ep088 ผังเวลา 40 ช่วง
เสาแก้วพันปี (104) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) พญาโปริสาท (62) อนุโมทนาบุญ (57) สุตโสม (48) แต่งเนื้อแต่งตัว (45) นอร์เวย์ (44) มาฆบูชา 2549 (40) ความตระหนี่ (28) ร่างทรง (24) กรรมเจ้าชู้ (21) สร้างพระธรรมกายประจำตัว (21) กองเสบียงตามอารมณ์ (18) คบคนพาล (18) คู่บุญคู่บารมี (18) ทำแท้ง (18) ภุมมเทวา (18) ถวายโคมมาฆประทีป (17) กุมารทอง (16) พระอุปัชฌาย์ (13) ถึงเธอจะเป็นอย่างไร ฉันก็ให้อภัยเธอเสมอ (11) กรรมสุรา (10) ประสบการณ์ภายในเป็นของสากล (10) กษัตริย์ร้อยเอ็ดนคร (9) หมดอายุขัย (9) วันวาเลนไทน์ (8) อานิสงส์ถวายประทีป (8) โอวาทปาติโมกข์ (8) พระอาทิตย์เที่ยงคืน (7) เมืองพาราณสี (7) สฟาลบาร์ (6) อสัตบุรุษ (6) มาฆบูชา (5) วันแห่งความรักที่แท้จริง (4) คุณสมบัติผู้บวช (3) เจ้ามือการพนัน (3) เอหิภิกขุ (3) ให้อภัย (3) นั่งสมาธิครั้งแรกบนเกาะสฟาลบาร์ (2) ภรรยามีชู้ (2) สามีติดการพนัน (2) สามีมีภรรยาน้อย (2) ใจใสไปสวรรค์ (2) ไข้เลือดออก (2) ชาวจัณฑาลเปลี่ยนนับถือพุทธ (1) ตัวหายกลายเป็นดวง (1) พระปัญจทีปิกาเถรี (1) เบี่ยงเบนทางเพศ (1)
เปิดรายการด้วยคาถาสำเร็จ คำขวัญว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ท่องเนื้อนาบุญสี่แห่ง คือมหาธรรมกายเจดีย์ พระมหาจุฬามณี พระในบ้าน และพระในตัว แล้วปิดด้วยคำขวัญว่าเมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม นึกถึงบุญก่อนนอน หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ รวมใจกับองค์พระหนึ่งนาทีเมื่อตื่น ทำความรู้สึกว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ ทุกชั่วโมงขอหนึ่งนาทีหยุดใจ นึกถึงดวงหรือองค์พระทุกกิจกรรม และสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
ยิ้มกันไปทั่วโลก วันนี้วันที่ 117 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 150 วันจะเข้าพรรษา ผ่านปีใหม่มา 42 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำไม พระนิพพานอยู่ที่ไหน เริ่มที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ใครทำไม่ได้ ช่วงท้ายราว 315-343 วินาทีเสียงถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้ ก่อนย้ำว่าต้องศึกษาเพื่อดำเนินชีวิตให้ถูกวัตถุประสงค์ของการเกิดเป็นมนุษย์
ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของกรณีศึกษาที่ช่วยให้เข้าใจกฎแห่งกรรม ชื่อยาวหน่อย ประมาณว่าถึงเธอจะเป็นอย่างไร ฉันก็ให้อภัยเธอเสมอ ใกล้วันแห่งความรักจึงต้องหวานกันหน่อย ก่อนเข้าเรื่องชวนมาแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน
เพลงชวนยิ้ม เนื้อร้องว่ายิ้มก็ยิ้มในใจ เก็บไว้ทำไม อยากดูดีอยากดูสวยแค่ต้องยิ้ม ยิ้มกันทุกวันอย่าเก็บไว้ เป็นเพลงประจำช่วงแต่งเนื้อแต่งตัวด้วยรอยยิ้ม
ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มแปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งกางเกงขาสั้นสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน
ครูไม่ใหญ่พูดถึงความรักช่วงใกล้วันวาเลนไทน์และวันมาฆบูชา ว่าเดี๋ยวจะรู้ว่ารักอย่างไร แล้วเอ่ยถึงเพลงยอดฮิตติดตลาดจากละครแดจังกึมที่มีคนขอให้เปิดทุกวัน ช่วงนี้ Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษจนจับความได้น้อย และตั้งแต่ราว 704 ถึง 892 วินาทีเป็นบรรทัดเพี้ยนบรรทัดเดียวที่อ่านไม่ได้ อาจเป็นช่วงเปิดเพลงหรือเริ่มเรื่องพระอุปัชฌาย์ ยืนยันไม่ได้
เรารักพระอุปัชฌาย์จริง ๆ แม้พระพุทธศาสนาเกิดขึ้นในโลก คนที่มีโอกาสบวชมีไม่มาก ประชากรหกเจ็ดพันล้าน ครึ่งหนึ่งเป็นผู้หญิงบวชไม่ได้ในยุคนี้ ผู้ชายก็ต้องมีคุณสมบัติครบ แม้ญาติโยมพร้อม บริขารพร้อม ทำขวัญนาคแล้ว พระอันดับกับคู่สวดนั่งรอพร้อม ก็ยังบวชไม่ได้ถ้าขาดพระอุปัชฌาย์ ครูไม่ใหญ่จึงรักและเทิดทูนพระอุปัชฌาย์ผู้ให้กำเนิดในเพศสมณะ ความผูกพันระหว่างสัทธิวิหาริกกับพระอุปัชฌาย์จึงสำคัญ เป็นวันแห่งความรักพระอุปัชฌาย์ ผ้าชุดสุดท้าย ทรงผมทรงสุดท้ายที่ไม่ต้องหยิกต้องเหยียดอีก
อีกวันแห่งความรักคือวันมาฆบูชา ถ้าไม่มีวันนี้เราจะไม่รู้คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และพระพุทธศาสนาจะไม่ขยายไปทั่วโลกสืบทอดสองพันกว่าปี เพราะเป็นวันประชุมใหญ่ที่วางอุดมการณ์ หลักการ และวิธีการ เป็นวันแห่งความรักมวลมนุษยชาติอย่างแท้จริง จากนั้นบอกข้อสอบไว้ก่อนว่าดูเทปจบจะถามคำถามใหญ่สี่ข้อ ใครไม่ตอบหรือตอบในใจต้องสร้างเสาแก้วหนึ่งต้นพันบาท เลยช่วงโปรโมชันแล้ว เพื่อสร้างมหารัตนวิหารคด ตอบผิดไม่เป็นไรแต่ต้องตอบ เพราะการตอบช่วยยกใจให้สูงและใส
เทปความสำคัญของวันมาฆบูชา 13 กุมภาพันธ์ 2549 วันเพ็ญเดือนสามที่พระบรมศาสดาประชุมพระสาวก ณ พระวิหารเวฬุวัน เกิดองค์สี่ คือวันเพ็ญมาฆฤกษ์ พระภิกษุ 1250 รูปมาประชุมโดยไม่ได้นัดหมาย ล้วนเป็นพระอรหันต์ทรงอภิญญา และล้วนเป็นเอหิภิกขุ แล้วทรงประทานโอวาทปาติโมกข์ อุดมการณ์สามข้อคืออดทน นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง นักบวชไม่เบียดเบียน หลักการสามข้อคือไม่ทำบาป ทำความดีให้ถึงพร้อม ทำใจให้ใส และวิธีการหกข้อ ไม่ว่าร้าย ไม่ทำร้าย สำรวมในศีล รู้ประมาณในการบริโภค อยู่ในที่สงบ ทำใจให้ใสทุกอิริยาบถ ท้ายเทปเชิญชวนคนที่รักมาร่วมจุดโคมมาฆประทีป ณ มหาธรรมกายเจดีย์
นักเรียนตอบองค์สี่ของวันมาฆบูชาทีละข้อ ครูไม่ใหญ่ชมว่าเก่งทั้งเก่งและดี ให้ตอบซ้ำเป็นข้อ ๆ แล้วถือว่าสอบผ่านร้อยคะแนนเต็ม จากนั้นอธิบายว่าเป็นการประชุมของผู้หมดกิเลสล้วน ๆ ซึ่งไม่มีในโลกนอกจากยุคของพระพุทธเจ้าแต่ละพระองค์ บางยุคมาประชุมเป็นหมื่นเป็นแสนเป็นล้าน ยุคนี้ 1250 รูป มาพร้อมกันเป็นระเบียบโดยไม่ต้องนัด ไม่ต้องลงทะเบียน ชาวพุทธจึงมาสวดมนต์ นั่งสมาธิ ฟังธรรม และจุดมาฆประทีปเป็นพุทธบูชาเหมือนทุกปี
สปอตประชาสัมพันธ์ว่า 36 ปีที่ผ่านมาในวันเพ็ญมาฆบูชาเช่นเดียวกัน ทายาททางธรรมอุทิศชีวิตขุดดินก้อนแรกสร้างวัดพระธรรมกาย เชิญชาวพุทธทั่วโลกร่วมบำเพ็ญบุญในวันมหาสมาคม จุดดวงประทีปโคมไฟและสวดบูชาพระรัตนตรัยเป็นพุทธบูชาในวันมาฆบูชา จันทร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ ต่อด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักที่ถอดซ้ำราวหนึ่งนาทีครึ่ง
