ep009 ผังเวลา 48 ช่วง
อุทิศบุญ (111) อธิษฐานจิต (79) วัดพระธรรมกาย (73) เสาแก้วพันปี (69) ดุสิตบุรี (67) มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (50) กองเสบียง (45) กฎแห่งกรรม (39) ใจใส (39) กฐิน 2548 (35) มรณานุสติ (30) ทบทวนบุญ (28) ปาณาติบาต (25) พระเจ้าจักรพรรดิ (23) จักรแก้ว (22) ตระกูลกงสี (22) บุพกรรม (20) มหาธรรมกายเจดีย์ (19) วิมานทอง (19) อบายมุข (19) ตักบาตร (18) ดาวดึงส์ (17) เครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ (17) กฐินบรมมหาจักรพรรดิ 2548 (16) ทิพยสมบัติ (14) ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 (11) พระธรรมกายประจำตัว (10) ประธานกฐิน (9) ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา (9) มหาปูชนียาจารย์ (9) วจีกรรม (8) วิบากกรรม (8) อาคารภาวนา 60 ปี (8) 33 สาขา (7) ความสุขภายใน (7) ทำความสะอาดลานธรรม (7) นางวิสาขา (7) มหาสุวรรณนิธิ (7) สงเคราะห์ญาติ (7) กรานกฐิน (5) คุณยายอาจารย์ (5) อากาศเทวา (5) อานิสงส์กฐิน (5) ความอ่อนน้อมถ่อมตน (4) จีวร (4) ตัวเฮีย (4) ลักษณะมหาบุรุษ (4) ลานธรรม (4) วิมาน (4) สะดึง (4) หล่อพระประธาน (4) อย่าปฏิเสธบุญ (4) อุตตรกุรุทวีป (4) แม่ (4) ใจหยุดนิ่ง (4) กงสี (3) คิดดีพูดดีทำดี (3) จักรวัตติวัตร (3) จารึกชื่อ (3) ชิงบุญ (3) บุญส่งผล (3) วิกฤตเศรษฐกิจ (3) หมอชีวกโกมารภัจจ์ (3) อานิสงส์ (3) กฐินสามัคคี 2548 (2) ขันธ์จีวร (2) ความตาย (2) ค้าที่ดิน (2) ฉันมื้อเดียว (2) ตกบุญ (2) ตัดสินใจบวช (2) ตำนานกฐิน (2) ถือศีลกินเจ (2) ทวีปทั้งสี่ (2) ทานบารมี (2) บรมศาสดา (2) บวชหนึ่งพรรษา (2) ปล่อยเงินกู้ (2) ปี 2547 (2) ผ้ากฐิน (2) พญามาร (2) พระนวกะ (2) พระอานนท์ (2) ภิกษุชาวปาไฐยรัฐ (2) วัดพระเชตวัน (2) วิบากฆ่าสัตว์ (2) ศาสนาที่มีเหตุผล (2) อวิชชา (2) อายุขัย (2) เปลี่ยนเงินเป็นบุญ (2) เมืองสาเกต (2) เรื่องขำ (2) เสื้อจักรแก้วเวอร์ชัน 6 (2) ครอบครัวใหญ่ (1) ความทรงจำ (1) ความสามัคคี (1) คิดไวทำไว (1) คุณยาย (1) ค้าขาย (1) ตระกูลต้นบุญ (1) ตัวซ้อ (1) ตาที่สาม (1) ตายวนเวียนเจ็ดวัน (1) ติเพื่อก่อ (1) ถวายยา (1) ถูกยิงเสียชีวิต (1) ทางโลกทางธรรม (1) ทานด้วยความเคารพ (1) ทานอาหาร (1) ทำบุญงานศพ (1) ธงรัตนะ 7 (1) ธาตุธรรม (1) บรมโพธิสัตว์ (1) บวชชี (1) บารมี 30 ทัศน์ (1) บุญปัจจุบัน (1) ประชุมครอบครัว (1) ปรินิพพาน (1) ปัจจัยสี่ (1) ปุพพวิเทหทวีป (1) ผิวพรรณวรรณะ (1) พระประธาน 49 นิ้ว (1) พระเจ้าทัฬหเนมิ (1) พุทธมารดา (1) พ่อค้าใหญ่ (1) ยี่เจ๊ (1) รับซื้อเช็ค (1) ร้านตัดเย็บเสื้อผ้า (1) ลูกน้องโกงเงิน (1) วันกินเจ (1) วิกฤตที่ดิน (1) วิชชา (1) สปาภายใน (1) สร้างถาวรวัตถุ (1) สังคมเกษตรกรรม (1) สันติภาพ (1) สาวัตถี (1) สุวรรณภิงคาร (1) หยุดใจ (1) ห้องพระ (1) อธิษฐานขอไปง่าย (1) อนัตตา (1) อปริหานิยธรรม (1) อุณาโลม (1) อุปมารวงข้าว (1) เครื่องราชอิสริยาภรณ์ (1) เตี่ย (1) เศรษฐี (1) เอหิภิกขุ (1) แก้ข่าว (1) โรงหนัง (1) ไฟไหม้ร้าน (1)
