ทบทวนบุญ

สกู๊ปทบทวนบุญพิธีหล่อองค์พระประธานที่จะประดิษฐานหน้าอาคารภาวนา 60 ปี เมื่อวันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน 2548 เวลา 17 นาฬิกา ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี พระราชภาวนาวิสุทธิ์ประธานสงฆ์นำนั่งสมาธิกลั่นใจ แล้วนำอธิษฐานจิตก่อนประกอบพิธีหย่อนมหาสุวรรณนิธิรูปรัตนะเจ็ดลงในรางรับ เสียงกระทบรางดังกังวาลไกล ตามด้วยสัมภาษณ์สาธุชนที่มาร่วมพิธีซึ่งปลื้มปีติ และประชาสัมพันธ์ว่าวันที่ 6 จะมีงานกฐินจักรพรรดิเพื่อจัดซื้อที่ดินทำที่จอดรถรองรับผู้มาร่วมงานนับล้านคน

สื่อสารถึงดวงจันทราผู้ทำหน้าที่เชิญชวนคนมาทำบุญว่า เรามาเกิดเพื่อสร้างบารมี ก็ต้องสร้างไปทุกอนุวินาทีจนหมดอายุขัย ถ้าไม่เหนื่อยไม่ยากไม่ลำบากก็ไม่ได้บารมี ไม่เหมือนความแก่ความชราที่ได้มาฟรี ๆ กลับมาจากทำหน้าที่ก็ต้องทบทวนบุญให้ปลื้มปีติ จะได้หลับในอู่ทะเลบุญ และวิมานบนสวรรค์จะผุดเกิดขึ้นทุกครั้งที่หลังแตะพื้นแล้วระลึกถึงบุญ

อธิบายว่านึกถึงบุญแล้วปลื้มไม่หมด ยิ่งปลื้มแสงแห่งบุญยิ่งเกิดขึ้น ดวงบุญจะขยายโตขึ้นเรื่อย ๆ และบุญนั้นจะเป็นพลังแห่งความบริสุทธิ์ที่ทำให้ความปรารถนาสมหวัง แต่ต้องอธิษฐานให้ดีและประกอบด้วยดวงปัญญา รู้หลักวิชาในการอธิษฐาน

ชวนทบทวนบุญผ่านภาพ พร้อมคำบรรยายว่าเราต้องหมั่นทำทาน จะรื้อผังความจนด้วยการทำใจให้เด็ดเดี่ยวเยี่ยงพระบรมโพธิสัตว์ นำทรัพย์ที่หามาได้มาฝากไว้กับพระพุทธศาสนา หยาดเหงื่อแรงกายและหัวใจที่ทุ่มเทของผู้มีบุญจะถูกกลั่นเป็นบุญที่สะอาดบริสุทธิ์ ติดแน่นอยู่ที่ศูนย์กลางกายเป็นผังสำเร็จ

ผู้ประกาศฝากว่าถ้าเรายังห่วงบุคคลที่เรารักและปรารถนาดีต่อคนรอบข้าง อย่าให้พวกเขาได้แค่อนุโมทนา ให้ชักชวนพวกเขามาทำด้วยตัวเอง ยังพอมีเวลาสำหรับผู้รักการปฏิบัติธรรม และวันนี้ให้ทำใจใส ๆ ทบทวนถึงบุญที่ได้ทำมาและกำลังจะทำต่อไป

บอกว่าบุญของผู้ที่ทำบุญกฐินเมื่อวาน รวมทั้งกฐินที่ทอดไปยังวัดสาขา 33 วัด จะไหลต่อเนื่องในเมืองมนุษย์อีกเจ็ดวัน จึงให้ทบทวนบุญและระลึกนึกถึงทุกบุญที่ทำมาในวันกฐินนั้นด้วยใจที่ปลื้มปีติ ทบทวนตั้งแต่เราทำเองแล้วไปชวนคนอื่นทำ และเจออุปสรรคอันใด

