ep155 ผังเวลา 73 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) อุทิศบุญ (142) เสาแก้วพันปี (104) ภุมเทวา (85) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (80) นำนั่งสมาธิ (78) มโหสถบัณฑิต (73) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) 266 วัดสี่จังหวัดภาคใต้ (45) พระเจ้าวิเทหราช (44) แผ่เมตตา (39) ถวายปัจจัยไทยธรรม 3000 วัด (28) อิหร่าน (27) บูชาพระรัตนตรัย (26) ประพฤติพรหมจรรย์ (19) พุทธบุตรใจเพชร (19) วันแม่ 2549 (19) ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา (13) ประธานกฐิน (12) สมาธิเป็นของสากล (12) มูลนิธิธรรมกาย (11) วันสมาธิโลก (11) ครอบครัวแก้ว (10) ถือศีลแปด (9) ทำบุญกับวัดในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (9) บุพเพสันนิวาส (9) ปัญหาส่งสระโบกขรณี (9) ติดเหล้า (8) ถวายสังฆทานพระสงฆ์ภาคใต้ (8) ไม่อยากจากเธอ (8) ทุบตีภรรยา (7) หลวงพ่อธัมมชโย (7) ดวงธรรมผุดซ้อน (6) สมาคมพุทธและมูลนิธิ (6) อานิสงส์ทำความสะอาด (6) เปรียญธรรมเก้าประโยค (6) เส้นทางสายไหม (6) ถูกยิงตาย (5) ผิวพรรณผ่องใส (5) มือปืนรับจ้าง (5) วันทำความสะอาดก่อนงานบุญใหญ่ (5) อุปกรณ์สร้างบารมี (5) ผู้ก่อความไม่สงบ (3) พระครูสังฆรักษ์สำเนียง (3) สามีขอหย่าโดยไม่มีสาเหตุ (3) กลิ่นธูป (2) ตะคิว (2) ตัดอาลัยไม่ได้ (2) ตาบอด (2) ตายขณะนอนหลับ (2) ปวดขา (2) พระไม่มีอาวุธ (2) อิสฟาฮาน (2) คลิกโปรแกรมบุญ (1) จักรวรรดิเปอร์เซีย (1) ดีเด่นด้วยกัน (1) ตื่นก่อนนอนทีหลัง (1) บวชชีพราหมณ์ (1) บ้านจัดสรร (1) ผู้หญิงมาจากผู้ชาย (1) ผ้าคลุมศีรษะ (1) พรมเปอร์เซีย (1) มอบเพลงให้เด็กแปดขวบ (1) มูลนิธิดีเด่น (1) ยสกุลบุตร (1) ยิงผิดตัว (1) ร้านทอง (1) วัดหัวสะพาน (1) วางใจเหมือนวางของบนหมอนนุ่ม (1) สามีใจเย็น (1) หมดบุญร่วมกัน (1) หยอดยาตาผิดสูตร (1) อย่าดูหมิ่นบุญเล็กน้อย (1) อาหารอิหร่าน (1) เด็กตอบเกิดมาทำไม (1) เตี่ยติดฝิ่น (1) เตี่ยมาจากเมืองจีน (1) เทวาธิปไตย (1) เผยแผ่ธรรมะผ่านวิทยุ (1) เมืองกุม (1) เสียงกรน (1) เหล้าดองยา (1) ได้ยินเสียงคนเดินในบ้าน (1)
ไฟล์เริ่มที่คำเกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ (คำนำหน้าถอดเพี้ยนเป็น ของเกษตราดี น่าจะหมายถึงกรณีศึกษา) ที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น ชื่อเรื่อง ไม่อยากจากเธอ และมีสกู๊ปพิเศษของพุทธบุตรใจเพชร 1 ใน 266 วัด แต่ก่อนจะไปถึงก็มาแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
เพลงชวนยิ้ม ท่อน ยิ้มที่ส่งไปนั้นมิตรภาพฉันส่งไปให้เธอ เราส่งรอยยิ้มไปให้แก่กัน โลกจะสดสวย ยิ้มสิอย่ามีกังวล ส่งยิ้มของตนไปให้แก่กัน ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม tag ใช้รูปที่คลังใช้กับเพลงนี้
ท้ายประโยคเปรียบว่าคนที่ยังไม่ยิ้มก็เหมือนเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน (ต้นประโยคไม่มีในที่ถอด) ต่อจากเรื่องยิ้มคือการแต่งตัวให้เสร็จ
เพลงที่ถอดได้ท่อน เธอรักฉันหรือเปล่า ฉันรักเธอ ถ้าเธอรักฉัน ส่วนที่เหลือถอดเพี้ยนและมีบรรทัด jingle ช่วงพักคั่นท้ายเพลง ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงที่เปิดในตำแหน่งเดียวกันของตอนก่อน ๆ
เพลงท่อน ถ้าเธออยากไปกับฉัน ถ้าจะไปกับฉัน ถอดได้ไม่กี่บรรทัดและปนคำเพี้ยน ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงที่เปิดต่อจาก Do You Love Me? บอก ในตอนก่อน
ต่อท้ายเพลงว่าจะชวนไปสู่ที่สุดแห่งธรรม สร้างบุญไม่ให้ตกบุญเลย เพื่อจะได้มีความสุขและความสำเร็จในชีวิต และมีอุปกรณ์ในการสร้างบารมี เช่น รูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ สร้างบารมีกันให้สนุกทุกภพทุกชาติจนถึงที่สุดแห่งธรรม แล้วบอกว่าวันนี้เรื่องเยอะแยะไปหมดจึงไม่พูดเยอะ
ถามเด็กชายที่ได้ยินชื่อว่าสหัสชัย อายุสามขวบ ว่าจะบวชต้องรักษาศีลแปดให้ได้ ได้ไหม เด็กตอบเรื่องศีลแปด ชมว่าเก่งและดี ถามเด็กต่อหลายเรื่อง แล้วถามว่าเกิดมาทำไม คำตอบของเด็กถอดเพี้ยนจนอ่านไม่ได้ ครูไม่ใหญ่ว่าขนาดเด็กสามขวบสองเดือนยังตอบได้ แปลว่าผู้ใหญ่ทุกคนในโลกตอบได้หมด ถ้ามีเวลาจะให้บอกการบ้าน แต่ขอคำขวัญแทน เด็กท่องคำขวัญได้ (ถอดเพี้ยน) พรุ่งนี้จะถามต่อ
