ep143 ผังเวลา 46 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) คุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง (93) ภุมเทวา (85) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (80) มโหสถบัณฑิต (73) ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ (54) 266 วัดสี่จังหวัดภาคใต้ (45) พระเจ้าวิเทหราช (44) ตัวแทนท้องถิ่นปฏิบัติธรรมถวายพระราชกุศล (34) อาจารย์เสนกะ (30) ถวายปัจจัยไทยธรรม 3000 วัด (28) สภาธรรมกายสากล (27) มุทิตาสักการะเปรียญธรรม 9 ประโยค 2549 (26) วิทยาธร (26) ร่างทรง (24) ทำแท้ง (18) มะเร็งตับ (17) ญี่ปุ่น (14) ยุคบุกเบิกสร้างวัดพระธรรมกาย (14) สามีชาวญี่ปุ่น (12) วันสมาธิโลก (11) หมดบุญก็หมดลม (6) ทำงานที่ญี่ปุ่น (5) ประธานกองกฐิน 2549 (5) ไม่ตกบุญ (5) กฎระเบียบสิบข้อของวัด (4) สงครามภายใน (4) หมาหอน (4) ความสุขมวลรวมประชาชาติ (3) ปิดบัญชีแบงก์เปิดบัญชีบุญ (3) สามีขี้หึง (3) ห้ามสูบบุหรี่ในวัด (3) ใส่ความพึงพอใจ (3) ไม่สู้ไม่หนี (3) การปฏิบัติธรรมเป็นสากล (2) ตุ๊กตาผมงอก (2) บ้านติดสุสาน (2) ปัญหาท่อนไม้ตะเคียน (2) ศาลาจาตุมหาราชิกา (2) สภาหลังคาจาก (2) แม่ผัวลูกสะใภ้ (2) ความหิวเป็นโรคอย่างยิ่ง (1) ทีวีเปิดปิดเอง (1) นั่งสมาธิประหยัดสุดประโยชน์สูง (1) ปัญหากะโหลกศีรษะบุรุษสตรี (1) ปัญหางูตัวผู้ตัวเมีย (1) ผีหมู่ญาติ (1) ผีเรือน (1) ฝันเห็นแม่แช่น้ำ (1) พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (1) หิ้งบูชาบรรพบุรุษญี่ปุ่น (1) อย่าติพระ (1) เห็นหนอนเต็มฝาบ้าน (1) ไม่เล่นการเมือง (1)
ไฟล์เริ่มด้วยบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำราวครึ่งนาที แล้วครูไม่ใหญ่พูดต่อจากกลางประโยคว่าเรามาเกิดเพื่อสร้างบารมีพร้อมอุปกรณ์คือรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ จึงต้องสั่งสมบุญให้มากอย่าตกบุญแม้บุญเดียว เพราะบุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสมบูรณ์ในชีวิต เราใช้บุญเก่าทุกวัน หมดบุญก็หมดลมหายใจและหมดสิทธิ์ครอบครองสมบัติที่รัก จึงต้องถามทุกวันว่าใครสั่งสมบุญบ้าง วันคืนผ่านไปไม่หวนคืน พาความแก่ความชรามาให้ ใกล้ความตายเข้าไปเรื่อย ๆ ต้องทำให้ถูกหลักวิชา ทำเองและชวนคนอื่นทำ ใจใสทั้งก่อนทำ ขณะทำ และหลังทำ
ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้มึน ๆ พูดเบลอสักหน่อยจึงจะมีเพลงช่วยเยอะ แล้วพูดถึงบุญประจำปีที่ทำต่อเนื่องมาสิบกว่าปี คือมุทิตาสักการะพระภิกษุสามเณรที่สอบได้เปรียญธรรม 9 ประโยค และถวายสังฆทาน 3,000 วัดทั่วประเทศ พระสังฆาธิการ 3,000 วัดมีภารกิจทั้งกิจนิมนต์ ดูแลวัด อบรมสั่งสอน แต่ก็วางภารกิจมาเป็นกำลังใจและแสดงความยินดีกับพระลูกพระหลานที่จบ 9 ประโยค เหมือนชาวโลกยินดีกับผู้จบปริญญา เพราะหลวงปู่หลวงตาทั้งหลายชีวิตไม่เป็นนิรันดร ต้องมีพระลูกพระหลานรองรับสืบทอดพระศาสนา และการจบ 9 ประโยคไม่ใช่เรื่องง่าย ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักราวครึ่งนาที
พระสังฆาธิการมาเป็นเนื้อนาบุญให้สาธุชนที่มาร่วมแสดงความยินดีกับพระที่จบเปรียญธรรม 9 ประโยคได้ถวายไทยธรรม การถวายสังฆทานตั้งตัวเลขไว้ตั้งแต่ระดับเยาวชนอย่างน้อยวัดละบาท 3,000 วัด ใครจะทำวัดละกี่บาทก็ได้ ได้ยินว่าครูไม่ใหญ่ทำวัดละ 50 บาทแล้วเพิ่มเป็นวัดละ 100 บาท (ที่ถอดไม่ชัด)
แบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกโลก โดยเฉพาะพุทธบุตรที่อุทิศชีวิตรักษาพระศาสนาใน 266 วัดสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ซึ่งอยู่ในสถานการณ์ไม่สงบ มีผู้ปองร้ายเน้นมาที่พระและชาวพุทธ ทั้งที่พระไม่ได้เบียดเบียนหรือรบกวนใคร ท่านบิณฑบาตตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าซึ่งเคยเป็นกษัตริย์แต่สละราชสมบัติและสมบัติจักรพรรดิที่จะเกิดขึ้นในเจ็ดวันข้างหน้า ออกบวชแล้วบิณฑบาต เพราะเป็นธรรมเนียมของพระอริยเจ้าที่ไม่ต้องกังวลเรื่องหุงหาอาหาร จะได้ทำความเพียรให้บรรลุมรรคผลนิพพาน แล้วถ่ายทอดความรู้ให้ญาติโยม มีพระที่ถูกระเบิดขาขาดและมรณภาพ แต่ท่านก็ยังอยู่รักษาพระศาสนาเป็นกำลังใจให้ชาวพุทธ เป็นปรมัตถบารมีที่เอาชีวิตเป็นเดิมพัน
ที่ 266 วัดนี้เราได้ไปถวายไทยธรรมกับท่าน เป็นส่วนหนึ่งของการหล่อเลี้ยงรักษาพระศาสนา ความอดทนของท่านมีเหลือเฟือแต่มนุษย์ก็คือมนุษย์ ความหิวเป็นโรคอย่างยิ่ง โรคอื่นอย่างมะเร็งยังนานกว่าจะตาย แต่หิวไม่กี่วันก็ตาย จึงถือเป็นบุญของเราที่ได้ไปเสริมปรมัตถบารมีของท่าน เพราะเราไม่ได้ไปอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้น แต่ท่านหัวใจแข็งแกร่งหยัดสู้อยู่ได้ เราจึงขอมีส่วนร่วมรักษาพระศาสนาด้วยการให้กำลังใจท่านสม่ำเสมอทุกเดือนไม่เคยขาดมาปีเศษแล้ว
ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยกันได้ ทำกันมาเรื่อย ๆ ปิดบัญชีแบงก์ของตัวเล็ก ๆ ที่อยู่บนหัวนอนหรือกระปุกที่หยอดวันละบาทสองบาท ทุบกระปุกเปิดบัญชีบุญ สนับสนุนพระที่สืบทอดพระศาสนาด้วยชีวิต พระจากสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้จะมาในวันงานและกลับในวันนั้นเลย เดินทางไกล ทางคดเคี้ยวจนเหนื่อยมาก พระเถระหลายรูปอายุพรรษามากแต่ก็เข้ามาเป็นกำลังใจพระลูกพระหลานและมาเป็นเนื้อนาบุญ ให้เราได้ถวายไทยธรรมและได้เห็นท่านด้วยตาของเราเอง ท่านคือพุทธบุตรผู้กล้าที่หยัดสู้อยู่ตรงนั้น แล้วชวนฟังเพลง
เพลงให้กำลังใจพระภิกษุสามเณรที่หยัดสู้รักษาพระศาสนาในชายแดนใต้ ช่วงต้นราวหนึ่งนาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง (ต่อจากที่ครูไม่ใหญ่ชวนฟังเพลง) ถอดได้ท่อน ท่านช่างโดดเด่นเช่นดวงตะวันที่กล้าประจันอุปสรรคมากร้าย ดั่งเรือลำน้อยที่ค่อย ๆ พายฝ่าคลื่นลมมรสุมร้ายโดยไม่หวั่นไหวอยู่กลางทะเล ท่านคือพุทธบุตรที่แท้จริง สละทุกสิ่งเพื่อพระศาสน์ด้วยใจทุ่มเท ท่านไม่โดดเดี่ยวเดียวดาย แม้อยู่ห่างไกลแต่ใจเราใกล้กัน เราเป็นพุทธบุตรเหมือนกัน ร่วมด้วยช่วยกันฝ่าฟันภัย และท่อนจบ ขอสาธุการวีรบุรุษกองทัพธรรม ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
ครูไม่ใหญ่พูดต่อจากกลางประโยค (ช่วงก่อนหน้าเป็นช่วงพักไม่มีบรรทัดถอดเสียง) ว่าพระท่านไม่ได้โต้ตอบ เขาเอาลูกระเบิดมาท่านก็เฉย ไม่ขว้างกลับไป ลูกศิษย์วัดก็ไม่ไปขว้าง เพราะสงครามภายนอกไม่ได้ทำให้ใครเป็นผู้กล้าที่แท้จริง ผู้กล้าที่แท้จริงต้องเป็นอย่างนี้ แล้วเข้าเพลง
เพลงเกี่ยวกับการยุติสงคราม เพลงเดียวกับที่เปิดในตอนวันก่อน ถอดได้แค่ท่อน สงครามภายนอกแก้ปัญหาไม่ได้ ผู้ชนะไม่ได้ชื่อว่าผู้กล้าที่แท้จริง ส่วนที่เหลือ Whisper ถอดเป็นเสียงร้องโฮและข้อความมั่ว แล้วต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด
พระชายแดนใต้ตายรูปหนึ่งก็มีรูปใหม่มาอยู่รักษาพระศาสนา ไม่สู้ไม่หนี ทำความดีเรื่อยไป เพราะท่านชนะสงครามภายในได้ นี่แหละผู้กล้าที่แท้จริง วันอาทิตย์ที่ 6 สิงหาคมซึ่งเป็นวันสมาธิโลกด้วย เราจะได้เห็นองค์จริงของท่าน สงสัยว่าหัวใจท่านทำด้วยอะไรจึงองอาจสง่างามขนาดนั้น จะได้ทำบุญอย่างอิ่มอกอิ่มใจ และพระลูกพระหลานที่จบเปรียญธรรม 9 ประโยคจะได้ชื่นใจ เรียนต่อ อย่าลาสิกขา ให้ดูหลวงปู่หลวงตาเหล่านี้เป็นตัวอย่างจะได้มีหัวใจเข้มแข็งอย่างท่าน เพราะพระที่จบมาแล้วไม่ได้ไปอยู่ตรงนั้น ยังไม่รู้รสลูกระเบิด แค่เสียงดังก็ใจหาย แล้วครูไม่ใหญ่บอกว่ามีวิธีทำให้โลกมีสันติสุขโดยไม่ต้องวางระเบิดหรือรบราฆ่าฟัน ที่ทำให้พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว
เพลงเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงโลกด้วยการนั่งสมาธิ ถอดได้ท่อน สงครามเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลงโลกได้ แต่ผู้ชนะย่อมก่อเวร ผู้แพ้ย่อมผูกเวร สันติภาพที่แท้จริงจึงไม่เคยเกิดขึ้น หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย ร่วมใจหยุดนิ่งในศูนย์กลางกาย จนดวงตะวันสว่างใสเย็นภายใน ความรักและหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์จะเกิดขึ้นเอง ความรู้สึกแตกต่างและขัดแย้งจะหมดไป พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว ด้วยวิธีง่าย ๆ ที่ใคร ๆ นึกไม่ถึง กลางเพลงมีบรรทัด jingle แทรกราวครึ่งนาที
นั่งสมาธิประหยัดสุด ประโยชน์สูง ไม่ต้องเสียเงินทอง แต่คนมองข้ามไป ถึงเวลาต้องมองเข้าไปข้างใน จากนั้นครูไม่ใหญ่เล่าว่ามีคนตัดข่าวจากหนังสือพิมพ์มาให้ (ได้ยินว่าข่าวสด) เพราะตัวเองไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์และไม่ได้ดูทีวีอื่นนอกจาก DMC เห็นว่าแปลกดี เพราะเรื่องในข่าวเป็นเรื่องปกติธรรมดาของวัดพระธรรมกาย (เนื้อข่าวอ่านในช่วงหลังพักเพลง) แล้วเล่าที่มาว่าวัดสร้างขึ้นเพื่อปฏิบัติธรรมและชวนคนอื่นมาทำ
คนเห็นคุณค่าของการปฏิบัติธรรมเพราะเกิดความสุขที่ไม่เคยมีมาก่อน แล้วชวนกันมาเรื่อย ๆ จากที่นั่งใต้ต้นไม้ใต้กระถินจนเต็ม จึงสร้างศาลาจาตุมหาราชิกาจุห้าร้อยคน แต่มาห้าพันจนต้องเช่าเต็นท์เป็นร้อยหลัง (ครูไม่ใหญ่บอกว่าเสียงยังไม่หาย) ล้นอีกจึงสร้างสภาธรรมกายสากลหลังคาจากจุราวหนึ่งหมื่นคน ไร่หนึ่งหนึ่งพันหกร้อยตารางเมตร สิบไร่หนึ่งหมื่นหก พองานใหญ่ก็มาสามหมื่นต้องเช่าเต็นท์อีก สภาหลังคาจากครบ 20 ปี ย่างปีที่ 21 หลังคารั่วซ่อมมาหลายครั้งแล้ว
ล้นทั้งสภาหลังคาจากและเต็นท์อีก หมู่คณะหารือกันแล้วสรุปว่าต้องสร้างอีก เอาทีเดียวให้เต็มที่ ให้ใหญ่กว่าสนามหลวงและมีหลังคาคลุม ตอนนี้ยังสร้างไม่เสร็จ แต่หลังคาที่คลุมจริงครอบสนามหลวงได้ พื้นที่สภาธรรมกายสากลร้อยกว่าไร่ สองชั้นจะจุได้หลายแสนคน เพราะไปดูมาแล้วคนมาทำความดีที่สนามหลวงอย่างสรงน้ำพระพุทธสิหิงค์ต้องโดนแดดร้อนฝนตกเปียก จึงสร้างให้เป็นที่ทำความดี เป็นสาระนักกุศล สาระนักประโยชน์
ผู้มาใช้สถานที่ต้องอยู่ในกฎเกณฑ์ซึ่งเป็นกฎเกณฑ์สากล สถาปนาไว้ตั้งแต่คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ยังอยู่ในวัด เช่น อย่าสูบบุหรี่ อย่าดื่มน้ำเมา อย่าเล่นการพนัน อย่าเจ้าชู้ อย่ามาขายของในวัด อย่าขอยืมเงินทอง อย่าอ่านหนังสือพิมพ์ อย่าเปิดวิทยุเสียงดังรบกวนคนอื่น มีทั้งหมดสิบข้อ ใครปฏิบัติตามก็โอเค
หลังจากนั้นคนมาใช้บริการสถานที่มากขึ้น ตั้งแต่นักเรียนตัวเล็ก ๆ นิสิตนักศึกษา สาธุชน ห้างร้านบริษัทเอกชน หน่วยราชการ ทหาร ตำรวจ พระภิกษุสามเณร มาทีไรเต็มหมด ครูไม่ใหญ่และหมู่คณะปลื้มใจที่มาเพื่อทำความดีอย่างเดียว มาแล้วต้องฟังธรรม มีพระไปสอนธรรมะและสอนนั่งสมาธิต่อเนื่องไม่ขาดตั้งแต่สร้างสภาธรรมกายสากล มาที่นี่ไม่เสียค่าใช้จ่ายอะไร จึงเห็นเป็นเรื่องปกติ ไม่คิดว่าผิดปกติ