ถามว่าผ่านวันกฐินมาสี่วันใจเรายังใสอยู่ไหม ยังปลื้มในมหาทานบารมีของกฐินบรมมหาจักรพรรดิอยู่หรือเปล่า บุญนี้จะไหลต่อเนื่องเจ็ดวันหลังจากทำ หลังจากนั้นเมื่อระลึกนึกถึงเมื่อไรบุญก็เกิดขึ้นทุกครั้ง พอนึกถึงบุญ บุญก็ขยาย ความสุขความสำเร็จก็ขยายตามไปด้วย แต่ถ้าเสียดายบุญก็หก อย่างที่ฟังมาหลายกรณีศึกษาว่าทำบุญตอนแรกปลื้มตอนหลังเสียดาย สมบัติที่เกิดขึ้นตอนหลังก็หมด บุญไม่อาจรองรับทรัพย์ได้ ทรัพย์ก็กระจาย

อธิบายว่าการมาอยู่ธุดงค์ปีใหม่มีวัตถุประสงค์เพื่อมาทบทวนบุญของเราตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2548 จนถึงวันสุดท้ายของปี ว่าเราสั่งสมบุญได้ทุกวันไหม ครบไหม ครบทุกวันแต่ครบทุกเรื่องไหม ครบในบุญกิริยาวัตถุสามหรือบุญกิริยาวัตถุสิบหรือเปล่า หรืออยู่ในหมวดของบารมีสิบทัศ คือทานบารมี ศีลบารมี เนกขัมมะ ปัญญา วิริยะ ขันติ สัจจะ อธิษฐาน เมตตา อุเบกขา อย่างไร

เล่าว่าวันนี้ได้เล็งญาณตรวจดู พบว่าท่านมีปีติ คิดได้ว่าการพลัดพรากเป็นสิ่งธรรมดา แต่ปีติว่าผลแห่งบุญที่ทำมาส่งผลอย่างนี้ซึ่งใคร ๆ ก็ไม่อาจจะได้ ท่านปลื้มใจว่าหมู่ญาติเข้าใจเรื่องราวความจริงของชีวิตและสั่งสมบุญ ตอนนี้ท่านก็ตกเบิกรับบุญที่อุทิศไปให้ตลอด ทบทวนบุญไปเรื่อย ๆ อย่างมีความสุข สรุปว่าบุญนั้นแหละเป็นที่พึ่งกับเราทั้งในยามยาก ยามรวย ยามตาย และแม้ตายแล้ว

ให้ทบทวนบุญด้วยการยกมือ ถามว่าเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2537 ใครเกิดแล้ว และใครได้มาในพิธีเททองหล่อรูปเหมือนทองคำพระเดชพระคุณหลวงปู่พระมงคลเทพมุนี วันที่ 3 มีนาคม 2539 ใครมาในพิธีตอกเสาเข็มต้นแรกสถาปนามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี และวันที่ 5 มกราคม 2540 ใครมาในพิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้าย

มาถึงช่วงทบทวนบุญมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ให้ใครที่มาในแต่ละพิธียกมือ ใครไม่มาก็พนมมืออนุโมทนา ไล่ตั้งแต่วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2537 และวันที่ 3 มีนาคม จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2548 ที่จะมีพิธีประดิษฐานจักรแก้ว ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี แล้วสรุปว่าสิ่งใดที่เราได้ทำมามันมีทีเดียวแล้วก็จะผ่านไป ไม่มีวันย้อนกลับ เหมือนเวลาในชีวิตของเราที่ไม่มีวันย้อนกลับไปอีกแล้ว

ชวนทบทวนบุญโดยให้ยกมือว่าใครมาร่วมพิธีบ้าง ไล่ตั้งแต่วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2537 พิธีเททองหล่อรูปเหมือนทองคำพระมงคลเทพมุนี ต่อด้วยวันที่ 3 มีนาคม 2539 พิธีตอกเสาเข็ม แล้วไล่มาปี 2540 และปี 2544

เกริ่นก่อนเปิดสารคดีว่าจะทบทวนบุญพิธีตอกเสาเข็มต้นแรกเพื่อสถาปนามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พุทธศักราช 2539 หรือเมื่อเก้าปีที่แล้ว

ชวนทบทวนบุญมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีให้ชื่นใจ ใครได้ทำก็ชื่นใจ ใครไม่ได้ทำก็อนุโมทนา แล้วไล่ถามทีละรายการว่าใครมาร่วมพิธีเททองหล่อรูปเหมือนทองคำพระมงคลเทพมุนีองค์ที่ 1 เมื่อมีนาคม 2539 พิธีตอกเสาเข็มต้นแรกและต้นสุดท้ายสถาปนามหาวิหาร เมื่อวันที่ 5 มกราคม 2540 พิธีปิดเชิงกลอนและจุดประทีปบูชามหาวิหาร พิธีปลูกต้นสวรรค์สระมหาสถิตทะเลบุญ เมื่อ 31 ตุลาคม 2547 รวมเจ็ดรายการที่ผ่านไปแล้ว และรายการที่แปดคือพิธีอัญเชิญจักรแก้ว วันที่ 31 ธันวาคม 2548 ที่ขอสาธุล่วงหน้าไว้

