ep026 ผังเวลา 65 ช่วง
อุทิศบุญ (111) ธุดงค์ปีใหม่ 2549 (94) จานดาวธรรม (74) วัดพระธรรมกาย (73) เสาแก้วพันปี (69) ดุสิตบุรี (67) คุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง (63) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (55) มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (50) วงบุญพิเศษ (49) โชติกเศรษฐี (48) ชฎิลเศรษฐี (42) กฎแห่งกรรม (39) ยิ้ม (37) หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ (33) ตัดรอนวิบาก (32) สมบัติจักรพรรดิ (25) ล่ามโซ่ ปลดผ้า ฉีดยาสลบ จับขัง บังคับแต่งงาน (22) บุพกรรม (20) ใจหมอง (20) บำเพ็ญสมณธรรม (17) รัตนะเจ็ด (15) จดหมายยุวกัลยาณมิตร (14) กองทุนอุปกรณ์เครื่องกันหนาว (12) จาตุมหาราชิกา (12) คลุมถุงชน (11) เสื้อธุดงค์ปีใหม่ (11) กรรมนิมิต (10) บวชตลอดชีวิต (10) กรรมเจ้าชู้ (9) ตักไม่พร่อง (8) พระพี่เลี้ยง (8) รายชื่อเจ้าภาพ (8) ศีลแปด (8) เพศสมณะ (7) โรคเบาหวาน (7) ปิดอบายไปสวรรค์ (6) กุศลนิมิต (5) พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (5) สร้างพระธรรมกายประจำตัว (5) หมดอายุขัย (5) อริยทรัพย์ (5) ฝันเห็นหลวงปู่ (4) ศีลสมาธิปัญญา (4) กองทุนกิตติมศักดิ์ (3) กุศลกรรมบถ 10 (3) จุดประทีป (3) น้องแป้ง (3) รังเกียจพระ (3) ศีล 227 ข้อ (3) อกุศลกรรมบถ 10 (3) คนร้ายบุกเผาวัดปัตตานี (2) ชีวิตสมณะ (2) ถวายปัจจัยไทยธรรม 266 วัด (2) บัณฑิตนักปราชญ์ (2) ปล่อยพระเครื่อง (2) ปั่นราคาพระเครื่อง (2) พระในตัว (2) วิหารหลังน้อย (2) หนีออกจากบ้านมาแต่งงาน (2) หอคุณยายอาจารย์ (2) อดีตแฟนต่างศาสนา (2) เด็กน้อย (2) โยนลูกหมาลูกแมวลงน้ำ (2) ให้ผ้าชื่อว่าให้วรรณะ (2) ไส้เลื่อน (2) กฎกติกาของชีวิต (1) กฐินรายวันกองที่สิบแปด (1) กลัวจนลง (1) การบวชไม่ง่าย (1) กุลบุตร (1) ของขลัง (1) ขอเงินทำบุญคืน (1) ขังในถ้ำชายแดนไทยมาเลเซีย (1) ข้อวัตรปฏิบัติ (1) ข้าวเหนียวจานเดียว (1) คบคนขายยาบ้า (1) ครัวมหาทาน (1) ครูไม่ใหญ่ทำร้อยกองทุน (1) คืนวันเพ็ญ (1) จะรวยหรือจนขึ้นกับตัวเรา (1) จับสัตว์ผสมพันธุ์ (1) ฉีดยาสลบสิบเอ็ดเข็ม (1) ญาติชวนให้ลาสิกขา (1) ดีไซเนอร์ (1) ดูช้างให้ดูหน้าหนาว (1) ตั้งมั่นในคุณธรรม (1) ตำหนิพระ (1) ต้องผ่านศพแม่ไปก่อน (1) ถวายพระทุกวัดที่ต้องการ (1) ถวายพระเครื่อง (1) ถวายสังฆทานพระสงฆ์ภาคใต้ (1) ถูกขังสามเดือน (1) ถูกยิงตาย (1) ถูกสอนให้รังเกียจพระตั้งแต่เกิด (1) ถูกเลขาโกง (1) ทรัพย์ภายใน (1) ทำทานโดยไม่เคารพ (1) ทุกข์โทษภัยการครองเรือน (1) ธงรูปเหมือนหลวงปู่ (1) ธรรมจักขุ (1) นราธิวาส (1) นั่งธรรมในถ้ำสิบห้าวัน (1) น้องชายคนที่สอง (1) น้องสาวคนที่สี่ (1) บังคับให้สาบาน (1) บายพาส (1) บีบบังคับให้ลาสิกขา (1) บุญบวชลูกชายคุ้มอบาย (1) บูชาประทีป (1) ปฏิเสธบุญ (1) ปลดเครื่องกังวล (1) ปลอดกังวล (1) ผงก็เป็นผง (1) ผิวพรรณผ่องใส (1) ผู้หญิงไฮโซ (1) ผ้าไตรปีละชุด (1) ฝันว่าจะไปเกิด (1) พระผง (1) พระพุทธรูปยุคต่าง ๆ (1) พระอย่าเช่าพระ (1) พรางตาเล่นการพนัน (1) พ่อเสียชีวิตวันลูกบวช (1) ฟิตร่างกาย (1) ภพสาม (1) ภูเขาทองของชฎิลเศรษฐี (1) มหานรกขุมสี่ (1) ยกแคลดดิ้งแผ่นสุดท้าย (1) รายได้มากกว่าเดิมสามเท่า (1) ลืมตาหาทรัพย์ภายนอก (1) ลูกดื้อ (1) ล่ามโซ่มือเท้า (1) ล้อคนว่าอ้วน (1) วงการพระเครื่อง (1) วัดเกิดการอุดม (1) วัตถุประสงค์ของการบวช (1) วันพระแรม 8 ค่ำ เดือน 12 (1) สกลนคร (1) สร้างกุฏิใหม่แทนกุฏิที่ถูกเผา (1) สละราชสมบัติ (1) สละสมบัติ (1) สวยไหมอาจารย์ (1) สามีชาวอังกฤษ (1) หมอดูทักว่าหมดอายุ (1) หลวงปู่จากฝั่งลาว (1) หลวงปู่อายุ 120 ปี (1) หลอกญาติเรื่องบัตรประชาชน (1) หลักชัยรักษาพระพุทธศาสนา (1) หัดมองสูง (1) องค์นี้ไม่ชอบ (1) อดอาหาร (1) อดีตเคยเป็นนักเลง (1) อยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข (1) อย่ารอช้าในการสั่งสมบุญ (1) อายุยืนอายุนั่งอายุนอน (1) เกล็ดน้ำแข็งจับผิวกาย (1) เกิดนอกบุญเขต (1) เจ็ตสกีพัทยา (1) เจ้าของเคสคนเดิม (1) เจ้าภาพ 73 แท่น (1) เชื้อแห่งความหลง (1) เด็กวัดถูกยิงตาย (1) เตรียมตัวธุดงค์ (1) เถียงพ่อแม่ (1) เทิดทูนพระ (1) เปลี่ยนผ้าตอนกฐิน (1) เผากุฏิ (1) เผาจีวรและย่าม (1) เส้นผมบังภูเขา (1) เหลืออีก 37 วัน (1) เห็นภัยในวัฏสงสาร (1) เห็นหลวงปู่ในดวงแก้ว (1) แฟชั่น (1) แม่ถืออีโต้ขังลูก (1) แม่ให้สึก (1) โลกิยทรัพย์ (1) โลกเป็นของกลาง (1) ไม่ต้องผ่าตัด (1) ไม่ทิ้งพื้นที่ (1) ไม่ได้คบบัณฑิต (1) ไม่ได้พบกันอีกเลย (1)
กล่าวคาถาสำเร็จว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม คำขวัญเมื่อเราสว่างโลกก็สว่างด้วย และเนื้อนาบุญสี่ระดับ คือมหาธรรมกายเจดีย์ของโลก มหาจุฬามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว และพระในตัวของเรา