ในหัวใจครูไม่ใหญ่เป็นพันธมิตรกับทุกคน ไม่ได้เป็นพันธมิตรกับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ไม่เคยเล่นการเมืองแต่เคยโดนการเมืองเล่น ครูไม่ใหญ่คิดว่าเป็นกรรมเก่าของตัวเอง ไม่สู้ ไม่หนี ทำความดีเรื่อยไป อยู่ที่วัดนี้ไม่ได้หนีไปไหน ย้ำว่าที่คนมาใช้สภาธรรมกายสากลจนล้นเป็นเรื่องปกติ ใครมาก็ต้องฟังธรรมและปฏิบัติธรรมตามธรรมเนียมของที่นี่ซึ่งถูกหลักวิชาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่ได้มีอะไรเลย แล้วเริ่มพูดถึงข่าวที่มีคนนำมาให้อ่านแต่ที่ถอดขาดไปกลางประโยคก่อนเข้าเพลง (เนื้อข่าวเรื่องการระดมคนมาวัดช่วงชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยอ่านในช่วงหลัง)
เพลงเกี่ยวกับความสามัคคีของคนไทย ถอดได้คำว่า รักกันไว้เถอะ แล้วตามด้วยบรรทัด jingle ที่ Whisper ถอดซ้ำราวสามนาทีครึ่ง ท้ายเพลงถอดได้ท่อน ปวงชนทุกคนก็คือไทย และ รักกันไว้เถิด นักจะประเสริฐนัก ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด เพลงเดียวกับที่คลังมีอยู่แล้ว
ต้องเป็นกัลยาณมิตรกับทุกคนในโลก ในยุคของบรรพบุรุษ พุทธบริษัทสี่มีความศรัทธาในพระรัตนตรัยมาก ปู่ย่าตายายสอนไว้ว่าอย่าติพระมันบาป สรรเสริญพระไปสวรรค์ เพราะพระสงฆ์เป็นหนึ่งในพระรัตนตรัย ตอนใกล้ตายก็ให้นึกถึงพระ การไปติหรือแตะพระเหมือนเล่นกับไฟ จับงูเห่าหรือช้างตกมัน อันตรายโดยที่เราไม่รู้ ปู่ย่าตายายศึกษาคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วเชื่อและสอนลูกหลานต่อกันมา เพิ่งมาเจอในยุคหลังที่ไม่ใช่แค่ติ แต่ทั้งด่า ทั้งว่า ทั้งจ้วงจาบ ต่อจากนั้นเสียงเพี้ยนจน Whisper ถอดเป็นคำซ้ำและข้อความมั่ว
หลังช่วงพัก (ต้นช่วงถอดไม่ชัด) ครูไม่ใหญ่อ่านข่าวที่มีคนตัดมาให้ ว่ามีข่าวจะระดมคนมาปฏิบัติธรรมที่วัดพระธรรมกายในช่วงการชุมนุมใหญ่ของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย และอาจเกิดการเผชิญหน้าหรือความรุนแรง ผู้จัดงานชี้แจงว่าการระดมตัวแทนจากท้องถิ่นกว่าแปดหมื่นคนเกือบแสนคนครั้งนี้มีเจตนาถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เตรียมงานมากว่าหนึ่งเดือน รวบรวมคนจากสามศาสนาคือพุทธ คริสต์ อิสลาม มาปฏิบัติตามความเชื่อของตน เริ่ม 17 กรกฎาคม ค้างหนึ่งคืน 18 กรกฎาคมจุดเทียนชัยถวายพระพรแล้วเดินทางกลับบ้าน ไม่มีทางนำคนเข้าเมือง ไม่รู้เลยว่าพันธมิตรจะนัดชุมนุมเมื่อไร สถานที่และเวลาก็คนละที่กัน ผู้จัดที่เป็นตัวตั้งตัวตีในข่าวได้ยินว่าชื่อนายสมชาย นามสกุลถอดไม่ชัด ยังไม่ยืนยันการสะกด
ครูไม่ใหญ่เล่าเบื้องหลังว่าก่อนจะพาตัวแทน อบต. อบจ. เทศบาล แปดหมื่นคนทั่วประเทศมา ผู้จัดไปดูสถานที่หลายแห่งรวมถึงพุทธมณฑล (ที่ถอดไม่ชัด) แต่เป็นฤดูฝนไม่สะดวก ไม่มีที่ไหนจุคนได้เป็นแสน ให้พักได้ ฟรี และเลี้ยงอาหาร เวลาก็กระทันหัน จึงมาขอด้วยความเกรงใจให้วัดเป็นที่รองรับผู้มาปฏิบัติธรรมถวายเป็นพระราชกุศล ครูไม่ใหญ่ตอบว่าได้ ไม่มีเงื่อนไขอื่นนอกจากขอให้ช่วยรักษากฎที่คุณยายอาจารย์วางไว้ คือไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มน้ำเมา ไม่เล่นการพนัน ไม่มาจีบกัน ไม่ยืมเงิน ไม่ค้าขาย ไม่เปิดวิทยุเสียงดัง ไม่อุ้มหมาแมวมา เพราะถ้าคนหนึ่งสูบบุหรี่ สาธุชนจะถามว่าทำไมคนนั้นสูบได้ ผู้จัดรับว่าไม่มีปัญหาจะอยู่ในกติกาทุกอย่าง ขอเพียงหาพระมาสอน มีที่นอนและอาหาร เรื่องมีเพียงเท่านี้ ไม่ได้มาเพื่อเอาม็อบชนม็อบ แต่มาปฏิบัติธรรมถวายเป็นพระราชกุศลตามกติกาที่วัดรักษามาสามสิบหกสามสิบเจ็ดปี
