ep010 ผังเวลา 49 ช่วง
อุทิศบุญ (111) อธิษฐานจิต (79) วัดพระธรรมกาย (73) เสาแก้วพันปี (69) ดุสิตบุรี (67) วงบุญพิเศษ (49) ภุมเทวา (47) กองเสบียง (45) ใจใส (39) มหารัตนวิหารคด (33) อนุโมทนาบุญ (33) มรณานุสติ (30) พระเจ้าจักรพรรดิ (23) อบต.กุดบง (23) จักรแก้ว (22) คุณผู้หญิงแอ๋ว (21) บุพกรรม (20) ยมโลก (20) ใจหมอง (20) อบายมุข (19) คตินิมิต (17) ดาวดึงส์ (17) นึกถึงบุญแล้วก็ปีติใจ (17) เครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ (17) กฐินบรมมหาจักรพรรดิ 2548 (16) ต้นบุญต้นแบบ (15) ทิพยสมบัติ (14) พุทธอุทยานนานาชาติ (14) ไม่ประมาท (13) อัมพฤกษ์ (12) บั้งไฟพญานาค (11) กรรมนิมิต (10) วันพระ (10) ประธานกฐิน (9) ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา (9) ความรู้สากล (8) ดื่มสุรา (8) อาคารภาวนา 60 ปี (8) 33 สาขา (7) ทอดกฐิน (7) ท้าวสักกเทวราช (7) สังสารวัฏ (7) เศษกรรม (7) ทานศีลภาวนา (6) เทวนิยม (6) กรานกฐิน (5) นายติณบาล (5) หนองคาย (5) อบาย (5) อานิสงส์กฐิน (5) อุบัติเหตุ (5) เด็กดาวน์ซินโดรม (5) กรรมดื่มสุรา (4) จีวร (4) นึกถึงบุญ (4) สะดึง (4) หล่อพระประธาน (4) คิดดีพูดดีทำดี (3) จักรวัตติวัตร (3) ชิงบุญ (3) น้ำเมา (3) บริวารสมบัติ (3) บิลเกตส์ (3) ปรโลก (3) พระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า (3) สุคติ (3) หมอชีวกโกมารภัจจ์ (3) หลักวิชาก่อนตาย (3) อายุขัยเฉลี่ย (3) โรคตับแข็ง (3) กฐิน 2547 (2) กรรมฆ่าสัตว์ (2) กรรมใช้แรงงานสัตว์ (2) ขันธ์จีวร (2) ความเกรงใจ (2) ตำนานกฐิน (2) ธุดงค์ปีใหม่ (2) นั่งสมาธิ (2) บุญสามระยะ (2) ปี 2547 (2) ผ้ากฐิน (2) พระของขวัญหาย (2) พระเจ้ากาลิงคะ (2) ภิกษุชาวปาไฐยรัฐ (2) ยอดกัลยาณมิตร (2) ลานจอดรถ (2) วัดพระเชตวัน (2) ศาสนาที่มีเหตุผล (2) เปลี่ยนภพภูมิ (2) เมืองสาเกต (2) เสื้อจักรแก้วเวอร์ชัน 6 (2) เส้นเลือดในสมองตีบ (2) โพนพิสัย (2) กฐิน 2528 (1) กฐิน 2546 (1) กรรมตีสัตว์ (1) กรรมทุบหัวสัตว์ (1) กำลังบุญ (1) ขวางทางบุญ (1) ความแข็งแรง (1) จิตนิวรณ์ (1) จุลกาลิงคะ (1) ชวนคนทำความดี (1) ทำมาสร้างบารมี (1) ทุกศาสนาไม่เหมือนกัน (1) ธงชัยพระอรหันต์ (1) น้ำทองแดง (1) บุญหมู่คณะ (1) ปวดเข่า (1) ปัจจัตตัง (1) ปี 2529 (1) ปี 2550 (1) ป่วยก่อนงานบุญ (1) ฝัน (1) ฝันเห็นภิกษุ (1) ฝันเห็นสามี (1) พุทธภูมิจักรพรรดิ (1) ยุวชน (1) รอยตะปู (1) รับผิดชอบตัวเอง (1) ลดหย่อนผ่อนโทษ (1) ละชั่วทำดีทำใจให้ผ่องใส (1) วันอุโบสถ (1) ศูนย์กัลยาณมิตรโคยุฮะ (1) สมมติจักรพรรดิ (1) สร้างพระอุทิศ (1) สาธารณสุขอำเภอ (1) สาวกจักรพรรดิ (1) สุนัขวิ่งชน (1) หล่อพระสามแสนองค์ (1) อรหัตผล (1) เกิดแก่เจ็บตาย (1) เข้าถึงพระธรรมกาย (1) เทศน์เด็ก (1) เห็นดวง (1) แปลงทรัพย์เป็นบุญ (1) โลภโกรธหลง (1) โอปปาติกะ (1) ใจผ่องใส (1) ไวรัสลงตับ (1)
กล่าวคาถาสำเร็จว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม คำขวัญเมื่อเราสว่างโลกก็สว่างด้วย และเนื้อนาบุญสี่ระดับ คือมหาธรรมกายเจดีย์ของโลก มหาจุฬามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว และพระในตัวของเรา
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อทีละข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาที ทุกหนึ่งชั่วโมงหยุดใจหนึ่งนาทีที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม จนถึงสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