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อทีละข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญที่สั่งสมมาทั้งหมด หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาที ทุกหนึ่งชั่วโมงหยุดใจหนึ่งนาทีที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม จนถึงสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
วันนี้เป็นวันที่ 38 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 229 วันจะเข้าพรรษาอีกครั้ง และผ่านวันปีใหม่มา 328 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ พร้อมย้ำว่าต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดเป็นอันตราย มีอบายภูมิรองรับอยู่
บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวกฎแห่งกรรมชื่อยาวว่าล่ามโซ่ ปลดผ้า ฉีดยาสลบ จับขัง บังคับแต่งงาน แล้วแทรกว่าจะบังคับแต่งงานได้ต้องล่ามโซ่ ปลดผ้า ฉีดยาสลบ จับขังกันก่อน และบอกว่าจะมีสกู๊ปพิเศษย้อนหลังเหตุการณ์คนร้ายราวยี่สิบคนบุกเผาวัดและทำร้ายพระภิกษุจนมรณภาพที่จังหวัดปัตตานี ให้ได้ศึกษาว่าผู้ที่ไม่ได้คิดเบียดเบียนใครถูกผู้ที่คิดเบียดเบียนตลอดเวลามาเบียดเบียน
ช่วงเพลงคั่นก่อนเข้าเนื้อหา หลังบอกให้มาแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อนจะไปถึงเรื่องหนัก
ย้ำว่าถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่าแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนสวมรองเท้าแตะหรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน ต้องนำรอยยิ้มติดไว้บนใบหน้าทั้งในบ้านและนอกบ้าน แล้วบอกว่าวันนี้เป็นวันพระแรมแปดค่ำ เดือนสิบสอง วันพระต้องนึกถึงพระในตัวเรา คือพระรัตนตรัยภายใน ทั้งพระ ทั้งนาย ทั้งโยมต้องเห็นพระ จึงจะเรียกว่าวันพระ
เล่าว่าวันพระนี้ได้พระมาองค์หนึ่ง เมื่อวานได้สององค์ โดยหลวงปู่รูปหนึ่งฝากพระให้พระนำมาถวายพร้อมสั่งว่าให้เด็กน้อยหน่อย เพราะท่านอายุ 120 ปี จึงนึกถึงเรื่องในคัมภีร์ที่ผู้อายุ 120 ปีเรียกพระอายุ 100 ปีว่าเด็กน้อยหรือไอ้หนู อ่านตอนนั้นยังไม่เข้าใจ แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว องค์ที่ได้มาเป็นพระองค์เล็ก ๆ ที่ผู้ถวายบอกว่าเป็นสมเด็จ แต่ครูไม่ใหญ่ดูพระไม่เป็น ก็เรียกว่าพระพุทธเจ้าไปตามที่รู้สึก ทั้งสามองค์มาจากหลวงปู่ที่อายุร้อยกว่าปีทั้งนั้น ท่านมอบมาด้วยความเอ็นดูทั้งที่ไม่เคยเจอหน้ากัน จึงรู้สึกดีใจและมีความสุขใจ
สอนว่าวันพระต้องมาทบทวนกฎกติกาของชีวิต เหมือนไปอยู่ประเทศไหนแล้วไม่รู้กฎเกณฑ์กฎหมายของเขาก็ไม่ได้ เพราะจะรู้หรือไม่รู้ก็ยังตกอยู่ในความดูแลของกฎนั้น และถ้าทำผิดพลาดก็มีผลมากทีเดียว กฎแห่งกรรมก็เช่นเดียวกัน เป็นกฎกติกาของชีวิตในวัฏสงสาร ไม่ว่าจะเป็นใคร เกิดในภพสามนี้ ทั้งมนุษย์ เทวดา พรหม อรูปพรหม ล้วนตกอยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม จึงต้องรู้ว่าทำอย่างไรจึงจะอยู่ในวัฏสงสารได้อย่างปลอดภัย แม้ยังไม่หมดกิเลส แล้วบอกว่าสิ่งที่ต้องศึกษาวันนี้คือกุศลกรรมบถ 10 กับอกุศลกรรมบถ 10
ช่วงสอนเด็กโดยถามตอบกับน้องแป้งว่าคนที่ทำความชั่วใจใสหรือใจหมอง แล้วอธิบายว่าการทำความชั่วทำได้สามทาง คือทางกาย ทางวาจา และทางใจ ทางกายมีการฆ่าสัตว์และการเป็นผู้ผิดในกาม ทางวาจารวมถึงการพูดคำหยาบซึ่งเป็นบาปด้วย ทางใจมีสามอย่างคือความโลภอยากได้ของผู้อื่น การคิดพยาบาทปองร้ายผู้อื่น และการมีความเห็นผิด สิบข้อนี้เรียกว่าอกุศลกรรมบถ 10 ทำแล้วใจหมองจึงไปทุคติ ตามภาษาบาลีว่าเมื่อจิตเศร้าหมองไม่ผ่องใส ทุคติเป็นที่ไป จากนั้นไล่ฝ่ายกุศลกรรมบถคือไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์ ไม่พูดส่อเสียดผู้อื่น แล้วย้ำว่าบทนี้สำคัญ ถ้าจำอะไรไม่ได้จำแค่นี้ในชีวิตนี้ก็คุ้มแล้ว เพราะปิดอบายไปสวรรค์ได้
สอนว่าวันพระต้องมาทบทวนให้โยมรู้จักพระและให้พระรู้จักตัวเอง ว่าเข้ามาบวชด้วยวัตถุประสงค์อะไร พระคือผู้ที่เห็นภัยในวัฏสงสาร อดีตก็เคยเป็นคฤหัสถ์เหมือนพวกเรา แต่ถึงจุดอิ่มตัวในเพศคฤหัสถ์ เห็นว่าชีวิตแบบนั้นซ้ำ ๆ ซาก ๆ ไม่ได้มีอะไร จึงลาออกจากเพศคฤหัสถ์เข้ามาสู่ร่มเงาของพระพุทธศาสนา บวชเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง สลัดตนให้พ้นจากกองทุกข์ ด้วยการทำจิตให้บริสุทธิ์โดยเจริญศีล สมาธิ ปัญญา ให้ศีลบริสุทธิ์เป็นบ่อเกิดแห่งสมาธิ สมาธิเป็นบ่อเกิดแห่งปัญญา จึงเห็นไปตามความจริงด้วยธรรมจักขุและญาณทัสสนะ เกิดวิมุตติญาณทัสสนะ
อธิบายว่าพระแสวงหาอริยทรัพย์ ส่วนโยมแสวงหาโลกิยทรัพย์เพราะยังต้องครองเรือน วิธีการจึงต่างกัน แสวงหาโลกิยทรัพย์ต้องวิ่งต้องเต้น ต้องเคลื่อนไหว ต้องขยันทำมาหากิน แต่แสวงหาอริยทรัพย์ต้องหยุดต้องนิ่งเพราะเป็นทรัพย์ภายในตัว คนทั้งโลกใช้ตานอกมองหาทรัพย์ภายนอก ท่านใช้ตาในมองหาทรัพย์ภายใน ท่านทำแค่ปิดตาเบา ๆ แค่ขนตาชนกัน ลืมตาหาทรัพย์ภายนอก หลับตาหาทรัพย์ภายใน จะเคลื่อนไหวแบบชาวโลกไม่ได้ ท่านจึงมีอิริยาบถทั้งยืน เดิน นั่ง นอน โดยไม่ต้องไปเกี่ยวข้องกับใคร ต่างจากทรัพย์ภายนอกที่อยู่นอกตัวจึงต้องไปติดต่อไปวิ่งเต้นกับคน เมื่อเข้าใจตรงนี้เราจะมองพระด้วยความรู้สึกอีกแบบหนึ่ง