อบต. คือผู้บริหารท้องถิ่นระดับตำบล อบจ. ระดับจังหวัด และเทศบาล มาจากทุกจังหวัด ทุกอำเภอ ทุกตำบล ส่งตัวแทนมาปฏิบัติธรรมถวายเป็นพระราชกุศล เรื่องบริหารเศรษฐกิจให้เจริญรุ่งเรืองท่านเก่งอยู่แล้ว แต่ด้านจิตใจต้องมาฟังธรรมจากพระที่ศึกษาคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าโดยตรง ผลิตภัณฑ์มวลรวม GDP กับความสุขมวลรวมแห่งชาติ GNH จะได้ไปด้วยกัน ถ้าเศรษฐกิจกับจิตใจไปด้วยกัน ประเทศไทยจะเป็นปิ่นของนานาประเทศ การรวมกันในวันนั้นจะถ่ายทอดผ่านทาง DMC
สปอตเพลงของช่อง DMC ถอดได้ท่อน DMC ช่องนี้ช่องเดียว ให้คุณมากกว่าที่คุณเห็น ความดีมีไว้ในใจของเรา ยิ่งดูทำให้ใจยิ่งผ่องใส คุณครูสอนไว้สบาย ๆ ความดีมาร่วมกันที่ DMC
น่าอัศจรรย์ที่จะเป็นประเทศแรกของโลกที่ อบต. อบจ. เทศบาล หรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นซึ่งเป็นตัวแทนของทั้งประเทศมารวมกันทำความดีถวายเป็นพระราชกุศล และศาสนิกสามศาสนามารวมกัน ไม่ใช่เรื่องเกิดขึ้นง่าย ๆ ในโลก จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทั้งโลก เพราะการปฏิบัติธรรมเป็นสากล ทุกศาสนิกศึกษาได้ แค่หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย ไม่ขัดแย้งกับความเชื่อใด ต่อไปผืนแผ่นดินไทยจะสว่างรุ่งเรือง สิ่งไม่ดีจะละลายหายสูญ พี่น้องไทยจะรักกัน แล้วชวนฟังเพลงพรุ่งนี้โลกก็จะเปลี่ยนแปลงแล้ว
เพลงเดียวกับที่เปิดช่วงต้นรายการ เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงโลกด้วยการนั่งสมาธิ ถอดได้ท่อน บางคนคิดว่าสงครามเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลงโลกได้ แต่ผู้ชนะย่อมก่อเวร ผู้แพ้ย่อมผูกเวร หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย ร่วมใจหยุดนิ่งในศูนย์กลางกาย ความรักและหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์จะเกิดขึ้นเอง พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว ด้วยวิธีง่าย ๆ ที่ใคร ๆ นึกไม่ถึง ช่วงกลางเพลงเสียงเพี้ยนจน Whisper ถอดเป็นคำซ้ำ ท้ายเพลงต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
มินิซีรีส์มโหสถบัณฑิตในทศชาติชาดก (ไฟล์เข้าเรื่องกลางตอน) มโหสถรู้ว่าพระราชาทดลองปัญญาจึงผูกปริศนาส่งมา แม้จับท่อนไม้ตะเคียนก็รู้ทันทีว่าทางไหนโคนทางไหนปลาย แต่เพื่อให้มหาชนเห็นเอง จึงให้นำภาชนะใส่น้ำเต็ม ผูกเชือกตรงกึ่งกลางท่อนไม้แล้วหย่อนลงผิวน้ำ ข้างหนึ่งจมมากกว่า อธิบายว่าส่วนโคนเกิดก่อนเจริญก่อน เนื้อไม้จึงแน่นและหนักกว่า ชาวบ้านสรรเสริญแล้วส่งตัวแทนไปกราบทูลพระเจ้าวิเทหราชว่าด้านที่ทำเครื่องหมายไว้เป็นโคน พระราชาตรัสถามว่าใครไขปริศนา ตัวแทนทูลว่ามโหสถกุมารบุตรสิริวัฒกเศรษฐี พระองค์แย้มพระสรวลแล้วตรัสกับอาจารย์เสนกะว่าอย่างไรเสียมโหสถก็ต้องรู้ แล้วปรึกษาแผนทดลองปัญญาครั้งต่อไป
พระเจ้าวิเทหราชส่งปัญหาไปทดสอบชาวบ้านปาจีนยวมัชฌคามต่อเนื่อง เพราะอยากวัดปัญญาของมโหสถคนเดียวแต่ไม่อยากเจาะจงเกินไป ปัญหายากขึ้นเรื่อย ๆ คราวหนึ่งส่งกะโหลกศีรษะบุรุษและสตรีมาให้ตัดสิน ตอบไม่ได้ต้องถูกปรับหนึ่งพันกหาปณะ มโหสถตอบว่ากะโหลกที่มีรอยประสานตรงกลางเป็นแสกตรงคือของบุรุษ ของสตรีรอยแสกจะคด ต่อมาส่งงูสองตัวมาถามว่าตัวไหนตัวผู้ตัวเมีย มโหสถแยกว่างูตัวผู้นัยน์ตาโต หัวและหางใหญ่ ลวดลายต่อเนื่อง ตัวเมียหัวและลำตัวเรียว หางเล็ก นัยน์ตาเล็ก ลวดลายขาดไม่ต่อเนื่อง จบตอนด้วยการเกริ่นว่ามีปัญหาเรื่องโคตามมาติด ๆ โปรดติดตามตอนต่อไป
