ep091 ผังเวลา 45 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) บวชสามเณรรุ่นแรกที่บาห์เรน (121) เสาแก้วพันปี (104) พญาโปริสาท (62) พระธรรมกายประจำตัว (49) สุตโสม (48) กัลยาณมิตร (45) แต่งเนื้อแต่งตัว (45) วันคุ้มครองโลก 2549 (44) มาฆบูชา 2549 (40) พรหมทัต (28) ตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า (26) กรรมดื่มสุรา (21) บวชตลอดชีวิต (20) ต่างศาสนิก (19) โอมาน (19) กองเสบียงตามอารมณ์ (18) กายละเอียด (14) กาลหัตถีเสนาบดี (14) ตะวันออกกลาง (13) กุศลนิมิต (11) บวชแทนคุณพ่อแม่ (11) กรอกน้ำทองแดง (9) สามเณรเปรียญธรรม (8) โรงทาน (8) มัสกัต (7) เมืองพาราณสี (7) ทางก้าวหน้าครั้งที่ 24 (6) อูฐ (6) เปรียญธรรมเก้าประโยค (6) ตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้าระดับครูอาจารย์ (5) ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ (5) วัตถุประสงค์การบวช (5) ตายแล้วฟื้น (4) บวชช่วงสั้นแล้วลาสิกขา (4) ผังชีวิต (4) พุทธบริษัทหนึ่งล้านคน 2550 (4) รุกขเทวดา (4) หมอผี (4) เหมืองพลอย (3) กัมมาสบาท (2) กำยาน (2) ตั้งใจบวช (2) ถูกใส่ถุงดำ (2) ทศพิธราชธรรม (2) นิกายอิบาดี (2) บารมีสิบทัศ (2) ฝันเห็นต้นโพธิ์สองต้น (2) พระพุทธเจ้ามากกว่าเม็ดทราย (2) มรดกโลก (2) ยมโลกมหานรกขุมห้า (2) ลูกชายบวชสามเณร (2) ห้ามผลิตสุรา (2) เลิกกิจการนากุ้ง (2) เสียงไม้ลั่นที่ฝาบ้าน (2) แกล้งเพื่อนตกน้ำ (2) โล่พระราชทาน (2) ไข้มาลาเรีย (2) คลอดมาไม่หายใจ (1) ชวนหลานบวชตาม (1) ตกต้นไม้ (1) ตกบ่อน้ำ (1) ธรรมกถึก (1) นายพรานล่าสัตว์ (1) นึกก้อนน้ำแข็งใส (1) มงคล 38 ประการ (1) รักษาพระธุดงค์ที่ป่วย (1) ลูกนกตกจากรัง (1) องคุลิมาล (1)
เปิดรายการด้วยคาถาสำเร็จ คำขวัญว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ท่องเนื้อนาบุญ มหาธรรมกายเจดีย์เป็นเนื้อนาบุญของโลก มหาจุฬามณีเป็นเนื้อนาบุญของสวรรค์ พระในบ้านเป็นเนื้อนาบุญของครอบครัว พระในตัวเป็นเนื้อนาบุญของเรา แล้วปิดด้วยคำขวัญว่าเมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม นึกถึงบุญก่อนนอน หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ รวมใจกับองค์พระหนึ่งนาทีเมื่อตื่น ทำความรู้สึกว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ ทุกชั่วโมงขอหนึ่งนาทีหยุดใจ นึกถึงดวงหรือองค์พระทุกกิจกรรม และข้อสิบสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา แล้วถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง
นับว่าวันนี้เป็นวันที่ 122 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 145 วันจะเข้าพรรษา ผ่านปีใหม่มา 47 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง พระนิพพานอยู่ภายในตัว เริ่มที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ใครทำไม่ได้ ย้ำให้ตอบซ้ำจนขึ้นใจ นักเรียนใหม่ต้องศึกษาไว้เพื่อดำเนินชีวิตไม่ผิดพลาดและถูกวัตถุประสงค์ของการเกิดเป็นมนุษย์
บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมได้ดีขึ้น เกริ่นทิ้งไว้ว่าต้องฟังต่อว่าตายหรือไม่ตาย ช่วงนี้ถอดเสียงเพี้ยนบางบรรทัด แล้วชวนให้มาแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
เพลงคั่นช่วงแต่งเนื้อแต่งตัว ถอดท่อนร้องได้ว่ายิ้มด้วยใจสมัคร ยิ้มแย้มยามถามข่าวสวัสดี มีน้ำใจต่อกันเป็นสิ่งที่ดีนิรันดร์ เป็นเพลงชวนให้ยิ้มเพื่อสร้างไมตรีต่อกัน เนื้อร้องบางท่อนถอดเสียงเพี้ยน