กล่าวคาถาสำเร็จว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม คำขวัญเมื่อเราสว่างโลกก็สว่างด้วย และเนื้อนาบุญสี่ระดับ คือมหาธรรมกายเจดีย์ของโลก มหาจุฬามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว และพระในตัวของเรา
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อทีละข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาที ทุกหนึ่งชั่วโมงหยุดใจหนึ่งนาทีที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม จนถึงสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
วันนี้เป็นวันที่ 16 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 251 วันจะเข้าพรรษาอีกครั้ง แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง คนที่ทำไม่ได้คือคนตาย คนบ้า และคนที่ไม่ได้ทำ พร้อมย้ำว่าต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดเป็นอันตราย มีอบายภูมิรองรับอยู่
แนะนำกรณีศึกษากฎแห่งกรรมของวันนี้ว่าเป็นเรื่องยาว เกี่ยวกับตระกูลเศรษฐีที่ร่ำรวยแบบกงสี คือถือสมบัติเป็นส่วนกลางของตระกูล และตั้งคำถามว่าตระกูลนี้มีบุญอะไร
เพลงภาษาอังกฤษชวนให้ยิ้ม บอกว่ารอยยิ้มทำให้โลกสว่างขึ้นและทำให้งานของเรานุ่มนวลขึ้น เป็นทางไปสู่ความสุข เมื่อออกจากบ้านให้ยิ้มให้ทุกคนที่เราพบ
ย้ำว่าอีกสี่วันจะถึงงานกฐินซึ่งหนึ่งปีมีเพียงครั้งเดียว จึงต้องรักษาใจให้ใสเพื่อรองรับบุญใหญ่ แล้วชวนคุยเรื่องผลของการนั่งธรรมะ ว่าถ้าทุกคนทั่วโลกหยุดใจเป็น สันติภาพจะเกิดขึ้นเองโดยอัตโนมัติ ไม่ต้องแจกรางวัลสันติภาพ เพราะเมื่อเข้าถึงความสุขที่แท้จริงแล้ว ความคิดเบียดเบียนตนเองและเพื่อนมนุษย์ก็ไม่มี เหลือแต่ความรักและความปรารถนาดี
สกู๊ปทบทวนบุญพิธีหล่อองค์พระประธานที่จะประดิษฐานหน้าอาคารภาวนา 60 ปี เมื่อวันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน 2548 เวลา 17 นาฬิกา ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี พระราชภาวนาวิสุทธิ์ประธานสงฆ์นำนั่งสมาธิกลั่นใจ แล้วนำอธิษฐานจิตก่อนประกอบพิธีหย่อนมหาสุวรรณนิธิรูปรัตนะเจ็ดลงในรางรับ เสียงกระทบรางดังกังวาลไกล ตามด้วยสัมภาษณ์สาธุชนที่มาร่วมพิธีซึ่งปลื้มปีติ และประชาสัมพันธ์ว่าวันที่ 6 จะมีงานกฐินจักรพรรดิเพื่อจัดซื้อที่ดินทำที่จอดรถรองรับผู้มาร่วมงานนับล้านคน
กล่าวถึงผู้เป็นประธานสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีซึ่งร่วมทุกบุญไม่เคยขาด และปีนี้ได้เป็นประธานกฐิน จึงมีความปลื้มปีติยินดี พร้อมบอกว่างานกฐินครั้งนี้จะจัดพร้อมกันที่วัดศูนย์สาขาทั่วโลก 33 วัด และในอนาคตจะมีทุกประเทศ
เล่าเรื่องขำว่ามีคุณยายท่านหนึ่งนั่งรถเข็นมาที่หน้าโรงเรียน แล้วถามครูไม่ใหญ่ว่าจำได้ไหม เป็นการมาทดสอบความทรงจำทั้งที่หน้าตาเปลี่ยนไปแล้วและครูไม่ใหญ่ก็อายุมากขึ้น ครูไม่ใหญ่จึงขอร้องว่าถ้าจะถามให้จำได้ อย่าเอาหน้าใหม่มา เพราะหน้าเก่ายังพอจำได้
ชวนให้รักษาใจให้ใสตลอดสี่วันก่อนงานกฐิน และเล่าว่าเมื่อวานมีคนร้องไห้กันเยอะเพราะไม่ได้ถือธงมหาสุวรรณนิธิ เนื่องจากมาแจ้งช้ากว่าคนอื่น จึงสอนว่าคราวหลังต้องรีบแจ้งความจำนงให้ชัดเจน ต้องคิดเร็ว คิดไว ทำไว และคิดได้ก็ต้องทำให้ได้ด้วย เพราะคนที่มาจากอเมริกาและญี่ปุ่นยังได้ ทั้งที่คนอยู่ในเมืองไทยกลับพลาด
