มาฆบูชา 2549

ท้ายช่วงแต่งตัวด้วยรอยยิ้มพูดถึงคนที่เขียนคิ้วข้างเดียวแล้วออกจากบ้านไปทำงาน แล้วชวนให้รักษาใจให้ผ่องใส เลิกน้อยอกน้อยใจ แค้นอกแค้นใจ เพื่อเตรียมรองรับบุญใหญ่ที่มีปีละครั้ง คือวันมาฆบูชาซึ่งเป็นวันเกิดของวัดพระธรรมกาย ปีนี้ครบ 36 ปี

อีกไม่นานวัดจะครบสามรอบ วันมาฆบูชา 13 กุมภาพันธ์ ชวนมาเอาบุญใหญ่ ตั้งแต่อาทิตย์ต้นเดือนทำความสะอาดลานธรรมและปักโคมมาฆประทีป และวันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ เวลา 11.45 น. หลังพระฉันเพลเสร็จ มีพิธีถวายโคมมาฆประทีปที่ทำกันทุกปี การให้ประทีปได้ชื่อว่าให้ดวงตา ทำให้มีดวงตาสวยทั้งตาหยาบตาละเอียด มีผิวพรรณและดวงปัญญา แล้วชวนดูสปอต

พิธีจุดมาฆประทีปถ่ายทอดไปทั่วโลกผ่านจานดาวธรรม DMC จุดในเวลาธรรมกายที่สว่างที่สุด คนที่อยู่ต่างประเทศส่งใจมาได้ แต่ดีที่สุดคือมาด้วยตัวเอง ความปีติจะไม่มีวันลืม ใครนั่งธรรมะแล้วมืดนึกความสว่างไม่ออก ให้มาดูแสงประทีปแล้วนำไปตั้งไว้กลางกาย

ภาพมาฆประทีปจะเป็นภาพหนึ่งที่เกิดเป็นกรรมนิมิต ฉายให้เห็นเหมือนหนังส่วนตัวในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิตก่อนจะไปสุคติหรือทุคติ มีเวลาเพียงหนึ่งวินาทีจะนึกอะไรให้ได้มาก เช่นพระธุดงค์เป็นแสนรูปหรือมาฆประทีปเป็นแสนดวง แล้วจะหลับไปตื่นกลางวิมาน หรือเห็นทางสว่างหรือมีเทวรถมารับ ชวนมาถวายโคมวันเสาร์และจุดมาฆประทีปวันอาทิตย์ต้นเดือนวันที่ 5

อีก 13 วันถึงวันมาฆบูชา 13 กุมภาพันธ์ ซึ่งครบสามรอบ 36 ปีของการสร้างวัดพระธรรมกาย ครูไม่ใหญ่นึกถึงช่วงบุกเบิกที่ทีมงานแทบไม่ได้หลับนอน คุณยายตื่นตีหนึ่งถึงตีสามจนติดนิสัยถึงปัจจุบัน ชวนคนมาสร้างความดีท่ามกลางคนที่ไม่เข้าใจ ถูกตั้งให้เป็นคอมมิวนิสต์ เป็นผู้มีอิทธิพล เป็นเศรษฐี ก็ไม่ว่าอะไร ถือว่าเขาคิดถึงเรา แล้วชวนมาเอาบุญใหญ่ และบอกว่าการสร้างวัดไม่ได้ทำตามลำพัง มีผู้มีบุญร่วมบุกเบิกมากมาย

ครูไม่ใหญ่แจ้งข่าวดีว่ามีพิธีถวายโคมมาฆประทีปเพื่อใช้ในงานวันมาฆบูชา วันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา 11.45 น. ครูไม่ใหญ่ปลื้มและขอถวายด้วย เพราะชาตินี้ดวงตาไม่ดีต้องใส่แว่น ชาติต่อไปไม่อยากให้แว่นมีโอกาสมาสวม อยากมีดวงปัญญา วรรณะผิวพรรณผ่องใส ไม่ต้องกลัวแสงยูวีหรืออนุมูลอิสระ เพราะประทีปให้ความสว่าง ถวายเป็นกองทุนแล้วขอแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกคน จำนวนกองทุนฟังไม่ชัด

ชวนมาร่วมบุญวันมาฆบูชาที่เห็นภาพทะเลแห่งประทีปได้ยาก บูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า วันนั้นอยากให้ใส่ชุดขาวล้วน ไม่ติดสัญลักษณ์ใดที่เสื้อ เข็มจักรแก้วเก็บไว้ก่อน มาด้วยใจผ่องใส นึกถึงการสร้างบารมีแล้วปลื้ม เพราะบุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จ ทำให้มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ จนถึงมรรคผลนิพพาน บุญเป็นบุญญาธาตุอยู่ในดวงบุญกลางกาย ต้นช่วงถอดเสียงเพี้ยนบางส่วน