เปรียบว่าถ้าไม่ยิ้มก็เหมือนนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้าน แล้วถามว่าอีกกี่วันจะถึงวันคุ้มครองโลก ซึ่งจะมีการหล่อพระอีกเช่นเคย ชวนคิดว่าจะหล่อพระธรรมกายประจำตัวทีละองค์หรือหล่อที่เดียวแสนองค์เลย เพื่อประดิษฐานในมหาธรรมกายเจดีย์ที่ทำมาหลายปีแล้วให้เสร็จจะได้จัดงานฉลองกัน ฝากเป็นการบ้านให้ไปช่วยกันคิด จากนั้นพูดเล่นเรื่องอายุที่เพิ่มขึ้นเป็น 62 ว่าเป็นหนุ่มเด็กคือหน้าอ่อนลงเรื่อย ๆ ไม่ใช่เด็กหนุ่มที่หน้าเริ่มแก่ ช่วงท้ายถอดเสียงวนซ้ำประโยคเดิมหลายสิบบรรทัด ฟังไม่ชัดว่ากล่าวถึงใคร
บอกว่าเวลาผ่านไปเร็ว วันมาฆบูชาเหมือนแป๊บเดียว วันนั้นมีพิธีพิเศษภาคบ่ายคือพิธีมอบโล่พระราชทานและโล่เกียรติยศแก่ผู้สอบตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้าครั้งที่ 24 ปีนี้มีผู้สอบสี่ล้านเศษ ตั้งใจว่าปีหน้า 2550 ควรเป็นปีพิเศษเพราะในหลวงจะทรงพระชนมายุครบ 80 พรรษา อยากให้เยาวชนสอบ 10-15 ล้านคนและครูก็มาสอบด้วย เพื่อถวายให้พระองค์ปีติเพราะพระราชทานโล่มาทุกปีรวม 24 ครั้งแล้ว ถือว่าเป็นแห่งแรกของโลก ประเทศอื่นที่มีประชากรมากกว่าก็ยังทำไม่ได้ ชวนให้ปีหน้าทำให้อัศจรรย์ แล้วเข้าเทปทบทวนบุญพิธีนั้น
พิธีกรหญิงสองคนรายงานว่าวันมาฆบูชาเป็นวันที่สร้างความปลื้มปีติแก่พ่อแม่ครูอาจารย์ เมื่อตัวแทนเยาวชนกว่าสี่ล้านคนเข้ารับโล่พระราชทานและโล่เกียรติยศ ในโครงการตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้าซึ่งจัดโดยชมรมพุทธศาสน์สากล ในอุปถัมภ์ของสมเด็จพระมหาราชมังคลาจารย์ เป็นปีที่ 24 ต่อด้วยเทปบรรยายพิธี มีการกล่าวรายงานความเป็นมาของโครงการ ประธานสงฆ์มอบโล่พระราชทานและโล่คุณธรรมแก่ผู้ชนะเลิศระดับต่าง ๆ และสถานศึกษาดีเด่น พร้อมให้โอวาท และบรรยายว่าทางก้าวหน้าเป็นเส้นทางสีขาวสู่ประวัติศาสตร์ชีวิตในดวงใจเยาวชนนับล้าน มีบรรทัดถอดเสียงเพี้ยนและบรรทัดคั่นช่วงพักแทรกเป็นระยะ
ผู้ร่วมงานให้สัมภาษณ์ว่ามงคล 38 ประการเป็นวิธีปฏิบัติตนในพุทธศาสนา เมื่อเด็กรับรู้ตั้งแต่เล็กและนำไปปฏิบัติจนเป็นนิสัยก็จะมุ่งทำดี การสอบทั่วประเทศทั้งเยาวชน นิสิตนักศึกษา และครูอาจารย์เป็นการปลูกฝังให้เป็นคนดี แก้ปัญหาสังคมที่ต้นเหตุ และขอให้ชมรมพุทธศาสน์สากลจัดสอบไปทั่วโลก พิธีกรปิดว่าเป็นพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและกำลังใจจากผู้นำองค์กรทั่วโลก จิตใจที่สูงส่งมีค่ามากกว่ารางวัลใด ๆ แล้วถามนักเรียนว่าทำความสำเร็จบุญเสาแก้วพันปี 1,300 ต้นแล้วหรือยัง ให้ทำจนมหารัตนวิหารคดเสร็จสมบูรณ์
กลับมาจากเทป บอกว่าถ้าได้เยาวชน 14-15 ล้านคน และครูหกแสนกว่าคนมาสอบด้วย จะเป็นกำลังใจแก่เยาวชน ครูอาจารย์จะได้ศึกษาธรรมะเป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของโลก ยังมีเวลาอีกประมาณหนึ่งปี เตรียมไว้แล้วรับรองไม่เหมือนใคร ถ้าไม่ถึงก็ค่อยว่ากันอีกที
เล่าว่าเราได้นำแสงสว่างแห่งธรรมะซึ่งเป็นความรู้สากลไปยังตะวันออกกลาง ทบทวนว่าเมื่อเดือนธันวาคมมีการบวชสิบรูป บรรทัดวันที่ถอดเสียงวนซ้ำ แล้วบอกว่ามีอีกประเทศหนึ่งในตะวันออกกลางซึ่งเป็นหนึ่งในสิบสี่ประเทศที่กำลังจะเดินทางไป ส่วนผลการปฏิบัติธรรมจะทยอยนำมาเล่า วันนี้เป็นเรื่องของรัฐสุลต่านโอมาน ประเทศที่สวยสดงดงามมาก ก่อนไปถึงให้สร้างบรรยากาศก่อน
