สมบัติจักรพรรดิ

อธิบายว่าการเป็นพระเจ้าจักรพรรดิเป็นได้ด้วยประการเดียวคือการสั่งสมบุญให้เต็มที่ ให้ถูกเนื้อนาบุญและถูกหลักวิชา และแยกว่าสมบัติจักรพรรดิเป็นอย่างหนึ่ง พระเจ้าจักรพรรดิเป็นอีกอย่างหนึ่ง อย่างชฎิลเศรษฐี เมณฑกเศรษฐี โชติกเศรษฐี มีสมบัติจักรพรรดิคือตักไม่พร่อง แต่ไม่ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิเพราะไม่มีรัตนะเจ็ดและไม่ได้เป็นผู้ปกครองทวีปทั้งสี่ ส่วนคำว่าจักรพรรดินั้นรู้กันทั่วโลกแม้ไม่ใช่ชาวพุทธ จนขอยืมเอาไปใช้ต่อท้ายคำว่ากษัตริย์ แต่จักรพรรดิจริง ๆ ไม่ต้องไปรบราฆ่าฟัน เพราะเขาจะมามอบเมืองให้เอง

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมได้ดีขึ้น ชื่อเรื่องก็แปลกดี ชื่อว่าอย่ามามั่วนิ่ม และวันนี้ยังมีเรื่องของท่านโชติกเศรษฐี เศรษฐีผู้มีบุญในกาลก่อนสมัยพุทธกาลที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง มาเล่าสู่กันฟัง เพราะหลาย ๆ เรื่องเรายังไม่ทราบเลย พร้อมชวนจองเสาแก้วพันปี ถ้าจองได้ก็สามร้อยต้น ถ้าไม่ได้ก็เอาสักต้นหนึ่ง

บอกว่าจะทยอยเอาบุญเก่ามาทบทวน พรุ่งนี้หรือมะรืนจะเป็นเรื่องพิธีตอกเสาเข็มต้นแรกสถาปนามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ให้นักเรียนใหม่ติดตามอย่าขาด แล้วเข้าสารคดีศึกษาชีวิตผู้มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง โชติกเศรษฐี ตอนที่หนึ่ง ว่าในสมัยพุทธกาลมีเศรษฐีท่านหนึ่งนามว่าโชติกเศรษฐี จัดเป็นเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดในโลกนับตั้งแต่ก่อนยุคพุทธกาลมาจนถึงปัจจุบัน เพราะเป็นผู้ได้สมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง ไม่ต้องทำมาหากิน เสวยสมบัติอย่างเดียว มีความเป็นอยู่ประดุจเทวดาในเทวโลก เพราะได้สั่งสมบุญมาก่อนในอดีตเป็นสำคัญ

ครูไม่ใหญ่บอกว่าตำแหน่งหรือสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องนี้เป็นของกลาง ใครปรารถนาก็ได้ ไม่ต้องแอบขอ ให้ตั้งความปรารถนาอย่างองอาจไปเลย และอยากให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกทำบุญและอธิษฐานแถมไปด้วย แต่จะได้ตอนที่บารมีเต็มเปี่ยม ตอนที่ยังสั่งสมบารมีอยู่มันยังไม่เป็น เหมือนจะเรียนจบปริญญาแล้วเพิ่งเข้าปีหนึ่งจะไปสวมชุดครุยเลยไม่ได้ ต้องเรียนให้จบก่อน จึงต้องสั่งสมบุญบารมีจนเต็มเปี่ยมถึงจุดนั้น และก่อนจะอธิษฐานต้องตอบคำถามว่ารวยไปทำไม ต้องรวยอย่างมีคุณค่า มีไว้เพื่อการสร้างบารมี ไม่ใช่มีไว้หวงแหนเพื่อปลื้มว่าเรามีเหนือคนอื่น

เกริ่นว่าตอนนี้จะมาศึกษาว่าท่านโชติกเศรษฐีทำอย่างไรจึงได้มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง แล้วบอกว่าตอนแรกน่าศึกษามาก มีรายละเอียดเยอะแต่รวบมา คือทำไมภรรยาของท่านต้องอยู่ที่อุตรกุรุทวีป เทวดาไปบอกพ่อแม่ของเธออย่างไร มีการส่งขันหมากหรือไม่ ทำไมพ่อแม่ยอมให้มา และทำไมเธอยอมมา มาด้วยเทวรถแบบไหนหรือไม่ได้นั่งเทวรถ

