ร่างทรง

เล่าว่าคืนถัดมาเพื่อให้ชัวร์ ก็ฝันว่าคุณตามายืนอยู่บนหัวนอน คุยกับพี่ชาย ถามหาว่าผู้เขียนนอนอยู่ตรงไหน เจอเหตุการณ์แบบนี้อยู่หลายคืนทั้งฝันและได้ยินเสียง จึงบอกคุณตาว่ารอผม ผมจะไปด้วย แล้วเล่าว่าบ้านที่อยู่ปัจจุบันเป็นบ้านที่คุณตาซื้อไว้ตอนมีชีวิตอยู่ เจ้าของเดิมเป็นร่างทรงและได้เลี้ยงกุมารทองไว้

สอนว่าเวลาเราตายแล้วไม่ว่าจะไปนรกหรือไปสวรรค์ก็หาคนสื่อสารด้วยยาก บางทีเราลืมคิดตรงนี้ ถ้าติดต่อผ่านร่างทรงก็มั่ว และถ้าเราไปเป็นเทวดาก็จะไม่อยากมาเข้าร่างสิงทรง เพราะขนาดไกลหนึ่งโยชน์เทวดาบนสวรรค์ยังได้กลิ่นมนุษย์เหมือนเอาสุนัขเน่าผูกคอ ส่วนถ้าไปอยู่นรกก็ยากที่จะสื่อสาร ยิ่งเป็นมหานรกยิ่งไม่มีความคิดจะสื่อสารเพราะไม่มีเวลาว่างเว้นจากการถูกทรมานจนไม่มีโอกาสคิด อุสสทนรกก็เช่นเดียวกัน ส่วนในยมโลกช่วงวันพระใหญ่ สัตว์นรกจะอยากติดต่อกับผู้ที่มีชีวิตอยู่บนโลกมนุษย์เพื่อให้ส่งบุญอุทิศมาให้ เพราะเห็นบุญวาบที่นั่นวาบที่นี่ของคนอื่น แต่ทำไมของเราไม่วาบเลย จึงอยากไปสะกิดเจ้าหน้าที่กุมภัณฑ์หรือกุมภัณฑี ขอให้ไปบอกทางบ้านให้ทำบุญส่งอุปกรณ์มาให้ แต่ก็ไม่รู้จะสื่อสารอย่างไร ทั้งที่เจ้าหน้าที่ที่จะหมดวิบากกรรมแล้วก็ไม่ค่อยมีอารมณ์จะทำร้าย ทำไปเพราะเป็นหน้าที่เท่านั้น แล้วสรุปว่าถ้าตายแล้วสูญก็แล้วไป ถ้าตายแล้วไปสวรรค์ก็โอเค แต่ถ้าตายแล้วไปนรกนี่อันตราย เพราะฉะนั้นความรู้สากลทุกคนยังต้องศึกษา และให้ทำบุญเผื่อเหนียวเอาไว้ ถ้ามีจริงเราก็จะได้มีของเราเอาไว้ใช้ ทำบุญไว้เถิดจะได้ปิดอบายไปสวรรค์

เล่าว่าลูกสาวคนโตตั้งแต่เล็กเป็นเด็กดี สดใส ร่าเริง แต่พอโตเป็นวัยรุ่นเรียนอยู่ ม.3 ก็เริ่มมีความผิดปกติ คือเมื่อเพื่อนผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกันมาจีบก็ไม่สนใจ แต่กลับไปเที่ยวจีบเพื่อนผู้หญิงของตัวเอง ถึงขนาดแอบไปเที่ยวและหนีไปนอนบ้านผู้หญิง แถมยังแอบดื่มเหล้าและสูบบุหรี่ ช่วงนั้นผู้เขียนกลุ้มใจมาก เพื่อนบ้านแนะนำให้ไปหาร่างทรง ร่างทรงที่ไหนว่าเก่งก็ไปมาหมด แต่ลูกสาวก็ยังไม่ดีขึ้น ยังทำตัวเป็นผู้ชายเหมือนเดิม