หลังท่อนเพลงสั้น ๆ ครูไม่ใหญ่บอกว่าวัดพระธรรมกายครบ 36 ปี สามรอบนักษัตร เริ่มตั้งแต่วันมาฆบูชา 20 กุมภาพันธ์ 2513 ชวนมาเอาบุญใหญ่กัน แล้วบอกว่าเวลาไปเยอะแล้ว ไปเกาหลีกับเพลงอารีรังเลย

ครูไม่ใหญ่ชวนทบทวนอีกบุญหนึ่ง ต่อจากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสามนาที แล้วพูดว่าลานธรรมรองรับได้เป็นล้าน คนลงไปเยอะก็ยังดูน้อย เป็นเรื่องน่าปีติสำหรับผู้มีส่วนร่วมบุญล้างลานธรรม ทำความสะอาดลานธรรม และเตรียมโคมมาฆประทีป ใครมีส่วนบุญนี้สาธุ อย่าให้ขาดแม้แต่บุญเดียว บุญเล็กบุญน้อยไม่มีสำหรับที่นี่ ท้ายช่วงมีบรรทัดถอดเสียงลากยาว

สาวน้อยบอกไว้ในช่วงโปรโมชั่น แต่ตอนนี้ถึงช่วงช่วยกันทำให้เสร็จ ปีหน้าจะได้เป็นที่รองรับพุทธบริษัทสี่ทั่วโลกโดยเฉพาะพุทธบุตรที่ตื่นตัวอยากมาชุมนุม มาฆบูชาที่จะถึงมีคนมาจากหลายประเทศ เกาหลีก็มา และบอกว่าเดี๋ยวจะมีเรื่องราวของทางเกาหลี

วันที่ 13 กุมภาพันธ์เป็นวันมาฆบูชา เหลืออีกหกวัน ให้เตรียมกาย วาจา ใจให้บริสุทธิ์เป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ มาจุดมาฆประทีปบูชาพระรัตนตรัยที่มหาธรรมกายเจดีย์ซึ่งเป็นตัวแทนพระสัมมาสัมพุทธเจ้า (กลางช่วงมีบรรทัดเพี้ยนเป็นภาษาอื่น) แล้วพูดขำ ๆ อ้างผู้เชี่ยวชาญสถิติว่าตัวเลขปีนี้เป็นปีแห่งความสว่าง ใครได้จุด ร้ายกลายเป็นดี จนก็รวย ป่วยก็หาย แต่ที่สำคัญคือได้บุญที่ทำให้ดวงตาสว่างสวยงามสดใส

หลังช่วง jingle พักสักหน่อย บอกว่าวันมาฆบูชาจะมีการมอบโล่รางวัลผู้ชนะเลิศตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า มีโล่พระราชทานด้วยหรือไม่ และมีจากพระสังฆราชหลายประเทศ ปีนี้มาเยอะ แล้วพาดูผังพื้นที่ที่นั่งผู้รับโล่ ที่นั่งพระภิกษุ และพื้นที่สาธุชน ชวนพระมาร่วมเป็นกำลังใจและเป็นเนื้อนาบุญ

การจุดมาฆประทีปมีทุกปี แต่ปีนี้พิเศษเพราะครบสามรอบ 36 ปีของการเกิดวัดพระธรรมกาย ภาพนี้เห็นจนชินตาเหมือนเมื่อวาน พาดูแถวโคมรอบมหาธรรมกายเจดีย์ ชุด A มีจำกัด 34 ชุด ชุด B 60 ชุด ชุด C 86 ชุด โคมเอกพิเศษสุดอยู่แถวหน้า เป็นโคมประธานจุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัย แต่ละชุดมีไม่มาก ติดต่อผู้ประสานงานได้ ภาพเป็นงานที่รีบทำเสร็จวันนี้ กลางช่วงมีบรรทัดเพี้ยนหลายบรรทัด

ยังไม่ยิ้มแปลว่าแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้าสวมรองเท้าแตะออกไปทำงาน อีกห้าวันถึงวันมาฆบูชา ให้รักษาใจให้บริสุทธิ์ผ่องใส ไม่หงุดหงิดฟุ้งซ่าน เพื่อเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ในวันจันทร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ วันมาฆบูชาเป็นวันที่พระพุทธเจ้าแสดงโอวาทปาติโมกข์แก่พระอรหันต์ 1250 รูป และปีนี้ตรงกับวาระวัดพระธรรมกายครบสามรอบ 36 ปี นับจากตั้งวัดเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2513

