ep080 ผังเวลา 51 ช่วง
หมู่เกาะโซโลมอน (116) จานดาวธรรม (110) เสาแก้วพันปี (104) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (80) พญาโปริสาท (62) ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ (54) สุตโสม (48) 266 วัดสี่จังหวัดภาคใต้ (45) นิวนิวส์ (42) มาฆบูชา 2549 (40) จดหมายเด็ก (38) พุทธศาสนาในเกาหลี (29) ความตระหนี่ (28) สอบบาลีสนามหลวง 2549 (24) 238 วัด (18) ถวายโคมมาฆประทีป (17) ภาษาบาลี (17) ถวายสังฆทาน (13) เกาหลี (13) รักษาสัจจะ (12) ชาวพุทธในทะเบียนบ้าน (11) คุณแซม (10) ชาวไทยในเกาหลี (10) ทำร้ายพระสงฆ์ (10) สตารหคาถา (10) ทักษิณ ชินวัตร (9) พระอนุรุทธะ (7) อดีตมนุษย์กินคน (7) กำลังใจพระภาคใต้ (5) ความสุขที่แท้จริง (4) นันทพราหมณ์ (4) สื่อลามก (4) ศีลสิบข้อของพุทธมามกะ (3) อารีรัง (3) แสดงตนเป็นพุทธมามกะ (3) จี้ธูปพุทธมามกะ (2) ตักบาตรครั้งแรกในเกาหลี (2) ประโยค 10 หยุดนิ่ง (2) รักสงบไม่ใช่ดูดาย (2) ลูกประคำ (2) สถาปนาวัดไทยในเกาหลี (2) โรคน้อยใจ (2) ไม่ประจานพุทธบริษัทสี่ (2) ชุดขาวล้วนวันมาฆบูชา (1) ดวงตาแทงตลอด (1) ปิดเว็บไซต์ลามก (1) ละกิเลส (1) วัดสระเกศ (1) วัดสามพระยา (1) อนุปวาโท อนุปฆาโต (1) เผยแผ่ด้วยเหตุผล (1) ไฟราคะ โทสะ โมหะ (1)
เปิดรายการด้วยคาถาสำเร็จ คำขวัญว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ท่องเนื้อนาบุญสี่แห่ง คือมหาธรรมกายเจดีย์ พระมหาจุฬามณี พระในบ้าน และพระในตัว แล้วปิดด้วยคำขวัญว่าเมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม นึกถึงบุญก่อนนอน หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ รวมใจกับองค์พระหนึ่งนาทีหลังตื่น ทำความรู้สึกว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ หยุดใจทุกชั่วโมง นึกถึงองค์พระในทุกกิจกรรม และสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
ยิ้มกันไปทั่วโลก วันนี้เป็นวันที่ 107 นับจากวันออกพรรษา และผ่านปีใหม่มา 32 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำไม พระนิพพานอยู่ที่ไหน เริ่มที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ใครทำไม่ได้คือคนที่ไม่ได้ทำ นักเรียนใหม่ต้องศึกษาไว้เพื่อดำเนินชีวิตไม่ผิดพลาด เพราะอบาย ทุคติ วินิบาต นรก รองรับอยู่
เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องดี ๆ มากจนกลัวเวลาไม่พอ มีกรณีศึกษาที่ช่วยให้เข้าใจกฎแห่งกรรม เรื่องต้อหินหายได้ด้วยคุณยาย เรื่องจากแดนอารีรัง เกาหลี ตะวันออกไม่ห่างไกลตอนที่สอง ข่าวนิวนิวส์พิธีถวายสังฆทานแด่คณะสงฆ์ 266 วัดสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ครั้งที่ 8 ประจำเดือนมกราคม และสุดยอดภาษา แต่ก่อนจะถึงตรงนั้นให้แต่งเนื้อแต่งตัวกันให้เรียบร้อยก่อน (ท้ายรายการราว 8470 วินาทีครูไม่ใหญ่บอกว่าเวลาไม่พอ ขอเลื่อนกรณีศึกษาไปวันพรุ่งนี้ ตอนนี้จึงไม่มีกรณีศึกษา)