ท่องทบทวนเป้าหมายชีวิตซ้ำสามรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ก่อนหน้านี้เป็นช่วงพักที่ Whisper ถอดเป็นบรรทัด jingle และข้อความมั่ว
เพลงเกี่ยวกับการขอไปดุสิตบุรีด้วยกัน ถอดได้เพียงสองบรรทัดสั้น ๆ ท่อน ขอเพียงเคียงข้างไปดุสิตบุรี ที่ถอดได้ไม่ชัด
อ่านประกาศนามประธานกองกฐินปี 2549 ทั้งพระภิกษุและฆราวาสพร้อมครอบครัว ท่านละหนึ่งกอง ชื่อที่ถอดได้เพี้ยนทั้งหมดจึงไม่ได้บันทึก ต่อด้วยบรรทัด jingle และเสียงสาธุซ้ำ ๆ กินเวลาราวสองนาทีครึ่ง แล้วแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกโลก ขอให้เป็นมหาเศรษฐีกันทุกคน
เพลงชวนยิ้ม ถอดได้ท่อน ลุงบางคนไม่หล่อ สาวบางคนไม่สวย ได้ยิ้มมาช่วยก็ดูสวยดูหล่อ พูดไม่เพราะแต่ก็ยิ้มดี ความรู้ไม่มีแต่ยิ้มดีพารวย ยิ้มแล้วรวย แล้วต่อด้วยคำว่ายิ้มซ้ำยาว
จดหมายจากนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาในดินแดนดอกซากุระประเทศญี่ปุ่น รู้จักรายการมาสองปีจากการไปบ้านเพื่อนแล้วได้ฟังกรณีศึกษาจากแผ่น MP3 เรื่องผีและเรื่องอื่น ๆ จึงยืมมาฟังที่บ้าน เชื่อบุญบาป กฎแห่งกรรม และเกิดแรงบันดาลใจส่งกรณีศึกษาเรื่องผี ๆ มา พื้นเพเป็นคนจังหวัดเชียงราย พ่อทำสวนและค้าขาย ฐานะดี ใจดี ชอบทำบุญ วันอุโบสถไปนอนวัด ไม่ฆ่าสัตว์ ขยัน ประหยัด อดทน รักครอบครัว เมื่ออายุสี่สิบเริ่มมีโรคประจำตัวหลายโรคทั้งหัวใจ เบาหวาน ความดันสูง ประสาทอ่อน ต้องกินยาตลอด แล้วเสียชีวิตด้วยหัวใจล้มเหลว ครูไม่ใหญ่แทรกว่าคนอายุหกสิบกว่าผ่านร้อนผ่านหนาวมาแล้วไม่ค่อยกลัวอะไร
ผู้เขียนกลับมาเยี่ยมแม่ที่เมืองไทยเพราะหมอบอกว่าแม่เป็นมะเร็งตับ อยู่ได้ไม่กี่วันก็ต้องกลับญี่ปุ่น ระยะหลังแม่รู้ว่าเป็นระยะสุดท้ายจึงไปหาคนทรง หวังให้เป็นที่พึ่งช่วยให้หาย แต่คนทรงบอกว่าจะยกเลิกขันครูแล้ว เพราะข้างบนจะมารับวิญญาณไป แม่เสียใจมาก ไม่ยอมพูดกับใคร นอนหลับก็มีน้ำตาซึม ครูไม่ใหญ่แทรกว่าแม่ผิดหวังเพราะหวังผิดที่ ที่พึ่งที่แท้จริงคือพระรัตนตรัยเท่านั้น
เพลงเกี่ยวกับการหลงเชื่อคนทรงเจ้า ถอดได้ท่อน บางสิ่งที่เราคิดว่ามันเป็นจริง สิ่งนั้นมันอาจไม่จริง บางสิ่งที่มองไม่เห็นก็อาจมีใครทำให้เราเชื่อ จนกลายเป็นความสับสน เชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็น ยอมให้เขาครอบงำความคิดตน และคำว่าคนทรงเจ้า ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag เป็นท่อนที่ได้ยิน
ก่อนตายแม่ถามหาลูก แต่ตอนนั้นผู้เขียนกลับญี่ปุ่นไปแล้ว แม่เสียชีวิตเมื่ออายุ 73 ปี หลังแม่ตายหนึ่งวัน ญาติเตรียมผ้าไตรทำบุญ พี่สาวจัดผ้าไตรวางบนพานเตรียมถวายพระ ปรากฏว่ามีเงินอยู่ในผ้าไตร 700 บาท ถามหาเจ้าของก็ไม่มี เสร็จงานศพพี่สาวจึงไปถามคนทรงที่เชิญแม่มาเข้าร่าง แม่ในร่างทรงบอกว่าเอามาไว้เองเพื่อทำบุญ และบอกว่าตอนนี้อยู่วิมานแก้วศิลามณี บวชเป็นชี (ที่ถอดไม่ชัด) หลังแม่สิ้นชีวิต ผู้เขียนฝันเห็นแม่นอนแช่น้ำ บางครั้งในห้องน้ำที่บ้านญี่ปุ่น บางครั้งในคลองที่เมืองไทย ฝันคล้ายกันสี่ครั้ง ครั้งหลังสุดแม่หน้าตาสดใส ยิ้มแย้ม แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าดี ๆ แล้วก็ไม่ฝันถึงอีกเลย