ดูแผนผังสภาธรรมกายสากลซ้ำอีกครั้งเพื่อนักเรียนใหม่ ในวันนั้นมีการรับโล่ของผู้ชนะเลิศการตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า ทั้งนักเรียนและนิสิตนักศึกษา มีที่นั่งพระ ที่สาธุชน พื้นที่ฉันภัตตาหาร ที่จุดมาฆประทีปเต็มลานธรรม แท่นโคมประธานเอกพิเศษสุดอยู่ตรงกลาง โคมประธานเอกพิเศษชุด A 34 ชุด ชุด B 60 ชุด และชุด C 86 ชุด รายละเอียดสอบถามผู้ประสานงาน แล้วดูภาพเพอร์สเปกทีฟ ที่นี่เป็นที่จุดมาฆประทีปที่ใหญ่ที่สุดในโลกแม้จะมีการจุดทั่วโลก ภาพที่เตรียมไว้ให้นักเรียนใหม่ดูว่าวันนั้นทำอะไรบ้างเตรียมมาไม่ทัน อาจได้ดูวันพรุ่งนี้ ช่วงกลางมีบรรทัดถอดเสียงเพี้ยนสั้น ๆ

ปีนี้เป็นปีแห่งความสว่าง ผู้เชี่ยวชาญด้านสถิติบอกผ่านผู้ประสานงานว่าปีนี้คือเลข 1-4-0 ครูไม่ใหญ่ห้ามเอาไปแทงหวย แทงผิดจะได้เลิกเล่น เขาตีความว่าสี่หมายถึงการเจรจาพูดคุย หนึ่งคือความสว่างคือดวงอาทิตย์ ศูนย์คือสิ่งลึกลับที่คนไปไม่ถึงนอกจากหยุดนิ่ง ครูไม่ใหญ่ว่าคงหมายถึงพระรัตนตรัย แปลว่าให้ไปชวนคนมาจุดมาฆประทีปเป็นพุทธบูชา เป็นปีที่แรงมาก ร้ายจะกลายเป็นดี จนจะรวย โรคจะหาย หน่ายจะรัก แต่ที่สำคัญคือเราจะได้บุญใหญ่

ในแต่ละปีมีผู้เข้าถึงความสว่างภายในในวันมาฆบูชามาก สมัยหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ ตอนเวียนเทียนท่านบอกให้มองท้องฟ้าจะเห็นพระพุทธเจ้าเสด็จลงมาด้วยตาเนื้อ แล้วชี้ชวนกันดู คนยุคนั้นเล่าให้ครูไม่ใหญ่ฟังว่าเห็นองค์พระใสเหมือนกระจก เหมือนแก้ว เหมือนเพชร องค์เล็กองค์ใหญ่ สมัยคุณยายอาจารย์ยังมีชีวิตก็เวียนเทียนที่มหาธรรมกายเจดีย์ มีคนเห็นท้องฟ้าเหมือนทะลุเป็นโพรงแล้วเห็นองค์พระเป็นแถว ตอนนี้คุณยายเป็นกายละเอียดแล้วคงทำได้ง่ายขึ้น ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าไม่เกี่ยวกับตัวท่าน แล้วเล่าว่าสมัยคุณยายนั่งที่โบสถ์ ครูไม่ใหญ่ถามคุณยายว่าเห็นอย่างไร คุณยายตอบง่าย ๆ ว่าท่านอยู่ตรงไหนก็ไปอาราธนาตรงนั้น ถ้าอยากเห็นต้องทำใจให้บริสุทธิ์ในห้าวันนี้ ช่วงกลางมีบรรทัดเสียงหัวเราะและถอดเสียงเพี้ยนราวครึ่งนาที

หลวงพ่อบอกว่าน่าจะให้เบน ฟรานซ์มาพูดที่สภาธรรมกายสากล เขาว่าจะศึกษาให้ลึกก่อนแล้วจะไป เห็นคนมากมายสวดมนต์นั่งสมาธิพร้อมกันผ่าน DMC แล้วรู้สึกดีมาก นึกไม่ถึงว่าจะมีสถานที่อย่างนี้ในโลก อยากให้โซโลมอนมีชาวพุทธเยอะแบบนั้น ครูไม่ใหญ่ว่านี่ยืนยันสิ่งที่คุณยายอาจารย์เคยบอกว่าต้องมารวมกันปฏิบัติธรรมอย่างเป็นระบบแล้วแพร่ภาพทางจานดาวธรรมให้คนทั่วโลกเกิดแรงบันดาลใจ แล้วบอกเบนให้คอยดูวันมาฆบูชาวันจันทร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ จะเห็นลานธรรมเต็มด้วยผู้มาจุดมาฆประทีป และให้ดูดวงในตัวต่อไปด้วยใจเป็นปกติ มีอะไรเปลี่ยนแปลงก็ส่งการบ้านมา

