หลวงพ่อธัมมชโย

เขาเขียนว่ารักหลวงพ่อมาก ตอนนี้เรียนภาษาไทยแล้ว เริ่มจากคำว่ายิ้ม อนุโมทนา สาธุ และคำแรกคือหลวงพ่อธัมมชโย อัดเสียงเป็นภาษาไทยแล้วเปิดฟังหัดท่องทุกวัน ครูไม่ใหญ่แซวว่าท่องก่อนอาหารหลังอาหารเหมือนยาเขย่าขวด ตอนนี้คล่องแล้ว และถ่ายรูปหลวงพ่อเก็บไว้ในมือถือเพื่อจะได้เห็นตลอดเวลา หลวงพ่อใจดี ยิ้มสดใส แนะนำให้คนทำความดี แล้วถามว่าหลวงพ่ออายุเท่าไหร่ ทำไมดูหนุ่มผ่องใสอ่อนกว่าวัย ครูไม่ใหญ่ตอบขำ ๆ

ผู้ที่เสียใจมากที่สุดเมื่อมีผู้พ่ายแพ้คือหลวงพ่อ เพราะอยากพาทุกรูปกลับวงบุญพิเศษ และให้ได้ทำวิชชาเหมือนสมัยหลวงปู่ สังขารหลวงพ่อเริ่มโรยราอายุ 62 ปีแล้ว สิ่งที่ใฝ่ฝันตั้งแต่อายุ 19 ปียังไม่สมหวัง ได้เพียงศาสนวัตถุ ศาสนสถาน ศาสนบุคคลที่มากกว่าผู้ใดในโลก แต่วิชชาธรรมกายยังไม่บังเกิดขึ้นในตัวของลูกทุกคน

พระครูสังฆรักษ์สำเนียงกล่าวถึงบุญถวายสังฆทานแก่พุทธบุตร 266 วัดสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ว่า หลวงพ่อธัมมชโยพร้อมพี่น้องกัลยาณมิตรทั่วประเทศและต่างประเทศบริจาคช่วยเหลือ มีเครื่องสังฆทานเดือนละครั้ง แม้ไม่มากแต่สร้างขวัญกำลังใจให้พระสงฆ์เต็มเปี่ยม ท่านถามพระหลายรูปแล้วได้คำตอบว่าเหมือนลมหายใจ ยังมีหน่วยงานแม้ไม่ใช่ของรัฐเห็นความสำคัญ พระวัดนอกเมืองซาบซึ้งมาก รู้สึกว่าหลวงพ่อธัมมชโยเป็นญาติสนิทแม้ไม่เคยพบ ไม่โดดเดี่ยว แม้อยู่ห่างไกลแต่ใจใกล้กัน ปิดด้วยสาธุ

เธอดู DMC แล้วรู้สึกเหมือนห้องเรียนมีครูมาสอน ชอบช่วงที่ครูไม่ใหญ่อ่านประสบการณ์สมาธิของคนจากที่ต่าง ๆ มาก เวลามองหลวงพ่อรู้สึกว่าท่านมีความสุข สงบ และพอรู้ว่าท่านอายุหกสิบกว่าแล้วก็ประหลาดใจมาก คิดว่าเพราะสมาธิทำให้ดูสงบผ่อนคลายและอ่อนเยาว์ ครูไม่ใหญ่เสริมเรื่องผิวชั้นที่สาม เธออยากเรียนรู้พระพุทธศาสนาเพราะสงบและเป็นหนทางนำกลับไปสู่สันติสุข ครูไม่ใหญ่ว่าเธอมีใจแย้มแล้ว อีกไม่ช้าคงสมปรารถนา

ต่อมาเพื่อนแนะนำให้รู้จักกัลยาณมิตรท่านหนึ่งที่ชวนขึ้นไปที่แห่งหนึ่ง (ชื่อถอดเพี้ยน) ระหว่างนั่งสมาธิอยู่หลังรถ เห็นคุณยายอาจารย์ซึ่งตอนนั้นยังไม่รู้จักลอยอยู่หลังศีรษะของพี่ท่านนั้น พอเล่าให้ฟัง พี่เขาบอกว่ามีล็อกเก็ตคุณยายติดตัวมาซึ่งรับมาจากมือคุณยาย คุณยายเคยบอกว่าไปไหนยายจะไปอยู่กับคุณ ก่อนเข้าวัดพระธรรมกายเขาสงสัยว่ามีบุญทำกับวัดไหม ก็ปรากฏนิมิตคุณยายอาจารย์ยืนหน้าวัดแล้วเดินนำเข้าวัด เหมือนได้ยินว่าทุกคนยินดีต้อนรับแต่จะเข้ามาหรือไม่อยู่ที่ตัวคุณ ครูบาอาจารย์ในสมาธิบอกให้รีบเข้าไปหาบุญกับหลวงพ่อธัมมชโยอย่าคิดมาก มีช่วงที่ครูไม่ใหญ่ข้ามไม่อ่าน แล้วเล่าว่าวันหนึ่งนั่งสมาธิด้วยความหงุดหงิด สักครู่เห็นมหาปูชนียาจารย์เดินลงมายืนตรงหน้า บอกว่าทำใจสบายอย่าวุ่นวายใจ วันนั้นนั่งสมาธิได้ดีที่สุด ชุ่มชื่นใจจึงยังคงมาวัด (ช่วงชื่อผู้ปรากฏในนิมิตมีบรรทัดถอดซ้ำ)

เธอเล่าว่าครั้งแรกที่พบหลวงพ่อในปี 2545 นึกว่าท่านอายุแค่ราวสี่สิบห้า ไม่ถึงหกสิบแน่นอน ครูไม่ใหญ่หยอกว่าให้ดูตอนนี้ปี 2549 เธอสัมผัสได้ว่าดวงตาของท่านเห็นสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น และเข้าใจเรื่องราวในโลกอย่างลึกซึ้ง และประทับใจคำพูดที่ว่าสันติภาพภายนอกเกิดจากสันติสุขภายใน เธอคิดว่าถ้าทุกคนรักการทำสมาธิก็จะเกิดสันติสุขในโลกได้ ครูไม่ใหญ่ว่าได้จริง ๆ

จดหมายจากพระครูสังฆรักษ์ระเนตร สมิทฺธิโก ประธานศูนย์ส่งเสริมศีลธรรมจังหวัดชัยภูมิ จากบ้านเต่า อำเภอบ้านแท่น จังหวัดชัยภูมิ ถวายรายงานถึงหลวงพ่อธัมมชโย ในรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา เล่าเส้นทางชีวิตที่ผ่านมาหลายสถานีก่อนจะมาถึงคำว่าหยุด ท่านเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดวิเชียรธรรมาราม อำเภอบ้านแท่น จังหวัดชัยภูมิ