ep053 ผังเวลา 51 ช่วง
อุทิศบุญ (111) วัดพระธรรมกาย (73) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (55) หยุดใจนิ่ง (52) องค์พระในกลางกาย (42) ใจใส (39) ปาณาติบาต (25) สมบัติจักรพรรดิ (25) กรรมกาเมสุมิจฉาจาร (21) ดาวดึงส์ (17) เจ้าชายสิทธัตถะ (17) ทิพยสมบัติ (14) มะเร็งรังไข่ (13) มหาปูชนียาจารย์ (9) พระพี่เลี้ยง (8) วิบากกรรม (8) วิสาขบูชา 2555 (7) สามเณรเปรียญธรรม (7) แม่ทัพหนุ่มผู้เก่งกล้า (7) มูลนิธิธรรมกาย (6) เทวทูตทั้งสี่ (5) บวชอุทิศชีวิต 2555 (4) ม้ากัณฐกะ (4) นายฉันนะ (3) พระราหุล (3) เทวโลก (3) เสด็จออกบรรพชา (3) ชาวไทยพุทธชายแดนใต้ (2) ตักบาตรพระ 12,600 รูป (2) ตักบาตรพระ 2 ล้านรูป (2) นครศรีธรรมราช (2) ผลการปฏิบัติธรรม (2) พระเทพญาณมหามุนี (2) พุทธปฏิมา (2) ภรรยาที่หัวเมืองชายแดน (2) สุไหงโกลก (2) หัวเมืองชายแดน (2) กลอนถวายหลวงพ่อ (1) กลางคืนเป็นควันกลางวันเป็นไฟ (1) ชนะมาร (1) ดวงแก้ว (1) ตัดผมตัวเองเพื่อขอบวช (1) ทุ่งศรีเมืองอุบลราชธานี (1) บวชหน้าไฟ (1) พระอินทร์ (1) พระเกศา (1) พระเจ้าสุทโธทนะ (1) มารขัดขวางการบวช (1) ราหุลังชาตัง (1) ลูกสาวคุณนางชั้นผู้ใหญ่ (1) ศีลผัวศีลเมีย (1) สหชาติ (1) สัญญาปากเปล่า (1) หน่วยเฉพาะกิจนราธิวาส 36 (1) อธิษฐานเพศบรรพชิต (1) อำเภอมายอ (1) อำเภอโคกโพธิ์ (1) เทพบุตรมาร (1) แม่น้ำอโนมา (1) โต๊ะตักบาตรเจ็ดโต๊ะ (1)
ช่วงเพลงเปิดรายการเรื่องวันวิสาขบูชา ร้องว่าด้วยกำลังแห่งรัศมีของพระชินสีห์ เมื่อทรงอุบัติในโลกก็รุ่งโรจน์กว่าสัตว์ทั้งหลาย วิสาขบูชาเป็นวันประสูติในวันเพ็ญเดือนหก พระมหาบุรุษเป็นผู้เลิศประเสริฐที่สุดในโลก ชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายภพใหม่ไม่มี เป็นวันตรัสรู้ด้วยมัชฌิมาปฏิปทาโดยทำใจหยุดนิ่งดำดินไปกลางกาย และเป็นวันปรินิพพานที่ตรัสสอนว่าสังขารเป็นธรรมดา อย่าได้ประมาท
ทักทายนักเรียนแล้วถามว่าอีกกี่วันจะถึงวันวิสาขบูชา ได้คำตอบว่าอีกสี่วัน จากนั้นถามว่าต้องทำอย่างไรจึงจะถูกหลักวิชา คำตอบคือทำใจให้ใสและตรึกระลึกนึกถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าวันละสองเวลา ทั้งตอนหลับตาและลืมตา โดยนึกถึงพุทธปฏิมาซึ่งเป็นตัวแทนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด พร้อมให้พรว่าจงรวย จงแข็งแรง จงอายุยืนยาว จงเข้าถึงธรรม จงสมหวังดังใจทุกสิ่ง