ช่วงเพลงคั่นหลังคำชวนให้สร้างบรรยากาศก่อนไปโอมาน ไม่มีบรรทัดถอดเสียง เมื่อกลับมาครูไม่ใหญ่พูดว่าเป็นดนตรีกล่อมนำไปสู่ตะวันออกกลาง จึงอนุมานว่าเป็นเพลงบรรเลงหรือเพลงคั่น ไม่ทราบชื่อเพลง
บอกว่าตะวันออกกลางเป็นดินแดนของผู้มีบุญที่อยู่บนผืนทราย ทำให้นึกถึงบทสวดมนต์ทุกวันอาทิตย์ว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีมากกว่าเม็ดทราย ถ้าได้เดินทางผ่านกลางทะเลทรายจะเห็นว่ามากเพียงใด แค่ทรายกำมือเดียวยังนับไม่ไหว แต่พระพุทธเจ้าที่เสด็จเข้าสู่อนุปาทิเสสนิพพานมีมากกว่านั้น เพราะเบื้องต้นของสังสารวัฏกำหนดไม่ได้ จะรู้ได้ต่อเมื่อไปถึงปฐมมนุษย์ ไม่ใช่เพียงคำอุปมา จะทราบได้เมื่อใจหยุดนิ่งสนิทเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว
ชวนทบทวนบุญวันที่ 28 ธันวาคม 2548 ที่มีการบวชผู้มีบุญ ซึ่งกลายเป็นบุคคลประวัติศาสตร์ในการบวชครั้งแรกของตะวันออกกลาง คาดว่ายังคงปฏิบัติธรรมเหมือนตอนอยู่ในเพศบรรพชิต ทั่วโลกไม่มีวันลืม บอกว่าไม่ว่าบวชสั้นหรือบวชยาว วัตถุประสงค์ของการบวชมีประการเดียวคือทำพระนิพพานให้แจ้ง สลัดตนออกจากทุกข์ ช่วงกลางถอดเสียงเป็นภาษาอังกฤษมั่วฟังไม่ได้ ท้ายช่วงบอกว่าแต่ละคนตั้งหน้าตั้งตาทำความเพียรจนมีผลการปฏิบัติระดับหนึ่ง ถ้าไม่ประมาทก็มีสิทธิ์เข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว ได้ที่พึ่งที่แท้จริง
หลังช่วงยาวที่ถอดเสียงเป็นบรรทัดคั่นซ้ำจนอ่านไม่ได้ เล่าข้อมูลประเทศโอมานว่าอยู่ชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทรอาหรับ ติดทะเล พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทะเลทรายและภูเขา เมืองหลวงคือกรุงมัสกัต มีสองฤดู หน้าร้อนอุณหภูมิเกิน 50 องศาเซลเซียส บางส่วนมีฝนแบบมรสุม เศรษฐกิจหลักคือผลิตและส่งออกน้ำมัน เป็นประเทศที่มั่นคงทางเศรษฐกิจและการเมืองมากที่สุดในตะวันออกกลาง ประชาชนอยู่ดีกินดีเพราะพลเมืองน้อยแต่รายได้มาก มีประชากรราว 3.2 ล้านคน ส่วนใหญ่เป็นชาวอาหรับนับถือศาสนาอิสลาม
ชื่นชมว่าประเทศโอมานห้ามผลิตสุราในประเทศ ให้คนไทยฟังไว้ว่าเป็นสิ่งดีของเพื่อนต่างศาสนิกที่ควรเอาอย่าง พระพุทธเจ้าสอนให้เว้นจากการดื่มสุรา แต่ของเราไม่เว้นการดื่มแล้วยังผลิตและขายด้วย ผิดคำสอน เพราะยืดหยุ่นจนหย่อนยาน น้ำเมาเปลี่ยนความคิดคำพูดการกระทำจากดีเป็นไม่ดี ทำให้ฟุ้งซ่าน ใจหมอง เสียชีวิต ทรัพย์สิน และเกิดปัญหาสังคม ควรศึกษาว่าโอมานทำได้อย่างไร ไม่มีการผลิต ไม่ขาย ไม่ส่งเสริมการขาย ไม่เสพ เปิดช่องให้เฉพาะชาวต่างชาติที่ไม่ใช่มุสลิมนำเข้าไปดื่มได้ ชาวพุทธควรมีกฎเกณฑ์นี้ด้วย ไม่ใช่เป็นชาวพุทธแค่ในทะเบียนบ้าน
เล่าว่าตลอดหลายพันปีโอมานเคยเป็นศูนย์กลางการค้ากำยานซึ่งยุคนั้นมีค่ามากกว่าทอง เปิดรับศาสนาอิสลามตั้งแต่คริสต์ศักราช 600 ตรงกับช่วงที่ศาสดายังมีชีวิตอยู่ นิกายหลักคืออิบาดี แยกออกมาจากนิกายซุนนีและชีอะห์ เป็นแบบอนุรักษ์นิยมปานกลาง คือเอาสิ่งดีของต้นบัญญัติ เคร่งครัดแต่ไม่เคร่งเครียด จุดเด่นคือเลือกผู้นำศาสนาจากการเห็นพ้องของคนในชุมชน จนถึงต้นคริสต์ศักราช 1700 โอมานเป็นรัฐที่มีอำนาจมากที่สุดในกลุ่มอาหรับ เป็นจุดยุทธศาสตร์ ขยายอาณาเขตถึงตะวันออกของแอฟริกา มีอำนาจในอ่าวเปอร์เซียและมหาสมุทรอินเดีย เปรียบกับอังกฤษที่ได้ชื่อว่าดวงอาทิตย์ไม่เคยตกดิน