ให้ลองเทียบว่าเรายังทำอย่างท่านไม่ได้ เรายังต้องครองเรือน ต้องทำมาหากิน ต้องเที่ยวสนุกสนาน ต้องดูการละเล่น จะให้อดอาหารเหลือวันละมื้อสองมื้อและมีเวลาฉันจำกัดถึงเที่ยงก็ไม่ไหว อย่างเราต้องสามมื้อแล้วยังเพิ่มมื้อขึ้นเรื่อย ๆ แค่ถือศีลแปดวันพระเดียวตอนบ่ายตอนเย็นก็ยังต้องอัดน้ำทีละเหยือกสองเหยือกจนแทบแย่ แต่พระในธรรมท่านฉันข้าวเหนียวจานเดียวกับน้ำแก้วเดียว เวลาที่เหลือนั่งสมาธิทั้งวัน ไม่ต้องมีเครื่องบำรุงอะไร แก้มยังแดงเลือดฝาดดี จึงว่าน่าชื่นชมและแปลกดี
เตือนว่าอย่าเพิ่งไปมองว่าพระขี้เกียจ เบียดเบียนสังคม เอาเปรียบสังคม ไม่ทำมาหากิน หรือมาขอทาน ให้ดูก่อน ให้หัดมองสูง ๆ เอาไว้บ้างจะได้เห็นดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ ถ้ามองต่ำ ๆ ก็เห็นแต่ของต่ำ ให้ศึกษาก่อนว่าท่านแตกต่างจากเราอย่างไร แล้วจึงพิจารณาว่าสมควรจะรังเกียจไหม และเราทำอย่างท่านได้ไหม
เทียบว่าพระเปลี่ยนผ้าปีหนึ่งได้ชุดหนึ่งตอนกฐิน แต่โยมเปลี่ยนกี่ชุดต่อปีหรือต่อวัน ผ้าชุดนั้นเป็นทั้งชุดนอนชุดเที่ยว ใช้ได้ทั้งยืนเดินนั่งนอน เข้าห้องน้ำ อยู่ในวัดอยู่นอกวัด ไปงานวันเกิด งานแต่งงาน ไปโรงพยาบาล กระทั่งถึงสุสาน จนตายก็ชุดเดียว จึงเรียกว่าดีไซเนอร์สุดยอดจริง ๆ ที่ออกแบบสิ่งที่ใช้ได้ยาวนานเป็นนิรันดร์ ส่วนโยมไม่รู้จะเอาอย่างไร เดี๋ยวเอาสั้นเดี๋ยวเอายาว เดี๋ยวเอารัดติ้วเดี๋ยวเอาหลวม เพราะเจ้าตัวยังไม่รู้ว่าจะเอาอย่างไร จึงเกิดอาชีพออกแบบและเกิดแฟชั่นใหม่ไม่จบสิ้น
บอกว่าพระเอาเวลาไปปฏิบัติธรรมบำเพ็ญสมณธรรม และให้โยมทุกคนไปดูข้อวัตรปฏิบัติของพระซึ่งมีถึงสองร้อยยี่สิบเจ็ดข้อ แยกได้เป็นสองอย่างคือสิ่งนี้ทำได้และสิ่งนี้ทำไม่ได้ ในขณะที่โยมทำได้ทุกอย่าง แค่ให้โยมถือศีลห้าอย่างเดียวก็หืดขึ้นคอแล้ว
ย้ำว่าการบวชไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะเป็นการอยู่คนละโลก มองคนละโลก พูดคนละโลกกับชาวบ้าน เพราะฉะนั้นก่อนจะไปรังเกียจพระ ให้ไปศึกษาก่อน ถ้าศึกษาแล้วเห็นว่าไม่ใช่อย่างนั้นก็ควรรังเกียจ แต่ถ้ายังไม่ได้ศึกษาแล้วไปรังเกียจ อย่างนั้นไม่ควร
บอกว่าบัณฑิตนักปราชญ์จะตั้งพิจารณาหาเหตุหาผลก่อน นี่แหละเป็นเรื่องสำคัญ แล้วชวนศึกษาชีวิตสมณะต่อ ว่าถ้าดูแล้วจะเห็นว่าพระควรเทิดทูนทีเดียว โดยให้นึกย้อนหลังศึกษาเรื่องราวตั้งแต่ในสมัยพุทธกาล
ชี้ว่าท่านไม่สนใจทรัพย์และอำนาจที่จะบังเกิดขึ้นเลย ต่างจากชาวโลกทุกยุคทุกสมัยที่แสวงหาทรัพย์ หาอำนาจ หาบริวาร ท่านมองเห็นว่าการไปปกครองบ้านเมืองมีแต่เรื่องกดดันและมีแต่คนมาร้องทุกข์ จึงสละได้ และหัวใจสำคัญคือตอนนั้นท่านยังมีกิเลสอยู่ ยังไม่ได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่ตัดสินใจได้ แปลว่าเพศสมณะเป็นเพศอันสูงส่ง เป็นชีวิตที่ถูกต้องและปลอดกังวลในวัฏสงสาร ทำให้แสวงหาทางพ้นทุกข์และทำจิตให้บริสุทธิ์จากความโลภ โกรธ หลง ได้ง่าย
เล่าว่าเมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้แล้ว กุลบุตรในตระกูลต่าง ๆ ลาออกจากตระกูลกษัตริย์ จากการเป็นรัชทายาท เป็นเจ้าชาย และจากการเป็นมหาเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิอย่างชฎิลเศรษฐีและโชติกเศรษฐี คนมีสมบัติปานนั้นแต่สละสมบัติเหมือนน้ำลายที่ถ่มออกจากปากไปแล้วตกถึงพื้น ไม่ปรารถนาจะเอาคืน ไม่ใยดีเลย เพราะท่านอิ่มและมองเห็นว่าสมบัติเป็นแค่เครื่องมือเหมือนไขควงสำหรับใช้ทำงาน ไม่ใช่ของที่จะกอดหวงแหนไว้ ตั้งแต่คหบดี มหาเศรษฐี จนถึงเศรษฐีธรรมดา ลาออกหมดเข้าสู่เพศสมณะ แปลว่าเพศนี้ไม่ธรรมดา
ชวนว่าช่วงนี้ฤดูหนาว ขนาดพวกเรายังต้องใส่เสื้อ จึงมาเอาบุญกองทุนอุปกรณ์เครื่องกันหนาว แล้วเปิดสปอตเชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาร่วมเป็นเจ้าภาพกองทุนอุปกรณ์เครื่องกันหนาวถวายแด่คณะพระภิกษุสามเณรในศูนย์สาขาทั้งภายในและต่างประเทศ ในวันพฤหัสบดีที่ 1 วันเสาร์ที่ 3 และวันจันทร์ที่ 5 ธันวาคม 2548 เวลา 11 นาฬิกา ที่หอคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง พร้อมบอกอานิสงส์ว่าผู้ให้ผ้าชื่อว่าให้วรรณะ เกิดภพใดชาติใดย่อมมีผิวพรรณผ่องใส ฝุ่นละอองและความหนาวร้อนไม่มากระทบผิวกาย และเข้าถึงธรรมได้โดยง่ายกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม
เล่าเรื่องเมื่อเกือบสามสิบปีก่อนตอนยังเป็นพระหนุ่ม ไปสกลนครแล้วเจอหลวงปู่รูปหนึ่งที่ข้ามมาจากฝั่งลาว นั่งคอยอยู่หน้ากุฏิในคืนวันเพ็ญที่มีตะเกียงจุดไว้ ท่านผิวพรรณสวยงาม ในวัดเหมือนวัดร้าง เดินเท้าเปล่าสัมผัสดินทรายในคืนวันเพ็ญแล้วประทับใจจนถึงทุกวันนี้ ท่านบอกว่าครูไม่ใหญ่มีสมบัติมาก และเล่าว่าท่านอยู่ในถ้ำทางเหนือของประเทศลาวที่หนาวมาก นั่งธรรมโดยไม่ฉันอะไรเลยสิบห้าวัน หนาวจนมีเกล็ดคล้ายน้ำแข็งจับผิวกายและจับที่จีวร แต่ท่านบอกว่ามีความสุขและไม่รู้สึกหนาว เพราะเข้าถึงธรรมแล้วออกมาอีกทีหนึ่ง ครูไม่ใหญ่ติดใจตรงที่นั่งได้สิบห้าวันและผิวพรรณผ่องใส คุยกันแต่เรื่องธรรมปฏิบัติ ไม่มีเรื่องอื่น แล้วโยงว่าพระเณรทั่วไปไม่ต้องถึงขั้นนั้นก็หนาวแล้ว จึงให้มาถวายกองทุนเครื่องกันหนาว