ช่วงเพลงที่ร้องว่าถึงแม้จะวุ่นวายใจหรือใครไม่เข้าใจกันก็ไม่สนใจ เพราะมีการบ้านที่ต้องทำและถ้าทำประจำจะมีผลทางใจ เมื่อหลับตานึกถึงพระอีกสักครั้ง เพียงใจนึกถึงพระที่อยู่ตรงศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดก็พอแล้ว แม้ยังไม่พบพระที่กลางกายก็ทำใจให้สบายไว้ ไม่ใช่เรื่องสำคัญ
เข้าช่วงทบทวนพุทธประวัติของหลักสูตรโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา นักเรียนตอบว่ามาถึงตอนหมายเลข 29 ซึ่งเป็นช่วงที่เจ้าชายสิทธัตถะทรงมีพระชนมายุ 29 พรรษา ได้เห็นเทวทูตทั้งสี่คือคนแก่ คนเจ็บ คนตาย และนักบวช จึงตัดสินพระทัยเลือกดำเนินชีวิตเป็นนักบวช
ถาม-ตอบกับนักเรียนว่าคิดจะออกบวชในคืนนั้นเลยหรือไม่ ได้คำตอบว่าเป็นคืนนั้น แต่ตอนแรกยังไม่ได้คิดเพราะทราบว่าพระโอรสประสูติก่อน สรุปว่าทรงเลือกที่จะเป็นนักบวชมากกว่าการเป็นพระราชา เพราะการเป็นพระราชาเหมือนคนที่มีธุลีอยู่ในดวงตา เหมือนมีฝุ่นผงเข้าตาอยู่เรื่อย ๆ
อธิบายว่านายฉันนะนอกจากเป็นสหชาติที่เกิดวันเดียวกันแล้ว ยังเป็นพระสหายคือเพื่อนเล่นและเป็นมหาดเล็กด้วย แล้วย้อนว่าช่วงเวลาที่ทรงคิดออกบวชเป็นจังหวะเดียวกับที่พระราหุลกุมารประสูติ โดยราชบุรุษได้รับพระบัญชาจากพระเจ้าสุทโธทนะให้มากราบทูล
เมื่อทราบว่าพระโอรสประสูติ ทรงลำพึงว่าราหุลังชาตัง ซึ่งหมายถึงบ่วงเกิดขึ้นแล้ว แต่ราชบุรุษได้ยินคำนี้แล้วเข้าใจว่าทรงปลื้มพระทัยมากที่ราชกุมารประสูติจึงตั้งชื่ออย่างนั้น จึงรีบกลับไปทูลและท่องคำนี้ตลอดทาง คำว่าราหุลจึงกลายเป็นพระนามของพระโอรส
ถาม-ตอบว่าทรงกลับไปเพื่อจะไปดูหน้าพระโอรส และไปถึงจริงและได้เห็นจริง แต่ไม่ได้อุ้ม ตอนที่ทราบว่าพระโอรสประสูติก็ตัดสินพระทัยเด็ดขาดแล้วว่าจะออกบวชแน่ เพียงแต่จะไปดูหน้าและตั้งใจจะไปทูลลาทั้งพระโอรสและพระมารดาของพระโอรส แต่เมื่อไปถึงก็ต้องชะงัก เพราะถ้าบอกลาก็จะออกบวชไม่ได้
อธิบายว่าถึงจะรักอย่างไรก็รักผลของทางที่กำลังจะไปแสวงหามากกว่า คือทางพ้นจากความแก่ ความเจ็บ ความตายที่ทรมานมาก ดังนั้นการเสด็จออกบวชไม่ใช่ใจดำและไม่ใช่ไม่รักครอบครัว ใครที่บอกว่าผิดศีลผัวศีลเมียนั้นไม่ถูก เพราะรักจึงออกบวช พอมีความรู้แล้วจะกลับมาสอน ถ้าไม่ออกบวชก็เหมือนชาวโลกทั่วไปแล้วจะไปโปรดใครได้ จึงสรุปว่ารักแท้ต้องออกบวช แล้วเสด็จออกบรรพชาไปกับนายฉันนะและม้ากัณฐกะ