วันนี้เป็นวันที่ 17 นับจากวันออกพรรษา และผ่านวันปีใหม่มา 307 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง พร้อมย้ำว่าต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดเป็นอันตราย มีอบายภูมิรองรับอยู่
แนะนำว่าวันนี้เป็นกรณีศึกษากฎแห่งกรรม คือกฎแห่งการกระทำด้วยกาย วาจา ใจ ไม่ว่าดีหรือชั่วล้วนมีผลทั้งสิ้น ชื่อเรื่องว่านึกถึงบุญแล้วก็ปีติใจ
เพลงชวนให้ยิ้มใส ๆ ยิ้มกันทุกวันอย่าเก็บไว้
ชวนเจริญมรณานุสติว่าคิดถึงความตายวันละสองเวลา ทั้งหลับตาและลืมตา หายใจเข้าหนึ่งครั้งออกหนึ่งครั้ง จะทำให้มีสติเตือนตัวเองให้ดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท และปฏิบัติตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าคือละชั่ว ทำดี ทำใจให้ผ่องใส แต่ถ้าไม่ระลึกถึงความตายเลยก็จะชะล่าใจ
อธิบายว่าอายุขัยเฉลี่ยของมนุษย์ยุคนี้คือ 75 ปี บางคนตายก่อน บางคนเท่ากับ บางคนเกินแต่มีน้อย และเดี๋ยวนี้คนตายก่อนอายุขัยเพิ่มขึ้นเพราะร่างกายเป็นรังแห่งโรคอยู่แล้ว ยังไปหาโรคเพิ่มมาทำลายตัวเองอีก จึงสรุปว่าเกิดมาจากไหนไม่สำคัญเพราะเกิดมาแล้ว แต่ตายแล้วต้องไปสวรรค์ ต้องไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ จึงจะถูกหลักวิชา
แนะนำว่าหลักวิชาก่อนตายให้ฟังจากเทศน์ในวันพระ โดยสองสาวน้อยคือหนูนาโอมิและน้องแป้ง ซึ่งอายุไม่ถึงสิบขวบทั้งคู่ ครูไม่ใหญ่บอกว่าถ้าพระเทศน์นาน ๆ โยมไม่อยากฟัง ต้องให้โยมเทศน์บ้าง เผื่อพระและโยมจะฟังกัน และเด็กเทศน์แล้วน่าเอ็นดูน่ารักทีเดียว
อธิบายว่าหลักวิชาก่อนตายสำคัญที่สุด คือใจต้องใส ถ้าใจใสจะไปสวรรค์ ถ้าใจหมองต้องไปอบาย คำสอนแปดหมื่นสี่พันพระธรรมขันธ์จำไม่ไหวก็จำแค่สองข้อนี้ เพราะยังไงทุกคนต้องตาย ตายแล้วไม่ใช่ศูนย์ ชีวิตไม่ได้สิ้นสุดที่เชิงตะกอน จะสรุปเองว่านรกสวรรค์ไม่มีเพราะเราไม่เห็นนั้นไม่ได้ เพราะคนที่พิสูจน์ได้ก็มีและวิธีพิสูจน์ก็ยังมี ใจจะใสหรือหมองขึ้นอยู่กับบุญบาปที่สั่งสม เมื่อใกล้ละโลกจะเห็นภาพยนตร์ชีวิตของตัวเองเหมือนรีไวนด์เทป เรียกว่ากรรมนิมิต ถ้าภาพดีใจก็ใส ถ้าภาพไม่ดีใจก็หมอง แล้วคตินิมิตจะปรากฏ ใจใสคตินิมิตสว่าง ใจหมองคตินิมิตมืด
ชี้ว่าชาวโลกยังขาดแคลนความรู้เรื่องการเดินทางไปปรโลก มักไปเรียนความรู้ประเภททำมาหากินและค้าขาย มีน้อยที่ทำมาสร้างบารมี แต่ความรู้ความสามารถในเมืองมนุษย์ ไม่ว่าจะเป็นศาสตราจารย์หรือนักธุรกิจที่เก่งกาจเพียงใด เอาไปใช้ในปรโลกไม่ได้ เพราะที่นั่นไม่มีการทำมาหากิน ไม่มีการหว่านการไถ ไม่มีการทำธุรกิจ จึงต้องเรียนหลักวิชานี้ไว้
เล่าเคสที่จะตอบวันเสาร์ ว่าพ่อแม่ซึ่งเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยามีลูกเป็นเด็กดาวน์ซินโดรม พาลูกมาสั่งสมบุญทุกบุญรวมทั้งนั่งสมาธิ เดิมครูไม่ใหญ่เคยบอกว่าคนที่ทำไม่ได้คือคนไม่ได้ทำ คนตาย คนบ้า คนปัญญาอ่อน และเด็กดาวน์ แต่วันเสาร์ที่พ่อแม่พาเด็กดาวน์มานั่ง เพียงบอกให้ลูกหลับตาเฉย ๆ มองไปในท้อง ลูกกลับบอกว่าเห็นดวงกลม ๆ ใส ๆ ในท้อง จนพ่อแม่มึนไม่รู้ใครดาวน์กันแน่ จึงต้องลบคำว่าปัญญาอ่อนที่เห็นดวงไม่ได้ออกไป และถือว่าเธอเป็นต้นบุญต้นแบบของเด็กดาวน์ของโลก พร้อมคำถามค้างว่าตายแล้วกายละเอียดยังเป็นเด็กดาวน์ไหม และทำไมเด็กดาวน์ทั่วโลกหน้าเหมือนกัน
แจ้งว่าเครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ขอเลื่อนไปเลือกในปีหน้า เพราะหมวกที่รองรับนกยูงทำไม่ทัน จึงให้ดูภาพและจินตนาการไปก่อน และบอกว่าการเลื่อนไปอีกหนึ่งปีจะทำให้จินตนาการเป็นอิสระไม่ถูกจำกัด แล้วจึงจะได้เจอเครื่องประดับที่ได้จากอานิสงส์กฐินของฝ่ายหญิง