สรุปว่าท่านเป็นมนุษย์มหัศจรรย์ มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง รวยกว่าพระราชา อยู่อย่างเทวดาบนสวรรค์เหมือนจำลองสวรรค์มาอยู่ในเมืองมนุษย์ แต่รวยจนเบื่อจนอิ่มตัวแล้วออกบวช แปลว่าเพศนักบวชมีคุณค่ามากกว่าการมีสมบัติจักรพรรดิ จึงเตือนว่าบวชแล้วอย่ากลับไปหา เพราะท่านโชติกเศรษฐียังเห็นว่าเพศนักบวชดีกว่าสมบัติจักรพรรดิ ปราสาทแก้ว นางแก้ว ดวงแก้ว แล้วเล่าย้อนว่าพระเจ้าอชาตศัตรูมีกำลังมหาศาล นั่งยอง ๆ ยังกระโดดได้ถึงสี่สิบศอก คิดเป็นสิบวาหรือยี่สิบเมตร เท่ากับดาดฟ้าตึกเจ็ดชั้น แต่ยังดึงแหวนจากนิ้วมือของท่านโชติกเศรษฐีไม่ออกเลยจนเหงื่อพลั่งพรูออกมา

บอกว่าผู้ที่คิดได้อย่างนี้ต้องสั่งสมบุญจนมีดวงปัญญาเป็นปัญญาบารมีมายาวนานนับภพนับชาติ จึงมองออกและยังเชิญชวนให้ผู้อื่นมาดูโลกนี้ที่คนเขลาหมกมุ่นมัวเมาอยู่กับของไม่จริง แล้วยกโชติกเศรษฐีที่ลาออกจากการเป็นเจ้าของสมบัติจักรพรรดิมาบวช ท่านมีสมบัติระดับที่พระราชาไม่มี ทั้งภรรยาที่มาจากต่างทวีปด้วยเทวานุภาพ บุญของตัวและบุพเพสันนิวาส ทั้งหม้อข้าววิเศษและหินสามก้อน มีปราสาทแก้วและดวงแก้ว สมบัติตักไม่พร่อง

เล่าเรื่องโชติกเศรษฐีผู้มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องตอนที่สอง ว่าเมื่อคนทั้งหลายน้อยลงแล้ว พระเจ้าพิมพิสารจึงเสด็จไปพร้อมข้าราชบริพาร เมื่อถึงซุ้มประตูที่หนึ่งหญิงรับใช้ถวายมือให้เพื่อนำเสด็จเข้าไป แต่พระราชาทรงละอายเพราะเข้าพระทัยว่าเป็นภรรยาของเศรษฐี จึงไม่วางพระหัตถ์บนแขนของนาง แม้ประตูต่อ ๆ ไปก็ทรงเข้าพระทัยเช่นนั้น เมื่อถึงหน้าปราสาทโชติกเศรษฐีออกมาต้อนรับ แต่พื้นปราสาทที่ประดับด้วยแก้วมณีปรากฏเหมือนเหวลึก พระราชาทรงแคลงพระทัยว่าเศรษฐีขุดบ่อล่อให้ตกลงไป เศรษฐีจึงกราบทูลว่านี้ไม่ใช่บ่อแล้วนำเสด็จด้วยตนเอง

สรุปว่าโชติกเศรษฐีสมบูรณ์ด้วยโลกิยทรัพย์และอริยทรัพย์ มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง รวยจนเบื่อ แจกเท่าไรก็ไม่หมด ถึงจุดอิ่มตัวก็ออกบวช และสมบัตินี้ยกเป็นมรดกให้ใครไม่ได้เลย เพราะผู้ที่จะรองรับต้องมีบุญพอ ๆ กับท่าน ไม่ว่าจะเป็นทายาท ญาติ หรือตกเป็นของหลวงก็หมดสิทธิ์ สุดท้ายจึงอันตรธานไป แล้วเปรียบว่าเมื่อเราปลูกต้นไม้วันนี้มันยังไม่ออกผล ก็ให้รดน้ำต่อไปเรื่อย ๆ สักวันหนึ่งเราลืมไปมันก็มีดอกมีผล ที่ปลูกปั๊บโตปุ๊บนั้นเป็นวิทยากลของวิทยาธร แต่เรื่องบุญต้องสั่งสมกันไป

