สัมมาอะระหัง

สามเณรให้สัมภาษณ์ว่าทุกย่างก้าวที่เดินธุดงค์ธรรมชัยต้องฉันแค่มื้อเดียว เดินตากแดด อากาศร้อน เหงื่อออกเต็มตัว แต่มีความสุขมาก เห็นญาติโยมมาพนมมือไหว้ก็ท่องในใจว่าขอให้โยมได้บุญเยอะ ๆ และนึกถึงหน้าโยมพ่อโยมแม่ตลอดทาง เมื่อเดินนานจนกลักหนักเกือบแบกไม่ไหว พระพี่เลี้ยงบอกว่ามีญาติโยมรออยู่ข้างหน้าก็ฮึดเดินต่อจนถึงจุดหมาย

ช่วงออกบิณฑบาต สามเณรรวมใจนึกถึงดวงแก้ว นึกถึงองค์พระ และภาวนาสัมมาอะระหังไปด้วย เพราะอยากให้ญาติโยมที่มาใส่บาตรได้บุญมากที่สุด ได้พบความสุขความเจริญ และจะได้มาทำบุญในพระพุทธศาสนามากขึ้น โยมแม่ของสามเณรรูปหนึ่งให้สัมภาษณ์ด้วยความตื้นตันว่าปลื้มที่ลูกชายบวชแล้วชวนแม่ไปทำบุญ เพราะไม่เคยมีโอกาสอย่างนี้มาก่อน

พอทราบข่าวงานวันวิสาขบูชาที่วัดพระธรรมกาย ท่านก็ไม่ลังเลที่จะบินตรงมาร่วมงานทันที มาถึงก็เป็นช่วงที่พระรูปเดิมที่ท่านคุ้นเคยจากแผ่นซีดีกำลังนำนั่งสมาธิอีก ท่านนั่งหลับตาตามเสียงนั้นทันที พอสิ้นสุดคำว่าสัมมาอะระหัง ท่านรู้สึกเหมือนตัวถูกดูดลงไปที่พื้นแล้วถูกยืดขึ้นไปบนสุด เป็นประสบการณ์แปลกใหม่ครั้งแรกในชีวิต