ข่าวด่วนที่นายก อบต.กุดบง อำเภอโพนพิสัย จังหวัดหนองคาย และคุณผู้หญิงแอ๋วภรรยา ส่งผ่านผู้ประสานงานมาถึงครูไม่ใหญ่ ว่าเกิดเรื่องที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนหลายพันปี คือบั้งไฟพญานาคซึ่งปกติขึ้นปีละครั้งเฉพาะวันออกพรรษามหาปวารณาที่จังหวัดหนองคาย ได้ขึ้นอีกครั้งในวันที่หล่อองค์พระประธานอาคารภาวนา 60 ปี ช่วงเย็นเกือบหกโมง โดยเด็กนักเรียนเห็นก่อนแล้วไปเรียกเพื่อน พ่อแม่ และปู่ย่าตายายมาดูกันทั้งหมู่บ้าน ขึ้นถึง 20-30 ดวงต่อหน้าพุทธอุทยานนานาชาติ มากกว่าวันที่คนเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลไปนั่งดูซึ่งเห็นเพียงดวงเดียว ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเป็นนิมิตหมายว่าพุทธอุทยานนานาชาติจะเป็นจุดแห่งแสงสว่างที่ขยายธรรมะไปทั่วโลก
เพลงที่ดวงตะวันเขียนจดหมายถึงดวงจันทราซึ่งเป็นดวงตาฟ้าราตรี บอกว่าคิดถึงทุกวินาที ไม่เคยเลือนจากใจ และขอให้ดวงจันทราสดใสยิ้มด้วยหัวใจเพื่อทุก ๆ คน
ประชาสัมพันธ์ว่างานกฐินครั้งนี้เป็นกฐินบรมมหาจักรพรรดิ ทอดพร้อมกันทั่วโลกทุกสาขาเริ่มต้น 33 แห่ง และจะขยายไปทุกประเทศ ร่วมบุญได้สาขาละบาท ทำได้ทั้งเด็กในครรภ์จนถึงชาวสวรรค์ที่เป็นโอปปาติกะ จัดวันอาทิตย์ที่ 6 พฤศจิกายน เหลืออีกสามวัน จึงต้องรักษาใจให้ใสให้ถูกหลักวิชาทั้งก่อนทำ กำลังทำ และทำไปแล้ว
อธิบายว่าจิตใจจะผ่องใสได้ต้องคิดเรื่องดี พูดเรื่องดี ทำเรื่องดี เรื่องดีคือเรื่องบุญกุศล เรื่องศีลที่รักษา ภาวนาที่เจริญ ธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า งานกฐินที่จะถึง และพระรัตนตรัย พูดเรื่องเหล่านี้เรียกว่าพูดดี ทำทานศีลภาวนาเรียกว่าทำดี เมื่อใจผ่องใสก็จะขยายไปที่ระบบประสาทกล้ามเนื้อและใบหน้า ทำให้หน้าเด้งหนุ่มตลอด กี่ปีก็หล่อ เพราะความดีภายในขยายออกมาเป็นสภาพภายนอก และฝากถึงผู้ทำหน้าที่ผู้นำบุญยอดกัลยาณมิตรว่าเปรียบเหมือนดวงจันทราที่พาเพื่อนดวงดาวมางานกฐิน
สารคดีอธิบายว่ากฐินแปลว่าสะดึง คือไม้ที่ใช้ขึงผ้าให้ตึงเพื่อเย็บง่ายขึ้น คำว่าทอดหมายถึงการวาง คือน้อมนำผ้าจีวรถวายแด่หมู่สงฆ์ เทศกาลทอดกฐินคือฤดูเปลี่ยนผ้าใหม่ของพระภิกษุ เดิมผ้าที่ภิกษุได้ต้องไม่มีเจ้าของ เช่นผ้าห่อศพในป่าช้าหรือผ้าที่เขาทิ้ง ต่อมาหมอชีวกโกมารภัจจ์ทูลขอจึงทรงอนุญาตให้คฤหบดีถวายผ้าได้ รูปแบบจีวรเกิดจากพระดำริที่ชี้ให้พระอานนท์ดูคันนาของชาวมคธ แล้วใช้เศษผ้าต่อกันเป็นขันธ์คล้ายคันนาเพื่อให้เป็นผ้ามีตำหนิ ทรงบัญญัติให้จีวรมีตั้งแต่ห้าขันธ์ขึ้นไป พร้อมอธิบายวัสดุย้อมหกอย่าง สีที่ห้ามใช้ และการใช้ผ้าเก่าต่อเนื่องจากผ้าดาดเพดานไปจนถึงผ้าเช็ดธุลี
สารคดีเล่าว่าครั้งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับที่วัดพระเชตวัน เมืองสาวัตถี ภิกษุชาวเมืองปาไฐยรัฐ 30 รูปเดินทางมาเข้าเฝ้าแต่ไม่ทัน จึงต้องจำพรรษาที่เมืองสาเกต ทั้งที่ห่างเพียงหกโยชน์ ครบสามเดือนแล้วรีบเดินทางมาทั้งที่ฝนยังตกและพื้นดินชุ่มโคลน จีวรจึงเปรอะเปื้อนเก่าขาด เมื่อทรงเห็นจึงทรงพุทธานุญาตให้รับผ้ากฐินได้หลังออกพรรษา พร้อมอานิสงส์ห้าประการแก่ผู้กรานกฐิน คือเที่ยวไปไม่ต้องบอกลา ไม่ต้องถือไตรจีวรครบสำรับ ฉันคณโภชนะได้ ทรงอติเรกจีวรได้ตามปรารถนา และจีวรที่เกิดขึ้นในที่นั้นเป็นของพวกเธอ