ต่อมาคุณแม่สามีอยากขายที่ดิน มีคนแนะนำให้พาร่างทรงไปดู ร่างทรงบอกว่าขายได้เพราะเจ้าของเดิมอนุญาตแล้ว แต่ที่ดินแปลงนี้แรงเพราะมีเจ้าที่ มีพญานาค มีนางตะเคียน มีงูใหญ่ และมีสมบัติอยู่ใต้ดิน จะขายได้ต่อเมื่อขุดสมบัติขึ้นมาให้หมดก่อน เพราะพญานาคคอยดูแลอยู่และจะยกให้เฉพาะเจ้าของที่ดินคือคุณแม่สามี

เมื่อต้นปี 2548 ทำพิธีขุดครั้งแรก บริเวณนั้นมีจอมปลวกคล้ายส่วนหัวพญานาค ร่างทรงคอยบอกตำแหน่งให้ยืนให้เดิน ห้ามเดินข้ามหัวพญานาค แล้วให้ขุดดินราดน้ำจนชุ่มและให้คุณแม่สามีอธิษฐานจิตว่าถ้าสมบัติใต้ดินนี้เป็นของท่านก็ขอให้ได้อย่างง่าย ๆ ปรากฏว่าเพียงคุ้ยดินก็หยิบของขึ้นมาได้ ของที่ได้มีตุ่ม ต่างหูเพชร เข็มขัดทอง สร้อยคอ สร้อยข้อมือ ทับทิม หยก มุก หัวทองคำ และของแปลกคือชิ้นกลมเหมือนไข่ไก่ปอกเปลือก ดูนิ่มแต่แข็ง วางในที่มืดมีแสงออกมา ส่องแดดโปร่งแสง อีกชิ้นเป็นรูปปั้นพญานาคที่มีลูกกลมเกิดขึ้นเองสามลูก ร่างทรงบอกว่าเป็นไข่พญานาคที่เป็นแก้วสารพัดนึก อยากได้อะไรให้อธิษฐานขอ ปัจจุบันเหลืออยู่กับคุณแม่สามีหนึ่งลูก อีกสองลูกยกให้ลูกหลาน

นอกจากทำพิธีที่ที่ดิน อีกครั้งหนึ่งยังมีการประกอบพิธีที่บ้าน ขณะทำพิธีร่างทรงนำสำลีเปล่าที่ไม่มีอะไรอยู่ข้างในมายื่นให้สามีของผู้เขียนถือไว้ แล้วบอกให้ไปอธิษฐานต่อหน้าพระพุทธรูปกันทั้งครอบครัว อยากได้อะไรก็ให้อธิษฐานขอเอา อันเป็นที่มาของชื่อเรื่องว่าขออะไรก็ขอเถิด อย่าขอหมอลำ

ครูไม่ใหญ่ชวนดูภาพของที่ขุดได้จากใต้ดินทีละชิ้น มีเข็มขัดเงิน สร้อยคอ ของที่ดูเหมือนทองฝังเพชร และเครื่องประดับของผู้หญิง พร้อมดูรูปปั้นพญานาคแล้วแซวว่าถ้าเป็นไข่พญานาคจริงตัวจะโตขนาดไหน จากนั้นตอบว่าสมบัติที่อยู่ใต้ดินในที่ดินของคุณแม่สามีเป็นของคนทรง คนทรงจัดฉากเพื่อปลูกศรัทธาให้คุณแม่สามีเชื่อในตัวเขา อย่าไปสนใจเลยเพราะไม่เกิดประโยชน์ ของพวกนี้ขายยาก เอาไว้ดูเองดีกว่า ถ้าไม่เชื่อก็ลองเอาไปให้ร้านขายจิวเวลรี่ดู

