ep078 ผังเวลา 59 ช่วง
จานดาวธรรม (110) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) พญาโปริสาท (62) สุตโสม (48) มาฆบูชา 2549 (40) ฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ (36) ศีลห้า (30) อาชีพครู (30) พุทธศาสนาในเกาหลี (29) สภาธรรมกายสากล (27) ร่างทรง (24) สอบบาลีสนามหลวง 2549 (24) คัดค้านน้ำเมาเข้าตลาดหลักทรัพย์ (23) คตินิมิต (22) กรรมดื่มสุรา (21) มหานรกขุมห้า (21) กรรมนิมิต (20) ภุมมเทวา (18) โทษของน้ำเมา (18) ถวายโคมมาฆประทีป (17) ไสยเวท (15) ยุคบุกเบิกสร้างวัดพระธรรมกาย (14) เกาหลี (13) เส้นเลือดในสมองแตก (13) รักษาสัจจะ (12) กรรมปาณาติบาต (11) ชาวพุทธในทะเบียนบ้าน (11) ชาวไทยในเกาหลี (10) สตารหคาถา (10) อบรมบาลีก่อนสอบสนามหลวง (9) พ่อบุญธรรม (8) ภรรยาน้อย (8) เศษกรรม (8) พระอนุรุทธะ (7) อนุโมทนาบาป (7) จุดประทีป (6) สามีขี้เมา (6) เส้นเลือดในสมองตีบ (6) ถูกโจรปล้น (5) น้อยใจออกจากหมู่คณะ (5) มะพร้าวมหัศจรรย์ (5) ความภาคภูมิใจในอาชีพครู (4) ปริศนาธรรม (4) ปากกายกชั้น (4) ผู้มีบุญจึงได้ศึกษาบาลี (4) มัดขาสัตว์ (4) สระมงคลโบกขรณี (4) หมอนวดเส้น (4) นรกสวรรค์ (3) ปรินิพพาน (3) ภาษาพิจิน (3) วจีกรรมล้อเลียน (3) คู่เวร (2) บุญบาปชิงช่วง (2) ฝันเห็นพระ (2) พระเยซูไม่ใช่พระพุทธเจ้า (2) สภาหลังคาจาก (2) อาคม (2) แก้แค้นสามีขี้เมา (2) แมวข่วนตาบอด (2) ใจใสไปดี ใจหมองไปไม่ดี (2) ไม่มีทวารหนัก (2) ขโมยแล้วคืนครึ่ง (1) ดู DMC ทั้งวัน (1) ทูลถามข้อสงสัยก่อนปรินิพพาน (1) นึกถึงบุญก่อนตาย (1) บุญไม่มีขาย ตามพ่อตามแม่ไปวัด (1) ผัดวันทำบุญ (1) วัดอรุณราชวราราม (1) สร้างศาลาสวดศพ (1) สวดพุทธคุณ 108 จบ (1) หมอไสยเวทเหยียบเหล็กแดง (1) หายใจเข้าเป็นแชมป์ หายใจออกยกชั้น (1) อักษรขอมบนกะโหลกศีรษะ (1) เครื่องบีบขมับทรมานนักโทษ (1) เทวดาตกสวรรค์ (1) เปิดจาน เปิดใจ (1) แกล้งอุดก้นหมาแมว (1)
เปิดรายการด้วยคาถาสำเร็จ คำขวัญว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ท่องเนื้อนาบุญสี่แห่ง คือมหาธรรมกายเจดีย์ พระมหาจุฬามณี พระในบ้าน และพระในตัว แล้วปิดด้วยคำขวัญว่าเมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม นึกถึงบุญก่อนนอน หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ รวมใจกับองค์พระหนึ่งนาทีหลังตื่น ทำความรู้สึกว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ หยุดใจทุกชั่วโมง นึกถึงองค์พระในทุกกิจกรรม และสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
ยิ้มกันไปทั่วโลก วันนี้เป็นวันที่ 105 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 162 วันจะเข้าพรรษา และผ่านปีใหม่มา 30 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำไม พระนิพพานอยู่ที่ไหน เริ่มที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดด้วยการทำใจหยุดนิ่ง และใครที่ทำไม่ได้คือคนที่ไม่ได้ทำ ต้องตอบย้ำให้ขึ้นใจ
ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าวันนี้มีกรณีศึกษาที่ช่วยให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น ชื่อเรื่องค่อนข้างยาว ฟังคล้าย เมาแล้ว...ได้ดื่มเหล้ารสแปลก (ชื่อเรื่องถอดเสียงได้ไม่ชัด ยังไม่ยืนยัน) ซึ่งเป็นกรณีภรรยาที่แก้แค้นสามีขี้เมาในช่วงท้ายรายการ และมีเรื่องราวดี ๆ จากเกาหลี ก่อนจะไปถึงให้แต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน
เพลงคั่นเนื้อหาเรื่องการยิ้มให้กันไม่ว่าใคร ไม่ต้องเก็บรอยยิ้มไว้ในใจ เปิดก่อนเข้าช่วงแต่งตัวด้วยรอยยิ้ม ช่วงต่อจากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียง
ท้ายช่วงแต่งตัวด้วยรอยยิ้มพูดถึงคนที่เขียนคิ้วข้างเดียวแล้วออกจากบ้านไปทำงาน แล้วชวนให้รักษาใจให้ผ่องใส เลิกน้อยอกน้อยใจ แค้นอกแค้นใจ เพื่อเตรียมรองรับบุญใหญ่ที่มีปีละครั้ง คือวันมาฆบูชาซึ่งเป็นวันเกิดของวัดพระธรรมกาย ปีนี้ครบ 36 ปี
เริ่มสร้างวัดพระธรรมกายวันมาฆบูชา 20 กุมภาพันธ์ 2513 วันนั้นครูไม่ใหญ่บวชอยู่รูปเดียว มีคุณยายอาจารย์ คุณหญิงผู้ถวายที่ดิน และผู้มีบุญมาร่วมกันสนุกสนาน เดิมคิดว่าจะมีพระเพียง 21 รูป ปลูกกุฏิหลังละองค์แยกย้ายกันไป อยากให้เป็นวัดป่าที่เงียบสงบ แต่เงียบได้เพียงภายใน เพราะผู้มีบุญทุกชนชั้นกำลังแสวงหาสิ่งที่ขาดหายไปในชีวิต และมาพบว่าสมาธิคือสิ่งที่เติมเต็ม (ชื่อคุณหญิงที่เอ่ยถอดเสียงไม่ชัด)
คนที่มานั่งสมาธิยุคแรกบางคนยังไม่รู้ว่าศีลห้ามีอะไร เล่าเรื่องจริงว่าถูกถามแล้วตอบว่าเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา และสุราเมรัย ปนพรหมวิหารกับศีลกัน เป็นชาวพุทธในทะเบียนบ้าน จึงต้องชวนกันมานั่งหลับตา เพราะสมาธิเป็นบ่อเกิดของปัญญาและความสุขที่แท้จริง ซึ่งทำแทนกันไม่ได้เหมือนหายใจแทนกันไม่ได้ แล้วค่อยเรียนธรรมะทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ
คนเพิ่มขึ้นจึงสร้างสภาจาตุมหาราชิกาจุห้าร้อย แต่มากันห้าพันเจ็ดพันต้องเช่าเต็นท์ วันนี้คุณหญิงท่านหนึ่งมาทำบุญวันเกิด ครูไม่ใหญ่เล่าว่าตอนสาว ๆ ท่านใส่ชุดแดงยกถังปูนช่วยสร้างโบสถ์ ต่อมาขยายเป็นสภาหลังคาจากจุหนึ่งหมื่นคน เสร็จปี 2528 คนมาสามหมื่นก็ต้องเช่าเต็นท์อีก เดิมชวนทำบุญปีละสามครั้งถูกว่าบอกบุญบ่อย จึงทำทุกเดือนแล้วทุกอาทิตย์ จนต้องสร้างสภาธรรมกายสากลจุสามแสน แล้วสร้างมหาธรรมกายเจดีย์และมหารัตนวิหารคดรองรับคนเป็นล้าน ตอนนี้มีจานดาวธรรม DMC
อีกไม่นานวัดจะครบสามรอบ วันมาฆบูชา 13 กุมภาพันธ์ ชวนมาเอาบุญใหญ่ ตั้งแต่อาทิตย์ต้นเดือนทำความสะอาดลานธรรมและปักโคมมาฆประทีป และวันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ เวลา 11.45 น. หลังพระฉันเพลเสร็จ มีพิธีถวายโคมมาฆประทีปที่ทำกันทุกปี การให้ประทีปได้ชื่อว่าให้ดวงตา ทำให้มีดวงตาสวยทั้งตาหยาบตาละเอียด มีผิวพรรณและดวงปัญญา แล้วชวนดูสปอต
สปอตประชาสัมพันธ์ว่าการถวายดวงประทีปเป็นพุทธบูชาเป็นบุญพิเศษที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระอรหันต์ในอดีตเคยทำ ผู้ถวายด้วยจิตเลื่อมใสจะไม่ไปเกิดในทุคติ มีมนุษย์โลกและเทวโลกเป็นที่ไป แจ้งให้ติดต่อผู้ประสานงานภาคหรือหอฉันคุณยายอาจารย์ พร้อมหมายเลขโทรศัพท์ ช่วงกลางสปอตเสียงถอดออกมาเพี้ยนอ่านไม่ได้
พิธีจุดมาฆประทีปถ่ายทอดไปทั่วโลกผ่านจานดาวธรรม DMC จุดในเวลาธรรมกายที่สว่างที่สุด คนที่อยู่ต่างประเทศส่งใจมาได้ แต่ดีที่สุดคือมาด้วยตัวเอง ความปีติจะไม่มีวันลืม ใครนั่งธรรมะแล้วมืดนึกความสว่างไม่ออก ให้มาดูแสงประทีปแล้วนำไปตั้งไว้กลางกาย
เวลาจะเดินทางไปสู่ปรโลกตัวใครตัวมัน สูตรชีวิตที่ต้องรู้คือขึ้นอยู่กับความใสและหมองของใจ ใจใสได้ด้วยทานศีลภาวนา ปิดอบายไปสวรรค์ ทุกคนต้องตายไม่ว่าจะรู้หรือไม่รู้ เชื่อหรือไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์ เหตุผลตื้น ๆ คือถ้าละชั่วทำดีทำใจใส ถ้านรกสวรรค์มีจริงก็ไปดี ถ้าไม่มีก็เจ๊ากันไป แต่ถ้าละดีทำชั่ว ถ้ามีจริงก็ไปอบาย จึงควรทำตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ภาพมาฆประทีปจะเป็นภาพหนึ่งที่เกิดเป็นกรรมนิมิต ฉายให้เห็นเหมือนหนังส่วนตัวในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิตก่อนจะไปสุคติหรือทุคติ มีเวลาเพียงหนึ่งวินาทีจะนึกอะไรให้ได้มาก เช่นพระธุดงค์เป็นแสนรูปหรือมาฆประทีปเป็นแสนดวง แล้วจะหลับไปตื่นกลางวิมาน หรือเห็นทางสว่างหรือมีเทวรถมารับ ชวนมาถวายโคมวันเสาร์และจุดมาฆประทีปวันอาทิตย์ต้นเดือนวันที่ 5