ครูไม่ใหญ่คุยกับเด็กจบแล้วชวนทุกคนมาทบทวนบุญทำความสะอาดอาสนะพระที่ช่วยกันทำไว้ ก่อนเข้าเพลงขอบคุณผู้ร่วมแรงร่วมใจ
เพลงขอบคุณผู้ร่วมแรงร่วมใจ ท่อน ขอขอบคุณในน้ำใจ ขอขอบคุณในแรง (ถอดได้ ทุกข์ใจ ทุกข์แรง) มือน้อย ๆ ค่อย ๆ สานจนแข็งแกร่ง ใจน้อย ๆ ร่วมแรงสู่แสงธรรม ด้วยแรงกายแรงใจ เป็นพลังแห่งดวงธรรม สร้างศูนย์กลางธรรมกายในแผ่นดิน เปิดต่อจากคำชวนทบทวนบุญทำความสะอาดอาสนะพระ กลางเพลงมีช่วงที่ Whisper ถอดซ้ำวนเป็นคำเดียว ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน
ครูไม่ใหญ่บอกว่าชื่นใจ วัดที่จะมามี 3300 วัดบวกกับอีก 266 วัดในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ รวมเป็น 3566 วัด ที่จะมาในวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ 6 สิงหาคม วันสมาธิโลก
การทำความสะอาดอาสนะอย่ามองเป็นบุญเล็กน้อย เพราะคือการแสวงหาความประณีตของใจ คุณยายอาจารย์สอนว่างานหยาบ เช่น กวาดบ้าน ถูเรือน ซักผ้า ยังทำไม่ละเอียด แล้วงานละเอียดจะทำได้อย่างไร ใจที่ฝึกให้รักระเบียบ ความสะอาด ความสวยงาม จะมีผลเวลานั่งสมาธิ ใจจะละเอียดลุ่มลึกไปตามลำดับ อานิสงส์คือได้รับการต้อนรับอย่างดีในทุกสถานที่ ผิวพรรณผุดผ่อง ฝุ่นไม่เกาะเพราะมีขนละเอียดรองรับเหมือนน้ำกลิ้งบนใบบัว ยกคำพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่าอย่าดูหมิ่นบุญเล็กน้อย และยกตัวอย่างพระเถระที่แข็งแรงอายุยืนเพราะเลี้ยงดูโคแก่ที่ปลดประจำการจนหมดอายุขัย (ชื่อพระเถระถอดไม่ชัด) บุญทุกบุญเหมือนเซ็ตโปรแกรมไว้ ได้ช่องเมื่อไรก็ส่งผล ไปที่ใดจะมีคนเกิดแรงบันดาลใจทำความสะอาดรอต้อนรับ
เมื่อพุทธบุตรมาเป็นเนื้อนาบุญเห็นอาสนะสงฆ์สะอาดก็สบายใจ รู้ว่าต้อนรับด้วยใจจริง ได้ฟังเกียรติเรื่องพระลูกพระหลานจบเปรียญธรรมเก้าประโยคก็ยิ่งชื่นใจ (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษและมีบรรทัด jingle ช่วงพักคั่น) แล้วจะเกิดความเปลี่ยนแปลงในแต่ละอาราม ท่านจะไปชวนญาติโยมทำความสะอาดวัดตามแบบที่เห็นว่าสะอาดสวยงาม ซึ่งไม่ใช่ผู้ใหญ่ทำอย่างเดียว เด็ก ๆ ก็ทำ จากนั้นเกริ่นสกู๊ปพิเศษพุทธบุตรใจเพชร 1 ใน 266 วัด พระครูรูปหนึ่งจากจังหวัดยะลา ท่านพูดยาวแต่ตัดย่อลงมา
สกู๊ปพิเศษ พระครูสังฆรักษ์สำเนียง (ฉายาถอดได้ นารโธ ยังไม่ยืนยันการสะกดทั้งชื่อและชื่อวัด) วัดหัวสะพาน จังหวัดยะลา เล่าว่าช่วงนี้ไม่ได้ออกบิณฑบาตเพราะเจ้าหน้าที่แจ้งว่าท่านจำพรรษาอยู่องค์เดียว ไปบิณฑบาตอาจเข้าทางปืน ท่านคิดว่าคนเกิดมาต้องตาย ถ้าหมดบุญจริงเขามาฆ่าก็ยอม ดีกว่าฆ่าตัวตายซึ่งเป็นบาป จึงตัดสินใจอยู่ไม่ไปไหน
ผู้บรรยายเล่าว่ากว่าสามปีที่เกิดวิกฤตในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ พุทธบุตรใจเพชรหนึ่งในสองร้อยหกสิบหกวัดอย่างพระครูสังฆรักษ์สำเนียงแห่งวัดหัวสะพาน จังหวัดยะลา ยังปักหลักหยัดสู้ไม่ถอยหนี สู้ด้วยการนำธรรมะขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าสู่ใจสาธุชนผ่านสถานีวิทยุกระจายเสียงเป็นประจำทุกวัน (ชื่อสถานีถอดไม่ชัด) รวมทั้งธรรมะที่ท่านฟังเป็นประจำ เช่น Case Study จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา กระจายเสียงครอบคลุมสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้และบางส่วนของมาเลเซีย
พระครูสังฆรักษ์สำเนียงกล่าวถึงบุญถวายสังฆทานแก่พุทธบุตร 266 วัดสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ว่า หลวงพ่อธัมมชโยพร้อมพี่น้องกัลยาณมิตรทั่วประเทศและต่างประเทศบริจาคช่วยเหลือ มีเครื่องสังฆทานเดือนละครั้ง แม้ไม่มากแต่สร้างขวัญกำลังใจให้พระสงฆ์เต็มเปี่ยม ท่านถามพระหลายรูปแล้วได้คำตอบว่าเหมือนลมหายใจ ยังมีหน่วยงานแม้ไม่ใช่ของรัฐเห็นความสำคัญ พระวัดนอกเมืองซาบซึ้งมาก รู้สึกว่าหลวงพ่อธัมมชโยเป็นญาติสนิทแม้ไม่เคยพบ ไม่โดดเดี่ยว แม้อยู่ห่างไกลแต่ใจใกล้กัน ปิดด้วยสาธุ
ครูไม่ใหญ่ว่าดินแดนนั้นเดิมสงบสุข แต่มีผู้ก่อความไม่สงบอยู่จำนวนหนึ่งทำให้วุ่นวาย พระสงฆ์เดือดร้อน มรณภาพ บาดเจ็บ แปลกที่มามุ่งร้ายพระซึ่งไม่มีอาวุธ ไม่คิดเบียดเบียนใคร มีแต่ความรักและปรารถนาดี บวชมาเพื่อสลัดตนให้พ้นกองทุกข์ แสวงหามรรคผลนิพพาน ชำระโลภโกรธหลง ไม่ได้แข่งอำนาจหรือแย่งผลประโยชน์ ถ้าอยากต่อสู้ก็ไปหาผู้ที่มีอาวุธ พระก็ไม่สู้ไม่หนี ทำความดีไป คิดผิดคิดใหม่ได้ อย่าไปวางระเบิดวัดอีก