เข้าสารคดีโชติกเศรษฐีผู้มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง ตอนที่ 4 เล่าว่ามหาสมบัติที่ท่านครอบครองล้วนเป็นผลจากมหาทานบารมีที่ทำไว้หลายภพหลายชาติ ย้อนไปในสมัยที่ว่างเว้นจากการบังเกิดขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โชติกเศรษฐีเกิดเป็นกุฎุมพีอยู่ร่วมกับพี่ชายที่เป็นกุฎุมพีเช่นกันในนครพาราณสี ทั้งสองมีอาชีพทำไร่อ้อย ซึ่งยุคนั้นน้ำอ้อยมีรสหอมหวานเลิศรสด้วยอานุภาพบุญของคนในยุคนั้น เพียงตัดลำอ้อยให้ขาดน้ำอ้อยก็ไหลออกมาเอง ผู้คนจึงดื่มน้ำอ้อยได้โดยไม่ต้องหีบอ้อย

เล่าว่าเมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้แล้ว กุลบุตรในตระกูลต่าง ๆ ลาออกจากตระกูลกษัตริย์ จากการเป็นรัชทายาท เป็นเจ้าชาย และจากการเป็นมหาเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิอย่างชฎิลเศรษฐีและโชติกเศรษฐี คนมีสมบัติปานนั้นแต่สละสมบัติเหมือนน้ำลายที่ถ่มออกจากปากไปแล้วตกถึงพื้น ไม่ปรารถนาจะเอาคืน ไม่ใยดีเลย เพราะท่านอิ่มและมองเห็นว่าสมบัติเป็นแค่เครื่องมือเหมือนไขควงสำหรับใช้ทำงาน ไม่ใช่ของที่จะกอดหวงแหนไว้ ตั้งแต่คหบดี มหาเศรษฐี จนถึงเศรษฐีธรรมดา ลาออกหมดเข้าสู่เพศสมณะ แปลว่าเพศนี้ไม่ธรรมดา

บอกว่าไทยธรรมของเรานี่ยิ่งใหญ่จริง ๆ ปลื้มจังเลย นึกทีเดียวได้ทีละหลายแสนองค์ แต่ถ้านาน ๆ ทำทีละองค์สององค์ นึกได้สิบองค์ก็ตายแล้ว จึงเป็นเรื่องที่ต้องศึกษาเพราะชีวิตนี้มีแต่บุญกับบาปที่เกี่ยวข้องกับเรา ต้องรู้ว่าอะไรเป็นบาปจะได้ไม่ทำ อะไรเป็นบุญจะได้ทำ แล้วเราจะอยู่ในวัฏสงสารเพื่อสร้างบารมีไปสู่ที่สุดแห่งธรรมอย่างมีความสุขสบาย มีสมบัติจักรพรรดิแบบท่านโชติกเศรษฐีหลาย ๆ ครั้ง ครูไม่ใหญ่บอกว่าถ้ามีครั้งเดียวไม่เอา เพราะจะไปสู่ที่สุดแห่งธรรมต้องมีบุญเยอะ ต้องมีสมบัติจักรพรรดิชาติถัดไปอีก มีแล้วทำ มีแล้วทำ เรียกว่าเป็นกิเลสส่วนตัวคืออยากทำบุญเยอะ ๆ

บอกว่าเข้าสู่มินิซีรีส์ของผู้มีบุญในกาลก่อนที่มีสมบัติจักรพรรดิ เพราะครูไม่ใหญ่ตั้งใจอยากให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกมีสมบัติจักรพรรดิอย่างนั้นบ้าง จึงนำเรื่องราวที่มีบันทึกไว้ในพระไตรปิฎกมารวบรวมเรียบเรียงให้ดูสบาย ๆ มีเพลง มีภาพ มีคำพูดตามสไตล์ของนักเรียนอนุบาล

ทบทวนว่าเคยศึกษาชฎิลเศรษฐีที่มีภูเขาทองผุดขึ้นหลังบ้าน และโชติกเศรษฐีที่มีปราสาทแก้วและสมบัติตักไม่พร่องเกินกว่าพระราชา เกินกว่าพระเจ้าพิมพิสารและพระเจ้าอชาตศัตรู เป็นสมบัติที่ใครจะจี้จะปล้นก็ไม่ได้ พระเจ้าอชาตศัตรูยกทัพมายึดปราสาทด้วยพระราชอำนาจก็ทำไม่ได้ แม้แต่แหวนที่ใส่ในมือสิบนิ้วของโชติกเศรษฐีก็ดึงออกไม่ได้แม้วงเดียว ทั้งที่มีกำลังมากขนาดนั่งยอง ๆ กระโดดได้ 40 ศอกและยืนกระโดดได้ 80 ศอกคือราว 40 เมตร ต่างจากมนุษย์สมัยนี้ที่กระโดดได้สองเมตรก็ได้เหรียญและคุยโม้ไปทั่วโลก เพราะท่านมีกำลังเท่าช้างสารห้าเชือก