ถ้าใจใสไปสวรรค์ ใจหมองไปอบาย ใจใสได้ด้วยการสั่งสมบุญ ภาพบุญที่ทำจะปรากฏให้เห็นเองตอนใกล้ตาย คนรอบเตียงไม่ได้เห็นด้วย ใครจะสร้างแทนไม่ได้ วันมาฆบูชาจึงเป็นวันสร้างประวัติศาสตร์ชีวิตอันงดงาม ตั้งแต่เช้าให้ใจใสมีพระรัตนตรัยในตัว แม้ได้รับการต้อนรับไม่สมบูรณ์ก็อย่าขุ่นมัว เพราะเจ้าหน้าที่วัดมีจำกัดแต่ผู้มีบุญมาก ให้คิดว่าเราเป็นเจ้าของวัด ดูแลตัวเองได้ มีจำเป็นค่อยถามเจ้าหน้าที่ และช่วยเกื้อกูลกัน
ตอนจุดมาฆประทีปขอให้นั่งกระจายให้ครบทุกโคม เพราะกว่าจะประกอบเทียนใส่โคมเสียบด้ามตั้งได้ เจ้าหน้าที่เหนื่อยกันมาก ครูไม่ใหญ่ออกแบบให้โคมและคณะสงฆ์เรียงเป็นครึ่งวงกลม ทุกโคมจึงอยู่ในสายตาพระรัตนตรัย ไม่ต้องแย่งอยู่ด้านหน้า ปีที่ผ่านมาเห็นบางโคมมีคนเดียว บางโคมห้าหกคน คงกลัวหากันไม่เจอ ถ้าร่วมมือกันกระจายจะได้บุญของทุกโคม ภาพทั้งหมดถ่ายทอดผ่านจานดาวธรรมและอินเทอร์เน็ตไปทั่วโลกถึงขั้วโลกเหนือ ปีนี้ผู้มีบุญข้ามประเทศมาเอาบุญใหญ่ มีพระเถระพระมหาเถระจากต่างประเทศมาด้วย ประเทศที่เอ่ยถอดเสียงไม่ชัด
เทปอานิสงส์การจุดประทีปเป็นพุทธบูชา ต่อจากเรื่องพระมังคลพุทธเจ้าและพระอนุรุทธเถระ วันนี้เป็นประวัติพระเถรีนามปัญจทีปิกา ในอดีตชาติเป็นหญิงนักแสวงบุญในนครหังสวดี พบต้นโพธิ์ในวันพระข้างแรม อธิษฐานขอให้ต้นโพธิ์เปล่งรัศมีถ้าพระพุทธคุณไม่มีใครเสมอ ต้นโพธิ์ก็เปล่งแสงสีทอง นั่งมีพุทธคุณเป็นอารมณ์เจ็ดวันเจ็ดคืนแล้วจุดประทีปห้าดวงสว่างตลอดคืน ด้วยอานิสงส์นั้นเกิดในดาวดึงส์ มีรัศมีกายและทิพยจักษุ เป็นพระอัครมเหสีท้าวสักกะ 80 ชาติ อัครมเหสีพระเจ้าจักรพรรดิ 100 ชาติ อยู่ในครรภ์ก็สว่าง ทุกชาติมีโคมประทีปนับแสนดวง ชาติสุดท้ายฟังธรรมบรรลุอรหันต์ตอนเจ็ดขวบ ได้อุปสมบทเป็นภิกษุณี นั่งเข้าฌานที่ใดมีประทีปห้าดวงเกิดขึ้นเอง ไม่ไปทุคติเลย ท้ายเทปเชิญจุดประทีปวันมาฆบูชาจันทร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ ที่มหาธรรมกายเจดีย์ ชื่อพระเถรีถอดได้เพี้ยนหลายแบบ ใช้ตามรูปบาลีที่ใกล้ที่สุด
ครูไม่ใหญ่ว่าพระเถรีจุดหนึ่งได้ห้า ของเรามักจุดห้าได้หนึ่งเพราะไปกระจุกกัน ปีนี้ต้องกระจายกัน ปิดอบายไปสวรรค์ท่องเทวโลกยาวนานไม่ใช่เรื่องง่าย การจุดประทีปบูชาไม่เหมือนจุดตะเกียงหรือจุดไฟในเตาที่ใจผูกกับอาหาร แต่ผูกกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้บริสุทธิ์ ใจจึงถูกยกสูง พลังบุญมาจรดกลางกาย บันดาลสิ่งเหนือธรรมชาติ ท่านบรรลุนิพพานตอนเจ็ดขวบ เรายังหลับตาเห็นแสงไม่ค่อยแพรวพราว จึงให้เตรียมจุดที่ใจให้ใสสว่างก่อนสามวัน แล้วค่อยจุดที่มือ ส่งใจไปจรดพระพุทธเจ้าทุกพระองค์ ให้ถูกหลักวิชา
ครูไม่ใหญ่พาไปดินแดนที่ตะวันไม่เคยตก สว่างตั้งแต่เช้าจนเที่ยงคืน คือนอร์เวย์ ช่วงราว 3282-3369 วินาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง แล้วครูไม่ใหญ่ว่าได้กลิ่นอายน้ำแข็งจากขั้วโลกเหนือ มีจดหมายส่งมาจากสุดขั้วโลกสุดขั้วหัวใจ ช่วงอ่านต่อจากนั้นเสียงถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษอ่านไม่ได้ และตามด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักที่ถอดซ้ำราวหนึ่งนาที
