ep059 ผังเวลา 65 ช่วง
วัดพระธรรมกาย (73) หยุดใจนิ่ง (52) องค์พระในกลางกาย (42) กฎแห่งกรรม (39) ใจใส (39) อนุโมทนาบุญ (33) ตัดรอนวิบาก (32) วิชชาธรรมกาย (31) ทบทวนบุญ (28) ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา (28) พระภิกษุมหายานชาวเกาหลี (22) ปิดทองฝังลูกนิมิตวัดพระธรรมกายเบเนลักซ์ (20) ตักบาตร (18) เบลเยียม (16) โยมแม่ของพระลูกชายสองรูป (12) วัดปากน้ำภาษีเจริญ (11) ญี่ปุ่น (10) ถวายสังฆทาน (8) ศรีลังกา (8) แสงสว่างภายใน (8) ความสุขภายใน (7) วิสาขบูชา 2555 (7) ทบทวนบุญก่อนตาย (5) นำนั่งสมาธิ (5) มหาเถรสมาคม (5) สันติภาพโลก (5) เกาหลี (5) เผยแผ่ต่างประเทศ (5) ผูกพัทธสีมา (4) พุทธชยันตี 2600 ปี (4) ผู้ให้แสงสว่าง (3) พระวิสุทธิวงศาจารย์ (3) สอนตัวเองได้ (3) สัมมาอะระหัง (3) หัวใจพระโพธิสัตว์ (3) อายุขัยเฉลี่ย (3) เตรียมใจก่อนละโลก (3) ชาวเบลเยียม (2) ชิตัง เม (2) ทอดผ้าป่า (2) นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาพันธุ์แท้ (2) นิวรณ์ 5 (2) บุญได้ช่องส่งผล (2) ปลีกวิเวก (2) ภาพบุญปรากฏก่อนละโลก (2) มหารัตนอัฐิธาตุคุณยายอาจารย์ (2) รักษาแสงสว่าง (2) ศูนย์ปฏิบัติธรรมต่างประเทศ (2) สร้างบารมีข้ามชาติ (2) ออกบวชแสวงหาทางพ้นทุกข์ (2) อุปนิสัยนักบวช (2) เปิดรายการ (2) เมืองปูซาน (2) ขอฝึกสมาธิกับครูไม่ใหญ่ (1) คนเป็นแสนแต่สงบไม่วุ่นวาย (1) ครอบครัวดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท (1) งานแรกในต่างประเทศ (1) จุดประกายยุคเผยแผ่คำสอน (1) ชวนสามีบวช (1) ชาวเบลเยียมเยี่ยมชมวัด 80 คน (1) ถวายลูกชายบวชเป็นพระสองรูป (1) ถวายอาหารปิ่นโตในวันพระ (1) ทักทายภาษาเกาหลี (1) ทำสมาธิในท่านอน (1) นั่งสมาธิอย่าเครียด (1) นำนั่งสมาธิภาษาเกาหลี (1) นิมนต์พระมารับบาตรข้างเตียง (1) นึกถึงบุญบวชของลูกและสามี (1) บวชพระ 7,000 รูป 7,000 ตำบล (1) ปณิธานเผยแผ่พระพุทธศาสนาไปทั่วโลก (1) ประสบการณ์ภายในครั้งแรก (1) ฝนบุญเป็นของทุกท่าน (1) พระอาคันตุกะจากต่างประเทศ (1) พระเถระกว่าหนึ่งร้อยรูป (1) พัทธสีมาเป็นที่เกิดของพระสงฆ์ (1) มหายานและเถรวาทเป็นหนึ่งเดียว (1) มโนปณิธานมหาปูชนียาจารย์ (1) ย้อนยุคพระพุทธศาสนา (1) ลูกนิมิตเก้าลูก (1) วัดพระธรรมกายเบเนลักซ์ (1) วัดพระล้านองค์ (1) วิธีสมาธิแบบธรรมกาย (1) ว่าไงว่าตามกัน (1) ศูนย์สาขา 22 แห่งใน 10 ประเทศทั่วยุโรป (1) สังฆกรรม (1) สัมโมทนียกถา (1) สาธุชนชาวยุโรปสองพันคน (1) อินเดีย (1) อุโบสถวัดพระธรรมกายเบเนลักซ์ (1) เจริญพระพุทธมนต์ (1) เนปาล (1) เปลี่ยนตั๋วบินมาเมืองไทย (1) แผ่นซีดีนำนั่งสมาธิ (1) ใจไม่ติดในสิ่งใด (1) ไม่อยากได้อะไรจะได้ทุกสิ่ง (1)
