ใจใสไปดี ใจหมองไปไม่ดี

เวลาจะเดินทางไปสู่ปรโลกตัวใครตัวมัน สูตรชีวิตที่ต้องรู้คือขึ้นอยู่กับความใสและหมองของใจ ใจใสได้ด้วยทานศีลภาวนา ปิดอบายไปสวรรค์ ทุกคนต้องตายไม่ว่าจะรู้หรือไม่รู้ เชื่อหรือไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์ เหตุผลตื้น ๆ คือถ้าละชั่วทำดีทำใจใส ถ้านรกสวรรค์มีจริงก็ไปดี ถ้าไม่มีก็เจ๊ากันไป แต่ถ้าละดีทำชั่ว ถ้ามีจริงก็ไปอบาย จึงควรทำตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เรื่องราวที่ดูกันก็เหมือนลิเก หนัง ละคร ปิดฉากก็เก็บของหมด ไม่มีอะไรจริง แต่คนดูไม่รู้ว่าสื่อที่ผ่านตาผ่านหูเกี่ยวกับความหมองและใสของใจ ซึ่งสำคัญต่อการเดินทางไปสู่ปรโลก ใจใสก็ไปดี ใจหมองก็ไปไม่ดีคือไปอบาย สองคำนี้ถ้าใครจำได้ก็เอาตัวรอด ต้องเลือกบริโภคสิ่งที่ผ่านตาผ่านหู เหมือนตักข้าวมามีกรวดติดมาก็ไม่ใช่เคี้ยวหมดเพื่อทดลองความแข็งของฟัน เราไม่ใช่ไก่ เป็นคนก็ต้องเลือกเอาเฉพาะข้าว