ep165 ผังเวลา 68 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) อุทิศบุญ (142) ผลการปฏิบัติธรรม (136) กองเสบียง (87) นำนั่งสมาธิ (78) มโหสถบัณฑิต (73) มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (58) อนุโมทนาบุญ (57) หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ (49) พระเจ้าวิเทหราช (44) แผ่เมตตา (39) อาจารย์เสนกะ (30) บูชาพระรัตนตรัย (26) กรรมทำแท้ง (21) อัญเชิญรูปหล่อทองคำหลวงปู่ (21) คู่บุญคู่บารมี (18) ภุมมเทวา (18) รัตนะเจ็ด (17) เคสที่ 911 (17) วัดปากน้ำภาษีเจริญ (16) พระเจ้าพิมพิสาร (12) สันติภาพเริ่มจากสันติสุขภายใน (11) วัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย (8) วิศวกรนาซ่า (8) หักดิบเลิกบุหรี่ (8) กราบเท้าพ่อแม่ (7) สหัสชัย (7) หลวงพ่อธัมมชโย (7) เยอรมนี (5) คุณแม่นับถือศาสนาคริสต์ (4) บอกรักพ่อแม่ (4) แก้วมณีในสระ (4) โรงงานทำวิชชา (4) ฟั่นเชือกสายบุญ (3) รัตนบัลลังก์หลวงปู่ (3) เลี้ยงด้วยน้ำข้าวแทนนม (3) เสียงครูไม่ใหญ่ (3) ขบวนรัตนะเจ็ด (2) ตาที่สาม (2) ปีนป่ายโบราณสถาน (2) พระกรุโบราณ (2) พระธรรมกายเกตุดอกบัวตูม (2) ภรรยาพาเข้าวัด (2) วัดโบสถ์บน บางคูเวียง (2) ไฟรถดับที่วัดเก่า (2) ไม่เก็บความโกรธข้ามคืน (2) กรรมตอนสัตว์ (1) คนไร้บ้าน (1) ชนะความโกรธด้วยความไม่โกรธ (1) ช้าอยู่หน้าประตูวิมาน (1) ทำผู้หญิงท้องแล้วไม่รับผิดชอบ (1) น้ำหนักขึ้นทั้งที่กินน้อย (1) บ้านเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม (1) พระคุณหลวงปู่ (1) พระนครศรีอยุธยา (1) วัดบางปลา (1) สละชีวิตเพื่อธรรม (1) หุ่นยนต์สำรวจดาวอังคาร (1) อนุปวาโท (1) อานิสงส์สร้างพระบรรจุกรุ (1) อาศรมอุบาสิกา (1)
ไฟล์เริ่มที่ช่วงเกริ่นรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการประจำ (คำขวัญ การบ้าน 10 ข้อ เป้าหมายชีวิต) อยู่ในไฟล์ ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ จากวิศวกรขององค์การนาซ่าที่ส่งผลการปฏิบัติธรรมมา และมีกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมดีขึ้น ชวนนักเรียนช่วยกันตั้งชื่อเรื่อง ช่วงตั้งชื่อถอดเพี้ยนได้ยินแค่ ยายา แล้วชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
เพลงชวนยิ้มให้กัน ถอดได้ท่อน ยิ้มก็ยิ้มกันไป จะยากก็แค่ยิ้ม / ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม พวกเรามายิ้มให้กันได้ไหม ยิ้มให้กันตลอดไป ให้โลกเราได้สดใส ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงที่มีท่อนร้องเดียวกันในตอนก่อน ๆ ท้ายช่วงมีบรรทัด jingle ซ้ำ แล้วครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันหรือยัง
เพลงที่ถอดได้ท่อน Do you love me บ่, Love you like this, Hello ladies and gentlemen, Welcome to Thailand, come on let dance with me, If you love me I'll sing a song และ Are you looking for a little love ซ้ำหลายรอบ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงที่เปิดในตำแหน่งเดียวกันของตอนก่อน ๆ
เพลงถอดได้ท่อน เธอจะไปกับฉันหรือว่าเธอจะไปกับเขา ถ้าเธอจะไปกับฉัน ฉันจะพาเธอไปกับความสุข ถ้าเธอจะไปกับเขา ก็กลัวจะไม่กลับมาสู่ความสุข เป็นเพลงชวนเลือกทางแห่งบุญ ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
ต้นช่วงถอดได้ท้ายประโยคว่าติดตามตัวเราไปทุกภพทุกชาติจนถึงที่สุดแห่งธรรม แล้วบอกว่าเวลาหมดเร็ว ครูไม่ใหญ่ถามว่าวันพฤหัสบดีที่ 7 กันยายน วันครูธรรมกาย ใครจะมาบ้าง เพราะเป็นวันประวัติศาสตร์ของชีวิต จะมีพิธีอัญเชิญรูปหล่อทองคำหลวงปู่ไปประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ที่ร่วมกันสร้างจนเกือบสมบูรณ์ ภายในเสร็จแล้วเหลือตกแต่งอีกนิดหน่อย เล่าว่าตอกเสาเข็มต้นแรกเมื่อ 3 มีนาคม 2539 และหล่อรูปทองคำหลวงปู่เมื่อวันที่ 25 (ชื่อเดือนถอดเพี้ยน) ปี 2537 ผ่านมาสิบสองปีจึงถึงเวลาอันเหมาะสมที่จะอัญเชิญ
ครูไม่ใหญ่ให้ดูผังที่ยังส่งมาไม่เรียบร้อย เป็นส่วนหนึ่งของรัตนบัลลังก์ของหลวงปู่ ส่วนเดิมเป็นสองชั้น ชั้นดวงแก้ว และชั้นบนประดับดอกไม้ของหอม มีช้างแก้ว ม้าแก้ว นางแก้ว ขุนคลังแก้ว ขุนพลแก้ว สวยมาก เจ็ดชั้นนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของรัตนบัลลังก์ของท่าน ค่อย ๆ ทยอยเอาออกมาให้ได้ศึกษาเรียนรู้
บุคคลเช่นหลวงปู่ไม่ใช่หาได้ง่าย แค่ยอมสละชีวิตแบบสัตบุรุษยอมตายว่าเลือดเนื้อจะเหือดแห้งเหลือแต่กระดูกก็หาได้ยากแล้ว เพราะอาจตายฟรีโดยยังไม่รู้วิธีปฏิบัติ ถ้ามีใครเปิดเผยวิธีไว้ท่านก็ไม่ต้องสละชีวิต ตอนหนุ่มท่านแสวงหาครูบาอาจารย์ ศึกษาพระไตรปิฎกจนปรุ และออกธุดงค์ ครูไม่ใหญ่เล่าว่าเคยพบพระองค์หนึ่งอายุ 96 ปีที่เคยออกธุดงค์ร่วมกับหลวงปู่ตอนยังเป็นสามเณร เรียกหลวงปู่ว่าหลวงพี่ ได้ยินข้อวัตรปฏิบัติของท่านแล้วน่าเลื่อมใส ท่านอ่านพระไตรปิฎกแล้วสะดุดใจคำว่าธรรมกายซึ่งมีอยู่หลายตอนแต่ไม่รู้ว่าคืออะไร
วันเพ็ญเดือนสิบ ท่านสละชีวิตที่วัดโบสถ์บน บางคูเวียง (ที่ถอดเพี้ยนเป็นวัดบางคุบิน วัดโบร์ดบน) ตอนนี้ช่วยกันบูรณะขึ้นมาใหม่ให้มีศิลปะแบบดั้งเดิม อยู่ในเส้นทางมหาปูชนียาจารย์ มีผู้อยู่แถววัดโบสถ์อายุเก้าสิบกว่าที่เคยเป็นเด็กวัดคอยอุปัฏฐากท่าน อยู่ในวันบรรลุธรรมด้วย เล่าว่าท่านออกมาจากโบสถ์หน้าผ่องใส ตอนนั้นเห็นกายในกายเพียงห้ากาย ยังไม่ถึงสิบแปดกาย แล้วท่านตรวจดูว่าใครจะเป็นชุดแรกที่บรรลุธรรมกายตาม เห็นที่วัดบางปลา ไปสอนแล้วมีผู้บรรลุธรรมกายตามหลายคน คล้ายปฐมเทศนา แต่ไม่ได้เอาไปเทียบกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