ผู้เขียนทำงานโรงงาน แต่งงานครั้งแรกกับสามีคนไทยที่อายุมากกว่าสิบห้าปี เคยตั้งครรภ์แล้วทำแท้งไปหนึ่งครั้งเพราะคิดว่ายังไม่พร้อม สามีขี้หึงมาก เวลาไปทำงานให้ขึ้นรถเมล์ประตูหน้า ส่วนเขาขึ้นประตูหลังคอยสังเกตว่ามองใครหรือมีใครมอง แล้วก็ทะเลาะกัน ไปไหนเขาก็เดินตามหลัง จะพูดกับใครหรือมองใครไม่ได้ เขาห่วงยิ่งกว่าแมวห่วงปลาย่าง ครูไม่ใหญ่แทรกแบบขำขันว่าประเทศหนึ่งผู้หญิงเดินตามหลังผู้ชาย อีกแบบผู้ชายเดินตามหลัง สรุปให้เดินคู่กันไปเลย ต่อด้วยช่วงพักบรรทัด jingle
ผู้เขียนทนความหึงหวงไม่ไหว ขอเลิกเขาก็ไม่ยอมเพราะรักมาก จึงไปทำเป็นคบคนอื่นให้เห็น เขาเสียใจมากจึงได้เลิกกัน แล้วเดินทางไปหาญาติที่ญี่ปุ่นเพื่อหางานทำ ทำงานอยู่สี่ปีจึงแต่งงานครั้งที่สองกับสามีชาวญี่ปุ่น อยู่ร่วมกับแม่สามีและลูกติดของสามีอีกสองคน แม่สามีมักพูดกระทบกระเทียบเป็นภาษาญี่ปุ่น ว่าไม่สวยบ้าง บอกลูกชายว่าเปลี่ยนไปบ้าง แต่ด้วยความดีที่ผู้เขียนทำสวน ปลูกผัก ค้าขาย ทำงานบ้าน ทำอาหารให้ทุกคน ตอนนี้แม่สามีดีขึ้นไม่ต่อว่าแล้ว บ้านอยู่ในหมู่บ้านชนบทเงียบสงบในจังหวัดชิบะ เป็นบ้านสามหลังในรั้วเดียวกัน มีทุ่งนาเขียวรอบ ๆ อยากให้โลกเป็นหนึ่งเดียวและสงบเหมือนที่นี่
ความสงบที่บ้านวังเวงสักหน่อย เพราะด้านหนึ่งของบ้านติดกับสุสานฝังศพ ชาวญี่ปุ่นทั่วไปเชื่อว่าคนเราต้องตาย ตายแล้ววิญญาณบรรพบุรุษจะอยู่ที่หลุมศพ (โอฮากะ) ปีละครั้งลูกหลานและหมู่ญาติจะไปไหว้หลุมศพบรรพบุรุษพร้อมเครื่องเซ่นไหว้ ครูไม่ใหญ่แทรกอธิบายว่ามีภุมเทวาระดับล่าง กลาง บน รุกขเทวาระดับล่าง กลาง บน และอากาศเทวา ให้ค่อย ๆ ศึกษากันไป และพูดถึงผีที่อดจนหัวโต (ช่วงนี้ Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษจนอ่านไม่ได้หลายบรรทัด) สุสานข้างบ้านจึงเป็นที่รวมของผีบรรพบุรุษทั้งหลาย ครอบครัวของสามีก็เชื่ออย่างนั้นเหมือนกัน
บ่อยครั้งแม่สามีตื่นตอนเช้าแล้วกรีดร้องเสียงดังด้วยความตกใจกลัว บอกว่าเห็นผี เห็นหนอนเต็มตามฝาบ้าน บางครั้งเห็นหนูหรือสัตว์น่ากลัวต่าง ๆ เห็นจริง ๆ ไม่ได้ฝันไป ครูไม่ใหญ่แทรกว่าถ้าตัวเดียวตัวเล็กก็ไม่มีปัญหา แต่นี่เต็มฝาบ้าน ลองเห็นบ้างจะรู้ว่ารู้สึกอย่างไร ช่วงนี้ Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษหลายบรรทัด
เพลงเกี่ยวกับผีและความเชื่อเรื่องเซ่นไหว้ ถอดได้ท่อน ผี ผี ผี ขึ้นชื่อว่าผีใคร ๆ ก็กลัว ยิ่งตอนมืดมิดสลัว คำว่าผีจงจับเอาไว้ให้ดี อย่าคิดว่าผีมีเพียงผีเดียว มีท่อนถึงป้าที่นับถือผี เซ่นไหว้ด้วยของคาว หัวควาย เป็ดไก่ เหล้า และท่อนซ้ำ ผีบอกชอบกินแต่ของสดคาว (ถอดเพี้ยนเป็นพี่) มีบรรทัด jingle คั่นกลาง ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด
ผู้เขียนไม่คิดว่าแม่สามีคิดไปเอง เพราะช่วงแรกที่อยู่บ้านหลังนี้ กลางคืนที่เงียบสงัด ฝูงสุนัขแถวนั้นพากันเห่าหอนโหยหวน พร้อมใจหันหน้าไปทางสุสานทุกคืนเป็นเวลายาวนาน ภายหลังจึงรู้ว่าที่ตั้งบ้านเดิมก็เป็นสุสานเก่า บางครั้งอยู่บ้านกันสองคนกับลูกชาย ทีวีก็เปิดขึ้นมาแล้วปิดเองหลายครั้งโดยไม่มีใครเปิด ลูกชายตั้งแต่เริ่มพูดได้มักนั่งเล่นเหมือนคุยกับเพื่อนอยู่ แต่ผู้เขียนไม่เห็นใคร ลูกชายพูดคนเดียวอยู่เป็นปีแล้วก็หยุดไป ครูไม่ใหญ่แทรกว่ามีรีโมตลับแล