ช่วงคั่นหลังประกาศให้แต่งเนื้อแต่งตัวก่อนเข้าเรื่อง ราว 404-501 วินาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง ต่อด้วยบรรทัด jingle ที่ Whisper ถอดซ้ำจนถึงราว 692 วินาที ไม่มีเนื้อหาให้คัด
ครูไม่ใหญ่ชวนดูสปอตสาวน้อยที่ต้องไปเต้นบนเวทีเพื่อบอกให้มาสร้างเสาแก้วพันปี 1,300 ต้น ต้นละ 100 บาทในช่วงโปรโมชั่น เธอขึ้นจากน้ำ ฉวยกระเป๋า วิ่งผ่านป่าไปโรงละคร ผู้กำกับนับคนแล้วขาดไปหนึ่ง แต่เธอไม่กังวลเพราะตั้งใจว่าภารกิจนี้ต้องสำเร็จ และมาทันพอดีตรงช่องว่างกลางเวที ครูไม่ใหญ่ชวนให้กำลังใจเธอแล้วเปิดดูอีกรอบ ช่วงราว 755-850 วินาทีถอดเสียงไม่ได้ความ
หลังครูไม่ใหญ่บอกว่าจะดูอีกที เป็นช่วงเปิดสปอตสาวน้อยรีบไปเต้นบนเวทีชวนสร้างเสาแก้วพันปีซ้ำ ราว 939-1052 วินาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง
ครูไม่ใหญ่ว่าทุกภารกิจสำเร็จได้ด้วยความสุข ไม่ต้องลุ้น ไม่ต้องเร่ง ไม่เครียด เมื่อพื้นใจมีความสุข ภารกิจก็สำเร็จ ตอนนี้เด็ก ๆ ช่วยกันสร้างโลกแล้ว โดยเฉพาะเรื่องสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ที่ผู้ใหญ่ยังไม่มีอารมณ์ร่วมจะช่วยดูแลพระพุทธศาสนา จากสามจังหวัดเป็นสี่จังหวัด จาก 238 วัดเป็น 266 วัด มีจดหมายส่งมาเป็นตั้ง ครูพิเศษทยอยอ่านเพิ่งถึงเดือนกันยายน 2548 วันนี้มีอีกสามฉบับ
เพลงตัวเล็ก ๆ อย่างเราก็ช่วยได้ ชวนเด็กเริ่มจากสิ่งใกล้ตัว สร้างสิ่งแวดล้อมที่ดีด้วยน้ำใจ ขอให้เริ่มที่เรา ทุกคนช่วยกันดูแลรักโลกของเรา
จดหมายลงวันที่ 6 กันยายน 2548 ช่วงที่ยังเป็น 238 วัดสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ เด็กชายอายุ 12 ปีกับคุณยายซึ่งเป็นนักเรียนใหม่ เขียนว่าพระเณรถูกทำร้ายทุกวัน สถานที่เรียนของเด็กถูกเผาทิ้ง ถามว่าเขาทำไปทำไม เผาแล้วได้อะไรนอกจากขี้เถ้ากับความสะใจ อยากให้คนเหล่านั้นสำนึกในความดี ขอร่วมบุญวัดละสิบบาท และอธิษฐานให้สามจังหวัดชายแดนภาคใต้สงบสุข ครูไม่ใหญ่ชมลายมือและดูรูปถ่ายที่แนบมา ชื่อเด็กและจังหวัดถอดเสียงไม่ชัด
พี่สาวชื่อน้องเจนกับน้องสาวชื่อน้องพรขอร่วมบุญคนละวัดละหนึ่งบาทให้ 238 วัดภาคใต้ เพราะแม่บอกว่าพระภาคใต้ลำบาก ออกบิณฑบาตไม่ได้ ไม่อยากให้พระอดข้าว ถามว่าทำไมเขาต้องรังแกพระ ไม่กลัวบาปหรือ ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นคำถามที่ผู้รังแกพระต้องตอบ ท้ายจดหมายเล่าว่ายายอยากเขียนมากกว่านี้แต่ไม่ได้เรียนหนังสือ ครูไม่ใหญ่ว่าขาดบุญทุนการศึกษา ต้องเสริมปัญญาบารมี แล้วชมลายมือที่เน้นคำว่าเขาไม่กลัวบาปหรือ หลังจากนั้นบรรทัด jingle ซ้ำถึงราว 1744 วินาที
จดหมายร่วมบุญเป็นเงิน 1,249 บาท 50 สตางค์ ขอให้หลวงพ่อและพระทั่วโลกเป็นกำลังสำคัญของพระพุทธศาสนา ให้ทุกครอบครัวในโลกมีความสุข เก่งและดีตลอดไป ผู้เขียนเป็นเด็กที่ชื่อลงท้ายว่าไกร ครูไม่ใหญ่เล่นคำว่าเป็นผู้มีวิสัยทัศน์กว้างไกล ใช้ทรัพย์อย่างมีประสิทธิภาพ ต่อไปจะเจริญเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ ชื่อเต็มถอดเสียงไม่ชัด