แจ้งว่ากองทุนเครื่องกันหนาวมีทั้งหมดสี่กองทุน กองทุนที่หนึ่งกองทุนละหนึ่งหมื่นบาท ซึ่งครูไม่ใหญ่ทำแล้วหนึ่งร้อยกองทุน กองทุนที่สองกองทุนละห้าพันบาท กองทุนที่สามกองทุนละหนึ่งพันบาท และกองทุนที่สี่กองทุนละห้าร้อยบาท
บอกว่าวันนี้จะไม่ลงรายละเอียดมาก แต่ย้ำว่าใครจะรังเกียจพระให้ศึกษาก่อน แล้วบอกว่าเดี๋ยวจะให้ดูสกู๊ปพิเศษของผู้ที่ไม่ได้ศึกษาและไม่รู้จักพระ แต่ถูกสอนให้รังเกียจพระตั้งแต่เกิดว่าอย่าไปมองพระ พร้อมบอกว่าถ้าจะรู้จักพระก็ควรเข้าไปถามท่านก่อนว่าทำไมถึงมาบวช บวชแล้วได้อะไร ต้องคุยกันเจรจากันก่อนจึงจะรู้
สารคดีย้อนเหตุการณ์การลอบทำร้ายพระสงฆ์ในจังหวัดปัตตานีเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2548 ซึ่งเป็นเหตุสะเทือนขวัญและสร้างความสลดใจให้ชาวไทยพุทธและมุสลิมอย่างมาก คนร้ายรุมเผากุฏิที่มีเด็กวัดสามคน โดยยิงเข้ามาก่อน เด็กวัดถูกกระสุนตายทันทีคนหนึ่ง อีกคนวิ่งหนีไปล้มกลางทางแล้วถูกยิงซ้ำ คนร้ายลากศพมาไว้ที่กุฏิและวางเพลิงเผาสองศพ ส่วนภาพที่สะเทือนใจชาวพุทธที่สุดคือการทำร้ายหลวงตา คนร้ายยิงปืนเข้าไปก่อน แล้วกระชากประตูจนไม้หลุด แล้วฟันหลวงตา ระหว่างฟันยังมีเสียงล้อเลียนแกล้งทำเป็นว่าตัวเองเจ็บด้วย เสร็จแล้วยังหัวเราะ แล้วยังเผาซ้ำอีกทั้งที่ท่านมรณภาพแล้ว ครูไม่ใหญ่ว่าคนที่ทำได้อย่างนี้ใจไม่ใช่ใจมนุษย์ แม้สัตว์ป่าก็ยังทำร้ายเฉพาะเมื่อรู้สึกว่ามีภัยหรือหิวอาหารเท่านั้น
สารคดีสัมภาษณ์พระในพื้นที่ที่ยืนยันว่าไม่เคยคิดจะออกจากพื้นที่เลย ยิ่งเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ยิ่งทิ้งไปไม่ได้ ถ้าจะทิ้งก็ไม่ใช่ทิ้งเพราะภัยอย่างนี้ ยิ่งต้องอยู่และต้องเป็นหลักให้ได้ อีกรูปหนึ่งบอกว่าไม่เสียใจ ไม่หวั่นไหว เพราะตั้งมั่นอยู่ในคุณธรรม อะไรจะเกิดก็เกิด เกิดตรงไหนก็ดับตรงนั้น เราถือสัจจะแบบชาวพุทธ ต้องทำดีและต้องเป็นผู้ให้ พระพุทธเจ้าสอนไว้แล้วจึงไม่ต้องกลัว และขอยืนยันกับกำลังใจที่ส่งมาว่าอาตมาไม่คิดจะหนีไปไหน จะสู้อยู่ที่นี่ ความเป็นสมณะความเป็นพระอยู่ที่นี่
พระในพื้นที่เล่าว่าไปงานถวายสังฆทานพระสงฆ์สามจังหวัดทุกครั้ง และรู้สึกได้ถึงน้ำใจ ความต่อเนื่อง และความจริงใจของทางวัดพระธรรมกาย รู้สึกว่ามีคณะเดียวที่ทำต่อเนื่องและสม่ำเสมอ ยอมรับว่าแต่ก่อนเคยมองธรรมกายด้วยแง่มุมแปลก ๆ อยู่บ้าง แต่ตอนนี้รู้สึกว่าเขาห่วงใย และเชื่อว่าทุกวัดในเขตที่ได้รับผลกระทบก็รู้สึกอย่างเดียวกัน อีกรูปหนึ่งบอกว่ามูลนิธิวัดพระธรรมกายที่นำโดยพระราชภาวนาวิสุทธิ์เป็นส่วนหนึ่งที่ให้กำลังใจพุทธบริษัทและพระสงฆ์ในสามสี่จังหวัดภาคใต้ให้อยู่ปกป้องพระศาสนาต่อไป และถือว่าเป็นผู้ริเริ่มจุดติขึ้นก่อนเพื่อน เพราะทางราชการบอกว่าจะช่วยแต่ยังไม่เห็นเป็นรูปธรรม
สารคดีสรุปว่าการลอบทำร้ายพระสงฆ์และวัดเกิดขึ้นบ่อยครั้งและเปิดเผยมากขึ้น นับเป็นสถานการณ์ความรุนแรงที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในประเทศไทย ยิ่งสถานการณ์คับขันเพียงใด ความช่วยเหลือยิ่งต้องดำเนินต่อไปจนกว่าสันติสุขจะบังเกิดขึ้น จึงขอเชิญชวนทุกท่านร่วมพิธีถวายปัจจัยไทยธรรมแด่คณะสงฆ์ทั้ง 266 วัด ในพื้นที่ 4 จังหวัดภาคใต้ เพื่อส่งเสริมกำลังใจให้คณะสงฆ์เป็นดังหลักชัยยืนหยัดรักษาพระพุทธศาสนาสืบต่อไป
บอกว่าท่านยังยืนหยัดสู้ไม่ถอยออกมาจากที่นั้นเพื่อเป็นแสงสว่างและที่พึ่งของชาวพุทธ เราไม่ได้ไปอยู่ตรงนั้นก็ต้องส่งกำลังบำรุงไป ไม่ควรดูดายเลย ควรด่วนมาช่วยดูแลทำนุบำรุงท่าน กุฏิท่านถูกเผาไปแล้วยังไม่ทราบว่าสร้างเสร็จหรือยัง ถ้ายังไม่เสร็จครูไม่ใหญ่อยากไปสร้างตรงนั้นให้ท่านได้พักอาศัยบำเพ็ญสมณธรรม ส่วนจดหมายของเด็ก ๆ ที่จะอ่านวันนี้ต้องเลื่อนไปเรื่อย ๆ เพราะเวลาไม่พอ แล้วสรุปว่าวันพระวันนี้จบด้วยเหตุการณ์พระภิกษุมรณภาพ ยังไงเราก็ต้องตาย แต่ควรตายด้วยเหตุอันควร เราเป็นเพื่อนมนุษย์ด้วยกันควรให้โอกาสเพื่อนมนุษย์ได้สร้างความดีตามความเชื่อของตน ควรอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข เพราะโลกใบนี้เป็นของกลางไม่ใช่ของใคร เหมือนไม้ในป่ามีหลากหลายพันธุ์ ปลาในทะเลมีหลากหลายชนิด
สปอตเชิญเริ่มต้นศักราชใหม่แห่งความสว่างไสว ต้อนรับปีใหม่ปีแห่งความสมปรารถนา ด้วยการสร้างมหากุศลครั้งสำคัญในพิธียกแคลดดิ้งแผ่นสุดท้ายและจุดประทีปบูชามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ยอดมหาปูชนียาจารย์ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ตรงกับวันที่ 1 มกราคม เวลา 17 นาฬิกา โดยพระราชภาวนาวิสุทธิ์เป็นประธานสงฆ์นำสาธุชนนั่งสมาธิกลั่นกายวาจาใจให้บริสุทธิ์ เมื่อถึงเวลา 18 นาฬิกาหลวงพ่อกดปุ่มอัญเชิญแคลดดิ้งแผ่นสุดท้ายขึ้นสู่เชิงชายมหาวิหารเพื่อติดตั้ง จากนั้นคณะเจ้าภาพผู้มีบุญทั้ง 73 แท่นเคลื่อนขบวนพานพุ่มดอกไม้และปาริชาติเข้าสู่แท่นประกอบพิธี กดปุ่มเปิดไฟส่องสว่างบูชามหาวิหาร แล้วสาธุชนพร้อมใจกันจุดประทีปบูชา ท่านประธานสงฆ์นำอธิษฐานจิต และย้ำว่าธรรมใดที่หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญบรรลุแล้ว เราในฐานะผู้ร่วมสถาปนาย่อมมีส่วนในธรรมนั้นด้วย สมดังคำที่ว่าทำที่ท่านได้ที่เรา
สอนว่าอย่ารอช้าในการสั่งสมบุญ เพราะรอช้าก็ทำช้า บุญเกิดขึ้นช้า สมบัติก็เกิดขึ้นช้าด้วย การปฏิเสธบุญคือการปฏิเสธความสุขและความสำเร็จในชีวิต เพราะบุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จ ชีวิตไม่ควรลำเค็ญลำบากยากแค้น จะรวยหรือจนล้วนขึ้นอยู่กับตัวเราทั้งสิ้น ไม่ได้ขึ้นกับใคร ชีวิตในวัฏสงสารไม่มีอะไรนอกจากเรื่องบุญกับบาป ประสบความสำเร็จก็เพราะบุญ ล้มเหลวก็เพราะบาปที่สั่งสมไว้
ทบทวนเสื้อชุดที่จะใส่มางานธุดงค์ปีใหม่ บอกว่าควรปักด้วยจึงจะถูกหลักวิชา แต่จะปักได้ต้องมีบุญได้สร้างเสาแก้วพันปีสามร้อยต้น ต้นละหนึ่งร้อยบาท ไม่อย่างนั้นมือจะไม่คุ้นไม่มีอารมณ์ปัก และธงที่ได้ไปนั้นต้องเอามาเสียบที่ห่วงซึ่งจะทำไว้ที่เสื้อ ไม่ให้ง่อนแง่น เพราะด้านหน้าธงเป็นรูปเหมือนหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ผู้มีพระคุณสูงสุดต่อเรา จึงวางกับพื้นไม่ได้ ด้านหลังธงเป็นรัตนะเจ็ด เก็บไว้เป็นประวัติศาสตร์ชีวิตอันงดงามของการเกิดมาสร้างบารมี
แนะว่าช่วงนี้ให้ไปปลดเครื่องกังวล ฟิตร่างกายให้แข็งแรง ฟิตเนสที่บ้านทุกวัน รักษาใจให้ใส เคลียร์ภารกิจทั้งธุรกิจการงานและบ้านช่อง ตลอดจนไปขออนุญาตผู้หลักผู้ใหญ่หรือขอผ่อนผันใครก็ให้จัดการให้เรียบร้อยก่อนถึงวันงาน
สปอตเชิญยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชใหม่ วันเข้าถึงพุทธะกลางดวงใจ วันที่ลูกหลวงพ่อหลานคุณยายตั้งใจสร้างบารมีให้ดีกว่าที่ผ่านมา ให้ใจบริสุทธิ์ผ่องใสได้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน และมีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอัศจรรย์ทันใช้ในชาตินี้ ดังเช่นภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีในสมัยพุทธกาล ธุดงค์ปีใหม่ครั้งนี้เฉพาะผู้มีบุญเท่านั้น มาร่วมส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ด้วยการเก็บเกี่ยวความสว่างไสวกลางใจเป็นของขวัญให้ตัวเราเอง มาร่วมอยู่วิหารหลังน้อยและนำกลับบ้านเป็นเพื่อน พร้อมแจ้งหมายเลขติดต่อผู้ประสานงาน
บอกว่าเหลืออีกแค่ 37 วันแล้ว ตื่นเต้นที่จะได้อยู่ในวิหารหลังน้อย เหมือนเป็นชฎิลเศรษฐีน้อย แล้วแทรกมุกว่าเขาบอกให้ดูช้างในหน้าหนาวเพราะผิวมันตึง แต่สาว ๆ เขาบอกให้ดูหน้าร้อน ก่อนพาเข้าสู่กรณีศึกษา
ช่วงเพลงยิ้มแล้วรวยเปิดเข้าสู่กรณีศึกษาของวันนี้
เข้าสู่กรณีศึกษาชื่อว่าล่ามโซ่ ปลดผ้า ฉีดยาสลบ จับขัง บังคับแต่งงาน โดยผู้เขียนจดหมายเป็นเจ้าของเคสคนเดิมคนเดียวกับคราวก่อน คราวที่แล้วเล่าเฉพาะเรื่องของตัวเอง คราวนี้จึงเล่าเรื่องราวของวงศาคณาญาติคนอื่น ๆ ต่อ โดยเฉพาะเรื่องอดีตแฟนเก่าซึ่งสั่นสะเทือนวงการพระพุทธศาสนาทีเดียว
คุณแม่ของผู้เขียนเป็นผู้ที่ผูกพันกับน้องชายคนที่สองมาก น้องชายคนนี้เคยบวชแต่คุณแม่ให้สึกออกมา ส่วนคุณแม่มาเป็นแม่ครัวที่ครัวมหาทาน แล้วน้องชายคนนี้ก็ทำให้คุณแม่ต้องออกไป กลายเป็นผลัดกัน ปัจจุบันทั้งสองอยู่ด้วยกันด้วยความรักและผูกพัน แต่ทะเลาะกันแทบทุกวัน ครูไม่ใหญ่สรุปว่าลูกบวชแม่ให้สึก แม่มาบวชลูกให้ออก อยู่ด้วยกันด้วยความรักแต่ทะเลาะกันทุกวัน
น้องสาวคนที่สามมีสามีเป็นคนอังกฤษรูปหล่อ ซึ่งรู้จักวัดพระธรรมกายและทำบุญนับแสนบาท แต่ต่อมาถูกเลขาโกงจนหมดตัวและตกงาน จึงถูกชวนเข้าไปปฏิบัติธรรม เขานั่งสมาธิได้ดี เห็นหลวงปู่ในดวงแก้ว พอกลับมาก็ได้งานใหม่มีรายได้มากกว่าเดิมถึงสามเท่า จึงมาวัดเป็นประจำจนถึงปัจจุบัน ครูไม่ใหญ่แทรกว่าควรขอบคุณเลขาคนนั้นที่โกงจนหมดอารมณ์อยู่ที่เดิม บางทีดูเหมือนเคราะห์ร้ายแต่กลายเป็นโชคดี เหมือนเรื่องเล่าทหารสองคนที่นอนชายหาดสลับที่กันเพราะมดกัด สุดท้ายคนที่นอนข้างล่างตายเพราะน้ำท่วม
ครั้งหนึ่งสามีของน้องสาวคนที่สามไปเล่นเจ็ตสกีที่พัทยาแล้วจมน้ำ ตัวเขาหนักถึงร้อยยี่สิบกิโล มีคนช่วยไว้ทันจึงรอดตาย มีหมอดูทักว่าเขาหมดอายุแล้ว แต่ที่รอดตายเพราะน้องสาวของผู้เขียนทำบุญใหญ่ที่วัดพระธรรมกายให้สามีหลายอย่าง โดยเฉพาะสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้หลายองค์และเป็นประธานงานบุญใหญ่หลายงาน ปัจจุบันสามีของน้องสาวเป็นโรคเบาหวานและมีอาการอาเจียนเวียนหัว แต่หมอกลับหาสาเหตุไม่พบ
น้องสาวคนที่สี่ใช้ชีวิตแบบผู้หญิงไฮโซ ชวนทำบุญก็ทำแบบเสียไม่ได้ พี่สาวคือน้องสาวคนที่สามเคยชวนทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งองค์ แต่เวลาไม่พอใจอะไรกับพี่สาวก็จะขอเงินคืนทุกที ในอดีตเคยมีเงินหลายล้านบาทแต่ไม่สนใจทำบุญเพราะกลัวจนลง ปัจจุบันมีความทุกข์ใจมากเพราะเงินหมดลงทุกวัน ธุรกิจที่ทำอยู่ไม่ได้ให้ผลตามที่คาดไว้ ถึงขนาดนี้แล้วก็ยังไม่ยอมเชื่อเรื่องบุญว่าจะช่วยได้ ครูไม่ใหญ่ว่าอาการของเธอน่าเป็นห่วงทีเดียว
น้องชายอีกคนถูกยิงเสียชีวิตเลือดท่วมตัว ดับสยองตายคาที่ ผู้เขียนจึงสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้หนึ่งองค์และอุทิศบุญให้ทุกบุญ ไม่นานเพื่อนบ้านก็ฝันว่าเขามาบอกว่าจะไปเกิดแล้ว เพราะพี่สาวทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้ เป็นบุญใหญ่มากจนอยู่ไม่ไหวแล้ว ซึ่งบังเอิญหลังจากนั้นไม่นานพี่สาวของอดีตแฟนน้องชายคนที่ตายก็คลอดบุตรชายหนึ่งคน ทุกคนจึงคิดว่าน้องชายไปเกิดเป็นเด็กคนนั้น
ผู้เขียนเคยมีแฟนที่นับถือศาสนาอื่น จึงชวนเข้ามาวัดพระธรรมกาย คืนก่อนมาวัดเขาฝันเห็นหลวงปู่แต่ไม่รู้จัก พอมาวัดเห็นรูปหลวงปู่ก็เดินตามหาแต่หาไม่พบ จึงถามว่าจะไปหาพระองค์นี้ได้ที่ไหน เมื่อฟังเรื่องหลวงปู่ก็เริ่มศรัทธา ลองนั่งสมาธิจนเห็นองค์พระ แล้วตั้งใจจะบวชที่วัดพระธรรมกาย แต่ก่อนบวชหนึ่งวันคุณแม่ของเขาเข้ามาตามที่วัดขอไม่ให้บวชเพราะนับถือศาสนาอื่น และแกล้งทำเป็นลมชักดิ้นทุรนทุรายเหมือนคนเป็นลมบ้าหมู เขาตกใจจึงพาแม่กลับไปส่งที่บ้าน เมื่อถึงบ้านแม่ปิดประตูขังเขาไว้ เขาพยายามปีนหน้าต่างหนีแม่ก็ดักข้างล่าง ปีนหลังบ้านแม่ก็ถืออีโต้ไว้ในมือคุมตัวตลอดเวลาไม่ยอมหลับนอนทั้งคืน บอกว่าถ้าจะไปบวชก็ต้องผ่านศพแม่ไปก่อน จึงไม่ได้บวชตามพิธีที่จัดให้ แต่วันต่อมาไปบวชที่วัดเกิดการอุดมแทน เพราะแม่เข้าใจว่าวันบวชผ่านไปแล้วจึงไม่ได้ขัดขวางอีก และบวชอยู่จนจบโครงการ
หลังลาสิกขาออกมาไม่ถึงปี เขากลับไปบ้านที่จังหวัดนราธิวาสเพื่อขออนุญาตพ่อแม่มาบวชครั้งที่สองเป็นการบวชตลอดชีวิต ครั้งนี้พ่ออนุญาต เขาจึงได้มาบวช แต่วันที่เขาบวชพ่อของเขาก็เสียชีวิตพอดี ต่อมาแม่และญาติมาบอกให้สึกออกไปนับถือศาสนาเดิมเหมือนก่อน แต่เขาไม่ยอมสึก บวชอยู่ได้ถึงสี่ปี ตลอดสี่ปีนั้นญาติพี่น้องโทรมาชวนให้ลาสิกขาตลอด
วันหนึ่งแม่เขียนจดหมายฝากญาติมาบอกว่าแม่ป่วยหนักกำลังจะตาย ขอให้ลูกกลับไปดูใจก่อนตายสักครั้ง เมื่อไปถึงบ้านก็ถูกญาติราวสิบกว่าคนจับล่ามโซ่ทั้งมือและเท้า กระชากจีวรออกจากตัว แล้วเอาจีวรกับย่ามและของในย่ามไปเผาทั้งหมด แล้วฉีดยาสลบถึงสิบเอ็ดเข็มเพราะสิบเข็มแรกยังไม่สลบและยังต่อสู้ได้ เขาดิ้นรนต่อสู้แต่สู้คนสิบกว่าคนไม่ได้ สลบไปหลายวัน พอฟื้นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองถูกขังอยู่ในถ้ำแถวป่าเขตชายแดนไทยมาเลเซีย รอบตัวมีญาติหน้าตาถมึงทึงดุร้ายถือปืนขู่ว่าถ้าออกไปหรือคิดหนีกลับไปบวชจะยิงทิ้งทันที แล้วให้เขาสาบานว่าจะกลับไปนับถือศาสนาเดิมและแต่งงานกับผู้หญิงที่พวกญาติเลือกให้ จึงจะปล่อยตัว ผู้เขียนบอกว่าคิดถึงเรื่องนี้ทีไรก็เจ็บกระดองใจ ไม่คิดว่าญาติสายเลือดจะทำได้ถึงขนาดนี้
ช่วงเพลงที่ร้องว่าเจ็บกระดองใจ หลอกกันทำไม ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งจะเคยเจอคนอย่างนี้ คิดแล้วเจ็บใจ
เขาถูกขังอยู่สามเดือน จึงจำใจต้องทำตามเพื่อเอาชีวิตรอดไว้ก่อนแล้วค่อยคิดแก้ไขทีหลัง เมื่อกลับถึงบ้านเขาหลอกญาติว่าฝากบัตรประชาชนไว้กับผู้เขียน ญาติจึงคุมตัวเขามาที่บ้านผู้เขียน เขาขอเข้าห้องน้ำซึ่งอยู่ชั้นบนเพื่อไม่ให้ญาติตามขึ้นไป และเล่าเรื่องทั้งหมดให้ผู้เขียนฟัง ผู้เขียนสงสารเขามากและสงสัยว่าทำไมญาติใจร้ายขนาดเผาทั้งย่ามและของในย่าม เมื่อได้บัตรประชาชนแล้วเขาก็ถูกญาติคุมตัวกลับไป และจากนั้นทั้งสองก็ไม่ได้พบกันอีกเลย
ผู้เขียนถามว่าคุณแม่มีกรรมอะไรกับน้องชายถึงต้องทะเลาะกันทุกวันแต่ทิ้งกันไม่ได้ น้องชายคนที่สองที่อยู่กับแม่ทำอาชีพปล่อยพระ คือพระเครื่อง เขาจะมีกรรมอะไรไหมและจะแก้ไขอย่างไรเพื่อจะไปทำอาชีพใหม่ ครูไม่ใหญ่ตอบสั้นว่าก็เลิกอาชีพนั้นไปทำใหม่ก็หมดเรื่อง แม่ของผู้เขียนออกจากบ้านมาแต่งงานกับพ่อ การออกจากบ้านเช่นนี้แม่จะมีวิบากกรรมกับพ่อแม่ของท่านอย่างไร และคุณพ่อสายตามีปัญหามองไม่ค่อยชัดกับเป็นไส้เลื่อน เพราะกรรมอะไรและทำอย่างไรจึงจะหาย
ครูไม่ใหญ่แทรกว่าโลกบางทีก็แปลกเหมือนเส้นผมบังภูเขา ถ้าหมดกรรมแล้วมันจะมีช่องทาง แล้วเล่าเรื่องลูกศิษย์ของคุณยายอาจารย์ที่ดูแลเรื่องหอฉันและงานบุญต่าง ๆ วันหนึ่งไม่สบายป่วยเป็นเดือนบอกว่าอ่อนเพลีย ไปโรงพยาบาลหมอบอกว่าเป็นโรคหัวใจต้องทำบายพาส แต่บุญที่เธอทำไว้มาตัดรอนวิบากกรรม เพราะบายพาสต้องผ่าตัดใช้มีดซึ่งเสี่ยง สุดท้ายเธอหายโดยไม่ต้องผ่าตัด คุณยายตรวจให้เองแล้วบอกว่าเส้นเลือดที่จะเข้าหัวใจไปติดอยู่ตรงร่อง แก้ได้ด้วยการดูแลอาหารการกินแทนการทำบายพาส เป็นเรื่องของคนมีบุญที่สั่งสมบุญด้วยการดูแลพระเณรตลอด อีกรายเป็นเด็กที่ไปเล่นน้ำแล้วปวดหู โรงพยาบาลแรกบอกว่าต้องผ่าหู คุณยายบอกไม่ต้องผ่า ให้ไปอีกโรงพยาบาลหนึ่ง หมออีกคนหัวเราะว่าไม่ยากเลย จับตะแคงเอาน้ำหยอดหูแล้วคว่ำ ทรายก็ไหลออกมาแล้วหายกลับบ้าน จึงย้ำว่าไม่ได้ปฏิเสธการผ่าตัดถ้าจำเป็นจริง ๆ แต่ถ้าไม่จำเป็นก็ให้ชะลอไว้
ผู้เขียนถามต่อว่าบุพกรรมอะไรทำให้สามีของน้องสาวคนที่สามประสบอุบัติเหตุที่พัทยา รอดตายได้เพราะบุญอะไร หมดอายุขัยตามที่หมอดูบอกจริงหรือไม่ และป่วยโดยหมอหาสาเหตุไม่พบเพราะวิบากอะไร อายุจะยืนหรือไม่ ครูไม่ใหญ่แทรกว่ามีทั้งอายุยืน อายุนั่ง และอายุนอน และแซวว่าถามเรื่องตายเสร็จก็ถามเรื่องรวยเลย ถามต่อว่าน้องสาวคนที่สี่จะต้องหมดตัวก่อนแล้วค่อยเชื่อเรื่องบุญตามที่หมอดูทายหรือไม่ และบุพกรรมใดจึงประมาทเช่นนั้น ซึ่งครูไม่ใหญ่ว่านี่พี่สาวเตือนน้องสาวผ่านจานดาวธรรมโดยอาศัยปากครูไม่ใหญ่ ถามเรื่องน้องชายคนที่ห้าที่เห็นหลวงปู่มาบอกในสมาธิว่าอย่าดื้อ ถูกยิงตายเพราะบุพกรรมอะไร ตายแล้วไปไหน มาเข้าฝันเพื่อนบ้านจริงหรือไม่ และเรื่องอดีตแฟนที่ถูกแม่กีดกันไม่ให้บวช ถูกล่ามโซ่ฉีดยาสลบปลดจีวรไปเผา กักขังในถ้ำ แม่และญาติจะมีวิบากอย่างไร ทำไมถูกบังคับแต่งงานกับหญิงที่ไม่ได้รัก และทำไมแม่ของเขาตายในวันที่ลูกชายบวช
ช่วงเพลงคั่นก่อนวิสัชนาที่ร้องว่าไม่ต้องทำอะไรเลย หยุดนิ่งเฉย ๆ นิ่ง นุ่ม เบา ๆ เดี๋ยวเราจะเห็นเอง และว่าแค่หยุดนิ่งก็สุขใจจังเลย ไม่เคยสุขอย่างนี้เลย
ตอบว่าคุณแม่ทะเลาะกับน้องชายทุกวันแต่ทิ้งกันไม่ได้ เพราะทั้งในอดีตและปัจจุบันแม่ทำทานโดยไม่เคารพหลายครั้ง บางครั้งก็ชอบตำหนิพระ และในอดีตยังมีกรรมที่เถียงพ่อแม่มาด้วย วิบากกรรมนี้จึงทำให้ต้องอยู่กับลูกที่ต้องทะเลาะเถียงกันทุกวัน แต่ทั้งสองไม่ได้มีกรรมร่วมกันมา
ตอบว่าน้องชายคนที่สองมีอาชีพปล่อยพระเครื่อง ซึ่งเจตนาค้าขายเพื่อเลี้ยงชีพด้วยความหลง ถือว่ายังไม่เคารพในพระรัตนตรัยโดยแท้จริง แต่เคารพแบบของขลัง ความขลังปนความหลงไม่ได้ประกอบด้วยปัญญา บางครั้งต้องปั้นเรื่องให้ดูขลังเพื่อจูงใจให้เกิดความเชื่อถือเชื่อมั่น หรือเพื่อปั่นราคา และบางครั้งอาจต้องหลอกลวงว่าเป็นของแท้
ขยายว่าวงการพระเครื่องมีวิธีเลี่ยงคำตอบ เพราะการบอกว่าไม่แท้ทำให้โกรธกันและเกี่ยวกับผลประโยชน์มากจนฆ่ากันตายได้ เวลาถามคนตรวจพระว่าเชื่อได้กี่เปอร์เซ็นต์ ก็ตอบว่า 99.94 ซึ่งคนฟังผ่าน ๆ คิดว่าเยอะ แต่พิจารณาแล้วไม่ถึงร้อยเปอร์เซ็นต์ก็แปลว่าเก๊ บางองค์ต้องปั่นราคาเป็นสิบล้าน เขาจะไม่บอกว่าใช่หรือไม่ใช่ แต่บอกว่าองค์นี้ไม่ชอบ ทำให้เป็นความไม่ชอบส่วนตัว อีกเทคนิคคือเวลาลูกค้าถามว่าสวยไหมอาจารย์ ก็ตอบว่าสวย ซึ่งเป็นคนละเรื่องกับแท้หรือไม่แท้ พอไปบูชากันหมดเงินแล้วมาต่อว่า ก็ตอบได้ว่าเขาถามว่าสวยไหม ไม่ได้ถามว่าแท้หรือไม่แท้ ต่างจากการให้เป็นของขวัญที่ไม่เอาก็เก็บไว้ได้เพราะไม่บูดไม่เน่า
ตอบว่าการหลอกลวงว่าเป็นของแท้จะมีวิบากกรรมคือไปอบาย เพราะหลอกลวงมอมเมาสมอง เช่นมหานรกขุมสี่ แต่ถ้าค้าขายโดยสุจริตเพราะเป็นอาชีพและทำบุญกุศลไปด้วย ก็จะไปได้อย่างมากสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา เพราะมีเชื้อแห่งความหลง ต้องไปอยู่สายวิทยาธร มัวไปส่องดูเนื้อมวลสาร และยากที่จะมีดวงตาเห็นธรรม จึงควรเปลี่ยนไปทำอาชีพที่ดีกว่านี้
เล่าว่าตอนที่เคยทำพระผง ได้ไปถามพระเดชพระคุณหลวงปู่ว่าความศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่ผงหรืออยู่ที่อะไร ท่านตอบว่าผงก็เป็นผงสิ ความศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่ใจหยุดนิ่ง จากนั้นเตือนว่ายิ่งถ้าเป็นพระภิกษุยิ่งไม่ควรทำอาชีพนี้เลย อย่าไปเที่ยวเช่าพระหรือเอาพระของขวัญมาแลกเปลี่ยนกัน เพราะเดี๋ยวจะเจอปัญหาว่าใช่กับไม่ใช่ ใครทำอยู่ก็ให้เลิก ไม่ควรทำอย่างยิ่ง
ตอบว่าการหนีออกจากบ้านมาแต่งงานโดยพ่อแม่ไม่เห็นด้วย จะมีวิบากกรรมคือทำให้มีลูกที่ดื้อมาอยู่ในอำนาจ และภพชาติต่อไปอาจต้องพลัดพรากจากบิดามารดา หรืออาจเป็นลูกกำพร้าที่ไม่มีพ่อไม่มีแม่ เพราะกรรมที่ทำตัวเองเหมือนไม่มีพ่อแม่ในชาตินี้ คือหนีจากท่านมาทั้งที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ ส่วนคุณพ่อสายตามีปัญหาและเป็นไส้เลื่อน เพราะกรรมทั้งอดีตและปัจจุบันที่เมื่อเล่นการพนันมักหาเทคนิคพรางตาเพื่อโกงพนันบ่อย ๆ จึงมีปัญหาที่สายตา ร่วมกับกรรมฆ่าสัตว์ทำอาหารมาส่งผลให้เป็นโรคไส้เลื่อน แก้ไขโดยให้ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา บูชาประทีปบ่อย ๆ และอธิษฐานจิตให้เจอหมอดียาดีมารักษาให้อาการดีขึ้น
ตอบว่าสามีของน้องสาวคนที่สามประสบอุบัติเหตุที่พัทยา เพราะกรรมในอดีตเคยโยนลูกหมาลูกแมวลงไปในน้ำด้วยความคะนองจนมันตายหลายครั้ง มาส่งผล รอดตายมาได้ด้วยบุญที่ตัวเองและภรรยาทำให้ และยังไม่หมดอายุขัยตามที่หมอดูพยากรณ์ไว้ ส่วนที่ป่วยแล้วหมอหาสาเหตุไม่เจอ เพราะวิบากกรรมในอดีตที่ฆ่าสัตว์ทำอาหาร และปัจจุบันเคยล้อคนว่าอ้วน มาส่งผลให้เป็นคนอ้วนและมีโรคเบาหวานกับความดัน วิบากนั้นยังหมดกำลังไม่ได้ ประกอบกับชอบกินของหวานซึ่งกรรมบันดาลด้วย และบุญสร้างพระกับบุญอื่น ๆ รวมทั้งบุญในอดีตมาช่วยเกื้อหนุนให้ร่ำรวยขึ้น