อธิบายว่าในตำราว่ามารที่มาขัดขวางเป็นเทพบุตรมาร ซึ่งเรื่องนี้ต้องคงไว้ตามตำรา แต่ที่จริงคือเอาสมบัติจักรพรรดิมาล่อ จะยิ่งใหญ่ขนาดไหนก็จะให้ ขอเพียงอย่างเดียวคืออย่าออกบวช เหตุที่มารกลัวมากขนาดนั้นเพราะกลัวว่าบารมีของพระองค์จะเต็มเปี่ยม ออกบวชแล้วจะได้ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ หลุดพ้นจากวัฏฏะ แล้วจะกลับมาสอนชาวโลกให้พ้นตามไปอีกมากมาย
เล่าว่าทรงเสด็จไปอธิษฐานเพศบรรพชิตที่ริมฝั่งแม่น้ำอโนมา ขณะอธิษฐานเพศนักบวชทรงใช้พระขรรค์ตัดมวยพระเกศา แล้วอธิษฐานสิ่งที่เป็นไปได้ยากคือขอให้มวยผมนี้อย่าตกถึงพื้น ซึ่งเป็นการฝืนแรงดึงดูดของโลก
เมื่ออธิษฐานเสร็จก็ทรงโยนพระเกศาขึ้นไปในอากาศแล้วไม่ตกลงมา นักเรียนตอบว่าพระอินทร์รับไว้ สรุปสองเหตุคือไม่ตกลงมาเพราะพระบารมี และพระอินทร์เสด็จลงมาจากดาวดึงส์ เพื่อรับพระเกศาไปประดิษฐานเป็นเจดีย์ไว้ที่ดาวดึงส์ ซึ่งยังอยู่มาถึงทุกวันนี้
ถาม-ตอบว่าม้ากัณฐกะตายก่อนและตายเพราะเสียใจ เนื่องจากเป็นสหชาติที่เกิดมาพร้อมกับเจ้าชายสิทธัตถะ เคยอยู่ด้วยกันและตามเสด็จไปทุกที่ ครูชมนักเรียนว่าตอบเก่ง แล้วนำเข้าช่วงเรื่องกฎแห่งกรรมต่อไป
เพลงเปิดช่วงกรณีศึกษา ร้องว่าสิ่งที่ต้องรู้และไม่รู้ไม่ได้คือเรื่องกฎแห่งกรรม ชีวิตเวียนวนอยู่ในวังวน ไม่มีใครพ้นเรื่องกฎแห่งกรรม ใครใจหมองเพราะบาปก็ต้องไปอบายมีทุกข์มากมาย ใครใจใสเพราะได้ทำบุญ บุญก็ส่งให้ไปสู่ที่สุขสบาย และใครเชื่อเหตุผลคนนั้นก็เชื่อกฎแห่งกรรม
เข้าช่วงกรณีศึกษา บอกให้หลับตาฟังเป็นนิยายปรัมปราไปก่อน แล้วเล่าว่าคุณแม่ของผู้เขียนจดหมายที่ละโลกไปแล้วและเป็นเทพธิดา ได้ฝากสารแห่งความรักและความปรารถนาดีมาถึงลูกและทุกคนในครอบครัว ว่าตอนนี้ท่านมีความสุขมากเมื่อได้เห็นผลบุญที่ทำไว้ ขอยืนยันว่าบุญดีจริงและการทำบุญให้ผลจริง ผลบุญยังส่งผลเกินควรเกินขาดขนาดที่ตัวท่านเองก็นึกไม่ถึง
เล่าว่ายิ่งท่านตรวจตราดูทิพยสมบัติต่าง ๆ ที่เกิดจากผลบุญมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสุขใจและอัศจรรย์ใจ เพราะทิพยสมบัติล้วนสวยงาม ประณีต และวิจิตรตาเกินกว่าจะจินตนาการได้ ทิพยสมบัติยังทำให้ท่านนึกถึงทุก ๆ บุญที่ได้ทำร่วมกับลูก ๆ และครอบครัวเมื่อยังมีชีวิตอยู่ เห็นสมบัติก็นึกถึงบุญและนึกถึงผู้ที่ทำบุญร่วมกัน จึงรู้สึกอบอุ่นใจทุกครั้งที่ได้ชื่นชม