รายงานข่าวนิวนิวส์ พุทธศาสนิกชนสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ร่วมพิธีถวายสังฆทานแด่คณะสงฆ์ 266 วัดครั้งที่ 8 พร้อมทำบุญอุทิศส่วนกุศลแก่ผู้วายชนในเหตุการณ์ความไม่สงบ ที่ลานศิลปวัฒนธรรม จังหวัดปัตตานี ข้าราชการ ตำรวจ ทหาร ร่วมตักบาตรข้าวสารอาหารแห้ง มีเสวนาธรรมโดยเจ้าคณะอำเภอ ผู้อำนวยการโครงการทักษิณพัฒนา และรองผู้ว่าราชการจังหวัดปัตตานี พิธีบังสุกุลมีรองเจ้าคณะจังหวัดยะลาเป็นประธาน และพิธีถวายสังฆทานมีผู้แทนพระราชภาวนาวิสุทธิ์ ผู้แทนสมาคมรักความดีปัตตานี ประธานสหพันธ์รวมใจไทยทั้งชาติ อดีตประธานสภาอุตสาหกรรม และ ดร.ประกอบ จิรกิติ ผู้แทนกัลยาณมิตรทั่วโลก นำกล่าวคำถวายและอธิษฐานจิต ชื่อและสมณศักดิ์หลายรายถอดเสียงไม่ชัด
สัมภาษณ์ผู้แทนคณะสงฆ์สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ว่าพิธีนี้ทำให้มีกำลังใจดำรงและเผยแผ่พระพุทธศาสนาคู่แผ่นดินภาคใต้ เป็นนิมิตดีที่ชวนชาวพุทธทั่วโลกบำเพ็ญมหากุศล ขออนุโมทนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ และผู้แทนภาครัฐที่มาร่วมเป็นครั้งที่สองจากที่จัดมาแปดครั้ง ว่าปลื้มใจที่วัดเห็นใจคนสามจังหวัดที่อยู่อย่างทุกข์ร้อน ก่อนผู้ประกาศปิดข่าว
ครูไม่ใหญ่ยกประโยคที่พระพุทธเจ้าทรงเน้นไว้ อนุปวาโท ไม่ไปว่าร้ายโจมตีเขา อนุปฆาโต ไม่ไปฆ่า การเผยแผ่ศาสนาไม่บังคับว่าไม่นับถือแล้วต้องตาย และไม่ซื้อศาสนิกด้วยเงิน ภาษาชาวบ้านคือถ้าต้องฆ่าต้องซื้อแปลว่าหมดฝีมือ ผู้มีฝีมือจะพูดด้วยปัญญา เหตุผล ความรักและความปรารถนาดี คำสอนมาจากผู้หมดกิเลสแล้ว ผู้มีบุญที่ไตร่ตรองด้วยสติปัญญาก็จะเกิดกุศลศรัทธาหันมาศึกษาเอง ครูไม่ใหญ่พูดภาษาง่าย ๆ เพราะนี่คือโรงเรียนอนุบาล
สมมุติว่าศาสนาใดครองโลกร้อยเปอร์เซ็นต์ คนก็ยังทะเลาะ เบียดเบียน ฆ่ากันอยู่เพราะยังมีกิเลส ถ้าไม่เน้นให้ละกิเลส ดีที่สุดคือศึกษาความรู้สากลคือคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อย่าปิดตาตัวเอง ศึกษาแล้วไม่เอาก็ไม่เป็นไร แต่ไปทำร้ายผู้สอนโดยไม่รู้จักพระเณรเลย เผากุฏิ ไม่ให้บิณฑบาต ไม่ถูกหลัก แม้พญาโปริสาทจะฆ่าจะกินยังต้องซักถามพูดคุย เราเป็นพี่น้องคนไทยด้วยกัน แม้ความเชื่อและวัฒนธรรมต่างกันก็รักกันไว้เถอะ
ช่วงพัก ราว 2660-2946 วินาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียงเลย มีเพียงบรรทัด jingle ว่ากลับมาแล้วที่ราว 2811 วินาที ไม่มีเนื้อหาให้คัด
ครูไม่ใหญ่อ่านข่าวหนังสือพิมพ์มติชนวันที่ 31 มกราคม 2549 ว่าดีเดย์ 1 กุมภาพันธ์ ใช้กฎหมายอาญาจัดการเว็บลามก กวาดสื่อสีคล้ำออกไป เพราะสิ่งที่ผ่านตาหูจมูกลิ้นกายมีผลกับความใสความหมองของใจ ทำให้คิดพูดทำไม่ดีจนเป็นปัญหาสังคม ในข่าวกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารจะเอาผิดเจ้าของเว็บไซต์ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 287 ให้ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตปิดเว็บภายในสามวัน ไม่เช่นนั้นยึดเครื่องเซิร์ฟเวอร์ ประสานไปรษณีย์ไทยตรวจสอบตู้ ปณ. ที่ใช้ซื้อขายสื่อลามก นายกรัฐมนตรีมีนโยบายให้ปราบปรามโดยเร็ว และมีโครงการสะสมคะแนนแลกรางวัลให้ผู้แจ้งเบาะแส ชื่อผู้ให้ข่าวถอดเสียงไม่ชัด
