ประพฤติพรหมจรรย์

ตอบว่าน้องสาวและน้องเขยเคยเป็นกองเสบียงของหมู่คณะมา ส่วนลูกสาวที่มาอยู่วัดนั้น ชาติที่ผ่านมาเป็นกุลธิดาที่เบื่อชีวิตการครองเรือน จึงตั้งความปรารถนาว่าอยากประพฤติพรหมจรรย์ในชาติต่อไป ชาตินี้จึงมาประพฤติพรหมจรรย์เปลี่ยนผังตัวเอง และได้มาช่วยกันเผยแผ่ธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เฉลยว่าผู้เขียนตั้งใจจะครองตัวเป็นโสดแต่บางครั้งก็อยากมีคู่ครอง เป็นแบบนี้อยู่ตลอดเวลาจนบางครั้งท้อใจ ให้ทำดังนี้คือถ้าท้อแล้วให้ถอยออกมาเลย แล้วให้คบเพื่อนผู้หญิงที่เป็นกัลยาณมิตรเป็นกลุ่ม ๆ ไม่ใช่คนเดียว ที่ชอบประพฤติพรหมจรรย์อย่างแน่วแน่จริงจัง เพื่อสร้างบารมีอย่างเดียว มีศรัทธา มีศีล มีทิฐิเสมอกัน แล้วชวนกันสร้างบารมีอย่างเต็มกำลังโดยไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องอย่างนั้นอย่างเด็ดขาด ด้วยใจเด็ดเดี่ยวก็จะดำเนินชีวิตไปได้อย่างมีความสุข แต่ต้องระวังคำพูดให้ดี อย่าให้กระทบกระทั่งกัน โดยเลือกประโยคที่ทำให้เขารักเราออกมาใช้เยอะ ๆ เพราะถ้าเรารักตัวเองก็ต้องทำให้คนอื่นมารักเราด้วย ถ้าทำให้คนอื่นไม่รักเราแปลว่าเราไม่รักตัวเอง เพราะเขาจะด่าเราแล้วเราก็เจ็บ ประโยคดี ๆ เหล่านี้เอามาใช้ฟรี ๆ ได้ ไม่เสียเงินเลย และต้องรู้จักอดทน ให้อภัย ให้รอยยิ้มกับความรักและปรารถนาดีซึ่งกันและกัน

ตอบว่าที่ร่างของหลวงปู่ไม่มีกลิ่นเหม็น และเส้นผมกับเล็บของท่านกลายเป็นแก้วสีทอง เป็นเพราะอำนาจศีลและการประพฤติพรหมจรรย์ที่ท่านรักษามาตลอดชีวิตสมณะ จึงบันดาลให้เป็นดังนั้น

ข้อที่สามเว้นจากการเสพเมถุน ทำให้ปลอดเครื่องกังวล ไม่ตกเป็นทาสความอร่อยทางเนื้อหนังที่ทำให้จิตฟุ้งซ่านไม่เป็นสมาธิ และเท่ากับให้ความปลอดภัยแก่ครอบครัวของผู้อื่น สังคมอยู่เย็นเป็นสุข ข้อที่สี่เว้นจากการพูดเท็จโกหก คือให้ความจริงกับเพื่อนมนุษย์ ข่าวจริงก็ว่าจริงไม่บิดเบือน ผลที่ได้คือชีวิตเรียบง่ายสะดวกสบาย สมองไม่หลงลืมฟั่นเฟือน เพราะโกหกสองเรื่องต้องจำสองเรื่อง สิบเรื่องต้องจำสิบเรื่อง และจะได้รับความจริงใจกลับคืนมา

เฉลยเรื่องหมอดูที่ทักว่าดวงไม่ดีเรื่องคู่ครอง จะถูกหลอกและแต่งงานช้า ครูไม่ใหญ่บอกว่าก็ดีแล้ว จะได้มีสติและรีบสั่งสมบุญให้มาก เพราะเราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี แต่ถ้าจะมีเผื่อเหนียวไว้ให้เลือกคนที่มีศรัทธาและศีลเสมอกัน เชื่อมั่นในพระรัตนตรัย มีศีลห้าเหมือนกัน เป็นสัมมาทิฐิเหมือนกัน แล้วเล่นมุกไล่เงื่อนไขคู่ในอุดมคติแบบยาวเหยียด ต้องรวย ต้องหล่อ ต้องตามใจเรา เชื่อฟังเรา ตื่นก่อนนอนหลัง ทำกับข้าว ปัดกวาดถูบ้าน ซื้อรถและล้างรถ ล้างจานให้ ถ้าได้อย่างนี้ก็แต่งไว้เลย ถ้าไม่ได้ก็ประพฤติพรหมจรรย์ แล้วสรุปว่าคราวนี้มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ในทุกบุญและอธิษฐานจิต