คุณแม่ฝากบอกว่าอยากให้ลูก ๆ และทุกคนในครอบครัวตั้งใจสั่งสมบุญสร้างบารมีร่วมกับมหาปูชนียาจารย์และหมู่คณะอย่างเต็มที่เต็มกำลัง แม้ท่านจะไม่ได้อยู่ด้วยแล้วก็ขอให้ทุกคนสั่งสมบุญอย่างสม่ำเสมอ อย่าได้ห่างวัดและอย่าได้ห่างการทำบุญเป็นอันขาด และเมื่อทำบุญแล้วก็ขอให้อุทิศส่วนบุญส่งไปให้ท่านบ่อย ๆ
อธิบายว่าสาเหตุที่คุณแม่ของผู้เขียนจดหมายต้องมาป่วยด้วยโรคมะเร็งรังไข่ และตรวจพบในระยะสุดท้าย จนต้องเสียชีวิตก่อนวัยอันควรด้วยวัยเพียง 52 ปี เป็นเพราะวิบากกรรมเรื่องกาเมสุมิจฉาจารและปาณาติบาต ที่ตัวท่านเคยทำผิดพลาดเอาไว้หลายพุทธันดรก่อน แล้ววิบากนั้นได้ช่องตามมาส่งผล
ช่วงเพลงเกี้ยวก่อนเข้าเรื่องอดีตชาติ เนื้อร้องถามว่ามีแฟนหรือยัง และชมว่าเธองามแสนงามงามเลิศพิไล พอเธอเหลียวมองแล้วใจก็ลอยเหมือนคนละเมอ
เริ่มเล่าอดีตชาติของคุณแม่ของผู้เขียนจดหมาย ว่าในภพชาตินั้นมีการรบพุ่งกันกับแคว้นตรงข้ามที่อยู่ติดกันอยู่เรื่อย ๆ จึงส่งผลให้ประชาชนที่อาศัยอยู่ในหัวเมืองชายแดนแห่งนั้นได้รับความเดือดร้อนกันเป็นอย่างมาก
เล่าว่าแคว้นที่คุณแม่ของผู้เขียนจดหมายอาศัยอยู่ในภพชาตินั้น ได้แต่งตั้งแม่ทัพหนุ่มผู้เก่งกล้าท่านหนึ่ง ให้ไปทำหน้าที่กอบกู้หัวเมืองชายแดนกลับคืนมา ซึ่งแม่ทัพหนุ่มก็ยกกองทัพไปยึดหัวเมืองชายแดนคืนจากแคว้นฝ่ายตรงข้ามได้สำเร็จ จึงกลายเป็นวีรบุรุษผู้มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วแคว้น
เล่าว่าต่อมามีการจัดงานเฉลิมฉลองความสำเร็จให้แม่ทัพหนุ่มผู้เก่งกล้าที่เมืองหลวง คุณแม่ของผู้เขียนจดหมายในภพชาตินั้นซึ่งเป็นลูกสาวของคุณนางชั้นผู้ใหญ่ที่มีฐานะร่ำรวย ได้รับเชิญให้ร่วมเป็นเกียรติในงานด้วย เมื่อได้พบและได้พูดคุยสนทนากับแม่ทัพหนุ่ม ท่านก็รู้สึกชื่นชมในความเก่งกล้าสามารถของแม่ทัพหนุ่มเป็นอย่างมาก
ประกาศงานบุญว่าใกล้วันวิสาขบูชาจะมีพิธีตักบาตรพระ 12,600 รูป เนื่องในการฉลอง 2,600 ปี จัดที่จังหวัดอุบลราชธานี บริเวณถนนรอบสนามทุ่งศรีเมือง เวลาหกโมงเช้า และที่จังหวัดนครศรีธรรมราชเช่นเดียวกัน