ครูไม่ใหญ่ว่าไม่ค่อยเห็นผู้นำประเทศที่ลงมาคุยกับเยาวชนเหมือนคุยกับลูกหลาน เห็นแล้วอบอุ่นใจ ขออนุโมทนาพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ที่มีนโยบายเร่งปราบปรามสื่อลามก เพราะใจคนมีเชื้อกิเลสอยู่แล้ว ยิ่งกระตุ้นก็ยิ่งเร่งให้รักกันเร็วก่อนเวลาที่ควรและก่อนมีความพร้อม ถ้ามีร้อยคะแนนก็ให้ร้อยคะแนนเต็ม
ครูไม่ใหญ่แจ้งข่าวดีว่ามีพิธีถวายโคมมาฆประทีปเพื่อใช้ในงานวันมาฆบูชา วันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา 11.45 น. ครูไม่ใหญ่ปลื้มและขอถวายด้วย เพราะชาตินี้ดวงตาไม่ดีต้องใส่แว่น ชาติต่อไปไม่อยากให้แว่นมีโอกาสมาสวม อยากมีดวงปัญญา วรรณะผิวพรรณผ่องใส ไม่ต้องกลัวแสงยูวีหรืออนุมูลอิสระ เพราะประทีปให้ความสว่าง ถวายเป็นกองทุนแล้วขอแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกคน จำนวนกองทุนฟังไม่ชัด
สปอตว่าการถวายดวงประทีปเป็นพุทธบูชาเป็นบุญพิเศษที่พระพุทธเจ้าและพระอรหันต์ในอดีตเคยทำ ผู้ถวายด้วยจิตเลื่อมใสจะไม่ไปทุคติ ภาพทะเลเปลวประทีปนับแสนดวงเต็มลานมหาธรรมกายเจดีย์ในคืนวันเพ็ญเดือนสาม เชิญเป็นเจ้าของบุญถวายโคมมาฆประทีปวันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ เวลา 11.45 น. ที่หอฉันคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง พร้อมเบอร์โทรติดต่อ
อีก 12 วันจะได้ฟังเพลงนี้กันแล้ว ครูไม่ใหญ่อยากได้ดวงตาสวยที่มองแทงตลอด ไม่มีอะไรกำบัง ใครมานั่งตรงหน้าก็บอกได้เลยว่าตอนนี้ใจห่างจากศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดเท่ากับกระดาษกี่แผ่นหรือกี่มิลลิเมตร เหมือนพระอนุรุทธะที่มองสัตว์โลกเวียนว่ายตายเกิดทั้งวันทั้งคืนและไม่นอนหลังบรรลุอรหันต์ เห็นว่าทำไมไปเกิดเป็นเทวดาหรือตกนรก และเห็นการเข้าสมาบัติของพระพุทธเจ้า ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักถึงราว 3692 วินาที
ชวนมาร่วมบุญวันมาฆบูชาที่เห็นภาพทะเลแห่งประทีปได้ยาก บูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า วันนั้นอยากให้ใส่ชุดขาวล้วน ไม่ติดสัญลักษณ์ใดที่เสื้อ เข็มจักรแก้วเก็บไว้ก่อน มาด้วยใจผ่องใส นึกถึงการสร้างบารมีแล้วปลื้ม เพราะบุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จ ทำให้มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ จนถึงมรรคผลนิพพาน บุญเป็นบุญญาธาตุอยู่ในดวงบุญกลางกาย ต้นช่วงถอดเสียงเพี้ยนบางส่วน
ช่วงนี้ยังสอบบาลีกันอยู่ วันนี้เป็นวันสุดท้ายของประโยค 6 และ 7 พรุ่งนี้เริ่มประโยค 8-9 ครูไม่ใหญ่ถามว่าถ้าพระเณรวัดพระธรรมกายสอบไม่ได้มีปัญหาตรงไหน ให้มาพบเป็นการส่วนตัว แล้วชวนดูรายการสุดยอดภาษาว่ายากง่ายอย่างไร
