เปรียญธรรมเก้าประโยค

เหลือเวลาอีกสองสัปดาห์ก็จะสอบ จึงให้รักษาสุขภาพให้แข็งแรงอย่าให้เจ็บป่วย เพราะอากาศช่วงนี้เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว ทำใจให้ปลอดโปร่งจากเครื่องกังวล กิจวัตรกิจกรรมที่มากเกินไปก็ผ่อนลงให้อยู่ในระดับที่ยังรักษาข้อวัตรปฏิบัติไว้ เวลาที่เหลือให้ศึกษาเล่าเรียน สิ่งใดไม่เข้าใจให้สอบถามครูบาอาจารย์ และดูแบบอย่างจากพี่ ๆ ที่สอบเปรียญธรรมเก้าประโยคได้มาแล้ว ให้เดินตามรอยเท้าเดียวกัน ขอให้สอบได้ด้วยความเข้าใจ ไม่ใช่ด้วยการเดาหรือเสี่ยงโชค

อ่านคำถาม: โยมพ่อชอบเข้าวัดเพราะอัธยาศัยเดิมที่เคยบวชในอดีตหรือไม่ และทำไมตั้งใจบวชแต่ไม่ได้บวช การทำนุบำรุงวัดตอนหนุ่มจะส่งผลอย่างไร วิบากกรรมใดทำให้ป่วยมาลาเรียเกือบไม่รอด ตายแล้วฟื้นจริงหรือไม่และวิญญาณไปไหน สามเณรเกิดเป็นลูกเพราะความปรารถนาของโยมพ่อหรือไม่ ต้นโพธิ์สองต้นในฝันหมายถึงอะไร สามเณรตกบ่อน้ำและตกต้นไม้เพราะกรรมใด บุญมีคลอดมาไม่ร้องไห้จนถูกใส่ถุงดำเพราะกรรมใด การเห็นองค์พระเป็นจริงหรือนิมิต โยมปู่ไม่ชอบทำบุญแต่ชอบดื่มเหล้า ตายด้วยมะเร็งลำไส้เมื่ออายุ 68 ปี ได้นึกถึงบุญก่อนตายหรือไม่และตายแล้วไปไหน เสียงไม้ลั่นเกิดจากอะไร โยมพ่อโยมแม่เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไรและจะรวยทันใช้ไหม เพื่อนสามเณรที่เทศน์เก่งกวาดรางวัลหลายครั้งเคยประกอบเหตุอย่างไร สามเณรกับบุญมีเคยสร้างบารมีอย่างไร มีผังบวชตลอดชีวิตนานเพียงใด และควรเรียนเฉพาะประโยค 9 ต่อประโยค 10 หรือเรียนประโยค 10 อย่างเดียว

เฉลยว่าเพื่อนสามเณรที่ชอบเทศน์สอนและกวาดรางวัลหลายครั้ง ในอดีตเคยเป็นพระนักเทศน์ เป็นธรรมกถึก ทำหน้าที่เผยแผ่มาตั้งแต่พุทธันดรที่ผ่านมา แต่ต้องระวังช่วงวัยเปลี่ยน อย่าประมาทในเพศสมณะ ประคับประคองผังบวชให้นาน ส่วนสามเณรกับบุญมีในพุทธันดรที่แล้วเป็นกุลบุตร สามเณรตอนหนุ่มอยากบวชแต่ไปครองเรือนจนมีลูก เบื่อหน่ายแล้วมาบวชตอนอายุเจ็ดแปดสิบ อธิษฐานว่าชาติต่อไปขอบวชตั้งแต่เยาว์วัย และชวนหลานคือบุญมีในชาตินั้นให้บวชตาม บุญมีทำหน้าที่เผยแผ่และสอนปฏิบัติธรรม ปฏิบัติได้ละเอียดกว่า ทั้งคู่เอาตัวรอดกลับดุสิตบุรีได้และลงมาจากดุสิตบุรีด้วยกัน เรื่องการเรียน ตอบว่าจบประโยค 9 อย่างเดียวยังไม่สมบูรณ์ ต้องเรียนทั้งปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ และศึกษาวิชชาธรรมกาย เรียนประโยค 9 และประโยค 10 ดีมากเมื่อยังแข็งแรง ส่วนเรียนประโยค 10 อย่างเดียวเหมาะกับผู้สูงอายุ ให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่และอธิษฐานจิตไปดุสิตบุรีด้วยกัน