บอกว่าจะเป็นประธานโต๊ะตักบาตรเจ็ดโต๊ะด้วยกัน โต๊ะที่หนึ่งของอาสาสมัครบรรพชิต โต๊ะที่สองอาสาสมัครอุบาสก โต๊ะที่สามอาสาสมัครอุบาสิกา โต๊ะที่สี่ลูก ๆ สายบุญฟื้นฟูศีลธรรมโลก โต๊ะที่ห้าลูก ๆ พนักงานวัดพระธรรมกาย โต๊ะที่หกลูก ๆ นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก และโต๊ะที่เจ็ดนักสร้างบารมีทั้งเขตและนายเขตที่ละโลกไปแล้ว แล้วขอให้ช่วยหาตัวแทนไปตักบาตรแทนด้วย
บอกว่าวันวิสาขบูชาจะมีพิธีบวชอุทิศชีวิตอีกจำนวนหนึ่ง ตอนนี้ผู้เตรียมบวชกำลังปฏิบัติธรรมอยู่ ถึงวันพรุ่งนี้คือวันที่ 26 พฤษภาคมก็จะลงมาเตรียมตัว แล้วชวนฟังผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรที่เตรียมบวชอุทิศชีวิต
ตั้งคำถามว่าสามเณรที่เตรียมบวชอุทิศชีวิตอย่างนี้ มารจะเอาสมบัติมาล่อไหม ตอบว่ามารมาจริงและเอาสมบัติมาล่อจริง แต่อยู่ในระดับเล็ก ๆ เทียบไม่ได้กับที่มาล่อพระโพธิสัตว์ผู้มีบารมีมาก ย้ำว่าเมื่อบารมีเต็มเปี่ยมกำลังส่งผล อะไร ๆ ก็เป็นเรื่องเล็กทั้งนั้น สมบัติของโลกนี้อย่าไปเอา แต่ต้องเตือนกันไว้ก่อนเพราะกลัวเผลอ
อ่านจดหมายกราบถวายความเคารพรักแด่หลวงพ่อของสามเณรรูปหนึ่ง อายุ 22 ปี สอบได้เปรียญธรรมสี่ประโยค กราบขอบพระคุณหลวงพ่อที่อบรมพร่ำสอนและเลี้ยงดูจนโต และบอกว่ามาถึงวันนี้พร้อมแล้วที่จะบวชอุทิศชีวิตให้กับพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นคำที่ครูอยากได้ยินมานาน
สามเณรเล่าว่าตนบวชครั้งแรกตอนอายุสี่ขวบ ซึ่งเป็นการบวชหน้าไฟให้โยมยาย ครูทักว่าสำหรับผู้ที่เตรียมพร้อมจะบวชตลอดชาติอุทิศชีวิต อายุสี่ขวบก็ยังน้อยไปหน่อย และบอกว่าเวลาเห็นพระเห็นสามเณรก็จะรู้สึกคุ้นเคย
สามเณรเล่าว่าตอนเด็กอ้อนขอบวชอยู่เรื่อยและร้องไห้หลายรอบจนโยมแม่ยอม และด้วยความอยากบวชมากจึงแอบเอากรรไกรมาตัดผมตัวเองจนหัวลายไปเลย เพื่อให้โยมแม่เห็นถึงความตั้งใจจริง
สามเณรเล่าว่าโยมแม่ยังไม่ยอมให้บวชเพราะบอกว่ายังเด็กเกินไป แต่หัวใจที่อยากบวชยังมั่นคง จนเรียนจบชั้น ม.3 จึงสมปรารถนา โยมแม่อนุญาตให้มาบวชที่วัดพระธรรมกาย ถึงจะมีระเบียบมากมายก็ไม่เคยหวั่นกับกฎระเบียบใด เพราะเข้าใจว่าทุกกฎที่หลวงพ่อมอบมาให้ และการที่พระอาจารย์กับพระพี่เลี้ยงคอยอบรมพร่ำสอน ก็เพื่อให้สามเณรทุกรูปเป็นสามเณรดีที่โลกต้องการ