ครูไม่ใหญ่แปลกใจว่าชาวพุทธที่มีกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ของประชากร 60 กว่าล้านคนหายไปไหน สมาคมพุทธมีเป็นร้อยแห่ง มูลนิธิเป็นร้อยเป็นพันแห่งที่ตั้งมาเพื่อบำบัดทุกข์บำรุงสุข เดือนหนึ่งมี 30 วัน มูลนิธิธรรมกายทำวันหนึ่ง อีก 29 วันมูลนิธิหรือสมาคมพุทธอื่นควรรวมตัวกันไปช่วย เป็นขวัญกำลังใจให้ท่านและได้มีส่วนรักษาคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ก่อความไม่สงบเห็นความตั้งใจดีของชาวพุทธจะได้หมดอารมณ์มารังแกพระ ขอให้ใครมีปากช่วยบอกต่อไปถึงมูลนิธิต่าง ๆ เพราะเสียงเดียวไม่ค่อยดัง ดูตราสารมูลนิธิก็เขียนว่าบำบัดทุกข์บำรุงสุขทั้งนั้น ตอนนี้เพิ่งทำมาได้แค่สิบสี่ครั้ง พระฉันทุกวันไม่ใช่เดือนละวัน
ถ้ายังไม่พร้อมจะไปสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ วันอาทิตย์ที่ 6 สิงหาคมที่วัดพระธรรมกายได้กราบอาราธนาพระทั้ง 266 วัดมาเป็นเนื้อนาบุญ อยากซักถามอะไรก็ถามได้ ท่านอยู่ในสถานการณ์จริงมาสามปีกว่า สกู๊ปใน DMC ได้แค่สี่นาทีสิบเจ็ดวินาที วันนั้นจะได้ฟังท่านเป็นชั่วโมง ใครสงสัยก็มากราบเรียนถามว่าท่านจำเป็นอะไร เดือดร้อนมากไหม มูลนิธิหรือสมาคมพุทธที่ตั้งกันมาจะได้บรรลุวัตถุประสงค์
เวลามีการประกวดมูลนิธิดีเด่น มูลนิธิธรรมกายก็ได้รางวัลมูลนิธิดีเด่น แต่ครูไม่ใหญ่อยากได้สาม ด. คือ ดีเด่นด้วยกัน ถ้ามอบรางวัลต้องให้ทุกมูลนิธิขึ้นมารับหมด ฝากข้อความถึงผู้มอบรางวัลให้แจ้งทุกมูลนิธิและสมาคมพุทธ ไม่ใช่ดีเด่นแค่หนึ่งสองมูลนิธิ ตอนนี้มีที่ให้ลงแล้วคือสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ไปเอาบุญกัน
เกริ่นว่ามาดูสปอตมุทิตาสักการะ แล้วเป็นสปอตเปรียบเพชรเป็นสุดยอดอัญมณี เหมือนพระภิกษุสามเณรผู้ขวนขวายศึกษาพระธรรมวินัยจนสอบได้เปรียญธรรมชั้นสูงสุด ในวันสมาธิโลก อาทิตย์ที่ 6 สิงหาคม 2549 ณ วัดพระธรรมกาย จ.ปทุมธานี และพระภิกษุสามเณรจากวัดทุกวัดในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ 266 วัด ซึ่งเอาชีวิตเป็นเดิมพันรักษาพระพุทธศาสนา จะเดินทางมาเป็นเนื้อนาบุญ เป็นนิมิตหมายแห่งสันติภาพ เหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว (กลางสปอตมีช่วงถอดซ้ำวน)
ครูไม่ใหญ่ถามว่าอีกกี่วันถึงวันแม่ ตอบว่าสิบสองวัน เปิดเพลงแม่ไปเยอะแล้ว เดี๋ยวเปิดเพลงภาษาจีนกลาง (ถอดได้ไม่ครบ)
ต่อจากคำเกริ่นว่าจะเปิดเพลงแม่ภาษาจีนกลาง ช่วงนี้ Whisper ถอดออกมาเป็นบรรทัด jingle ช่วงพักซ้ำ ๆ และคำเพี้ยนปนภาษาอื่นเกือบทั้งหมด ไม่ได้ชื่อเพลงหรือเนื้อร้อง ความยาวรวมราวเจ็ดนาทีอาจมีช่วงพักรวมอยู่ด้วย
เพลงอวยพรวันเกิด ท่อน วันเกิดของคุณ ขอผลบุญช่วยค้ำจุนให้สุขสบาย วันเกิดวันนี้ขอให้มีสมบัติมากมาย เข้าถึงพระธรรมกาย คิดสิ่งใดให้สมใจปอง ในที่ถอดไม่ได้บอกว่าอวยพรวันเกิดให้ใคร
เสียงเล่าว่าเมื่อไปถึงก็มีการปฏิบัติธรรมในประเทศที่ชื่อถอดเพี้ยน (ช่วงถัดไปเป็นเรื่องอิหร่าน จึงน่าจะหมายถึงสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน) แต่ละคนดีใจมากเหมือนรอคอยอะไรสักอย่าง ชอบการเจริญสมาธิภาวนามาก เพราะสมาธิเป็นของกลาง เป็นความรู้สากลที่ทุกคนทำได้ เชื่อมใจให้เข้าถึงความสุขที่แท้จริงภายใน มากันยกใหญ่ เมื่อมีประสบการณ์ภายในก็มีความสุขเบิกบาน และเรียกร้องให้เข้าไปอีก (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ ไม่ได้บอกชัดว่าใครเป็นผู้เล่า) ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
อ่านข้อมูลประเทศอิหร่าน ทิศเหนือติดทะเลสาบแคสเปียน อาเซอร์ไบจาน เติร์กเมนิสถาน อาร์เมเนีย ทิศตะวันตกติดตุรกี อิรัก ทิศตะวันออกติดอัฟกานิสถาน ปากีสถาน ทิศใต้ติดอ่าวเปอร์เซีย ครูไม่ใหญ่ตั้งข้อสังเกตว่าประเทศรอบ ๆ ล้วนเคยเป็นเมืองพุทธ อยู่บนเส้นทางพระอรหันต์และเส้นทางสายไหม พื้นที่ใหญ่กว่าไทยสามเท่า อากาศแห้งแล้งแต่มีหิมะให้เล่นสกีได้ ประชากรนับถืออิสลามนิกายชีอะห์ 95 เปอร์เซ็นต์ เมืองหลวงเตหะราน ภาษาฟาร์ซี ปกครองแบบเทวาธิปไตย ประมุขสูงสุดเป็นผู้นำทั้งฝ่ายศาสนจักรและอาณาจักร ผลิตและส่งออกน้ำมันเป็นอันดับสองของโลกรองจากซาอุดีอาระเบีย ห้ามนำผลิตภัณฑ์จากเนื้อหมูและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เข้าประเทศเด็ดขาด