อธิบายว่าลักษณะมหาบุรุษต้องสั่งสมบารมีเต็มเปี่ยม อย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ตั้งความปรารถนาตั้งแต่เป็นบรมโพธิสัตว์แบกมารดาอยู่กลางทะเล กว่าจะได้ลักษณะมหาบุรุษครบก็ใช้เวลายาวนานมาก บางกัปไม่มีผู้ได้ลักษณะนี้เลย มากที่สุดก็แค่ห้าองค์ จากประชากรหลายล้านล้านคน เพราะพญามารจะพยายามแยกชิ้นส่วนของกายมหาบุรุษกระจายไปคนละทิศ ทั้งดวงตา คิ้ว จมูก ปาก ฟัน และมีทีมรักษาไว้ไม่ให้มารวมกัน แต่ถ้ามีบารมีสามสิบทัศน์เต็มบริบูรณ์ พญามารก็กั้นไม่อยู่ จะดูดมารวมกันเป็นก้อนกายตั้งแต่อยู่ในครรภ์พุทธมารดา
แก้ความเข้าใจว่าอนัตตามักถูกแปลว่าไม่มีตัวตน ซึ่งไม่ถูก ที่ถูกคือไม่ใช่ตัวตน เทียบกับคำว่าอมนุษย์ที่แปลว่าไม่ใช่มนุษย์ ไม่ใช่ไม่มีมนุษย์ เช่นเดียวกับอวิชชาที่แปลว่าไม่ใช่วิชชา ไม่ใช่ไม่มีวิชชา คือไม่ใช่ความรู้ที่แท้จริงที่ทำให้หลุดพ้นจากทุกข์ได้ วิธีลบอวิชชาคือทำใจหยุดนิ่งที่กลางกาย เพราะอวิชชาห่อหุ้มธาตุธรรมอยู่ตรงกลาง หยุดจึงลบได้ แล้ววิชชาคือความรู้แจ้งจากการเห็นแจ้งจึงเกิดขึ้น
บอกว่าเราทุกคนกำลังสั่งสมลักษณะมหาบุรุษ แม้ได้เพียงประการเดียวชีวิตก็สดชื่นแล้ว ยกตัวอย่างอุณาโลมกลางหน้าผากที่อยู่ระหว่างคิ้วกับกรอบหน้า ทำให้ดูเด่นจนคนมากราบไหว้ แต่ย้ำว่านั่นไม่ใช่ตาที่สาม เพราะตาที่สามที่สำคัญนั้นอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ไม่ได้อยู่ตรงหน้าผาก
สกู๊ปการทำความสะอาดลานธรรมมหาธรรมกายเจดีย์เพื่อเตรียมพิธีตักบาตรในวันทอดกฐินสามัคคี เวลา 16.30 น. ลูกหลานคุณยายมากันจำนวนมากจนเสร็จเร็ว ตามด้วยการถ่ายภาพประวัติศาสตร์และสัมภาษณ์ผู้ร่วมงานจากระยองและที่อื่น ๆ ที่บอกว่ายิ้มไปหัวเราะไปไม่เหนื่อยเลย อานิสงส์ที่ระบุคือทำให้ผิวพรรณวรรณะผ่องใส วิมานสว่าง อุปสรรคอันตรายกลายเป็นดี และเมื่อมีคนมานั่งสมาธิเห็นดวงธรรมที่ลานนี้เราก็ได้บุญไปกับเขาด้วย
ขยายอานิสงส์ว่าการทำความสะอาดทำให้ได้รับความเคารพ ไปที่ไหนใครก็เห็นคุณค่าและให้เกียรติ มือที่จับผ้าเช็ดถูจะเป็นมือที่สั่งสมบุญ นิ้วสวย มือสวย จับอะไรก็เป็นเงินเป็นทองเป็นเพชรเป็นพลอย กวาดที่ลานธรรมแต่ความสว่างไปเกิดที่วิมานของตัวเอง สว่างจากใจไปถึงผิวพรรณ ใส่เสื้อผ้าชุดใดก็สว่างสวยงาม และสว่างต่อไปเป็นชุด ๆ ทั้งวิมาน บริวาร และทิพยสมบัติ
เพลงที่ครูไม่ใหญ่ชวนให้แต่งใหม่จากคำของหนูน้อยที่พูดว่าไม่ใช่หนึ่งในร้อย แต่เป็นหนึ่งในหกพันกว่าล้านคนที่ได้มาทำความสะอาดลานธรรม
สอนว่าในสรรพสัตว์และสรรพสิ่งทั้งหลาย เราเป็นศูนย์กลางแห่งการทำความดีงาม เมื่อชวนให้มาเอาบุญก็อย่าปฏิเสธบุญ และอย่าคิดว่าการทำความสะอาดเป็นงานต่ำต้อย เพราะเป็นงานของผู้มีจิตใจสูงส่ง คนที่ไม่สูงส่งจะน้อมตัวลงมาไม่ได้ เหมือนรวงข้าวในนา รวงไหนโน้มลงมาเมล็ดจะเยอะ แต่รวงที่ตั้งชูขึ้นมีเมล็ดเดียว
แจ้งว่าวันกฐินให้ใส่เสื้อจักรแก้วเวอร์ชัน 6 เหมือนเดิม และขอร้องว่าอย่าใส่เสื้อบั้งไฟมาเพราะจะทำให้คนลังเลสับสน จากนั้นตั้งคำถามชิงบุญโดยบอกว่าตอบถูกก็หนึ่งบาท ตอบไม่ถูกก็หนึ่งบาท ไม่ตอบก็หนึ่งบาท เพื่อร่วมบุญ 33 ศูนย์สาขา เพิ่มดวงปัญญาให้ตัวเอง
