ep090 ผังเวลา 47 ช่วง
จานดาวธรรม (110) กองเสบียง (87) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) พญาโปริสาท (62) สุตโสม (48) นอร์เวย์ (44) กฐิน 2548 (39) ยมโลก (30) พรหมทัต (28) คตินิมิต (22) อบายมุข (21) ประพฤติพรหมจรรย์ (19) พระสารีบุตร (19) คบคนพาล (18) พระธรรมกิตติวงศ์ (18) ภุมมเทวา (18) กาลหัตถีเสนาบดี (14) บ้านกัลยาณมิตร (14) พระอุปัชฌาย์ (13) พระจันทิมา (12) กุศลนิมิต (11) ความตายไม่มีนิมิตหมาย (8) เลิกเหล้าด้วยสมาธิ (8) ครูสอนศีลธรรม (7) บิณฑบาต (7) พระอาทิตย์เที่ยงคืน (7) อัศจรรย์ตะวันแก้ว (7) เมืองพาราณสี (7) วัดพระธรรมกายครบ 36 ปี (6) สฟาลบาร์ (6) พ่อเล่นพนันมวย (5) มะเร็งลำไส้ (5) กฎหมายคุ้มครองพระพุทธศาสนาในเกาหลี (4) ดวงตะวันไม่เคยตก (4) ทอนสเบิร์ก (4) บวชช่วงสั้นแล้วลาสิกขา (4) มหานรกขุมสี่ (4) วันคล้ายวันเกิดพระธรรมกิตติวงศ์ 2549 (4) ข่าวโจมตีพระในสื่อไทย (3) ชาวไทยในนอร์เวย์ (3) ตายแล้วไม่สูญ (3) ภาษามือ (3) อุสสทนรก (3) เชื่อตามสื่อที่บิดเบือน (3) เปรต (3) แก้ข่าว (3) ขบวนการยุติธรรม (2) จรรยาบรรณสื่อ (2) ตัวหายเป็นหนึ่งเดียวกับองค์พระ (2) บรรณาธิการข่าว (2) พันธุ์ตะวันเที่ยงคืน (2) สงเคราะห์โลกสงเคราะห์ธรรม (2) สร้างคุณภาพไม่ใช่สร้างภาพ (2) หนังสือพิมพ์พุทธศาสนาในเกาหลี (2) กุศลธรรม (1) งานระดับโลกต้องใช้ทุนมาก (1) ดาบสองคม (1) ถูกกล่าวหาว่าสะกดจิตหมู่ (1) นั่งเทียนเขียนข่าว (1) นางสุนทรีปริพาชิกา (1) บาปตามกระแส (1) ผู้ประกาศข่าวของทางการ (1) ผ่าท้องนักโทษ (1) ฝันเห็นคนชุดดำก่อนตาย (1) พระประหยัดสุดประโยชน์สูง (1) มาพิสูจน์ความจริงด้วยตัวเอง (1) สาธารณกุศล (1) สื่อสีดำ (1) เรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ (1) ใส่ร้ายผ่านสื่อ (1)
เปิดรายการด้วยคาถาสำเร็จ คำขวัญว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ท่องเนื้อนาบุญซึ่งมีพระในบ้านและพระในตัว แล้วปิดด้วยคำขวัญว่าเมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม นึกถึงบุญก่อนนอน หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ รวมใจกับองค์พระหนึ่งนาทีเมื่อตื่น ทำความรู้สึกว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ ทุกชั่วโมงขอหนึ่งนาทีหยุดใจ นึกถึงดวงหรือองค์พระทุกกิจกรรม และข้อสิบสร้างบรรยากาศ
นับวันนับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 146 วันจะเข้าพรรษา ผ่านปีใหม่มา 46 วัน แล้วทบทวนว่าพระนิพพานอยู่ภายในตัว เริ่มที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ใครทำไม่ได้ ย้ำให้ตอบซ้ำจนขึ้นใจ นักเรียนใหม่ต้องศึกษาไว้เพื่อดำเนินชีวิตไม่ผิดพลาดและถูกวัตถุประสงค์ของการเกิดเป็นมนุษย์
ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของกรณีศึกษาที่ช่วยให้เข้าใจกฎแห่งกรรม และให้ช่วยกันเลือกชื่อเรื่องระหว่าง เล่นกับไฟ กับ เข้าใจผิด เข้าใจถูกได้ ฟังจากเสียงดูเหมือนจะเลือก เล่นกับไฟ แต่ยังไม่ชัด แล้วชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน
บรรทัดคั่นช่วงพักสั้น ๆ แล้วเป็นเพลงยิ้มให้กัน เนื้อร้องว่ารอยยิ้มเป็นภาษาเดียวที่ทุกคนเข้าใจ บางคนไม่งามแต่ยิ้มแล้วหน้าตาดี ยิ้มแล้วชีวิตมีความสุข ยิ้มให้กันฟรี ๆ ตามด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักอีกเล็กน้อย
ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้าทุกที่ทั้งในบ้านและนอกบ้าน
ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้เรื่องยาวและจะไปดินแดนพระอาทิตย์เที่ยงคืน แต่ขออวยพรพระอุปัชฌาย์ก่อน ช่วงราว 650-848 ถอดเสียงเพี้ยนอ่านไม่ได้ จากนั้นเล่าว่าวันมาฆบูชาจันทร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ตรงกับวัดพระธรรมกายครบสามรอบ ส่วนวันนี้ 15 กุมภาพันธ์เป็นวันแห่งความรักและวันครบห้ารอบของพระอุปัชฌาย์ พระธรรมกิตติวงศ์ ท่านมีพร้อมทุกอย่างแล้ว เหลือแต่ความรักและปรารถนาดีให้ท่านสุขภาพแข็งแรงและสมหวังในสิ่งที่ตั้งใจ พระมหาเถระและพระเถระไปถวายพรท่านกันทั่วสังฆมณฑล ท่านเป็นผู้ทำพระศาสนาให้เจริญรุ่งเรือง แล้วบอกว่าต้องรีบไปเพราะเรื่องเยอะ
พาไปนอร์เวย์ ดินแดนแห่งพระอาทิตย์เที่ยงคืน ขณะที่เมืองไทยกำลังร้อน ขั้วโลกเหนืออากาศเย็นสบายสำหรับบางคนและสำหรับหมีขาว แล้วเกริ่นว่าพรุ่งนี้จะไปตะวันออกกลางที่โอมาน ผู้ที่เข้าถึงคำสอนย่อมมีหัวใจกว้างขวาง คหบดีใหญ่เปิดประตูนิมนต์พระไปฉันเพล เป็นครั้งแรกที่ชาวโอมานเห็นพระจนวิ่งออกมาดู ส่วนวิ่งมาทำอะไรต้องรอพรุ่งนี้
จดหมายจากนอร์เวย์เล่าว่าชาวนอร์เวย์ดูหน้าจอ DMC แล้วเกิดศรัทธา มาร่วมพิธีด้วย เห็นพระนั่งเป็นแถวแล้วว่าไม่นึกว่าจะมีภาพดี ๆ อย่างนี้ในโลก คนจำนวนมากนั่งสมาธิสงบได้เป็นชั่วโมง ครูไม่ใหญ่ขยายความว่าภาพดี ๆ ไม่ใช่ภาพธรรมชาติ แต่คือคนดีมารวมกันทำความดีอย่างมีระเบียบเป็นเอกภาพ จนเปลี่ยนความคิดของมวลมนุษยชาติ ไม่ใช่การสร้างภาพแต่สร้างคุณภาพและคุณค่าเพิ่ม ไม่ใช่มูลค่าเพิ่มที่ทำให้ทะเลาะกัน เมื่อถูกถามว่าทำได้อย่างไร ตอบว่าแค่บอกให้มาจุดประทีปนั่งหลับตา เพราะเขารักความดี และต้องพูดเรื่องที่ทำให้ใจสงบ ไม่พูดให้ฟุ้งซ่าน เหมือนฝนตกให้ฝุ่นแป้งที่ฟุ้งสงบลง
ชาวนอร์เวย์เล่าว่าหมุนไปดูช่องอื่นมีแต่ข่าวรบกันทำลายกันจนหดหู่ DMC จึงเป็นสื่อพิเศษ ควรให้ชาวนอร์เวย์ทั้งชาติดูตั้งแต่อนุบาล จดหมายชาวไทยในนอร์เวย์เล่าว่าดูรอบสดแล้วยังตามดูรอบทบทวน แทบไม่เชื่อหูว่าหลวงพ่อจะมีเพลงให้ประเทศเขา มีกำลังใจปฏิบัติธรรมเพิ่มขึ้น สามีนั่งดูยิ้มกว้าง ครูไม่ใหญ่ว่าตัวเองยังเป็นครูที่กำลังฝึกสอน 9 พฤษภาคมจะครบ 4 ปี และกัลยาณมิตรพี่ต้อยว่าคำอวยพรให้ขยาย DMC ไปทั่วโลกเป็นจริงแล้ว บางช่วงถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอื่น
กัลยาณมิตรจากเกาะสฟาลบาร์เล่าว่าเปิดให้สามีฟังเป็นครั้งแรก สามีซึ่งไม่เคยรู้เรื่องศาสนาใดเลยยิ้มแย้มแล้วเงียบ น้ำตาคลอ บอกว่าเข้าใจสิ่งที่หลวงพ่อพูดแล้ว เขาเป็นคนขี้ร้อนมาก กลางคืนติดลบก็เปิดหน้าต่างแทนฮีตเตอร์ เขาอยู่เกาะนี้มานาน ประทับใจหมู่คณะที่ไป จึงประสานศูนย์เคเบิลให้รับสัญญาณ DMC ได้ เมื่อติดตั้งเสร็จ DMC จะไปถึงทุกหลังคาเรือน เป็นเกาะแรกของโลกที่ทุกบ้านได้ดูช่องนี้ ชื่อสามีถอดเสียงได้หลายรูป ยังไม่ยืนยันการสะกด
ทุกคนที่นั่นประทับใจเพลงตะวันไม่เคยตก ฟังแล้วถามว่าใครแต่งเนื้อ และคนแต่งรู้ได้อย่างไรว่าที่นี่มีสิ่งเหล่านี้ ชาวนอร์เวย์บอกว่านี่แหละเอกลักษณ์ของชาติผม ครูไม่ใหญ่จึงให้เปิดเพลงให้ฟัง
เพลงดวงตะวันไม่เคยตก เนื้อร้องว่าเหนือจะหนาวเพียงไหนมีข้าวก็ไม่เคยหนาว เจอตะวันตั้งแต่เช้ายันเที่ยงคืน เป็นเพลงเกี่ยวกับดินแดนพระอาทิตย์เที่ยงคืนในนอร์เวย์ ท่อนกลางถอดเสียงไม่ได้
ลูกพระธรรมเล่าว่าคนที่นั่นหน้าบานไปหมด อัดเทปรวมอัลบั้มไปให้ชาวนอร์เวย์คนอื่นฟัง เพลงทำให้หายเหนื่อยเหมือนได้วิตามิน A ถึง Z ตั้งใจเอาทุกบุญเพราะอยากไปดุสิตบุรี ไม่ยอมตกรถด่วนขบวนบุญสุดท้ายและขอไปชั้นเฟิร์สคลาส ลูก ๆ จะทำงานเป็นทีมและขอเป็นพันธุ์ตะวันเที่ยงคืนทุกชาติ แล้วเกริ่นว่าจะฟังผลการปฏิบัติธรรมของกัลยาณมิตรคนหนึ่ง ชื่อถอดเสียงคล้ายยองเนส ยังไม่ยืนยัน ต่อด้วยบรรทัดคั่นช่วงพัก