ต่อเรื่องพระวัดพระธรรมกายไปบ้านชาวไทยที่เกาะสฟาลบาร์ คนในภาพตื่นเต้นมากที่หลวงพ่อพูดถึงและเอาภาพออกอากาศ หญิงไทยที่เคยอยู่เกาะนี้และย้ายไปสวีเดนแล้วกระจายข่าวให้เพื่อนมาดูช่อง DMC ดูภาพชายตัวใหญ่พระเอกของเรื่องที่ชอบอากาศหนาว ใส่แค่ผ้าห่ม เป็นชาวนอร์เวย์ที่ทั้งตระกูลไม่นับถือศาสนาใดและยังเลือกอยู่ แทรกข่าวว่าชาวจัณฑาลในอินเดียตั้งใจเปลี่ยนมานับถือพุทธพร้อมกันครั้งละ 20 ล้านคนจนครบ 300 ล้าน ครูไม่ใหญ่ชูเอกสารยืนยันตัวเลข แต่เลื่อนไปอ่านรายละเอียดหลังวันมาฆบูชา แล้วเล่าต่อว่าชายคนนั้นทำตัวไม่ถูกตอนพระมา พอมีคนอธิบาย ก็เดินมาหยิบเงินตัวเองใส่ซองถวายพระเอง ครูไม่ใหญ่ว่าบุญในตัวคงเตือนว่าเคยเป็นชาวพุทธ ชื่อเล่นของคนในเรื่องถอดได้หลายแบบ ยังไม่ยืนยันการสะกด
เจ้าของบ้านที่นิมนต์พระไปดีใจเป็นสิริมงคล อยากดู DMC ทุกวัน ทึ่งที่มีผู้บอกได้ว่าบรรพบุรุษตายแล้วไปไหน ได้ฝึกนั่งสมาธิครั้งแรกในชีวิตแล้วนั่งต่อเรื่อยมา มีความสุขสงบ ไม่คิดว่าอยู่เกือบขั้วโลกเหนือจะได้ฟังธรรม วันรุ่งขึ้นฝันถึงพี่ชายที่เสียไปกว่าสิบปีเป็นครั้งแรก สองสามวันต่อมาถูกล็อตโต้ ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นเศษบุญ ปลื้มที่หลวงพ่อพูดถึงจนหายหนาว หลวงพ่อยังเหมือนสมัยสร้างวัดเมื่อ 36 ปีก่อน ปีนี้เกาะครบ 100 ปีพอดีกับที่ดาวธรรมไปถึง เกาะมีตลาดหนึ่งแห่ง โรงหนังหนึ่งโรง มหาวิทยาลัยเรียนฟรีถึงปริญญาเอก คนไทยเรียกหน้าร้อนว่าหน้าแจ้ง หน้าหนาวว่าหน้ามืด นักเรียนตอบถูก เพราะหนาวทั้งปีจึงแบ่งฤดูตามแสงอาทิตย์ ดูภาพบ่ายสองโมงที่มืดสนิท คนไทยที่ไปทำงานห่างวัด DMC จึงเป็นศูนย์รวมใจ เห็นหลวงพ่อเหมือนเห็นประเทศไทย ต่อด้วยช่วงราว 3969-4080 วินาทีที่ถอดเป็นเสียงฮัมยาวอ่านไม่ได้
จดหมายจากลูกพระธรรมในดินแดนพระอาทิตย์เที่ยงคืน แต่งงานอยู่ที่นอร์เวย์ กัลยาณมิตรแนะนำ DMC ให้ ครั้งแรกนั่งแบบไม่รู้จักศูนย์กลางกาย ทำตามที่ครูไม่ใหญ่สอน นั่งไปเรื่อยจนสบาย เห็นแสงสว่าง บางทีเป็นดวงคล้ายผิวมะกรูด แล้วเปลี่ยนเป็นองค์พระสีทองอยู่สามเดือน มีครั้งเห็นแสงแดงเข้มไม่แสบตา มีดวงเล็กตรงกลางแล้วกลายเป็นหลวงพ่อวัดปากน้ำอยู่กลางท้อง ชอบนั่งมาก บางวันนั่ง 6-8 ชั่วโมง ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าขั้วโลกกับเกาะโซโลมอนไกลกันไม่ได้นัดกัน แต่พูดเหมือนกันว่านั่งแล้วมีความสุขที่สุด แสดงว่าสมาธิเป็นของสากล ปีนี้เธอวางใจที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ดวงขยายสว่างแล้วถูกดูดเข้าไป ตัวหายไป กลายเป็นดวง เห็นดวงใหม่ที่ละเอียดใสกว่า ยิ่งทำหน้าที่กัลยาณมิตรชวนคนดู DMC แม้เดินทางไกลพักน้อย ดวงยิ่งชัด คำพูดมีพลัง ไปที่ไหนได้รับการต้อนรับอบอุ่น คนที่ไม่ถูกชะตากลายเป็นเพื่อน คิดว่าถ้าคนทั้งโลกนั่งสมาธิทุกคนจะเป็นเพื่อนกัน
เพลงประกอบเรื่องขั้วโลกเหนือ ถอดท่อนร้องได้ว่าขั้วโลกเหนือจะหนาวเพียงไหน ดวงตะวันไม่เคยตกเลย หยุดใจเมื่อไหร่ก็ขึ้นทุกที เปรียบดวงตะวันที่ไม่ตกกับดวงธรรมที่สว่างเมื่อใจหยุด ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ช่วงกลางมีบรรทัดคั่นช่วงพักถอดเพี้ยนแทรกอยู่