เล่าว่าปัจจุบันโอมานมีป้อมปราการ ปราสาท และหอคอยกว่าห้าร้อยแห่งยืนยันความยิ่งใหญ่ในอดีต สุลต่านองค์ปัจจุบันเน้นพัฒนาประเทศ สนับสนุนสวัสดิการ และให้ความสำคัญกับสิทธิมนุษยชน มีสตรีในคณะรัฐมนตรี และมีตำรวจหญิงเป็นประเทศแรกในอาหรับ มีเสรีภาพในการนับถือศาสนามากกว่าประเทศอาหรับอื่น ขอเพียงถูกตามประเพณีที่ดีงาม ปฏิบัติแค่ไหนให้ใช้สติปัญญาตรองเอง อยู่ในกรอบแต่ไม่อึดอัด มัสกัตได้รับรางวัลเมืองที่สะอาดและสวยงามที่สุดในกลุ่มอาหรับ มีต้นไม้มาก ให้ความสำคัญกับสิ่งแวดล้อม บอกว่าตอนต่อไปจะได้รู้ว่าพุทธบุตรผู้มีบุญองค์ไหนเดินทางไปที่นั่นและเกิดอะไรขึ้น
ชี้แผนที่ให้ดูว่าโอมานอยู่ติดซาอุดีอาระเบีย เยเมน และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีส่วนที่แยกเป็นติ่งออกไปซึ่งยังเป็นของโอมาน แล้วดูภาพพระราชวังในกรุงมัสกัตที่สวยงามสง่า บรรทัดถอดเสียงวนซ้ำช่วงหนึ่ง แล้วดูภาพป้อมปราการที่ชวนนึกถึงหนังโรบินฮู้ดที่ต่อสู้กันบนเชิงเทิน
ดูภาพเมืองยามราตรีที่ประดับไฟสวยงาม ป้อมปราการบนเชิงเทินที่แสดงว่าอาณาจักรเดิมยิ่งใหญ่ มีป้อมที่ถอดเสียงได้ว่า Bala Fort ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ชี้ว่าอาณาจักรใดจะยิ่งใหญ่เพียงไหน สักวันก็เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วเสื่อมสลายไปเองตามที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ ชมการแต่งกายของชาวโอมานที่สง่างาม และทิวทัศน์ที่มีป่าเขา ธารน้ำ และน้ำตก จนนึกว่าเป็นประเทศอื่นไม่ใช่ตะวันออกกลาง อธิบายว่ามีน้ำตกแปลว่ามีป่าทึบที่ซับน้ำเป็นต้นน้ำลำธาร
ดูภาพอูฐว่าคนเดินบนทรายร้อนต้องเดินกระย่องกระแยงเหมือนเหยียบลวด แต่อูฐเดินสง่าช้า ๆ หรือเร็วได้ ทะเลทรายเป็นเรื่องเล็กสำหรับอูฐ ช่วงกลางถอดเสียงเป็นภาษาอังกฤษปนมั่วฟังไม่ได้ แล้วกล่าวว่าการชวนคนมาหยุดใจนิ่งจนหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะกิเลสดึงมนุษย์ให้ติดในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ถูกอวิชชาครอบงำ วนเวียนในวัฏสงสารเหมือนคุกใหญ่ ถ้าไม่มีดอกบัวคือพระพุทธเจ้าเกิดขึ้น มนุษยชาติจะเป็นอย่างไร บัดนี้ดอกบัวเกิดขึ้นที่โอมานแล้ว แปลว่าจะมีผู้บรรลุธรรมที่โอมาน ต้องติดตามตอนต่อไป
หลังช่วงที่ถอดเสียงเป็นเสียงฮัมยาวไม่มีเนื้อความ บอกว่ามีผู้มีบุญอยู่ที่โอมาน ดูภาพการต้อนรับแขกที่ประทับใจ คนกรูเข้าไปจนพุทธบุตรต้องเงยหน้าหยุดนิ่งตั้งหลักไว้ อะไรจะเกิดขึ้นต้องติดตามตอนต่อไป เหมือนติดตามตอนต่อไปของพญาโปริสาท
เทปละครต่อจากตอนก่อน ต้นช่วงถอดเสียงวนซ้ำชื่อพระเจ้าสุตโสม เมื่อเห็นว่าเมืองพาราณสีปิดประตูพระนคร พระเจ้าสุตโสมให้กษัตริย์ร้อยเอ็ดนครพักรอ แล้วเสด็จไปขอเข้าเฝ้าพระราชาองค์ใหม่ซึ่งออกมาต้อนรับ ตรัสถามเสนาบดีว่าเหตุใดปิดประตูไม่ให้พระราชาของตนเข้าเมือง เสนาบดีทูลว่าเพราะเคยกินคนจำนวนมาก พระเจ้าสุตโสมประทานโอวาทว่าต่อไปไม่ต้องกลัวภัย เพราะท้าวเธอจะไม่เบียดเบียนใครอีกแม้ต้องสละชีวิต ทุกคนปีติ ตีกลองประกาศทั่วเมือง แล้วเชิญพระเจ้าพรหมทัตพร้อมกษัตริย์ทั้งหมดเข้าพระนครด้วยขบวนต้อนรับ ประชาชนมาอนุโมทนาและให้อโหสิกรรม ช่างกัลบกแต่งพระมัสสุพระเกศา แล้วประกาศสถาปนาพระเจ้าพรหมทัตเป็นกษัตริย์แห่งพาราณสีดังเดิม ท้าวเธอถวายเครื่องราชสักการะแก่พระเจ้าสุตโสมและกษัตริย์ร้อยเอ็ดพระองค์ มีมหรสพสมโภชหลายวัน
