ep142 ผังเวลา 55 ช่วง
อุทิศบุญ (142) นำนั่งสมาธิ (78) ยุวกัลยาณมิตร (76) อนุโมทนาบุญ (57) อุทกภัยภาคเหนือ 2549 (55) ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ (54) ยิ้มแล้วรวย (47) 266 วัดสี่จังหวัดภาคใต้ (45) แผ่เมตตา (39) บูชาพระรัตนตรัย (26) วิทยาธร (26) ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ (24) กรรมดื่มสุรา (21) ประเทศเนเธอร์แลนด์ (21) มหานรกขุมห้า (21) สร้างพระธรรมกายประจำตัว (21) ทิพยสมบัติ (19) มหาเศรษฐีทุกคน (13) ครอบครัวแก้ว (10) ความตายไม่มีนิมิตหมาย (8) จำพรรษา (8) บูชาธรรม (8) เข้าพรรษา 2549 (8) กระดิกจิต (6) โกงตาชั่ง (6) ชวนคนทำความดี (5) บริวารสมบัติ (5) จำพรรษาภายใน (4) ถูกโกง (4) เส้นทางสายกลาง (4) เอดส์ (4) นักบุญทุนน้อย (3) พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว (3) ลูกสาวกลัวงู (3) หอนคืนวันโกน (3) เข้าพรรษา (3) เปรต (3) ใจเย็น (3) ใส่ความพึงพอใจ (3) บุญแสงสว่าง (2) ภรรยาติดยาเสพติด (2) รับซื้อเศษเหล็ก (2) อธิษฐานพรรษา (2) เศษเสี้ยวแห่งบุญ (2) แม่ติดเหล้า (2) กังหันลม (1) ข่าวลือว่าวัดเป็นคอมมิวนิสต์ (1) คลุ้มคลั่ง (1) ดื่มน้ำไม่หยุด (1) ทิวลิปสีดำ (1) บุญไม่ต้องใช้ทรัพย์ (1) พายเรือขายกาแฟ (1) ศาลโลก (1) สวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย (1) สัตตาหกรณียะ (1) หัวไม่มีผมแต่ผมมีหัว (1) หายป่วยเพราะมาวัด (1) อากงดื่มเหล้าจัด (1) แห่ขันหมากทางเรือ (1) โพลเดอร์ (1) ไม่มีลูกชายบวชให้แม่ (1) ไวยาวัจมัย (1)
ไฟล์เริ่มที่ท้ายเพลงถ้าเธอจะไปกับฉัน (ได้ยินแค่ท่อนสุดท้าย) แล้วครูไม่ใหญ่อธิบายว่าจะชวนไปสู่ที่สุดแห่งธรรม พักกลางทางที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ แล้วมาเกิดสร้างบารมีพร้อมอุปกรณ์คือโภคสมบัติ สัตว์สมบัติ และคุณสมบัติ จึงชวนให้ทำทุกบุญอย่าตกบุญใดเลย เพราะเวลาในโลกมนุษย์สั้น อายุขัยเฉลี่ยยุคนี้แค่ 75 ปี นักเรียนหลายท่านตั้งใจอยู่สร้างบารมีแต่ก็จากไปก่อน เป็นเครื่องยืนยันว่าความตายไม่มีนิมิตหมาย ปฏิเสธการสร้างบุญก็คือปฏิเสธความสุขและความสำเร็จของตัวเอง บุญเก่าใช้ไปทุกอนุวินาที นาน ๆ สร้างบุญใหม่ทีจะไม่ทันกัน
สร้างบารมีต้องทำเต็มกำลังทั้งทำเองและชวนคนอื่นทำ อย่ากังวลว่าไม่มีทรัพย์ เพราะบุญที่ไม่ต้องใช้ทรัพย์ก็มี คือรักษาศีล เจริญภาวนา ให้อภัยทาน ให้รอยยิ้ม ให้ความรักปรารถนาดี หรือใช้ปัญญาชักชวนผู้มีบุญมาสร้างความดี แค่ไปชวนคนทำความดี วิริยบารมีก็มาจากการเดินไปหาเขา ขันติบารมีจากการอดทนต่อสิ่งที่เขาแสดงออกเพราะไม่เข้าใจหรือหวงทรัพย์ และต้องใช้ปัญญาเลือกธรรมะที่ศึกษาไว้มาเล่าให้เขาเบิกบาน จากนั้นบอกว่าฝนตก เสียงครูไม่ใหญ่สู้ไม่ไหว แล้วชวนมาทบทวนบุญเมื่อวานกับวันนี้
เพลงประกอบภาพทบทวนบุญ ถอดได้ท่อน ชื่นใจเกิดมาชาตินี้ได้สร้างความดีเพื่อบุญให้แก่ตน แม้ยากลำบากก็สู้อดทนสร้างบารมี ความแก่ความชราไม่ต้องหามาเราได้ฟรี ๆ แต่การได้บารมีไม่ได้ฟรีเราต้องลงทุน นึกถึงวันที่ผ่านมาปลื้มใจน้ำตาล้นปรี่ ด้วยความปีติยินดีขอแบ่งบุญนี้ให้ทุก ๆ คน
เพลงอนุโมทนาบุญ ถอดได้ท่อน อนุโมทนาในมหากุศลผลบุญที่ท่านได้ค้ำจุนพระพุทธศาสนา สร้างบารมีสมที่ได้เกิดมา มนุษย์เทวาอนุโมทนา บุญกุศลที่ท่านทำครานี้จะติดตามต่อไปภายภาคหน้า ให้มีสุขทุกชาติที่เกิดมาตราบจนกว่าเข้าสู่พระนิพพาน แล้วจบด้วยสาธุ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด
ต่อจากช่วงที่ไม่มีบรรทัดถอด ครูไม่ใหญ่พูดถึงอานิสงส์ว่าจะมีผิวพรรณผ่องใส มีดวงปัญญา มีดวงตาสวยไม่มีโรคตา มีทิพยจักษุ ธรรมจักษุ ทั้งทำเองและชวนคนอื่นมาทำจะมีบริวารสมบัติ มีพวกพ้องผู้มีบุญ ภารกิจการงานสำเร็จง่าย แล้วชวนดูตัวอย่างเศษเสี้ยวแห่งทิพยสมบัติของบุญแสงสว่าง คือบุญกองทุนแสงสว่าง จุดประทีปบูชาพระรัตนตรัยหรือบูชาธรรม
ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้ไม่สบายกายแต่ใจสบาย เพราะเห็นนักเรียนสั่งใจสร้างบารมี เดินทางไกลข้ามน้ำข้ามทะเลมาโกนหัว เล่าว่าหนูน้อยคนหนึ่ง (ถอดได้ว่า เจ้าชัวร์ สะกดยังไม่ยืนยัน) บอกว่าโกนหมดรู้สึกแปลก ๆ ครูไม่ใหญ่เล่นคำว่าหัวไม่มีผมแต่ผมมีหัว ไม่ได้แปลกแค่แตกต่างจากเดิม เป็นเวอร์ชันผมติดหนังหัว เหมือนตัดสนามหญ้าให้เตียนแล้วจะงอกสวยกว่าเดิม ชมว่าน่ารักทุกคนแต่ร้องไห้กันเป็นทีมเพราะคิดถึงแม่ แล้วบอกว่าวันนี้เพลงเยอะหน่อยเพื่อช่วยเสียงครูไม่ใหญ่ ในช่วงนี้ไม่ได้บอกว่าเป็นโครงการบวชหรืออบรมใด และไม่ได้เอ่ยชื่อสถานที่
ครูไม่ใหญ่ให้ชมภาพตัวอย่างเศษเสี้ยวแห่งทิพยสมบัติบุญแสงสว่าง ล้วนเป็นรัตนชาติ มีเทียนทองที่เป็นประทีป ทองคำบนสวรรค์ไม่เหมือนทองในโลกมนุษย์เพราะเป็นทองใส มีที่นั่งชมวิวบนวิมานหลังเล็ก ซึ่งเป็นวิมานย่อยในวิมานของเจ้าของ ไม่ใช่วิมานหลัก เป็นเศษเสี้ยวของบุญที่จินตนาการไปไม่ถึง ชวนดูมุมข้างและมุมบน บอกว่าหลายความเชื่อพูดถึงสวรรค์แต่ไม่เอามาให้ดู ตามด้วยเสียงสาธุยาว
ดูฟรีได้อย่างไรอย่างน้อยวัดละบาท แต่ไม่ใช่ค่าจ้างเป็นการทำบุญเอาบุญติดตัวไป แล้วเข้าเรื่องเวอร์ชันของนักบุญทุนน้อยที่ทรัพย์ไม่มีแต่ใช้แรงกายแรงใจ เรียกว่าไวยาวัจมัย ขวนขวายในกิจการงานพระศาสนาด้วยสองมือ บางคนเห็นคนอื่นติดโบว์แต่ตัวเองไม่ได้ติดก็กังวลว่าจะมีบุญบ้างไหม ครูไม่ใหญ่ว่าอย่างไรก็ดุสิตบุรี แล้วให้ชมภาพเก้าอี้ชมวิวในวิมานหลังเล็กที่เป็นรัตนชาติ มีท่อนเพลงแทรกเป็นระยะ ถอดได้ว่า สองมือของเราได้สร้างบารมี เราเป็นนักบุญทุนน้อยแต่หัวใจของเราเกินร้อย ทุกบุญไม่เคยขาดในการมาขวนขวายกิจการงาน
ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าบอกแล้ววันนี้เพลงเยอะหน่อย ถามนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกว่าเป็นนักบุญหรือเปล่า สั่งสมบุญทุกวันไหม นั่งธรรมะกันทุกวันไหม ถ้านั่งทุกวันพรุ่งนี้โลกก็จะเปลี่ยนแปลงแล้ว แล้วเข้าเพลง
เพลงว่าด้วยสันติภาพที่แท้จริงไม่เคยเกิด แม้เปลี่ยนมาใช้วิธีให้รางวัลจูงใจก็ไม่เปลี่ยน จึงต้องหาวิธีง่าย ๆ ที่เหมาะกับทุกเพศทุกวัย คือหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย ร่วมใจหยุดนิ่งในศูนย์กลางกายจนดวงตะวันสว่างใสภายใน ความรักและหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์จะเกิดขึ้นเอง ความรู้สึกแตกต่างและขัดแย้งจะหมดไป พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้วด้วยวิธีง่าย ๆ ที่ใคร ๆ นึกไม่ถึง ระหว่างเพลงมีบรรทัด jingle ซ้ำแทรก
เพลงเกี่ยวกับการยุติสงคราม ถอดได้ท่อน อาทิตย์ใกล้อัสดง เสียงตียังคงกังวาน เราจะปิดตำนานที่มีแต่ทุกข์ทรมานด้วยการประหัตประหารกันเอง เมื่อสงครามภายนอกแก้ปัญหาไม่ได้ ผู้ชนะไม่ได้ชื่อว่าผู้กล้าที่แท้จริง ท่อนหลังเสียงเพี้ยนจนถอดไม่ได้และต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักยาวราวหนึ่งนาทีครึ่ง ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด
เพลงชวนเด็กดูแลโลก ถอดได้ท่อน สิ่งแวดล้อมดีด้วยน้ำใจเรา โลกนี้เป็นของเรา ทุกคนดูแลโลกที่เป็นของเรา ตัวเล็ก ๆ อย่างเราก็ช่วยได้ เริ่มจากสิ่งใกล้ตัว สิ่งแวดล้อมที่ดีขอให้เริ่มที่เรา เปิดก่อนเข้าช่วงอ่านจดหมายเด็ก
จดหมายเด็กหญิงชื่อเล่นน้องมิ้น (นามสกุลถอดได้ว่าแสงจันทร์ ยังไม่ยืนยัน) ดูข่าวน้ำท่วมทาง DMC รู้สึกเศร้าใจสงสารพี่น้องภาคเหนือเพราะทุกคนคือคนไทย จึงเอาเงินค่าขนมมาทำบุญ 20 บาท ขอให้หลวงพ่อมีความสุข รักหลวงพ่อที่สุด ครูไม่ใหญ่ชมว่าเขียนตัวอักษรได้ทุกตัว แล้วดูภาพน้องปาน ชมว่าผิวเข้มสวยเหมือนยักษ์สวย
จดหมายน้องมิว เป็นน้องคนที่หกของพี่น้องผู้ชายทั้งหมด เห็นพี่ ๆ ร่วมบุญช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วมภาคเหนือจึงอยากช่วยบ้าง ขอร่วมทำบุญ 500 บาท และทำบุญถวาย 266 วัดสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้อีก 500 บาท อยากไปต้อนรับหลวงพ่อ ชอบดู DMC จดหมายมีคนเขียนแทนให้ (ถอดได้ว่าน้องพริม) ลายมือสวยพร้อมรูปช้างที่น้องวาดเอง ครูไม่ใหญ่แซวว่าช้างเหมือนหมู แล้วดูภาพแนะนำพี่ ๆ ทั้งบ้าน ชื่อเล่นพี่ ๆ ถอดได้ไม่ชัด
ครูไม่ใหญ่ชวนไปทำความรู้จักประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยเปิดช่วงด้วยเพลง หลังจากนั้นเป็นบรรทัด jingle ซ้ำราวหนึ่งนาทีครึ่ง ไม่มีเนื้อเพลงที่ถอดได้
ครูไม่ใหญ่บรรยายประกอบภาพ เนเธอร์แปลว่าต่ำ ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม บางส่วนต่ำกว่าระดับน้ำทะเลจึงสร้างเขื่อนล้อมแล้วสูบน้ำออก ได้พื้นดินที่เรียกว่าโพลเดอร์ซึ่งอุดมสมบูรณ์ ใช้เป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ ฟาร์มโคนม เกษตรกรรม ภูมิอากาศอบอุ่นชุ่มชื้น ประชากรสิบหกล้านคน ภาษาดัตช์เป็นภาษาประจำชาติ ส่วนใหญ่นับถือคริสต์แต่เป็นในทะเบียนเหมือนชาวพุทธ เข้าโบสถ์ราวสิบเปอร์เซ็นต์ ปกครองระบอบประชาธิปไตยมีกษัตริย์เป็นประมุข อัมสเตอร์ดัมเป็นเมืองหลวงและเมืองท่าใหญ่ มีบ้านเรือนับพันหลัง กรุงเฮกเป็นที่ตั้งพระราชวัง หน่วยราชการ สถานทูต องค์การระหว่างประเทศ และศาลโลก ถือเป็นเมืองหลวงแห่งกฎหมายระหว่างประเทศ
ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้จะมีผลการปฏิบัติธรรมจากกรีซแต่เลื่อนไปก่อน เพราะมีเพลงที่ต้องทำให้เสร็จ แล้วเล่าต่อว่าฮอลแลนด์เคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน เมื่อราว 400 ปีก่อน (กลางสมัยอยุธยา) กลายเป็นมหาอำนาจทางทะเลและเศรษฐกิจชั้นนำของยุโรปจากการค้า ถือเป็นสวนดอกไม้และสวนผักของยุโรป ดอกไม้ประจำชาติคือทิวลิป ส่งออกมากที่สุดในโลกกว่า 3,000 ชนิด และผสมทิวลิปสีดำได้สำเร็จแต่ยังออกม่วงคล้ำ ครูไม่ใหญ่เล่าว่าเมืองไทยมีดอกไม้สีดำคล้ายงูเห่าแผ่แม่เบี้ย ที่ไปพบตอนหาไม้มาทำประตูโบสถ์
สัญลักษณ์ประจำชาติคือกังหันลมที่ชาวดัตช์ประดิษฐ์เป็นชาติแรก ใช้สูบน้ำ สีข้าว และผลิตไฟฟ้า ปัจจุบันเหลือราวหนึ่งพันตัว (ตัวเลขถอดได้ไม่ชัด) ลักษณะนิสัยชาวดัตช์ที่ถอดได้คือไม่ชอบความขัดแย้งเหมือนครูไม่ใหญ่ การเมืองจึงไม่รุนแรง พูดดี ๆ กันก็ได้ และพ่อแม่มักสอนลูกให้พอใจกับความเรียบง่าย เช่นให้กินขนมปังเปล่า ลูกบ่นว่าไม่อร่อย แม่สอนว่าแม้ขนมปังไม่ได้ใส่ชีสแต่ใส่ความพึงพอใจได้ ครูไม่ใหญ่ชอบคำสอนนี้ จะเอาไปทำเพลง และโยงว่ามาวัดพระธรรมกายแม้ไม่สะดวกสบายก็ควรใส่ความพึงพอใจ