ตั้งกติกาว่าใครไม่ตอบวัดละบาท ตอบถูกหรือไม่ถูกก็วัดละบาท มี 33 วัดเป็นสาขาทั่วโลก รวม 33 บาท โดยจะถามสองคำถามเท่านั้น แล้วสรุปว่าคำว่าทอดกฐินคือการถวายผ้าให้พระท่านไปทำจีวรโดยมีไม้สะดึงเอาไว้ขึง ด้วยความเคารพในมหาบารมีและธงชัยของพระอรหันต์ ไม่ใช่ตั้งเตาติดไฟมีกระทะใส่น้ำมันเอากระถินมาทอดอย่างที่บางคนเข้าใจ
สารคดีเล่าว่าในสมัยพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า มีชายยากจนมากจนไม่มีชื่อ อาศัยอยู่กับเศรษฐีมีหน้าที่เกี่ยวหญ้า เมื่อต้องการร่วมบุญกฐินแต่ไม่มีทรัพย์ จึงตัดสินใจขายเสื้อผ้าของตนแล้วเอาใบไม้มาเย็บเป็นผ้านุ่ง เมื่อเดินไปตลาดคนต่างหัวเราะเยาะ แต่เขากล่าวว่าอย่าหัวเราะเลยเพราะนี่จะเป็นชาติสุดท้ายที่ยากจน ได้เงินมาจึงปรึกษาเศรษฐีแล้วนำไปซื้อด้ายและเข็ม ท้าวสักกเทวราชบนดาวดึงส์เกิดร้อนรุ่มจึงส่องทิพยเนตรเห็นการกระทำที่ทำได้โดยยาก จึงลงมาให้พรสี่ประการ นายติณบาลขอไม่คะนองในสตรี ไม่ตระหนี่ในการทำทาน ไม่มีคนพาลเป็นมิตร และได้ภรรยาที่มีศีลมีธรรม เมื่อถามว่าทำไมไม่ขอทรัพย์ เขาตอบว่าการได้เป็นคนดีและมีคนรอบข้างเป็นคนดีนับเป็นทรัพย์อันประเสริฐ ข่าวเล่าลือถึงพระราชาซึ่งขอแบ่งส่วนบุญและพระราชทานทรัพย์ให้ เขาจึงกลายเป็นเศรษฐีด้วยผลบุญในปัจจุบัน เมื่อละโลกคตินิมิตใสสว่าง มีบริวารมารอรับขึ้นเทวรถกลับวิมานชั้นดาวดึงส์ และชาติสุดท้ายในสมัยพระสมณโคดมได้ออกบวชและบรรลุอรหัตผล
ให้ข้อคิดว่าเรื่องนายติณบาลผ่านพระโอษฐ์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงถือว่าคัดสรรมาอย่างที่สุดแล้วให้เป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของโลก และสืบทอดมาสองพันกว่าปี คิดดูว่าคนจนจนขนาดไม่มีชื่อ ใครจะสละเสื้อผ้าชุดสุดท้ายไปเปลี่ยนเป็นทรัพย์ซื้อบริขารทอดกฐินแล้วนุ่งใบไม้ไปในตลาดโดยไม่สนใจเสียงหัวเราะเยาะ เรายังไม่ถึงขนาดนั้น เพราะฉะนั้นการไปชวนใครมาทำความดีอย่าเกรงใจ ความเกรงใจเป็นสิ่งดีแต่ถ้าชวนคนทำความดีไม่ต้องเกรงใจ จะได้บริวารสมบัติและหมู่ญาติที่ดี แต่ถ้าชวนเขามาแล้วเราไม่ทำเอง ภพชาติต่อไปจะได้แค่มีเพื่อนเป็นเศรษฐี ถ้าทำเองด้วยชวนเขาด้วยจะรวยด้วยและมีเพื่อนเศรษฐีด้วย อยู่โต๊ะเดียวกัน
ย้ำว่าทรัพย์สินเงินทองที่หามาได้ให้แปลงเป็นบุญเพื่อพลิกข้ามชาติ มาทอดกฐินที่วัดสาขาใดก็ได้ สำหรับวัดพระธรรมกายจัดวันอาทิตย์ที่ 6 พฤศจิกายน พร้อมศูนย์สาขาทั่วโลกเริ่มต้น 33 แห่ง แล้วเตือนว่าอย่าเพิ่งนึกว่าเราทำบุญเยอะ เพราะบิลเกตส์ประกาศไปทั่วโลกแล้วว่าทำบุญคิดเป็นเงินไทยได้สองแสนห้าหมื่นล้านบาท เราถูกชิงตำแหน่งไปแล้ว จึงต้องคิดว่าให้ท่านเป็นบันไดให้เราก้าวข้ามไป ต้องทำบุญให้บิลเกตส์เป็นเศษตังค์ให้ได้ ถ้าคนเดียวไม่ไหวก็ชวนกันมาช่วยกันคิด
ตั้งข้อสังเกตว่าบุญส่วนใหญ่ในช่วงหลังของบิลเกตส์คือให้ความแข็งแรงและความไม่มีโรคแก่เพื่อนมนุษย์ แต่คงลืมถามว่าเมื่อช่วยให้แข็งแรงไร้โรคแล้ว เธอจะเอาความแข็งแรงนี้ไปทำอะไร เพราะถ้าเอาความแข็งแรงไปดื่มเหล้า เล่นการพนัน เจ้าชู้ ติดอบายมุข หรือก่อกวนสังคมให้เดือดร้อน ก็ไม่เกิดประโยชน์ จึงเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องถาม
บอกว่ากฐินปีนี้เป็นกฐินบรมมหาจักรพรรดิ ให้ยกใจให้สูงขึ้น จะมีขบวนยิ่งใหญ่ ใส่เสื้อจักรแก้วเวอร์ชัน 6 มากันทุกคน มาเป็นกองธรรมอัญเชิญกฐินบรมมหาจักรพรรดิ และปัจจัยที่ได้จะนำไปซื้อที่ดินทำลานจอดรถให้ผู้มีบุญที่จะมาสั่งสมบุญในปี 2550