ครูไม่ใหญ่ต่อจากเพลงว่าตะวันขึ้นทุกทีที่กลางกาย คงหายหนาวกันแล้ว แล้วถามว่าไม่ได้ดูเรื่องนี้มาหลายวันหรือวันเดียว เรื่องพญาโปริสาทฮิตมาก ถึงขนาดคุณแม่สั่งลูกว่าถ้าพญาโปริสาทมาให้ไปตามแม่ด้วย แม่ขอเข้าห้องน้ำก่อน แล้วลูกก็ดูเพลินจนลืมตาม
ละครต่อจากตอนที่แล้ว รุกขเทวดาเห็นพระเจ้าสุตโสมทำให้โปริสาทงดเนื้อมนุษย์และตั้งอยู่ในศีลห้า จึงสาธุการ เทวดาชั้นจาตุมหาราชิกาและชั้นสูงขึ้นไปสาธุการต่อกันจนถึงพรหมโลก พระเจ้าสุตโสมขอให้ปล่อยกษัตริย์ โปริสาทกลัวถูกทำร้ายจึงขอให้ปล่อยพร้อมกัน สุตโสมขอปฏิญญาจากกษัตริย์ว่าจะไม่โกรธไม่ทำร้ายโปริสาท แล้วให้ตัดเชือกร้อยพระหัตถ์ ล้างแผล โปริสาทต้มน้ำผลไม้ถวาย สามวันแผลหาย เมื่อถึงเวลาจากกัน โปริสาทร่ำไห้ขออยู่ป่ากินรากไม้ เพราะชาวพาราณสีเป็นศัตรูที่ถูกตนกินพ่อแม่ญาติพี่น้อง ถ้ากลับไปจะถูกทุบตีฆ่าฟัน แต่ตนรับศีลแล้วจะทำร้ายใครไม่ได้ สุตโสมว่าคนดุร้ายอย่างท่านยังทำให้ใจอ่อนได้ ชาวพาราณสีไม่หนักหนา ถ้าไม่สำเร็จจะแบ่งราชสมบัติให้ครึ่งหนึ่ง โปริสาทว่าแม้ในเมืองของสุตโสมก็มีคนไม่ชอบตน
พระเจ้าสุตโสมเห็นใจโปริสาทที่ยอมอดเนื้อมนุษย์เท่ากับมอบชีวิตให้ จึงพรรณนาความสุขเก่าให้คิดถึง ทั้งอาหารเลิศที่พ่อครัวปรุง นางสนมแวดล้อมดุจนางอัปสร พระแท่นบรรทมวิจิตร การฟ้อนรำขับร้องยามค่ำ พระราชอุทยานและทรัพย์สมบัติ แล้วถามว่าไม่เสียดายหรือ โปริสาทใจคล้อยตามจึงยอมกลับ และกล่าวชมคุณของกัลยาณมิตรว่าคบอสัตบุรุษเสื่อมลงเหมือนจันทร์ข้างแรม ตนคบพ่อครัวใจเลวจึงทำบาป คบสัตบุรุษเจริญขึ้นเหมือนจันทร์ข้างขึ้น เหมือนน้ำฝนตกในสระอยู่ได้นาน ส่วนตกบนที่ดอนอยู่ไม่นาน จากนั้นพระเจ้าสุตโสม โปริสาท และกษัตริย์ร้อยเอ็ดนครออกจากดงมุ่งพาราณสี ชาวชนบทรู้ว่าโจรโปริสาทหายดุร้ายก็ยินดี จัดที่พักอาหารและตามขบวนมามาก ถึงประตูพระนครจึงหยุดพักส่งข่าวเข้าเมือง จะเข้าพาราณสีได้หรือไม่โปรดติดตามตอนต่อไป
ช่วงเปิดกรณีศึกษาราว 5446-5584 วินาทีแทบไม่มีบรรทัดถอดเสียง จึงไม่ได้ยินชื่อเรื่องตอนเปิดเคส ชื่อเรื่องใช้ตามที่ครูไม่ใหญ่เกริ่นไว้ต้นรายการ จดหมายเล่าว่าพี่ชายคนโตรักเดียวใจเดียว แต่ภรรยาที่มีลูกติดมาไปมีชู้กับชายในหมู่บ้านเดียวกันและไปอยู่กับชายคนนั้นร่วมปี พี่ชายไม่เคยว่าและไม่ระบายกับใคร เก็บกดจนเริ่มดื่มเหล้าแต่ไม่เคยทุบตีภรรยา แล้วมีอาการเป็นบ้า เห็นภาพคนเรียกให้ตามไปแล้ววิ่งตาม พี่สาวคนที่ห้าซึ่งเป็นร่างทรงพ่อกุมารให้พ่อกุมารไปตามกลับ อาการจึงดีขึ้น หายแล้วพี่ชายทำบุญตักบาตรทุกเช้า กินเจตลอดปี เคยเป็นเจ้าภาพกฐินวัดในจังหวัด ขายของไม่ได้ก็ภาวนาพุทโธ เคยบอกว่าจะมีคนมาเอาตัวไป แต่ขอให้ได้บวชลูกชายคนเล็กก่อน เมื่อลูกชายสามคนอายุครบยี่สิบและบวชให้ครบ เช้าวันหลังงานบวชก็หกล้มหัวฟาดผนัง เลือดคั่งในสมอง เสียชีวิตวัย 52 ปี
จดหมายเล่าต่อถึงพี่ชายคนที่สาม มีอาชีพขับรถแท็กซี่ แต่งงานกับผู้หญิงที่มาทำงานที่พัทยา พี่ชายคนนี้เป็นคนเจ้าชู้ มีภรรยาไม่น้อยถึงสี่คน ครูไม่ใหญ่อ่านแล้วแซวก่อนเข้าเพลงคั่นเรื่องใจเจ้าชู้