วันพรุ่งนี้วันอังคารที่ 31 มกราคม เป็นวันสอบยกชั้นของนักเรียนบาลีทั่วสังฆมณฑล ภาษาบาลีเป็นสุดยอดภาษาเพราะเก็บความรู้ที่ทำให้ดำเนินชีวิตถูกต้อง ปิดอบายไปสวรรค์ หรือหลุดพ้นไปนิพพาน เฉพาะผู้มีบุญจึงได้ศึกษา ให้รักษาสุขภาพ จิตใจเบิกบาน ไม่ต้องไปเกรงข้อสอบ เพราะคนอย่างเรามีศักดิ์ศรี ข้อสอบเป็นเพียงการทดสอบว่ามีความรู้คำสอนหรือไม่ แล้วนำความรู้ไปฝึกตัวเองและสอนผู้อื่น คืนนี้หลับในอู่ทะเลบุญแล้วนึกว่ายกชั้น
เพลงคั่นเนื้อหาเรื่องการร่วมใจกันสร้างฝันให้เป็นจริง และการเป็นแชมป์จนเคยชินทุกปี เปิดก่อนเข้าช่วงเชียร์ผู้สอบบาลี ช่วงท้ายเสียงถอดออกมาเป็นบรรทัดซ้ำ
ครูไม่ใหญ่ชวนมาเชียร์สุดยอดภาษากับปากกายกชั้น ผู้ดำเนินรายการเล่าต่อจากครั้งก่อนที่ชมบรรยากาศติวเข้มบาลี ปีนี้มีสำนักเรียนที่เปิดอบรมบาลีก่อนสอบสนามหลวงชั้นเปรียญเอกสี่แห่ง ได้แก่ วัดสร้อยทอง วัดสามพระยา วัดสุทัศนเทพวราราม และวัดอรุณราชวราราม หลวงพ่อวัดพระธรรมกายถวายปัจจัยเป็นค่าใช้จ่ายตลอดโครงการโดยมีพระมหารูปหนึ่งและคณะเป็นตัวแทนถวาย ผู้แทนวัดอรุณฯ กล่าวขอบคุณ (ช่วงหนึ่งเสียงถอดเพี้ยนเป็นคำซ้ำ)
พระอาจารย์ในสำนักเรียนให้กำลังใจว่าการสอบบาลีไม่ได้อยู่ที่ดูหนังสือได้หรือไม่เท่านั้น ข้อสำคัญคือใจต้องมั่นใจในความรู้ที่เรียนมาทั้งปี เหมือนออกรบอย่างมั่นใจ ยกความเพียรของพระมหาชนกที่ว่ายน้ำข้ามทะเลแม้มองไม่เห็นฝั่ง ได้หรือไม่ได้แล้วแต่บุญบารมี จากนั้นคณะผู้แทนนำปากกายกชั้นที่หลวงพ่ออธิษฐานจิตแล้วไปถวายแด่พระภิกษุสามเณรที่เข้าอบรม
พระอาจารย์กล่าวว่ากำลังใจจากหลวงพ่อทำให้ลูกพระลูกเณรมีพลังใจทำข้อสอบอย่างมีสติ ชื่นชมการบริหารการศึกษาและการพัฒนาบุคลากรของวัดพระธรรมกายว่าเป็นวัดตัวอย่าง พระนักศึกษารูปหนึ่งบอกว่าได้ปากกาแล้วมั่นใจเต็มร้อยเหมือนหลวงพ่อมาอยู่ตรงนั้น จะสู้เพื่อนำชัยชนะไปฝาก อีกรูปสอนว่าอย่าคิดว่าไปรบกับข้อสอบเอาเป็นเอาตาย แต่เป็นการรบกับความไม่รู้และความไม่แน่ใจ ต้องพร้อมทั้งกายและใจ ผู้ดำเนินรายการชวนนักเรียนอนุบาลทั่วโลกอธิษฐานจิตให้สอบผ่านยกชั้นทุกรูป
ครูไม่ใหญ่สอนพระเณรที่จะสอบว่าต้องปลุกความเป็นพระเป็นเณรขึ้นมาในใจ หายใจเข้าเป็นแชมป์ หายใจออกยกชั้น คนอย่างเรามีศักดิ์ศรีไม่ต้องไปอ้อนวอนขอความเมตตาจากกรรมการ แต่ต้องทำให้พระอาจารย์ทุกรูปต้องให้คะแนน ช่วงกลางเสียงถอดเพี้ยนเป็นภาษาปนอ่านไม่ได้ ต่อด้วยเรื่องที่คนเกินครึ่งโลกเป็นหญิงหรือไม่ถึงชายบวชไม่ได้ ผู้ที่เป็นบุรุษแท้และมีบุญได้บวชและศึกษาสุดยอดความรู้มีไม่กี่คน ความรู้ทางโลกจบกี่ด็อกเตอร์ก็ดับทุกข์ไม่ได้ แต่วิชาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าดับทุกข์ได้ ให้นึกถึงน้ำตาแห่งความปีติของโยมพ่อโยมแม่ แล้วเข้าห้องสอบเหมือนไปงานเลี้ยง
ครูไม่ใหญ่อวยพรพระเณรให้สอบได้ทุกรูปแล้วเข้าช่วงพิเศษเกาหลี (ช่วงต้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาที) ทบทวนว่าเกาหลีมีนิกายที่พระถือพรหมจรรย์ กับอีกนิกายที่รับมาจากญี่ปุ่นซึ่งพระมีครอบครัว ประชากรครึ่งหนึ่งไม่นับถือศาสนา อีกครึ่งแบ่งพุทธกับคริสต์ ชาวพุทธส่วนใหญ่อายุหกสิบขึ้นไป หลังสงครามคริสต์เพิ่มขึ้นเพราะยื่นมือช่วยคนยากจน โบสถ์มีมากกว่าวัด สาเหตุอีกข้อคือสำนักปฏิบัติมากสไตล์จนเกิดมานะทิฐิ การสอนแบบปริศนาธรรมที่ให้ไปขบคิดเหมือนขบถั่วแต่ได้ความรู้ไม่เท่ากันจนแตกแยก และการย่อหย่อนพระธรรมวินัย ซึ่งพูดไว้แล้วเมื่อวันเสาร์