สารคดีเล่าว่าพระฤษีแนะพระราชาให้นับถือธรรม ยำเกรงธรรม และประพฤติจักรวัตติวัตร พระราชาปฏิบัติตามจนถึงวันอุโบสถขึ้นสิบห้าค่ำ จักรแก้วก็ปรากฏ พระองค์ทรงประคองจักรแก้วแล้วรินน้ำจากพระเต้าทองพรมลง ตั้งพระทัยว่าขอจักรแก้วจงหมุนไปทั่วโลกและชนะโลกทั้งปวง จักรแก้วจึงหมุนไปทางทิศตะวันออก ได้ชัยชนะเหนือพระราชาในทวีปทั้งสี่ สืบต่อกันถึงพระเจ้าจักรพรรดิองค์ที่เจ็ด ซึ่งเมื่อจักรแก้วเคลื่อนจากที่ก็มอบราชสมบัติแก่พระราชโอรสแล้วออกบวชเป็นฤษี แต่พระราชาองค์ที่แปดไม่ได้ไปเข้าเฝ้าพระฤษีเพื่อสอบถามจักรวัตติวัตร ปกครองตามความคิดของตนเอง บ้านเมืองจึงเสื่อมโทรม อำมาตย์ราชปุโรหิตจึงกราบทูลให้ประชุมสอบถามจักรวัตติวัตร แต่เมื่อประพฤติไม่ครบถ้วน จักรแก้วจึงไม่ปรากฏ
สารคดีแบ่งพระเจ้าจักรพรรดิเป็นสามประเภทตามกำลังบุญบารมี หนึ่งสมมติจักรพรรดิคือที่ชาวโลกสมมติแต่งตั้งขึ้น ไม่มีรัตนะทั้งเจ็ดในครอบครอง เป็นจักรพรรดิด้วยการขยายอำนาจกองทัพแย่งชิงบ้านเมืองผู้อื่น จึงไม่มั่นคงไม่ยั่งยืนเพราะได้มาบนความทุกข์ของผู้อื่น สองสาวกจักรพรรดิคือผู้สร้างบารมีเพื่อเป็นพระอรหันตสาวก เวียนตายเวียนเกิดสะสมบุญบารมีจนอาจได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิในบางชาติ สามพุทธภูมิจักรพรรดิคือพระโพธิสัตว์ผู้บำเพ็ญบารมีเพื่อเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งการเสวยสมบัติจักรพรรดิจะยิ่งใหญ่เหนือกว่าทั้งอายุ ผิวพรรณ ความสุขและความเป็นใหญ่ แล้วยกตัวอย่างสาวกจักรพรรดิพระองค์หนึ่งที่เป็นกนิษฐภาดาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พร้อมเล่าเรื่องพระเจ้ากาลิงคะแห่งทันตปุรนคร ผู้มีราชโอรสสองพระองค์คือมหากาลิงคะและจุลกาลิงคะ
เพลงเปิดช่วงกรณีศึกษา ยิ้มแล้วรวย ถึงใครจะด่าก็ยิ้ม
ผู้เขียนเล่าว่าเข้าวัดครั้งแรกในงานบุญกฐินปี 2528 คือ 20 ปีที่แล้ว โดยพี่สาวทำหน้าที่กัลยาณมิตรพาไปร่วมบุญ ครูไม่ใหญ่ระลึกถึงยุคโคยุฮะสมัยนั้น แล้วเล่าเรื่องยุวชนคู่หนึ่งพี่สาวกับน้องชายที่มาร่วมงานที่ศูนย์กัลยาณมิตรโคยุฮะ น้องชายอายุราวสิบขวบนั่งเฉย ๆ ไม่เบิกบานเหมือนคนอื่น เมื่อถามว่าหัวเราะตอนไหน เด็กตอบว่าแล้วแต่โอกาส แล้วบอกว่าพี่สาวสอนว่าโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน มีแต่เกิดแก่เจ็บตาย ผมเลยไม่รู้จะหัวเราะไปทำไม จนผู้ถามเดินมึนออกมาเพราะเจอปัญญาของยุวชน จากนั้นผู้เขียนก็มาวัดทุกอาทิตย์ต้นเดือนและเกิดศรัทธายิ่งขึ้นเพราะพบความอัศจรรย์ตรงกับที่เคยฝัน
เล่าว่าสามีรับราชการเป็นสาธารณสุขอำเภอ เป็นคนอบอุ่นอารี มีเมตตา เป็นที่รักของญาติพี่น้อง แต่ข้อเสียคือชอบดื่มเหล้ามากและดื่มเป็นประจำ ต่อมาเป็นโรคไวรัสลงตับ ตาเหลืองมาก หมอสั่งห้ามดื่มอีกไม่งั้นจะเป็นตับแข็ง เขาเชื่อฟังระยะสั้นจนอาการหาย แล้วคิดว่าแข็งแรงดีแล้วจึงกลับมาดื่มใหม่ พอดื่มก็ท้องอืดอึดอัด หมอบอกเป็นอาการตับแข็งและสั่งเด็ดขาดว่าถ้ายังดื่มจะตาย แต่คราวนี้เขาไม่เชื่อ ดื่มต่อมาอีกหลายปีจนร่างกายรับไม่ไหวจึงเลิก หลังเลิกได้แปดเดือน เช้าวันหนึ่งบอกว่าเพลียขอนอนพัก แล้วอาเจียนเป็นเลือด ส่งโรงพยาบาลแล้วหมดสติ คลุ้มคลั่งจนหมอต้องมัดติดเตียง ร้องเรียกหาภรรยาและแม่ของเขา ย้ายไปรักษาที่กรุงเทพต้องใส่เครื่องช่วยหายใจ แล้วเสียชีวิตวันที่ 30 มีนาคม 2527
ให้ข้อคิดว่าที่ผิดพลาดเช่นนี้เพราะไม่ได้ศึกษาเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต จึงดำเนินชีวิตผิดพลาด และย้ำว่าผู้ผลิตผู้จำหน่ายน้ำเมาไม่ได้รับผิดชอบแทนเราเลย เขาถือว่าซื้อไปแล้วก็ตัดขาดไปแล้ว ต้องเมาเอง มีเรื่องเสียหายก็รับเอง ตายไปอบายก็ต้องไปเอง รับผิดชอบเอง