ครูไม่ใหญ่เปิดรายการด้วยการถามนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาว่าใครได้มาร่วมงานวันวิสาขบูชาที่วัดพระธรรมกายบ้าง ใครได้เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ที่ได้อัญเชิญมหารัตนอัฐิธาตุคุณยายอาจารย์ ใครได้ร่วมพิธีบวช และใครได้ชื่นใจบ้าง แล้วบอกว่าวันนี้จะทบทวนบุญวันวิสาขบูชากันแบบฉบับเยอะ ๆ ก่อน เพราะช่วงนี้ต้องขยับขยายเวลาสักนิด
เพลงคลอภาพทบทวนบุญ เนื้อร้องว่าวันนี้เรายังมีชีวิต วันพรุ่งนี้ยังไม่รู้ว่าจะอยู่หรือจากโลกไป ถ้าจากโลกไปก็จะได้ไปอยู่กับคุณยาย ยายไปไหนก็ตามยายไป จบด้วยเสียงสาธุของสาธุชน
ครูไม่ใหญ่สอนว่าบุญต้องพยายามหาช่องส่งผล เพราะฉะนั้นเราต้องรักษาใจใสไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะพึงพอใจว่าบุญนี้พอแล้ว แล้วย้ำว่าไม่มีวันพอ จึงต้องทำใจใส ๆ ไปเรื่อย จากนั้นถามนักเรียนว่าเวลาต่อจากนี้จะเอาอะไรกันดี และตกลงว่าเอาช่วงกฎแห่งกรรม
เพลงเปิดช่วงกฎแห่งกรรม เนื้อร้องว่าไม่มีใครแม้แต่สักคนที่พ้นเรื่องกฎแห่งกรรม ชีวิตตกต่ำหรือรุ่งเรืองเพราะบาปหรือบุญ ใครใจหมองก็มีทุกข์มากมาย ใครใจใสเพราะได้ทำบุญก็ไปสู่ที่สุขสบาย และใครเชื่อเหตุผลคนนั้นเชื่อกฎแห่งกรรม
เปิดกรณีศึกษาจากจดหมายของลูกที่เล่าเรื่องโยมแม่ ท่านชอบเตรียมอาหารตอนเย็นเพราะจะนำไปใส่บาตรตอนเช้า แม้ป่วยหนักจนลุกไม่ได้ก็ยังนิมนต์พระมารับบาตรที่ข้างเตียงผู้ป่วย
วันพระโยมแม่จะนำอาหารใส่ปิ่นโตไปถวายพระที่วัดด้วย และท่านได้ถวายลูกชายบวชเป็นพระของหลวงพ่อจำนวนสองรูป รูปหนึ่งมีพรรษาสิบหกแล้ว อีกรูปหนึ่งบวชอยู่เช่นกัน ครูไม่ใหญ่สาธุและถามฉายาของพระลูกชายทั้งสองรูป
โยมแม่ยังได้ชวนคู่บุญคู่บารมีของท่านบวชเป็นพระภิกษุในโครงการบวชพระ 7,000 รูป 7,000 ตำบล เมื่อปี 2552 ซึ่งขณะที่เขียนจดหมายนี้ท่านก็ยังบวชอยู่ ผู้เขียนบอกว่าความดีของโยมแม่ยังมีอีกมากแต่จะไม่อ่านทั้งหมดในตอนนี้
คำถามข้อที่หนึ่งถามว่าโยมแม่ละโลกไปแล้วเป็นอย่างไร ตอนนี้ท่านอยู่ที่ใด และวิบากกรรมใดทำให้ท่านป่วยเป็นโรค แล้วเสียชีวิตอย่างสงบตอนอายุ 78 ปี ครูไม่ใหญ่แทรกว่าอายุขัยเฉลี่ยของมนุษย์ยุคนี้ราว 75 ปี ถ้าเกินกว่านั้นก็ถือว่าอายุยืน
คำตอบเริ่มว่าในขณะที่เจ็บป่วย โยมแม่ทราบดีว่าอาการป่วยครั้งนี้คงรักษาไม่หาย และรู้สึกว่าจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน เหมือนไม้ใกล้ฝั่ง แต่ท่านเก็บความรู้สึกนี้ไว้เพียงผู้เดียว ไม่บอกให้ใครรับรู้เลย
โยมแม่ใช้ช่วงเวลาอันมีค่าที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่าที่สุด ด้วยการตั้งใจทำบุญทุกบุญให้มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการตักบาตรพระภิกษุสามเณรและถวายสังฆทาน โดยเกี่ยวเก็บบุญทุกบุญด้วยความปลื้มปีติเบิกบานใจอยู่เสมอ