เพลงคั่นกรณีศึกษาต่อจากเรื่องพี่ชายที่มีภรรยาสี่คน ถอดท่อนร้องได้ว่าคนนั้นคนนี้อยากพลีหัวใจมอบให้ แต่ใจสี่ห้องคงยังน้อยไป แค่ใจเจ้าชู้คงไม่ผิดใช่ไหม ใจมันเจ้าชู้ อยากให้เธอคอยมัดใจฉันเอาไว้กับเธอ เป็นเพลงเรื่องคนใจเจ้าชู้ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง
ภรรยาของพี่ชายคนที่สามหนีไปทิ้งลูกเล็กอายุแปดเก้าเดือน ผู้เขียนซึ่งอายุยังไม่ถึงสิบขวบช่วยเลี้ยงราวสองเดือน คืนหนึ่งไม่รู้ว่าหลานป่วยเป็นไข้เลือดออก นอนกอดหลานทั้งคืน ตื่นมาหลานตายในอ้อมกอด พี่ชายเสียใจมาก ตั้งแต่นั้นโมโหร้าย ชอบตบตี และทุกวันนี้ยังไม่ชอบผู้เขียน ผู้เขียนเคยขายของชำและขายสัตว์ป่า อายุสิบหกขายของที่ตลาดนัดได้รู้จักสามีคนแรก มีลูกสาวหนึ่งคน สามีติดไพ่ออกแต่เช้ากลับดึก เล่นเสียก็ขโมยเงินไปเล่น ทะเลาะกันหนักขึ้น ช่วงนั้นถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ พอเพื่อนบ้านจะเข้ามาดู ผู้เขียนไม่อยากพบหน้าใครจึงปีนหนีทางหน้าต่าง พลัดตกกระดูกหลังหัก สะโพกหลุด สามีกลับมาเห็นกลับด่าว่าอยากไล่ออกจากบ้านนัก แล้วเก็บของออกไปไม่กลับมาอีก จึงเลิกกัน ต่อจากนั้นราว 6041-6251 วินาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง
อายุ 22 ผู้เขียนย้ายไปทำงานร้านบาร์ที่พัทยา ได้แต่งงานกับสามีคนที่สองเป็นชาวต่างชาติ ถอดได้ว่าเบ่งเยี่ยม น่าจะหมายถึงเบลเยียม ยังไม่ยืนยัน มีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน แต่เหมือนหนีเสือปะจระเข้ ผ่านไปหนึ่งปีเขามีหญิงอื่น พอจับได้ถามว่าจะไปกับใคร เขากลับบังคับให้ยอมรับภรรยาน้อย ผู้เขียนกลุ้มจนคิดฆ่าตัวตายแต่ทนเพื่อลูก ต่อมาเขาเบื่อภรรยาน้อยเอง แล้วเริ่มดื่มเหล้า เมาทีไรก็ทุบตีเหมือนกระสอบทราย ครั้งหนึ่งเมาหนักลากลงจากเตียงต่อยจนตัวบวมเขียวหน้าเต็มไปด้วยเลือด มีช่วงถอดเพี้ยนและช่องว่างราว 6317-6424 วินาที ต่อมาตั้งท้องสี่ห้าเดือนจึงกลับไทยไปทำแท้ง แล้วไปหาร่างทรงถามถึงลูก ร่างทรงบอกว่าไปเป็นกุมารทอง ไม่อยากเกิดเป็นมนุษย์เพราะกลัวลำบาก พักฟื้นแล้วกลับไปขอแยกทางกับสามี จากนั้นประชดชีวิต ดื่มเหล้ากลางคืนไม่กลับบ้าน ควงผู้ชายไม่ซ้ำหน้าราว 20 คน ตั้งใจทำให้ผู้ชายผิดหวัง
เพลงคั่นกรณีศึกษาต่อจากช่วงที่ผู้เขียนประชดชีวิตควงผู้ชายไม่ซ้ำหน้า ท่อนร้องว่ามันเป็นของรักนะ ไม่ใช่ของลองเล่น ไม่ใช่การเสี่ยงโชคหรือการลงทุนเหมือนเล่นหวย ไม่ใช่เกมกีฬาที่ต้องแข่งแพ้ชนะ มันต้องมีความจริงใจและความห่วงใย ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ท้ายช่วงเป็นบรรทัดคั่นช่วงพักที่ถอดซ้ำ
ช่วงราว 6734-6845 วินาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง แล้วเล่าต่อว่าชายคนหนึ่งเห็นใจผู้เขียนมากขึ้นจนสารภาพว่าอยากให้เป็นคู่แท้ตลอดไป แม้เขามีภรรยาแล้วแต่ต่างคนต่างอยู่และกำลังจะแยกทาง ผู้เขียนยังไม่แน่ใจเพราะแผลใจจากสามีคนก่อน จึงลองใจด้วยการแกล้งทำตัวไม่ดีอยู่นาน ตัวเลขระยะเวลาถอดเสียงไม่ชัด เพื่อให้เขากลับไปหาภรรยา ทั้งเที่ยว กินเหล้า ควงผู้ชายต่อหน้า พาผู้ชายเข้าบ้าน แต่เขาเป็นเหมือนพ่อพระ ไม่เคยขัดใจ ไม่บ่นสักคำ ให้เงินใช้ได้ทุกเรื่อง และให้อภัยเสมอ บอกว่าเธอคงเจ็บปวดมากกับสิ่งที่ผ่านมา เราไม่โกรธและไม่โทษเธอ ผู้เขียนจึงตั้งใจเป็นศรีภรรยาที่ดีให้สมกับความดีของเขา ต่อด้วยช่วงพักที่มีแต่บรรทัดคั่นและช่องว่างราวสองนาที