สารคดีอธิบายว่ากฐินคือไม้สะดึงที่ใช้ขึงผ้าให้ตึงเพื่อเย็บง่ายขึ้น คำว่าทอดหมายถึงการวาง คือน้อมนำผ้าจีวรถวายแด่หมู่สงฆ์ เทศกาลทอดกฐินเรียกได้ว่าเป็นฤดูเปลี่ยนผ้าใหม่ของพระภิกษุ เดิมผ้าที่ภิกษุได้ต้องเป็นผ้าไม่มีเจ้าของ เช่นผ้าห่อศพในป่าช้าหรือผ้าที่เขาทิ้ง ต่อมาหมอชีวกโกมารภัจจ์ทูลขอจึงทรงอนุญาตให้คฤหบดีถวายผ้าได้ รูปแบบจีวรเกิดจากพระดำริที่ชี้ให้พระอานนท์ดูคันนาของชาวมคธ แล้วออกแบบใช้เศษผ้าต่อกันเป็นขันธ์คล้ายคันนาเพื่อให้เป็นผ้ามีตำหนิ ทรงบัญญัติให้จีวรมีตั้งแต่ห้าขันธ์ขึ้นไป พร้อมอธิบายวัสดุย้อมหกอย่าง สีที่ห้ามใช้ และการใช้ผ้าเก่าต่อเนื่องจากผ้าดาดเพดานไปจนถึงผ้าเช็ดธุลี
เล่าตำนานว่าครั้งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับที่วัดพระเชตวัน เมืองสาวัตถี ภิกษุชาวเมืองปาไฐยรัฐ 30 รูปเดินทางมาเข้าเฝ้าแต่ไม่ทัน จึงต้องจำพรรษาที่เมืองสาเกต ทั้งที่อยู่ห่างเพียงหกโยชน์ก็ไม่ได้เข้าเฝ้า ครบสามเดือนแล้วรีบเดินทางมาทั้งที่ฝนยังตกและพื้นดินชุ่มโคลน จีวรจึงเปรอะเปื้อนเก่าขาด พระพุทธองค์ตรัสถามความเป็นอยู่ ภิกษุตอบว่าอยู่ร่วมใจกันไม่วิวาท เมื่อทรงเห็นจีวรเก่าขาดจึงทรงพุทธานุญาตให้รับผ้ากฐินได้หลังออกพรรษา พร้อมอานิสงส์ห้าประการแก่ผู้กรานกฐิน คือเที่ยวไปไม่ต้องบอกลา ไม่ต้องถือไตรจีวรครบสำรับ ฉันคณโภชนะได้ ทรงอติเรกจีวรได้ตามปรารถนา และจีวรที่เกิดขึ้นในที่นั้นเป็นของพวกเธอ
บอกว่าอีกไม่กี่วันเราจะได้รับบุญใหญ่ซึ่งทำให้ได้เกิดในร่มเงาพระพุทธศาสนาและได้สร้างบารมีเต็มที่ ฝ่ายชายจะได้เป็นเอหิภิกขุ ส่วนฝ่ายหญิงจะได้เครื่องประดับมหาลดาปสาธน์อย่างนางวิสาขา แล้วให้ดูเครื่องประดับจำลองที่เตรียมไว้สำหรับผู้มีบุญ พร้อมชวนหาคนที่จะสวมใส่ซึ่งต้องเป็นผู้มาร่วมทำบุญกฐิน
สารคดีเล่าว่าเมื่อพระราชาให้โอวาทชาวปุพพวิเทหทวีปแล้ว จักรแก้วก็ลอยขึ้นสู่อากาศ พระเจ้าจักรพรรดิพร้อมกองทัพเหาะติดตามไปทางทิศตะวันออกเข้าสู่มหาสมุทร ลอยสูงหนึ่งโยชน์ ด้วยอานุภาพจักรแก้วน้ำในมหาสมุทรหลีกออกไปโดยรอบ รัตนชาตินานาชนิดไหลมาให้กองกำลังเก็บได้ตามต้องการ พระองค์ใช้พระหัตถ์ขวาจับสุวรรณภิงคารหยาดน้ำประกาศว่านี่เป็นราชอาณาเขตของเรา แล้วเสด็จพิชิตชมพูทวีป ทิศใต้ อปรโคยานทวีปทางทิศตะวันตก และอุตตรกุรุทวีปทางทิศเหนือ ครบทวีปทั้งสี่ที่มีเกาะบริวารทวีปละห้าร้อย งดงามเหมือนสระสี่สระที่มีกอบัวสี่ชนิดแย้มบาน ก่อนเสด็จกลับราชธานีโดยหนทางที่จักรแก้วแสดงให้
สารคดีอธิบายว่าสมบัติจักรพรรดิได้มาด้วยอานุภาพบุญและจักรวัตติวัตรสิบประการเท่านั้น ไม่ใช่มรดกที่สืบทอดทางวงตระกูล ยกเรื่องพระเจ้าทัฬหเนมิที่ปกครองทวีปทั้งสี่โดยธรรม ทรงสั่งราชบุรุษให้คอยดูจักรแก้ว วันใดเคลื่อนจากที่ให้มาบอก ผ่านไปหลายพันปีจึงเห็นจักรแก้วขยับ ซึ่งเกิดจากสามเหตุคือพระเจ้าจักรพรรดิใกล้หมดพระชนมายุ ทรงผนวช หรือพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเกิดขึ้นในโลก พระองค์จึงมอบราชสมบัติแก่พระราชโอรสแล้วออกบวชเป็นฤษี เมื่อผนวชได้เจ็ดวันจักรแก้วก็อันตรธานไป พระราชาองค์ใหม่เสียพระทัย พระฤษีจึงแนะว่าจักรแก้วไม่ใช่สมบัติสืบทอด ให้ประพฤติจักรวัตติวัตรให้สมบูรณ์ แล้วจักรแก้วจะปรากฏในวันอุโบสถขึ้นสิบห้าค่ำ
