เมืองสาเกต

เล่าตำนานว่าครั้งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับที่วัดพระเชตวัน เมืองสาวัตถี ภิกษุชาวเมืองปาไฐยรัฐ 30 รูปเดินทางมาเข้าเฝ้าแต่ไม่ทัน จึงต้องจำพรรษาที่เมืองสาเกต ทั้งที่อยู่ห่างเพียงหกโยชน์ก็ไม่ได้เข้าเฝ้า ครบสามเดือนแล้วรีบเดินทางมาทั้งที่ฝนยังตกและพื้นดินชุ่มโคลน จีวรจึงเปรอะเปื้อนเก่าขาด พระพุทธองค์ตรัสถามความเป็นอยู่ ภิกษุตอบว่าอยู่ร่วมใจกันไม่วิวาท เมื่อทรงเห็นจีวรเก่าขาดจึงทรงพุทธานุญาตให้รับผ้ากฐินได้หลังออกพรรษา พร้อมอานิสงส์ห้าประการแก่ผู้กรานกฐิน คือเที่ยวไปไม่ต้องบอกลา ไม่ต้องถือไตรจีวรครบสำรับ ฉันคณโภชนะได้ ทรงอติเรกจีวรได้ตามปรารถนา และจีวรที่เกิดขึ้นในที่นั้นเป็นของพวกเธอ

สารคดีเล่าว่าครั้งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับที่วัดพระเชตวัน เมืองสาวัตถี ภิกษุชาวเมืองปาไฐยรัฐ 30 รูปเดินทางมาเข้าเฝ้าแต่ไม่ทัน จึงต้องจำพรรษาที่เมืองสาเกต ทั้งที่ห่างเพียงหกโยชน์ ครบสามเดือนแล้วรีบเดินทางมาทั้งที่ฝนยังตกและพื้นดินชุ่มโคลน จีวรจึงเปรอะเปื้อนเก่าขาด เมื่อทรงเห็นจึงทรงพุทธานุญาตให้รับผ้ากฐินได้หลังออกพรรษา พร้อมอานิสงส์ห้าประการแก่ผู้กรานกฐิน คือเที่ยวไปไม่ต้องบอกลา ไม่ต้องถือไตรจีวรครบสำรับ ฉันคณโภชนะได้ ทรงอติเรกจีวรได้ตามปรารถนา และจีวรที่เกิดขึ้นในที่นั้นเป็นของพวกเธอ