จดหมายจากเมืองทอนสเบิร์ก นอร์เวย์ ผู้เขียนเคยดื่มเหล้าค็อกเทลทั้งจัดและต่อเนื่องจนอาเจียน สามีชาวนอร์เวย์ต้องตามเช็ดให้ตลอดสิบปี ครูไม่ใหญ่แซวว่าดื่มแล้วอาเจียนจะมีความสุขตรงไหน และปกติภรรยาต้องปรนนิบัติสามี แต่นี่สามีปรนนิบัติ เมื่อได้รู้จัก DMC จึงเปิดบ้านกัลยาณมิตร เพื่อนดื่มหายไป เพื่อนดีมาแทน จึงหักดิบสิ่งไม่ดีได้หมด มีบรรทัดคั่นช่วงพักแทรกกลางเรื่อง
เริ่มหัดนั่งสมาธิ แรก ๆ อึดอัดสับสน แต่อดทนมาจนปี 2548 ได้เป็นประธานกฐิน นึกผ้ากฐินไว้กลางท้องแล้วมีความสุข ปล่อยใจนิ่งจนโล่งโปร่งเบาสบาย เห็นองค์พระสีทองอร่ามกลางท้อง ปลื้มมากจนองค์พระหายไป จึงยิ่งขยันนั่งวันละสามสี่ชั่วโมง วันหนึ่งรู้สึกถูกดูดเข้าไป เห็นองค์พระจากมุมบนใสเกินบรรยาย องค์พระขยายมาครอบตัว ตัวหายไปเป็นหนึ่งเดียวกับองค์พระ แม้สงสัยว่าเป็นผู้หญิงจะอยู่ในองค์พระได้อย่างไร แต่ปีติท่วมท้น ไม่ต้องหันไปทางไหนก็เห็นได้ทุกอย่าง ท้ายช่วงมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำและบรรทัดคั่นช่วงพัก
ลูกสาวของกัลยาณมิตรใช้ภาษามือบอกพ่อชาวนอร์เวย์ว่าหลวงพ่อใน DMC ดูมีความสุขมาก ครูไม่ใหญ่ชมว่าดูออกก่อนเลย ตาดีมีบุญ แล้วลูกสาวบอกให้พ่อไปนั่งสมาธิเพื่อจะได้ดูเหมือนหลวงพ่อ ช่วงกลางมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำ ชื่อลูกสาวฟังไม่ได้
เปิดเพลงดวงตะวันไม่เคยตกอีกครั้ง เนื้อร้องว่าเจอตะวันยังเที่ยงคืน คุณจะหนาวใจไปทำไม เป็นเพลงเกี่ยวกับดินแดนพระอาทิตย์เที่ยงคืนในนอร์เวย์ ท่อนหลังถอดเสียงซ้ำเพี้ยน
ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ ได้ยินคำคล้ายชุดฮันบกแต่ไม่ชัด ครูไม่ใหญ่บอกว่ามีหลายประเทศมาก ทุกวินาทีไม่ได้วางจากงาน เรื่องมาเป็นร้อยประเทศต้องค่อย ๆ ทยอยออก อีกหกเดือนก็จะมีเรื่องใหม่มา บางประเทศเรื่องต่อ ๆ กัน จึงชวนช่วยกันคิดว่าจะเอาอย่างไร แล้วบอกว่าติดตามละครพญาโปริสาทมาหลายวันแล้ว วันนี้ตอนที่ 21
ละครตอนที่ 21 พระเจ้าสุตโสมตรัสให้โปริสาทกลับไปครองราชสมบัติที่พาราณสี แต่โปริสาทว่ากลับไม่ได้เพราะเคยกินพ่อแม่ญาติพี่น้องของชาวเมืองจนถูกประณามว่าเป็นมหาโจร พระเจ้าสุตโสมสัญญาว่าจะทำให้ได้เป็นพระราชาอีก ถ้าทำไม่ได้จะแบ่งราชสมบัติให้ครึ่งหนึ่ง พูดโน้มใจให้ระลึกถึงความสุขในวัง จนโปริสาทยอมกลับและสรรเสริญว่าการคบสัตบุรุษย่อมเจริญขึ้นเหมือนดวงจันทร์ข้างขึ้น แล้วขบวนกษัตริย์ร้อยเอ็ดนครกับชาวชนบทก็ออกจากดงไปถึงประตูพาราณสี
ขณะนั้นพระราชโอรสของโปริสาทครองพาราณสีอยู่ และกาลหัตถียังเป็นเสนาบดี เมื่อทราบว่ามีขบวนผู้คนมากมายพักหน้าประตูเมือง กาลหัตถีสั่งปิดประตูไว้ก่อนเพื่อความไม่ประมาท ละครชี้ว่าการทำตามหน้าที่ด้วยความรับผิดชอบป้องกันเหตุร้ายได้ ถ้าทำเพราะเกรงใจหรือเห็นแก่หน้าอาจผิดพลาด และไม่ควรตำหนิคนที่ทำตามหน้าที่แม้ไม่ถูกใจเรา พระเจ้าสุตโสมให้กษัตริย์ร้อยเอ็ดนครรอ แล้วเสด็จไปขอเข้าเฝ้ากับผู้ติดตามไม่กี่คน พระราชาทรงทราบว่าพระเจ้าสุตโสมเป็นกษัตริย์ผู้ทรงธรรม จึงรีบเปิดประตูต้อนรับ เชิญประทับในท้องพระโรง และให้เชิญพระอัครมเหสีกับอำมาตย์เก่าของพระเจ้าพรหมทัตมาเฝ้าพร้อมกัน
