้ทำบุญร่วมกับท่านเพราะมัวเที่ยวเล่นเพลิน ได้แต่อนุโมทนาบุญตอนฉลองในภายหลัง ด้วยบุญที่อนุโมทนานี้จึงทำให้มาเกิดร่วมตระกูลนี้อีก แต่เพราะไม่ได้ทำบุญร่วมกับท่านจึงไม่ได้สมบัติอะไรเลย ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าอย่าคิดว่าถ้าพ่อทำแล้วลูกจะได้ ต้องให้ลูกทำด้วย

ชวนทบทวนผู้มีสมบัติอัศจรรย์ที่เล่ามาแล้ว ท่านแรกชฎิลเศรษฐีผู้มีภูเขาทอง ท่านที่สองโชติกเศรษฐีผู้มีปราสาทรัตนชาติและต้นกัลปพฤกษ์ สมบัติตักไม่พร่อง ท่านที่สามเมณฑกเศรษฐีผู้มีแพะทองคำเป็นฝูง ตัวใหญ่เท่าช้าง มีเส้นด้ายออกจากปากให้ปรารถนาสิ่งของได้ ท่านที่สี่ผู้ได้สมบัติจากยักษ์และถวายทานแด่พระมหากษัตริย์ และท่านที่ห้าปุณณเศรษฐีผู้ไถนาเป็นทอง เพราะถวายทานแด่พระสารีบุตร

บอกว่าเราจะยินดีรับบริการจากเจ้าหน้าที่เพียงเล็กน้อยพอประมาณ จากผู้ประสานงานที่คอยชี้แนะเท่านั้น เพราะเราตั้งใจมาอยู่ธุดงค์ไม่ใช่มาปิกนิก แม้วิหารน้อยจะดูคล้ายเต็นท์ แต่ความตั้งใจจริงคือจำลองวิหารของคุณยายอาจารย์มา และมาจากภูเขาทองของชฎิลเศรษฐี เพื่อให้มีเชื้อของสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องติดตัวไป

ชวนดูบรรยากาศเมื่อวานกับวันนี้ และการถ่ายภาพหมู่ประวัติศาสตร์โลกของการได้มาเกิดสร้างบารมีในโลกมนุษย์ยุคนี้ ในพุทธันดรนี้ ถามว่าใครได้ถ่ายและใครไม่ได้ถ่ายบ้าง แล้วชี้ให้ดูภาพที่วิหารน้อย พร้อมเอ่ยถึงชฎิลเศรษฐีที่มีลูกคนเดียว

ตั้งกติกาว่าถามแล้วต้องตอบ ตอบผิดไม่เป็นไรแต่ห้ามไม่ตอบ ใครไม่ตอบต้องสร้างเสาแก้วพันปีหนึ่งต้น ต้นละหนึ่งร้อยบาท แล้วทบทวนมินิซีรีส์ผู้มีบุญในกาลก่อน ท่านที่หนึ่งคือชฎิลเศรษฐีที่มีภูเขาทองอยู่หลังบ้านและมีจอบเพชรตักไม่พร่อง ท่านที่สองคือโชติกเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง มีปราสาทแก้ว มีต้นกัลปพฤกษ์ที่นึกได้สารพัด และมีขุมทรัพย์ทั้งสี่ที่ใครแย่งชิงไม่ได้ เพราะเคยถวายน้ำอ้อยแด่พระปัจเจกพุทธเจ้า ถวายพระคันธกุฎีสามหลัง และถวายรัตนะเจ็ดในสมัยพระวิปัสสีสัมมาสัมพุทธเจ้า

ชวนคิดว่าชฎิลเศรษฐีเก่งด้านธุรกิจหรือทำเหมืองเก่งหรือเปล่า คำตอบคือเปล่า แสดงว่าเอาความเก่งมาใช้ตรงนี้ไม่ได้ กลับกลายเป็นเอาความดีที่สั่งสมในภพก่อนมาใช้ แล้วผลบุญก็บันดาลให้เกิดขึ้น อย่างมหาทุคตะที่เคยกินอาหารเดนของพระภิกษุในเชตวัน อยู่ ๆ ก็ได้เป็นเศรษฐี ไม่ได้เก่งกาจอะไรหรือไปจดสิทธิบัตรอะไรไว้ เพราะท่านใช้ความดีอย่างเดียว เมื่อให้จึงได้ ให้ในบุคคลที่ควรให้ นอกจากสงเคราะห์โลกซึ่งใคร ๆ ก็ทำได้ ยังทำถูกเนื้อนาบุญด้วย จึงย้ำว่ามนุษย์ไม่ได้เก่งหรอก ใครที่กระหยิ่มยิ้มย่องว่าตัวเก่งให้คิดลึกลงไปว่าเบื้องหลังความเก่งคืออะไร เพราะคนเก่งมีเยอะในโลกแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ขยันเกือบตายก็แค่เหนื่อย แปลว่าต้องสั่งสมบุญ