เล่าว่าคืนที่ยังไม่ได้นำศพสามีกลับบ้าน ตัวเองพักที่โรงพยาบาลอีกคืนหนึ่งแล้วฝันเห็นภิกษุสองรูปผิวพรรณผ่องใสมาก เมื่อเล่าให้ญาติฟัง ญาติที่ยังไม่เคยมาวัดพระธรรมกายก็พากันไปหารูปพระเกจิอาจารย์ดัง ๆ มาให้ดู แต่ก็บอกว่าไม่ใช่ จนกระทั่งปี 2529 มีโอกาสมาวัดพระธรรมกายในงานธุดงค์ปีใหม่ แล้วเห็นภิกษุสองรูปเดินมาจากโบสถ์ เห็นแล้วขนลุก ใจเต้น น้ำตาไหล อยากจะตะโกนว่าเจอแล้วภิกษุสองรูปนี้ที่จำได้ติดตาติดใจเหมือนที่เห็นในฝัน นับตั้งแต่นั้นจึงมาวัดทำบุญไม่เคยขาด
เพลงว่าชื่นใจที่เกิดมาชาตินี้ได้สร้างความดีเพิ่มบุญให้แก่ตน แม้ยากลำบากก็สู้อดทนสร้างบารมี พร้อมข้อคิดว่าความแก่ความชราได้มาฟรี แต่บารมีต้องลงทุน
เล่าว่าหลังสามีเสียชีวิตได้หนึ่งเดือน ฝันไปว่าไปยังสถานที่ที่มองไม่เห็นใครนอกจากชายเสื้อแดงคนหนึ่ง แต่รู้สึกว่ามีคนจำนวนมากแออัดยัดเยียดอยู่ในนั้นเหมือนถูกขังอยู่แน่นขนัด รู้สึกว่าพื้นยวบขึ้นยวบลง ยืนอยู่สักพักก็มีคนพาสามีออกมา ใบหน้าหม่นหมอง นุ่งกางเกงแต่ไม่ได้ใส่เสื้อ ตามตัวมีรอยตะปูแทงเต็มไปหมด ท่าทางเกรงกลัวชายเสื้อแดงคนนั้น เมื่อคุยกันแล้วชวนให้กลับบ้าน เขาขอไปเก็บเสื้อผ้าก่อนแล้วกลับมาพร้อมเสื้อผ้าเก่าสองสามตัว พอเดินมาถึงบันไดก็สะดุ้งตื่น จึงไปสร้างพระอุทิศให้สามีและลูก ๆ รวมสี่องค์ ต่อมาอีกสองเดือนตอนตีสาม ได้ยินเสียงคนเปิดประตูหน้าบ้านและมีคนวิ่งเข้ามานอนคว่ำอยู่ข้าง ๆ ตกใจคิดว่าขโมย พอตะโกนเรียกลูกชายและมองดูก็จำได้ว่าใส่ชุดเหมือนสามีในฝันคราวก่อน พอลุกขึ้นมีสติ ภาพนั้นก็หายไป
เล่าว่าพี่สาวมาเมื่อปี 2547 ก่อนงานบุญหล่อองค์พระสามแสนองค์สามแสนปลื้ม โดยเตรียมอาหารตั้งใจจะนำไปถวายพระที่วัดใกล้บ้าน ขณะเดินอยู่บนถนนมีสุนัขจรจัดวิ่งมาชนจนล้ม หัวเข่ากระแทกกับถนนคอนกรีตจนบาดเจ็บเดินไม่ได้ ต้องเข้าโรงพยาบาลเกือบสองเดือน พอจะถึงวันหล่อองค์พระก็คิดว่าจะมาไม่ได้ แต่สุดท้ายก็มาได้และนำปัจจัยมาถวายหลวงพ่อในวันที่ 22 เมษายน 2547 ได้สมใจ
เพลงว่าทำบุญนี้ไม่ต้องอาย รู้กันตอนตาย อย่าเสียเวลา
เล่าว่าพี่สาวเตรียมพร้อมมาตั้งแต่ต้นปี แต่ก่อนงานกฐินเพียงหนึ่งวัน คือเช้าวันที่ 6 พฤศจิกายน 2547 เกิดคลื่นไส้อาเจียนเป็นระยะไม่ยอมหยุด จนต้องเข้าโรงพยาบาล หมอบอกว่าลำไส้อักเสบ ไม่มีแรงขยับตัวไม่ได้จนคิดว่าจะไม่รอด แต่พี่สาวหวังสูงสุดว่าจะต้องมาถือผ้าไตรเป็นประธานกฐินที่วัดพระธรรมกายในวันรุ่งขึ้นให้ได้ นึกถึงบุญ นึกถึงหลวงปู่ คุณยาย แต่สุดท้ายวันที่ 7 พฤศจิกายน 2547 ซึ่งเป็นวันทอดกฐิน พี่สาวก็ยังมาถือผ้าไตรด้วยตัวเองไม่ได้ ได้แต่ส่งใจมาและนึกถึงบุญนี้ทั้งวัน แต่วันรุ่งขึ้นคือ 8 พฤศจิกายน หลังงานกฐินหนึ่งวัน อาการก็หายและดีขึ้นอย่างมาก ย้อนไปงานกฐินปี 2546 พี่สาวก็ได้เป็นประธานกฐินด้วย และของที่ระลึกกับพระของขวัญที่ห่อผ้าฝากไว้กับลูกสาวก็หายไปจนถึงปัจจุบัน
เล่าว่าสามีของพี่สาวทำอาชีพค้าขาย วันหนึ่งขี่มอเตอร์ไซค์ไปซื้อของ แล้วเกิดเส้นเลือดในสมองตีบและแตก เป็นอัมพฤกษ์ซีกซ้ายชาทั้งแขนขา ไม่ค่อยมีแรงแต่ยังพอช่วยเหลือตัวเองได้ ไปรักษามาหลายหมอแต่อาการทรงตัวไม่ดีขึ้น หมอบอกว่ารักษายาก ครูไม่ใหญ่แนะให้นึกถึงบุญทุกบุญที่ทำไว้เรื่อย ๆ ในช่วงที่ยังไปไหนไม่ได้