พระเจ้าสุตโสมบอกเสนาบดีว่าไม่ต้องกังวล ได้ฝึกโปริสาทให้หยุดทำบาปและตั้งอยู่ในศีลแล้ว แม้ต้องสละชีวิตก็จะไม่ละเมิดศีล ทรงสอนว่าลูกต้องเลี้ยงดูพ่อแม่จึงไปสวรรค์ ไม่เลี้ยงดูไปนรก เสนาบดีอำมาตย์และพระเทวีต้องประพฤติประโยชน์แก่พระราชาตอบแทน แล้วแสดงธรรมว่าพระราชาที่ชนะคนไม่ควรชนะไม่ชื่อว่าพระราชา ภรรยาที่ไม่ยำเกรงสามี ลูกที่ไม่เลี้ยงพ่อแม่ สภาที่ไม่มีสัตบุรุษ ไม่ชื่อว่าเป็นอย่างนั้น บัณฑิตพึงกล่าวธรรมให้กระจ่าง ผู้รู้มีคำสุภาษิตเป็นธง ชาวเมืองจึงตกลงเชิญพระเจ้าพรหมทัตกลับครองเมือง ตีกลองประกาศว่างดเสวยเนื้อมนุษย์เด็ดขาดแล้ว จบตอนด้วยให้ติดตามเหตุการณ์ที่สุตโสมนำกษัตริย์ร้อยเอ็ดนครเข้าเมืองในตอนต่อไป ช่วงต้นมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำ
ครูไม่ใหญ่บอกให้เข้าสู่กรณีศึกษาเลย ช่วงชื่อเรื่องถอดเสียงไม่ชัด ตามด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักยาว ผู้เขียนเป็นนักข่าว ปี 2542 ได้รับคำสั่งให้มาทำข่าวที่วัดพระธรรมกายขณะที่วัดมีข่าวด้านลบต่อเนื่องหลายเดือน ครูไม่ใหญ่เล่าว่าตอนนั้นก็งง ชวนคนสร้างเจดีย์อยู่ดี ๆ ก็ถูกตั้งประเด็น ช่วงแรกนักข่าวกับเจ้าหน้าที่วัดเหมือนเป็นศัตรูกัน จนเจ้าหน้าที่วัดถามว่าเราไม่เคยเจอกันทำไมต้องเกลียดกัน ผู้เขียนจึงถอยมาตั้งหลัก นึกถึงผู้ใหญ่ท่านหนึ่งที่สื่อตั้งฉายาว่าสาวกวัดพระธรรมกาย ท่านแนะนำให้มาพิสูจน์ความจริงด้วยตัวเอง ผู้เขียนจึงมาวัดในฐานะสาธุชนธรรมดาหลายครั้งต่อเนื่อง จนซาบซึ้งในการอุทิศชีวิตเพื่อพระพุทธศาสนาของหลวงพ่อ และยืนยันในฐานะบรรณาธิการข่าวว่าไม่ได้พูดเกินจริง แต่หลายคนไม่เคยมาดูแล้วยังว่าวัด
ครูไม่ใหญ่ว่าการนั่งเทียนเขียนข่าวไม่ถูกหลักวิชา นักข่าวมีเสรีภาพแต่ต้องพอดี ไม่ใช่เลยเถิดจนเสียหายต่อบุคคลหรือสังคม เรื่องจริงแต่ไม่มีประโยชน์ก็ไม่ควรเขียน ยิ่งไม่จริงยิ่งไม่ควร เกณฑ์เหมาะควรให้ฟังพระสารีบุตรที่ตอบภิกษุว่า สิ่งที่คิดพูดทำแล้วน้อมไปทางกุศลธรรม ทำกุศลที่ยังไม่เกิดให้เกิด ที่เกิดแล้วให้เจริญ เรียกว่าเหมาะควร ส่วนที่น้อมไปทางอกุศล สร้างภาพลบ ปัญหาสังคม และวิบากกรรม ไม่เหมาะไม่ควร เรื่องพระศาสนาละเอียดอ่อนมาก เพราะมนุษย์มีทุกข์ทั้งเกิดแก่เจ็บตายและทุกข์จรมากมาย ศาสนาเป็นที่พึ่งยึดเหนี่ยวใจ และเป็นหนึ่งในสามสถาบันหลักจึงไม่ควรแตะ
ครูไม่ใหญ่ยกความเห็นของพระอาจารย์จันทิมา พระชาวพม่าที่อยู่เกาหลีและมาร่วมงานมาฆบูชา ท่านเล่าว่าที่พม่าห้ามสื่อตำหนิพระรัตนตรัยอย่างเข้มงวด และในเกาหลีจะไม่มีการออกสื่อเพื่อโจมตีเหยียบย่ำพระพุทธศาสนา มีกฎหมายคุ้มครองและเจ้าหน้าที่รัฐคอยตรวจ ถ้ามีเรื่องไม่ดีก็จัดการกันเองตามลำดับการปกครอง แม้ต่างศาสนามาเผยแผ่ก็ห้ามเขียนว่าร้าย กลับมีหนังสือพิมพ์พุทธศาสนารายวันกว่าสิบฉบับที่เขียนแนะวิธีดับทุกข์ ไม่ใช่ขยายความเครียด ท่านสงสัยว่าเมืองไทยเป็นเมืองพุทธแต่ทำไมหนังสือพิมพ์ลงแต่เรื่องไม่ดีของพระ ครูไม่ใหญ่ชมผู้เขียนที่อุทิศเวลามาศึกษาความจริง ไม่นั่งเทียนหรือยกเมฆเขียน แล้วอธิบายที่มาของสองคำนั้น ช่วงท้ายถอดเสียงเพี้ยนและต่อด้วยช่วงพักที่ไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาทีกับบรรทัดคั่นช่วงพัก
ตอบข้อสงสัยว่าทำไมต้องใช้เงินเยอะ งานระดับโลกมีคนหกเจ็ดพันล้านคน แม้ลงทุนสร้างคนดีคนละหมื่นบาทก็ต้องใช้หกสิบล้านล้านบาท และหมื่นบาทก็สร้างคนดีไม่ได้จริง เงินบริจาคสร้างวัดเป็นสาธารณกุศลของพระพุทธศาสนา ไม่ใช่ของครูไม่ใหญ่ ขาย จำนอง จำนำไม่ได้ ความสะอาดร่มรื่นในวัดไม่ได้มาฟรี ทุกอย่างมีค่าใช้จ่ายแม้แต่อาบน้ำแปรงฟัน ที่ต้องสร้างใหญ่เพราะคนอยากทำความดีมาเยอะ และเราดีคนเดียวไม่ได้ ยกตัวอย่างคนออกมาใส่บาตรแล้วถูกคนติดยาจี้เอาเงินจนถูกแทงตาย การที่วัดสร้างคนให้เป็นคนดีไม่ผิดกฎหมาย ไม่ผิดศีลธรรมและประเพณี ดีที่สุดคือร่วมกันทำความสว่างให้เกิดกับโลก แล้วว่าเราเป็นคนไทยต้องรักกัน