สมมติว่าโลกนี้ไม่มีศาสนาเลย เราเป็นคนป่าแต่มีการศึกษาอ่านหนังสือได้ กำลังแสวงหาว่าจะนับถือใครเป็นบรมศาสดา และคำสอนใดจะแนะนำให้ดำเนินชีวิตถูกต้อง รู้เรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต และมีผู้พิสูจน์ได้ ครูไม่ใหญ่ว่าคนต้องนับถือศาสนาที่มีเหตุผล ให้ดูตั้งแต่ชาติกำเนิดของศาสดา ลักษณะมหาบุรุษที่ครบทุกประการ ประวัติการเรียนที่จบครูเก่งที่สุดในชมพูทวีปตั้งแต่อายุเจ็ดขวบภายในเจ็ดวัน และคำสอนที่มีเหตุมีผล แม้ใกล้ปรินิพพานยังเปิดให้ถามข้อสงสัย ซึ่งไม่มีใครถามเพราะหายสงสัยหมด จึงสรุปว่าศาสนาที่มีเหตุผลย่อมได้รับการยอมรับจากผู้มีดวงปัญญา
เพลงเปิดช่วงกรณีศึกษา ว่าเปิดใจให้ผ่อง ยิ้มแล้วจะร่ำรวย
เริ่มกรณีศึกษาว่าพี่ชายคนโตและพี่ชายรองเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการค้า เปิดร้านตัดเย็บเสื้อกางเกงเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม กิจการดีวันดีคืนจนขยายเป็นสองสาขา มีช่างเกือบร้อยคน พี่น้องอยู่ร่วมกันหมด ต่อมาเปิดร้านตัดเสื้อแห่งที่สาม แล้วตัวเฮียมองการไกลจึงหักเหจากร้านตัดเย็บมาขายเสื้อยืดกางเกงยีนสำเร็จรูปส่งห้าง ซึ่งขายดีแบบเทน้ำเทท่าจนขยายเป็นสี่สาขา โดยพี่น้องทุกคนช่วยกันดูแล เปิดร้านตั้งแต่หกโมงเช้าปิดสี่ห้าทุ่มทุกวันไม่มีวันหยุด
เล่าว่าเมื่อปิดร้านแล้วทุกคนจะมาประชุมร่วมกันโดยมีเตี่ยและแม่เป็นประธาน ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านี่ถูกหลักวิชาเลย ตรงกับอปริหานิยธรรม คือประชุมพร้อมกันและเลิกพร้อมกัน จึงทำให้ทุกคนร่วมเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน มีครั้งที่ร้องไห้ด้วยความปีติเพราะไม่เคยเห็นเงินมากอย่างนั้นมาก่อน
เล่าว่าปี 2522 ได้ซื้อโรงฉายหนัง โดยตอนแรกไม่ได้คิดจะทำโรงหนังเพียงต้องการซื้อที่ดิน ตัวโรงหนังเป็นของแถมจึงจำใจต้องทำต่อทั้งที่ไม่มีความรู้เลย แต่บุญส่งผลให้โรงหนังทำเงินได้ดีกว่าที่คิดมาก เฉพาะวันเสาร์เก็บเงินได้เป็นแสน โรงหนังจุ 1,200 ที่นั่ง ฉายตั้งแต่สิบโมงถึงห้าหกทุ่มโดยเตี่ยเป็นคนคุม ชั้นสองทำเป็นออฟฟิศเปิดบริษัทรับซื้อเช็คและปล่อยเงินกู้ ธุรกิจเติบโตเร็วโดยตัวเฮียเป็นผู้บริหาร หมุนเวียนเงินวันหนึ่งหลายล้านบาท
เล่าว่าปี 2530 กำลังรวยอยู่ดี ๆ เตี่ยก็เสียชีวิตแบบง่าย ๆ ตอนเที่ยงคืนหลังลุกขึ้นเข้าห้องน้ำและบอกให้ลูก ๆ ไปนอน สิบนาทีต่อมาลูกได้ยินเสียงครางจึงลงมาดูเห็นตาค้าง ตัวเฮียปั๊มหัวใจและเรียกรถพยาบาลแต่ก็สิ้นลม รวมอายุ 69 ปี ทั้งที่เป็นคนแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ไข้ ไม่เคยเข้าโรงพยาบาล ครูไม่ใหญ่จึงสอนว่าถ้าเราวุ่นหาเงินก็อดหาบุญ บ้านที่อยู่ไม่ใช่บ้านถาวรแต่เป็นบ้านชั่วคราว เงินทองมีไว้แลกเปลี่ยน นอกจากเป็นปัจจัยสี่หล่อเลี้ยงร่างกายแล้วต้องแปลงไปเป็นบุญ จึงจะถูกหลักวิชา และเตือนว่าคนแข็งแรงเหมือนซูเปอร์แมนก็ไม่แน่ แต่ที่แน่คือตายแน่ทุกคน
เล่าว่าปี 2531 ตัวเฮียสร้างห้องพระให้แม่ได้ไหว้พระในบ้าน เป็นห้องพระแบบจีนผสมไทย เพราะแม่ชอบไหว้พระ ทำบุญทำทาน ถือศีลกินเจ และนับถือเจ้าแม่มาก สวดสรรเสริญเป็นประจำ แม่ไม่ได้เรียนหนังสือแต่สวดมนต์ภาษาจีนได้หลายสิบเล่ม เมื่อเปิดห้องพระมีคนมาร่วมแสดงความยินดีประมาณสองร้อยคนเต็มห้องพระ ส่วนการค้าก็เจริญรุ่งเรืองทั้งซื้อขายที่ดิน รับจำนอง รับซื้อฝากที่ดิน จนเงินไม่พอหมุนต้องกู้ธนาคาร มีเงินหมุนเวียนหลายร้อยล้านบาท เรียกว่ารวยทั้งสมบัติรวยทั้งบุญ