ชาวอิหร่านหรือเปอร์เซียเป็นชนเผ่าอารยันสายหนึ่งที่ตั้งถิ่นฐานบนที่ราบสูงอิหร่าน ครูไม่ใหญ่ว่ารูปร่างสูงใหญ่สง่างามเหมือนแขกขาว เลี้ยงสัตว์และทำเกษตรกรรม ซึ่งเป็นอาชีพแรกของโลก หลังตั้งอาณาจักร กษัตริย์เปอร์เซียปกครองในนามเทพเจ้า ทำสงครามเพียงหวังชัยชนะและเครื่องราชบรรณาการ ไม่ทำลายบ้านเมืองให้ย่อยยับ ขอแค่ยอมแพ้ ก็ง่ายดี (ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก)
ผู้ที่ไปได้รับการต้อนรับอย่างดี มีการทักทาย ชวนไปกินเลี้ยงบ้านโน้นบ้านนี้ มีแต่รอยยิ้มแย้มแจ่มใส ตื่นเช้าทุกคนทักทายด้วยสลาม และจับมือหรือชนแก้ม ครูไม่ใหญ่สงสัยว่าชนแก้มแบบไหนจะถามผู้ประสานงาน เวลาแขกเข้าห้องจะลุกให้เกียรติ ชาวอิหร่านยึดศักดิ์ศรีและเคร่งข้อห้ามของศาสนา ละเว้นการดื่มสุราและเรื่องชู้สาว ครูไม่ใหญ่ชมว่าดีมาก ผู้ชายแต่งกายสากล ผู้หญิงคลุมศีรษะ ผู้หญิงที่ไปเยือนไม่ว่านับถือศาสนาใดก็ต้องคลุม กัลยาณมิตรที่ไปก็ถ่ายรูปคลุมผ้ามาให้ดู
ชาวอิหร่านยกย่องการหุงข้าวเมล็ดยาวแบบไม่เช็ดน้ำถึงสิบสี่ขั้นตอน ครูไม่ใหญ่นึกไม่ออกว่าทำอย่างไร ขอให้ผู้ประสานงานขยายความ ได้ข้าวอร่อยร่วนเป็นเม็ด ใส่หญ้าฝรั่นเพื่อความสวยงาม ผู้หุงเก่งได้รับยกย่องเป็นเจ้าแห่งการครัว เคบับ (ครูไม่ใหญ่ว่าเสียงคล้ายขมับ) เป็นอาหารพิเศษต้อนรับแขก มีเนื้อวัวย่าง แกะย่าง ไก่ย่าง หมักเครื่องเทศ มะนาว เกลือ หอมหัวใหญ่ และนิยมกินขนมปังสดใหม่ทุกมื้อ ครูไม่ใหญ่บ่นขำ ๆ ว่าทำไมต้องให้มาอ่านเรื่องอาหารตอนนี้
อิหร่านผลิตพรมได้มากและคุณภาพดีที่สุดในโลก เรียกว่าพรมเปอร์เซีย มีทั้งทอมือและเครื่องจักร ทำจากด้าย ขนสัตว์ ฝ้าย ไหม ประณีตละเอียดอ่อน กำเนิดกว่า 2,500 ปี ผูกพันกับวิถีชีวิตตั้งแต่เกิดจนตาย กิน นอน ทำงาน พักผ่อน พิธีกรรมก็ทำบนพรม ครูไม่ใหญ่ว่าคำว่าเดินบนพรมเป็นเรื่องจริงแท้ แล้วเกริ่นเมืองน่าสนใจอย่างอิสฟาฮาน ต่อจากนั้นถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษจนอ่านไม่ได้ และมีบรรทัดถอดซ้ำก่อนเข้าเพลง
เพลงท่อน ปล่อยให้มันผ่านไปเหมือนดั่งสายน้ำที่ไหลลิ่วไปไม่หวนคืนมา ฉันหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย ๆ คล้ายปุยนุ่นที่ลอยไป ดวงตะวันก็สว่างที่กลางกาย ต้นไม้ในต้นฤดูคิมหันต์ร่าเริงฉันใด ใจฉันก็เป็นเช่นเดียวกัน ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน
ครูไม่ใหญ่บรรยายภาพ ขนมปังอิหร่านน่าอร่อย กินอาหารบนพรมเปอร์เซีย สุเหร่าในเมืองอิสฟาฮาน สะพานข้ามแม่น้ำในอิสฟาฮาน สุเหร่าในเมืองกุมซึ่งเป็นศูนย์กลางการศึกษาศาสนา และชีวิตในเมืองกุม ได้คำตอบแล้วว่าคำทักทายสลามพร้อมชนแก้มคือเอาแก้มชนกัน แล้วสรุปว่าสมาธิเป็นของสากลที่ทุกคนทำได้ ถ้าชาวเปอร์เซียได้นั่งสมาธิกันทุกคน พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว
เพลงว่าเราทุกคนอยากเปลี่ยนแปลงโลกให้ดีขึ้น บางคนคิดว่าสงครามเท่านั้นที่เปลี่ยนโลกได้ แต่ผู้ชนะก่อเวร ผู้แพ้จองเวร สันติภาพที่แท้จริงจึงไม่เกิด เปลี่ยนมาใช้การให้รางวัลก็ยังไม่เปลี่ยน แค่หลับตาเบา ๆ ร่วมใจหยุดนิ่งในศูนย์กลางกาย จนดวงตะวันสว่างใสภายใน ความรักและหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์จะเกิดขึ้นเอง ความขัดแย้งจะหมดไป พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้วด้วยวิธีง่าย ๆ ที่ใคร ๆ นึกไม่ถึง เปิดต่อจากคำครูไม่ใหญ่ที่ยกชื่อเพลงนี้
ทศชาติชาดก เรื่องมโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่ 32 ทวนจากตอนที่แล้วว่าพระเจ้าวิเทหราชคิดอุบายทดลองปัญญามโหสถอีก ให้ราชบุรุษไปประกาศแก่ชาวบ้านปาจีนยวมัชฌคามให้ส่งสระโบกขรณีไปไว้ในพระราชวังภายในเจ็ดวัน ไม่เช่นนั้นปรับพันกหาปณะ ชาวบ้านเดือดร้อนจึงไปขอความช่วยเหลือจากมโหสถ มโหสถฟังจบก็เห็นอุบายชัดด้วยอานุภาพสหชาติปัญญา เหมือนเห็นฝูงปลาในน้ำใส จึงขอบิดาหาชายร่างกำยำ พูดจาคล่องแคล่ว กล้าหาญห้าหกคน เศรษฐีหามาให้ มโหสถชี้แจงอุบายอย่างละเอียด