ผู้เขียนกล้าสู้โจรสามคนทั้งที่มีมีดคัตเตอร์ด้ามเดียว เพราะติดนิสัยจากชาติที่เป็นผู้ชายซึ่งไม่ยอมใครง่าย ๆ ที่ต้องไปอยู่ในสถานการณ์นั้นเพราะเคยสมน้ำหน้าคนที่ไม่ชอบเมื่อได้ข่าวว่าเขาถูกโจรปล้น ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเรื่องวิบากกรรมต้องศึกษาไว้ ผู้เขียน พี่ชายคนที่สอง และพี่ชายบุญธรรมยังโสดทั้งหมดเพราะยังไม่เจอคนถูกใจและเบื่อหน่ายการครองเรือน ทั้งสามคนกับคุณพ่อเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงประเภทตามอารมณ์ บางทีฟังธรรมมีปีติอยากประพฤติพรหมจรรย์ พอห่างไปก็กลับไปครองเรือน เบื่อ ๆ อยาก ๆ จิตใจโลเลอย่างนี้เรื่อยมา เคยบวชระยะสั้นกันทั้งหมด เพื่อนรุ่นน้องที่สร้างบารมีด้วยกันก็เป็นกองเสบียงแบบเดียวกัน ถ้าชาตินี้อยากประพฤติพรหมจรรย์ต้องมุ่งมั่น มีกำลังใจสูง เปลี่ยนผังเดิมได้ โดยแก้เบื่อ ๆ อยาก ๆ ให้เป็นเบื่อหน่ายอย่างแท้จริง แล้วชวนสร้างบารมีทุกบุญและอธิษฐานจิตไปดุสิตบุรี ท้ายช่วงถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ

ในพุทธันดรที่ผ่านมาผู้เขียนเป็นนักเทศน์ชอบสอนผู้อื่น จึงไม่ค่อยได้นั่งธรรมะ ธรรมะไม่ค่อยละเอียด ลงมาสร้างบารมีได้แค่รอบเดียวซึ่งก็บุญนักหนาแล้ว ชาตินี้ต้องแก้ไขด้วยการทำธรรมะให้ละเอียดจนถึงพระธรรมกาย ศึกษาวิชชาธรรมกายเพื่อจะได้ลงมารอบสอง ถ้าประพฤติพรหมจรรย์ได้ตลอดชีวิตและปฏิบัติจนเข้าถึงพระธรรมกาย จะเปลี่ยนเพศเป็นผู้ชายและได้บวชอย่างแน่นอน ชาตินี้มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ในทุกบุญ อธิษฐานจิตตามติดไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ บางบรรทัดถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ

หลานสองคนได้มาสร้างบารมีตั้งแต่เยาว์วัยเพราะเคยคบบัณฑิตมาในอดีต ช่วงนั้นถอดเสียงเพี้ยน ผู้ใหญ่ที่ชวนผู้เขียนเข้าวัดเคยเป็นข้าราชการระดับเสนาบดีที่รับราชการมาตั้งแต่พระราชบิดาของพระราชาที่ออกบวช ผู้เขียนเป็นหลานชายอยู่อีกเมือง เมื่อพระราชาออกบวช ท่านสั่งลูกหลานในตระกูลให้ตามไปอุปัฏฐาก ผู้เขียนบวชช่วงสั้นกับหมู่คณะ ตั้งใจจะบวชยาวแต่ห่วงน้อง ๆ สาว ๆ ในสังกัดเดิมจึงลาสิกขา แล้วทำหน้าที่กัลยาณมิตรในเมืองของตน เหตุนี้จึงมาเกิดเป็นผู้หญิง ส่วนผู้ใหญ่ท่านนั้นเป็นกองเสบียงสนับสนุนหมู่คณะมาหลายชาติ ผลการปฏิบัติพอรอดกลับดุสิตบุรี ครูไม่ใหญ่เตือนว่าชาตินี้ประพฤติพรหมจรรย์ต้องระวังเรื่องเดิมตามมา และที่ทำงานสองอย่างไม่ได้มีวิบาก แต่เป็นคนแอคทีฟอยู่นิ่งไม่ได้ การหารายได้พิเศษมาทำบุญก็ได้บุญไม่ต่างจากงานปกติ ท้ายช่วงมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำ

เจ้าของจดหมายเล่าต่อว่ารู้สึกผูกพันกับหลวงปู่มาก่อน สามีบอกว่ารับรู้แล้วว่าบุญมีจริง ไม่เคยขัดขวางการทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนาของเธอ ทั้งยังเป็นฝ่ายชวนประพฤติพรหมจรรย์ก่อนมาได้สามปีแล้ว ครูไม่ใหญ่ว่าคู่นี้แปลกดีที่พ่อบ้านชวนก่อน จากนั้นเล่าว่าคุณตาหลังคุณยายเสียชีวิตได้แต่งงานใหม่ ไปเปิดร้านขายของชำที่ต่างอำเภอ วันหนึ่งถูกโจรปล้นฆ่ายกบ้าน คุณตา ภรรยาใหม่ ลูกสาวคนสุดท้องอายุสองเดือน คนใช้ และลูกค้าที่มาซื้อของถูกแทงตายอย่างทารุณ แต่ลูกชายคนโตอายุสามขวบที่ไม่สบายกินยาแก้ไข้แล้วหลับสนิทในกองผ้าห่ม คนร้ายไม่เห็นจึงรอดตาย ตอนนี้อายุ 27 ปีแล้ว

ครูไม่ใหญ่ว่าการแท้งไม่ใช่ความประสงค์ของใคร แต่เป็นกฎแห่งกรรม ชาติก่อนเธอชอบปรุงอาหารด้วยปลาไข่ขณะปลายังมีชีวิตเพราะอร่อย กรรมนี้ดึงดูดเด็กที่มีกรรมทำแท้งมาเกิดในครรภ์ เด็กไปเกิดใหม่แล้วและแท้งตายมาหลายรอบ บุญที่อุทิศไปได้รับบ้างในช่วงเปลี่ยนภพ ที่พ่อแม่ห้ามมาวัดจนห่างไปช่วงหนึ่งเพราะในอดีตเคยห้ามคนไม่ให้ไปสร้างบุญกับวัด แต่บุญเก่ากับหมู่คณะดึงกลับมาใหม่ ในพุทธันดรที่ผ่านมาเธอกับสามีเป็นสามีภรรยาและสร้างบารมีกับหมู่คณะ สามีมีศรัทธาขอบวช ก่อนบวชขอให้เธอประพฤติพรหมจรรย์เพื่อมั่นใจว่าจะไม่มีใครอื่น แต่บวชไปได้ระยะหนึ่งก็คิดถึงจึงลาสิกขามาอยู่ด้วยกันอย่างเดิม ชาตินี้ที่ชวนประพฤติพรหมจรรย์ก็คล้ายกัน ครูไม่ใหญ่เตือนว่าอยู่ใกล้กันเหมือนน้ำมันกับไฟ ผังเดิมยังมีอยู่

สารคดีทศชาติชาดก ผู้ยิ่งด้วยอธิษฐานบารมี ตอนที่สี่ ต่อจากตอนที่แล้ว พระเจ้าเนมิราชครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา โปรดให้สร้างโรงทานห้าแห่ง พระราชทานทรัพย์แห่งละหนึ่งแสนกหาปณะทุกวัน ทรงรักษาศีลห้าและอุโบสถศีลทุกวันพระ ชักชวนมหาชนให้สั่งสมบุญ ประชาชนตายไปเกิดในเทวโลกจนสวรรค์เนืองแน่นด้วยเทวดา พระเกียรติคุณแผ่ขึ้นไปถึงสวรรค์ทุกชั้น ครั้งหนึ่งในวันอุโบสถขึ้นสิบห้าค่ำ ทรงดำริว่าการให้ทานที่ไม่มีประมาณกับการรักษาศีลประพฤติพรหมจรรย์อย่างไหนมีอานิสงส์มากกว่า ขจัดความสงสัยไม่ได้ ทำให้ทิพยอาสน์ของท้าวสักกะร้อน ท้าวสักกะจึงเสด็จมาเพียงลำพัง ทำพระราชนิเวศน์ให้สว่างไสว ประทับยืนกลางอากาศในห้องบรรทม พระเจ้าเนมิราชทูลถามปัญหา ท้าวสักกะตอบว่าประพฤติพรหมจรรย์อย่างต่ำได้เกิดในตระกูลกษัตริย์ อย่างกลางได้เกิดเป็นเทวดา อย่างสูงสุดย่อมหลุดพ้น การประพฤติพรหมจรรย์มีอานิสงส์มากกว่าทานพันเท่าแสนเท่า

ทศชาติชาดก เรื่องพระเนมิราช ผู้ยิ่งด้วยอธิษฐานบารมี ตอนที่ 5 ท้าวสักกะทราบความสงสัยของพระเจ้าเนมิราช จึงเสด็จมาห้องบรรทม แผ่รัศมียืนกลางอากาศ พระเนมิราชถามว่าระหว่างทานกับการประพฤติพรหมจรรย์อย่างไหนมีอานิสงส์มากกว่า ท้าวสักกะตอบว่าพรหมจรรย์อย่างต่ำให้เกิดในตระกูลกษัตริย์ อย่างกลางให้เกิดในสวรรค์ อย่างสูงให้บริสุทธิ์หลุดพ้น พรหมจรรย์มีอานิสงส์มากกว่าทานหลายแสนเท่า แล้วเล่าเรื่องในอดีตว่ามีฤๅษีหลายหมื่นตนอยู่ที่กาญจนบรรพตในป่าหิมพานต์ ฤๅษีตนหนึ่งเหาะมาบิณฑบาตที่กรุงพาราณสี ปุโรหิตเลื่อมใส นิมนต์เข้าเรือน อยากบวชเป็นฤๅษีบ้าง ฤๅษีห้ามว่าเป็นคนของพระราชา ปุโรหิตจึงขอไปทูลลาพระราชาก่อนและนัดให้มารับวันรุ่งขึ้น

ครูไม่ใหญ่เฉลยต่อว่าด้วยความเบื่อหน่ายการครองเรือน เจ้าของเคสจึงตั้งความปรารถนาไว้ตั้งแต่พุทธันดรที่ผ่านมาว่า ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์จะประพฤติพรหมจรรย์สร้างบารมีในภพชาติต่อไป คิดอย่างนี้ยาวนานตั้งแต่เป็นมนุษย์จนตายแล้วก่อนลงมาเกิด นี่เป็นความปรารถนาของลูกเอง จึงต้องทำให้สมหวังสำเร็จ ผังสำเร็จจะได้หนาแน่น ถ้าทำไม่สำเร็จผังก็ล้มสลาย จะโลเลอยู่เรื่อย ๆ ถ้าชีวิตโลเลก็เหมือนเรือที่เหออกนอกเส้นทาง แต่ในชาตินั้นยังพอชื่นใจ คือได้เป็นกองเสบียงของหมู่คณะ แม้ทรัพย์ไม่ค่อยมีเพราะสามีกับลูกผลาญหมด และมีผลการปฏิบัติธรรมเข้าถึงดวงใส เพราะเบื่อแล้วก็คลายความผูกพัน ครูไม่ใหญ่ว่าเหมือนเพลงคลายความผูกพัน แล้วเข้าเพลง

คำถามต่อ แม่ทำบุพกรรมอะไรมาจึงเป็นโรคลมและปวดเมื่อยร่างกายอยู่เป็นนิจ ต้องหาหมอนวดบ่อย ๆ ทำไมแม่ต้องแพ้ท้องนานถึง 9 เดือน และบุพกรรมใดทำให้แม่เกือบเสียชีวิตจากการผ่าตัดต่อมทอนซิล เพราะไหมที่เย็บแผลขาด เลือดไหลไม่หยุดจนอาเจียนเป็นเลือดแล้วสลบไป ตอนเด็กยายใช้แม่ไปเลี้ยงไก่ในเล้าร้อยกว่าตัว ไก่หิวรุมเข้ามาแย่งอาหาร แม่ตกใจเอาที่ให้อาหารฟาดไปจนไก่ตายหกตัว ไก่ทั้งหกทำกรรมอะไรไว้กับแม่ และจะผูกเวรกับแม่หรือไม่ แม่ทำกรรมอะไรจึงอยู่ในหมู่ญาติที่ไม่เข้าใจวัด ถูกว่าว่าทำบุญเยอะไปเพราะห่วงว่าจะไม่มีเงินเลี้ยงลูก จนต้องแอบทำบุญ เป็นกรรมของแม่หรือกรรมของเขาที่ไม่มีสิทธิ์ได้อนุโมทนาบุญ หลังพ่อเสียชีวิตแม่ประพฤติพรหมจรรย์ตลอดมา และอธิษฐานอยากเกิดเป็นผู้ชายได้บวชตั้งแต่เด็ก จะสมหวังเมื่อไร ครูไม่ใหญ่แทรกตอบสั้น ๆ ว่าก็เมื่อเกิดเป็นผู้ชาย