เล่าว่าในมหานครชื่อภัททิยนครมีตระกูลมหาเศรษฐีประจำพระนคร ทุกคนในตระกูลทั้งบิดา มารดา บุตรชาย บุตรสะใภ้ กระทั่งคนใช้ล้วนเป็นผู้มีบุญ มหาชนชาวนครไม่จำเป็นต้องทำการหว่านการไถหรือประกอบอาชีพใดให้เหนื่อยยาก เมื่อปรารถนาสิ่งใดก็เพียงไปยังเรือนของท่านเศรษฐีก็จะได้รับอาหารและปัจจัยสี่ไม่ขาดตกบกพร่อง ล้วนบังเกิดขึ้นด้วยอานุภาพแห่งบุญของตระกูลเศรษฐีทั้งสิ้น

ตั้งข้อสังเกตว่าเศรษฐีทั้งสามท่านที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องกลับไม่ได้เป็นกำลังหลักในการสนับสนุนพระพุทธศาสนาเท่ากับอนาถบิณฑิกเศรษฐีและมหาอุบาสิกาวิสาขา ซึ่งสมบัติของท่านพร่องได้ ถูกน้ำซัดไปบ้าง ลูกหนี้ไม่ใช้คืนบ้าง แต่เป็นกำลังหลักด้วยความปลื้มปิติยินดี ส่วนเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิพอมีศรัทธาก็ออกบวชเลย เพราะบวชด้วยความอิ่มตัวจากชีวิตคฤหัสถ์ รวยจนเบื่อ ทรัพย์ไม่หมดสักที จึงถึงที่สุดของความเป็นคฤหัสถ์แล้วออกบวช

ครูไม่ใหญ่ขยายว่าผู้ที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอย่างนี้ต้องเป็นผู้มีบุญมหาศาล อย่างที่ฟังมาแล้วเรื่องท่านชฎิลเศรษฐีและท่านโชติกเศรษฐี ใครจะไปกล้าทำอย่างท่าน นึกอย่างไรก็นึกไม่ออกว่าจะมีคนอย่างนี้ในโลก แต่มันก็มีมาแล้ว และตอนนี้ท่านก็เป็นพระอรหันต์ไปแล้ว ทั้งสร้างพระคันธกุฎีและวิหารด้วยรัตนชาติ เอากองรัตนชาติมากองไว้ให้คนที่มาฟังธรรมกำเอาไปได้ หรือถวายทานแด่พระภิกษุสงฆ์ที่มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประมุขเจ็ดวัน ครั้งละหกล้านเจ็ดแสนองค์ เจ็ดวันก็สี่สิบกว่าล้านองค์ ขณะที่เราแค่ใส่บาตรองค์เดียวยังกระมิดกระเมี้ยน

สอนว่าอย่าไปปฏิเสธบุญ เพราะบุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จในชีวิตทุกระดับ ตั้งแต่ปุถุชนจนกระทั่งเป็นพระอริยเจ้า ชีวิตในสังสารวัฏจะมีสุขและดำเนินชีวิตอยู่ได้ด้วยความสะดวกสบายก็เพราะบุญอย่างเดียว การมีรูปสมบัติที่สวยงามแข็งแรง ปลอดภัยจากโรคภัยไข้เจ็บ อายุยืน มีทรัพย์สมบัติตั้งแต่ธรรมดาจนถึงสมบัติจักรพรรดิ ล้วนเพราะบุญเท่านั้น

ทบทวนว่าเคยศึกษาผู้มีบุญระดับบรมเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องมาแล้ว ตั้งแต่ชฎิลเศรษฐีที่มีภูเขาทอง โชติกเศรษฐีที่มีปราสาทแก้วและขุมทรัพย์ตักไม่พร่อง และเมื่อวานนี้คือเมณฑกเศรษฐีที่มีแพะกายสิทธิ์ ใครต้องการอะไรก็ดึงด้ายออกมาจากปากแพะ วันนี้จะมาศึกษาผู้มีบุญที่ได้ขุมมหาสมบัติจากยักษ์ ซึ่งยักษ์ไม่ให้ใครง่าย ๆ ให้เฉพาะผู้มีบุญเท่านั้น