อีกสี่วันจะถึงวันมาฆบูชา วันจันทร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ ปีหนึ่งมีครั้งเดียว ให้รักษาใจให้บริสุทธิ์ผ่องใสรองรับบุญใหญ่ เดี๋ยวจะทบทวนความสำคัญของวันมาฆบูชา แต่ก่อนนั้นให้ดูสปอตวันมาฆบูชาก่อน

ครูไม่ใหญ่บอกข้อสอบล่วงหน้าว่าพรุ่งนี้จะถามนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาเรื่องอุดมการณ์ หลักการ วิธีการ และความสำคัญของวันมาฆบูชา เช่นพระอรหันต์ 1250 รูป แล้วชวนฟังอานิสงส์การจุดมาฆประทีปเป็นพุทธบูชา ท่อนที่พูดถึงรางวัลสำหรับคนที่ตอบได้ถอดเสียงไม่ชัด

ชาวพุทธเกาหลีเข้าวัดเพื่อสร้างบุญกุศลเป็นหลัก ไม่ว่าสุขหรือทุกข์ก็เข้าวัด ไม่ใช่เข้าวัดเมื่อมีทุกข์ แล้วเล่าถึงพระอาจารย์ชาวเกาหลีรูปหนึ่ง (ชื่อที่ถอดได้ใกล้สัทธโพโร ยังไม่ยืนยันการสะกด) อายุ 81 ปี อยู่วัดที่เมืองปูซานซึ่งเป็นวัดเถรวาทที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลี แม้พระมหายานชาวเกาหลีจะชวนให้นุ่งห่มแบบเกาหลีเพื่อได้ตำแหน่งและการสนับสนุน ท่านก็ไม่ยอมเปลี่ยนเพราะถือว่าผ้ากาสาวพัสตร์ได้รับประทานมาจากพระพุทธเจ้า ไม่หวังลาภสักการะ จึงได้รับการยอมรับจนพูดถึงพระเถรวาทในเกาหลีก็นึกถึงท่าน คณะจากวัดไปกราบท่าน ท่านอยากให้ร่วมมือกันทำงานพระศาสนา ประทับใจภาพพิธีที่วัดพระธรรมกายจึงจะบินมาร่วมงานมาฆบูชา และเคยมาวัดตอนมีอาคารไม่กี่หลัง

ครูไม่ใหญ่ชวนพูดถึงวันแห่งความรักที่แท้จริง คือวันจันทร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ วันมาฆบูชา เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะเริ่มขยายคำสอน ท่านเพียงนึกในใจว่าจะประทานโอวาทปาติโมกข์ พระอรหันต์เอหิภิกขุ 1250 รูปก็มาประชุมเองโดยไม่ต้องมีบัตรเชิญ ไม่ต้องมีจราจร มาด้วยอภิญญาแล้วนั่งได้ทันทีอย่างสง่างาม เพื่อรับฟังอุดมการณ์ หลักการ และวิธีการเผยแผ่ศาสนา มีบรรทัดถอดเสียงซ้ำเพี้ยนราวครึ่งนาที

ครูไม่ใหญ่ตั้งกติกาว่าใครไม่ตอบต้องสร้างเสาแก้วพันปีหนึ่งต้น ต้นละหนึ่งพัน ตอบผิดไม่เป็นไร แล้วให้นักเรียนตอบความสำคัญสี่อย่างของวันมาฆบูชา มีคนไม่ยอมตอบจึงโดนหนึ่งต้น ครูไม่ใหญ่ชวนว่าถ้าตอบ ต่อไปปากจะสวย ฟันเรียงสวย ลิ้นรับรสอร่อยแต่ไม่อ้วน เกิดดวงปัญญา เสียงดังกังวานไม่แหบ แล้วให้ไล่ตอบทีละข้อ ช่วงนี้บรรทัดถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษหลายจุด

ครูไม่ใหญ่ชวนคิดว่าการประชุมทั่วไปมักเลือกวันอาทิตย์ ไม่มีใครนัดประชุมวันขึ้นสิบห้าค่ำ ไม่มีความเชื่อใดมาประชุมกันเองโดยไม่นัด และผู้มาประชุมยังมีโลภ โกรธ หลง จึงประชุมแบบผู้มีกิเลส มาปรึกษาหารือกลายเป็นปรึกษาหาเรื่อง แต่การประชุมของพระอรหันต์สงบสง่างาม ทั้งหมดเป็นสัทธิวิหาริกที่พระพุทธองค์บวชให้ด้วยเอหิภิกขุอุปสัมปทา ซึ่งต้องเป็นผู้มีบุญที่ปรารถนามาก่อน จึงไม่ใช่เรื่องธรรมดา ปีนี้ตรงกับวันที่ 13 กุมภาพันธ์ แล้วชวนดูภาพของปีที่แล้ว