นอกจากหมั่นถวายทาน ท่านยังหมั่นทำสมาธิเพื่อกลั่นใจให้ใสสะอาดบริสุทธิ์มากขึ้นไปอีก แม้ช่วงที่เจ็บป่วยหนักจนไม่มีแรงลุกขึ้นมานั่งสมาธิ ท่านก็ไม่ยอมแพ้ แต่พยายามทำสมาธิในท่านอนเป็นประจำ และทุกครั้งที่ทำสมาธิ ท่านจะปล่อยวางเรื่องราวต่าง ๆ ออกจากใจ
เมื่อนึกถึงพระลูกชายสองรูปและพระสามีที่มาบวชสร้างบารมี ท่านก็ปลื้มปีติเบิกบานใจ และยิ่งรู้สึกว่าได้ใช้ชีวิตที่เกิดมาชาตินี้อย่างคุ้มค่าที่สุด เพราะทั้งตัวท่านและทุกคนที่ท่านรัก ได้ดำเนินชีวิตอยู่ด้วยความไม่ประมาท และอยู่ในเส้นทางบุญที่ติดตามสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างเต็มกำลังมาตลอด
โยมแม่ทำสมาธิพร้อมกับนึกทบทวนชีวิตที่ผ่านมา แล้วได้เห็นภาพการสั่งสมบุญของท่านในอดีตปรากฏทีละภาพ ทุกภาพทำให้ปลื้มปีติเบิกบานใจในบุญอย่างมาก ครูไม่ใหญ่เสริมว่านักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาจะนึกถึงบุญได้ง่าย โดยเฉพาะบุญที่เป็นประวัติศาสตร์ซึ่งมีอานุภาพทำให้ใจชุ่มเย็น
โยมแม่เห็นองค์พระที่ชัดใสสว่าง ทำให้มีความสุขหล่อเลี้ยงใจท่านอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเป็นความสุขที่แท้จริงภายในและเป็นสุขที่ดีที่หนึ่ง
เพลงคั่นเรื่องการหยุดใจ เนื้อร้องว่าแค่หยุดร่างกายแล้วหยุดใจเฉย ๆ ไม่ต้องทำอะไร นั่งนาน ๆ นิ่ง ๆ นุ่ม ๆ เบา ๆ เดี๋ยวเราจะเห็นเอง สุขใจจังเลยไม่เคยสุขอย่างนี้เลย แค่หยุดนิ่งใจเฉยก็สุขดีที่หนึ่ง
ครูไม่ใหญ่สอนว่าคนมีบุญต้องนั่งให้มีความสุขตั้งแต่เบื้องต้น หลับตายังมีความสุข พักผ่อนยังมีความสุข และนิ่งเฉย ๆ ยังมีความสุข จึงจะเปิดโอกาสให้บุญได้ช่องส่งผล ถ้าไปนั่งรุ่นเร่งเพ่งจ้องก็เท่ากับไม่ให้โอกาสบุญส่งผล และทำให้เบื่อ นั่งแล้วฮึดฮัดอึดอัด
เมื่อโยมแม่เข้าถึงดวงธรรมภายในกลางกายและเห็นองค์พระภายในที่ชัดใสสว่าง ผลแห่งบุญนั้นก็ไปดึงบุญต่าง ๆ ที่ท่านทุ่มเททำไว้ทั้งในภพชาติปัจจุบันและจากภพชาติในอดีตให้ได้ช่องส่งผลด้วย จึงทำให้ท่านมีอาการเจ็บป่วยจากโรคร้ายน้อยกว่าที่ควรจะเป็น ทั้งที่ตามจริงต้องทุกข์ทรมานมาก
คำตอบเล่าว่าโยมแม่เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาพันธุ์แท้ ที่ศึกษาเรื่องความเป็นจริงของชีวิตมาอย่างดี จึงรู้และทราบทันทีว่าอีกไม่ช้าท่านจะละจากโลกนี้ไป และไม่ได้ตื่นตกใจอะไรเลย ครูไม่ใหญ่ให้นักเรียนลองสันนิษฐานดูว่าท่านจะทำอะไรต่อไป คำตอบคือทำบุญต่อ
ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนทักทายเป็นภาษาเกาหลี เพื่อเข้าสู่ช่วงต้อนรับพระภิกษุมหายานชาวเกาหลีที่มาร่วมงานวันวิสาขบูชา ช่วงถัดจากนี้เป็นภาพและเสียงภาษาเกาหลีที่ไฟล์ถอดเสียงจับไม่ได้
ครูไม่ใหญ่แนะนำพระอาคันตุกะว่าเป็นเจ้าอาวาสวัดแห่งหนึ่งในประเทศเกาหลี เป็นพระภิกษุมหายานชาวเกาหลี ปัจจุบันอายุ 53 ปี บวชมาแล้ว 30 พรรษา ชื่อของท่านและชื่อวัดที่ถอดเสียงมาสะกดไม่ชัด จึงบันทึกไว้รอตรวจ