วันนี้ต่างไป ชาวพุทธโหยหาความรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเฉพาะชาวไทยที่ไปทำงานเกาหลี ตั้งใจดีว่าจะไปหาทรัพย์เลี้ยงตัวและส่งเงินดูแลพ่อแม่ครอบครัว แต่ไปถึงแล้วหนาว เหงา ไม่คุ้นวัฒนธรรม เกิดความสับสน ไปคบคนพาลพาไปติดสุราเมรัยและการพนัน เงินที่หามาถูกดูดออกไปจนไม่มีส่งบ้าน กลับก็ไม่ได้เพราะอาย บางคนมีหนี้ ไม่มีวัดให้เข้า ใครชวนไปไหนก็ไปที่นั่นก่อน
ครูไม่ใหญ่พักให้ฟังเพลงก่อนเข้าเรื่องจริงของชาวไทยในเกาหลี เสียงที่ถอดได้ฟังคล้ายเพลงประกอบละครเกาหลีที่ขึ้นต้นคำว่าแดจังกึม แต่ถอดเสียงเพี้ยนมาก ยังไม่ยืนยัน
เรื่องเล่าของคนไทยชื่อเล่นแจ๊กกี้ ที่ทำงานอยู่เกาหลีมาห้าปี งานเครียดกดดัน คนไทยที่มาทำงานมีหัวอกเดียวกันคือลำบาก ครูไม่ใหญ่แทรกว่าคงไม่มีใครเชิญมาเป็นประธานบริษัท ทั้งหนาว อาหาร สังคมใหม่ ขาดที่พึ่งทางใจ หลายคนหันไปพึ่งสุราไม่ว่าดีใจหรือเสียใจ และขาดความรู้เรื่องความจริงของชีวิต ชื่อจริงและนามสกุลของคุณแจ๊กกี้ถอดเสียงไม่ชัด ช่วงท้ายเสียงเพี้ยนเป็นบรรทัดซ้ำ
คุณแจ๊กกี้เล่าว่าเรื่องกลุ้มใจประดังเข้ามา หันไปทางไหนก็เห็นแต่โบสถ์ จึงปรับความคิด ขึ้นรถที่มารับไปโบสถ์กับเพื่อน โดยทำความรู้สึกว่ากำลังไปวัดและพระเยซูคือพระพุทธเจ้า ครูไม่ใหญ่ทำความเข้าใจว่าพระเยซูคือพระเยซู พระพุทธเจ้าคือพระพุทธเจ้า ข้อมูลแตกต่างกัน
ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าประวัติพระพุทธเจ้าชัดเจน เดิมเป็นปุถุชนธรรมดา ปรารถนาพุทธภูมิตั้งแต่กลางทะเลขณะแบกมารดา สร้างบารมีเอาชีวิตเป็นเดิมพันนับอสงไขย ก่อนมาเกิดอยู่สวรรค์ชั้นดุสิต เทวดาอัญเชิญแล้วตรวจดูปัญจมหาวิโลกนะ ลงสู่พระครรภ์พระมารดาในตระกูลกษัตริย์ สั่งสอน 45 พรรษา และปรินิพพานอย่างสง่างามในท่าสีหไสยาสน์ ทรงถามพุทธบริษัทว่าใครมีข้อสงสัยในคำสอนให้ถามเสียตอนยังมีชีวิต ไม่ต้องเกรงใจ ซึ่งยังไม่เคยเห็นศาสดาที่ไหนทำ แสดงจิตวิญญาณความเป็นบรมครูผู้ให้แสงสว่าง
ครูไม่ใหญ่พักให้ฟังเพลงฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ เพลงที่ว่าด้วยจิตวิญญาณของครูผู้ให้แสงสว่าง ช่วงนี้ไม่มีบรรทัดถอดเสียงนอกจากชื่อเพลง แล้วกลับมาเล่าเรื่องต่อ
ขณะพระพุทธเจ้าเข้าสมาบัติต่าง ๆ ก่อนปรินิพพาน ปุถุชนที่พร้อมจะร้องไห้คอยมองพระอนุรุทธะ ซึ่งบอกว่ายังไม่ปรินิพพาน กำลังเข้าสมาบัติไปตามลำดับ เมื่อบอกว่าปรินิพพานแล้วปุถุชนจึงร่ำไห้ ประวัติชัดเจนอย่างนี้ ครูไม่ใหญ่จึงบอกคุณแจ๊กกี้ว่าต้องคิดใหม่ ต้องแยกให้ออก
คุณแจ๊กกี้เล่าว่าตอนอยู่เมืองไทยมีวัดมากมายแต่ไม่ค่อยได้ไป อยู่ห่างไกลกลับคิดถึงวัดคิดถึงพระมาก จึงไปปรึกษาคนไทยที่นั่นซึ่งต่างบอกว่าถ้ามีวัดไทยและพระก็คงดี ปลายเดือนธันวาคม 2548 พี่ผู้หญิงคนหนึ่งฝันเห็นพระไทยห่มจีวรเหลืองอร่ามเดินเข้ามาหา อีกสี่ห้าวันคนไทยอีกคนฝันเห็นพระพุทธรูปหินองค์ใหญ่มาอยู่หน้าบ้านที่เกาหลี ชื่อคนที่ฝันถอดเสียงไม่ชัด ช่วงท้ายมีเสียงหลุดยาวราวสามนาที
เปิดจานดาวธรรมครั้งแรกเห็นพระภิกษุรูปหนึ่งในจอแล้วขนลุกซู่ ครูไม่ใหญ่แซวว่าน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรือ แล้วเล่าว่าเป็นภาพตอนบวชใหม่อายุยี่สิบกว่า เจ้าของบ้านชอบฟังธรรมะของครูไม่ใหญ่มากเพราะให้กำลังใจสู้ชีวิต ครูไม่ใหญ่พูดถึงจิตวิญญาณครูที่ว่าฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ จากความประทับใจนึกถึงเพื่อนคนไทยที่ต้องการธรรมะ จึงขยายไปบ้านต่อ ๆ ไปในเมืองโอซาน จังหวัดคยองกี และกรุงโซล ผู้คนแจ้งขอติดจานจนต้องสั่งเพิ่ม ทุกคนบอกว่าเหมือนมีวัดมาอยู่ในบ้าน และอยากช่วยกันขยายจานและทอดผ้าป่าสร้างศูนย์ปฏิบัติธรรมหรือวัดไทย