อีกวันแห่งความรักคือวันมาฆบูชา ถ้าไม่มีวันนี้เราจะไม่รู้คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และพระพุทธศาสนาจะไม่ขยายไปทั่วโลกสืบทอดสองพันกว่าปี เพราะเป็นวันประชุมใหญ่ที่วางอุดมการณ์ หลักการ และวิธีการ เป็นวันแห่งความรักมวลมนุษยชาติอย่างแท้จริง จากนั้นบอกข้อสอบไว้ก่อนว่าดูเทปจบจะถามคำถามใหญ่สี่ข้อ ใครไม่ตอบหรือตอบในใจต้องสร้างเสาแก้วหนึ่งต้นพันบาท เลยช่วงโปรโมชันแล้ว เพื่อสร้างมหารัตนวิหารคด ตอบผิดไม่เป็นไรแต่ต้องตอบ เพราะการตอบช่วยยกใจให้สูงและใส

นักเรียนตอบองค์สี่ของวันมาฆบูชาทีละข้อ ครูไม่ใหญ่ชมว่าเก่งทั้งเก่งและดี ให้ตอบซ้ำเป็นข้อ ๆ แล้วถือว่าสอบผ่านร้อยคะแนนเต็ม จากนั้นอธิบายว่าเป็นการประชุมของผู้หมดกิเลสล้วน ๆ ซึ่งไม่มีในโลกนอกจากยุคของพระพุทธเจ้าแต่ละพระองค์ บางยุคมาประชุมเป็นหมื่นเป็นแสนเป็นล้าน ยุคนี้ 1250 รูป มาพร้อมกันเป็นระเบียบโดยไม่ต้องนัด ไม่ต้องลงทะเบียน ชาวพุทธจึงมาสวดมนต์ นั่งสมาธิ ฟังธรรม และจุดมาฆประทีปเป็นพุทธบูชาเหมือนทุกปี

ถ้าใจใสไปสวรรค์ ใจหมองไปอบาย ใจใสได้ด้วยการสั่งสมบุญ ภาพบุญที่ทำจะปรากฏให้เห็นเองตอนใกล้ตาย คนรอบเตียงไม่ได้เห็นด้วย ใครจะสร้างแทนไม่ได้ วันมาฆบูชาจึงเป็นวันสร้างประวัติศาสตร์ชีวิตอันงดงาม ตั้งแต่เช้าให้ใจใสมีพระรัตนตรัยในตัว แม้ได้รับการต้อนรับไม่สมบูรณ์ก็อย่าขุ่นมัว เพราะเจ้าหน้าที่วัดมีจำกัดแต่ผู้มีบุญมาก ให้คิดว่าเราเป็นเจ้าของวัด ดูแลตัวเองได้ มีจำเป็นค่อยถามเจ้าหน้าที่ และช่วยเกื้อกูลกัน

ตอนจุดมาฆประทีปขอให้นั่งกระจายให้ครบทุกโคม เพราะกว่าจะประกอบเทียนใส่โคมเสียบด้ามตั้งได้ เจ้าหน้าที่เหนื่อยกันมาก ครูไม่ใหญ่ออกแบบให้โคมและคณะสงฆ์เรียงเป็นครึ่งวงกลม ทุกโคมจึงอยู่ในสายตาพระรัตนตรัย ไม่ต้องแย่งอยู่ด้านหน้า ปีที่ผ่านมาเห็นบางโคมมีคนเดียว บางโคมห้าหกคน คงกลัวหากันไม่เจอ ถ้าร่วมมือกันกระจายจะได้บุญของทุกโคม ภาพทั้งหมดถ่ายทอดผ่านจานดาวธรรมและอินเทอร์เน็ตไปทั่วโลกถึงขั้วโลกเหนือ ปีนี้ผู้มีบุญข้ามประเทศมาเอาบุญใหญ่ มีพระเถระพระมหาเถระจากต่างประเทศมาด้วย ประเทศที่เอ่ยถอดเสียงไม่ชัด