ข่าวแพร่ไปทุกทิศว่าพระเจ้าสุตโสมฝึกโจรโปริสาทให้กลับใจ ปล่อยกษัตริย์คืนทั้งหมด ชาวเมืองอินทปัตและเมืองอื่นส่งทูตมาทูลเชิญกษัตริย์ของตนกลับ พระเจ้าสุตโสมประทับที่พาราณสีราวเดือนครึ่งแล้วอำลา พระเจ้าพรหมทัตทัดทานไม่สำเร็จจึงขอพระดำรัสเป็นเครื่องเตือนสติ พระเจ้าสุตโสมโอวาทว่าอย่าประมาทในการปกครอง ให้สร้างโรงทานห้าแห่งที่ประตูเมืองสี่ทิศและประตูพระราชวัง ที่ประตูวังให้บริจาคทานด้วยพระองค์เอง ให้มั่นในศีลและทศพิธราชธรรม ไม่ลำเอียง แล้วจะเป็นที่รักของทุกคน พระเจ้าพรหมทัตรับคำแล้วก้มกราบพระบาท กษัตริย์ทั้งหมดแยกย้ายกลับเมืองของตน โดยพระเจ้าพรหมทัตตามส่งครึ่งทาง แต่ละเมืองจัดขบวนต้อนรับและมหรสพสมโภช
เมื่อเมฆหมอกแห่งความชั่วร้ายผ่านพ้นไป พระเจ้าพรหมทัตระลึกถึงอุปการคุณของรุกขเทวดา จึงทำพลีกรรมด้วยวิธีใหม่ตามวิสัยผู้มีกตัญญูกตเวที ให้ขุดสระใหญ่ใกล้ต้นไทร ให้ผู้คนไปตั้งถิ่นฐานดูแลต้นไทร ถากถางให้ราบเรียบ สร้างกำแพงมีเสาระเนียดล้อมรอบ ตั้งแท่นบูชา ต่อมาที่นั่นขยายเป็นตำบลใหญ่มีตลาดร้านค้า ท้าวเธอพระราชทานนามหมู่บ้านว่าบ้านกัมมาสบาท เป็นอนุสรณ์ครั้งที่ถูกตอตะเคียนแทงพระบาทจนทะลุเป็นแผลด่าง
ละครสรุปว่าพระพุทธเจ้าตรัสเล่าเรื่องโปริสาทคนกินคนเมื่อภิกษุทูลถามถึงอดีตชาติของพระองคุลิมาล แล้วประชุมชาดกว่าพระเจ้าโปริสาทมาเป็นพระองคุลิมาล กาลหัตถีเสนาบดีมาเป็นพระสารีบุตร นันทพราหมณ์มาเป็นพระอานนท์ รุกขเทวดามาเป็นพระมหากัสสปะ ท้าวสักกะมาเป็นพระอนุรุทธะ พระราชาร้อยเอ็ดพระองค์มาเป็นพุทธบริษัท พระราชมารดาบิดามาเป็นมหาราชตระกูล และพระเจ้าสุตโสมคืออดีตชาติของพระพุทธองค์ ข้อคิดคือพระเจ้าพรหมทัตแม้ติดในรสเนื้อมนุษย์และฆ่าคนมามาก แต่มีกตัญญูต่อครูอาจารย์ ไม่ประทุษร้ายกัลยาณมิตร และยอมทำตามธรรมแม้ต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพัน จึงกลับมาครองราชย์ มั่นในศีล บำเพ็ญมหาทาน การคบกัลยาณมิตรจึงสำคัญยิ่ง ท้ายเทปเชิญชวนร่วมสร้างเสาแก้วพันปีตามที่หลวงพ่อชักชวน เพื่อความสำเร็จของมหารัตนวิหารคดที่รองรับพระภิกษุและสาธุชนทั่วโลก ชื่อบางชื่อในประชุมชาดกถอดเสียงเพี้ยนและเรียบเรียงตามบริบท
บอกว่าจบเรื่องพญาโปริสาทแล้ว ต่อไปจะมีเรื่องราวของพระเจ้าสิบชาติที่เคยได้ยินมานานแต่ไม่ค่อยรู้เรื่องหรืออ่านแล้วลืมไปหมด เช่นเตมีย์ ชนก เป็นต้นเรื่อยมา ซึ่งท่านคัดชาดกเด่น ๆ มาเป็นตัวอย่างการสร้างบารมี ไล่ชื่อบารมีสิบทัศ ทาน ศีล เนกขัมมะ ปัญญา วิริยะ ขันติ สัจจะ อธิษฐาน เมตตา อุเบกขา ว่าชวนติดตามน่าสนุก แล้วบอกว่าตอนนี้เข้าสู่ช่วงกรณีศึกษา
ช่วงเพลงยิ้มแล้วรวยเปิดเข้าสู่ช่วงกรณีศึกษา มีบรรทัดคั่นช่วงพักและบรรทัดที่ถอดคำว่ายิ้มซ้ำยาว ถอดท่อนร้องได้บางส่วนว่ายิ้มดีพารวย
เปิดจดหมายของสามเณรที่บุญพามาบวชที่วัดตั้งแต่อายุ 12 ปี ตอนนี้อายุ 17 ปี กำลังขะมักเขม้นสอบเปรียญธรรมประโยคสี่ ตั้งใจจะไปให้ถึงประโยคเก้า เพื่อเป็นแบบอย่างให้คนอื่นและใช้สอนตัวเอง ครูไม่ใหญ่ถามว่ามาจากไหน ได้คำตอบว่าจังหวัดบุรีรัมย์ ช่วงนี้ถอดเสียงเพี้ยนเป็นภาษาอื่นปนหลายบรรทัด ระหว่างนั้นครูไม่ใหญ่แทรกว่าให้รีบทำมหารัตนวิหารคดให้เสร็จทันรองรับพุทธบริษัทหนึ่งล้านคนปีหน้า และวันคุ้มครองโลก 22 เมษายนที่จะถึงนี้ให้มาหล่อพระกันแสนองค์
