บริวารสมบัติ

ให้ข้อคิดว่าเรื่องนายติณบาลผ่านพระโอษฐ์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงถือว่าคัดสรรมาอย่างที่สุดแล้วให้เป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของโลก และสืบทอดมาสองพันกว่าปี คิดดูว่าคนจนจนขนาดไม่มีชื่อ ใครจะสละเสื้อผ้าชุดสุดท้ายไปเปลี่ยนเป็นทรัพย์ซื้อบริขารทอดกฐินแล้วนุ่งใบไม้ไปในตลาดโดยไม่สนใจเสียงหัวเราะเยาะ เรายังไม่ถึงขนาดนั้น เพราะฉะนั้นการไปชวนใครมาทำความดีอย่าเกรงใจ ความเกรงใจเป็นสิ่งดีแต่ถ้าชวนคนทำความดีไม่ต้องเกรงใจ จะได้บริวารสมบัติและหมู่ญาติที่ดี แต่ถ้าชวนเขามาแล้วเราไม่ทำเอง ภพชาติต่อไปจะได้แค่มีเพื่อนเป็นเศรษฐี ถ้าทำเองด้วยชวนเขาด้วยจะรวยด้วยและมีเพื่อนเศรษฐีด้วย อยู่โต๊ะเดียวกัน

อธิบายว่าทุกก้าวที่เดินไปทำหน้าที่ยอดกัลยาณมิตรเหมือนเดินไปบนดอกบัว เพราะก้าวไปด้วยใจที่เป็นกุศล ก้าวขวาเกิดขวา ก้าวซ้ายเกิดซ้าย บุญเกิดที่กลางกาย แม้คนที่เราไปชวนจะยังไม่เข้าใจหรือค้าน บุญก็เกิดขึ้นทุกถ้อยคำที่พูดออกไป และการทำหน้าที่กัลยาณมิตรทำให้ได้บริวารสมบัติเกิดขึ้นบนวิมานเรื่อย ๆ

อ่านจดหมายเด็กหญิงชื่อเล่นน้องฟิล์ม เรียนชั้น ป.1 อายุ 6 ขวบ 7 เดือน ไปวัดทุกวันอาทิตย์โดยเฉพาะอาทิตย์ต้นเดือน เก็บเงินค่าขนมไปทำบุญวัดภาคใต้ 230 บาท วัดละหนึ่งบาท แล้วชวนเพื่อน พี่ และคุณครูที่โรงเรียนร่วมทำบุญด้วย รวบรวมได้เพิ่มอีก 240 บาท ถวายรวมเป็นวัดละสองบาท และจะเก็บเงินค่าขนมที่เหลือมาทำบุญต่อไปทุกบุญ ครูไม่ใหญ่ชมว่ามีบริวารสมบัติ มีพวกพ้องผู้มีบุญเป็นเครือญาติ หน้าตาน่ารักและลายมือสวย ท้ายจดหมายยังวาดลายเซ็นเป็นรูปหัวใจที่มีแต่ความรักมอบให้ชาวโลกทุกคน