สารคดีเล่าว่าการร่วมพิธีมุทิตาสักการะพระภิกษุสามเณรเปรียญธรรม 9 ประโยคที่วัดพระธรรมกายเมื่อ พ.ศ. 2545 ผลักดันให้พระมหาบุญธรรม (ฉายาถอดได้ว่า ปัญญาวุฒโธ ยังไม่ยืนยันการสะกด) ซึ่งหยุดเรียนบาลีหลังสอบประโยค 6 ไปกว่าสิบปีเพราะติดงานสอนเด็ก พาเด็กเข้าค่าย สอนตามโรงเรียน ตัดสินใจกลับมาศึกษาให้แตกฉานตามอย่างพระเทพกิตติปัญญาคุณผู้เป็นพระอาจารย์ ท่านเล่าว่าทึ่งที่สามเณรตัวเล็ก ๆ (ชื่อถอดได้ว่า ถาปนวุฒิ อายุราว 9-10 ขวบ) ขึ้นพูดต่อหน้าที่ประชุมได้ ทำให้อยากมางานแบบนี้ในฐานะผู้ฉลองไม่ใช่ผู้ร่วมงาน ปี 2549 ทุ่มเทเต็มที่จนสอบผ่าน กำลังใจช่วงสุดท้ายมาจากการไปวัดพระธรรมกาย ได้ฟังสามเณรพูดและเพลงเกี่ยวกับประโยคเก้า เป็นพลังฮึดสู้ (ช่วงกลางถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ)

เมื่อพุทธบุตรมาเป็นเนื้อนาบุญเห็นอาสนะสงฆ์สะอาดก็สบายใจ รู้ว่าต้อนรับด้วยใจจริง ได้ฟังเกียรติเรื่องพระลูกพระหลานจบเปรียญธรรมเก้าประโยคก็ยิ่งชื่นใจ (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษและมีบรรทัด jingle ช่วงพักคั่น) แล้วจะเกิดความเปลี่ยนแปลงในแต่ละอาราม ท่านจะไปชวนญาติโยมทำความสะอาดวัดตามแบบที่เห็นว่าสะอาดสวยงาม ซึ่งไม่ใช่ผู้ใหญ่ทำอย่างเดียว เด็ก ๆ ก็ทำ จากนั้นเกริ่นสกู๊ปพิเศษพุทธบุตรใจเพชร 1 ใน 266 วัด พระครูรูปหนึ่งจากจังหวัดยะลา ท่านพูดยาวแต่ตัดย่อลงมา

ครูไม่ใหญ่บอกว่ากว่าจะเรียนจบเปรียญธรรม 9 ประโยคไม่ใช่เรื่องธรรมดา แล้วถามอาจารย์ที่อยู่ในห้องซึ่งเคยขึ้นไปรับปริญญาตรีมาแล้ว (สาขาถอดไม่ชัด) ว่าเปรียญธรรมเก้ายากกว่าในแง่ไหน ได้คำตอบว่าต้องละเอียดทุกจุด ผิดแทบไม่ได้ ต้องรอบคอบและเข้าใจทุกศัพท์ทุกคำ ครูไม่ใหญ่สรุปว่าพระที่เรียนจบเก้าประโยคคือวีรบุรุษกองทัพธรรมที่เรียนภาษาบาลีรักษาคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไว้ ส่วนวีรบุรุษกองทัพธรรมอีกแบบคือพุทธบุตรที่อุทิศชีวิตรักษาพระศาสนาในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ แล้วกราบขอบพระคุณพระมหาเถระที่มาให้กำลังใจอีกครั้ง