อ่านชุดคำถาม ถามว่าบุพกรรมใดทำให้สามีอายุสั้นและตายด้วยโรคตับแข็ง ช่วงป่วยที่คลุ้มคลั่งเรียกหาภรรยาและแม่เพราะอะไร ตายแล้วไปไหนและได้รับบุญสร้างองค์พระที่อุทิศไปให้หรือไม่ ปัจจุบันมีสภาพอย่างไร สามีมาเข้าฝันจริงหรือไม่และในฝันหมายความว่าอย่างไร คนที่วิ่งมานอนคว่ำข้าง ๆ คือสามีใช่หรือไม่ ทำไมฝันเห็นครูไม่ใหญ่ทั้งที่ไม่เคยเห็นและไม่รู้จัก และทำไมต้องฝันตอนมีความทุกข์สุด ๆ บุพกรรมใดทำให้พี่สาวถูกสุนัขวิ่งชนบาดเจ็บถึงหัวเข่า บุพกรรมใดทำให้ป่วยปางตายก่อนวันกฐินหนึ่งวันแล้วหายหลังกฐินหนึ่งวัน การที่ไม่ได้มาถือผ้าไตรจะทำให้บุญบกพร่องหรือไม่ ผู้ที่เข้าขบวนกฐินแต่ไม่ได้ทำเองเพียงไปเดินแทนจะได้บุญอย่างไร ผู้ที่ทำร่วมกับหมู่คณะแล้วไปในฐานะตัวแทนทีมจะได้บุญอย่างไร บุพกรรมใดทำให้พี่สาวปวดเข่าปวดหลัง พระของขวัญที่ห่อไว้แล้วหายไปอยู่ที่ไหนและจะได้คืนอย่างไร สามีพี่สาวทำกรรมใดจึงเส้นเลือดในสมองตีบแตก และเงื่อนไขใดที่บุญอุทิศจะส่งผลให้ผู้รับเปลี่ยนภพภูมิสูงขึ้นได้
ตอบว่าสามีรู้ตัวตอนนั้นแล้วจึงเรียกแม่จ๋า ตายแล้วไปอยู่ยมโลก เพราะยังมีบุญที่ทำตามประเพณีบ้างอุ้มไว้ ไม่อย่างนั้นจะต้องไปมหานรกเพราะกรรมดื่มสุรา ขณะนี้กำลังถูกเจ้าหน้าที่กรอกน้ำทองแดงร้อน อยู่ในความทุกข์ทรมาน และทำอาหารนรกในน้ำกรดสีดำร้อนแรง แต่ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วจึงได้รับลดหย่อนผ่อนโทษลงมา ต้องทำบุญอุทิศไปให้อีกเรื่อย ๆ บ่อย ๆ
ตอบว่าสามีไม่ได้มาเข้าฝันเลย เพราะผู้ที่อยู่ยมโลกมาเข้าฝันใครไม่ได้ ที่ฝันไปนั้นเพราะจิตนิวรณ์และการระลึกนึกถึงด้วยความรักและความผูกพัน ส่วนที่ฝันเห็นครูไม่ใหญ่ทั้งที่ไม่เคยเห็นกัน เป็นเพราะบุญที่เคยทำร่วมกันมากับหมู่คณะบันดาลให้เป็นเช่นนั้น โดยเฉพาะในช่วงที่มีความทุกข์สุด ๆ จากการตายของสามี
ตอบว่าพี่สาวถูกสุนัขวิ่งชนบาดเจ็บถึงหัวเข่าเพราะกรรมที่เคยทำร้ายทุบตีสัตว์ในอดีต เรื่องมีอยู่ว่าเคยเลี้ยงสุนัขไว้แต่ไม่ใช่ตัวนี้ มันมาถ่ายปัสสาวะเรี่ยราด บอกแล้วก็ไม่เชื่อ เขียนป้ายห้ามก็ไม่เชื่อ จึงโมโหเอาไม้ตีมัน วิบากกรรมนี้ตามมาส่งผล แต่เป็นเพียงเศษกรรมเล็กน้อยไม่ใช่กรรมใหญ่ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเรามักคิดเองว่าไม่น่าจะมีวิบากอย่างนี้ ไม่ยุติธรรมเลย แต่ความจริงชีวิตอยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม ดีหรือชั่ว มากหรือน้อย ล้วนมีผลทั้งสิ้น แม้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเองขณะยังมีพระชนม์อยู่ก็ยังไม่พ้นวิบากกรรม เราเป็นคนธรรมดาจะไม่เจอได้อย่างไร
ตอบว่าพี่สาวป่วยปางตายก่อนวันกฐินหนึ่งวันแล้วหายหลังกฐินหนึ่งวัน จนไม่ได้มาถือผ้าไตรเป็นประธาน เพราะกรรมฆ่าสัตว์ทำอาหารทั้งอดีตและปัจจุบัน ร่วมกับเศษกรรมที่ในอดีตเคยชวนน้องสาวไปเป็นเพื่อนทำธุรกิจอย่างอื่นในตอนที่น้องสาวกำลังจะไปทำบุญ เท่ากับขวางทางบุญของน้องโดยไม่เจตนา แม้ไม่เจตนาวิบากก็ยังตามมาส่งผล พอถึงเวลาตัวจะทำบุญก็มีเหตุให้มาไม่ได้ บุญจึงไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย และอธิบายว่าบุญเกิดสามระยะคือก่อนทำ กำลังทำ และทำไปแล้ว พี่สาวขาดบุญช่วงกำลังทำเพราะไม่ได้มา ได้แต่ส่งใจมา แต่ทดแทนได้ด้วยการระลึกนึกถึงบุญที่ทำไปแล้วบ่อย ๆ
ตอบว่าผู้ที่ไปเดินแทนประธานกฐินโดยไม่ได้ทำเอง จะได้บุญหย่อนลง คือได้แค่อนุโมทนาบุญ ได้บุญนิด ๆ แต่ถ้าทำเองจะได้บุญเน็ด ๆ และถ้าทำบุญด้วยเดินด้วยก็จะได้บุญเต็มที่ ส่วนกรณีที่ทำทั้งทีมมาทั้งทีมแต่ส่งตัวแทนขึ้นเข้าขบวนเพราะเข้าทั้งทีมไม่ไหว จะได้รับบุญเช่นเดียวกันทั้งทีมตามกำลังบุญที่ตัวทำ คือบางคนทำห้าบาท บางคนสิบบาท จะให้ได้เท่ากันไม่ได้ เหมือนกินข้าวคำเดียวกับสองคำก็ไม่เหมือนกัน ได้บุญเช่นเดียวกันแต่ไม่เท่ากัน