รายงานสุดยอดภาษา ผู้เข้าสอบทุกรูปเตรียมอาวุธคือวิชาความรู้ที่ศึกษามาทั้งปี วันที่ 31 มกราคม 2549 เป็นวันแรกของการสอบเปรียญธรรมประโยค 6 และ 7 ในกรุงเทพมหานคร พระที่สอบบอกว่ายากพอสมควร ข้อสอบบาลีเป็นอัตนัยทั้งหมด และตรวจแบบหาคำผิดจนตก ไม่ใช่เก็บคะแนนให้ผ่านแบบทางโลก ประโยค 6 ส่วนกลางสอบที่วัดเบญจมบพิตรและวัดปากน้ำภาษีเจริญ ส่วนภูมิภาคสอบที่วัดพระเชตุพนและวัดสระเกศ รวมผู้สอบประโยค 6 ทั้งสิ้น 894 รูป
ผู้แทนสำนักวัดสระเกศเล่าว่าสำนักรับดำเนินการสนามสอบประโยค 6 ส่วนภูมิภาคมายาวนาน สมเด็จพระพุฒาจารย์เป็นประธานเปิดสอบและให้โอวาททุกปี นำพระเณรถวายพระราชกุศล แจกบัตรประจำโต๊ะ ผู้สอบต้องแสดงหนังสือสุทธิยืนยันว่าเป็นองค์เดียวกับหมายเลขสอบ ห้องละกรรมการสามรูป สำนักจัดกระดาษคำตอบถวายให้ นำปากกามาอย่างเดียวก็สอบได้ และมีน้ำปานะสูตรโบราณที่พระผู้สอบเล่าลือกันทุกรุ่น
โอวาทว่าภาษาบาลีเป็นเครื่องมือเปิดเข้าสู่พระไตรปิฎกซึ่งเป็นคัมภีร์หลักของพระพุทธศาสนา ให้ตั้งใจศึกษาไม่ใช่เพื่อตัวเองอย่างเดียวแต่เพื่อจิตใจที่มีคุณธรรมสูงขึ้น และภูมิใจที่ได้โอกาสนี้ ทั้งสองชั้นสอบสองวัน วันที่ 31 มกราคมแปลไทยเป็นมคธ วันที่ 1 กุมภาพันธ์แปลมคธเป็นไทย ผู้เข้าสอบจากวัดพระธรรมกายประโยค 6 จำนวน 24 รูป ประโยค 7 จำนวน 30 รูป ส่วนประโยค 8 และ 9 สอบวันที่ 2-4 กุมภาพันธ์ 2549 ที่วัดสามพระยา ปีนี้มีผู้สอบมากกว่าทุกปี รายการจะไปเก็บภาพมาฝาก
เพลงให้กำลังใจพระเณรนักเรียนบาลีว่าเป็นพันปียังไม่มีใครสอบยกชั้นพระบาลีได้ เราจะทำฝันให้เป็นจริง ไม่ท้อแท้ ทำใจไม่กังวล อุทิศตนศึกษาพระศาสนาให้แตกฉานคำสอนพระศาสดาเป็นแสงทองส่องทางชีวิต เรียนด้วยความสุขสนุกสนาน พร้อมใจยกชั้นเรียนในปีนี้ สร้างประวัติศาสตร์สอบพระบาลี
ครูไม่ใหญ่ชวนคิดว่าระหว่างสอบ สิ่งที่ไหลผ่านใจคือกระแสธารแห่งธรรมและบุญตลอดเวลา เพราะต้องนึกถึงพุทธพจน์ ไม่มีข้อสอบของสถาบันไหนในโลกที่ผ่านใจแล้วเกิดกุศลจิตนอกจากคำสอนของพระพุทธเจ้า นักเรียนบาลีบางทีไม่รู้ตัวว่าอยู่ในทะเลบุญ ทุกอักขระแทนคำสอนที่เกิดจากการหยุดนิ่ง ขจัดมลทินในใจให้สว่างมีปีติสุข สอบประโยค 9 ต้องไปสนามหลวง ส่วนประโยค 10 มาเรียนหยุดเรียนนิ่งกับครูไม่ใหญ่
ให้ช่วยพระอาจารย์ด้วยการทำข้อสอบให้สมบูรณ์ ผู้ตรวจจะยิ้มปลื้มว่าพระพุทธศาสนามีผู้พิทักษ์รักษาและเป็นแสงสว่างแก่คนรุ่นหลังแล้ว ได้นอนตายตาหลับ ต้องทำความปรารถนาของท่านให้สำเร็จ สอบไม่ได้มีปัญหาอะไรให้มาพบครูไม่ใหญ่เป็นการส่วนตัว ภาษาบาลีสมบูรณ์แล้วเป็นสัจธรรมคงที่เหมือนท้องฟ้า ไม่เหมือนความรู้ทางโลกที่เหมือนก้อนเมฆ ทฤษฎีปีนี้ถูกปีหน้าผิด แต่คำสอนนี้ถูกมาสองพันกว่าปี ผู้ได้เรียนต้องปีติภาคภูมิใจ
ครูไม่ใหญ่บ่นว่าเรื่องมาเยอะเป็นกระตั้กจนเลือกไม่ถูก แล้วเกริ่นถึงดินแดนมนุษย์กินคนที่ตอนนี้ลงมือปฏิบัติธรรมและได้ผลดีกว่ามนุษย์กินข้าว แต่ก่อนจะไปถึงให้มาพบดวงตะวันกันก่อน
หลังครูไม่ใหญ่ชวนมาพบดวงตะวันกันก่อน ราว 5017-5123 วินาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง ครูไม่ใหญ่เล่าภาพต่อจากนั้นว่าหญิงนั่งริมทะเลตามหาตะวันที่ตกน้ำแล้วพบตะวันกลางกาย จึงน่าจะเป็นมิวสิกวิดีโอเพลงตะวันออกกลางกายที่เปิดในตอนก่อน ๆ