ตอบว่าคำทำนายของหมอดูว่าน้องสาวคนที่สี่จะหมดตัวก่อนแล้วจึงเข้าวัดบวชชีนั้นเป็นเรื่องหลักวิชาของหมอดู แต่ที่เธอประมาทในการดำเนินชีวิตเพราะยังไม่เห็นทุกข์โทษภัยของชีวิตในวัฏสงสาร อีกทั้งไม่ได้คบบัณฑิตและกัลยาณมิตร ส่วนน้องชายคนที่ห้าที่เห็นภาพนิมิตหลวงปู่มาบอกว่าอย่าดื้อ เป็นกุศลนิมิตที่เกิดขึ้นขณะจิตเป็นสมาธิในระดับหนึ่ง และเขาถูกยิงตายเพราะคบคนขายยาบ้าในปัจจุบัน ประกอบกับกรรมในอดีตที่เคยเป็นนักเลงและฆ่าคนเพราะคบคนพาล คนที่ยิงไม่ใช่คู่เวรคู่กรรม แต่เป็นการขัดผลประโยชน์กันในปัจจุบันและกรรมเก่าบันดาล ตายแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์แล้วแต่ไม่ได้เป็นลูกพี่สาวของแฟน โดยบุญสร้างพระที่เคยทำไว้มาอุ้มไว้ไม่ให้ไปอบาย
แทรกข่าวว่าสร้างพระธรรมกายเสร็จเรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวจะถวายไปทุกวัดที่ต้องการ และจะชวนพวกเราเอาบุญนี้ ต้องการพันวัดก็ถวายพันวัด ต้องการหมื่นวัดก็ถวายหมื่นวัด วัดไหนไม่ต้องการก็ไม่เป็นไร แล้วบอกว่าจะมีสปอตให้ดูพระพุทธรูปยุคต่าง ๆ ตามเชื้อชาติและตามยุคสมัย ให้ลองเทียบกันดู
ตอบว่าอดีตแฟนถูกแม่กีดกันไม่ให้บวชตลอดชีวิต แล้วยังถูกล่ามโซ่ ฉีดยาสลบ ปลดจีวรไปเผา และกักขังในถ้ำ เพราะในอดีตเมื่อหลายพุทธันดรที่ผ่านมาเคยบวชอยู่กับหมู่คณะช่วงยาว และได้เป็นพระพี่เลี้ยงดูแลพระบวชใหม่ บางครั้งเคยบีบบังคับพระบวชใหม่ให้ลาสิกขาเพราะประพฤติไม่ถูกใจตัว และหลายครั้งกระทบกระทั่งกับเพื่อนสหธรรมิกที่บวชอยู่ด้วยกัน จนที่สุดตัวเองก็หงุดหงิดแล้วลาสิกขาออกไปนับถือศาสนาอื่นในยุคนั้น ตอนหลังกลับตัวกลับใจมาสร้างบารมีกับหมู่คณะอีกโดยปรับความประพฤติใหม่ แต่กรรมเดิมมาส่งผลจึงไปเกิดในครอบครัวนอกบุญเขตและถูกบังคับให้ลาสิกขาด้วยวิธีโหดเหี้ยมนั้น ส่วนแม่และญาติจะมีวิบากคือถ้าภาพนี้มาปรากฏเป็นกรรมนิมิตก่อนตาย จิตจะเศร้าหมองแล้วไปอบายในมหานรกและอุสสุทนรกยมโลกยาวนาน เมื่อได้มาเกิดเป็นมนุษย์ก็จะอยู่นอกบุญเขตของพระพุทธศาสนาและมีชีวิตลำเค็ญลำบากมาก จนกว่าชาติไหนบุญจะส่งให้มาเจอกัลยาณมิตร
ตอบว่าอดีตแฟนถูกบังคับให้แต่งงานกับหญิงที่เขาไม่รัก เพราะอดีตเคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมและมักจับสัตว์ผสมพันธุ์กัน อีกทั้งมักชอบคลุมถุงชนลูกหลานให้แต่งงานกับคนที่ตนเองชอบ ทั้งสองคนมีกรรมคล้าย ๆ กันแต่ไม่ได้มีบุพกรรมอะไรต่อกัน และตัวผู้เขียนก็ไม่ได้มีบุพกรรมอะไรกับหญิงคนนี้ แต่ผู้เขียนจะมีกรรมของการเป็นคนเจ้าชู้มาก จึงบันดาลให้ต้องเปลี่ยนคู่ไปเรื่อย ๆ
ตอบว่าแม่ของอดีตแฟนยอมให้ลูกบวชพระเพราะสงสารลูก รักลูก และอดีตเคยสั่งสมบุญมา อีกทั้งเห็นว่าลูกโตแล้วจึงไม่ขัดใจ ให้ลูกตัดสินใจเอง แต่ตอนนี้ท่านไม่ได้มีศรัทธา เพียงตามใจลูก ที่ตายในวันลูกชายบวชก็เพราะหมดอายุขัยพอดี และจะได้บุญจากการที่ลูกชายบวชบ้าง ทั้งที่ยังไม่ค่อยรู้เรื่องราวในพระพุทธศาสนา แต่บุญบวชลูกชายจะคุ้มอบายให้ในชาตินี้ ส่วนอดีตแฟนเคยเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่ผ่านมาในชีวิตของผู้เขียน และบุญที่เขาเคยบวชกับหมู่คณะจะทำให้เขามีโอกาสกลับมาอยู่กับหมู่คณะได้อีกต่อไปในภายหลัง สุดท้ายแนะให้ผู้เขียนตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ในทุกบุญ พิจารณาให้เห็นทุกข์โทษภัยของการครองเรือนและการมีแฟนใหม่เรื่อย ๆ พิจารณาข้อบกพร่องของตัวเองและปรับปรุงแก้ไขให้หมด แล้วจะเป็นคนที่น่ารัก ไม่กระทบกระทั่งกับใคร การสร้างบารมีจะราบรื่น และสิ่งที่ตั้งใจไว้ว่าจะไปพักกลางทางที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ก็จะสมปรารถนา
ท่องบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
อ่านรายนามผู้มีบุญที่ร่วมเป็นเจ้าภาพกองทุนอุปกรณ์เครื่องกันหนาวประจำวันพระ 24 พฤศจิกายน 2548 ทั้งคณะพระภิกษุและกัลยาณมิตรหลายคณะ คณะละห้ากอง แล้วอ่านรายนามผู้ร่วมบุญโครงการเสาแก้วพันปี 300 ต้นภายในงานธุดงค์ปีใหม่ที่เหลืออีก 37 วัน มีทั้งคณะสงฆ์และกัลยาณมิตรวัดภาวนาฮ่องกงต้นละหนึ่งพันบาท และรายอื่น ๆ ต้นละหนึ่งร้อยบาทครบสามร้อยต้นจำนวนมาก จากนั้นแจ้งว่าวันนี้ครูไม่ใหญ่ทำกฐินรายวันเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งกอง เป็นกองที่สิบแปด แล้วอนุโมทนาสาธุการขอให้ผลบุญเกิดโดยเร็วโดยแรง และแบ่งบุญนี้ให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกคนทุกโลก
ท่องคำขวัญว่าพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง และธรรมกายคือพระในตัวคุณ แล้วชวนพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัย โดยหันลำโพงไปทางภาคใต้ของผืนแผ่นดินไทยและสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้