ครูไม่ใหญ่บอกว่านึกไม่ถึงเลย ดูท่านยังหนุ่มเหมือนอายุ 35 ทั้งสงบ สงบเสงี่ยม และสง่างาม แล้วย้ำหลายครั้งว่าองค์นี้สำคัญ เพราะจะทำให้ประเทศเกาหลีสว่างด้วยแสงแห่งธรรม และชื่นชมเหตุผลในการบวชของท่าน
พระภิกษุชาวเกาหลีเล่าว่าเมื่อวานซึ่งเป็นวันวิสาขบูชา เป็นวันที่ท่านได้มาวัดพระธรรมกายเป็นครั้งที่สองในชีวิต ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนฟังเหตุผลของท่านให้ดี
ท่านเล่าว่าสิ่งที่ทำให้บินข้ามน้ำข้ามทะเลมาวัดพระธรรมกายโดยตรง เป็นเพราะเหตุการณ์ตั้งแต่ก่อนบวช ที่ท่านรู้สึกว่าชีวิตทางโลกไม่เจอความสุขอะไรเลย ครูไม่ใหญ่ว่านี่คือบารมีเก่า เพราะคนในโลกส่วนมากสอนตัวเองไม่ได้ ใครสอนก็ไม่ได้ ถูกสอนแล้วยังโกรธ
ท่านเล่าว่าปลีกวิเวกอยู่กับตัวเองนานถึงหกปี ครูไม่ใหญ่สาธุและบอกว่าท่านรักสันโดษ เป็นนักบวชเก่า บวชกันมาข้ามชาติ ทั้งที่มีทุกอย่างที่ชาวโลกควรจะมี แต่ยังแสวงหาอะไรบางอย่างที่หาไม่ได้ในทางโลก จึงออกบวชแล้วปลีกวิเวก
ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าใจของท่านเริ่มหลุดจากนิวรณ์ทั้งห้า ซึ่งเป็นเครื่องกั้นใจไม่ให้สว่าง ทั้งเรื่องเพศ เรื่องทรัพย์ ความขุ่นมัวโกรธเคือง ความฟุ้งซ่านง่วงเหงา และความสงสัยลังเลในวิธีปฏิบัติเพื่อดับทุกข์ เมื่อไม่ลังเลใจก็หยุดนิ่งได้ในระดับหนึ่ง จนเกิดแสงสว่างแห่งความบริสุทธิ์ และเห็นชีวิตภายในที่ประณีตขึ้นเรื่อย ๆ
ท่านไปสอบถามชาวเกาหลีแต่ไม่มีใครเข้าใจสิ่งที่ท่านพูด ท่านจึงออกเดินทางไปญี่ปุ่นเพื่อตระเวนถามว่า แสงสว่างที่ท่านเห็นนั้นคืออะไร แต่ที่ญี่ปุ่นก็ไม่มีใครตอบได้ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าท่านต้องเป็นผู้ให้คำตอบเสียมากกว่า
ท่านยังไม่หยุด เดินทางไปถึงแดนพุทธภูมิที่อินเดีย เพราะในใจคิดว่าต้องมีใครสักคนสักแห่งหนึ่งในโลกที่ให้คำตอบได้ แล้วไปที่ศรีลังกา ถามว่าแสงสว่างที่เห็นคืออะไร เกิดขึ้นได้อย่างไร ถูกต้องหรือไม่ และจะทำอย่างไรต่อไป แต่ที่ศรีลังกาก็ไม่มีใครตอบได้
ท่านขึ้นเขาไปถามคำถามเดิมที่ประเทศเนปาล แต่ก็ไม่มีใครตอบได้อีก ครูไม่ใหญ่สรุปว่าเพราะท่านจะต้องเป็นผู้ให้แสงสว่าง ในแต่ละประเทศที่ท่านไป เมื่อไม่มีใครตอบท่านได้ ท่านจะกลายเป็นผู้ให้คำตอบกับทุกคนที่ท่านเคยไปถามในอนาคต
กระทั่งวันหนึ่งในเดือนเมษายน พุทธศักราช 2555 เพื่อนพระภิกษุชาวเกาหลีบอกท่านว่ากำลังจะเดินทางไปวัดพระล้านองค์ ที่เมืองไทย พอได้ยินท่านก็ตัดสินใจเปลี่ยนตั๋วจากที่กำลังจะบินไปเมืองจีน มาเมืองไทยทันทีเพื่อหาคำตอบ ครูไม่ใหญ่ชื่นใจมากและยืนยันว่าท่านมาถูกทางถูกที่แล้ว
ท่านเล่าว่าครั้งแรกในชีวิตที่มาถึงวัดพระธรรมกายคือวันที่ 22 เมษายน 2555 ท่านตกใจกับภาพที่เห็นอยู่เบื้องหน้าคือพระและสาธุชนเป็นแสน แต่กลับไม่วุ่นวาย ทุกอย่างดูสงบมาก ท่านจึงคิดทันทีว่าวัดนี้ต้องมีอะไรดีแน่ ๆ