ครูไม่ใหญ่ชมพ่อแม่ชาวดัตช์ว่าสุดยอด แล้วบรรยายต่อว่าหน้าหนาวลำคลองเป็นน้ำแข็ง คนนิยมเล่นสเก็ต ว่ายน้ำไม่ได้ก็เล่นสเก็ตได้เพราะใส่ความพึงพอใจ นิยมโปโลน้ำ เรือใบ และมีจักรยานเฉลี่ยต่อคนสูงที่สุดในโลก นายกรัฐมนตรีก็เคยปั่นจักรยานไปทำงาน ครูไม่ใหญ่ว่าใส่ความพึงพอใจลงในจักรยานแล้วไปอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส บ้านเรือนมักใช้สีแดง เขียว ขาว และเพราะในอดีตเก็บภาษีโรงเรือนตามความกว้างของประตู บ้านจึงหน้าแคบและสูงหลายชั้น มีรอกแขวนที่หน้าจั่วไว้ขนของทางหน้าต่าง
บรรยายสถานที่น่าสนใจ ถอดได้ว่ามีแหล่งอุตสาหกรรมแห่งแรก ๆ ของโลกที่มีกังหันลม เขื่อนกั้นน้ำทะเล การทำเนยแข็งและรองเท้าไม้ให้ชม (ชื่อสถานที่ถอดได้ว่า ซานซสกาล) สวนดอกไม้คูเคนฮอฟที่สวยที่สุดแห่งหนึ่งของโลก พิพิธภัณฑ์แวนโก๊ะจิตรกรชื่อก้องโลก และเนเธอร์แลนด์มีพิพิธภัณฑ์ศิลปะมากที่สุดในโลก ครูไม่ใหญ่เสริมว่าวิทยาธรสายศิลป์วาดภาพในอากาศได้ตามจินตนาการด้วยบุญ พอเบื่อก็หายไป ชาวดัตช์ยังใช้ความรู้ ความอดทน ความเป็นนักสู้ต่อสู้กับธรรมชาติ บรรพบุรุษสร้างแผ่นดินจากทะเล ยืนบนแผ่นดินแหงนมองน้ำ แล้วส่งคำทักทายภาษาดัตช์แปลว่าสวัสดีชาวเนเธอร์แลนด์ที่รัก พร้อมภาพอัมสเตอร์ดัมและกรุงเฮก
เพลงชวนหยุดใจ ถอดได้ท่อน ฉันติดใจความสุขไม่มีประมาณเมื่อใจติดอยู่ที่ศูนย์กลางกาย ใจฉันเต็มปรี่ด้วยความคิดถึงตลอดเวลา เพราะสิ่งนี้คือความสุขที่ไม่เคยเจอจากที่ใด คนทั้งหลายต้องการความสุขอย่างนี้แต่ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร เธอลองหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย หยุดใจไว้ที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลาไม่ช้าเธอก็จะเข้าถึงความสุขที่เธอจะติดใจ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด
เทปบรรยายประวัติวันเข้าพรรษา คือวันที่พระภิกษุสงฆ์เริ่มอยู่จำพรรษาในอารามแห่งใดแห่งหนึ่งระหว่างฤดูฝน ตั้งแต่แรมหนึ่งค่ำเดือนแปดถึงขึ้นสิบห้าค่ำเดือนสิบเอ็ด รวมสามเดือน เหตุเกิดจากภิกษุจาริกไปตลอดสามฤดู ชาวบ้านติเตียนว่าเหยียบย่ำพืชพันธุ์และเบียดเบียนสัตว์เล็ก พระผู้มีพระภาคจึงอนุญาตให้จำพรรษาตลอดไตรมาส วันเข้าพรรษามีสองอย่าง คือปุริมิกา วันเข้าพรรษาต้น แรมหนึ่งค่ำเดือนแปด และปัจฉิมิกา วันเข้าพรรษาหลัง แรมหนึ่งค่ำเดือนเก้า ระหว่างพรรษาห้ามค้างแรมที่อื่น ยกเว้นสัตตาหกรณียะไปได้เจ็ดวัน มีที่มาจากอุบาสกผู้สร้างวิหารถวายในแคว้นโกศลนิมนต์พระแล้วพระไม่มาเพราะอยู่ในพรรษา จึงติเตียน เหตุจำเป็นห้าประการคือ ทายกนิมนต์ไปฟังธรรมรับทาน เพื่อนภิกษุสามเณรเห็นผิดหรือต้องอาบัติ สามเณรจะอุปสมบท มารดาบิดาพี่น้องป่วย และไปทำกิจของสงฆ์เช่นหาวัสดุมาซ่อมเสนาสนะ
เทปบรรยายต่อ เหตุที่ทรงอนุญาตให้งดจำพรรษาไปอยู่ที่อื่นได้โดยไม่ผิดวินัย เช่น ถูกสัตว์ร้ายรบกวน ถูกโจรปล้น วิหารไฟไหม้หรือน้ำท่วม ชาวบ้านอพยพหรือแตกเป็นสองฝ่าย ขาดอาหารหรือยา มีผู้เอาทรัพย์หรือลูกสาวมาล่อให้ลาสิกขา และสงฆ์แตกกัน สถานที่ควรจำพรรษาต้องสัปปายะ ไม่ใกล้ไม่ไกลหมู่บ้าน กลางวันไม่พลุกพล่าน กลางคืนเงียบสงบ ภิกษุที่เดินทางไปกับพวกเลี้ยงโค หมู่เกวียน หรือเรือโดยสาร จำพรรษาในขบวนได้ด้วยคำอธิษฐานพรรษา ที่ห้ามจำพรรษามีเจ็ดแห่ง เช่น โพรงไม้ บนกิ่งไม้ กลางแจ้ง ที่ไม่มีเสนาสนะ กระท่อมผี ใต้ร่ม และในตุ่ม เพราะชาวบ้านติเตียน ท้ายเทปสรุปว่าการจำพรรษาให้พระภิกษุสามเณรมีเวลาปฏิบัติธรรมมากขึ้น ส่วนอุบาสกอุบาสิกากำหนดเขตจำพรรษาไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ให้ใจหยุดนิ่งตลอดพรรษาแล้วจะสมหวังในการเข้าถึงธรรมกาย
หลังบรรทัด jingle ช่วงพัก เป็นช่วงทบทวนเป้าหมายชีวิต สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ว่าซ้ำหลายรอบ ต้นช่วงมีบรรทัดที่ Whisper ถอดเพี้ยนเป็นภาษาอังกฤษ