ผู้เขียนเล่าว่าพาพี่สาวไปรักษากับร่างทรง ร่างทรงใช้สูตรเดิมคือเอาไข่ไก่คลึงไปคลึงมาตามตัว แล้วเอาไข่ไปตอกให้เลือดออก ในไข่มีตะปูและเส้นผม ครั้งละพันบาท หมอร่างทรงบอกว่าเธอโดนคุณไสยจากภรรยาน้อย หลังจากนั้นพี่สาวมีอาการดีขึ้นและสบายใจ แต่ไม่นานอาการก็หนักกว่าเดิม ผู้เขียนเล่าว่าครั้งนี้ต้องรักษาในโรงพยาบาลอีก หมอตรวจพบว่าพี่สาวป่วยเป็นมะเร็งในกระเพาะอาหาร หลังจากนั้นหมาที่บ้านก็เห่าหอนทุกวัน ข้าวของเครื่องใช้ในบ้านตกลงแตกเองโดยไม่มีใครเห็น และเล่าถึงน้องสาวคนสุดท้องซึ่งเป็นคนอารมณ์หงุดหงิดง่าย โมโหร้าย แต่ชอบทำบุญใส่บาตร และทุกครั้งก่อนใส่บาตรเธอจะโมโหหงุดหงิดก่อนเสมอ

หลังแท้งแล้ว โยมแม่ฝันว่ามีเด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ มาขออยู่ด้วย ท่านตอบตกลงทันที แล้วไปหาร่างทรงให้ดูว่าเด็กที่มาขออยู่ด้วยเป็นใคร ร่างทรงบอกว่าเด็กคนนี้คือลูกที่แท้งไปนั่นเอง เขาเป็นกุมารทองที่จะมาขออยู่ด้วยและขอใช้ชื่อว่า ก.แก้ว ร่างทรงจึงมอบกุมารทองให้โยมแม่กลับมาบูชาที่บ้าน

ครูไม่ใหญ่ว่าไม่ใช่ดื่มเพื่อสังคมแล้วแต่ดื่มเพื่อทำลายตัวเอง สามีขอกินเหล้าฉลองก่อนตาย ก่อนเสียชีวิตหนึ่งเดือนฝันเห็นพ่อบุญธรรมที่ตายไปแล้วบอกให้ไปทำบุญ แต่ผัดว่าหลังปีใหม่เพราะต้องทำงานรับเหมาให้เสร็จ ก่อนปีใหม่สองวันก็ตายด้วยเส้นเลือดในสมองแตกขณะภรรยาท้องลูกคนที่สามห้าเดือนกว่า (อายุที่เอ่ยถอดเสียงไม่ชัด) ช่วงเจ็ดวันลูกชายคนโตวัยเจ็ดขวบเห็นพ่อยืนที่หน้าต่างบานเกร็ด ครบเจ็ดวันภรรยาฝันว่าสามีมากราบรูปพ่อแม่และรู้ว่าตัวเองตายแล้ว ผู้หญิงที่มาเช่าบ้านได้ยินเสียงของแข็งขว้างฝาบ้าน จึงไปหาหมอไสยเวทเรียกวิญญาณ ร่างทรงอ้างว่าเป็นสามี พูดกับใครก็ไม่มีใครพูดด้วย ยังไม่หมดอายุแต่โดนยาสั่ง ฝากดูลูก และทายว่าลูกในท้องเป็นผู้หญิง ซึ่งคลอดออกมาเป็นผู้หญิงจริง

พ่อบุญธรรมของสามีมาเข้าฝันบอกให้ทำบุญเป็นเรื่องจริง ถ้าสามีทำตามก็มีสิทธิ์อายุยืนต่อไปได้ พ่อบุญธรรมตายแล้วไปเป็นภุมมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมมเทวาแห่งหนึ่ง ที่ยังไม่ไปอบายแม้ดื่มเหล้าเข้าสังคม เพราะบุญตามประเพณีเช่นบุญบวชอุ้มไว้ก่อน สามีมายืนที่หน้าต่างให้ลูกชายเห็นจริงในช่วงวนเวียนเจ็ดวัน แต่ไม่ได้มาเข้าทรง เพราะหลังจากนั้นถูกเจ้าหน้าที่พาไปยมโลกของมหานรกขุมห้า กำลังถูกกรอกน้ำทองแดงร้อนด้วยกรรมดื่มสุรา ตายเพราะหมดอายุ ไม่ได้โดนยาสั่ง บุญที่ส่งไปให้บ่อย ๆ ช่วยผ่อนโทษได้ เรื่องขว้างฝาบ้านเป็นเรื่องกุขึ้นเพื่อสร้างศรัทธาในเจ้าทรง และทายเพศลูกถูกเป็นความบังเอิญ ให้ลืมไป สามีได้รับบุญที่อุทิศไปทุกบุญแต่ยังไม่พ้นกรรม ให้ทำบุญไปให้บ่อย ๆ