ต่อจากที่ครูไม่ใหญ่ว่าเราเป็นคนไทยต้องรักกัน ช่วงแรกราวสองนาทีครึ่งไม่มีบรรทัดถอดเสียง แล้วมีท่อนร้องที่ถอดได้บางคำเกี่ยวกับคนไทยรักกันไว้และคนคิดบังอาจ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงและอ่านชื่อจากท่อนร้องไม่ได้ ท้ายช่วงถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอื่นและบรรทัดซ้ำ
ช่วงต้นมีท่อนที่ถอดได้ไม่ต่อเนื่องว่าด้วยคนที่เคยรวยแต่ตระหนี่ คิดว่ารวยเพราะหนึ่งสมองสองมือของตัวเอง แล้วถอดเสียงเพี้ยน จากนั้นครูไม่ใหญ่ว่าวัดทำทั้งสงเคราะห์โลกและสงเคราะห์ธรรม พระมีหน้าที่หลักเป็นครูสอนศีลธรรม มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นต้นแบบ การแจกอาหารเสื้อผ้าหรือช่วยผู้ประสบภัยทำเป็นครั้งคราว ถ้าทำตลอดชาติจนไม่มีเวลาบำเพ็ญสมณธรรมก็ผิดวัตถุประสงค์ของการบวช ควรไปอยู่มูลนิธิ แล้วถามว่าชวนคนทำความดี สอนคนให้เป็นคนดี และเชิญคนมีเงินสร้างสาธารณกุศลให้คนทั่วโลกใช้ร่วมกัน ผิดตรงไหน
ครูไม่ใหญ่ว่าถ้ามีคนดีเยอะในประเทศ ไม่ต้องมีตำรวจ โรงพัก อัยการ ศาล เพราะคนมีหิริโอตตัปปะบังคับตัวเอง กฎหมายเกิดจากคนทำชั่วไม่กี่คน ทำให้คนชั่วเป็นคนดีจึงประหยัดสุดประโยชน์สูง พระไม่ได้ใช้งบรัฐบาลเลย ฉันไม่เกินเที่ยง ต่างจากโยมที่กินทั้งวัน สังคมเจียดเศษอาหารเลี้ยงพุทธบุตร แต่พุทธบุตรต้องทำงานใหญ่ ให้สิ่งที่ใครให้ไม่ได้ สร้างเจดีย์ก็ไม่ผิด วัดและศาสนาอื่นทั่วโลกก็สร้าง เงินไม่ใช้ทางบุญก็ใช้ทางบาป แล้วกลับมาที่จดหมาย หลังรู้ความจริงผู้เขียนหันมาเสนอข่าวด้านดีของพระพุทธศาสนา ติดจานดาวธรรม ชีวิตเปลี่ยนไปในทางดี มีความสุขและใจเย็นขึ้น ครูไม่ใหญ่ว่าฟังแล้วหายเหนื่อย
บรรทัดคั่นช่วงพักแล้วเป็นเพลง เนื้อร้องว่าผ่านภูเขาสูงทะเลสีคราม จะเดินตามทางนั้น ก้าวเดินไปในทางที่ดี ทำตามที่พ่อสอนไว้ด้วยมือและใจของเรา ไม่เคยคิดท้อแท้ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง
หมอดูเคยบอกว่าผู้เขียนทำงานอย่างเดียวไม่ได้ ซึ่งจริง กลางวันเป็นบรรณาธิการข่าว กลางคืนจัดรายการวิทยุช่วยเหลือสังคม กลับบ้านตีหนึ่ง และหารายได้พิเศษอีกหลายอย่างเพื่อเอามาทำบุญให้มาก น้องสาวหน้าตาสวยน่ารัก ไม่เคยป่วยหนัก แต่อายุ 18 ปีท้องบวมกะทันหัน ตรวจพบมะเร็งลำไส้ระยะสุดท้าย ผ่าตัดใหญ่สองครั้ง อยู่ได้อีกหกเดือน คืนสุดท้ายฝันเห็นคนใส่ชุดดำสี่คนมาหา แล้ววันรุ่งขึ้นก็ตาย ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นไปด้วยวิบากกรรม
คุณพ่อเป็นลูกคนเดียว แม่ของท่านตายตั้งแต่ท่านยังเด็ก โตขึ้นชอบเล่นการพนันมวยมาก เคยเอานักมวยมาชุบเลี้ยงที่บ้านจนเป็นค่ายมวย ทะเลาะกับคุณแม่บ่อยเรื่องเงิน แต่ครอบครัวไม่มีหนี้เพราะคุณแม่คุมเงินและให้เงินตามวงเงินที่กำหนด คุณพ่อเป็นพ่อที่ดี ไม่เคยห้ามลูกทำบุญหรือมาวัด ส่งลูกไปเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ที่วัดมหาธาตุตั้งแต่เล็ก ครูไม่ใหญ่ว่าถ้าเลิกพนันจะสุดยอด หลานสองคนอายุห้าขวบกับสองขวบ ผู้เขียนพามาวัดทุกครั้งที่สะดวก ดูจานแล้วเข้าใจบาปบุญ ตักบาตรตอนเช้า หยอดกระปุกไว้ทำบุญ และรักพระพุทธศาสนามาก