ก่อนเข้าประตูพระราชวัง ชายหนุ่มเหล่านั้นลงเล่นน้ำจนตาแดงก่ำ เสื้อผ้าเปียกโชก ผมยุ่งเหยิง ตัวเปรอะโคลนตม ถือเชือก ก้อนดิน ท่อนไม้ เดินดุ่ม ๆ เหมือนคนวิกลจริต นายทวารบาลตะโกนถาม ชายหนุ่มคนหนึ่งตอบห้วน ๆ หัวหน้าจึงบอกว่ามาจากบ้านปาจีนยวมัชฌคาม นายประตูก็ให้ผ่านเพราะพระราชาเคยรับสั่งให้ชาวบ้านนี้เข้าเฝ้าได้เสมอ นายประตูแซวว่าได้รางวัลแล้วอย่าลืมแบ่ง ชายหนุ่มตอบโดยไม่คิดว่าถ้าได้หวายพระราชทานจะแบ่งให้ นายประตูสะดุ้งถามซ้ำ หัวหน้าต้องรีบแก้ว่าถ้าได้รางวัลพระราชทานจะแบ่งให้แน่นอน
ชาวบ้านมาถึงท้องพระโรงวินิจฉัยกราบถวายบังคม พระราชาทรงแปลกพระทัยที่เนื้อตัวเปรอะโคลนตม ตรัสถามว่ามาจากบ้านปาจีนยวมัชฌคามหรือ ไปทำอะไรมาจึงสกปรกเพียงนี้ ชาวบ้านทูลว่าทำตามรับสั่งของพระองค์ พระราชาตรัสว่าไม่ได้สั่งให้ลุยโคลน หัวหน้าทูลอย่างองอาจว่าพระองค์ไม่ได้สั่งให้ลุยโคลน แต่มีพระบรมราชโองการให้ชาวบ้านส่งสระมาถวายไม่ใช่หรือ พวกเขาทำตามพระบัญชาจึงอยู่ในสภาพเปียกปอน พระราชายังไม่ทรงทราบว่าพวกเขาไปทำอะไรมา โปรดติดตามตอนต่อไป
ช่วงประจำทบทวนเป้าหมายชีวิต ท่องหลายรอบว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี (ถอดเพี้ยนบางคำ) ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักยาวราวห้านาที
หลังช่วงพักยาว ถอดได้ท่อน ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม ซ้ำยาว คั่นด้วยบรรทัด jingle ก็กลับมาแล้ว แล้วเป็นท่อน ยิ้มแล้วรวย ใครยิ้มแล้วต้องรวย ใครยิ้มขอให้รวย เปิดก่อนเข้าช่วงอ่านจดหมายกรณีศึกษา (ไม่มีคำประกาศเปิดเคสในที่ถอด)
ผู้เขียนจดหมาย (ผู้หญิง) เล่าว่ามาวัดครั้งแรกปี 2538 มีผู้นำบุญท่านหนึ่งชวนมา ประทับใจความสะอาดเรียบร้อยและความยิ้มแย้มของเจ้าหน้าที่และสาธุชน เห็นป้ายชวนทำบุญเลี้ยงพระทุกวันวันละหนึ่งพันรูป เดือนละหนึ่งพันบาท จึงสมัครเข้าโครงการทันที (ชื่อโครงการถอดไม่ชัด) ทำทุกเดือนไม่เคยขาด (ต่อด้วยบรรทัดถอดซ้ำ) ไม่เคยตกบุญจนปัจจุบัน เป็นประธานกฐินทุกปี สร้างพระธรรมกายประจำตัวทั้งภายในภายนอกกว่าสองร้อยองค์ ปี 2548 ครอบครัวร่วมสร้างเสาแก้วหนึ่งต้น ใครมาบอกบุญก็ทำทุกบุญ อธิษฐานขอให้ได้ทำบุญทุกบุญของครูไม่ใหญ่ตลอดชีวิต เพราะแต่ละบุญเป็นบุญใหญ่ทั้งนั้น ชื่อเรื่องตามคำเกริ่นต้นรายการคือ ไม่อยากจากเธอ
หลังช่วงที่ถอดเพี้ยนและบรรทัดถอดซ้ำ จดหมายเล่าประวัติครอบครัวว่าเตี่ยมาจากเมืองจีน (ประโยคเรื่องอายุและการกลับเมืองจีนถอดไม่ชัด) เช่าห้องแถวในตลาดทำการค้าขาย มีลูกสิบคน ผู้เขียนเป็นคนที่หก ตอนแต่งงานเตี่ยใช้ห้องเช่าเป็นเรือนหอไปก่อน
เพลงที่เปิดต่อจากเรื่องเตี่ยใช้ห้องเช่าเป็นเรือนหอ เนื้อเพลงเป็นชายหนุ่มขอโทษว่าเก็บเงินมานานแต่สร้างเรือนหอไม่ทัน ขอให้ว่าที่เจ้าสาวทนอยู่ห้องเช่าไปก่อน เบียดนอนทนร้อนดีกว่าทนเหงา อยู่กันด้วยใจ รักจริงสองรา เรือนหอห้องเช่าก็สุขเหมือนวิมาน ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน ท้ายเพลงถอดเพี้ยนปนภาษาอื่นและมีบรรทัด jingle ช่วงพัก
เพลงลูกทุ่งอีสานท่อน เขาว่าน้องเป็นลาว เป็นสาวเมืองอีสาน ขอให้เอ็นดูน้องสักหน่อย ใจดวงเดียวที่น้องมีเปิดประตูให้แล้ว หากจะดำก็ดำแต่กาย เป็นเพลงของหญิงสาวอีสานที่รอคนรัก ถอดเพี้ยนหลายคำ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน
ครูไม่ใหญ่มอบเพลงนี้ให้ผู้ที่บอกว่าจะกลับบ้าน (ชื่อถอดไม่ชัด) นึกว่าจะกลับอเมริกา ที่แท้กลับบ้านที่กรุงเทพนี่เอง กลับไปแล้วก็มาอีก วันนี้นั่งอยู่แถวหน้า อายุ 8 ขวบ ต่อไปจะอายุ 18 แล้วก็ 80 จากนั้นกลับเข้าจดหมาย
หลังแต่งงาน เตี่ยกับแม่ช่วยกันค้าขาย ทั้งของชำ เหล้า ถ่าน เสื้อผ้า จนมีทรัพย์สินมากและมีห้องแถวให้เช่าอีกหลายห้อง ต่อมาเตี่ยหันไปสูบฝิ่นจนติดหนัก ไม่สนใจทำมาหากิน ฐานะค่อย ๆ หมดไปเพราะขายทรัพย์ทีละอย่างเพื่อซื้อฝิ่น แม้รัฐบาลประกาศห้ามสูบฝิ่นและปราบปราม เตี่ยก็ยังแอบซื้อมาสูบ ครูไม่ใหญ่ว่าชีวิตต้นตรงปลายคด ยาเสพติดไม่ควรเลย บั้นปลายดวงตาทั้งสองมีฝ้าขาวจนบอดสนิท อายุ 92 ปีวันหนึ่งนอนหลับแล้วไม่ตื่นอีก ครูไม่ใหญ่ว่าอายุยืนแค่ไหนหรือรวยแค่ไหน ถ้าไม่รู้จักใจหยุดนิ่ง หลับตาแล้วยังมืด ไม่เคยเห็นดวงใสหรือความสุขภายใน ก็เหมือนกันทั้งนั้น
แม่เป็นคนขยัน ใจบุญ ใส่บาตรทุกเช้า ถึงเทศกาลงานบุญก็ไปวัด ชอบถือศีลบวชชีพราหมณ์ พาลูก ๆ ตามไปวัดด้วย แต่ชอบสูบยาเส้นใบจาก มาเลิกได้ตอนแก่ แม่จากไปด้วยการนอนหลับแล้วไม่ตื่นแบบเดียวกับเตี่ย แต่เสียชีวิตก่อนเตี่ยสองเดือน ขณะอายุ 82 ปี