ช่วงเปิดกรณีศึกษาราว 5446-5584 วินาทีแทบไม่มีบรรทัดถอดเสียง จึงไม่ได้ยินชื่อเรื่องตอนเปิดเคส ชื่อเรื่องใช้ตามที่ครูไม่ใหญ่เกริ่นไว้ต้นรายการ จดหมายเล่าว่าพี่ชายคนโตรักเดียวใจเดียว แต่ภรรยาที่มีลูกติดมาไปมีชู้กับชายในหมู่บ้านเดียวกันและไปอยู่กับชายคนนั้นร่วมปี พี่ชายไม่เคยว่าและไม่ระบายกับใคร เก็บกดจนเริ่มดื่มเหล้าแต่ไม่เคยทุบตีภรรยา แล้วมีอาการเป็นบ้า เห็นภาพคนเรียกให้ตามไปแล้ววิ่งตาม พี่สาวคนที่ห้าซึ่งเป็นร่างทรงพ่อกุมารให้พ่อกุมารไปตามกลับ อาการจึงดีขึ้น หายแล้วพี่ชายทำบุญตักบาตรทุกเช้า กินเจตลอดปี เคยเป็นเจ้าภาพกฐินวัดในจังหวัด ขายของไม่ได้ก็ภาวนาพุทโธ เคยบอกว่าจะมีคนมาเอาตัวไป แต่ขอให้ได้บวชลูกชายคนเล็กก่อน เมื่อลูกชายสามคนอายุครบยี่สิบและบวชให้ครบ เช้าวันหลังงานบวชก็หกล้มหัวฟาดผนัง เลือดคั่งในสมอง เสียชีวิตวัย 52 ปี

ครูไม่ใหญ่ว่ามีคนส่งข่าวมาว่าจะมีกฎหมายให้ทำแท้งได้ แล้วตอบว่าการทำแท้งเป็นวิบากกรรม บุญปนบาป แม้เจตนาดีแต่เจือด้วยโมหะ ขาดความรู้ความจริงของชีวิต เมื่อกรรมส่งผลชาติต่อไปอาจโดนทำแท้งบ้าง เบาหรือหนักต่างกันไป เพราะทำแท้งเป็นปาณาติบาต ถ้าปนกับกรรมเจ้าชู้จะเป็นโรคร้ายเช่นมะเร็งมดลูก มะเร็งเต้านม ลูกชายที่ถูกทำแท้งไปเกิดใหม่แล้ว เกิดตายหลายรอบแล้ว ที่ถูกทำแท้งเป็นกรรมของเด็กเองที่เคยทำแท้งมาก่อน ไม่ได้ไปเป็นกุมารทองตามที่ร่างทรงบอก ร่างทรงคุ้นกับเรื่องกุมารทองก็เลยว่ากุมารทอง จะแก้ไขต้องทำบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา ต่อด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักที่ถอดซ้ำราวครึ่งนาที

หลังช่วงเงียบราวเก้าสิบวินาที เรื่องเล่าต่อว่าสามีโดนสาก โดนพริก โดนมดก็ยังเที่ยวต่อจนอายุยี่สิบปี จนพ่อที่เลี้ยงดูมาเสียชีวิตด้วยโรคเส้นเลือดในสมองแตก เมื่อสามีอายุสี่สิบสองปีได้รู้จักผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นร่างทรง ทักว่าคนที่เลี้ยงดูสามีไม่ใช่บุพการีที่แท้จริง สามีไม่เชื่อ ห้าปีต่อมาแม่ที่เลี้ยงดูมาป่วยมีอาการทางสมอง สามีอยากรู้ความจริงจึงตามหาร่างทรงมาที่บ้าน ร่างทรงยืนยันว่าหญิงในบ้านไม่ใช่แม่แท้ พ่อแท้ตายไปแล้วและยังไม่ได้ไปเกิด รออยากเห็นหน้าลูกชาย ให้ไปไหว้ที่หลุมฝังศพ และบอกให้ไปสืบถามประวัติจากคนคนหนึ่ง