สามเณรเล่าว่าเมื่อหันกลับไปดูโลกภายนอกก็เห็นแต่ความวุ่นวาย เพราะชีวิตของฆราวาสกลางคืนเป็นควัน กลางวันเป็นไฟ มีแต่ความทุกข์และหาความสุขได้ยาก แต่ชีวิตของสามเณรมีแต่ความสุขเพราะได้อยู่กับหลวงพ่อ กลางคืนก็ไม่เป็นควันกลางวันก็ไม่เป็นไฟ มีแต่กลางใจเป็นดวงแก้ว กลางดวงแก้วเป็นองค์พระ และกลางองค์พระใสขึ้นทุกวัน
สามเณรเล่าว่านั่งธรรมะโดยตั้งตัวตรง หลับตาเบา ๆ ทำใจนิ่ง ๆ นุ่ม ๆ ตามเสียงหลวงพ่อไปเรื่อย ๆ จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนตัวขยายกว้างมากจนรู้สึกว่าตัวหายไปกลืนกับบรรยากาศ ครูอธิบายว่านั่นคือใจเริ่มบริสุทธิ์ ธาตุที่บริสุทธิ์เข้าแทนที่ธาตุที่ไม่บริสุทธิ์ กายที่หนักจึงรู้สึกเบาขึ้น ความทุกข์ลดลงและความสุขเพิ่มขึ้น
สามเณรเล่าว่ามองเข้าไปในแสงสว่างแล้วเห็นดวงแก้วใส ๆ ประมาณพระจันทร์เต็มดวง สว่างเหมือนยืนอยู่กลางดวงอาทิตย์ นั่งดูไปเรื่อย ๆ ก็มีความสุขมากจนไม่อยากได้อะไรอีกเลย อยากแต่จะนิ่งอยู่ตรงนั้น และอยากให้ชาวโลกทุกคนได้พบความสุขอย่างนี้บ้าง ครูย้ำว่าชีวิตเกิดมาเพื่อหยุดนิ่งอย่างเดียว ถ้าเกิดมาแล้วไม่หยุดนิ่งก็เท่ากับเกิดมาฟรีตายฟรี
ช่วงเพลงที่ร้องว่าหยุดใจไว้นะเธอ หยุดใจให้นานอีกสักหน่อยที่ศูนย์กลาง ให้พระในกลางกายมีแต่ความใสเย็น เราจะเป็นหนึ่งเดียวกับพระเรื่อยไป เมื่อใจเข้ากลางแล้วเรื่องใด ๆ ก็ไม่สำคัญ และขออย่าให้องค์พระที่กลางกายหายไป
สามเณรอ่านบทกลอนถวายหลวงพ่อว่าตั้งแต่เกิดมาก็ตั้งจิตตั้งใจ จะสละกายตนออกบวช จะสละชีพนี้ให้แก่พ่อเพื่อสนองงานพระศาสนา อุทิศตนบวชเพื่อธรรม จะไปไหนก็จะตามไปสุดชีวิต จะไม่คิดหนีหายให้มารขำ จะตามติดพ่อไปจนสุดทางธรรมเพื่อมุ่งทำเป้าหมายชนะมาร ฝ่ายหลวงพ่อตอบว่าฟังคำของลูกแล้วใจของพ่อพองโตเป็นแก้วใส ขอให้ลูกสมหวังดังตั้งใจ บวชเป็นพระทั้งนอกทั้งในจนสุดปลายทาง
กลับมาอ่านจดหมายต่อ ย้ำว่าในเวลาต่อมามีการจัดงานเฉลิมฉลองความสำเร็จให้แม่ทัพหนุ่มผู้เก่งกล้าที่เมืองหลวง และคุณแม่ของผู้เขียนจดหมายในภพชาตินั้นกับแม่ทัพหนุ่มก็ได้มารู้จักกันในงานนั้น
เล่าว่าแม่ทัพหนุ่มมีภรรยาอยู่แล้ว ซึ่งอาศัยอยู่ที่หัวเมืองชายแดนที่ตัวเขาไปกอบกู้กลับคืนมา ตัวเขาตั้งใจว่าเมื่อเสร็จงานเฉลิมฉลองจะไปรับภรรยามาอยู่ที่เมืองหลวงด้วยกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป ด้วยความที่กำลังรุ่งเรืองในหน้าที่การงานเป็นอย่างมาก จึงไม่สามารถไปรับภรรยามาอยู่ด้วยกันได้อย่างที่ตั้งใจ