ช่วงพักที่มีแต่บรรทัด jingle ซ้ำ ท้ายช่วงมีท่อนเพลงที่ถอดได้ไม่ชัดว่า ขอเพียงเคียงข้างไปดุสิตบุรี ชื่อเพลงอนุมานจากท่อนนี้ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด
อ่านรายชื่อเจ้าภาพบูชาธรรมเป็นชุด ขึ้นต้นด้วยพระราชภาวนาวิสุทธิ์ หลวงพ่อธัมมชโย ทำเพิ่มอีกหนึ่งชุดรวมเป็นห้าสิบห้าชุด ตามด้วยพระภิกษุและครอบครัวต่าง ๆ ชุดละหนึ่งถึงสองชุด มีครอบครัวจากชิคาโก ชื่อเจ้าภาพถอดได้ไม่ชัด หลังบรรทัด jingle ช่วงพักจบด้วยคำว่าเพราะเราเกิดมาสร้างบารมี ต้องเป็นมหาเศรษฐีกันทุกคน
ครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่ายิ้มกันหรือยัง ยิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง นักเรียนตอบว่ายิ้มแล้วทั่วโลก ครูไม่ใหญ่อวยพรว่าใครยิ้มแล้วขอให้รวย ก่อนเข้าเรื่องจดหมายกรณีศึกษา
จดหมายของผู้ชายที่มาทำบุญวัดพระธรรมกายครั้งแรกปลายปี 2538 ก่อนหน้านั้นเคยมาวัดเพราะอาชีพรับซื้อเศษเหล็ก เพื่อนที่พามาบอกว่าวัดนี้เป็นคอมมิวนิสต์ โกงไปเถอะไม่บาป เขากับเพื่อนจึงโกงตาชั่ง ต่อมาเพื่อนคนนั้นฟังรายการธรรมะของวัดทางสถานีวิทยุ อยากรู้ความจริงจึงเข้ามาศึกษา พบว่าวัดไม่ได้เป็นอย่างที่ข่าวลือ แล้วมาบอกว่าเราเคยโกงเศษเหล็กของวัด ต้องไปทำบุญคืนวัดให้หมด ผู้เขียนฟังแล้วสำนึกบาปเพราะตอนนั้นโกงไปเยอะจริง
เพลงประชดคนไม่เกรงใจ แทรกกลางจดหมาย ถอดได้ท่อน ยืมเงินยืมไม่คืน ยืมแล้วยืมเลยไม่เคยใช้คืน ไม่เกรงอกเกรงใจ อยากจะทำอะไรก็เชิญเลย ใครจะเป็นยังไงถ้าไม่เกรงใจก็เชิญเลย ช่วงต้นมีบรรทัด jingle และท่อนที่ถอดเพี้ยนซ้ำ
จดหมายต่อ ผู้เขียนหาโอกาสมาวัด แรก ๆ ค่อย ๆ ย่องมาเฉพาะอาทิตย์ต้นเดือน วันหนึ่งเจ้าหน้าที่ถามว่าเพิ่งมาวัดหรือ แล้วให้หนังสือสร้างพระธรรมกายประจำตัว สะสมเดือนละหนึ่งพันบาท ตอนนั้นมีปัญหาการเงิน จึงอธิษฐานขอให้มีเงินมาสร้างพระทุกเดือนโดยไม่เดือดร้อน แล้วก็มีเงินสะสมได้ทุกเดือนจริง ต่อมานึกถึงเตี่ยที่ตายและแม่กับพี่น้อง จึงชวนพี่น้องญาติสร้างองค์พระรวมราวห้าสิบองค์ เริ่มมาวัดเกือบทุกอาทิตย์ ทำเกือบทุกบุญ แม้รายได้ยังไม่พอใช้แต่พอทำบุญต่อเนื่องเงินไม่เคยขาดมือ บางปีทำได้สามถึงหกส่วน (หน่วยที่ถอดได้ไม่ชัด) ครูไม่ใหญ่ว่าดีใจที่ลูกกลับเนื้อกลับตัวกลับใจได้ ขอให้เจริญ ๆ
ช่วงต้นเสียงเพี้ยนหลายบรรทัด แล้วผู้เขียนขอให้ครูไม่ใหญ่ตอบเรื่องของครอบครัว อากงประกอบอาชีพขายกาแฟ ขายกุยช่าย ขายเป็ดพะโล้ และรับจ้างเก็บข้าวที่โรงเจ สูบบุหรี่และดื่มสุราจัดทั้งวันจนป่วยเป็นโรคปอดและโรคตับ นอนป่วยราวสองเดือน ก่อนเสียชีวิตเรียกอาม่าไปบอกว่าตนหมดกรรมแล้ว แล้วหลับไปในวัยห้าสิบแปดปี เตี่ยแต่งงานกับแม่มีลูกเจ็ดคน ชายหกหญิงหนึ่ง เตี่ยพายเรือขายกาแฟได้ไม่นานเรือล่ม จึงมาขายหน้าโรงงาน พอบริษัทย้ายก็เลิกขาย แล้วไปยืมเรือเพื่อนที่จมจนใช้การไม่ได้มาซ่อมแล้วพายเรือขายของอีกครั้ง ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักยาว
ต้นช่วงถอดได้ไม่ครบ ได้ความว่ามีคนในครอบครัวอยู่มาราวสามสิบปีจนอายุห้าสิบสองจึงล้มป่วย (ไม่ชัดว่าใคร) แล้วเล่าเรื่องน้องชายที่เดินเข้าบ้านคนรู้จักไปเปิดตู้เย็นดื่มน้ำจนหมด บางบ้านใจดีตักน้ำใส่กระติกเตรียมไว้ให้ มีอาการเกร็ง ปากค้าง ปากเบี้ยว น้ำลายฟูมปาก กลางคืนไม่หลับจนตาโหล แอบดื่มสุราและดื่มน้ำมาก ญาติพาไปหาหมอไสยเวทก็ไม่หาย ช่วงหนึ่งพอถึงคืนวันโกนจะไม่ยอมนอนและหอนทั้งคืน แต่รุ่งเช้าวันพระจะนอนหลับเงียบ ต่อมาต้องเข้าโรงพยาบาล คำวินิจฉัยของหมอถอดไม่ได้ ร่างกายผ่ายผอมลงเรื่อย ๆ จนเสียชีวิตในวัยยี่สิบสี่ปี