สามีของผู้เขียนชอบสั่งสอนคนให้ทำความดีทุกอย่าง ชอบทำบุญ ร่วมทำบุญสร้างโบสถ์ สร้างเจดีย์ สร้างศาลาที่วัดใกล้บ้านเป็นประจำ (บางประโยคถอดไม่ชัด) เป็นคนใจเย็น พูดน้อยแต่หนักแน่นมีหลักการ นิสัยซื่อตรง น่ารักมาก ใจเย็นมาก
เพลงที่เปิดต่อจากคำว่าสามีใจเย็นมาก เนื้อเพลงว่าบ้านเมืองของเรามีปัญหาค้างเก่า ให้เวลารัฐบาลทำงาน อย่าเพิ่งตีรวน จะทำอะไรขอให้ใจเย็นเย็น ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน
ครูไม่ใหญ่พูดแทรกสั้น ๆ (ถอดไม่ชัด) แล้วจดหมายเล่าว่าสามีสูบบุหรี่มาตั้งแต่หนุ่ม มาเลิกตอนอายุราว 50 ปี แล้วหันมาดื่มเหล้าดองยาทุกวันก่อนอาหารเย็นโดยให้เหตุผลว่าทำให้เจริญอาหาร ผู้เขียนกับสามีค้าขายเครื่องเหล็ก มีลูกด้วยกัน 5 คน เมื่อลูกโตช่วยกิจการได้ สามีมีเวลาว่างจึงร่วมลงทุนกับเพื่อนทำบ้านจัดสรรและซื้อขายที่ดินอยู่สองสามปี
เดือนตุลาคม (ปีถอดไม่ชัด) เวลาหกโมงเย็นกว่า สามีไปนั่งคุยกับพี่ชายที่บ้านซึ่งเป็นห้องแถวติดถนนเหมือนทุกวัน นั่งหันหลังให้ถนน ทันใดนั้นคนร้ายขับรถปิกอัพมาจอดหน้าบ้าน ชักปืนยิงเข้ากลางหลังทะลุหน้าอก เสียชีวิตทันที โดยไม่รู้สาเหตุ ครูไม่ใหญ่ว่าไม่สมกับเหตุในปัจจุบันเพราะเป็นคนใจเย็น แต่สมกับกรรมในอดีต กรรมอะไรค่อยไปศึกษากัน ตอนเสียชีวิตใหม่ ๆ พี่สาวของผู้เขียนมาอยู่เป็นเพื่อนที่บ้าน เวลาอยู่คนเดียวตอนเย็น ๆ มักได้ยินเสียงคนเปิดปิดประตู เดินขึ้นลงบนบ้าน แต่ไม่เห็นใคร ครูไม่ใหญ่ว่าถ้าเป็นผู้เขียนเองจะถามก่อนว่าใช่สามีหรือเปล่า ถ้าใช่ให้เคาะประตูสามครั้งแล้วจะเปิดประตูให้
หลังช่วงพัก ผู้เขียนย้ายมาอยู่บ้านอีกหลังกับลูกสาวคนที่สองซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านหลังเดิม พอเอนหลังลงบนเตียงไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน มักได้ยินเสียงกรนเหมือนเสียงกรนของสามีตอนมีชีวิตอยู่ เหมือนเขาอยู่ใกล้ ๆ มีช่วงหนึ่งเสียงกรนเงียบหายไป (ประโยคที่เล่าว่าทำอะไรจึงเงียบถอดไม่ชัด) แต่ปัจจุบันกลับมาได้ยินอีกแล้ว
ครูไม่ใหญ่ต่อจากเรื่องเสียงกรนว่าคำว่าตื่นก่อนนอนทีหลังมีความจำเป็น ภรรยาต้องตื่นก่อนเพื่อจะสวยเสมอ อาบน้ำล้างหน้าแปรงฟันเขียนคิ้วทาปาก และนอนหลับทีหลัง เพราะถ้าหลับก่อนเทพบุตรจะเห็นท่านอน บางทีอ้าปากเหมือนหนุมาน บางทีขบเคี้ยวฟันเหมือนทศกัณฐ์ ละเมอ ดิ้นเตะซ้ายป่ายขวาเหมือนนักมวย ผมเผ้ายุ่งเหยิง เทพบุตรจะออกบวชหมด ดูอย่างยสกุลบุตรกับเจ้าชายสิทธัตถะที่เห็นแล้วสลดใจ ใครจะใช้ชีวิตครองเรือนให้จำไว้ อย่าฟังผ่าน
ช่วงต้นถอดเพี้ยน ได้ความว่าเวลาผู้เขียนนั่งสมาธิจะได้กลิ่นธูป ลูกชายซึ่งอยู่บ้านหลังเดิมแรก ๆ ไม่ได้กลิ่นอะไร แต่ภายหลังเข้าวัดนั่งสมาธิก็มักได้กลิ่นธูปเป็นประจำจนปัจจุบัน ลูกชายพูดว่าพ่อคงไม่ไปไหน คงเป็นภุมเทวาอยู่แถวนี้ ครูไม่ใหญ่ชมว่านักเรียนอนุบาลฝันในฝันตัวจริง บางครั้งกลางวันลูกชายได้ยินเสียงคล้ายฉีกกล่องกระดาษที่ชั้นสามของร้าน ไปดูก็ไม่เห็นอะไร ทำเอาลูกจ้างวิ่งแจ้นลงชั้นล่างทุกที ครูไม่ใหญ่ว่าคราวหน้าต้องฟังให้ดีก่อนว่าเสียงอะไร
เพลงเด็กชวนฟังเสียงรอบตัว ท่อน เดินไปฟังไป เสียงอะไรต่อไหร่ เสียงเล็กเสียงใหญ่ ใครรู้ก็บอกมา เปิดต่อจากคำครูไม่ใหญ่ว่าต้องฟังให้ดีก่อนว่าเสียงอะไร ท้ายเพลงเด็กตอบว่าเสียงนก ครูไม่ใหญ่ชมว่าเก่งและดี ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน
ลูกสาวคนที่สองของผู้เขียนรับราชการครู แต่งงานมีลูกหนึ่งคน สามีเป็นคนดี ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เจ้าชู้ แต่จู่ ๆ ก็มาขอหย่าโดยไม่มีสาเหตุ ถามว่าฉันผิดตรงไหน ก็ว่าไม่ได้ผิด แค่อยากหย่า ลูกสาวจึงต้องหย่าให้ทั้งที่ไม่เคยทะเลาะกัน พ่อแม่ของสามีก็ดีและรักลูกสะใภ้ ครูไม่ใหญ่ว่าเรื่องนี้น่าศึกษา ไม่มีเหตุในปัจจุบัน ต้องมีเหตุในอดีตที่ลึกซึ้งกว่า ไม่น่าจะเป็นบททดสอบชีวิต
ลูกสาวคนที่ห้าแต่งงานแล้วไปอยู่กับสามี เปิดร้านทองขายด้วยกัน สามีชอบดื่มเหล้ามาก ดึกดื่นก็ใช้ภรรยาไปซื้อเหล้ามาให้ ไม่ซื้อให้ก็ถูกตี แม้อย่างนั้นก็มีลูกด้วยกันสองคน ลูกต้องนอนดึกตามไปด้วย วันหนึ่งลูกทั้งสองป่วย สามีไม่ยอมให้พาไปหาหมอ ผู้เขียนลำพึงว่าคงเสียดายเงินจะเอาไปซื้อเหล้า ลูกสาวทนไม่ไหวจึงแยกทางและไม่กลับไปคืนดีอีกเลย บอกแม่ว่าไม่อยากนึกถึง ยิ่งคิดยิ่งเกลียด คนเมาทุกคนเกลียด