สามเณรเล่าว่าชีวิตโยมพ่อผูกพันกับวัดตั้งแต่เด็ก เข้าวัดฟังธรรม อุปัฏฐากพระเณร ติดตามพระไปธุดงค์ถึงชายแดนกัมพูชา วัยรุ่นเป็นผู้นำชวนชาวบ้านหลายหมู่บ้านพัฒนาวัดร้าง ถางหญ้าป่าช้าสร้างวัดเล็ก ๆ เป็นศูนย์รวมใจชุมชน ตั้งใจมานานว่าจะบวชให้ได้ เมื่อครบอายุบวชเตรียมผ้าไตรจีวรไว้พร้อม เหลือแต่ค่าใช้จ่ายงานบวช คิดว่าจะบวชแทนคุณพ่อแม่ทั้งทีไม่ควรรบกวนเงินพ่อแม่ จึงเข้ามาหางานทำในกรุงเทพ แต่สุดท้ายพบหญิงสาวชาวกาฬสินธุ์ที่มาทำงานในเมืองกรุงแล้วแต่งงานกัน คือโยมแม่ของสามเณร พอนึกถึงความหลังก็หลั่งน้ำตาเสียดายที่เปลี่ยนผังเดิม เมื่อมีครอบครัวแล้วก็รับผิดชอบเป็นผู้นำครอบครัวให้ดีที่สุด และฝังใจว่าถ้ามีลูกชายจะให้บวชเรียนตั้งแต่ยังเด็ก สุดท้ายก็สมหวังเพราะสามเณรกำลังทำความตั้งใจของโยมพ่อให้สำเร็จ
เล่าว่าครั้งหนึ่งโยมพ่อไปทำงานเหมืองพลอยกลางป่าแถบชายแดนไทยกัมพูชาเพื่อหาทรัพย์เลี้ยงครอบครัว พื้นที่นั้นเต็มไปด้วยกับระเบิดและเสี่ยงไข้มาลาเรีย กลับมาบ้านได้ไม่กี่วัน หลบกับระเบิดได้แต่ติดไข้มาลาเรีย หนาวสั่นและปวดหัวรุนแรง หามส่งโรงพยาบาล หมอบอกว่าเชื้อขึ้นสมองแล้ว แพทย์ช่วยเต็มที่แต่อาการทรุด อาเจียนเป็นเลือดสีดำคล้ำแล้วหมดลมหายใจ โยมแม่โทรตามญาติให้เตรียมรถรับศพกลับไปทำฌาปนกิจที่บ้าน ร่ำไห้คร่ำครวญว่าอยู่กันไม่นานก็พลัดพราก มีลูกคนเดียวก็มาบวชแล้ว ผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมงโยมพ่อลืมตาฟื้นขึ้นมาหายใจได้อีก ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเพราะคำร่ำไห้ของโยมแม่ไปกระทบใจ ที่น่าแปลกคืออาการมาลาเรียหายเป็นปลิดทิ้ง ไม่ต้องกินยา พักฟื้นสามวันก็กลับบ้าน และไม่เคยเป็นมาลาเรียอีกเลย
สามเณรเล่าว่าก่อนบวชมักมีเรื่องเจ็บตัวอยู่เสมอ ตอนอายุสองขวบตามพี่ ๆ ไปเก็บดอกไม้ในหมู่บ้าน ช่วงนั้นมีเพลงแทรกที่ถอดเสียงเพี้ยนว่าดอกไฟละลายเป็นเม็ดดิน แล้วเล่าต่อว่าเดินถอยหลังสะดุดตกลงไปในบ่อน้ำลึกสิบเมตร จมลงไปจนไม่รู้สึกตัว โชคดีมีผู้ชายกระโดดลงไปช่วยทันแต่กว่าจะงมขึ้นมาได้ก็ทุลักทุเล ครั้งต่อมาปีนขึ้นต้นไม้สูงโหนไปมาแล้วพลาดตกลงมาบนพื้นดินอย่างแรงจนสลบไปนานสิบห้านาที โยมยายตกใจ ให้พี่ ๆ ไปตักน้ำมาสาดหลายถังจึงฟื้น และโชคดีที่ไม่ถูกตอไม้แหลมข้าง ๆ เสียบ ช่วงนี้มีบรรทัดถอดเสียงเป็นภาษาอังกฤษปนหลายบรรทัด
เล่าว่าตอนอายุ 12 ปี วันหนึ่งไปนอนเล่นที่วัดใกล้บ้าน ครูไม่ใหญ่ชวนผู้ชมทายว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วเฉลยว่าเกิดความคิดตกผลึกว่าชีวิตคนทางโลกวุ่นวายเหลือเกิน มีแต่ปัญหาสารพัด เกิดมาทั้งทีน่าจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้ จึงคิดจะไปบวช ใจโล่งสบาย แล้วบอกโยมพ่อโยมแม่ว่าเมื่อเรียนจบ ป.6 ขอตอบแทนบุญคุณด้วยการบวชเรียน ทำให้โยมพ่อโยมแม่ร้องไห้ปลื้มใจเพราะตรงกับความตั้งใจเดิมของโยมพ่อ คืนก่อนบวชโยมพ่อฝันเห็นต้นโพธิ์สองต้นอยู่ใกล้กัน ต้นหนึ่งใหญ่ ต้นหนึ่งเล็ก ลำต้นงามใบดกหนาทั้งคู่ วันบวชโยมพ่อปีติทั้งวัน สามเณรปลื้มใจที่เป็นผู้ได้โอกาสและตั้งใจว่าจะบวชไม่สึก หลังจากนั้นมีช่วงยาวราวสี่นาทีที่ไม่มีบรรทัดถอดเสียงที่อ่านได้
ครูไม่ใหญ่ทวนเรื่องต้นโพธิ์สองต้นที่โยมพ่อฝันเห็น แล้วเล่าต่อว่าหลังบวชสามเณรได้เรียนรู้ความจริงของชีวิตจากกรณีศึกษาหลายเรื่อง จึงอยากให้โยมพ่อโยมแม่เกาะชายผ้าเหลืองไปดุสิตบุรีด้วยกัน ด้วยหัวใจกตัญญูชักชวนที่บ้านให้เลิกอาชีพทำฟาร์มเลี้ยงกุ้งจนสำเร็จ ทุกวันนี้โยมพ่อโยมแม่ดูช่อง DMC ทุกวันและเป็นนักเรียนอนุบาลพันธุ์แท้ ต่อจากนั้นถอดเสียงเพี้ยนเป็นภาษาอื่นปนหลายบรรทัด