เล่าว่าในขณะเดียวกันแม่ทัพหนุ่มก็เริ่มหันมาผูกสัมพันธ์กับคุณแม่ของผู้เขียนจดหมายในภพชาตินั้น ซึ่งเป็นลูกสาวของคุณนางชั้นผู้ใหญ่ จนในที่สุดแม่ทัพหนุ่มก็ได้ผิดศีลข้อกาเมสุมิจฉาจารกับท่าน
เล่าว่าแม่ทัพหนุ่มบอกว่าได้เลิกกับภรรยาที่อยู่ที่หัวเมืองชายแดนของแคว้นแล้ว และจะรักคุณแม่ของผู้เขียนจดหมายเพียงคนเดียวเท่านั้น ซึ่งคำพูดนี้เป็นเสมือนสัญญาปากเปล่าเท่านั้น
ช่วงเพลงภาษาอีสานที่ร้องซ้ำว่าน้ำนุ่ม ๆ จะไว้ใจได้หรือ คำอ่อน ๆ จะไว้ใจได้หรือ อยู่มาไกลจะไว้ใจได้หรือ บอกรักเจ้าจะไว้ใจได้หรือ ปากหวาน ๆ จะไว้ใจได้หรือ
เล่าว่าแม่ทัพหนุ่มไม่ได้เลิกกับภรรยาเก่าที่หัวเมืองชายแดนตามที่รับปากไว้ และเมื่อคุณพ่อคุณแม่ของคุณแม่ผู้เขียนจดหมายในภพชาตินั้นได้รู้เรื่องความสัมพันธ์กับแม่ทัพหนุ่ม จึงได้จับทั้งคู่ให้แต่งงานกันทันที ส่วนแม่ทัพหนุ่มจะเลิกกับภรรยาคนแรกหรือไม่ ต้องติดตามกันต่อในวันถัดไป
ทีมข่าวรายงานว่าพระเทพญาณมหามุนีเมตตามอบหมายให้ตัวแทนจากมูลนิธิธรรมกาย นำเครื่องอุปโภคบริโภคไปให้ความช่วยเหลือพระภิกษุสงฆ์ พี่น้องประชาชน ตลอดจนทหารตำรวจในพื้นที่สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ เพื่อสร้างขวัญและกำลังใจ ที่จังหวัดปัตตานีและนราธิวาส
รายงานว่าเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2555 กัลยาณมิตรในจังหวัดนราธิวาสและผู้แทนพุทธบริษัทสี่ทั้งในและต่างประเทศ นำข้าวสารอาหารแห้งที่ได้จากโครงการตักบาตรพระ 2 ล้านรูป 77 จังหวัดทุกวัดทั่วไทย จำนวน 16 ตัน ไปมอบให้พระภิกษุสงฆ์และชาวไทยพุทธที่อำเภอสุไหงโกลก จังหวัดนราธิวาส ซึ่งได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ความไม่สงบมากว่า 8 ปี และขณะนี้ไม่สามารถออกบิณฑบาตและปฏิบัติศาสนกิจได้ตามปกติ
รายงานว่ายังนำไปมอบให้พี่น้องประชาชน 10 ชุมชน ได้แก่ ชุมชนเจริญสุข ชุมชนสันติสุข ชุมชนสวนมะพร้าว ชุมชนตันหยงมะลิ ชุมชนกูโบ ชุมชนสายทอง ชุมชนดงงูเห่า ชุมชนหลังด่าน และชุมชนอื่น ๆ รวมทั้งเจ้าหน้าที่หน่วยเฉพาะกิจนราธิวาส 36 อาสาสมัครเทศบาลเมืองสุไหงโกลก และอาสาสมัครป้องกันภัย ที่ปฏิบัติหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้พระภิกษุสามเณร
