ศีลแปด

ให้ลองเทียบว่าเรายังทำอย่างท่านไม่ได้ เรายังต้องครองเรือน ต้องทำมาหากิน ต้องเที่ยวสนุกสนาน ต้องดูการละเล่น จะให้อดอาหารเหลือวันละมื้อสองมื้อและมีเวลาฉันจำกัดถึงเที่ยงก็ไม่ไหว อย่างเราต้องสามมื้อแล้วยังเพิ่มมื้อขึ้นเรื่อย ๆ แค่ถือศีลแปดวันพระเดียวตอนบ่ายตอนเย็นก็ยังต้องอัดน้ำทีละเหยือกสองเหยือกจนแทบแย่ แต่พระในธรรมท่านฉันข้าวเหนียวจานเดียวกับน้ำแก้วเดียว เวลาที่เหลือนั่งสมาธิทั้งวัน ไม่ต้องมีเครื่องบำรุงอะไร แก้มยังแดงเลือดฝาดดี จึงว่าน่าชื่นชมและแปลกดี

ยายสั่งนักสั่งหนาว่าพวกที่ไม่สุภาพ เมื่อปนเข้ามาในหมู่คณะเมื่อไรเรื่องชู้สาวจะเกิด คือการผิดศีลข้อที่สาม เพราะคนไม่สุภาพจะพูดไม่สุภาพ แต่งตัวไม่สุภาพ มีอาการไม่สุภาพ ตอนนั้นหลวงพ่อยังโยงไม่ถึงว่าจะเป็นอย่างไร แต่เชื่อครูบาอาจารย์ที่ผ่านโลกมาก่อน ยายจึงสั่งว่าใครค้างวัดให้ถือศีลแปดดีที่สุด ครูไม่ใหญ่ก็มาจี้เรื่องนี้ด้วย ชุดขาวช่วยให้ดูสะอาด ดูเป็นระเบียบ และบังคับให้สุภาพง่ายขึ้น บรรยากาศการปฏิบัติธรรมก็จะเกิด อาการคึกคะนอง กระทืบปึงปัง โยนของโครมคราม แต่งตัวไม่เหมาะไม่สม หรือมาแหกปากร้องเพลงกันในวัดก็คือไม่สุภาพ ยกเว้นเพลงธรรมะที่ให้เด็กร้อง

ส่วนมารยาทที่ไม่ดี เช่นเวลาโกรธก็ปิดประตูปึงปัง ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายก็ไม่น่าคบ ไปทำงานก็ไม่มีใครอยากทำด้วย แทนที่จะคิดว่าตัวเองผิดพลาดอะไร ก็คิดว่าเขารังเกียจว่าเราไม่หล่อ รังเกียจว่าเราการศึกษาน้อย เราจน เราบ้านนอก ทั้งที่เหตุจริงคือตัวเองไม่สุภาพจนเขาไม่อยากคบ สุดท้ายก็ไปคบและจับคู่กับพวกไม่สุภาพด้วยกัน พวกหนึ่งไม่สุภาพเพราะตึงตังหยาบกระด้าง พวกหนึ่งไม่สุภาพเพราะแต่งตัวไม่ระมัดระวัง ลูกที่เกิดจากคนสองประเภทนี้ก็ก่อปัญหาอย่างที่เห็นกันทุกวันนี้ ครอบครัวแตกแยกมาจากความไม่สุภาพตรงนี้เอง คุณยายอาจารย์จึงให้หลวงพ่อตัดไฟต้นลม เกิดเป็นชุดอุบาสิกาและการขอให้ผู้ที่มาวัดพยายามถือศีลแปดให้ได้

อธิบายว่าคนมาวัดย่อมต้องรับศีลรักษาศีลไปด้วย ปกติพ่อแม่รักษาศีลห้าอยู่แล้ว แต่งวดนี้ไม่ธรรมดาเพราะพระลูกชายมารักษาศีล 227 ข้อ เดี๋ยวท่านก็รักษาศีลแปดตามลูกมาเอง

ฝากความรู้ว่าบางยุคบางสมัยที่คนกิเลสน้อย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเวลาประกาศพระศาสนาและให้คนมาบวช ท่านให้ถือแค่ศีลแปด ไม่ถึง 227 ข้อ ภิกษุและภิกษุณีในยุคนั้นรักษาแค่ศีลแปดเท่านั้น เพราะฉะนั้นเมื่อพ่อแม่มาถึงวัดแล้วรักษาศีลแปดได้ ก็ถือว่าได้รักษาศีลของพระอรหันต์

ย้ำว่าศีลแปดที่พ่อแม่รักษาเป็นบุญใหญ่ และโยงถึงลักษณะมหาบุรุษของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกพระองค์ ว่าเป็นเรื่องใหญ่ ถ้าพ่อได้เชื้อลักษณะมหาบุรุษและแม่ได้เชื้อลักษณะของหญิงผู้มีความงามครบถ้วน ก็นับว่าดี และเป็นผลจากการบวชของลูก

ระหว่างปฏิบัติธรรม ฝันเห็นหลวงปู่วัดปากน้ำมาบอกให้มารับพระของขวัญ หลังตื่นจากฝันวันต่อมาได้สัมผัสความสว่างภายในและใจหยุดนิ่งอย่างที่ไม่เคยพบ เดินออกจากห้องปฏิบัติธรรมน้ำตาไหลพราก เป็นความสุขที่หาไม่ได้จากยาขนานใดในโลก จากนั้นเข้าสู่โหมดศรัทธาเต็มสูบ และพบว่าถ้าชีวิตมีปัญหาเมื่อไหร่ให้ถือศีลแปด จะพบทางแก้ได้ชัดเจน