ชาวไทยในเกาหลี

วันนี้ต่างไป ชาวพุทธโหยหาความรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเฉพาะชาวไทยที่ไปทำงานเกาหลี ตั้งใจดีว่าจะไปหาทรัพย์เลี้ยงตัวและส่งเงินดูแลพ่อแม่ครอบครัว แต่ไปถึงแล้วหนาว เหงา ไม่คุ้นวัฒนธรรม เกิดความสับสน ไปคบคนพาลพาไปติดสุราเมรัยและการพนัน เงินที่หามาถูกดูดออกไปจนไม่มีส่งบ้าน กลับก็ไม่ได้เพราะอาย บางคนมีหนี้ ไม่มีวัดให้เข้า ใครชวนไปไหนก็ไปที่นั่นก่อน

เรื่องเล่าของคนไทยชื่อเล่นแจ๊กกี้ ที่ทำงานอยู่เกาหลีมาห้าปี งานเครียดกดดัน คนไทยที่มาทำงานมีหัวอกเดียวกันคือลำบาก ครูไม่ใหญ่แทรกว่าคงไม่มีใครเชิญมาเป็นประธานบริษัท ทั้งหนาว อาหาร สังคมใหม่ ขาดที่พึ่งทางใจ หลายคนหันไปพึ่งสุราไม่ว่าดีใจหรือเสียใจ และขาดความรู้เรื่องความจริงของชีวิต ชื่อจริงและนามสกุลของคุณแจ๊กกี้ถอดเสียงไม่ชัด ช่วงท้ายเสียงเพี้ยนเป็นบรรทัดซ้ำ

คุณแจ๊กกี้เล่าว่าตอนอยู่เมืองไทยมีวัดมากมายแต่ไม่ค่อยได้ไป อยู่ห่างไกลกลับคิดถึงวัดคิดถึงพระมาก จึงไปปรึกษาคนไทยที่นั่นซึ่งต่างบอกว่าถ้ามีวัดไทยและพระก็คงดี ปลายเดือนธันวาคม 2548 พี่ผู้หญิงคนหนึ่งฝันเห็นพระไทยห่มจีวรเหลืองอร่ามเดินเข้ามาหา อีกสี่ห้าวันคนไทยอีกคนฝันเห็นพระพุทธรูปหินองค์ใหญ่มาอยู่หน้าบ้านที่เกาหลี ชื่อคนที่ฝันถอดเสียงไม่ชัด ช่วงท้ายมีเสียงหลุดยาวราวสามนาที

เปิดจานดาวธรรมครั้งแรกเห็นพระภิกษุรูปหนึ่งในจอแล้วขนลุกซู่ ครูไม่ใหญ่แซวว่าน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรือ แล้วเล่าว่าเป็นภาพตอนบวชใหม่อายุยี่สิบกว่า เจ้าของบ้านชอบฟังธรรมะของครูไม่ใหญ่มากเพราะให้กำลังใจสู้ชีวิต ครูไม่ใหญ่พูดถึงจิตวิญญาณครูที่ว่าฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ จากความประทับใจนึกถึงเพื่อนคนไทยที่ต้องการธรรมะ จึงขยายไปบ้านต่อ ๆ ไปในเมืองโอซาน จังหวัดคยองกี และกรุงโซล ผู้คนแจ้งขอติดจานจนต้องสั่งเพิ่ม ทุกคนบอกว่าเหมือนมีวัดมาอยู่ในบ้าน และอยากช่วยกันขยายจานและทอดผ้าป่าสร้างศูนย์ปฏิบัติธรรมหรือวัดไทย

ผู้ดำเนินรายการชวนดูสกู๊ปเกาหลี (ช่วงต้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสามนาที) อากาศติดลบประมาณสิบองศา แต่ด้วยความพยายาม บ้านของเจ้าของบ้านและเพื่อนบ้านได้ชมช่อง DMC เป็นแห่งแรกในเกาหลี วันที่ 30 ธันวาคม 2548 คณะพระอาจารย์ติดจานดวงที่สอง 2 มกราคม 2549 ดวงที่สาม แล้วเดินทางเข้ากรุงโซลติดดวงแรกของกรุงโซลซึ่งเป็นดวงที่สี่ของเกาหลี คนไทยที่นั่นต้องต่อสู้ทำมาหาเลี้ยงครอบครัว ปรับตัวกับอากาศหนาวและอาหาร ไกลวัดแต่ยังผูกพัน DMC ทำให้กายห่างแต่ใจไม่ห่าง พระอาจารย์ที่ไปติดบอกว่าเป็นครั้งแรกที่ได้มาเผยแพร่พระพุทธศาสนาให้คนไทยในเกาหลี ชื่อเจ้าของบ้านแต่ละหลังถอดเสียงไม่ชัด