เล่าว่าปี 2533 ตัวเฮียสังเกตว่าราคาที่ดินขึ้นสูงผิดปกติ คาดว่าต่อไปจะมีปัญหาที่ดินแน่ จึงตัดสินใจหยุดซื้อขายที่ดิน หันไปเล่นหุ้นและสร้างบ้านขาย แล้วตัดสินใจไปบวช
เล่าว่าการบวชของตัวเฮียเป็นการบวชแบบตั้งใจ จึงเสาะแสวงหาวัดหลายวัดจนถูกใจวัดที่เคร่งครัดในการปฏิบัติ เมื่อบวชแล้วตั้งใจศึกษาพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด ฉันมื้อเดียว ไม่จับเงิน กินเจ มีพระพี่เลี้ยงเป็นอุปัชฌาย์ดูแลทุกวัน ปฏิบัติได้ดีมากจนได้เป็นหัวหน้าพระนวกะรุ่นนั้น เป็นผู้นำในการสร้างถนนในวัด สร้างกุฏิ และสร้างห้องน้ำห้าห้อง ยังความปลื้มปีติแก่แม่ถึงกับน้ำตาไหล บวชครบหนึ่งพรรษาสี่เดือนเต็ม ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าอย่าบวชสั้น ๆ ต้องหนึ่งพรรษาอย่างนี้จึงถูกหลัก
เล่าว่าเมื่อสึกมาได้ประมาณห้าเดือน ได้จัดงานวันเกิดครบรอบ 69 ปีให้แม่บนห้องพระ มีเฉพาะลูกหลานประมาณห้าสิบคน ต่อมาไม่นานวันที่ 1 เดือน 9 จีน พ.ศ. 2534 ซึ่งเป็นวันกินเจ แม่เรียกลูกหลานมาไหว้พระตอนสองทุ่ม แล้วบอกว่าพรุ่งนี้จะไปโรงเจ ขณะไหว้พระอยู่นั้นแม่สิ้นลมไปเฉย ๆ และเอียงตัวไปทางตัวเฮียซึ่งรับไว้ในอ้อมอก หมอบอกว่าหัวใจล้มเหลว หมดอายุการใช้งาน รวมอายุ 69 ปีเท่ากับเตี่ย ไปง่าย ๆ ตามที่ท่านอธิษฐานไว้ งานศพจัดได้ยิ่งใหญ่แขกแน่นวัดทุกคืน วันสุดท้ายตัวเฮียทำบุญให้แม่หนึ่งล้านบาท โดยบริจาคมูลนิธิต่าง ๆ และสร้างพระประธานถวายวัดหน้าตัก 49 นิ้วหนึ่งองค์
เล่าว่าหลังแม่เสียได้หนึ่งเดือน ที่ร้านเกิดไฟไหม้เฉพาะร้านเดียว ไม่ลุกลามไปตึกข้างเคียงที่ผนังติดกัน เป็นเรื่องแปลก ไฟพุ่งขึ้นสูงมาก ลูกสาวของยี่เจ๊ซึ่งเป็นพี่สาวคนที่สองเสียชีวิตในกองเพลิง ทำให้ตัวซ้อซึ่งเป็นภรรยาของตัวเฮียสลดใจจึงตัดสินใจโกนหัวบวชชีหนึ่งเดือน
เล่าว่าเมื่อสิ้นเตี่ยและแม่แล้ว ตัวเฮียและตัวซ้อเป็นเสาหลักของครอบครัวแทน โดยมีพี่น้องอยู่รวมกันหกครอบครัว รวม 45 คน อยู่ร่วมกันโดยไม่มีอบายมุขเลย ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นการพนัน แม้น้ำชากาแฟก็ไม่มีคนกิน โดยมีตัวเฮียเป็นแบบอย่าง ท่านเป็นคนดี รักครอบครัวมาก เป็นที่รักของทุกคนที่รู้จัก อ่อนน้อมถ่อมตน เสมอต้นเสมอปลาย ยิ้มแย้มแจ่มใส อารมณ์ดี จนมีคนถามว่าเคยหน้าบึ้งโกรธใครบ้างไหม เพราะเห็นทีใดก็มีแต่รอยยิ้ม
เล่าว่าตัวเฮียพูดเสมอว่าทางโลกต้องเดินคู่กับทางธรรมจึงจะอยู่ได้นาน จึงทำบุญมาตลอด จนทางคณะเห็นคุณงามความดีจึงทูลเกล้าขอเครื่องราชอิสริยาภรณ์ให้ ช่วงปี 2543 ได้พาอาจารย์จากต่างประเทศมาดูงานที่วัดพระธรรมกาย ให้เห็นว่าคนเป็นหมื่นเข้าวัดโดยไม่มีการละเล่น ไม่มีคนสูบบุหรี่ ใส่ชุดขาวสะอาดตา และช่วงที่วัดถูกสื่อมวลชนโจมตี ตัวเฮียจะเป็นคนแก้ข่าวให้เสมอ โดยบอกว่าสื่อลงข่าวข้างเดียว วัดต้องมีอะไรดีคนจึงมามาก คนเป็นหมื่นเป็นแสนคงไม่โง่ให้เขาหลอก แต่น่าเสียดายว่าตัวเฮียไม่ได้ศึกษาวิชชาธรรมกาย