ที่ร่างทรงบอกว่าพ่อแท้ของสามีผูกคอตายเพราะเสียใจเป็นเรื่องจริง ตายเพราะท้อแท้หมดหวังในชีวิต ตายแล้วไปเป็นภุมเทวาชั้นล่าง มีเชือกรัดคออยู่แถวบริเวณหลุมศพ อุปกรณ์ฆ่าตัวตายยังติดคออยู่เพราะยังไม่หมดกรรม ตอนนี้ยังไม่ได้ไปเกิด การไปกราบที่หลุมศพไม่เกี่ยวกับการไปเกิด ต้องทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้บ่อย ๆ จนหมดกรรม ครูไม่ใหญ่ว่าร่างทรงก็จริงบ้างมั่วบ้าง เวลามนุษย์มีทุกข์ก็ต้องหาที่พึ่ง แต่คนที่เคยมีเชื้อเชื่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ปัญญาปนโมหะ เชื้อนั้นจะดึงดูดให้ไปพบกันและคุยกันรู้เรื่อง เชื่อเพราะมีเชื้อ

ครูไม่ใหญ่ชมภาพเก้าอี้รัตนชาติรูปมือว่าสวยดี แล้วแซวว่าดึกแล้วกลัวเห็นแล้วนอนไม่หลับ จดหมายเล่าต่อว่าปลื้มไม่หายและขอบคุณผู้ประสานงานทั้งหมด แล้วเล่าเรื่องกังวลใจ วันหนึ่งไปดูที่ดินจะสร้างโรงงานและชอบที่ดินแปลงหนึ่ง คนที่แนะนำที่ดินชวนไปหาพ่อปู่ซึ่งเป็นร่างทรง พอยกมือไหว้ พ่อปู่ห้ามไม่ให้ไหว้เพราะจะบาปเนื่องจากเจ้าของจดหมายมีบุญมากกว่า แล้วบอกว่าที่ดินแปลงนั้นในอดีตชาติเป็นของเจ้าของจดหมายมาก่อน และมีพญานาคเกล็ดสีเขียวรักษาไว้ ท้ายช่วงถอดเพี้ยนและมีบรรทัด jingle ต่อด้วยเรื่องที่พ่อปู่ทักไว้ก่อนหน้านี้ซึ่งถอดได้ไม่ชัด

ตอบเรื่องที่พ่อปู่ทักว่าที่ดินผืนนั้นเป็นของเจ้าของจดหมายในอดีตชาติและมีพญานาครักษา รวมทั้งเรื่องสามีจะมีเคราะห์ ให้ลืมไปเสีย ไม่ได้เป็นอย่างนั้น พ่อปู่อยากช่วยเจ้าของที่ให้ขายที่ได้จึงพูดเป็นตุเป็นตะเพื่อให้ซื้อ เรื่องสามีก็ไม่จริงเหมือนกัน อย่าไปสนใจ ที่ดินผืนนั้นเอกสารสิทธิ์ก็ยังไม่สมบูรณ์ อย่าไปเสี่ยงให้ต้องมีเรื่องกับทางราชการ ให้นึกถึงบุญเรื่อย ๆ แล้วจะได้ที่ดินที่ถูกตา ทำเลทอง ถูกต้องมีเอกสารสิทธิ์อย่างโฉนดหรือ น.ส.3 ก. และถูกตังค์ด้วย เพราะเป็นผู้มีบุญทั้งสองคน