ช่วงเพลงประกอบข่าวชายแดนใต้ ร้องว่าจะเป็นแรงใจเป็นฝนฉ่ำเย็นมาดับคลายร้อนให้เธอหายเหนื่อย ต่อเติมความหวังและคอยเป็นพลัง เธอจะอยู่ที่ไหนพี่น้องไทยก็ไม่ทิ้งกัน ใจส่งถึงใจ เราทั้งมวลเป็นพี่น้องกัน อยู่บนแผ่นดินเดียวกัน ฉันคือเธอ
ตัวแทนชาวบ้านกล่าวขอบคุณที่นำอาหารแห้งไปแจกให้ทหารที่อยู่รอบ ๆ หมู่บ้าน และหมู่บ้านที่มีชาวไทยพุทธอยู่เพียงไม่กี่หลัง ขอบคุณที่โครงการนี้มาถึงในหมู่บ้าน และบอกว่าถ้ามีโอกาสช่วยงานอะไรก็อยากไปร่วมงานด้วย
รายงานว่าวันที่ 9 พฤษภาคม 2555 กัลยาณมิตรในจังหวัดปัตตานีนำข้าวสารอาหารแห้งจากโครงการตักบาตรพระ 2 ล้านรูป 77 จังหวัดทุกวัดทั่วไทย จำนวน 48 ตัน ไปมอบให้พระภิกษุสงฆ์และพี่น้องประชาชนที่อำเภอมายอและอำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี มีวัดและสำนักสงฆ์หลายแห่งเดินทางมารับมอบ และพุทธบุตรกับประชาชนในพื้นที่กล่าวขอบคุณชาวไทยทุกคนที่รวมพลังกันจัดตักบาตร พร้อมยืนยันว่าจะยืนหยัดต่อสู้เพื่อรักษาแผ่นดินไทยและวัดวาอารามในภาคใต้ไว้ต่อไป
ช่วงเพลงประกอบข่าว ร้องถึงพุทธบุตรที่อยู่กลางทะเลและยืนหยัดสู้เพื่อพระศาสนาด้วยใจที่ทุ่มเท ปักใจมั่นไม่หวั่นเกรง ดั่งเกาะกลางทะเลที่ไม่หวั่นคลื่นลม
พระในพื้นที่กล่าวว่าการช่วยเหลือครั้งนี้เป็นบุญกุศลอย่างยิ่ง และเล่าว่ามีการช่วยเหลืออนุเคราะห์สงฆ์ในจังหวัดภาคใต้ มาทุกเดือนไม่ได้ขาดเป็นเวลาหกถึงเจ็ดปีแล้ว อาหารแห้งที่ได้มาส่วนหนึ่งจะเก็บไว้ให้พระฉันในวัด อีกส่วนจะนำไปแจกญาติโยมในหมู่บ้าน และกล่าวขอบคุณหลวงพ่อกับหน่วยงานของวัดพระธรรมกาย ที่เข้ามาช่วยเหลือพระภิกษุสงฆ์และชาวบ้านในสามจังหวัดภาคใต้อย่างแท้จริงต่อเนื่องหลายปี
ทีมข่าวสรุปว่าเครื่องอุปโภคบริโภคที่ส่งมอบในครั้งนี้ถือเป็นกำลังใจที่สำคัญยิ่ง และช่วยให้พุทธบุตรกับพี่น้องประชาชนมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น แม้ระยะทางจะห่างไกลเพียงใดแต่คนไทยไม่เคยทอดทิ้งกันในยามเดือดร้อน แล้วกล่าวอนุโมทนาบุญและลาผู้ชม
ปิดรายการด้วยเพลงประจำโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาที่ร้องว่าเพื่อการศึกษาความรู้ภายใน ตามด้วยคำขวัญว่าเมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย และฝากทิ้งท้ายว่าอย่าลืมทำการบ้าน