นายฉันนะ

เล่าถึงพระชาติสุดท้ายคือเจ้าชายสิทธัตถะ ที่ประทับในปราสาทสามฤดูมานานถึงสิบสามปี จนถึงคราวที่บุญบารมีที่สั่งสมมาเต็มเปี่ยม ดลบันดาลให้อยากเปลี่ยนบรรยากาศ จึงเสด็จไปพระราชอุทยานพร้อมนายฉันนะสารถี โดยเทวดาที่อยากให้ทรงออกบวชคอยจัดฉากไว้

เทวดาแสดงภาพคนแก่ให้ทอดพระเนตร เพราะพระองค์ไม่เคยเห็นคนแก่มาก่อน ทรงถามนายฉันนะว่านั่นคืออะไร ได้คำตอบว่าคนแก่ และแก่ทั้งโลกรวมทั้งพระองค์ด้วย ทรงสลดว่าถ้าแก่แล้วต้องเป็นอย่างนั้นก็ไม่อยากแก่ หมดอารมณ์ประพาส แล้วเสด็จกลับไปทรงคิด

อธิบายว่านายฉันนะนอกจากเป็นสหชาติที่เกิดวันเดียวกันแล้ว ยังเป็นพระสหายคือเพื่อนเล่นและเป็นมหาดเล็กด้วย แล้วย้อนว่าช่วงเวลาที่ทรงคิดออกบวชเป็นจังหวะเดียวกับที่พระราหุลกุมารประสูติ โดยราชบุรุษได้รับพระบัญชาจากพระเจ้าสุทโธทนะให้มากราบทูล