ผู้เขียนกลับมาเยี่ยมแม่ที่เมืองไทยเพราะหมอบอกว่าแม่เป็นมะเร็งตับ อยู่ได้ไม่กี่วันก็ต้องกลับญี่ปุ่น ระยะหลังแม่รู้ว่าเป็นระยะสุดท้ายจึงไปหาคนทรง หวังให้เป็นที่พึ่งช่วยให้หาย แต่คนทรงบอกว่าจะยกเลิกขันครูแล้ว เพราะข้างบนจะมารับวิญญาณไป แม่เสียใจมาก ไม่ยอมพูดกับใคร นอนหลับก็มีน้ำตาซึม ครูไม่ใหญ่แทรกว่าแม่ผิดหวังเพราะหวังผิดที่ ที่พึ่งที่แท้จริงคือพระรัตนตรัยเท่านั้น

ก่อนตายแม่ถามหาลูก แต่ตอนนั้นผู้เขียนกลับญี่ปุ่นไปแล้ว แม่เสียชีวิตเมื่ออายุ 73 ปี หลังแม่ตายหนึ่งวัน ญาติเตรียมผ้าไตรทำบุญ พี่สาวจัดผ้าไตรวางบนพานเตรียมถวายพระ ปรากฏว่ามีเงินอยู่ในผ้าไตร 700 บาท ถามหาเจ้าของก็ไม่มี เสร็จงานศพพี่สาวจึงไปถามคนทรงที่เชิญแม่มาเข้าร่าง แม่ในร่างทรงบอกว่าเอามาไว้เองเพื่อทำบุญ และบอกว่าตอนนี้อยู่วิมานแก้วศิลามณี บวชเป็นชี (ที่ถอดไม่ชัด) หลังแม่สิ้นชีวิต ผู้เขียนฝันเห็นแม่นอนแช่น้ำ บางครั้งในห้องน้ำที่บ้านญี่ปุ่น บางครั้งในคลองที่เมืองไทย ฝันคล้ายกันสี่ครั้ง ครั้งหลังสุดแม่หน้าตาสดใส ยิ้มแย้ม แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าดี ๆ แล้วก็ไม่ฝันถึงอีกเลย

ก่อนช่วงคำตอบมีท่อนสั้น ๆ ชวนวางใจที่กลางกายแล้วตามด้วยบรรทัด jingle ยาว คำตอบ พ่อตายแล้วไปเป็นเทพบุตรมีวิมานทองชั้นดาวดึงส์ด้วยบุญที่ทำในพระพุทธศาสนามาตลอด ได้รับบุญที่อุทิศไปให้จนทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ฝากบอกว่าสบายดี แม่ทำบุญฟังธรรมแต่ยังนับถือเจ้าทรงเพราะมีเชื้อนับถือคนทรงติดตัวมาจากอดีต จึงตกอยู่ในวงจรนี้ ที่ถามหาลูกก่อนตายเพราะคิดถึงอยากเห็นหน้าลูกก่อนหลับตาเท่านั้น เงิน 700 บาทในผ้าไตรมาจากญาติที่ไม่ประสงค์ออกนาม ไม่ใช่ของแม่ ร่างทรงมั่วเป็นตุเป็นตะที่บอกว่าแม่บวชชีอยู่วิมานศิลามณี ความฝันว่าแม่แช่น้ำสี่ครั้งเป็นเรื่องจิตนิวรณ์ที่ลูกระลึกถึงท่าน แม่ไม่ได้บวชชี แต่ไปเป็นเทพธิดาสายวิทยาธรระดับทั่วไปชั้นจาตุมหาราชิกา กำลังบุญควรไปอยู่ดาวดึงส์ใกล้พ่อ แต่ความหลงเชื่อร่างทรงทำให้จิตไม่ผ่องใส ไม่รู้ว่าอะไรคือสรณะที่แท้จริง รับบุญที่ลูกอุทิศแล้วมีสภาพดีขึ้น ยกมืออนุโมทนาและฝากบอกว่าสบายดี