ครูไม่ใหญ่ขอปรับคำที่คนมักพูดว่าทุกศาสนาสอนให้คนเป็นคนดีเหมือนกัน ว่าน่าจะใช้คำว่าเช่นเดียวกันแต่ไม่เหมือนกัน ที่ไม่เหมือนกันเพราะทำไม่เหมือนกัน ในพระพุทธศาสนามีคำสอนที่เป็นปัจจัตตัง ต้องปฏิบัติด้วยตัวเอง ต่างจากการนับถือแบบเทวนิยมที่เชื่อว่าเทพเจ้าจะช่วยทำให้ตัวบริสุทธิ์ได้โดยไม่ต้องทำเอง แม้ทำความชั่วมาก็ขอให้เลื่อมใสในเทพเจ้า ทำชั่วแล้วก็มาระบายทีหนึ่ง แล้วกลับไปทำใหม่ ทำแล้วก็มาเท มาแล้วก็ไปทำ แต่ในพระพุทธศาสนาต้องชำระด้วยตัวเอง เพราะทุกคนในโลกมีความโลภ โกรธ หลง เหมือนกันหมด ใครจะมาถ่ายเทให้แทนไม่ได้ เหมือนคนหนึ่งป่วยอีกคนกินยาแทนไม่ได้ ฉีดยาแทนกันก็ไม่ได้ ต้องชำระด้วยตัวเองจึงจะบริสุทธิ์จริง และเสนอว่าให้สมมติลืมไปว่าเรามีศาสนา วางตัวเป็นกลาง แล้วมาเรียนความรู้สากลเปรียบเทียบกัน เชื่อว่าทุกคนจะเลือกนับถือศาสนาที่มีเหตุมีผล เพราะทุกคนเป็นคนมีเหตุผลและไม่ชอบคนโมเมหรือตะแบง
ตอบว่าพี่สาวปวดเข่าปวดหลังเป็นพัก ๆ บางครั้งปวดทั้งวัน เพราะกรรมที่เคยใช้แรงงานสัตว์มากเกินไปในอดีตที่เกิดในสังคมเกษตรกรรมมาส่งผล วิธีแก้คือบริหารขา ออกกำลังกาย ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา ทำสมาธิภาวนาให้ใจผ่องใส แล้วอุทิศส่วนกุศลไปให้สัตว์ที่เคยเบียดเบียน โอกาสหายคงไม่ง่ายนักเพราะอายุมากแล้ว แต่พอทุ่นให้มีโอกาสสร้างบารมีได้เต็มที่ ส่วนพระของขวัญที่ห่อไว้แล้วหายไปหลังงานกฐินปี 2546 นั้น ยังอยู่ในบ้าน ไม่ได้หายไปไหน ให้ทำใจให้ใส ระลึกนึกถึงท่านให้มาก จนกระทั่งหลับตาลืมตาเห็นของขวัญชัดใสแจ่มอยู่ในกลางกาย แล้วอธิษฐานจิตบ่อย ๆ เดี๋ยวก็จะหาเจอ หาในตัวให้เจอแล้วนอกตัวก็เจอ
ตอบว่าสามีพี่สาวเส้นเลือดในสมองตีบและแตกเป็นอัมพฤกษ์ซีกซ้าย เพราะกรรมในอดีตที่เคยทุบหัวสัตว์เพื่อฆ่าทำอาหาร เช่นทุบหัวหมู ทุบหัววัว ให้แก้ด้วยการสั่งสมบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนาให้มาก แล้วอุทิศส่วนกุศลไปให้สัตว์ที่เคยเบียดเบียนบ่อย ๆ ส่วนผู้เขียนและพี่สาวเคยเป็นกองเสบียงของหมู่คณะมา โดยมักทำไปเรื่อย ๆ และการทำบุญอุทิศไปให้แม่ เตี่ย และน้องชายเสมอนั้น ทุกท่านได้รับแล้ว โดยแม่อยู่ดาวดึงส์ เตี่ยเป็นภุมเทวา น้องชายอยู่ยมโลก ได้รับบุญแล้วมีสภาพดีขึ้นกว่าเดิมในทุกด้านแต่ยังอยู่ที่เดิม ดาวดึงส์ก็มีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ภุมเทวาก็มีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ยมโลกก็ได้รับลดหย่อนผ่อนโทษลงมา
ตอบเงื่อนไขสำคัญว่าถ้าจะให้ผู้รับเลื่อนภพภูมิได้ ต้องทำบุญใหญ่ที่มีกำลังบุญมาก เช่นบุญกฐิน บุญสร้างมหารัตนวิหารคด เสาแก้วพันปี และต้องทำด้วยใจ ไม่ใช่ซื้อบุญ คือนึกถึงว่าเราทำเพราะอะไรและบุญนี้จะส่งผลอย่างไร มีจิตเลื่อมใสในพระรัตนตรัยและมหาบารมี ที่สำคัญตัวผู้อุทิศต้องเข้าถึงพระธรรมกาย จึงจะมีกำลังเพียงพอที่จะส่งบุญใหญ่นั้นไปให้ผู้รับ แล้วผู้รับจึงจะเลื่อนชั้นได้ จึงต้องเข้าถึงพระธรรมกายเป็นหลักเพื่อให้มีกำลังส่งบุญ และต้องทำบุญใหญ่พอที่จะดึงดูดให้ไปสู่ภพภูมิที่สูงขึ้น
สวดบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ตามด้วยประกาศรายชื่อผู้ร่วมสร้างมหารัตนวิหารคดประจำวันพฤหัสบดีที่ 3 พฤศจิกายน 2548
ปิดรายการด้วยคำขวัญว่าพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง แล้วชวนพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย