ถูกโจรปล้น

พี่ชายคนที่สามเกิดมาไม่มีทวารหนัก ครูไม่ใหญ่ชวนทายก่อนเฉลย บ่ายวันนั้นมีของเหลวสีเทาไหลออกทางทวารเบา ร้องไห้ทรมานจนหมดลม อายุไม่ถึงหนึ่งวันยังไม่ได้ตั้งชื่อ พี่สาวคนที่สี่ตอนห้าขวบไปยืนตรงยุ้งข้าว แมวที่อยู่บนยุ้งกระโดดลงมาข่วนถูกลูกตาข้างขวาจนบอด ปัจจุบันแต่งงานมีลูกสาวสองคน ขายของชำฐานะดีกว่าพี่น้องทุกคน ปี 2533 ถูกโจรปล้นบ้าน ขัดขืนไม่ยอมบอกที่เก็บทองและเงินจนถูกเอาปืนตบกกหู

ต้นช่วงถอดเสียงเพี้ยนเป็นคำซ้ำราวครึ่งนาที แล้วเล่าว่าคุณแม่ต้องรับน้ำหนักพี่ชายคนโตที่พิการจนล้มหลายครั้ง หลังคุณแม่เสียชีวิต ผู้เขียนต้องพาพี่ไปโรงพยาบาล ยกพี่ที่ตัวใหญ่กว่าเกือบสองเท่าขึ้นจากรถเข็นและข้ามธรณีประตูบ่อยครั้ง จนกระดูกสันหลังเคลื่อน ปวดศีรษะหมดแรงบ่อย พี่ชายเริ่มทำร้ายตัวเองตั้งแต่อายุราวยี่สิบสอง กัดแขน ข่วนหน้าจนเลือดออก ทุบกระจกจนแตก ปัจจุบันอายุ 36 ปียังทำร้ายตัวเองอยู่ อยู่ในความดูแลของพี่ชายบุญธรรม ผู้เขียนเคยทำงานกรมป่าไม้ที่สระบุรีและทำธุรกิจขายตรง วันหนึ่งนั่งรถตู้กลับจากกรุงเทพแล้วเจอโจรสามคนปล้น จึงลุกขึ้นพูดกับโจรว่าเอาไปมากเกินไปแล้ว บรรทัดถอดเสียงช่วงเหตุการณ์ปล้นเพี้ยนมาก ฟังไม่ชัดว่าจบอย่างไร ต่อด้วยบรรทัด jingle ซ้ำราวสองนาทีครึ่ง แล้วเล่าว่าผู้เขียนเป็นตากุ้งยิงราวสองสามเดือนครั้ง บางครั้งต้องกรีดหนองออก แต่ช่วงหลังดีขึ้น

ผู้เขียนกล้าสู้โจรสามคนทั้งที่มีมีดคัตเตอร์ด้ามเดียว เพราะติดนิสัยจากชาติที่เป็นผู้ชายซึ่งไม่ยอมใครง่าย ๆ ที่ต้องไปอยู่ในสถานการณ์นั้นเพราะเคยสมน้ำหน้าคนที่ไม่ชอบเมื่อได้ข่าวว่าเขาถูกโจรปล้น ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเรื่องวิบากกรรมต้องศึกษาไว้ ผู้เขียน พี่ชายคนที่สอง และพี่ชายบุญธรรมยังโสดทั้งหมดเพราะยังไม่เจอคนถูกใจและเบื่อหน่ายการครองเรือน ทั้งสามคนกับคุณพ่อเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงประเภทตามอารมณ์ บางทีฟังธรรมมีปีติอยากประพฤติพรหมจรรย์ พอห่างไปก็กลับไปครองเรือน เบื่อ ๆ อยาก ๆ จิตใจโลเลอย่างนี้เรื่อยมา เคยบวชระยะสั้นกันทั้งหมด เพื่อนรุ่นน้องที่สร้างบารมีด้วยกันก็เป็นกองเสบียงแบบเดียวกัน ถ้าชาตินี้อยากประพฤติพรหมจรรย์ต้องมุ่งมั่น มีกำลังใจสูง เปลี่ยนผังเดิมได้ โดยแก้เบื่อ ๆ อยาก ๆ ให้เป็นเบื่อหน่ายอย่างแท้จริง แล้วชวนสร้างบารมีทุกบุญและอธิษฐานจิตไปดุสิตบุรี ท้ายช่วงถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ

เจ้าของจดหมายเล่าต่อว่ารู้สึกผูกพันกับหลวงปู่มาก่อน สามีบอกว่ารับรู้แล้วว่าบุญมีจริง ไม่เคยขัดขวางการทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนาของเธอ ทั้งยังเป็นฝ่ายชวนประพฤติพรหมจรรย์ก่อนมาได้สามปีแล้ว ครูไม่ใหญ่ว่าคู่นี้แปลกดีที่พ่อบ้านชวนก่อน จากนั้นเล่าว่าคุณตาหลังคุณยายเสียชีวิตได้แต่งงานใหม่ ไปเปิดร้านขายของชำที่ต่างอำเภอ วันหนึ่งถูกโจรปล้นฆ่ายกบ้าน คุณตา ภรรยาใหม่ ลูกสาวคนสุดท้องอายุสองเดือน คนใช้ และลูกค้าที่มาซื้อของถูกแทงตายอย่างทารุณ แต่ลูกชายคนโตอายุสามขวบที่ไม่สบายกินยาแก้ไข้แล้วหลับสนิทในกองผ้าห่ม คนร้ายไม่เห็นจึงรอดตาย ตอนนี้อายุ 27 ปีแล้ว

คุณตาและทุกคนต้องตายพร้อมกันอย่างทรมานเพราะเคยผูกเวรกับโจรกลุ่มนี้ ชาติก่อนคุณตา ภรรยาใหม่ และลูกสาวสองเดือนเป็นพ่อแม่ลูกกันเหมือนชาตินี้ คนใช้กับลูกค้าเป็นบริวารในเรือน ส่วนโจรก็เป็นโจรเหมือนชาตินี้ มาปล้นแล้วถูกจับได้ ถูกทุกคนรุมทรมานก่อนส่งทางการ แล้วถูกตัดสินประหารชีวิต ก่อนตายโจรจึงผูกเวรว่าจะมาจองเวรคืน ครูไม่ใหญ่ชวนคิดว่าถ้าไม่ใช่ผลของการกระทำในอดีตแต่เป็นความประสงค์ของใครสักคนที่จัดฉากให้คนหนึ่งเป็นโจรอีกคนเป็นเจ้าทรัพย์ ย่อมไม่มีเหตุผล ลูกชายคนโตรอดมาคนเดียวเพราะไม่ได้มีเวรกับโจร โจรจึงมองไม่เห็น คุณตากับภรรยาได้รับบุญที่อุทิศไปให้ ส่วนคนอื่นไม่ได้รับเพราะไปเกิดเป็นมนุษย์แล้ว (มีบรรทัดคั่นช่วงพักแทรกสองช่วง)