ครูไม่ใหญ่ปรารภว่างานอย่างนี้ไม่มีที่ไหนในโลก มีแห่งเดียวคือที่ท้องสนามหลวง คนที่ไปล้วนเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ทั้งพุทธบุตรและญาติโยม ไปด้วยความปิติเบิกบานเพราะมีใจรักในหลวงของเรา เสียดายว่าเต็นท์ส่วนหนึ่งถ่ายภาพไม่เห็น จึงนัดว่าเดือนมิถุนายนจะได้เห็นพุทธบุตรมากมายอลังการกว่านี้อีก ให้เตรียมตัวเตรียมใจกันให้ดี แล้วชวนทบทวนบุญของผู้ที่ได้ไปถวายทานในวันที่ 1 ธันวาคม

ชวนสันนิษฐานว่าปีนี้ทำบุญใหญ่มาแล้วกี่งาน แล้วเฉลยว่าทั้งในวัดและนอกวัดรวม 30 บุญใหญ่ โดยบุญที่ 30 คือวันที่ 31 ธันวาคม 2548 พิธีอัญเชิญจักรแก้ว จากนั้นชวนทบทวนบุญไล่ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2548 คือพิธีเปิดไฟเสาแก้ว มหารัตนวิหารคด ตอนเช้าตักบาตร และบ่ายสืบสานวัฒนธรรมคุณยายอาจารย์

บอกว่าอย่าให้วันเวลาผ่านไปเฉย ๆ จะค่อย ๆ ทยอยทบทวนบุญออกไปวันละบุญสองบุญสามบุญ เพื่อให้ผู้ที่ทำบุญใหญ่มาแล้วได้ระลึกนึกถึงบุญและเกิดความปีติ และเป็นกำลังใจให้ผู้ที่มาภายหลังรีบทำบุญตามให้ทันหมู่คณะ แล้วสอนว่าบุญคือความสุขและความสำเร็จในชีวิต การปฏิเสธบุญเท่ากับปฏิเสธสมบัติทั้งมนุษยสมบัติ ทิพยสมบัติ และนิพพานสมบัติ เมื่อปฏิเสธสมบัติก็จะมีแต่วิบัติเกิดขึ้นกับชีวิต

ชวนทบทวนบุญให้เกิดความปลื้มปีติ ว่าตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2548 เราทำบุญใหญ่อะไรมาบ้าง เท่าที่เวลาอำนวยจึงคัดมาได้ 30 รายการใหญ่ ทั้งบุญในวัดและนอกวัด เพื่อจะได้ตามระลึกนึกถึงบุญ และต้องสร้างบุญให้ครบ 360 วันในปีนี้ ซึ่งเหลืออีก 17 วันก็จะสิ้นปี วันนี้เป็นงานทบทวนบุญที่ 3

ชวนทบทวนบุญที่ทำผ่านมาเมื่อวันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน 2548 คือบุญหล่อองค์พระพุทธปฏิมา แล้วเข้าสารคดีซึ่งเล่าว่าขบวนอัญเชิญเคลื่อนผ่านมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีมาสู่สภาธรรมกายสากล ในวันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน 2548 เพื่อประกอบพิธีหล่อองค์พระประธานประดิษฐาน ณ อาคารภาวนา 60 ปี สาธุชนทั่วทุกทิศเดินทางมาร่วมสถาปนาต้นแบบกายมหาบุรุษจำลองเป็นพุทธปฏิมากร ทำให้ภายในสภาธรรมกายสากลเนืองแน่นทั้งคนไทยและต่างประเทศ เวลา 17 นาฬิกา ท่านประธานสงฆ์นำอธิษฐานจิตและเชิญผู้มีบุญลุกขึ้นยืนเตรียมพิธี