ตอนบ่ายท่านได้ยินเสียงพระรูปหนึ่งนำนั่งสมาธิ แม้ไม่เข้าใจความหมายเลย แต่น้ำเสียงนั้นทำให้ท่านรู้ว่า นี่แหละคือความสุขที่ท่านค้นหามานาน และได้ทราบว่านั่งสมาธิมากเข้าจะพบความสว่างภายในตัวเอง ท่านจึงรู้ว่าผู้ที่จะตอบคำถามที่ค้างคาใจอยู่ที่นี่เอง ครูไม่ใหญ่แทรกชมพระเถระวัยเก้าสิบกว่าที่ยังแข็งแรงเดินขึ้นเขา
พอกลับไปเกาหลีครั้งนั้น ท่านนำซีดีทั้งหมดจากวัดพระธรรมกายมาเปิดฟัง มีอยู่แผ่นหนึ่งที่ท่านสัมผัสได้ถึงน้ำเสียง ของผู้พูดที่ต้องการให้ผู้ฟังสงบ ท่านจึงเปิดฟังทุกวันและนำมาเป็นแผ่นประจำตัวตลอดไป ภายหลังจึงทราบว่าคือแผ่นนำนั่งสมาธิของผู้ที่นั่งอยู่ใกล้ท่านในตอนนั้น
พอทราบข่าวงานวันวิสาขบูชาที่วัดพระธรรมกาย ท่านก็ไม่ลังเลที่จะบินตรงมาร่วมงานทันที มาถึงก็เป็นช่วงที่พระรูปเดิมที่ท่านคุ้นเคยจากแผ่นซีดีกำลังนำนั่งสมาธิอีก ท่านนั่งหลับตาตามเสียงนั้นทันที พอสิ้นสุดคำว่าสัมมาอะระหัง ท่านรู้สึกเหมือนตัวถูกดูดลงไปที่พื้นแล้วถูกยืดขึ้นไปบนสุด เป็นประสบการณ์แปลกใหม่ครั้งแรกในชีวิต
ท่านบอกว่าอยากให้มีเสียงนำนั่งสมาธิของท่านผู้นี้เป็นภาษาเกาหลีมากที่สุด ครูไม่ใหญ่หยอกว่าภาษาเกาหลียาก และออกอาการเขิน ท่านยังบรรยายว่าน้ำเสียงนั้นนุ่มนวลอบอุ่นมาก เป็นอะไรที่ยิ่งกว่าการได้ยินทางหู ขนาดยังไม่รู้ความหมายก็ยังรู้สึกได้รับพลังพิเศษ และตอนนี้ท่านรู้แล้วว่าเจ้าของเสียงคือผู้ที่อยู่เบื้องหน้าท่าน ในโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาแห่งนี้
ท่านกล่าวว่าหลวงพ่อครับ ผมอยากฝึกนั่งสมาธิกับหลวงพ่อครับ ครูไม่ใหญ่ตอบรับทันทีว่านิมนต์เลย แล้วฝากเรื่องแสงสว่างว่าอย่าให้หาย
เพลงคั่นเรื่องการรักษาองค์พระ เนื้อร้องว่าถ้าในกลางกายมีแต่ความใสเย็น เราจะเป็นหนึ่งเดียวกับพระเรื่อยไป เห็นพระใสที่ศูนย์กลางแล้วให้รักษาเอาไว้ ให้ทุกวันคืนมีแต่ความปลื้มใจ องค์พระที่กลางกายของเราอย่าให้หาย
ครูไม่ใหญ่สรุปว่าการอยู่กับตัวเองทำสมาธิถึงหกปีไม่ใช่เรื่องง่าย ผู้บวชใหม่ยังไม่เคยได้ยินว่าใครทำได้อย่างนี้ ท่านฝึกจนใจหยุดนิ่งได้ในระดับหนึ่ง เห็นแสงสว่างภายในที่เกิดจากความบริสุทธิ์ของใจที่หลุดพ้นจากนิวรณ์ทั้งห้า ที่จริงท่านรู้จักเรื่องนี้ข้ามชาติมาแล้วแต่ลืมไป ชาตินี้มาทบทวนของเก่า ถ้าไม่มีบารมีบุญเก่าข้ามชาติ ก็ไม่เกิดขึ้นได้ง่ายกับใครในโลก
ครูไม่ใหญ่ว่าการบวชของท่านมุ่งสลัดตนให้พ้นจากความทุกข์ของชีวิต และจะเป็นแสงสว่างให้เพื่อนมนุษย์และสรรพสัตว์ นี่คือหัวใจของพระโพธิสัตว์ ท่านปรารภอยากมานั่งสมาธิด้วยกันกับเจ้าของเสียงนั้นเพราะหัวใจตรงกัน การแสวงหาของท่านจะไม่สูญเปล่า และการมาครั้งนี้แม้สั้นก็จะเป็นการมาเพื่อความสมหวังในชีวิตของท่าน และของทุกคนที่อยู่ใกล้ท่าน ครูไม่ใหญ่ยินดีต้อนรับและบอกว่าจะได้ศึกษาไปถึงวิชชาธรรมกายด้วย