ผู้เขียนได้ดูรายการ DMC จึงเริ่มเข้าใจเรื่องราวของชีวิต แล้วแนะนำธรรมะให้สามีรู้จัก สามีสนใจพระพุทธศาสนาอยู่ก่อนแล้ว ชอบค้นหาวัดทางอินเทอร์เน็ตและไปวัดต่าง ๆ พอรู้จัก DMC ก็ยิ่งศรัทธา ปัจจุบันสามีทำงานต่างประเทศ ชื่อประเทศถอดได้คล้ายอัฟกานิสถาน ยังไม่ยืนยัน ส่งเงินมาให้สร้างพระธรรมกายประจำตัว คล้องพระของขวัญติดตัวตลอด ทำอาหารถวายพระพุทธรูปทุกวันพระ และสัญญาว่าถ้าได้กลับมาทำงานในประเทศไทยจะบวช
ชุดคำถามแบ่งเป็นสามหมวด หมวดพี่ชายคนโต ถามบุพกรรมที่ได้ภรรยานอกใจ กรรมเจ้าชู้ของสามีที่ภรรยานอกใจกับภรรยาที่สามีนอกใจฝ่ายไหนมากกว่า ภาพหลอนคนเรียกตอนเป็นบ้าคืออะไร ทำไมร่างทรงพ่อกุมารตามกลับแล้วอาการดีขึ้น คนที่มาบอกว่าจะมาเอาตัวไปคือใคร ตายแล้วไปไหนและบุญบวชลูกชายสามคนส่งผลอย่างไร หมวดหลานและพี่ชายคนที่สาม ถามว่าผู้เขียนมีกรรมไหมที่นอนกอดหลานจนตาย หลานไปภพภูมิไหน ได้รับบุญไหม พี่ชายคนที่สามยากจนเพราะอะไร และทำไมไม่ชอบผู้เขียน หมวดผู้เขียน ถามบุพกรรมที่มีสามีหลายคนที่พนัน ดื่มเหล้า เจ้าชู้ ทุบตี กรรมที่ตกหน้าต่างหลังหัก กรรมทำแท้งและลูกเป็นกุมารทองจริงไหม ทำไมทำตัวเหลวแหลกกับสามีคนที่สาม เคยเป็นคู่สร้างคู่สมกันไหม วิธีแก้วิบากกรรม ครอบครัวสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร และทำไมลูกสาวสามคนต่างบิดาไม่ปรองดองกัน หลังคำถามราว 7406-7572 วินาทีมีแต่บรรทัดเพี้ยน
พี่ชายคนโตได้ภรรยานอกใจเพราะสมัยเกิดเป็นผู้หญิงเคยนอกใจสามีมาก่อน เพศสลับกันได้ ส่วนสามีที่ภรรยานอกใจกับภรรยาที่สามีนอกใจมีกรรมเจ้าชู้พอ ๆ กัน เป็นกรรมเก่าของฝ่ายที่ถูกนอกใจ และเป็นกรรมใหม่ของฝ่ายที่ทำ ภาพคนเรียกให้ตามไปตอนเป็นบ้าเป็นภาพหลอนจากกรรมสุราในอดีต ไม่มีใครมาเรียกจริง ที่ร่างทรงพ่อกุมารไปตามกลับแล้วดีขึ้นเพราะกรรมเบาบางลงพอดี ใครตามหรือไม่ตามอาการก็ดีขึ้นเอง ถ้ากรรมยังหนักใครตามก็ไม่กลับ คนที่มาบอกว่าจะมาเอาตัวไปคือผู้ที่เห็นในบัญชีว่าพี่ชายใกล้หมดอายุขัย คนใกล้หมดอายุขัยจะเห็นกันได้ คำเรียกผู้นั้นถอดเสียงไม่ชัด พี่ชายตายแล้วไปเป็นภุมมเทวาชั้นดีในหมู่บ้านภุมมเทวาแห่งหนึ่ง ด้วยบุญในพระพุทธศาสนาและบุญบวชลูกชายทั้งสามคน กายละเอียดขอให้บวชลูกคนเล็กก่อนจึงยอมไป
ผู้เขียนนอนกอดหลานที่ป่วยจนตายตอนอายุไม่ถึงสิบขวบ ไม่ได้บาปอะไร เป็นกรรมเก่าของหลานที่เคยฆ่าสัตว์โดยเฉพาะลูกสัตว์ไว้มาก จึงตายตั้งแต่เยาว์วัย หลานไปเกิดเป็นมนุษย์ทันที ไม่ได้เป็นกุมารทองตามที่คนทรงบอก และเป็นมนุษย์แล้วจึงรับบุญไม่ได้ พี่ชายคนที่สามยากจนเพราะอดีตเคยรวยแต่ตระหนี่ ไม่ทำทาน ไม่ช่วยเหลือพี่น้อง ที่ไม่ชอบผู้เขียนเพราะฝังใจว่าผู้เขียนทำให้ลูกเขาตาย ไม่ได้มีวิบากกรรมร่วมกันในอดีต ให้ทำดีกับเขาเรื่อย ๆ อย่าถือโกรธ สักวันเขาจะเห็นความดี ส่วนผู้เขียนมีสามีหลายคนที่ดื่มเหล้า เจ้าชู้ เล่นพนัน ทำร้ายร่างกาย เป็นภาพในอดีตของตัวเองสมัยเป็นผู้ชายที่คบคนพาลนักเลงสุรา เจ้าชู้ เล่นพนัน เมาแล้วทำร้ายภรรยา ที่ปีนหน้าต่างตกหลังหักสะโพกหลุด เพราะอดีตเป็นเจ้ามือการพนัน ตามทวงหนี้นักพนันแล้วทำร้ายจนหลังหัก สะโพกฟกช้ำ