ครูไม่ใหญ่เล่าภาพหญิงนั่งริมทะเลตามหาตะวันที่จมหายไป แล้วหลับตาปิดตาเปิดใจพบตะวันสว่างอยู่กลางท้องตัวเอง แล้วโยงถึงชาวโซโลมอนอดีตมนุษย์กินคนที่ฟังเมื่อวาน คุณแซมบอกว่าแสวงหาบางอย่างที่จะเชื่อมกับความสุขมาตลอดชีวิต เคยคิดว่ากินคน ดื่มเหล้า เต้นรำ จะเป็นจุดเชื่อมแต่ไม่ใช่ สุดท้ายพบว่าไม่ต้องทำอะไร หลับตาเฉย ๆ ใจหยุดคือจุดเชื่อมกับความสุขที่แท้จริง มีถ้อยคำเด็ดที่มนุษย์กินข้าวไม่มี แล้วเกริ่นว่าการกินคนไม่ใช่เฉพาะชนเผ่า แม้พระราชาอย่างโปริสาทก็กิน วันนี้ตอนที่สิบสี่
ละครชุดคนกินคนตอนที่ 14 โปริสาทปล่อยพระเจ้าสุตโสมกลับไปฟังธรรมตามคำสาบาน เมื่อถึงวังทรงให้นันทพราหมณ์บริโภคอาหาร ประทับนั่งต่ำกว่า สดับคาถาสี่บท การคบสัตบุรุษเป็นความดี รู้ธรรมของสัตบุรุษแล้วมีแต่เจริญ ร่างกายและราชรถยังเก่าได้แต่ธรรมของสัตบุรุษไม่ตาย ธรรมของสัตบุรุษกับอสัตบุรุษห่างกันยิ่งกว่าฟ้ากับดิน ทรงบูชาธรรมถุงละพันกหาปณะสี่ถุง เมื่อทราบว่าเดิมได้คาถาละร้อยจึงเรียกสตารหคาถา ทรงตั้งชื่อใหม่ว่าสหัสสารหคาถา มีค่าคาถาละพัน
พระราชบิดามารดาของพระเจ้าสุตโสมได้ยินเสียงแซ่ซ้องแล้วทราบเรื่อง ทรงกริ้วเพราะเสียดายทรัพย์ และน้อยพระทัยที่พระโอรสไม่มาเฝ้าก่อนกลับเรียกพราหมณ์มาแสดงธรรม ละครแทรกข้อคิดว่าพ่อแม่ยิ่งชรายิ่งต้องการการเอาใจ อาการปั้นปึ่งคือโรคน้อยใจ ลูกแก้ได้ด้วยการอยู่ใกล้ปรนนิบัติถามไถ่ และคนตระหนี่เห็นคนที่ตนรักให้ผู้อื่นก็ไม่พอใจ แก้ได้ด้วยการพลอยยินดีเมื่อเห็นคนอื่นให้
พระราชบิดาตัดพ้อว่าคาถานั้นควรค่าแค่แปดสิบถึงร้อยกหาปณะ พระเจ้าสุตโสมทูลว่าปรารถนาให้สัตบุรุษมาคบหาและไม่เคยอิ่มในสุภาษิต แล้วทูลลากลับไปหาโจรโปริสาทตามคำสาบาน พระราชบิดาจะยกกองทัพช้างม้าไปจับโจรมาประหาร แต่พระองค์ยืนยันว่าถ้าไม่ไปจะเสียสัจจะแล้วใครจะนับถือ พระราชบิดามารดา พระสนม และข้าราชบริพารร่ำไห้ขอไม่ให้เสด็จ จบตอนด้วยโปรดติดตามตอนต่อไป
ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าโรคน้อยใจคือใจที่เหลือความสุขนิดเดียว เพราะเอาความคิดที่ไม่เป็นเรื่องมาเบียดความสุขออกไป คนแก่มักเป็น ครูไม่ใหญ่เองก็แก่แล้ว ถ้าใครไม่สร้างเสาแก้วพันปีก็น้อยใจ แล้วเกริ่นว่าจะไปเกาหลี ผู้ที่ไม่ได้เห็นพระมานานเมื่อได้เห็นพระจะซึ้งไม่น้อยกว่าพระราชาเห็นพระเจ้าสุตโสมกลับมา แล้วเริ่มเพลงอารีรัง
หลังครูไม่ใหญ่ประกาศว่าเริ่มรายการอารีรัง ราว 6229-6358 วินาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง แล้วครูไม่ใหญ่อธิบายความหมายของเพลงอารีรังต่อทันที จึงเป็นช่วงเปิดเพลงพื้นบ้านเกาหลีอารีรัง ว่าด้วยหญิงสาวรำพึงถึงคนรักที่ข้ามช่องเขาจากไป
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าอารีรังเป็นชื่อช่องเขา หญิงสาวกับคนรักที่เป็นทหารต้องจากกันไปปฏิบัติภารกิจในสมรภูมิ เธอรำพึงว่าขอให้เขาเจ็บเท้าเดินไปไม่เกินสิบลี้จะได้รีบกลับมาหา ต่อไปจะมีอารีรังฉบับปรับปรุงแต่วันนี้ยังไม่มี แล้วชวนไปฟังเรื่องแจ๊กกี้ที่เกาหลี