ท่านบอกว่าอยากให้คนเกาหลีได้เข้าถึงความสุขกันมาก ๆ แม้จะต้องใช้เวลานานเท่าไรก็ตาม ตอนนี้ท่านเตรียมสถานที่สำหรับจัดปฏิบัติธรรมอยู่ใจกลางเมืองปูซาน ซึ่งเป็นเมืองสำคัญและเจริญที่สุดทางภาคใต้ของเกาหลี ครูไม่ใหญ่ปลื้มและว่าหัวใจท่านยิ่งใหญ่ยิ่งขยาย
ครูไม่ใหญ่ให้ท่านนำวิธีนั่งสมาธิของวัดพระธรรมกายไปจัดที่สถานที่ปฏิบัติธรรมใจกลางเมืองปูซานได้ตลอดเวลา และขออนุโมทนาบุญกับท่านในฐานะเจ้าอาวาสวัดในเกาหลี
ครูไม่ใหญ่ปรึกษาว่าจะเปิดเพลงอะไรให้ท่านดี แล้วฝากบอกท่านว่าหัวใจท่านยิ่งใหญ่ ต้องรักษาแสงสว่างเอาไว้ บอกลูก ๆ ว่าเรื่องราวของท่านหายากมาก บวชแล้วยังมีเป้าหมาย เกาหลีเล็กไปแล้วสำหรับท่าน ท่านจะต้องให้แสงสว่างข้ามประเทศต่อไป
เพลงภาษาอังกฤษ Pass it on เนื้อร้องว่ามีของขวัญจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่อยากแบ่งให้ครอบครัวและเพื่อน และนำไปรอบโลกเพื่อแบ่งให้ทุกคน ส่งต่อไปให้ความเมตตาและคำสอนของพระพุทธเจ้าแผ่ขยายต่อไปไม่สิ้นสุด
ครูไม่ใหญ่สอนว่าเมื่อใจไม่ติดอะไร ไม่อยากเอาอะไร ไม่อยากได้อะไร ใจจะโปร่งและมีอารมณ์ดี แล้วจะเข้าถึงความสุขภายในได้ง่าย สรุปเป็นประโยคว่าถ้าหากเราไม่อยากได้ในสิ่งใด เราจะได้ทุกสิ่งที่ต้องการ
ผู้สื่อข่าวดีเอ็มซีเกริ่นว่าเรื่องต่อไปจะทำให้หัวใจขยายพองโตแบบสุด ๆ และเป็นความปลื้มแบบลืมไม่ลง คือพิธีปิดทองฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาอุโบสถ วัดพระธรรมกายเบเนลักซ์ ประเทศเบลเยียม ซึ่งจัดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 20 พฤษภาคม 2555
รายงานว่าความรักที่แน่นแฟ้นต่อพระพุทธศาสนาของผู้มีบุญชาวยุโรปยืนยันได้จากคลื่นศรัทธาของสาธุชน ที่มุ่งตรงสู่วัดพระธรรมกายเบเนลักซ์กว่าสองพันคน ครูไม่ใหญ่หยอกว่าอยู่เมืองหนาวแล้วมาร่วมงานกันคับคั่งขนาดนี้
สิ่งที่ปลื้มอีกอย่างคือความเมตตาปรารถนาดีของคณะพระมหาเถระผู้ใหญ่ที่ดำรงตำแหน่งสำคัญของคณะสงฆ์ไทย โดยมีพระเดชพระคุณพระวิสุทธิวงศาจารย์ กรรมการมหาเถรสมาคม เป็นประธาน
คณะพระมหาเถระผู้ใหญ่ของคณะสงฆ์ไทยประกอบด้วยกรรมการมหาเถรสมาคม รองสมเด็จพระราชาคณะ พระราชาคณะ และคณะสงฆ์จากยุโรป สหรัฐอเมริกา และศรีลังกา มาร่วมประกอบพิธีกว่าหนึ่งร้อยรูป
ภาพพิธีเจริญพระพุทธมนต์โดยคณะพระมหาเถระในงานปิดทองฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาอุโบสถวัดพระธรรมกายเบเนลักซ์ ผู้บรรยายชี้ว่าเป็นภาพที่น่าอัศจรรย์ เพราะการรวมพระสงฆ์จากหลายประเทศไว้ในพิธีเดียวไม่ใช่เรื่องง่าย
บุญนี้เกิดจากศูนย์สาขาทุกแห่งทั่วยุโรปรวมใจเป็นหนึ่ง คือศูนย์สาขา 22 แห่งใน 10 ประเทศทั่วยุโรป ในงานยังมีพิธีทอดผ้าป่าสามัคคีด้วย