เล่าถึงญาติของสามเณรที่คนในบ้านเรียกว่าบุญมี ว่าสงบสำรวมและอดทนมาตั้งแต่เด็ก ตอนคลอดใหม่ ๆ ไม่ร้องไห้และไม่หายใจ พยาบาลทำคลอดคิดว่าตายแล้วจึงเก็บร่างใส่ถุงดำเตรียมนำไปทิ้ง ขณะแจ้งญาติว่าเด็กเสียชีวิต มีคนสังเกตเห็นถุงดำกระดุกกระดิก จึงแก้ปากถุงออกพบว่าเด็กยังดิ้นได้ พยาบาลตกใจและดีใจ รีบทำความสะอาดแล้วเข้าตู้อบจนรอดชีวิต ครูไม่ใหญ่พูดเล่นทายชื่อที่พยาบาลตั้งให้หลายชื่อ ส่วนคนที่บ้านเรียกว่าบุญมี ชื่อเรียกนี้ยังไม่ยืนยันการสะกด
เมื่อเรียนจบ ป.6 บุญมีตัดสินใจบวชตามสามเณรซึ่งสนิทกันมาก สามเณรที่บวชมาก่อนหนึ่งปีสอนให้นั่งสมาธิโดยนึกถึงก้อนน้ำแข็งใส ๆ กลางท้อง เพราะบุญมียังไม่คุ้นกับดวงแก้วและองค์พระ บุญมีนึกตามได้ง่าย ๆ ขณะที่สามเณรเองยังนึกไม่ออก ต่อมาบุญมีบอกว่าก้อนน้ำแข็งหายไป เห็นดวงแก้วกลมใสแทน สามเณรดีใจให้นั่งต่อ บุญมีเห็นดวงแก้วผุดขึ้นเรื่อย ๆ ถามว่าจะแบ่งกันคนละดวงไหม สามเณรจึงรีบไปขอให้พระอาจารย์ช่วยสอนต่อ ในที่สุดบุญมีเห็นองค์พระใส ๆ กลางท้องและบอกว่าสุขดีที่หนึ่ง ต่อจากนั้นถอดเสียงเป็นอักขระมั่วราวหนึ่งนาที
สามเณรเล่าว่าบวชมาสี่ปีแล้ว และมีเรื่องที่บ้านซึ่งยังหาคำตอบไม่ได้ คือเกือบทุกคืนคนในบ้านจะได้ยินเสียงเหมือนไม้ลั่นดังปังจากฝาบ้านเป็นระยะ บางครั้งดังเหมือนมีคนทุบฝาบ้านแรง ๆ จนบ้านฝั่งตรงข้ามได้ยิน จะว่ามีคนมาแกล้งก็ไม่ใช่เพราะเป็นฝาชั้นสองที่ไม่ติดบ้านใคร ตอนแรกกลัวจนนอนไม่หลับ โยมพ่อจึงไปเชิญหมอผีมาทำพิธีปราบ เสียงค่อย ๆ ลดลงแต่ยังได้ยินอยู่บ้างจนทุกวันนี้ ต้นช่วงถอดเสียงเพี้ยนเป็นภาษาอังกฤษปน
อ่านคำถาม: โยมพ่อชอบเข้าวัดเพราะอัธยาศัยเดิมที่เคยบวชในอดีตหรือไม่ และทำไมตั้งใจบวชแต่ไม่ได้บวช การทำนุบำรุงวัดตอนหนุ่มจะส่งผลอย่างไร วิบากกรรมใดทำให้ป่วยมาลาเรียเกือบไม่รอด ตายแล้วฟื้นจริงหรือไม่และวิญญาณไปไหน สามเณรเกิดเป็นลูกเพราะความปรารถนาของโยมพ่อหรือไม่ ต้นโพธิ์สองต้นในฝันหมายถึงอะไร สามเณรตกบ่อน้ำและตกต้นไม้เพราะกรรมใด บุญมีคลอดมาไม่ร้องไห้จนถูกใส่ถุงดำเพราะกรรมใด การเห็นองค์พระเป็นจริงหรือนิมิต โยมปู่ไม่ชอบทำบุญแต่ชอบดื่มเหล้า ตายด้วยมะเร็งลำไส้เมื่ออายุ 68 ปี ได้นึกถึงบุญก่อนตายหรือไม่และตายแล้วไปไหน เสียงไม้ลั่นเกิดจากอะไร โยมพ่อโยมแม่เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไรและจะรวยทันใช้ไหม เพื่อนสามเณรที่เทศน์เก่งกวาดรางวัลหลายครั้งเคยประกอบเหตุอย่างไร สามเณรกับบุญมีเคยสร้างบารมีอย่างไร มีผังบวชตลอดชีวิตนานเพียงใด และควรเรียนเฉพาะประโยค 9 ต่อประโยค 10 หรือเรียนประโยค 10 อย่างเดียว
หลังช่วงยาวที่ถอดเสียงไม่ได้ เฉลยว่าโยมพ่อในอดีตเคยบวชตั้งแต่เป็นสามเณรจนเป็นพระ อัธยาศัยจึงติดตัวมา แต่บวชเป็นพระได้ไม่นานก็ลาสิกขาเพราะผู้หญิงน่ารัก ผังนั้นติดตัวมาทำให้ชาตินี้ตั้งใจบวชแต่ไม่ได้บวช บุญที่ทำนุบำรุงพระศาสนาตั้งแต่หนุ่มจะส่งผลให้มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติเพราะทำทาน และคุณสมบัติเพราะสนับสนุนการแสดงธรรม ส่วนที่ป่วยมาลาเรียจนเกือบตายเพราะในอดีตเป็นนายพรานล่าสัตว์จำนวนมาก ซึ่งจริง ๆ ต้องตายด้วยกรรมนั้น แต่ชาติเดียวกันได้พบพระธุดงค์ป่วยหนักปางตายที่ชายป่า จึงดูแลถวายยาและอาหารเป็นเดือนจนหาย บุญนี้มาตัดรอนวิบากกรรม ขณะนั้นกายละเอียดกำลังลอยหลุดแต่ยังมีสายบุญเชื่อมบาง ๆ ไว้ จึงฟื้นขึ้นมาเป็นอัศจรรย์