ชมภาพชาวไทยและชาวเกาหลีรวมใจจัดพิธีตักบาตรครั้งแรกในประเทศเกาหลีวันที่ 1 มกราคม 2549 ที่ร้านอาหารของคุณไก่ ซึ่งดีใจที่ได้ใช้ที่ของตนเป็นที่ตักบาตร อากาศเช้าฤดูหนาวราวลบห้าถึงลบสิบองศา แต่ใจอบอุ่นปลาบปลื้ม ครูไม่ใหญ่แทรกความเห็นตลอด คนที่ห่างพระมานานเห็นพระแล้วขยี้ตา หัวเราะทั้งน้ำตา บางคนกระโจนไปขอจับผ้าเหลืองถามว่าพระเป็น ๆ จริงหรือ อยู่มาหลายปีไม่เคยเจอพระเลย ร้องไห้แล้วก็หยิบปัจจัยถวาย ครูไม่ใหญ่ว่าเจอเนื้อนาบุญแล้วร้องไห้ก็ร้องไปแต่อย่าลืมทำบุญ ชื่อจริงของเจ้าของร้านถอดเสียงไม่ชัด
ครูไม่ใหญ่โยงกลับเรื่องพระราชบิดาของพระเจ้าสุตโสมว่าความตระหนี่แก้ได้ด้วยความไม่ตระหนี่เท่านั้น บรรยากาศวันตักบาตรเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ทุกคนอิ่มในบุญซึ่งอิ่มอกอิ่มใจต่างจากอิ่มก๋วยเตี๋ยว แล้วไอเดียใส ๆ แตกออกมาว่าจะตั้งกองทุนสร้างที่พักสำหรับพระภิกษุ ชาวเกาหลีที่มาร่วมงานก็อยากรู้ว่าพระไทยและคนไทยมาทำอะไร
หลังครูไม่ใหญ่บอกให้ฟังนี้ก่อน ราว 6739-6852 วินาทีมีเพียงบรรทัดเดียวที่ถอดได้คล้ายเนื้อเพลงแต่ไม่ได้ความ เป็นช่วงเพลงคั่นก่อนเข้าสกู๊ป
ครูไม่ใหญ่ประกาศสกู๊ปพิเศษเกาหลีตะวันออกไม่ห่างไกลตอนที่สอง รายงานว่ากิจกรรมต้อนรับศักราชใหม่ในเกาหลี นอกจากเจ้าของบ้านผู้มีบุญติดตั้งจานดาวธรรมเพื่อมีธรรมะไว้ในบ้าน ยังชวนชาวพุทธไทยในพื้นที่ใกล้เคียงมาร่วมตักบาตรเช้าวันที่ 1 มกราคม 2549 ผู้ร่วมงานให้สัมภาษณ์ว่าอยู่มาหลายปีไม่เคยมีพระเข้ามาเกาหลีเลย ขนลุกซู่ซ่า ปลื้มปีติ และหวังว่าพุทธศาสนาแบบไทยจะมาเผยแผ่ในเกาหลี ความสามัคคีเกิดขึ้นพร้อมคำมั่นว่าจะสถาปนาวัดไทยเป็นศูนย์รวมใจชาวพุทธในเกาหลี เจ้าของบ้านชาวเกาหลีมาร่วมและฝากความในใจ ท้ายสกู๊ปว่าวันนี้เกาหลีมีดาวธรรมแล้ว บางช่วงถอดเสียงเพี้ยนเป็นภาษาอื่นอ่านไม่ได้
ครูไม่ใหญ่ว่าคนที่อยู่เมืองไทยหรือเมืองพุทธเห็นพระเห็นวัดเยอะจนไม่รู้สึกอะไร บางคนเดินชนพระด้วยซ้ำ แต่คนที่ไปทำมาหากินไกลบ้าน ลำบากแล้วยังคุยกับคนไม่รู้เรื่อง ทุกข์และกลุ้มมาก เมื่อได้เห็นพระจึงปีติอยากได้ที่พึ่งจนถึงขั้นอยากสร้างวัด ครูไม่ใหญ่ชื่นใจและอนุโมทนากับพระที่ไปปฏิบัติศาสนกิจที่นั่น เพราะพระเถรวาทไปอยู่เกาหลีหนาวมาก เครื่องนุ่งห่มไม่ใช่เรื่องธรรมดา แต่ท่านก็กล้าหาญไป
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าเกาหลีเคยเป็นเมืองพุทธที่เคร่งครัด มีพิธีแสดงตนเป็นพุทธมามกะ ประกาศยอมรับนับถือพระพุทธศาสนาเป็นที่พึ่งอย่างเป็นทางการทุกปี วัดใหญ่มีผู้เข้าร่วมหลายพันคน ส่วนเมืองไทยว่างเว้นไปนานตั้งแต่ราวสมัยรัชกาลที่หก ถึงเวลาต้องฟื้นฟูวิถีชาวพุทธ ไม่งั้นก็เป็นชาวพุทธในทะเบียนบ้านที่ไม่ศึกษาไม่ปฏิบัติ ทำให้ภาพพจน์พระพุทธศาสนาเสียโดยไม่รู้ตัว ยกตัวอย่างคนไทยในเดนมาร์กที่ถูกถามว่าเป็นชาวพุทธแล้วทำไมยังดื่มเหล้าเที่ยวกลางคืน พระพุทธเจ้าสอนอะไรก็ตอบไม่ได้ ขณะที่คนศาสนาอื่นศึกษามาอย่างดีตอบได้