ทบทวนว่าเศรษฐีที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องที่ศึกษามาแล้วสามเรื่อง คือชฎิลเศรษฐีที่มีภูเขาทองตักไม่พร่อง โชติกเศรษฐีที่มีปราสาทแก้ว มีต้นกัลปพฤกษ์และขุมทรัพย์เกิดขึ้นตักไม่พร่อง และเมณฑกเศรษฐีที่มีแพะกายสิทธิ์ทองคำมากมาย เมื่อวานศึกษาเรื่องกาลวริยเศรษฐีตอนที่หนึ่ง วันนี้จะมาตอนที่สอง แต่ขอทบทวนตอนที่หนึ่งก่อน

สปอตเชิญชวนยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชชัยปี 2549 ด้วยการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 1 มกราคม ณ ลานมหาธรรมกายเจดีย์ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี ปีนี้แตกต่างจากทุกปีเพราะได้จำลองมหาวิหารคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มาเป็นวิหารน้อย เพื่อชำระกายวาจาใจของลูกหลานยายให้บริสุทธิ์ผ่องใส ได้เข้าถึงพระธรรมกายภายในและมีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอัศจรรย์ทันใช้ในชาตินี้ ดังเช่นภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีในสมัยพุทธกาล พร้อมแจ้งเบอร์สอบถามและให้ติดต่อผู้ประสานงานภาคที่สังกัด

เล่าว่าครูไม่ใหญ่กับคุณครูที่มาสอบเป็นอาชีพเดียวกัน แต่นั่นเป็นครูใหญ่ ส่วนนี่ครูไม่ใหญ่ บอกว่าเลือกดูมาทุกอาชีพแล้วเห็นว่าสืบสายพระบรมครูดีกว่า เพราะครูเป็นสุดยอดของอาชีพ ดูจากที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเมื่อเป็นเจ้าชายสิทธัตถะทรงลาออกจากการครองราชสมบัติ อีกเจ็ดวันจะได้รับสมบัติจักรพรรดิก็ไม่รับ เพราะจะออกไปเป็นครู ครูจึงไม่ใช่เรื่องธรรมดา อย่าไปอกน้อยใจ เพราะเรากำลังสืบสายวัฒนธรรมสายเดียวกับพระบรมครู

อธิบายว่าในตำราว่ามารที่มาขัดขวางเป็นเทพบุตรมาร ซึ่งเรื่องนี้ต้องคงไว้ตามตำรา แต่ที่จริงคือเอาสมบัติจักรพรรดิมาล่อ จะยิ่งใหญ่ขนาดไหนก็จะให้ ขอเพียงอย่างเดียวคืออย่าออกบวช เหตุที่มารกลัวมากขนาดนั้นเพราะกลัวว่าบารมีของพระองค์จะเต็มเปี่ยม ออกบวชแล้วจะได้ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ หลุดพ้นจากวัฏฏะ แล้วจะกลับมาสอนชาวโลกให้พ้นตามไปอีกมากมาย

ตั้งคำถามว่าสามเณรที่เตรียมบวชอุทิศชีวิตอย่างนี้ มารจะเอาสมบัติมาล่อไหม ตอบว่ามารมาจริงและเอาสมบัติมาล่อจริง แต่อยู่ในระดับเล็ก ๆ เทียบไม่ได้กับที่มาล่อพระโพธิสัตว์ผู้มีบารมีมาก ย้ำว่าเมื่อบารมีเต็มเปี่ยมกำลังส่งผล อะไร ๆ ก็เป็นเรื่องเล็กทั้งนั้น สมบัติของโลกนี้อย่าไปเอา แต่ต้องเตือนกันไว้ก่อนเพราะกลัวเผลอ

สรุปว่าถ้าทำบุญแล้วอยากให้บุญส่งผลเร็ว ตัวเราต้องอยู่ในบุญให้มาก คือนึกถึงบุญ ทบทวนเรื่องบุญบ่อย ๆ จนปลื้ม เขาบอกว่าไม่พลาดที่จะเชื่อมสายบุญสายสมบัติในทุกงาน และอยากบอกลูกพระธรรมทั่วโลกว่าทุกโปรเจกต์บุญของหลวงพ่อเป็นเหมือนขุมทรัพย์ใหญ่มหาศาล ให้ลูก ๆ ได้ตักตวง เป็นบุญที่จะไปเชื่อมต่อสมบัติจักรพรรดิ ส่วนใครจะตักตวงได้มากน้อย ขึ้นอยู่กับใจและความทุ่มเท พร้อมย้ำว่าอย่าทำคนเดียว ต้องช่วยคนอื่นให้ทำด้วย