บอกว่าลูกมีบุญพอที่จะรองรับงานของหมู่คณะได้ อีกทั้งเป็นความปรารถนาข้ามชาติตั้งแต่พุทธันดรที่แล้ว ชาตินี้ก็ทำต่อไปให้สำเร็จ ไม่ว่าจะมีอุปสรรคอันใดก็อย่าหวั่นไหว ถ้าตั้งใจแน่วแน่ที่จะสร้างบารมีกับหมู่คณะก็ต้องคบกัลยาณมิตร สั่งสมบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา ให้กำลังใจตัวเองทุกวัน และอธิษฐานจิตตอกย้ำความตั้งใจในการสร้างบารมีทุกวัน ส่วนผู้ที่มีส่วนในการบวชสามเณรประวัติศาสตร์ครั้งแรกของโลกตะวันออกกลาง โดยย่อจะมีปัญญาญาณแทงตลอดในธรรม ปิดอบายไปสวรรค์ได้เมื่อตั้งใจประพฤติธรรมบำเพ็ญสมณธรรมให้เต็มที่ และจะมีส่วนในผังบวชติดไปในภพชาติเบื้องหน้า ปิดท้ายด้วยการให้ทบทวนบุญและอธิษฐานจิตให้ใจไปที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ทุกวันจนหมดอายุขัย พร้อมสั่งสมบุญประกอบไปด้วย เพราะความปรารถนาจะสำเร็จได้ต่อเมื่อมีบุญสนับสนุน

บอกล่วงหน้าว่าวันนี้มีเรื่องราวกฎแห่งกรรมที่ครูไม่ใหญ่ตั้งชื่อใหม่ว่า ขออะไรก็ขอเถิด อย่าขอหมอลำ ทั้งที่เจ้าของจดหมายเขียนมาเป็นอีกชื่อหนึ่ง และวันนี้ยังมีช่วงทบทวนบุญพิธีอัญเชิญจักรแก้วและจุดประทีปบูชาพระผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย

ถามนักเรียนว่าใครไปร่วมพิธีอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐานที่หน้ามหาวิหารของพระผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย แล้วให้สาธุตามลำดับว่าใครทำบุญทุกวันทั้งปี เกือบทุกวัน ขาดหนึ่งวัน หนึ่งอาทิตย์ หรือเกินหนึ่งอาทิตย์ พร้อมย้ำว่าพรุ่งนี้เป็นปีใหม่แล้ว อย่าให้ขาดอีก

ปิดสารคดีด้วยการย้อนรำลึกภาพความปลื้มปีติของพิธีที่ทำมาตลอดปี ทุกอนุวินาทีเต็มไปด้วยบุญกุศลทั้งการทำทาน รักษาศีล และเจริญสมาธิภาวนา จึงเป็นทวีมหากุศลที่จะติดตามเป็นเสบียงเดินทางข้ามวัฏสงสารจนถึงที่สุดแห่งธรรม

พิธีกรกล่าวสวัสดีปีใหม่นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก ว่าวันนี้เป็นวันแรกของศักราชใหม่ที่มาเก็บบุญด้วยการตักบาตรที่ลานธรรมมหาธรรมกายเจดีย์ เป็นการสร้างความใสและส่งความสุขต้นปีพุทธศักราช 2549 ปีใหม่ปีนี้พิเศษเพราะได้มาอยู่ธุดงค์ นอนภายใต้วิหารน้อยที่มีลักษณะเหมือนภูเขาทอง ได้ทั้งความอบอุ่นและปลอดภัยจากยุงและแมลง ส่วนใครที่นอนใต้กลดก็ได้รับความสุขทั่วถึง สุดยอดของขวัญปีใหม่คือจักรแก้ว วิหารน้อย และเสื้อ ใครเป็นเจ้าของเสาแก้วพันปีเองทั้งต้นหรือร่วมบุญกับครูไม่ใหญ่ 300 ต้นก็อนุโมทนา และปีใหม่นี้ได้มาระลึกถึงบุญกันที่มหารัตนวิหารคด