พิธีพุทธมามกะของเกาหลีเข้มข้นกว่าไทย ผู้สมัครใจเป็นชาวพุทธต้องถูกจี้ด้วยธูปที่จุดไฟร้อน ๆ ที่ต้นแขน หน้าผาก หลัง หรือหัวตามสมัครใจ พระอธิบายว่าเพื่อสอนให้อดทน ถ้าทนไฟจากธูปไม่ได้จะทนไฟภายในคือราคะ โทสะ โมหะ ซึ่งร้ายแรงกว่าและพาไปอบายได้อย่างไร ไฟภายนอกเจ็บเดี๋ยวก็หาย แต่ไฟภายในแช่น้ำทะเลก็ยังร้อน ผู้ร่วมงานเต็มใจถูกจี้ แม้เด็กเล็กพ่อแม่ก็จับจี้จนร้องไห้ แผลใครใหญ่ก็ปีติมากว่าอดทนกว่า และรอยธูปใช้เตือนใจเมื่อจะทำผิดศีลธรรมว่าเคยทนได้มาแล้ว เรื่องจิ๊บจ๊อยทำไมทนไม่ได้ ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักถึงราว 7901 วินาที
ครูไม่ใหญ่เล่าขั้นตอนพิธีต่อ พระรูปแรกเทศน์ยาวว่าทำไปทำไม ทำแล้วใครได้อะไร ทั้งตัวเรา พระศาสนา มนุษย์ และหมู่ญาติที่ละโลกไปแล้ว ผู้ร่วมพิธีเอาสมุดมาจด รูปที่สองจี้ธูป รูปที่สามคล้องลูกประคำให้คนละเส้นไว้นับบทสวดมนต์ ครูไม่ใหญ่ว่าถ้าใจหยุดครบร้อยแปดมันหยุดเอง รูปที่สี่อธิบายศีลสิบข้อทีละข้อ ถามว่าเข้าใจอย่างไร ตอบถูกจึงมอบใบปฏิญญา รูปที่ห้าแจกด้ายสี่สีให้ระลึกถึงอิทธิบาทสี่ รูปที่หกแจกหนังสือธรรมะไปทบทวนที่บ้าน ภิกษุที่เหลือเจริญพุทธมนต์ ครูไม่ใหญ่ชอบมาก
ศีลสิบข้อของผู้แสดงตนเป็นพุทธมามกะในเกาหลี ข้อหนึ่งถึงห้าคือศีลห้า เว้นฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดทางเพศ พูดเท็จ และค้าขายหรือดื่มน้ำเมา ซึ่งทำให้ความเสียหายเกิดกับสังคมตั้งแต่ผู้ผลิต ผู้จำหน่าย นางแบบ ถึงผู้เสพ ข้อหกเว้นจากการประจานความเสียหายของพุทธบริษัทสี่ ไม่ว่าร้าย ไม่โจมตี ไม่เขียน แม้มีคนจ้าง เพราะทุกคนยังมีกิเลสกำลังพยายามละ ต้องให้โอกาสแก้ไข ข้อเจ็ดเว้นจากการเอาดีใส่ตัวเอาชั่วใส่คนอื่น ข้อแปดเว้นจากความตระหนี่หวงแหนและการทำให้ผู้อื่นสูญเสียทรัพย์สิน
ข้อเก้าเว้นจากการโกรธและไม่ยอมรับการสำนึกผิดของผู้อื่น ใครมาขอโทษต้องอโหสิ อย่าฟึดฟัดน้อยใจ มาอีกครั้งก็ยิ้มให้ ข้อสิบเว้นจากการกล่าวตำหนิพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ไม่ว่าพูดคนเดียว พูดในหมู่ ผ่านสื่อ หรือเขียน ครูไม่ใหญ่ขอเพิ่มข้อสิบเอ็ดคือต้องปกป้องพระรัตนตรัยด้วยชีวิต เรื่องส่วนตัววางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาเอาอุเบกขาวาง ชี้แจงเป็นหมู่คณะ รักสงบไม่ได้แปลว่าดูดาย อย่างสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ที่พระเณรชาวพุทธถูกทำร้าย ต้องช่วยกันไม่ให้เกิดขึ้นอีก จากนั้นบอกว่าเวลาไม่พอสำหรับกรณีศึกษาแล้ว ขอเลื่อนไปวันพรุ่งนี้
ท่องบทประจำวันซ้ำสามรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
ปิดรายการด้วยคำขวัญว่าพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง แล้วชวนสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยโดยหันไปทางสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ตั้งแต่ราว 9175 วินาทีถึงท้ายไฟล์ไม่มีบรรทัดถอดเสียงนอกจาก jingle บรรทัดสุดท้าย
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่