ผู้ดำเนินรายการชวนดูสกู๊ปเกาหลี (ช่วงต้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสามนาที) อากาศติดลบประมาณสิบองศา แต่ด้วยความพยายาม บ้านของเจ้าของบ้านและเพื่อนบ้านได้ชมช่อง DMC เป็นแห่งแรกในเกาหลี วันที่ 30 ธันวาคม 2548 คณะพระอาจารย์ติดจานดวงที่สอง 2 มกราคม 2549 ดวงที่สาม แล้วเดินทางเข้ากรุงโซลติดดวงแรกของกรุงโซลซึ่งเป็นดวงที่สี่ของเกาหลี คนไทยที่นั่นต้องต่อสู้ทำมาหาเลี้ยงครอบครัว ปรับตัวกับอากาศหนาวและอาหาร ไกลวัดแต่ยังผูกพัน DMC ทำให้กายห่างแต่ใจไม่ห่าง พระอาจารย์ที่ไปติดบอกว่าเป็นครั้งแรกที่ได้มาเผยแพร่พระพุทธศาสนาให้คนไทยในเกาหลี ชื่อเจ้าของบ้านแต่ละหลังถอดเสียงไม่ชัด
สารคดีต่อจากตอนที่แล้ว โปริสาทตั้งใจจับพระเจ้าสุตโสมไปบูชายัญตามคำแนะนำของรุกขเทวดา ซ่อนตัวในสระมงคลโบกขรณีตั้งแต่เช้า พระเจ้าสุตโสมเสด็จด้วยช้างทรง ประชาชนแซ่ซ้อง ทรงสรงสนานในสระ ขณะเปลี่ยนเครื่องทรงโปริสาทร่ายมนต์กระโจนขึ้นจากสระ ประกาศนามตน ทหารตกใจล้มสลบ จึงแบกพระเจ้าสุตโสมข้ามกำแพงเหยียบหลังช้างม้าหนีไป พ้นเขตอารักขาสามโยชน์ ในพระราชอุทยานผู้คนร่ำไห้แช่งด่า ท่านเสนาบดีตั้งสติปลอบว่าพระราชาประพฤติธรรม ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม ให้รอการเสด็จกลับ นับเป็นผู้นำที่ดี
ขณะถูกแบกไป น้ำพระเนตรของพระเจ้าสุตโสมหยดลงบนอกโปริสาท ซึ่งคิดว่ากลัวตาย จึงทูลถามว่าบัณฑิตไม่ควรร้องไห้ ทรงคิดถึงตัวเอง พระญาติ พระมเหสี หรือราชสมบัติ พระเจ้าสุตโสมตรัสว่าไม่ได้เศร้าถึงสิ่งเหล่านั้น แต่นัดหมายพราหมณ์ไว้เมื่อเช้าว่าจะกลับไปฟังสตารหคาถาของพระกัสสปพุทธเจ้า เกรงจะเสียสัจจะเพราะไม่ได้ไปตามนัด
โปริสาทไม่วางใจว่าคนที่พ้นความตายไปเสวยสุขแล้วจะกลับมาหาศัตรูอีก พระเจ้าสุตโสมตรัสด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่าผู้มีศีลบริสุทธิ์ยินดีรับความตายมากกว่าทำบาปเพราะเห็นแก่ชีวิต คำเท็จไม่คุ้มครองให้พ้นทุคติ แม้ลมพัดภูเขาเอน ดวงจันทร์ดวงอาทิตย์ตกลงดิน หรือแม่น้ำไหลย้อน ก็จะไม่เปลี่ยนคำพูด แล้วขอให้วางลงจากบ่า ทรงเอาดาบเป็นพยานทำสัตย์สาบานว่าทำตามนัดแล้วจะกลับมา โปริสาทจะปล่อยหรือไม่ โปรดติดตามตอนต่อไป
ครูไม่ใหญ่บอกว่าเวลาจะดึกเกินไปและยังมีกรณีศึกษาอีก จึงให้ฟังเพลงมะพร้าวมหัศจรรย์แทนก่อน เพลงชวนนึกลูกมะพร้าวในท้องที่ทำให้ชาวโซโลมอน
ครูไม่ใหญ่ชวนสังเกตว่าเพลงมะพร้าวมหัศจรรย์วันนี้แตกต่างทุกวัน มีภาษาพิจินคือภาษาอังกฤษผสมภาษาถิ่นของโซโลมอน แล้วเล่าถึงผู้ที่นำเพลงนี้มาและภาพลูกมะพร้าวที่กลายเป็นลูกบอลแก้วใส ช่วงนี้เสียงถอดเพี้ยนเป็นภาษาปนเกือบทั้งหมด อ่านรายละเอียดไม่ได้ ท้ายช่วงปิดด้วยยิ้มแล้วรวย
ยิ้มกันไปทั่วโลกแล้วเข้ากรณีศึกษา ผู้เขียนจดหมายเป็นนักเรียนอนุบาลพันธุ์แท้ อาชีพหมอนวดเส้น เปิด DMC ทั้งวันแม้มีคนไข้มานวดที่บ้าน ใจจึงอยู่ในบุญตลอด ลูกทั้งสามคนหันมาดู DMC ช่วงถ่ายทอดสดทำวัดเย็น นั่งหน้าจอสวดมนต์ตามเกือบทุกวันแม้แม่ไม่อยู่ ครอบครัวมีความสุข และขอให้ครูไม่ใหญ่เมตตาตอบข้อสงสัยในเรื่องที่จะเล่า