ชุดคำถามแบ่งเป็นหลายหมวด เรื่องตัวเองถามบุพกรรมที่ทำให้ทำงานข่าว จะก้าวหน้ามีชื่อเสียงได้ไหม ทำไมต้องทำงานสองอย่าง และรายได้พิเศษที่เอามาทำบุญต่างกับงานปกติไหม เรื่องสื่อถามวิบากของผู้จงใจบิดเบือนข่าวพุทธศาสนากับผู้เข้าใจผิดจริง ถ้าพระผิดจริงควรเสนอข่าวอย่างไร ครูไม่ใหญ่แทรกว่าควรทำแบบเกาหลี นักข่าวที่โจมตีวัดเคยผูกเวรกับหมู่คณะหรือไม่ และทำอย่างไรให้นักข่าวเข้าใจวัด เรื่องครอบครัวถามกรรมของน้องสาวที่หน้าตาดีแต่เป็นมะเร็งลำไส้อายุสั้น คนชุดดำสี่คนคือใคร ตายแล้วไปไหน ถามเรื่องคุณพ่อติดพนันและพ่อแม่ทะเลาะกัน ครูไม่ใหญ่แซวว่าต้องไปบอกตำรวจปิดบ่อน ถามบุญของหลานสองคนและผู้ใหญ่ที่ชวนเข้าวัด สุดท้ายถามเรื่องประพฤติพรหมจรรย์ เหตุการณ์เข้าวัด ความฝันจะเป็นโฆษกกองทัพธรรมแก้ข่าวให้หมู่คณะ และเพื่อนร่วมงานที่มีสายบุญ หลังคำถามมีช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาทีครึ่ง
ครูไม่ใหญ่พูดถึงตะวันกลางกายและตะวันแก้วบนท้องฟ้า ย้อนนึกถึงวันที่ 16 กันยายน 2541 คนหลายหมื่นมาวัดแล้วเห็นกันเอง ชี้ดูกันเองว่าดวงตะวันเปลี่ยนสีชมพู สีฟ้า ครูไม่ใหญ่ไม่ได้เห็นด้วย บุญบันดาลให้เขาเห็น นักข่าวบางคนก็เห็นแต่เก็บไว้เป็นปีติส่วนตัว แล้วมีคนว่าครูไม่ใหญ่หลอกลวง ทั้งที่ตอนนั้นหลวงพ่อทัตตะและพระทั้งหมดหันไปดู แต่ครูไม่ใหญ่นั่งอยู่ไม่ได้หันไปดู ต่อมาถูกว่าสะกดจิตหมู่ ครูไม่ใหญ่ว่าถ้ามีฤทธิ์อย่างนั้นก็ดี จะได้สะกดให้คนมาช่วยสร้างเสาแก้วพันปีกับมหารัตนวิหารคดให้เสร็จ
เฉลยว่าที่ต้องมาทำงานแวดวงข่าวและชอบงานนี้ เพราะในอดีตชาติหนึ่งเป็นผู้ชาย เป็นเจ้าหน้าที่ของแคว้นหนึ่งทำหน้าที่ป่าวประกาศข่าวของทางการให้ประชาชนทราบ ทำหน้าที่การข่าวมาหลายชาติ ชาตินั้นได้เป็นถึงอำมาตย์ผู้ดูแลการข่าวของพระราชา ชาตินี้ต้องฝ่าอุปสรรคมากหน่อยแต่บุญจะพาไปได้สูงกว่านี้ ส่วนผู้บิดเบือนข่าวพระพุทธศาสนา พวกที่จงใจทั้งที่รู้ว่าไม่จริงวิบากหนักกว่าเพราะมีอกุศลเจตนาแรงกล้า ไปมหานรกขุมที่สี่ ถูกนายนิรยบาลบิดตัว ถลกหนัง เอาปากกาเหล็กร้อนเขียนบนเนื้อ มีฝนตัวอักษรเหล็กร้อนตกใส่ ส่วนพวกที่เข้าใจผิดจริงเบาลงมา ไปยมโลกของมหานรกขุมที่สี่ ถูกทรมานคล้ายกันแต่เบาบางกว่า รายละเอียดให้ไปดูในมินิซีรีส์
ถ้าพระผิดจริงไม่ควรเสนอข่าวต่อสาธารณชน แต่ให้ฝ่ายปกครองสงฆ์ซึ่งมีกฎหมายและพระธรรมวินัยอยู่แล้วแก้ไขไปตามถูกผิด เพราะเรื่องพระสงฆ์ละเอียดอ่อน สั่นคลอนศรัทธาได้ และศาสนาเป็นสถาบันหลัก นักข่าวที่เผยแพร่เรื่องแบบนี้แม้เขียนตามจริงก็ได้วิบากตามกำลังเจตนา เพราะพระบริสุทธิ์มีมาก แต่ความเสื่อมศรัทธาทำให้ศาสนาล่มสลายได้ ชาติต่อไปจะมีคนคอยจับผิด ผิดเล็กน้อยก็ดูเหมือนมาก ใจเศร้าหมอง ตอนจะตายเห็นภาพเป็นกรรมนิมิต คตินิมิตมืดไปอบาย ถ้าข่าวจริงนิดเดียวแต่เขียนขยายจนคนเสื่อมศรัทธาจะหนักกว่านี้ นักข่าวที่ไม่ชอบวัดบางคนเคยผูกเวรกันมาแต่เป็นส่วนน้อย ส่วนมากเป็นกรรมใหม่เพราะอกุศลสิงจิต จะเข้าใจวัดได้ต้องเปิดใจกว้าง ทำตัวเป็นบัณฑิต แล้วมาพิสูจน์ด้วยตัวเองอย่างที่ผู้เขียนทำ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าถ้าพระผิดสักยี่สิบรูป อีกเกือบสามร้อยรูปที่ดีก็พลอยเสียไปด้วย ท้ายช่วงถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอื่น
น้องสาวหน้าตาดีเพราะเคยบูชาพระด้วยจิตเลื่อมใส แต่ในอดีตอีกชาติหนึ่งเป็นผู้ชาย เป็นข้าราชการของพระราชา จับนักโทษมาขึงแล้วสั่งลูกน้องผ่าท้องทั้งเป็น ดึงไส้ออกมากองไว้ให้ทรมานตายช้า ๆ เพื่อความสะใจ วิบากกรรมนี้ส่งผลให้เป็นมะเร็งลำไส้และอายุสั้น ที่ฝันเห็นคนชุดดำสี่คนเป็นคตินิมิตเมื่อหมดอายุขัย เจ้าหน้าที่จึงมารับตัว ตายแล้วไปเกิดเป็นภุมมเทวาระดับดีด้วยบุญที่ทำในพระพุทธศาสนามาตั้งแต่เล็ก ได้รับบุญที่อุทิศไปบ้างแต่ยังไม่มาก จนไม่นานนี้ไปเกิดเป็นมนุษย์เป็นเด็กผู้หญิงแล้ว จึงไม่มีข้อความฝากมา