ภาพพิธีสงฆ์กำหนดขอบเขตอุโบสถด้วยการสวดผูกพัทธสีมาของคณะสงฆ์ และฝังลูกนิมิตครบทั้งเก้าลูก จากนั้นคณะศรัทธาสาธุชนเปล่งเสียงสาธุการชิตัง เม กึกก้อง ผู้บรรยายว่าเป็นภาพประวัติศาสตร์ที่สวยงามมาก
พระเดชพระคุณพระวิสุทธิวงศาจารย์ประทานสัมโมทนียกถาเป็นภาษาบาลีและภาษาไทย ชมว่าอุโบสถหลังนี้ทั้งสวยงามและถูกต้องตามพระธรรมวินัย ด้านในยังประดิษฐานองค์พระประธานที่ผู้บรรยายว่าน่าอัศจรรย์ใจ ปิดท้ายด้วยเสียงสาธุการชิตัง เม ของสาธุชนทั้งงาน
ผู้ร่วมงานสัมผัสได้ถึงพลังความสุข ความจริงใจ และความปลื้มใจของทุกคน ชาวเบลเยียมในเมืองนี้บอกว่ารู้สึกดีใจที่มีสถานที่เรียนรู้และฝึกสมาธิ และเชื่อว่าสมาธิตามหลักศาสนาพุทธคือสันติภาพ ซึ่งพวกเขาปรารถนาสิ่งนี้เช่นกัน หลังวันงานสามวันยังมีกลุ่มชมรมต่าง ๆ ในเมืองมาเยี่ยมชมและทดลองฝึกสมาธิถึง 80 คน ซึ่งเป็นพลังสตรีทั้งสิ้น
ผู้รายงานสรุปว่างานอาจจะจบ แต่ความปลื้มไม่จบ และขอสรุปลงว่าฝนบุญเป็นของทุกท่าน ฝนงานเป็นของทุกคน ครูไม่ใหญ่หยอกเรื่องช็อกโกแลตของเบลเยียมว่าน่าจะส่งมาให้ใครดี แล้วชวนติดตามชมสารคดีต่อ
สารคดีเริ่มด้วยผู้สื่อข่าวดีเอ็มซีกราบนมัสการครูไม่ใหญ่และทักทายนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก แล้วเล่าว่าเมื่อวันอาทิตย์ที่ 20 พฤษภาคม 2555 ได้มีพิธีใหญ่ปิดทองฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาอุโบสถ วัดพระธรรมกายเบเนลักซ์ ประเทศเบลเยียม ชวนไปร่วมอนุโมทนาบุญกับการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างแดน
เพลง Pass it on ประกอบภาพสารคดี เนื้อร้องภาษาอังกฤษว่าจะแบ่งของขวัญจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เพื่อนทุกคน และนำไปรอบโลก ให้ปัญญาและความรักของพระพุทธเจ้าแผ่ขยายต่อไป
พระเดชพระคุณพระวิสุทธิวงศาจารย์ กรรมการมหาเถรสมาคม รองเจ้าอาวาสวัดปากน้ำภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร กล่าวว่าการจัดงานครั้งนี้เป็นงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของชาวพุทธในดินแดนภาคพื้นยุโรป มีพระสงฆ์มาร่วมเกินร้อยรูป พร้อมพระเถระผู้ใหญ่อีกหลายรูปรวมทั้งพระที่ดูแลงานพระธรรมทูตต่างประเทศ และชี้ว่าปีนี้เป็นปีพุทธชยันตี 2600 ปีแห่งการตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
สิ่งที่วัดพระธรรมกายดำเนินการอยู่คือทำอย่างไรให้ชาวพุทธทั่วโลก ไม่ว่าจะเป็นมหายานหรือเถรวาท และอยู่ประเทศใดก็ตาม มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์เดียวกัน
ผู้ให้สัมภาษณ์ดีใจที่ยุคปัจจุบันเรานำพระพุทธศาสนาไปเผยแผ่ในต่างประเทศได้ ซึ่งเท่ากับย้อนยุคพระพุทธศาสนาให้กลับไปเหมือนยุคที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเคยเสด็จไปโปรดในสถานที่นั้น ๆ เพราะมีโรงอุโบสถเป็นที่ประทับของรูปเหมือนพุทธองค์ และเมื่อประชาชนต่างชาติได้ศึกษาคำสอนแล้วเกิดศรัทธา ก็สามารถเข้ามาขออุปสมบทได้ในประเทศของตัวเอง