หลังช่วงพัก ชุดคำถามของผู้เขียน ครูไม่ใหญ่ว่าสงสัยทั้งเรื่องอยากถามข้อนี้ข้อเดียวเพราะยาวกว่าข้ออื่น ทำไมลูกสาวคนที่สองต้องแยกทางกับสามีแบบไม่มีสาเหตุ ทำกรรมอะไรในอดีต กรรมใดทำให้ลูกสาวคนที่ห้าได้สามีชอบดื่มเหล้า ทนอยู่ด้วยไม่ได้ต้องแยกทาง ผู้เขียนมีปัญหาสุขภาพ สองปีก่อนไปงานบวชหลานชาย เดินมากสี่วัน จากนั้นปวดขามากและเป็นตะคิวตอนเช้ามืด ต้องให้หมอนวดทุกครั้ง ดีขึ้นแล้วก็กลับมาเป็นอีก เกิดจากบุพกรรมใดและจะแก้ไขอย่างไร ลูกทั้งห้าผูกพันกับผู้เขียนอย่างไรจึงมาเป็นแม่ลูกกัน เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไรจึงได้ทำบุญทุกบุญไม่ตกบุญ และตัวเองจะได้กลับดุสิตบุรีไหม กลัวว่าจะไม่มีใครส่งบุญให้หลังตาย
ระหว่างบรรทัด jingle ช่วงพัก มีเพลงสั้นท่อน ตะวันไหนจะใสเย็น เอาอะไรก็ได้มาวางไว้ตรงกลางกาย มองตาเบา ๆ มองดูดี ๆ ที่ตรงกลางดี ๆ (ถอดเพี้ยนหลายคำ) tag ใช้รูปที่คลังใช้กับเพลงนี้
เฉลยเริ่มกลางประโยค (ไม่มีคำถามข้อนี้ในที่ถอด) ว่าในอดีตชาติเตี่ยเห็นปู่ดวงตาไม่ดีเพราะอายุมาก ก็หวังดีไปหาสูตรยารักษาดวงตามาทดลองหยอดตาปู่ แต่สูตรยาผิดจนปู่มองไม่เห็น เป็นกรรมที่ไม่มีเจตนาร้าย ครูไม่ใหญ่ว่ากฎแห่งกรรม แม้ปรารถนาดีไม่ได้ประสงค์ร้าย แต่ใช้สูตรยาผิดหยอดก็เซ็ตโปรแกรมให้เตี่ยตาบอดในช่วงท้ายของชีวิตชาตินี้ (ต่อจากนั้นถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ)
เตี่ยและแม่มีการตายคล้ายกัน คือนอนหลับแล้วตายไปเฉย ๆ เพราะชราสังขารเสื่อมไปตามวัย หมดอายุขัย และไม่มีกรรมปาณาติบาตร้ายแรงที่ทำให้มีทุกขเวทนาก่อนตาย ตายแล้วไปเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง กรรมบางอย่างยังไม่ส่งผล (คำนั้นถอดไม่ชัด) ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วทำให้มีสภาพดีขึ้น มีเสื้อผ้าอาหาร ช่วงต่อมาถอดไม่ชัด ได้ยินคำว่ามหานรก และให้ทำบุญอุทิศให้ท่านบ่อย ๆ
สามีตายเมื่ออายุหกสิบห้าปีเพราะถูกยิงผิดตัวจากมือปืนรับจ้างในปัจจุบัน ด้วยกรรมในอดีตชาติหนึ่งเป็นพ่อค้านักธุรกิจ ขัดผลประโยชน์กับคู่แข่ง จึงไปจ้างมือปืนดักสังหารคู่แข่งทางการค้าจนตาย วิบากกรรมนี้ตามมาส่งผล (ต้นประโยคถอดเพี้ยน)
เฉลยเรื่องเสียงเปิดปิดประตูที่พี่สาวได้ยิน เสียงกรนที่ผู้เขียนได้ยิน เสียงฉีกกล่องที่ลูกจ้างได้ยิน กลิ่นที่ผู้เขียนกับลูกสาวคนที่สองได้กลิ่น และกลิ่นธูปที่ลูกชายกับลูกสาวคนที่สามได้กลิ่นตอนนั่งสมาธิ ครูไม่ใหญ่ถามผู้ชมให้ตอบว่าคิดไปเองหรือเป็นของสามี แล้วเฉลยว่าเกิดจากความรักผูกพันและคิดถึงสามีและพ่อ ทำให้ได้ยินเสียงได้กลิ่น แต่สามีก็มาวนเวียนอยู่กับบุตรภรรยาจริง เพียงไม่ได้ทำให้เกิดกลิ่นหรือเสียงเหล่านั้น ตายแล้วเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปที่ยังตัดอาลัยอาวรณ์บุตรภรรยาไม่ได้เพราะตายกะทันหัน แม้ได้รับบุญที่อุทิศไปและบุญทุกบุญพอจะพาไปเกิดบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์หรือจาตุมหาราชิกาได้ แต่ยังตัดอาลัยไม่ได้ ไม่อยากจากเธอ
ครูไม่ใหญ่ถามว่าสามีฟังอยู่หรือเปล่า ฟังอยู่ที่ไหน คำตอบคือหน้าจอ ส่วนใหญ่อยู่ใกล้ภรรยาเป็นหลัก และอยากอยู่กับทุกคน ครูไม่ใหญ่ว่านี่คือความผูกพัน สวรรค์ยังไม่อยู่ในสายตา แต่บุตรภรรยาอยู่ทั้งในสายตาและในหัวใจ เพราะทั้งคู่เป็นบุพเพสันนิวาสกัน (มีบรรทัด jingle แทรก)
เพลงรักที่เปิดต่อจากเฉลยว่าสามีภรรยาเป็นบุพเพสันนิวาส ถอดได้เพียงบางท่อนว่าชะตาบันดาลให้มาพบกัน ฉันถึงได้มาคู่กับเธอ ชะรอยคงเป็นเนื้อคู่ ที่เหลือถอดเพี้ยนปนภาษาอื่นจนอ่านไม่ได้ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด
ครูไม่ใหญ่ว่าถ้าสามียังมีชีวิตอยู่คงจะร้องเพลงนี้ว่าเราสองคนคงเป็นเนื้อคู่ เขาคงอยู่แถว ๆ นี้ใกล้ ๆ ภรรยา แนะให้ผู้เขียนบอกเขาว่าไปเถอะ ไปดาวดึงส์ นึกถึงบุญ เดี๋ยวจะอุทิศบุญไปให้อีก ไม่ต้องห่วง ทุกคนอยากให้ไปมีความสุข ส่วนตัวผู้เขียนขอไปดุสิตบุรี เพราะเขาทำบุญไม่เยอะเท่าแต่รีบเดินทางไปก่อน ลูก ๆ ก็ต้องบอกพ่อว่าไม่ต้องห่วง ดูแลตัวเองได้ อยากให้พ่อไปดี นึกถึงบุญที่ลูกทุกคนอุทิศไปให้แล้วไปเป็นเทพบุตรชั้นดาวดึงส์