เวลาอยู่คนเดียวเดินผ่านหิ้งวางสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของญี่ปุ่น มักได้ยินเสียงเด็กผู้ชายคุยอยู่แต่ไม่เห็นตัว บนหิ้งวางป้ายชื่อบรรพบุรุษ ธูปเทียนดอกไม้ ทุกเช้าก่อนอาหารต้องยกข้าวหนึ่งถ้วยน้ำหนึ่งแก้วไปไหว้ขอพรก่อนคนในบ้านจึงกินได้ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าทำบุญให้เต็มที่ อย่าหวังแค่ถ้วยเล็ก ๆ ลูกชายไปเล่นที่หิ้ง แม่สามีทักว่าจะป่วย แล้วก็ป่วยจริงเกือบทุกครั้ง ตุ๊กตาผู้หญิงกับผู้ชายที่วางคู่กันในตู้กระจกมีผมงอกยาวออกมา ตุ๊กตาผู้หญิงยาวราวสองนิ้วห้าหกเส้น ตุ๊กตาผู้ชายราวครึ่งนิ้ว ทุกคนรู้แต่ไม่มีใครกล้าทำอะไร ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเคยมีเคสที่เจอหนักกว่านี้คือตุ๊กตาแมวพูดได้วิ่งได้ ต่อด้วยช่วงพักยาวที่ถอดเป็นบรรทัด jingle และข้อความมั่ว
ชุดคำถามของผู้เขียน (ต้นช่วงถอดไม่ชัด) ฝันเห็นแม่แช่น้ำสี่ครั้งเป็นแม่มาหาจริงหรือไม่ แม่ตายแล้วอยู่ภพภูมิใด มีอะไรฝากบอกไหม บุพกรรมใดทำให้สามีคนแรกขี้หึงจนอยู่ด้วยกันไม่ได้ ทำแท้งไปหนึ่งครั้งจะแก้วิบากกรรมอย่างไร ทำไมช่วงแรกที่ย้ายมาสุนัขพากันหอนหันหน้าไปทางสุสานทุกคืนหลายเดือนแล้วช่วงหลังไม่หอน ทำไมได้ยินเสียงแปลก ๆ ทีวีเปิดปิดเอง ทำไมลูกชายเล่นหิ้งแล้วป่วย หิ้งมีสิ่งใดอยู่ ตุ๊กตาในตู้กระจกทำไมผมยาวขึ้น แม่สามีเห็นสัตว์เต็มฝาบ้านเพราะอะไร อาการในช่องท้องเหมือนมีก้อนแข็งคล้ายลูกโป่งใส่น้ำลอยไปมาแต่หมอว่าไม่ผิดปกติเกิดจากวิบากกรรมใด และกับสามีคนปัจจุบันเคยมีกรรมร่วมกันอย่างไรจึงไม่ค่อยลงรอยกัน ครูไม่ใหญ่แทรกว่าคนแรกขี้หึงคนนี้ขี้บ่น ให้ใส่ความพึงพอใจลงไป
ก่อนช่วงคำตอบมีท่อนสั้น ๆ ชวนวางใจที่กลางกายแล้วตามด้วยบรรทัด jingle ยาว คำตอบ พ่อตายแล้วไปเป็นเทพบุตรมีวิมานทองชั้นดาวดึงส์ด้วยบุญที่ทำในพระพุทธศาสนามาตลอด ได้รับบุญที่อุทิศไปให้จนทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ฝากบอกว่าสบายดี แม่ทำบุญฟังธรรมแต่ยังนับถือเจ้าทรงเพราะมีเชื้อนับถือคนทรงติดตัวมาจากอดีต จึงตกอยู่ในวงจรนี้ ที่ถามหาลูกก่อนตายเพราะคิดถึงอยากเห็นหน้าลูกก่อนหลับตาเท่านั้น เงิน 700 บาทในผ้าไตรมาจากญาติที่ไม่ประสงค์ออกนาม ไม่ใช่ของแม่ ร่างทรงมั่วเป็นตุเป็นตะที่บอกว่าแม่บวชชีอยู่วิมานศิลามณี ความฝันว่าแม่แช่น้ำสี่ครั้งเป็นเรื่องจิตนิวรณ์ที่ลูกระลึกถึงท่าน แม่ไม่ได้บวชชี แต่ไปเป็นเทพธิดาสายวิทยาธรระดับทั่วไปชั้นจาตุมหาราชิกา กำลังบุญควรไปอยู่ดาวดึงส์ใกล้พ่อ แต่ความหลงเชื่อร่างทรงทำให้จิตไม่ผ่องใส ไม่รู้ว่าอะไรคือสรณะที่แท้จริง รับบุญที่ลูกอุทิศแล้วมีสภาพดีขึ้น ยกมืออนุโมทนาและฝากบอกว่าสบายดี
คำตอบ ที่อยู่กับสามีคนแรกไม่ได้เพราะเขาขี้หึงมาก เนื่องจากอดีตชาติหนึ่งผู้เขียนเป็นผู้ชายที่ขี้หึงภรรยามากอย่างนี้ หึงคือรักมาก หวงมาก คิดมาก ฟุ้งซ่านไปเรื่อย ครูไม่ใหญ่แทรกขำ ๆ ว่าถ้าผู้เขียนแก่กว่าเขาสิบห้าปีเขาคงไม่หึงเลย ส่วนการทำแท้งหนึ่งครั้ง ต้องแก้วิบากกรรมด้วยการเร่งสร้างบุญทุกบุญ ทาน ศีล ภาวนาให้มาก แล้วอุทิศบุญให้ลูกที่ทำแท้งไปบ่อย ๆ ลูกจะได้ไม่เสียใจ วิบากกรรมจะได้ลดน้อยถอยลง ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
คำตอบ ที่สุนัขหอนโหยหวนหันหน้าไปทางสุสานทุกคืนหลายเดือน เพราะสุนัขเห็นผีหมู่ญาติของสามีที่อยู่แถวสุสานแห่กันมาเยี่ยมดูหน้าสะใภ้ใหม่ชาวต่างชาติ พอหายสงสัยรู้จักแล้วว่าสะใภ้คนนี้ดี ขยัน ก็กลับไป ช่วงหลังสุนัขจึงไม่หอนเหมือนช่วงแรก เพราะผีหมู่ญาติไม่แห่มาอีก เหลือแต่ผีเรือนที่เฝ้าบ้านอยู่ข้างผู้เขียน ซึ่งก็เป็นญาติเหมือนกัน ไฟล์จบกลางคำตอบตรงนี้ คำตอบของคำถามที่เหลือ เช่นทีวีเปิดปิดเอง หิ้ง ตุ๊กตาผมงอก ก้อนในท้อง และกรรมกับสามีคนปัจจุบัน ไม่อยู่ในไฟล์นี้ อาจเล่าต่อในตอนถัดไป
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่