หลังบรรทัดถอดเพี้ยนและช่วงพัก แม่มีอาการเหมือนผีเข้าอีก แต่ครั้งนี้วิญญาณที่มาเข้าบอกว่ามาดี ชื่อถอดได้ว่ายายทรงเปลี่ยน (ยังไม่ยืนยันการสะกด) และว่าชาติที่แล้วเป็นแม่ของแม่ แล้วเล่าอดีตชาติของพ่อกับแม่ว่าก่อนมาเป็นคู่กัน ทั้งสองอยู่บนสวรรค์ พ่อมีหน้าที่รับใช้เทวดาและรับใช้แม่ด้วย แต่แม่เป็นคนหยิ่งยโส พูดจาดูถูกพ่ออย่างหนัก พ่อโกรธแค้นจึงอธิษฐานว่าชาติหน้าจะตามมาเอาคืนโดยขอเกิดเป็นคู่กับแม่ ซึ่งผู้เขียนจดหมายเห็นว่าน่าจะจริง เพราะชาตินี้พ่อผลาญสมบัติแม่จนหมด เจ้าชู้มาก แม่ชอกช้ำเสียใจอย่างมาก

วิญญาณที่มาเข้าเป็นเหมือนบอดี้การ์ดคอยคุ้มครอง เมื่อจะเกิดเรื่องอะไร ยายทรงเปลี่ยนหรือยายมาลัย (ชื่อถอดได้ ยังไม่ยืนยันการสะกด) จะเข้าร่างแม่มาบอกครอบครัวล่วงหน้าเสมอ ผลัดกันมาเข้าทุกวันพระนานเป็นปี จนคืนหนึ่งแม่ฝันว่าพระธุดงค์เอายาลูกกลอนมาให้กิน ในฝันแม่อาเจียนออกมาเป็นสีดำ ตื่นมาก็พบอาเจียนสีดำอยู่ข้างเตียงจริง ๆ นับจากวันนั้นอาการสะอึกหายเป็นปลิดทิ้ง วิญญาณทั้งสองไม่ค่อยมาเข้าอีก แต่ถ้าครอบครัวมีเรื่องเดือดร้อนก็ยังมาบอก ช่วงกลางมีบรรทัดถอดซ้ำยาว

ครูไม่ใหญ่บอกว่าเสียงไม่ค่อยดี ต้องใช้เพลงช่วย วันนี้เพลงเยอะหน่อย แล้วเริ่มเฉลยแบบหลับตาฝันเป็นตุเป็นตะมาเล่าเป็นนิยายปรัมปรา แม่โดนผีมาเข้าเพราะกรรมเก่าที่ชอบนับถือเจ้าทรงและเป็นร่างทรงด้วย จึงมีเชื้อนี้ติดตัว ดึงดูดผีที่นับถือแบบเดียวกันในสายวิทยาธรมาสิงร่างได้ ที่สะอึกทุกวันพระเพราะโดนของของพวกภุมเทวาสายวิทยาธรที่มาชุมนุมกันทุกวันพระแล้วปล่อยของออกมา ใครมีเชื้อแบบนี้ก็จะโดน

เธอถามว่าทำอย่างไรบาปจะหมดไป คำตอบคือต้องรอพระพุทธเจ้าองค์ต่อไป ระหว่างนั้นให้คอยช่วยเด็ก ๆ แถบนั้น เมื่อเธอและลูกตายไปก็มาเข้าร่างคนทรงเพื่อช่วยเหลือแนะนำวิธีแก้ปัญหาให้ผู้คน เขาเคยไปหาคนทรงโดยนำรูปหลวงพ่อหรือพิธีที่วัดพระธรรมกายที่มีคนมาร่วมมากไปด้วย เทพที่เป็นลูกเข้าร่างก่อน ยังไม่ทันดูรูปก็พนมมือแสดงความเคารพ บอกว่าอยากเดินทางไปวัดพระธรรมกายกับเขา ต่อมาเทพีผู้เป็นแม่เข้าร่างแทนแล้วเตือนว่าวัดพระธรรมกายมีศัตรูมาก ครูไม่ใหญ่แทรกว่าศัตรูมีไม่มากหรอก มีคนรักเยอะ เทพีบอกจะส่งลูกมาวัดพระธรรมกายกับเขาด้วย วันเดินทางที่นั่งบนเครื่องบินเต็มหมดยกเว้นที่นั่งข้างเขาที่เดียว เขาคิดถึงเทพองค์นั้นตลอดทางจนขนลุก