ผู้เขียนเกิดในครอบครัวเกษตรกรภาคเหนือ มีพี่น้องสิบคน พ่อเคยดื่มเหล้าบ้างแต่ชอบสูบบุหรี่ทุกวัน สมัยหนุ่มพ่อเคยบวชและเรียนจนจบนักธรรมตรี เมื่ออายุหกสิบกว่าป่วยโรคเส้นเลือดในสมองมีอาการมึนหัวตลอด รักษาทั้งโรงพยาบาลและแพทย์แผนไทยก็ไม่หาย ก่อนเสียชีวิตหนึ่งเดือนลูกไปเยี่ยมและชวนพ่อร่วมบุญสร้างศาลาสวดศพที่วัดใกล้บ้าน เพราะบุญไม่มีขาย
เพลงคั่นในกรณีศึกษา เนื้อหาว่าบุญไม่มีขาย อยากได้ต้องทำเอง ให้ตามพ่อตามแม่ไปวัด บาปบุญมีจริง ชวนชายหญิงมาทำบุญ ช่วงท้ายมีเสียงหลุดเป็นบรรทัดซ้ำ
ลูกพาพ่อกล่าวคำอธิษฐานตามแล้วนำเงินไปถวายพระ ก่อนต้องลงกรุงเทพฯ สองวันต่อมาพี่สาวโทรบอกว่าพ่ออาการหนัก ลูกรีบกลับไปกระซิบว่าลูกมาแล้ว พ่อน้ำตาไหลพยายามพูดแต่ไม่มีเสียง ครูไม่ใหญ่แทรกว่าฟังกรณีศึกษามา 800 กว่าเคสทำให้คุ้นเคยกับความตาย รู้วิธีเตรียมตัวตาย ลูกบอกพ่อว่าไม่ต้องห่วง นึกถึงบุญนึกถึงพระไว้ ซึ่งถูกหลักวิชา แล้วนิมนต์พระห้ารูปมาสวดพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ 108 จบ นับด้วยก้านไม้ขีด ถวายปัจจัยและกรวดน้ำ ทุกขั้นตอนพูดกรอกหูพ่อให้อยู่ในบุญ หลังส่งพระไม่นานพ่อสิ้นใจอย่างสงบอายุ 74 ปี
หลังเผาศพพ่อ แม่ไปเก็บกระดูกพบว่าที่กะโหลกศีรษะของพ่อมีอักษรขอมอยู่รอบเหมือนมีใครมาจารึกไว้ ไฟไม่ไหม้อักษรนั้น (ช่วงถัดมาเสียงถอดเพี้ยนเป็นคำซ้ำราวสามสิบวินาที) ครูไม่ใหญ่แทรกสั้น ๆ
แม่คลอดน้องคนสุดท้องคนที่สิบแล้วสลบไป ต่อมาเมื่อน้องอายุราวสองขวบ แม่ป่วยเดินไม่ได้ ไม่มีแรง นิ้วมือนิ้วเท้าหงิก จึงไปรักษากับหมอไสยเวท ซึ่งเผาเหล็กจนแดงบนเตาถ่าน เอาเท้าจุ่มน้ำมันแล้วเหยียบเหล็กร้อนก่อนมาเหยียบร่างแม่ ทำอยู่หนึ่งอาทิตย์ อาการของแม่ก็หายเป็นปกติ ครูไม่ใหญ่แซวว่าวิธีนี้คงไม่มีสอนในมหาวิทยาลัยแพทย์
พี่ชายคนที่สามเกิดมาไม่มีทวารหนัก ครูไม่ใหญ่ชวนทายก่อนเฉลย บ่ายวันนั้นมีของเหลวสีเทาไหลออกทางทวารเบา ร้องไห้ทรมานจนหมดลม อายุไม่ถึงหนึ่งวันยังไม่ได้ตั้งชื่อ พี่สาวคนที่สี่ตอนห้าขวบไปยืนตรงยุ้งข้าว แมวที่อยู่บนยุ้งกระโดดลงมาข่วนถูกลูกตาข้างขวาจนบอด ปัจจุบันแต่งงานมีลูกสาวสองคน ขายของชำฐานะดีกว่าพี่น้องทุกคน ปี 2533 ถูกโจรปล้นบ้าน ขัดขืนไม่ยอมบอกที่เก็บทองและเงินจนถูกเอาปืนตบกกหู
ผู้เขียนเล่าถึงสามีที่แม่กลัวว่าจะถูกหลอกเพราะอายุมากกว่าสิบหกปี เป็นหัวหน้าคุมคนงานในบริษัทเครื่องจักร ดื่มเหล้าเบียร์มาตลอด เริ่มดื่มตั้งแต่สิบสี่ขวบเพราะพ่อบุญธรรมที่เป็นทหารเรือพาไปดื่มฉลองในงานต่าง ๆ คิดว่ามีลูกแล้วจะเลิกแต่จนท้องลูกคนที่สามก็ไม่เลิก แถมเมาแล้วทำร้ายร่างกาย ครูไม่ใหญ่แทรกว่าผู้ผลิตผู้จำหน่ายไม่รับผิดชอบ (ช่วงต่อจากนั้นเสียงหลุดราวสองนาที) ภรรยาแก้แค้นด้วยการเอาน้ำที่ขับถ่ายจากร่างกายตัวเองผสมลงในขวดเหล้าให้สามีดื่มโดยไม่รู้ตัว หายเมาแล้วสามีคงรู้ว่าถูกแก้แค้นจึงรีบขอให้อภัยเรื่องที่แล้ว เป็นที่มาของชื่อเรื่องที่เกริ่นไว้ต้นรายการ
ครูไม่ใหญ่ว่าไม่ใช่ดื่มเพื่อสังคมแล้วแต่ดื่มเพื่อทำลายตัวเอง สามีขอกินเหล้าฉลองก่อนตาย ก่อนเสียชีวิตหนึ่งเดือนฝันเห็นพ่อบุญธรรมที่ตายไปแล้วบอกให้ไปทำบุญ แต่ผัดว่าหลังปีใหม่เพราะต้องทำงานรับเหมาให้เสร็จ ก่อนปีใหม่สองวันก็ตายด้วยเส้นเลือดในสมองแตกขณะภรรยาท้องลูกคนที่สามห้าเดือนกว่า (อายุที่เอ่ยถอดเสียงไม่ชัด) ช่วงเจ็ดวันลูกชายคนโตวัยเจ็ดขวบเห็นพ่อยืนที่หน้าต่างบานเกร็ด ครบเจ็ดวันภรรยาฝันว่าสามีมากราบรูปพ่อแม่และรู้ว่าตัวเองตายแล้ว ผู้หญิงที่มาเช่าบ้านได้ยินเสียงของแข็งขว้างฝาบ้าน จึงไปหาหมอไสยเวทเรียกวิญญาณ ร่างทรงอ้างว่าเป็นสามี พูดกับใครก็ไม่มีใครพูดด้วย ยังไม่หมดอายุแต่โดนยาสั่ง ฝากดูลูก และทายว่าลูกในท้องเป็นผู้หญิง ซึ่งคลอดออกมาเป็นผู้หญิงจริง
คำถามของผู้เขียน: กรรมใดทำให้พ่อป่วยเส้นเลือดในสมองตีบมึนหัวตลอด อักษรขอมที่กะโหลกพ่อเกิดจากอะไร พ่อก่อนตายมีคตินิมิตอย่างไร ตายแล้วไปไหน แม่ทำกรรมใดจึงป่วยนิ้วหงิกและทำไมหายด้วยวิธีหมอไสยเวทเหยียบเหล็กร้อน พี่ชายคนที่สามทำกรรมใดจึงไม่มีทวาร พี่ชายอีกคนในกรุงเทพฯ ที่ดื่มเหล้ากับเพื่อนทุกเย็นแล้วเมาล้มหัวฟาดพื้นตายอายุ 37 ปี ตายเองหรือถูกทำร้าย พี่สาวคนที่สี่ทำกรรมใดจึงถูกแมวข่วนตาบอดและถูกปล้นเกือบแสนบาทแต่ได้คืนครึ่งหนึ่ง พ่อบุญธรรมเข้าฝันจริงไหม ถ้าสามีทำบุญจะอยู่ต่อไหม สามีมายืนที่หน้าต่าง เข้าฝัน เข้าร่างทรง ขว้างฝาบ้าน และโดนยาสั่งจริงไหม ทำไมทายเพศลูกถูก สามีได้รับบุญที่ลูกชายสองคนบวชเณรภาคฤดูร้อนไหม กรรมที่ผสมของลงเหล้าให้สามีมีวิบากอย่างไร และน้องชายบุญธรรมของสามีที่ส่งเสียลูกมาตลอดเป็นเพราะบุญใด
พ่อป่วยเส้นเลือดในสมองตีบมีอาการมึนหัวตลอด เพราะกรรมปาณาติบาตด้วยการทุบตีทรมานสัตว์ ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนทั่วโลกตอบในใจก่อน แล้วเฉลยว่าในอดีตพ่อเคยเป็นเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ที่คุมเครื่องมือทรมานนักโทษแบบบีบขมับ ช่วงท้ายเสียงหลุดเป็นบรรทัดซ้ำ
ครูไม่ใหญ่แทรกระหว่างตอบคำถามว่าอาชีพที่น่าเป็นคือครู ซึ่งสายเดียวกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระบรมครู เป็นอาชีพพระโพธิสัตว์ผู้ให้แสงสว่าง ขจัดความไม่รู้ทั้งวิชาชีพและวิชาชีวิต หรือเป็นแพทย์พยาบาลที่ช่วยให้คนพ้นทุกข์ทรมานและยืดอายุให้มีโอกาสสร้างบารมี ต้องมีปีติภาคภูมิใจในอาชีพ ครูบางคนน้อยเนื้อต่ำใจว่าเงินเดือนน้อย แต่รวยหรือจนมีทุกอาชีพ ตั้งแต่ขายกล้วยทอดจนสร้างโรงแรมใหญ่ ที่น้อยใจเพราะยังไม่รู้ว่าครูคือใคร
อักษรขอมที่กะโหลกศีรษะพ่อหลังเผาเกิดจากวิชาไสยเวทที่ลงอาคมถึงกระหม่อมเพื่อความขลังคงกระพันชาตรี ไม่เกี่ยวกับโรคภัยไข้เจ็บ ครูไม่ใหญ่เล่าว่าคนลงอาคมเก่งขนาดตบผ้ายันต์ร้อยผืนทีเดียวติดทุกผืน พ่อก่อนตายมีคตินิมิตสว่างไสว ไปเป็นเทพบุตรสุดหล่อ ได้รับบุญที่อุทิศทำให้มีทิพยสมบัติเพิ่ม แต่จะอยู่นานแค่ไหนแล้วแต่กำลังบุญ เพราะอายุเทวดาก็เหมือนมนุษย์ที่ยาวสั้นต่างกัน ตายแล้วเกิดเป็นเทวดาซ้ำก็มี ตกสวรรค์ไปอบายหรือมาเป็นมนุษย์ก็มี
บุญบาปชิงช่วงกันส่งผลตลอดเวลา จึงต้องศึกษาไว้ ไม่งั้นแม้ใจดีสั่งสมบุญมาตลอดก็ทุกข์ได้ พอเกิดอุบัติเหตุ ถูกยืมเงินไม่คืน หรือถูกโกง ก็ว่าบุญไม่ช่วยจะเลิกทำบุญ เพราะไม่เข้าใจว่าวิบากกรรมในอดีตให้ผลได้ช่องเหมือนกัน รวยเพราะไม่ตระหนี่ จนเพราะตระหนี่ ถูกโกงเพราะเคยโกงเขา บางคนศึกษากรณีศึกษามามากยังน้อยใจจนพลัดจากหมู่คณะ ลืมคำสอนแต่ไม่ลืมการกระทำของคนอื่น ครูไม่ใหญ่แซวว่าน่าให้ไปสร้างเสาแก้วพันสามร้อยต้นหรือไปขัดเสาจะได้ไม่ลืม
แม่ป่วยไม่มีแรงเดินไม่ได้ นิ้วมือนิ้วเท้าหงิก เพราะกรรมที่เกิดในสังคมเกษตรกรรมได้มัดขาสัตว์ ร่วมกับกรรมล้อเลียนคนมือหงิกเท้าหงิกด้วยความคะนองสมัยวัยรุ่นจนคนถูกล้อเจ็บช้ำน้ำใจ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าวิบากอยู่ที่ตอนเขาช้ำใจซึ่งไปตั้งโปรแกรมไว้กลางกาย เล่าว่าตัวเองก็เคยล้อเลียนเล่นกันจึงขออโหสิ ส่วนที่หายได้เพราะเป็นเพียงเศษกรรม จะรักษาด้วยไสยเวทหรือวิธีใดก็หายในที่สุด บุญได้ช่องจึงตัดรอนวิบากไป ถ้าเป็นตัวกรรมรักษาอะไรก็ไม่หาย