เพลง Pass it on คลอภาพสารคดีอีกครั้ง เนื้อร้องว่าตระหนักว่ามีของขวัญจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อยากแบ่งให้ครอบครัวและเพื่อนทุกคน แล้วนำไปรอบโลกเพื่อแบ่งให้ผู้คนทั้งหลาย
ผู้ให้สัมภาษณ์ว่างานนี้เป็นประวัติศาสตร์ของพระพุทธศาสนาและของวัดพระธรรมกาย อาจกล่าวได้ว่าเป็นงานแรกในต่างประเทศของวัดพระธรรมกายที่จัดได้ยิ่งใหญ่และสมบูรณ์แบบ มีชาวพุทธจำนวนพันและพระจำนวนร้อยในถิ่นที่ไม่ใช่ดินแดนพระพุทธศาสนามาแต่เดิม ซึ่งถือว่าเกิดขึ้นได้ยากมาก แต่เกิดได้เพราะอาศัยศรัทธาและความเป็นหนึ่งเดียวที่มุ่งมั่นเผยแผ่พระพุทธศาสนา
ผู้ให้สัมภาษณ์อธิบายว่าสถานที่ที่เป็นพัทธสีมาคือที่เกิดของพระสงฆ์ พระสงฆ์ที่จะสืบสานพระพุทธศาสนา ต้องมีที่มาที่ไปและมีที่เกิด นั่นก็คือในอุโบสถ การมีโบสถ์เป็นที่ทำสังฆกรรมและบวชพระ จึงถือว่าเป็นรากฐานที่มั่นคงของพระพุทธศาสนา บุญอย่างนี้ไม่ใช่ทำได้โดยง่ายแต่ก็ไม่ใช่ว่าทำกันไม่ได้
ผู้ให้สัมภาษณ์ว่าโอกาสข้างหน้าพระพุทธศาสนาในทวีปต่าง ๆ นอกเหนือจากประเทศไทยจะขยายตัวมากขึ้น ตามปณิธานของหลวงพ่อธรรมชโย และเมื่อเจ้าของแผ่นดินได้เห็นก็อดที่จะปลื้มปีติยินดีไม่ได้ ถือว่าเป็นความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ที่เกิดจากความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของชาวพุทธ
ผู้กล่าวในงานบอกว่าท่านทั้งหลายที่มาร่วมงานในวันนี้ถือว่าเป็นบุคคลสำคัญที่สุดที่จะนำโลกไปสู่การเปลี่ยนแปลง เป็นพลังยิ่งใหญ่ที่จะ change the world และร่วมกันจุดประกายเริ่มต้นแห่งยุคของการเผยแผ่คำสอน ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ผู้ร่วมงานชาวต่างชาติให้สัมภาษณ์ว่าอยู่ที่นี่มานานและชอบคลาสสมาธิมาก โดยเฉพาะเมื่อได้ความรู้เรื่องพระพุทธศาสนาเพิ่ม เขาศึกษาและปฏิบัติพระพุทธศาสนามากว่า 25 ปี และพบว่าวิธีสมาธิแบบธรรมกายเป็นวิธีที่น่าสนใจที่สุดวิธีหนึ่ง และเป็นวิธีที่เหมาะกับตัวเขา อีกคนบอกว่าหลังนั่งสมาธิรู้สึกสะอาดและมีความสงบในชีวิต ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญสำหรับเธอ
ผู้สื่อข่าวปิดสารคดีว่าแม้เหตุการณ์งานบุญประวัติศาสตร์ในพิธีปิดทองฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาอุโบสถ วัดพระธรรมกายเบเนลักซ์ ประเทศเบลเยียม จะผ่านพ้นไป แต่สิ่งที่เหลือไว้และทับทวีขึ้นเรื่อย ๆ คือความปลื้มใจ และถ้อยคำอนุโมทนาสาธุการ ซึ่งนำสู่พลังการขับเคลื่อนงานพระพุทธศาสนาแบบว่าไงว่าตามกัน ทำงานกันเป็นทีม สืบสานมโนปณิธานของมหาปูชนียาจารย์ เพื่อสร้างสันติสุขภายในของผู้คนทุกคนให้แผ่ขยายเป็นสันติภาพของโลกในที่สุด