แม่อยู่ในหมู่ญาติที่ไม่เข้าวัดและถูกต่อว่าว่าทำบุญเยอะจนต้องแอบทำบุญ เพราะในอดีตเวลาชวนคนทำความดีมักชวนแต่คนใกล้ตัว ไม่ค่อยได้ชวนหมู่ญาติ และเวลาทำบุญไม่ค่อยได้อธิษฐานให้เกิดในครอบครัวที่เป็นสัมมาทิฐิ ส่วนหมู่ญาติที่ห้ามทำบุญและตัดรอนกำลังใจเป็นกรรมใหม่ของเขา ชาติต่อไปเวลาจะได้สมบัติอะไรจะมีอุปสรรคมาก คำอธิษฐานขอเกิดเป็นผู้ชายจะได้บวชตั้งแต่เยาว์วัยมีสิทธิ์สมหวัง เพราะกรรมที่ทำให้เกิดเป็นหญิงใกล้จะหมดแล้ว (ถอดเพี้ยน) ให้ตั้งใจประพฤติพรหมจรรย์ต่อไปจนหมดอายุขัย

ผู้เขียนถามว่าเคยคิดอยากมีชีวิตประพฤติพรหมจรรย์จะเป็นไปได้ไหม ครูไม่ใหญ่ชมว่าดีมาก แล้วแต่เรา เราคือผู้ออกแบบชีวิต ไม่มีใครมาลิขิตชีวิตเราได้ ถามต่อว่าลูกชายอายุสิบหกรักบุญมาก เรียบร้อย เคยบวชสามเณรที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมโตเกียวสองครั้งเมื่อปี 48 และบวชที่วัดพระธรรมกายได้รับรางวัลคุณธรรม เคยสร้างบารมีมาอย่างไร ลูกสาวที่เกิดจากสามีชาวญี่ปุ่นคนที่สองรักผูกพันกับสามีคนที่หนึ่งมาก และเขาก็รักเหมือนลูกแท้ ลูกสาวเคยชวนเพื่อนมาวัดทุกวันอาทิตย์แต่ตอนนี้ติดเพื่อนห่างวัด อดีตชาติเป็นอะไร น้อง ๆ ที่ตามมาสร้างบารมีเคยสร้างมาอย่างไร ตัวเองจะมีโอกาสศึกษาวิชชาธรรมกายหรือไม่ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าจะลงมากี่รอบก็แล้วแต่ รอบนี้ต้องกลับไปให้ได้

เฉลยว่าผู้เขียนและน้อง ๆ ทุกคนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมา ผู้เขียนสร้างมามากกว่าทุกคน บางคนมาก บางคนน้อย เป็นกองเสบียงกันทุกคนในพุทธันดรที่ผ่านมา ชาตินี้ได้มาเจอหมู่คณะ มีผลการปฏิบัติธรรม จะรอดไปดุสิตบุรีได้ แต่ชาตินี้ต้องเอากลับให้ได้ ส่วนความตั้งใจจะประพฤติพรหมจรรย์ให้ตั้งใจไว้ให้ดี แม้ยังมีเศษกรรมเรื่องคู่ชีวิตอยู่ก็ตาม ต้องนั่งทำให้ดี ๆ เสี่ยงนะลูก

เฉลยว่าลูกสาวคนที่สองกับสามีได้ทำบุญร่วมกันมาแค่นี้ ไม่มีสาเหตุโกรธเคืองใด ๆ เมื่อหมดบุญที่ทำร่วมกันก็เบื่อขึ้นมาเฉย ๆ จึงขอหย่า ครูไม่ใหญ่ว่าอย่าไปคิดอะไร ถ้ามีลูกก็ไม่ต้องแต่งงานใหม่ ประพฤติพรหมจรรย์เลี้ยงลูกไป ถ้าไม่มีลูกก็ประพฤติพรหมจรรย์ต่อ สั่งสมบุญให้เยอะ ๆ สักวันก็ต้องจากกันตามอายุขัย ชีวิตก็เป็นอย่างนี้

เฉลยว่าถูกบังคับแต่งงานเป็นเรื่องประเพณีในปัจจุบันที่ถือว่าผู้ชายต้องแต่งงานเป็นหัวหน้าครอบครัวมีบุตรสืบสกุล แต่รอดมาได้สองครั้งเพราะบุญที่เคยบวชในอดีตแล้วอธิษฐานขอให้ได้ประพฤติพรหมจรรย์ จนได้มาบวชเป็นพระในเถรวาท (ต้นช่วงมีบรรทัดถอดเพี้ยน) ที่รู้สึกขัดแย้งเวลาเรียนประโคมดนตรี ร่ายรำ และบูชาพระรัตนตรัยด้วยการถวายสิ่งที่ถอดได้ว่า วาย เพราะบุญที่เคยบวชตามคำสอนดั้งเดิมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทำให้มีปัญญาสอนตัวเองได้ จึงไม่เชื่ออย่างงมงายในพิธีกรรมและวิชาเหล่านั้น