คุณพ่อติดการพนันเพราะคบคนพาล ในอดีตคบนักพนันจนเป็นนักพนันเอง ชาตินี้มาคบคนพาลอีกเพราะมีเชื้อเดิมอยู่ จึงตกในวงจรซ้ำ คุณแม่ได้สามีติดพนันไม่ใช่เพราะมีวิบากร่วม แต่เพราะสร้างบุญร่วมกันและอธิษฐานเป็นคู่กันมา นิสัยพนันเป็นเรื่องส่วนตัวของคุณพ่อที่ติดข้ามชาติ ทะเลาะกันเพราะพ่อชอบแต่แม่ไม่ชอบเสียเงินโดยไม่จำเป็น วิธีแก้คือชวนคุณพ่อออกจากคนพาล แล้วกราบเท้าบอกว่าตอนเด็กพ่อพาเข้าวัดและส่งเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ที่วัดมหาธาตุ วันนี้ลูกขอเป็นลูกแก้วของพ่อ ขอบิณฑบาตการพนันถวายพระ เพราะเป็นอบายมุข ปากทางไปอบาย แล้วชวนเข้าวัดและขึ้นไปปฏิบัติธรรมเพื่อสร้างทางสวรรค์ในบั้นปลาย ต้องอดทนใจเย็น พูดบ่อย ๆ ดูจังหวะตอนท่านอารมณ์ดี ไม่ใช่ตอนเพิ่งเสียพนัน เหมือนนักมวยต้องดูจังหวะก่อนต่อย
หลานสองคนได้มาสร้างบารมีตั้งแต่เยาว์วัยเพราะเคยคบบัณฑิตมาในอดีต ช่วงนั้นถอดเสียงเพี้ยน ผู้ใหญ่ที่ชวนผู้เขียนเข้าวัดเคยเป็นข้าราชการระดับเสนาบดีที่รับราชการมาตั้งแต่พระราชบิดาของพระราชาที่ออกบวช ผู้เขียนเป็นหลานชายอยู่อีกเมือง เมื่อพระราชาออกบวช ท่านสั่งลูกหลานในตระกูลให้ตามไปอุปัฏฐาก ผู้เขียนบวชช่วงสั้นกับหมู่คณะ ตั้งใจจะบวชยาวแต่ห่วงน้อง ๆ สาว ๆ ในสังกัดเดิมจึงลาสิกขา แล้วทำหน้าที่กัลยาณมิตรในเมืองของตน เหตุนี้จึงมาเกิดเป็นผู้หญิง ส่วนผู้ใหญ่ท่านนั้นเป็นกองเสบียงสนับสนุนหมู่คณะมาหลายชาติ ผลการปฏิบัติพอรอดกลับดุสิตบุรี ครูไม่ใหญ่เตือนว่าชาตินี้ประพฤติพรหมจรรย์ต้องระวังเรื่องเดิมตามมา และที่ทำงานสองอย่างไม่ได้มีวิบาก แต่เป็นคนแอคทีฟอยู่นิ่งไม่ได้ การหารายได้พิเศษมาทำบุญก็ได้บุญไม่ต่างจากงานปกติ ท้ายช่วงมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำ
ผู้เขียนคิดได้ว่าชาติต่อไปไม่เอาเรื่องคู่แล้ว ขอประพฤติพรหมจรรย์ดีกว่า ครูไม่ใหญ่เตือนว่าอย่าประมาทเพราะอายุยังน้อย ช่วงเฉลยเหตุการณ์เข้าวัดที่ไม่เหมือนใครถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษจนอ่านไม่ได้ ก่อนงานบุญใหญ่ผู้เขียนฝันเห็นพระเดชพระคุณหลวงปู่ เพราะจิตเป็นกุศลจึงมีกุศลนิมิตเห็นมหาปูชนียาจารย์ มีเชื้อสายบุญ เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะเป็นกองเสบียงและทำหน้าที่เผยแผ่ชักชวนคน ผลการปฏิบัติพอรอดกลับดุสิตบุรีวงบุญพิเศษ ความฝันจะเป็นโฆษกกองทัพธรรมแก้ข่าวให้หมู่คณะ มีบุญพอทำได้ดี แต่อย่าใจร้อน ต้องอดทนและมีศิลปะในการแก้ข่าวที่ไม่ถูกต้อง เพื่อนที่ทำงานทั้งสองแห่งมีสายบุญกับหมู่คณะมาก ให้ใช้ศิลปะชักชวนมาทำความดี ลูกทำได้ถ้าลูกได้ทำ แล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่และอธิษฐานจิตตามไปดุสิตบุรี
มินิซีรีส์ชุดวิบากกรรมบิดเบือน ตอนสื่อ ดาบสองคม ในโลกไร้พรมแดน สื่อมีอิทธิพลต่อชีวิตมนุษย์ตลอด 24 ชั่วโมง ทั้งหนังสือพิมพ์ วิทยุ โทรทัศน์ ภาพยนตร์ ละคร อินเทอร์เน็ต เป็นธุรกิจแสวงกำไรที่แข่งขันรุนแรง จึงเป็นดาบสองคม ถ้าผู้มีสื่อในมือมีอคติ ริษยา อาฆาต หรือผลประโยชน์เบื้องหลัง อาจสร้างกระแสให้มหาชนเกลียดชังและร่วมกันทำร้ายคนดี บาปที่ต้องระวังคือบาปตามกระแส ได้ยินการว่าร้ายต่อเนื่องแต่ไม่เคยไปดูเอง ซึ่งน่ากลัวเพราะทำโดยไม่รู้ตัว ตัวอย่างสมัยพุทธกาลคือเดียรถีย์ให้นางสุนทรีปริพาชิกาทำทีไปค้างที่วัดพระเชตวัน แล้วจ้างนักเลงฆ่านางหมกไว้ในวัด เปิดประเด็นว่านางหายตัวไป ชี้นำให้พระราชาไปค้นจนพบศพ แล้วแห่ประจานให้มหาชนเข้าใจผิดพระศาสดา สมัยนี้ยังใช้วิธีเดียวกัน ต่างแค่สื่อที่ใช้