เล่าว่ามีลูกน้องที่ตัวเฮียรักและไว้ใจมาก อยู่กันมา 25 ปี ตัวเฮียให้ลูกและเมียของเขามาขายของหน้าโรงหนังโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ลูกน้องคนนี้ดูแลโรงหนังและรับผิดชอบเบิกฝากเงินธนาคาร ทำงานด้วยความซื่อสัตย์มาตลอด วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2547 ตัวเฮียให้ไปเบิกเงินหนึ่งล้านเจ็ดแสนบาท เขากลับมารายงานว่าถูกฉกเงินไปเจ็ดแสน เหลือมาแค่ล้านเดียว ตัวเฮียจึงแจ้งความ ตำรวจสอบสวนพบพิรุธหลายอย่างและนัดให้มาเข้าเครื่องจับเท็จวันรุ่งขึ้น เช้านั้นลูกน้องมาดักรอหน้าบ้านแล้วยิงตัวเฮีย จากนั้นยิงตัวตายตามไป ลูกชายคนโตได้ยินเสียงปืนออกมาเห็นพ่อถูกยิงจึงอุ้มไว้ในอ้อมอกและนำส่งโรงพยาบาล แต่ตัวเฮียเสียชีวิตในอ้อมอกของลูกชายก่อนถึงโรงพยาบาล
อ่านชุดคำถาม ถามว่าเตี่ย แม่ และตัวเฮียตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่ลูกหลานอุทิศไปให้หรือไม่ ตัวเฮียเป็นคนดี ไม่เคยฆ่าสัตว์ เคยบวชและตั้งใจปฏิบัติธรรม ทำไมต้องตายแบบไม่น่าจะเป็นไปได้ เหตุใดลูกน้องจึงโกงเงินจนเป็นเหตุให้ยิงตัวเฮียและยิงตัวเองตาย บุญที่ตัวซ้อสร้างพระจารึกชื่อตัวเฮียจะได้รับหรือไม่ เตี่ยและแม่เป็นอะไรตายและทำบุญอะไรมาจึงสิ้นบุญง่ายอย่างนั้น ทั้งสามท่านทำบุญอะไรมาจึงแข็งแรง โดยเฉพาะตัวเฮียอายุหกสิบกว่าปีผมไม่หงอก ฟันไม่หัก หูไม่ตึง สายตาดี อ่านหนังสือไม่ต้องใส่แว่น หน้าตากระชับใส ไร้ริ้วรอย ลูกสาวของยี่เจ๊เสียชีวิตในกองเพลิงเพราะบุพกรรมอะไรและควรแก้อย่างไร บุญอะไรที่ทำให้ผ่านวิกฤตเศรษฐกิจสองครั้งทั้งเช็คเด้งและ IMF พี่น้องลูกหลาน 45 ชีวิตทำบุญร่วมกันมาอย่างไรจึงอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข การจารึกชื่อเป็นชื่อตระกูลที่ฐานองค์พระผิดกฎระเบียบหรือไม่ คนที่ติวิชชาธรรมกายหรือติคุณยายอาจารย์จะบาปมากไหมและควรสอนเขาอย่างไร และสมาชิกในตระกูลเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร
ตอบว่าเตี่ยตายแล้วไปเป็นเทพบุตรสุดหล่อ มีวิมานทองของอากาศเทวา แม่ตายแล้วไปเป็นเทพธิดา มีวิมานทองชั้นดาวดึงส์เฟส 2 ส่วนตัวเฮียตายแล้วไปเป็นเทพบุตรสุดหล่อ มีวิมานทองชั้นดาวดึงส์เฟส 2 อยู่ใกล้กับแม่ แต่ตอนตายใหม่ ๆ ยังวนเวียนอยู่เจ็ดวันเพราะตายอย่างไม่ทันตั้งตัว เมื่อครบเจ็ดวันจึงเห็นทางสว่างแล้วเดินไปตามทางนั้นจนไปเกิดที่ดาวดึงส์เฟส 2
ตอบว่าตัวเฮียถูกยิงตายเพราะกรรมในอดีตที่เคยเป็นพ่อค้าใหญ่ ส่วนลูกน้องในชาตินี้ก็เป็นลูกน้องคนสนิทในชาตินั้น ในชาตินั้นตัวเฮียเป็นพ่อค้าเต็มตัว บางครั้งก็ใช้ลูกน้องคนสนิทคนนี้ไปฆ่าคนที่กู้เงินไปแล้วไม่ใช้คืน นั่นคือช่วงแรกของชีวิต ต่อมาได้เข้าหาธรรมะ ปฏิบัติธรรม ให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา คล้ายชาตินี้ ด้วยวิบากกรรมดังกล่าวจึงบีบคั้นให้ลูกน้องคนสนิทฆ่าตัวเฮียและฆ่าตัวเองตายตาม ส่วนบุญที่ตัวซ้อสร้างพระจารึกชื่อให้นั้นได้รับแล้ว