หลังเตี่ยไม่มีอาชีพ แม่ออกไปรับจ้างทำงานที่โรงงาน เพื่อนที่โรงงานชวนดื่มเหล้าตอนอายุราวยี่สิบแปด แม่ดื่มจัดเรื่อยมาจนอายุราวสี่สิบมีอาการคลุ้มคลั่ง ครูไม่ใหญ่อ่านว่าแม่บอกอยากระบายสี (ถอดได้ไม่ชัด) แล้วเข้าเพลงเด็กเรื่องระบายสี
เพลงเด็กแทรกกลางจดหมาย ถอดได้ท่อน อยากระบายลูกหมู ปลา หมา เป็ด ไก่ ช้าง ลิง อยากระบายแล้วเอาไปอวดให้ยายชื่นชม มีกระดาษสีเขียวและแดงมาแต่งเป็นลวดลาย เอากลับบ้านไปให้ยายชื่นชม มีท่อนร้องลาลาลายาว ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด
ครูไม่ใหญ่อ่านต่อว่าแม่ไปยืนเป่านกหวีดที่ท่าน้ำ จึงต้องพาไปโรงพยาบาล อาการดีขึ้นบ้าง ภายหลังพามาวัดพระธรรมกาย แรก ๆ ยังไม่ปกติ ชอบไปแย่งอาหารตรงจุดแจกเอาหลายถุง แต่ไม่มีใครว่าอะไร จุดนี้ทำให้ผู้เขียนประทับใจมาก จึงพาแม่มาวัดทุกอาทิตย์ หลายเดือนผ่านไปแม่หายเป็นปกติ ทั้งที่ไปโรงพยาบาลแล้วไม่หาย แล้วมาวัดตลอดจนปัจจุบัน
ผู้เขียนเล่าตัวเองว่าฐานะยากจนเรียนแค่ ป.4 ออกไปรับจ้างหลายแห่ง ทั้งล้างจาน ขายของ ส่งน้ำแข็ง ลูกจ้างอู่ซ่อมรถ จนอายุสิบสี่ได้ไปทำงานกับเถ้าแก่รับซื้อของเก่า เถ้าแก่สอนวิธีโกงตาชั่งให้ ครูไม่ใหญ่ว่าสุดยอดอาจารย์ ทำอยู่ปีกว่าแล้วย้ายไปทำงานกับพี่ชายเถ้าแก่ที่ผู้เขียนเรียกว่าอาเฮีย
ผู้เขียนแอบชอบน้องสาวภรรยาของอาเฮีย ตอนอายุยี่สิบหกไปส่งเธอแล้วแอบจุ๊บในรถ พี่สาวเธอหันมาเห็นจึงไปฟ้องแม่ เธอถูกแม่ตีด้วยไม้หน้าสามเพราะแม่กำลังจะส่งเธอไปต่างประเทศ ผู้เขียนคิดว่าต้องรับผิดชอบจึงให้ผู้ใหญ่ไปสู่ขอ เตรียมขบวนขันหมากลงเรือแห่ไปบ้านเธอ แต่ทางบ้านจับต้นกล้วยต้นอ้อยโยนทิ้งคลอง ผู้ใหญ่ต้องรีบถอย พี่สาวเธอไปแจ้งตำรวจมาจับเพราะตอนนั้นเธออายุสิบสี่ปี จากนั้นไปขอเข้ามาใหม่ แม่ยายรับขันหมาก จึงได้อยู่ด้วยกัน
ไม่นานผู้เขียนเริ่มทุกข์ เพราะภรรยารักสวยรักงามมากกว่าทำงาน แต่งตัวแล้วออกไปเที่ยวกับเพื่อน ไม่ดูแลลูกเหมือนครอบครัวอื่น บางครั้งเก็บเสื้อผ้าไปอยู่กับเพื่อนหรือพี่น้อง ต่อมาเริ่มติดยาเสพติด ไม่ค่อยอยู่บ้าน ใช้เงินเก่งจนผู้เขียนต้องหาเงินให้ใช้ตลอด เวลาป่วยเข้าโรงพยาบาลเอกชนแล้วโทรเรียกให้ไปจ่ายเงิน ครูไม่ใหญ่ว่าแต่ละคนก็มีปัญหา คนรอบข้างบอกว่าที่อยู่กับเธอได้เพราะผู้เขียนใจเย็น เย็นจนตั้งฉายาให้ แล้วเข้าเพลง
เพลงล้อฉายาของผู้เขียนจดหมาย แทรกกลางกรณีศึกษา ถอดได้ท่อน ฉันเป็นก็เพียงแค่นายตู้เย็น เก็บรักเธอไว้ได้นาน แช่เย็นเอาไว้ไม่ต้องกลัวขึ้นรา ถึงเย็นเท่าไรตู้เย็นก็มีหัวใจ ถ้าเธอจะไปเหมือนโดนตัดไฟฉันก็คงร้อนใน ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด
เพลงสอนใจแทรกกลางกรณีศึกษา ถอดได้ท่อน ทำไมไม่ทำอย่างฉันบ้าง โกรธใครแล้วอย่าไปแค้นคืนแก่เขา เธอทำผิดอะไรไปลืมได้ให้ลืมมัน สร้างบุญกับฉันแล้วนึกถึงบุญทุกบุญที่เธอทำ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด
จดหมายต่อ เล่าว่าลูกสาวกลัวตุ๊กแก จิ้งจก และกลัวงูมากแบบสุดชีวิตตั้งแต่เด็ก แม้งูพลาสติกก็กลัว มีใครเอามาหลอกจะรีบวิ่งหนีเข้าห้องปิดประตูแน่น เห็นคนถือเชือกก็ยังระแวงว่าเป็นงู สารคดีเรื่องงูก็ไม่กล้าดู แผ่นซีดีที่มีรูปงูก็ไม่กล้าแตะ กลัวจนถึงปัจจุบัน