ครูไม่ใหญ่ว่าพระเถรีจุดหนึ่งได้ห้า ของเรามักจุดห้าได้หนึ่งเพราะไปกระจุกกัน ปีนี้ต้องกระจายกัน ปิดอบายไปสวรรค์ท่องเทวโลกยาวนานไม่ใช่เรื่องง่าย การจุดประทีปบูชาไม่เหมือนจุดตะเกียงหรือจุดไฟในเตาที่ใจผูกกับอาหาร แต่ผูกกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้บริสุทธิ์ ใจจึงถูกยกสูง พลังบุญมาจรดกลางกาย บันดาลสิ่งเหนือธรรมชาติ ท่านบรรลุนิพพานตอนเจ็ดขวบ เรายังหลับตาเห็นแสงไม่ค่อยแพรวพราว จึงให้เตรียมจุดที่ใจให้ใสสว่างก่อนสามวัน แล้วค่อยจุดที่มือ ส่งใจไปจรดพระพุทธเจ้าทุกพระองค์ ให้ถูกหลักวิชา

ครูไม่ใหญ่ทบทวนบุญที่นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาไปช่วยกันสร้างเมื่อวาน ทำใจใสตั้งแต่เช้าจนค่ำ จุดมาฆประทีปเป็นพุทธบูชาและถ่ายทอดผ่านจานดาวธรรมไปทั่วโลก ถือว่าพัฒนาขึ้นอีกระดับแต่ยังไม่สมบูรณ์ เพราะฝนตกหนักจนน้ำท่วมกรุงเทพฯ คนที่มาภายหลังจึงไม่ได้ยินคำแนะนำ ทบทวนลำดับงานตั้งแต่ใส่บาตรตอนเช้า สวดมนต์เจริญภาวนาภาคสาย ถวายสังฆทาน ฟังเรื่องราวของเพื่อนนักเรียน แสดงมุทิตาจิตแก่นักเรียนนิสิตนักศึกษาผู้ชนะการตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า ผู้มอบรางวัลว่าเป็นปีแรกที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมามอบรางวัลให้เด็ก ภาคค่ำทุกคนใจใสยิ้มสดชื่นเพราะรอคอยมาหนึ่งปี ปีนี้ตั้งใจสร้างบุญให้สมบูรณ์ขึ้น

ต่อจากบรรทัดคั่นช่วงพัก ครูไม่ใหญ่ว่าเราตั้งใจจะไม่คิดไม่พูดเรื่องที่ไม่เป็นบุญกุศล และกระจายกันไปนั่งตามโคมจนไม่มีโคมใดว่าง ครูไม่ใหญ่ไปดูจากในรถแล้วเห็นเต็มทุกโคม แต่มีคนมาภายหลังที่ยังพูดคุยเรื่องไม่เป็นธรรมะ ซึ่งมีน้อยมาก งานนี้ปีหนึ่งมีครั้งเดียว ไม่มีโอกาสซ้อม จึงบอกไว้ว่าต้องอยู่รอส่งคณะสงฆ์กลับก่อน และอยู่ชื่นชมบุญ เพราะจุดประทีปไม่เหมือนจุดฟืนที่จุดเสร็จแล้วกลับได้ ต้องระลึกถึงพระรัตนตรัย นึกถึงบุญ และจำดวงประทีปไว้สักดวงหนึ่งเพื่อน้อมไว้กลางกายเป็นจุดเชื่อมใจไปถึงพระรัตนตรัยในตัว บางส่วนออกไปก่อน คงเป็นผู้ที่มาภายหลังไม่ได้ยินคำแนะนำ

ผู้ประกาศหญิงเกริ่นว่าวันมาฆบูชาเป็นวันจาตุรงคสันนิบาตและวันที่พระพุทธเจ้าประกาศอุดมการณ์ หลักการ และวิธีการเผยแผ่พระพุทธศาสนา แล้วพาชมบรรยากาศงานวันมาฆบูชา 13 กุมภาพันธ์ 2549 เช้า 6.30 น. ตักบาตรพระภิกษุสงฆ์นับพันรูป กัลยาณมิตรกล่าวเปิดงาน สาธุชนทั้งในและต่างประเทศใส่บาตร ภาคสายพระราชภาวนาวิสุทธิ์นำนั่งสมาธิ พิธีมอบโล่รางวัลผู้ชนะการตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้าครั้งที่ 24 ภาคค่ำ 18.00 น. พระราชภาวนาวิสุทธิ์จุดไฟชนวน นำนั่งสมาธิ ผู้แทนอุบาสกอุบาสิกาจุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัย กล่าวคำบูชามาฆฤกษ์ จุดประทีปเทียนชัยส่งต่อพระภาวนาวิริยคุณเวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์ ครอบครัวประธานในพิธีจุดประทีปโคมเอก ทะเลโคมประกาศแก่นแท้คือโอวาทปาติโมกข์ ชื่อผู้กล่าวเปิดงานและครอบครัวประธานถอดเสียงเพี้ยนยังไม่ยืนยันการสะกด