บอกว่าวันเวลาผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน แค่คิดทำเรื่องดี ๆ ก็หมดเวลาไปก่อน ยังคิดไม่หมด ไม่มีเวลาไปคิดเรื่องไม่ดี แต่แปลกที่บางคนมีเวลาว่างไปดื่ม ไปเที่ยวกลางคืน เล่นอบายมุข เวลาของเขาเหลือเฟือได้อย่างไร แล้วเทียบว่าชาวไทยพุทธทำวัตรเช้ากับทำวัตรเย็นสองเวลา ส่วนพี่น้องมุสลิมละหมาดวันละห้าครั้ง คือสรรเสริญพระผู้เป็นเจ้าวันละห้าครั้ง แต่ชาวพุทธแค่สองครั้งบางทีก็ยังไม่ได้ทำ ย้ำว่าคำสอนดั้งเดิมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้ระลึกนึกถึงพระรัตนตรัยทุกลมหายใจเข้าออก จากนั้นถามผู้ฟังว่าจำได้ไหมว่าบวชกี่รูป แล้วตอบว่าสิบรูป เป็นรุ่นแรกของตะวันออกกลางที่บาห์เรน และชวนทบทวนบุญก่อนจะฟังรายชื่อทั้งสิบ

ครูไม่ใหญ่ถามว่าใครจำบุญที่สร้างได้ทุกครั้งบ้าง บุญติดตัวไปในภพเบื้องหน้าเพราะเราเกิดมาสร้างบารมี คนที่จำได้ทุกครั้งมีสองประเภท คือนาน ๆ ทำครั้งหนึ่งเลยจำแม่น กับอีกประเภทที่ทำมานานตั้งแต่เริ่มเข้าวัด แล้วถามไล่ว่าใครเริ่มทำบุญกับหมู่คณะตั้งแต่อายุไม่ถึงสิบขวบ สิบถึงสิบห้า สิบห้าถึงยี่สิบ ช่วงท้ายถอดเสียงเพี้ยนเป็นคำซ้ำ ๆ ราวครึ่งนาที

ครูไม่ใหญ่บอกว่าจะเก็บเกี่ยวบุญและความปลื้มปีติทุกครั้งที่ตามระลึกนึกถึง ต้องนึกบ่อย ๆ ทบทวนบุญทุกบุญ เมื่อทบทวนใจจะไปสะดุดกับดวงบุญที่เป็นดวง ๆ ไว้ในแต่ละงานบุญ พอสะดุดก็ขยายโตขึ้น แรงพลังแห่งบุญสอดประสานกันมา ยิ่งบุญขยายความสุขความสำเร็จก็ขยาย ผังที่อธิษฐานจิตไว้ก็หนาแน่นขึ้นจนอะไรก็ขวางไม่อยู่ เป็นไปตามความปรารถนา

เข้าสู่ช่วงทบทวนบุญวันธุดงค์ปีใหม่ พิธีอัญเชิญองค์พระธรรมกายเป็นปฐมเริ่ม เพื่อนำไปมอบให้ประธานาธิบดีศรีลังกาผู้เป็นแบบอย่างที่ให้ความสำคัญกับวันพระ แล้วนำไปประดิษฐานยังวัดต่างๆ ในประเทศศรีลังกา โดยพระอาจารย์และหมู่คณะเป็นตัวแทนเดินทางไปมอบในสัปดาห์หน้า พร้อมมุกขำเรื่ององค์พระบวชตลอดชีวิตไม่มีวันสึก

สกู๊ปทบทวนบุญใหญ่สองพิธีในวันสิ้นปี ได้แก่ พิธีอัญเชิญองค์พระธรรมกายเป็นปฐมเริ่มเพื่อนำไปประดิษฐาน ณ วัดในประเทศศรีลังกา และพิธีอัญเชิญจักรแก้ว จักรที่สอง พร้อมคำกล่าวความประทับใจของผู้แทนชาวศรีลังกาเป็นภาษาอังกฤษ ว่าไทยได้มอบธรรมะเป็นของขวัญและวัดทั่วศรีลังกาจะระลึกถึงธรรมกายและประเทศไทยตลอดไป

ครูไม่ใหญ่เปิดรายการด้วยการถามนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาว่าใครได้มาร่วมงานวันวิสาขบูชาที่วัดพระธรรมกายบ้าง ใครได้เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ที่ได้อัญเชิญมหารัตนอัฐิธาตุคุณยายอาจารย์ ใครได้ร่วมพิธีบวช และใครได้ชื่นใจบ้าง แล้วบอกว่าวันนี้จะทบทวนบุญวันวิสาขบูชากันแบบฉบับเยอะ ๆ ก่อน เพราะช่วงนี้ต้องขยับขยายเวลาสักนิด