ชุดคำถาม: อากงตายแล้วไปไหน ได้รับพระธรรมกายประจำตัวและบุญที่ลูกหลานอุทิศหรือไม่ เตี่ยตายแล้วไปไหน บุญที่ทำให้ช่วยได้แค่ไหน มีอะไรฝากบอกลูก ๆ ไหม กรรมใดทำให้แม่ติดสุราและป่วยเป็นโรคประสาท ที่หายเพราะบุญกับหมู่คณะใช่หรือไม่ ทำไมยังต้องกินยานอนหลับ แม่มีลูกชายหกคนแต่ไม่มีใครบวชให้ น้องชายคนที่หกเป็นอะไร (ท่อนนี้เสียงเพี้ยน) ทำไมกระหายน้ำแต่ดื่มแล้วอาเจียน และหอนทุกคืนวันโกนแต่เช้าวันพระหลับสงบ ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่อุทิศหรือไม่ กรรมโกงเศษเหล็กวัดจะส่งผลอย่างไร ทำบุญคืนแล้วพ้นวิบากหรือยัง ทำไมต้องทำบาปกับวัดก่อนแล้วจึงศรัทธาภายหลัง ภรรยาติดอบายมุขเที่ยวกลางคืนเพราะอะไร เคยเกี่ยวข้องกันมาอย่างไร จะช่วยเธอได้ไหม ครูไม่ใหญ่แทรกมุกเรื่องสามีที่ไม่ได้ชอบมีเมียน้อยแต่ชอบมีอีก ลูกทั้งสองมาจากไหน ทำไมลูกสาวกลัวงู และทำไมผู้เขียนลำบากตั้งแต่เด็ก จะมีเงินทองเท่าพี่น้องไหม ครูไม่ใหญ่ว่าสั่งสมบุญอย่างนี้ดีกว่ากันเยอะ
เพลงคั่นหลังชุดคำถาม ถอดได้ท่อน ชีวิตเหลือเข็นผ่านพ้นไปแล้ว พ้นไปไม่หวนคืนมา เราจะก้าวไปข้างหน้าอย่างผู้เจริญ เรามีป่าเขา ทะเล ท้องฟ้า และน้ำใจ มีรอยยิ้มที่คุณประทับใจ ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักและบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด
ช่วงคำตอบ ต้นช่วงเสียงเพี้ยนหลายบรรทัด ถอดได้ว่ามีท่านหนึ่ง (ไม่ชัดว่าอากงหรือเตี่ย) ฝากบอกว่าให้ช่วยด้วยเพราะทุกข์ทรมานมาก บุญที่ทำไปช่วยค่อย ๆ ตัดกรรม ไปสวดอ้อนวอนใครให้ช่วยไม่ได้ แม่ติดสุราและป่วยเป็นโรคประสาทช่วงหนึ่งเพราะกรรมดื่มสุราในอดีตที่ติดเป็นนิสัยมา ที่หายเพราะบุญปัจจุบันช่วยให้กรรมเบาบาง แต่ยังไม่หมดวิบาก ต้องสร้างบุญต่อเนื่อง แม่มีลูกชายหกคนแต่ไม่มีใครบวชให้ เพราะไม่เคยสนับสนุนเรื่องการบวช ครูไม่ใหญ่ชวนว่าลูกเองนี่แหละควรบวชให้แม่ บวชเถอะลูก
น้องชายคนที่หกเป็นโรคจิตประสาทเพราะกรรมดื่มสุราในอดีต ส่วนเป็นโรคเอดส์เป็นเรื่องปัจจุบันจากการเที่ยวผู้หญิง รวมกับกรรมปาณาติบาตฆ่าสัตว์ขายในอดีตจึงอายุสั้น อาการกระหายน้ำแต่ดื่มแล้วอาเจียนมาจากอาการทางประสาทดังกล่าว ในอดีตเวลาเมาก็ชอบทำอะไรแปลก ๆ ก่อนมาเกิดเคยเป็นเปรตผอมหิวกระหายเพราะกรรมขโมยกินของชาวบ้าน ที่หอนอย่างโหยหวนทุกคืนวันโกนเพราะความคุ้นจากการเป็นเปรตที่ร้องขอส่วนบุญ พอญาติอุทิศบุญให้วันพระก็สงบ ครูไม่ใหญ่ว่าเปรตมาเกิดเป็นคนได้นับว่าหายาก น้องชายตายแล้วดิ่งลงมหานรกขุมห้าทันทีด้วยกรรมสุรา ถูกกรอกน้ำร้อนอยู่ รับบุญไม่ได้ ให้ทำบุญอุทิศไปบ่อย ๆ เมื่อพ้นมหานรกไปอยู่ยมโลกจะได้รับบุญ
กรรมโกงเศษเหล็กของวัดจะส่งผลให้ถูกโกง สมบัติวิบัติ ได้ทรัพย์มาแล้วมีเหตุให้ทรัพย์นั้นหมดไปโดยไม่ค่อยได้ใช้ ถ้าตายขณะยังติดภาพนี้อยู่อาจไปเป็นเปรต แต่เมื่อเข้าใจวัดแล้วผู้เขียนกับเพื่อนนำเงินมาทำบุญกับวัดอย่างต่อเนื่อง บุญนี้ไปตัดวิบากกรรมโกงเศษเหล็กวัดหมดแล้ว ตามด้วยมุกแซวที่ถอดได้ไม่ชัด ได้ยินว่าหมดสิทธิ์แล้วให้ไปดุสิตบุรี ที่ทำบาปก่อนแล้วศรัทธาวัดภายหลัง เพราะอกุศลได้ช่องเข้าครอบงำจิตจึงไปเจอคนประเภทนั้นมาพูดแล้วคิดตาม ต่อมาบุญเก่าที่เคยทำกับหมู่คณะจึงส่งผลภายหลัง คำตอบเรื่องภรรยาเสียงเพี้ยนเป็นภาษาอังกฤษจนถอดไม่ได้ ช่วงท้ายลูกสาวกลัวงูมากเพราะสมัยวัยรุ่นในอดีตเคยเอางูปลอมมาแกล้งเพื่อนที่กลัวงูอยู่แล้วจนกลัวมาก และทำอย่างนี้กับเพื่อนหลายคน คำตอบเรื่องลูกทั้งสองกับเรื่องฐานะของผู้เขียนไม่ปรากฏในที่ถอด
หลังช่วงที่ Whisper ถอดเพี้ยน เป็นช่วงคำขวัญ 072 พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาอย่าเอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่คุณสามารถเข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ว่าซ้ำคำละหลายรอบ
ต้นช่วงเป็นเสียงคำว่าคุณพระอาจารย์ซ้ำที่ถอดไม่ได้ความ แล้วเชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกโลกตั้งใจสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยพร้อมเพรียงกัน
ช่วงสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยปิดรายการ ที่ถอดได้เพี้ยนเกือบทั้งช่วงทั้งเป็นภาษาอังกฤษและภาษาอื่น มีบรรทัด jingle ช่วงพักแทรก
เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจให้หยุดนิ่ง ชำระกายวาจาใจให้บริสุทธิ์ และแผ่เมตตาแก่สรรพสัตว์ เริ่มจากปรับร่างกาย สำรวจตั้งแต่ศีรษะจนปลายเท้า หลับตาเบา ๆ พอสบายเหมือนจะนอนหลับ ปล่อยวางเรื่องภายนอก ทำใจให้ร่าเริงเบิกบานในกุศลความดีและพระรัตนตรัย มุ่งตรงสู่เส้นทางสายกลางที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เหนือสะดือสองนิ้วมือ ทางเสด็จไปของพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์ทั้งหลาย
วันนี้เป็นวันเข้าพรรษา พระภิกษุทั้งหลายประชุมกันอธิษฐานพรรษาตลอดไตรมาสสามเดือน ไม่ไปค้างแรมที่ไหน จึงชวนทุกคนตั้งใจว่าพรรษานี้จะเอาใจมาอยู่จำที่ศูนย์กลางกาย เอาใจไปหยุดจำพรรษาในกลางดวงธรรมใส ในกลางพระธรรมกาย อยู่กับองค์พระภายในทั้งพรรษา ให้เป็นพรรษาแห่งความสว่างไสวในการเข้าถึงพระธรรมกาย อย่างน้อยอธิษฐานว่าพรรษานี้จะเจริญสมาธิภาวนาทุกวันไม่ให้ขาด และทำการบ้านของนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาให้ครบถ้วนตลอดพรรษา
นำนั่งต่อ น้อมใจเข้ามาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 รวมใจซ้อนไว้กลางกาย วางใจนิ่ง เบา สบาย หยุดในกลางดวงใส กลางองค์พระแก้วใส ใครยังไม่เห็นก็ไม่เป็นไร วางใจต่อเนื่อง นิ่ง นุ่ม ละเอียด ละมุนละไม จนใจหยุดถูกส่วนกลืนเป็นอันเดียวกับดวงธรรม กายภายใน และพระธรรมกาย ใครปล่อยใจได้ก็ดิ่งเข้าไปอธิษฐานพรรษาอยู่ในกลางกาย แล้วนั่งเงียบต่อเนื่องราวสองนาทีครึ่ง
ให้กระดิกจิตเบา ๆ ประมวลบุญบารมีทั้งทาน ศีล ภาวนา ที่เคยทำมานับภพนับชาติไม่ถ้วน ซ้อนเป็นจุดเดียวเกิดเป็นดวงบุญใสสว่างที่ศูนย์กลางกาย แล้วอุทิศบุญแก่บุพการีมีบิดามารดา นึกภาพท่านไว้ในกลางกาย ไม่ว่ายังมีชีวิตอยู่หรือละโลกไปแล้ว รวมถึงพี่น้อง ญาติ มิตรสหาย แล้วอธิษฐานให้ครอบครัววงศ์ตระกูลเป็นครอบครัวแก้ว ตระกูลมหาเศรษฐีผู้ใจบุญค้ำจุนพระพุทธศาสนา เหมือนอนาถบิณฑิกเศรษฐีและมหาอุบาสิกาวิสาขา
ขยายดวงบุญดวงใจให้กว้างออกไป อุปมาเหมือนโยนก้อนหินลงสระ น้ำขยายวงกว้างเป็นคลื่นไปถึงฝั่ง แผ่ความใสสว่างด้วยความปรารถนาดีต่อสรรพสัตว์ ให้มีแต่ความสุข พ้นทุกข์ มีดวงตาเห็นธรรมเข้าถึงพระธรรมกายภายใน พ้นจากภัยในวัฏสงสาร พ้นจากการเป็นบ่าวเป็นทาสของกิเลสและพญามาร เป็นกระแสเมตตาไม่มีประมาณเต็มโลกเต็มจักรวาล ตามด้วยบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำยาวราวสองนาที
บทบูชาพระรัตนตรัย พุทธัง ภะคะวันตัง อะภิวาเทมิ และบทพระธรรมเป็นที่พึ่ง พระสงฆ์เป็นที่พึ่ง (บางท่อนเสียงเพี้ยน) แล้วเชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยากราบพระอาจารย์และคณะสงฆ์พร้อมกัน ปิดท้ายด้วยคำอวยพรขอให้พรรษานี้เป็นพรรษาแห่งความสว่างไสว มีดวงตาเห็นธรรมเข้าถึงพระธรรมกายภายใน และแทงตลอดในวิชชาธรรมกาย สาธุ ไฟล์จบที่ตรงนี้
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่