เฉลยว่าสามเณรเกิดเป็นลูกเพราะเคยทำบุญร่วมกันมา บวกกับที่สามเณรเคยปรารถนาให้มีบิดามารดาสนับสนุนการบวช และแรงอธิษฐานของโยมพ่อที่อยากมีลูกชายบวช ต้นโพธิ์สองต้นในฝันหมายความว่าจะได้ผู้มีบุญมาเกิดและได้บวช รวมทั้งมีญาติบวชด้วย คือลูกชายกับลูกพี่ลูกน้องซึ่งจะเป็นร่มโพธิ์ของหมู่ญาติและเป็นกำลังของพระศาสนาในอนาคต ส่วนที่ตกบ่อน้ำและตกต้นไม้จนสลบ เพราะอดีตชาติหนึ่งเคยแกล้งผลักเพื่อนตกน้ำโดยไม่รู้ว่าว่ายน้ำไม่เป็น และเขย่าต้นไม้จนเพื่อนตกลงมาสลบ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าวิบากกรรมไม่ยกเว้นใครแม้เด็กทำเล่น ๆ แต่เพราะไม่เจตนาและเพื่อนไม่ตาย สามเณรจึงแค่สลบไม่ตาย
ชวนผู้ชมทายว่าทำไมบุญมีคลอดมาไม่ร้องไห้ ไม่กระดุกกระดิกจนถูกใส่ถุงดำ ครูไม่ใหญ่พูดถึงว่าถ้าเป็นกรรมปาณาติบาตหนักคงถูกทำแท้งไปแล้ว แล้วเฉลยว่าอดีตชาติหนึ่งตอนเด็กเคยเขย่าต้นไม้ด้วยความสนุกจนลูกนกตกจากรังปางตายแต่ไม่ตาย แล้วนำกลับไปไว้ในรังเหมือนเดิม เศษกรรมนี้ส่งผลให้ดูเหมือนตายแต่ไม่ตาย อย่านึกว่านกตัวเล็ก ๆ จะไม่มีผล เมื่อกรรมใหญ่ผ่านไปกรรมเล็กก็มาส่งผล ส่วนการนั่งสมาธิเห็นองค์พระเป็นกุศลนิมิต ด้วยอัธยาศัยรักการปฏิบัติธรรมข้ามชาติจึงปฏิบัติได้สะดวกและเร็ว ให้ประคับประคองต่อไปจะชัดใสสว่างมั่นคงขึ้น
เฉลยว่าโยมปู่ก่อนตายได้นึกถึงบุญที่สามเณรไปโปรดครั้งสุดท้าย จึงไม่ต้องไปมหานรกขุมห้าด้วยกรรมดื่มสุรา แต่ไปอยู่ยมโลกของมหานรกขุมห้าแทน กำลังถูกเจ้าหน้าที่กรอกน้ำทองแดงร้อนทุกข์ทรมานมาก ได้รับบุญที่อุทิศไปแล้วแต่ยังไม่พ้นกรรม ให้ทำบุญอุทิศให้บ่อย ๆ ส่วนเสียงไม้ลั่นที่ฝาบ้านเกิดจากไม้เก่าที่ยืดหดตามอากาศ ถ้ารำคาญให้ช่างรื้อทำใหม่ก็จะหาย โยมพ่อโยมแม่สร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงตามอารมณ์ ทำบ้างไม่ทำบ้าง บางชาติจึงเจอหมู่คณะบางชาติไม่เจอ รวยจนสลับกันไป แต่ชาตินี้มีบุญพอจะมีฐานะในระดับหนึ่ง ไม่ลำบาก สร้างบารมีได้ดี
เฉลยว่าเพื่อนสามเณรที่ชอบเทศน์สอนและกวาดรางวัลหลายครั้ง ในอดีตเคยเป็นพระนักเทศน์ เป็นธรรมกถึก ทำหน้าที่เผยแผ่มาตั้งแต่พุทธันดรที่ผ่านมา แต่ต้องระวังช่วงวัยเปลี่ยน อย่าประมาทในเพศสมณะ ประคับประคองผังบวชให้นาน ส่วนสามเณรกับบุญมีในพุทธันดรที่แล้วเป็นกุลบุตร สามเณรตอนหนุ่มอยากบวชแต่ไปครองเรือนจนมีลูก เบื่อหน่ายแล้วมาบวชตอนอายุเจ็ดแปดสิบ อธิษฐานว่าชาติต่อไปขอบวชตั้งแต่เยาว์วัย และชวนหลานคือบุญมีในชาตินั้นให้บวชตาม บุญมีทำหน้าที่เผยแผ่และสอนปฏิบัติธรรม ปฏิบัติได้ละเอียดกว่า ทั้งคู่เอาตัวรอดกลับดุสิตบุรีได้และลงมาจากดุสิตบุรีด้วยกัน เรื่องการเรียน ตอบว่าจบประโยค 9 อย่างเดียวยังไม่สมบูรณ์ ต้องเรียนทั้งปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ และศึกษาวิชชาธรรมกาย เรียนประโยค 9 และประโยค 10 ดีมากเมื่อยังแข็งแรง ส่วนเรียนประโยค 10 อย่างเดียวเหมาะกับผู้สูงอายุ ให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่และอธิษฐานจิตไปดุสิตบุรีด้วยกัน
ท่องบทประจำวันซ้ำสามรอบว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ต่อจากนั้นเป็นบรรทัดคั่นช่วงพักซ้ำหลายนาที
ปิดรายการด้วยคำขวัญว่าพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ย้ำให้ตอบซ้ำจนขึ้นใจ แล้วชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย แผ่ไปทางภาคใต้โดยเฉพาะสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ หลังคำชวนไม่มีบรรทัดถอดเสียงของบทสวดราวห้านาทีครึ่ง แล้วไฟล์จบด้วยบรรทัดคั่นช่วงพัก
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่