เฉลยว่าลูกสาวคนที่สองกับสามีได้ทำบุญร่วมกันมาแค่นี้ ไม่มีสาเหตุโกรธเคืองใด ๆ เมื่อหมดบุญที่ทำร่วมกันก็เบื่อขึ้นมาเฉย ๆ จึงขอหย่า ครูไม่ใหญ่ว่าอย่าไปคิดอะไร ถ้ามีลูกก็ไม่ต้องแต่งงานใหม่ ประพฤติพรหมจรรย์เลี้ยงลูกไป ถ้าไม่มีลูกก็ประพฤติพรหมจรรย์ต่อ สั่งสมบุญให้เยอะ ๆ สักวันก็ต้องจากกันตามอายุขัย ชีวิตก็เป็นอย่างนี้
เพลงว่าชีวิตก็เป็นอย่างนี้ จะดีใจเสียใจไปทำไม สิ่งทั้งหลายคล้ายความฝัน ดั่งของที่ขอยืมมา ไม่ช้าต้องคืนเขาไป ชีวิตเหมือนภาพลวงตากลางทะเลทราย สักวันต้องไปสู่จุดสลาย ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากคลายความผูกพัน ปล่อยวางได้ใจก็จะสบาย หยุดนิ่งอยู่กลางกาย เข้าถึงความสุขไม่มีประมาณ เปิดต่อจากคำครูไม่ใหญ่ว่าชีวิตก็เป็นอย่างนี้
เฉลยว่าลูกสาวคนที่ห้าได้สามีที่ชอบดื่มเหล้าทุบตีภรรยาจนทนไม่ได้ต้องแยกทาง เพราะอดีตชาติสมัยเกิดเป็นผู้ชายเคยดื่มเหล้าแล้วทุบตีบุตรภรรยาของตนเอง มาส่งผล ครูไม่ใหญ่แทรกว่าผู้หญิงมาจากผู้ชาย และผู้ชายมาจากที่ไม่มีเพศเพราะมาจากพรหม ตอนต้นกัปมนุษย์ลักษณะเหมือนผู้ชายแต่ไม่มีเพศ น่าศึกษา วันนี้เวลาไม่พอจะขยายวันอื่น
เฉลยเรื่องปวดขาเริ่มกลางประโยค ถอดไม่ชัด ได้ความว่าเป็นกรรมที่ทำให้สัตว์ทุกข์ทรมานมาส่งผล จะแก้ไขให้สั่งสมบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา ปล่อยสัตว์ไถ่ชีวิตสัตว์เป็นทาน และอธิษฐานจิตอุทิศบุญให้สัตว์หรือคนที่เคยเบียดเบียนไว้บ่อย ๆ ส่วนคำตอบเรื่องลูกทั้งห้าเคยเป็นแม่ลูกกันและสร้างบารมีร่วมกันมาถอดเพี้ยนจนอ่านไม่ได้ ไม่พบคำตอบเรื่องจะได้กลับดุสิตบุรีหรือไม่ในที่ถอด
สปอตท่อน คุณลองหลับตาเบา ๆ นึกถึงดวงตะวันที่สว่างอยู่กลางกายของคุณ นึกอย่างสบาย แล้วคุณจะพบว่าบางสิ่งที่แสวงหาอยู่ตรงนี้ tag ใช้รูปที่คลังใช้กับสปอตนี้
ช่วงประจำปิดรายการ คำขวัญ พุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง ธรรมกายคือพระในตัวคุณ แล้วเชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกรวมทั้งวัดชายแดนภาคใต้ตั้งใจสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย ช่วงสวดถอดเพี้ยนเกือบทั้งหมด
เชิญทุกคนนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ปรับร่างกายให้ลมหายใจเดินสะดวก สำรวจตั้งแต่ศีรษะถึงปลายเท้า ผ่อนคลายกล้ามเนื้อ น้อมใจกลับมาในกาย ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดเหนือสะดือสองนิ้วมือ ให้หมั่นเอาใจมาวางไว้ที่ศูนย์กลางกายบ่อย ๆ ภายในกลวงเหมือนท่อแก้วใส รวมใจอย่างนุ่มนวลเหมือนวางของบนหมอนนุ่ม ๆ จนไม่อยากเอาใจไปไว้ที่อื่น
เมื่อใจหยุดนิ่งความใสสว่างจะปรากฏ กลั่นรวมเป็นดวงธรรมกลมใส แสงนุ่มเย็นเหมือนพระจันทร์วันเพ็ญแต่สว่างเหมือนพระอาทิตย์เที่ยงวัน ใจกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับดวงธรรม ความสุขซึมซาบทั่วร่างกาย แล้วเปรียบเหมือนคลิกโปรแกรมคอมพิวเตอร์ลงไปในกลางดวงธรรม คือประมวลดวงบุญที่เก็บภาพความดีไว้นับภพนับชาติไม่ถ้วน บุญกิริยาวัตถุสิบประการที่กลั่นเป็นบารมีสามสิบทัศ ผุดซ้อนเป็นสายขยายออกจากศูนย์กลางกาย จนรู้สึกว่ากายใสเป็นแก้ว ใจใสเป็นเพชร
น้อมอุทิศสายบุญไปถึงบุพการีผู้มีพระคุณ บิดามารดา พี่น้อง ทุกคนในครอบครัว อธิษฐานให้เป็นครอบครัวแก้ว ครอบครัวนักสร้างบารมี ครอบครัวเศรษฐีมหาเศรษฐีผู้ใจบุญ ผู้ค้ำจุนพระพุทธศาสนา ทุกคนมีดวงตาเห็นธรรมเข้าถึงพระธรรมกาย แล้วขยายความรู้สึกไปถึงทุกชีวิตทั่วจักรวาล แผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ผู้เป็นเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตาย ที่มีทุกข์มากขอให้ทุกข์น้อย ที่มีสุขน้อยขอให้สุขมากยิ่งขึ้น ขอสันติสุขอันแท้จริงบังเกิดขึ้น (ต่อด้วยบรรทัดถอดซ้ำและช่วงเงียบยาว)
ให้พรด้วยพุทธานุภาเวนะ แล้วเชิญตั้งใจบูชาพระรัตนตรัยโดยใจยังหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย บท อรหัง สัมมาสัมพุทโธ ภควา พุทโธ เม นาโถ ธัมโม เม นาโถ สังโฆ เม นาโถ แล้วเชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยากราบพระอาจารย์และคณะสงฆ์ อวยพรให้ทุกคนมีความสุข ความเจริญ มีดวงตาเห็นธรรมเข้าถึงพระธรรมกายภายใน ไฟล์จบที่คำอวยพรนี้พอดี
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่