ในข่าว ผู้ให้สัมภาษณ์ชายว่างานมาฆประทีปจัดเวียนเทียนครั้งเดียวในแต่ละปี รูปแบบพิธีศักดิ์สิทธิ์ยกใจผู้มาร่วมงาน คืนนี้หลวงพ่อให้โอวาทว่าต้องเตรียมพร้อมเพราะปีหน้าจะจัดงานใหญ่วันมาฆบูชา เชิญพุทธบริษัทจากทั่วโลกนับล้านคนทุกชาติทุกภาษา ต้องเป็นเจ้าภาพที่ดี เตรียมทั้งงานก่อสร้างและการต้อนรับ ชวนกันช่วยสานฝันของหลวงพ่อ ผู้ให้สัมภาษณ์อีกคนว่าถ้าวิธีการเหล่านี้แพร่หลายสู่คนไทยจะเป็นพลังชาวพุทธร่วมสร้างความดีให้ประเทศไทย อีกหนึ่งปีต้องมาพบกันที่นี่ บางบรรทัดถอดเสียงเพี้ยน ต่อด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักที่ถอดซ้ำ

ครูไม่ใหญ่ว่าเวลาหมดเร็ว ต้องเลือกระหว่างเรื่องพญาโปริสาทกับโซโลมอน แล้วเลือกโซโลมอน มีบรรทัดเดียวยาวราวสองนาทีว่าเป็นสัญญาณเข้าสู่รายการหมู่เกาะโซโลมอน อดีตมนุษย์กินคน จากนั้นเล่าว่าเมื่อคืนภาพงานมาฆบูชาที่วัดพระธรรมกายถูกเผยแพร่ไปทั่วโลกทางจอ DMC ทั้งมนุษย์กินข้าวและอดีตมนุษย์กินคนได้ร่วมกิจกรรม ภาพที่สวยงามที่สุดในโลกไม่ใช่เพชรใหญ่เท่าภูเขา ทับทิม ภูเขา ทะเล หรือดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ แต่คือคนดีจำนวนมากมารวมกันทำความดีอย่างสงบ เงียบ งดงาม มีระบบระเบียบ

คุณเปเล่ ดวงตะวันแห่งโซโลมอน แจ้งชาวโซโลมอนว่าคืนนี้จะได้เห็นหลวงพ่อ พวกเขามาทันทีโดยไม่กินอาหาร ทั้งที่กินวันละมื้อ อดอาหารแต่อิ่มใจ มาดูโดยยังไม่รู้ว่าเป็นวันอะไร ครูไม่ใหญ่ว่าคนไทยก็ยังไม่รู้ว่าเมื่อวานเป็นวันอะไร เพราะกระแสวาเลนไทน์กลบมาฆบูชาไปหมด ชาวพุทธต้องตื่นตัวทำความกระจ่างว่าวันมาฆบูชาเป็นวันสำคัญ ชาวโซโลมอนอุทานว่าสวยจัง ชาวพุทธมารวมกันมากขนาดนี้เลยหรือ เวลามีการกราบก็กราบตาม ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายที่อดีตมนุษย์กินคนจะก้มกราบจรดพื้น เพราะรู้ว่าพระพุทธเจ้าเป็นผู้ให้แสงสว่างแก่มวลมนุษยชาติ อยากมาร่วมงานแบบนี้ แล้วนั่งดูจนเที่ยงคืน บางคนนั่งสมาธิต่อ

วันนี้มีชาวโซโลมอนมาขอดูภาพงานมาฆบูชาอีกสิบแปดคน ทุกคนตะลึงแย่งกันถามว่านี่คืออะไร เบน ฟรานซ์ ชาวโซโลมอนคนแรกที่ปรารถนาเป็นชาวพุทธ อธิบายว่าเป็นงานบูชาพระพุทธเจ้า คนทั่วโลกมานั่งสมาธิและจุดโคมร่วมกันแสดงถึงใจที่เป็นหนึ่งเดียว เบนบอกว่ามีความสุขมาก อยากมีส่วนร่วมไปทำทุกอย่างเหมือนพวกเขา ภูมิใจที่มีคนนั่งสมาธิรอบเจดีย์ใหญ่ ภูมิใจในหลวงพ่อสุด ๆ และอยากให้โซโลมอนเป็นอย่างเมืองไทยให้ได้สักวัน ครูไม่ใหญ่ว่าถูกต้อง ให้เริ่มที่เบน ฟรานซ์ กับเพื่อน ๆ ขยายจากศูนย์กลางกายตนเองไปสู่คนที่รักที่อยู่ใกล้