พี่ชายคนที่สามไม่มีทวารหนักและอายุไม่ถึงวัน เพราะกรรมตอนวัยรุ่นคะนองชอบแกล้งหมาแมวด้วยการเอาไม้เล็ก ๆ อุดก้นเหมือนอุดก๊อก ร่วมกับกรรมฆ่าสัตว์ทำอาหาร ยิงนกตกปลา ทำให้อายุสั้น เกิดแล้วตายอย่างนี้ซ้ำหลายชาติ เก้าเดือนหนึ่งวันแล้วตาย จนหมดวิบากแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์ปกติ ที่มาเป็นแม่ลูกกันเพราะในอดีตแม่เป็นเด็กชาวบ้านเพื่อนกันที่ยินดีหัวเราะขำเวลาหมาแมวดิ้นพยายามกัดก้นตัวเองให้ที่อุดหลุด พอเป็นแม่ลูกกันจึงขำไม่ออก
พี่ชายที่เมาแล้วหัวฟาดพื้นเสียชีวิตอายุ 37 ปี เพราะหมดอายุด้วยเส้นเลือดในสมองแตก จากวิบากกรรมฆ่าสัตว์ทำกับแกล้มในอดีตกับกรรมดื่มสุราในปัจจุบัน ตายแล้วดำดิ่งไปมหานรกขุมห้าทันที กำลังถูกนายนิรยบาลกรอกน้ำกรดร้อนแรง ยังรับบุญไม่ได้ แต่บุญจะไปคอยอยู่ที่ยมโลกซึ่งอีกนานมาก คนคิดว่าเงินเรา ปากเรา ดื่มเองไม่ได้กวนใคร ไม่ผิดกฎหมายแต่ผิดกฎแห่งกรรม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ได้ออกกฎแต่ไปเห็นกฎนี้ ผู้ดื่มสุราตายแล้วไปมหานรก แล้วเป็นเปรต อสุรกาย สัตว์ดิรัจฉาน เป็นมนุษย์ก็ใบ้บ้าปัญญาอ่อน จึงสอนให้เว้นสุราเมรัย
เมื่อน้ำเมาเข้าไปในตัวจิตจะหมอง ดึงโปรแกรมคิดดีพูดดีทำดีออกแล้วใส่โปรแกรมไม่ดีเข้าไปแทน เสียทรัพย์ เสียเวลา เสียชื่อเสียง เสียศีล เสียชีวิตทั้งของตนและผู้อื่น ครูไม่ใหญ่ชวนให้เลิกปิดโรงงานสุรา อย่ายินดีกับเงินที่ได้จากความหายนะของเพื่อนมนุษย์ อย่าเสียดายตัวเลขแสนล้านในตลาดหลักทรัพย์ เพราะต้องเสียอีกหลายแสนล้านดูแลผลเสียจากน้ำเมา
เวลาไม่พอจึงอ่านคำตอบเลย พี่สาวคนที่สี่กับแมวเป็นคู่เวรกันมาในอดีต แมวตัวนั้นเคยเป็นภรรยาน้อยหน้าตาสวยของสามีพี่สาวในชาตินั้น ซึ่งดวงของสามีมีภรรยาเป็นปรปักษ์ห้ามมีเมียน้อย พี่สาวได้ตามราวีเมียน้อย (ช่วงหนึ่งเสียงเพี้ยนเป็นภาษาปน) ชาตินี้เมียน้อยเกิดเป็นแมวตามวิบากของตัว เจอกันก็โกรธโดยไม่มีสาเหตุ กระโดดลงมาข่วน กรรมที่ตั้งโปรแกรมไว้กลางกายดึงดูดมือแมวไปโดนลูกตา ส่วนที่ถูกปล้นเกือบแสนบาทแต่ได้คืนครึ่งหนึ่ง เพราะในอดีตเป็นลูกจ้างแอบขโมยเงินนายจ้าง แล้วกลัวถูกจับได้จึงแอบเอาไปคืนครึ่งหนึ่ง แถมดอกเบี้ยคือถูกตบกกหูด้วยปืน
พ่อบุญธรรมของสามีมาเข้าฝันบอกให้ทำบุญเป็นเรื่องจริง ถ้าสามีทำตามก็มีสิทธิ์อายุยืนต่อไปได้ พ่อบุญธรรมตายแล้วไปเป็นภุมมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมมเทวาแห่งหนึ่ง ที่ยังไม่ไปอบายแม้ดื่มเหล้าเข้าสังคม เพราะบุญตามประเพณีเช่นบุญบวชอุ้มไว้ก่อน สามีมายืนที่หน้าต่างให้ลูกชายเห็นจริงในช่วงวนเวียนเจ็ดวัน แต่ไม่ได้มาเข้าทรง เพราะหลังจากนั้นถูกเจ้าหน้าที่พาไปยมโลกของมหานรกขุมห้า กำลังถูกกรอกน้ำทองแดงร้อนด้วยกรรมดื่มสุรา ตายเพราะหมดอายุ ไม่ได้โดนยาสั่ง บุญที่ส่งไปให้บ่อย ๆ ช่วยผ่อนโทษได้ เรื่องขว้างฝาบ้านเป็นเรื่องกุขึ้นเพื่อสร้างศรัทธาในเจ้าทรง และทายเพศลูกถูกเป็นความบังเอิญ ให้ลืมไป สามีได้รับบุญที่อุทิศไปทุกบุญแต่ยังไม่พ้นกรรม ให้ทำบุญไปให้บ่อย ๆ
การที่ภรรยาเอาน้ำที่ขับถ่ายจากร่างกายผสมเหล้าให้สามีกิน ไม่มีวิบากกรรมมากนักเพราะทำด้วยความโกรธเพราะรัก อย่างมากก็ถูกคนแกล้งเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ลืมไป แล้วสั่งสมบุญทุกบุญให้มากและอธิษฐานจิตให้พ้นวิบากนั้นบ่อย ๆ จนกว่าจะสบายใจ คำตอบข้อสุดท้ายเรื่องน้องชายบุญธรรมของสามีถูกตัดด้วยเสียงหลุด ฟังไม่ได้
ท่องบทประจำวันซ้ำสามรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์ ต่อจากนั้นเป็นเสียงหลุดยาวราวห้านาที
ปิดรายการด้วยคำขวัญว่าพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ต้องตอบย้ำให้ขึ้นใจ ท้ายไฟล์เป็นเสียงเพี้ยนและบรรทัด jingle
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่