คนที่ใช้สื่อใส่ร้ายบิดเบือนผู้อื่นมักมีใจขุ่นมัว คิดจับผิดและหาผลกำไร ตายแล้วจิตเศร้าหมองไปเกิดในมหานรกขุมที่สี่ นายนิรยบาลใช้คีมเหล็กร้อนถอนฟันจนหมดปาก เอามีดคล้ายปากกาชำแหละตัวเหมือนชำแหละหมู เอาไฟกรดเผาปากและร่าง นายนิรยบาลที่ลิ้นเหมือนดาบกรีดทั่วร่าง หรือลิ้นเหมือนเหล็กแหลมสลักร่างเป็นภาษาที่เคยใส่ร้ายเขาไว้แล้วบิดร่างเหมือนบิดผ้า พวกริษยาใส่ร้ายถูกพ่นเข็มเหล็กร้อน พวกใส่ความถูกอาเจียนอาจมกรดร้อนใส่ บางตัวถูกบิดนิ้ว มือ แขน ขา ทีละส่วน พวกวางแผนคิดร้ายมีไฟไหม้จากในหัวลุกออกทางหู จมูก ปาก ถูกทรมานยาวนานตามอำนาจกรรม
พ้นมหานรกขุมที่สี่แล้วต้องรับกรรมต่อในอุสสทนรก นายนิรยบาลโยนสัตว์นรกลงทะเลคูถเน่าเหม็นร้อน มีปลาปากแหลมเหมือนปากกาคอยทิ่มแทง ปลาปากเหมือนดาบเชือดเฉือน ปลาปากเหมือนกรรไกรตัดร่างเป็นท่อน นายนิรยบาลเดินบนทะเลน้ำมูตรคูถ ดึงหัวขึ้นมาแล้วใช้ลิ้นเหมือนดาบตัดคอหรือลิ้นยาวรัดคอ พ่นเข็มใส่ บางพวกถูกถอนฟันซ้ำทุกครั้งที่งอกใหม่ ถูกลากลิ้นออกมาตัด ถูกปลาฟันแหลมรุมกัด ถูกบิดแขนขาแล้วโยนลงน้ำให้ว่ายต่อ เมื่อตะเกียกตะกายขึ้นฝั่งก็ถูกตัดคอ ถูกพ่นเข็มเหล็กร้อน หรือถูกบิดร่างทีละส่วนจนตาย
พ้นอุสสทนรกถูกนำไปพิพากษาที่บัลลังก์พญายมราช ถ้ายังไม่หมดกรรมต้องรับกรรมในยมโลก ถูกถลกหนังราดน้ำกรด ถูกบังคับให้เขียนคำสารภาพที่เคยใส่ร้ายบิดเบือน ไม่เขียนก็ถูกบิดแขนขา เขียนเสร็จถูกราดกรด บางพวกถูกถอนฟันแหกปากเฉือนลิ้นทีละนิด ถูกฟาดกับพื้นขวากหนาม หรือถูกปาคูถกรดร้อน พ้นยมโลกไปเกิดเป็นเปรตผอมสูงมีหนอนชอนไช ตัวบิดเป็นเกลียว ถูกคูถหรือเหล็กแหลมคล้ายปากกาตกใส่ มีไฟออกจากตาหูจมูกปาก หรือใช้มือเดินต่างเท้าเพราะเขียนผิดให้เป็นถูก แล้วเกิดเป็นหนอนในส้วมหรือสัตว์ปากยาวเช่นจระเข้ เป็นมนุษย์ก็เกิดในตระกูลต่ำ ปากเหม็น ฟันห่างฟันเก และถูกใส่ร้ายเหมือนที่ทำมา ปิดท้ายว่าผู้มีสื่อในมือควรเสนอความจริง เพราะสื่อพาคนลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ได้ ผู้ผลิตสื่อสีดำให้รีบกลับใจหันมาผลิตสื่อสร้างสรรค์ อย่ากลัวเสียหน้า และตั้งมั่นในทาน ศีล ภาวนา
ครูไม่ใหญ่ว่าต้องศึกษาเรื่องนี้ไว้ ไม่เชื่อไม่เป็นไร ถ้าตายแล้วสูญก็แล้วไป แต่ถ้าตายแล้วไม่สูญแล้วไปเจอวิบากกรรมอย่างนี้จะอันตราย จะเชื่อตอนเป็นหรือไปเห็นตอนตายต้องตัดสินใจเอง ความตายไม่มีนิมิตหมาย ไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไรด้วยอะไร และเราตกอยู่ใต้กฎแห่งกรรม มินิซีรีส์ทั้งหมดเป็นเรื่องกฎแห่งกรรม ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ปลูกถั่วได้ถั่ว ปลูกงาได้งา
ท่องบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ท่องสองรอบ มีบรรทัดถอดเสียงซ้ำคั่นกลาง แล้วต่อด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักยาว
ปิดรายการด้วยคำขวัญว่าพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ย้ำให้ตอบซ้ำจนขึ้นใจ แล้วชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย แผ่ไปทางภาคใต้โดยเฉพาะสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ไฟล์จบที่คำชวนสวด ไม่มีบรรทัดถอดเสียงของบทสวด
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่