ครูไม่ใหญ่ว่ามีคนส่งข่าวมาว่าจะมีกฎหมายให้ทำแท้งได้ แล้วตอบว่าการทำแท้งเป็นวิบากกรรม บุญปนบาป แม้เจตนาดีแต่เจือด้วยโมหะ ขาดความรู้ความจริงของชีวิต เมื่อกรรมส่งผลชาติต่อไปอาจโดนทำแท้งบ้าง เบาหรือหนักต่างกันไป เพราะทำแท้งเป็นปาณาติบาต ถ้าปนกับกรรมเจ้าชู้จะเป็นโรคร้ายเช่นมะเร็งมดลูก มะเร็งเต้านม ลูกชายที่ถูกทำแท้งไปเกิดใหม่แล้ว เกิดตายหลายรอบแล้ว ที่ถูกทำแท้งเป็นกรรมของเด็กเองที่เคยทำแท้งมาก่อน ไม่ได้ไปเป็นกุมารทองตามที่ร่างทรงบอก ร่างทรงคุ้นกับเรื่องกุมารทองก็เลยว่ากุมารทอง จะแก้ไขต้องทำบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา ต่อด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักที่ถอดซ้ำราวครึ่งนาที
ผู้เขียนกับสามีคนที่สามเคยเป็นสามีภรรยาที่ชวนกันสร้างบุญมา จึงเป็นคู่บุญคู่บารมี ไม่ใช่คู่สร้างคู่สม ที่ทำกับสามีอย่างนั้นมีวิบากกรรมว่าชาติต่อไปถ้าเป็นผู้ชายจะได้ภรรยาเจ้าชู้เหมือนตัวเองชาตินี้ ถ้าเป็นผู้หญิงจะเบี่ยงเบนทางเพศ ถ้าใกล้ตายเห็นภาพเหล่านี้ใจหมองจะไปนรก วิธีแก้คือลืมอดีตที่ผิดพลาดให้หมด อย่าทำผิดซ้ำเด็ดขาด สร้างบารมีเต็มที่ทั้งทาน ศีล ภาวนา ปฏิบัติธรรมให้เข้าถึงพระธรรมกาย และอธิษฐานจิตให้พ้นวิบากกรรมทุกวัน ผู้เขียน สามี และลูกสาวสามคนสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง ทำบุญตามอารมณ์ บางทีทำบางทีไม่ทำ นาน ๆ ครั้ง จึงพลัดจากหมู่คณะมาหลายกัป ลูกสาวสามคนต่างบิดาไม่ค่อยปรองดองเพราะผู้เขียนเคยทำทานโดยไม่เคารพและชอบทะเลาะกับพี่น้อง แก้ด้วยให้ความอบอุ่นลูกเท่า ๆ กัน สอนให้รักกัน สามัคคี ให้อภัย ยิ้มแย้มเข้าหากัน อดทน อดกลั้น อดออม แบ่งปันกัน ท้ายช่วงถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้
ท่องบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ท่องซ้ำหลายรอบ บางบรรทัดถอดเพี้ยน
อ่านรายชื่อคณะ กลุ่ม และครอบครัวเจ้าภาพกองบุญที่ทำเพิ่มอีกตัวละหนึ่งร้อยบาท รวมเป็นตัวละหนึ่งพันหนึ่งร้อยบาท จำนวน 1,300 ต้น หลายราย บรรทัดที่ถอดได้ไม่ได้บอกชื่อกองบุญ และชื่อเจ้าภาพถอดเสียงเพี้ยนมาก ช่วงราว 8434-8527 วินาทีก่อนหน้านี้ไม่มีบรรทัดถอดเสียง และหลังรายชื่อเป็นบรรทัดคั่นช่วงพักที่ถอดซ้ำราวสองนาที
ปิดรายการด้วยคำขวัญว่าพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ย้ำให้ท่องซ้ำจนขึ้นใจ แล้วชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยพร้อมกัน แผ่ไปทั่วประเทศไทยโดยเฉพาะสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ หลังจากนั้นราวหกนาทีครึ่งจนจบไฟล์มีแต่บรรทัดคั่นที่ถอดซ้ำ ไม่มีบรรทัดถอดเสียงของบทสวด
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่