ตอบว่าเตี่ยและแม่แข็งแรงแต่สิ้นบุญง่ายเพราะในอดีตได้ทำทานแจกจ่ายอาหารแก่คนยากจนและถวายยารักษาโรค มาส่งผลให้ท่านแข็งแรง แต่กำลังบุญส่งผลได้เท่านั้น เมื่อหมดอายุขัยก็ตายง่าย ส่วนตัวเฮียก็มีบุญทำทานรักษาศีลเช่นกัน ผมไม่หงอก หูไม่ตึง หน้าไม่มีริ้วรอย ครูไม่ใหญ่จึงสรุปสูตรของคนหน้าเด็กว่าคือสปาภายใน แต่งที่ใจใสที่หน้า คือคิดแต่เรื่องดี ๆ เรื่องบุญกุศล เรื่องธรรมะ เรื่องพระรัตนตรัย พูดแต่เรื่องดี ๆ ให้คนรักกันและชวนคนสร้างความดี และทำแต่เรื่องดี ๆ คือทำบุญ ให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา คิดดี พูดดี ทำดี ใจก็ผ่องใส
ตอบว่าการเสียชีวิตในกองเพลิงนั้นเป็นเพราะเกิดในสังคมเกษตรกรรมและได้ฆ่าสัตว์ทำอาหารอยู่เป็นประจำ วิบากนั้นตามมาส่งผล วิธีแก้คือให้สั่งสมบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนาให้มาก และหมั่นปล่อยสัตว์ปล่อยปลา แล้วอุทิศส่วนกุศลไปให้สัตว์ที่เราได้เบียดเบียนไว้ ให้ทำบ่อย ๆ
ตอบว่าที่ประสบปัญหาเศรษฐกิจสองครั้งแต่ผ่านไปได้ เพราะทานบารมีในอดีตอ่อนลง ให้จำไว้ว่าเมื่อทานในอดีตอ่อนลงเมื่อใด ก็จะมีเหตุให้ประสบปัญหาทางเศรษฐกิจไม่อาจรักษาทรัพย์ได้ แต่เมื่อทำบุญในปัจจุบันบ่อย ๆ ทั้งในพระพุทธศาสนาและบุญสงเคราะห์โลก บุญปัจจุบันจึงอุ้มชูขึ้นมาให้ผ่านภาวะนั้นไปได้ จึงต้องทำบุญทุกบุญให้เยอะและอธิษฐานจิตขออย่าให้ชีวิตตกต่ำ
ตอบว่าพี่น้องรวมลูกหลาน 45 ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขโดยไม่มีปัญหา เพราะในอดีตทุกคนทำทานด้วยความเคารพ มีปกติเอื้อเฟื้อเกื้อกูลสงเคราะห์ญาติเสมอ และมีความอ่อนน้อมถ่อมตน บุญดังกล่าวจึงตามมาส่งผล ปัจจุบันให้ทำอย่างนี้ให้ยิ่งขึ้นไป ก็จะเป็นตระกูลต้นบุญต้นแบบที่ดีของโลกในยามที่โลกขาดแคลนตัวอย่างที่ดี
ตอบว่าการจารึกชื่อเป็นชื่อตระกูลที่ฐานองค์พระธรรมกายประจำตัวนั้น เมื่อบุญส่งผลก็จะมีสมบัติเป็นกงสีเป็นส่วนกลาง ทุกคนจะมีส่วนในการใช้สมบัตินั้น แต่ถ้าจารึกเป็นชื่อส่วนตัว เมื่อบุญส่งผลก็จะได้รับสมบัติมาใช้เป็นส่วนตัว จึงเลือกเอาได้ว่าจะเป็นเสาแก้วพันปีแบบกงสีหรือส่วนตัว เทียบกับที่ดินกงสีซึ่งมีชื่อทุกคนอยู่ในที่ดินผืนนั้น เวลาจะขายต้องหารือให้เป็นมติเอกฉันท์ ต่างจากที่ดินส่วนตัวที่ไม่เกี่ยวกับคนอื่น เหมือนที่ดินที่จะซื้อเป็นที่จอดรถในงานกฐินนี้
ตอบว่าคนที่ติวิชชาธรรมกาย ถ้าติเพื่อก่อก็ไม่บาป แต่ถ้าติเตียนด้วยอารมณ์มีวาจาหยาบก็จะมีวจีกรรมติดตัวไป ถ้าติคุณยายอาจารย์อย่างไม่รู้จริงก็จะมีบาปติดตัวเป็นวจีกรรม และถ้าเป็นผู้มีคุณธรรมคุณวิเศษเป็นมหาปูชนียาจารย์ก็อย่าไปติเลย ส่วนตัวเฮีย ตัวซ้อ และสมาชิกในตระกูลเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียง บางคนสม่ำเสมอ บางคนไม่สม่ำเสมอ บางชาติจึงเจอกัน บางชาติก็พลัดกัน ท้ายสุดตอบว่าผู้ประสานงานและหลานสาวเคยเป็นกัลยาณมิตรให้สมาชิกในตระกูลมาในอดีต ชาตินี้จึงมาเป็นกัลยาณมิตรให้อีก และฝากว่าชาตินี้เจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ในทุกบุญ พร้อมอธิษฐานจิตตามติดไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
สวดบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
ปิดรายการด้วยคำขวัญว่าพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง แล้วชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยพร้อมกัน น้อมส่งไปทางภาคใต้ของผืนแผ่นดินไทยโดยเฉพาะสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้