บอกว่าเวลาผ่านไปเร็ว วันมาฆบูชาเหมือนแป๊บเดียว วันนั้นมีพิธีพิเศษภาคบ่ายคือพิธีมอบโล่พระราชทานและโล่เกียรติยศแก่ผู้สอบตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้าครั้งที่ 24 ปีนี้มีผู้สอบสี่ล้านเศษ ตั้งใจว่าปีหน้า 2550 ควรเป็นปีพิเศษเพราะในหลวงจะทรงพระชนมายุครบ 80 พรรษา อยากให้เยาวชนสอบ 10-15 ล้านคนและครูก็มาสอบด้วย เพื่อถวายให้พระองค์ปีติเพราะพระราชทานโล่มาทุกปีรวม 24 ครั้งแล้ว ถือว่าเป็นแห่งแรกของโลก ประเทศอื่นที่มีประชากรมากกว่าก็ยังทำไม่ได้ ชวนให้ปีหน้าทำให้อัศจรรย์ แล้วเข้าเทปทบทวนบุญพิธีนั้น

พี่น้องมุสลิมไม่แตะสุราเลย มัสยิดถือเป็นที่ประทับของพระผู้เป็นเจ้า เข้าไปต้องสำรวม คิด พูด ทำแต่สิ่งไม่ทำให้ใจเศร้าหมอง ห้ามนำน้ำเมาเข้าทั้งมัสยิดและบ้าน ครูไม่ใหญ่เห็นด้วยและว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็สอนให้เคารพศาสนสถานมาสองพันกว่าปี สมัยก่อนเข้าวัดต้องถอดรองเท้า ลดร่ม ไม่คุยเรื่องทางโลก วันมาฆบูชาที่ผ่านมาได้เตือนไว้แต่ผู้มาทีหลังไม่ได้ยินจึงคุยเรื่องทางโลกกัน ปีหน้าให้ทำให้ดีขึ้น และเวลาชวนคนใหม่มาต้องแนะนำว่าวัดคือที่ที่พระรัตนตรัยประดิษฐาน

สกู๊ปพิเศษรายงานพิธีจุดมาฆประทีปครั้งแรกในโอมาน วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2549 พระภิกษุจากวัดพระธรรมกายชื่อที่ถอดได้ว่าพระนิโคลัส ฐานิสฺสโร เดินทางไปถึงกรุงมัสกัตเป็นครั้งแรก (ชื่อสถานที่จัดงานถอดเสียงไม่ชัด) บรรยายว่าเป็นก้าวแรกของพระภิกษุบนคาบสมุทรอาหรับ ชาวพุทธที่นั่นตั้งแถวต้อนรับและนำผ้าชุบน้ำสะอาดมาเช็ดเท้าพระอาจารย์ พระอาจารย์แสดงธรรมเรื่องความสำคัญของวันมาฆบูชาและโอวาทปาติโมกข์ ประกอบพิธีจุดโคมประทีปเวียนประทักษิณรอบพระเจดีย์ แล้วนำนั่งสมาธิ มีช่วงสัมภาษณ์ผู้ร่วมงานที่บอกว่าดูรายการ DMC ทุกวันและอยากให้มีรายการภาษาอังกฤษเพราะไม่เข้าใจภาษาไทย ปิดท้ายว่าสันติสุขภายในจะนำมาซึ่งสันติภาพของโลก ช่วงกลางมีบรรทัดคั่นที่ถอดเสียงไม่ได้ราวหนึ่งนาที

ครูไม่ใหญ่ชวนทบทวนสกู๊ปพิเศษอีกครั้ง ผู้รายงานจากโอมานเล่าว่ามาฆบูชาที่ผ่านมามีพระจากวัดพระธรรมกายไปจัดงานเป็นครั้งแรกของโอมาน ผู้ร่วมงานมีทั้งชาวไทย ศรีลังกา โอมาน และชาติอื่น แม้ต่างภาษาต่างความเชื่อก็เปิดใจ เพื่อนต่างศาสนิกบางคนได้ถวายภัตตาหารพระเป็นครั้งแรก ชาวไทยคนหนึ่งเล่าว่านั่งสมาธิแล้วใจโปร่งจนอยากบวช DMC ทำให้คนไกลบ้านโชคดีได้ฟังธรรม ตอนอยู่ฮ่องกงเคยเป็นประธานเทเหล้าเผาบุหรี่ และอยากชวนคนไทยมาทำบุญช่วงสงกรานต์ ผู้ประสานงานชาวศรีลังกา (ชื่อถอดเสียงไม่ชัด) ชวนชาวศรีลังกามาร่วมงาน คาดไว้ห้าสิบถึงเจ็ดสิบห้าคนแต่มาถึงสองร้อยคน ชอบการจุดเทียนเพราะรู้สึกมีพลังและใจไปทางเดียวกัน