ชมภาพชาวไทยและชาวเกาหลีรวมใจจัดพิธีตักบาตรครั้งแรกในประเทศเกาหลีวันที่ 1 มกราคม 2549 ที่ร้านอาหารของคุณไก่ ซึ่งดีใจที่ได้ใช้ที่ของตนเป็นที่ตักบาตร อากาศเช้าฤดูหนาวราวลบห้าถึงลบสิบองศา แต่ใจอบอุ่นปลาบปลื้ม ครูไม่ใหญ่แทรกความเห็นตลอด คนที่ห่างพระมานานเห็นพระแล้วขยี้ตา หัวเราะทั้งน้ำตา บางคนกระโจนไปขอจับผ้าเหลืองถามว่าพระเป็น ๆ จริงหรือ อยู่มาหลายปีไม่เคยเจอพระเลย ร้องไห้แล้วก็หยิบปัจจัยถวาย ครูไม่ใหญ่ว่าเจอเนื้อนาบุญแล้วร้องไห้ก็ร้องไปแต่อย่าลืมทำบุญ ชื่อจริงของเจ้าของร้านถอดเสียงไม่ชัด

ครูไม่ใหญ่โยงกลับเรื่องพระราชบิดาของพระเจ้าสุตโสมว่าความตระหนี่แก้ได้ด้วยความไม่ตระหนี่เท่านั้น บรรยากาศวันตักบาตรเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ทุกคนอิ่มในบุญซึ่งอิ่มอกอิ่มใจต่างจากอิ่มก๋วยเตี๋ยว แล้วไอเดียใส ๆ แตกออกมาว่าจะตั้งกองทุนสร้างที่พักสำหรับพระภิกษุ ชาวเกาหลีที่มาร่วมงานก็อยากรู้ว่าพระไทยและคนไทยมาทำอะไร

ครูไม่ใหญ่ประกาศสกู๊ปพิเศษเกาหลีตะวันออกไม่ห่างไกลตอนที่สอง รายงานว่ากิจกรรมต้อนรับศักราชใหม่ในเกาหลี นอกจากเจ้าของบ้านผู้มีบุญติดตั้งจานดาวธรรมเพื่อมีธรรมะไว้ในบ้าน ยังชวนชาวพุทธไทยในพื้นที่ใกล้เคียงมาร่วมตักบาตรเช้าวันที่ 1 มกราคม 2549 ผู้ร่วมงานให้สัมภาษณ์ว่าอยู่มาหลายปีไม่เคยมีพระเข้ามาเกาหลีเลย ขนลุกซู่ซ่า ปลื้มปีติ และหวังว่าพุทธศาสนาแบบไทยจะมาเผยแผ่ในเกาหลี ความสามัคคีเกิดขึ้นพร้อมคำมั่นว่าจะสถาปนาวัดไทยเป็นศูนย์รวมใจชาวพุทธในเกาหลี เจ้าของบ้านชาวเกาหลีมาร่วมและฝากความในใจ ท้ายสกู๊ปว่าวันนี้เกาหลีมีดาวธรรมแล้ว บางช่วงถอดเสียงเพี้ยนเป็นภาษาอื่นอ่านไม่ได้

ครูไม่ใหญ่ว่าคนที่อยู่เมืองไทยหรือเมืองพุทธเห็นพระเห็นวัดเยอะจนไม่รู้สึกอะไร บางคนเดินชนพระด้วยซ้ำ แต่คนที่ไปทำมาหากินไกลบ้าน ลำบากแล้วยังคุยกับคนไม่รู้เรื่อง ทุกข์และกลุ้มมาก เมื่อได้เห็นพระจึงปีติอยากได้ที่พึ่งจนถึงขั้นอยากสร้างวัด ครูไม่ใหญ่ชื่นใจและอนุโมทนากับพระที่ไปปฏิบัติศาสนกิจที่นั่น เพราะพระเถรวาทไปอยู่เกาหลีหนาวมาก เครื่องนุ่งห่มไม่ใช่เรื่องธรรมดา แต่ท่านก็กล้าหาญไป

ก่อนช่วงนี้ราวหกนาทีบรรทัดถอดเสียงมีแต่คำอุทานบรรทัดเดียวและบรรทัดเพี้ยนปนหลายภาษา ฟังไม่ได้ความ จากนั้นเป็นเทปสารคดีว่าการเดินทางมาเกาหลีของพระไทยและการฟังธรรมผ่านจานดาวธรรมทุกวันปลุกศรัทธาชาวไทยในเกาหลี วันที่ 30 มกราคม 2549 สาธุชนไทยในเกาหลีเกือบร้อยคนจากทั่วประเทศรวมใจนิมนต์พระจากวัดพระธรรมกายจัดพิธีทอดผ้าป่าสามัคคีเพื่อสร้างวัดไทยในเกาหลีเป็นครั้งแรก นำโดยกัลยาณมิตรชื่อปริชา (นามสกุลถอดเสียงเพี้ยน ยังไม่ยืนยันการสะกด) มีตักบาตรถวายภัตตาหาร สวดมนต์ทำวัตรเช้าผ่าน DMC ชมภาพตักบาตรครั้งแรกในเกาหลีเมื่อ 1 มกราคม 2549 นั่งสมาธิ แล้วทอดถวายผ้าป่า ท้ายเทปสัมภาษณ์คนไทยที่ทำงานและเปิดร้านในเกาหลีว่าอยากให้มีวัดไทย ดีใจที่ได้ทำบุญครั้งแรก