หลังได้รับมอบหมายเป็นเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ท่านรวบรวมผู้มีบุญมาศึกษาวิชชาธรรมกาย สมมติเรียกที่ตรงนั้นว่าโรงงานทำวิชชา อยู่อย่างเรียบง่าย ใช้ไม้กระดานเก่า ๆ เพราะเวลาอยู่ในโลกไม่นาน แค่มีที่นั่ง ยืน เดิน นอนก็พอ แล้วเอาเวลาศึกษาค้นคว้าวิชชาธรรมกายเพื่อไปที่สุดแห่งธรรม ขจัดกิเลสอาสวะ ไปดับที่ต้นเหตุใหญ่เหมือนดับโรงงานใหญ่แทนที่จะดับหม้อไฟย่อย ๆ แบ่งเป็นสองทีมสองกะ กลางวันหกชั่วโมง กลางคืนหกชั่วโมง สลับหมุนเวียนกันไป ไม่ได้ไปแรมราตรีที่ไหนเลยตั้งแต่บรรลุธรรมกาย
บุคคลเช่นหลวงปู่ไม่ได้บังเกิดขึ้นง่าย ๆ ช่วงกลางถอดเพี้ยนปนคำอังกฤษ พอจับได้ว่าเกี่ยวกับวิชชาสามและการไปดับที่ต้นเหตุใหญ่ที่สุด เรื่องราวที่ได้เรียนรู้ผ่าน DMC เหมือนนิยายปรัมปรา เป็นแค่เศษเหมือนละอองฝอยที่กระเซ็นมา แต่ก็ทำให้ดำเนินชีวิตถูกต้อง มีความละอายต่อบาป เกรงกลัวผลของบาป และอาจหาญร่าเริงในการทำบุญ การหล่อรูปทองคำหลวงปู่จึงเป็นเรื่องเล็กน้อยเมื่อเทียบกับพระคุณที่ทำให้เข้าใจคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ปฏิบัติตามได้ไม่ผูกขาดเฉพาะพระธุดงค์ รู้จักที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง รู้จักทักขิไณยบุคคล และทำบุญถูกหลักวิชา
ชวนมากันวันที่ 7 กันยายน แล้วให้ดูภาพร่างริ้วขบวนที่ยังไม่สมบูรณ์ เอาพอเป็นไอเดีย มีทีมขบวนรัตนะเจ็ด ธงจักรแก้ว ธงชัยนำหน้าขบวนอัญเชิญท่าน และปิดท้ายด้วยรัตนะเจ็ด ผู้มีบุญเดินยาวเหยียด (ช่วงกลางมีบรรทัดถอดซ้ำไร้ความหมาย) มีช้างแก้วหุ่นเพรียวไม่อ้วน ม้าแก้ว ธงจักรแก้ว ดวงแก้ว ขุนพลแก้ว นางแก้ว คน สัตว์ สิ่งของครบในรัตนะเจ็ด และธงอีกแบบหนึ่ง ใครจะได้อัญเชิญต้องนั่งสมาธิดี ไม่ใช่เอาแค่คนแข็งแรงอย่างเดียว
เตรียมจัดริ้วขบวนอัญเชิญรูปหล่อทองคำหลวงปู่ ครูไม่ใหญ่เปรียบว่านั่งอยู่ที่บ้านกับนั่งบนรถหรือบนเครื่องบินมาร่วมพิธีอัญเชิญ นั่งเหมือนกัน เวลาเท่ากัน แต่คุณค่าไม่เท่ากัน นั่งที่บ้านได้บุญนิดเดียว นั่งมาร่วมอัญเชิญได้บุญมาก ถามว่าจะเอาแบบไหน แล้วชวนดูภาพประวัติศาสตร์
ต้นช่วงถอดซ้ำไร้ความหมาย แล้วเป็นสปอตประชาสัมพันธ์ สิบสองปีแห่งการรอคอยได้มาถึง เชิญร่วมพิธีประดิษฐานรูปหล่อทองคำพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนีเป็นการถาวร ในวันครูธรรมกาย ขึ้นสิบห้าค่ำเดือนสิบ ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ 7 กันยายน 2549 เวลา 15.30 น. สาธุชนถือภาพหลวงปู่และสายสิญจน์ขาว ร่วมอัญเชิญเวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์ ผู้ร่วมงานจะได้รับเหรียญปราบมารทองสำเร็จ ไว้เป็นเครื่องระลึกถึงบุญใหญ่ นำมาตั้งไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าเมื่อวานตอนเย็นมีผู้อยู่ในวัดคนหนึ่งละโลกไป ชื่อถอดเพี้ยนได้ยินราว ศรีจันทร์ (ยังไม่ยืนยันการสะกด คำนำหน้าและนามสกุลฟังไม่ชัด) ไปเป็นเทพบุตรสุดหล่อแล้ว ทำถูกหลักวิชา แต่ที่จริงควรเปลี่ยนเป็นเทพบุตรตั้งแต่ออกจากร่างหรือขึ้นไปนั่งในเทวรถ กลับยังช้าอยู่หน้าประตูวิมาน แสดงว่าบุญยังไม่เต็มที่ แต่ยังดีที่อยู่เขตในได้ ฝากมาบอกผู้อยู่เขตในในมนุษยโลกให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่และอย่าลืมทำบุญไปให้ด้วย ตั้งกล่องทำบุญได้สี่หมื่น จะช่วยให้ความปรารถนาของลูกศรีจันทร์สมหวัง วันนี้มีผู้เริ่มต้นด้วยหนึ่งแสนบาท รวมเป็นหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท และแบ่งบุญให้ทุกคนในอนุบาลฝันในฝันทั่วโลก
วันที่ 27 สิงหาคมเป็นพิธีฟั่นเชือก ชวนมาฟั่นกัน ให้ดูภาพในสปอตที่ผู้มีบุญมาร่วม ชื่อผู้นำทีมถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้ ถามว่าใครได้ไปวันนั้นบ้าง และใครจะไปวันที่ 7 กันยายนบ้าง ฟั่นเชือกแล้วก็อัญเชิญในเนื้อเดียวกันไป ชื่นใจจริง ๆ แล้วชวนเข้าสู่ผลการปฏิบัติธรรม
ช่วงคั่นหลังครูไม่ใหญ่ชวนเข้าสู่ผลการปฏิบัติธรรม บรรทัดถอดเสียงเป็นจุดว่างและคำเพี้ยน ตามด้วยบรรทัด jingle พักสักหน่อยก็กลับมาแล้วซ้ำหลายบรรทัด และบรรทัดถอดเสียงไร้ความหมาย ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง
ผลการปฏิบัติธรรมของผู้หญิงชาวต่างชาติ อายุ 41 ปี ชื่อถอดได้ราว มาทา เดมอค หรือมาตี้ (ยังไม่ยืนยันการสะกด) งานคือเขียนโปรแกรมซอฟต์แวร์ให้หุ่นยนต์สองตัวที่ส่งไปสำรวจดาวอังคาร ถ่ายรูปและเก็บข้อมูลเช่นรังสี ลักษณะของหิน ตรวจหาสิ่งมีชีวิตนอกโลก และเป็นจุดเริ่มต้นการส่งมนุษย์ไปดาวอังคาร โครงการใช้ทุนสูงมาก หุ่นยนต์ตัวละประมาณ 400 ล้านเหรียญสหรัฐ ครูไม่ใหญ่คิดเป็นเงินบาทตัวละราวหมื่นห้าพันล้าน สองตัวสามหมื่นล้าน แล้วหยอกว่าในบ้านใครมีสักตัวไหม
ครูไม่ใหญ่หยอกว่าขอสักสองตัว ถ้าได้เงินค่าหุ่นยนต์สามหมื่นล้านบาทจะได้สร้างมหาวิหาร สภาธรรมกาย ที่จอดรถ อาศรมอุบาสิกา อาศรมอุบาสก ตอนนี้ยังให้อยู่หลังคาจากไปก่อน บอกว่าอยู่ชั่วคราว แต่ชั่วคราวมายี่สิบปี อยู่เหมือนฤๅษี ถามว่ายืมเงินที่จะสร้างหุ่นยนต์มาก่อนได้ไหม เอามาขยายธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปทั่วโลก แล้วอ่านต่อว่าข้อมูลทุกอย่างต้องถูกต้องแม่นยำละเอียดถี่ถ้วน ทำให้เธอและเพื่อนร่วมงานเครียดมาก ครูไม่ใหญ่ว่าทำหุ่นยนต์แล้วเครียด มาทำตรงนี้ไม่เครียด
หลังบรรทัด jingle ช่วงพัก เป็นเพลงภาษาอังกฤษไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดได้ท่อน Be still, be still, still your mind / Still your mind to only one thing / Why sit with tension / What will happen เนื้อหาสอนให้นั่งสมาธิแบบสบาย ๆ ให้ใจนิ่งอยู่กับสิ่งเดียว tag ใช้รูปเดียวกับเพลงท่อนเดียวกันในตอนก่อน
อ่านต่อว่าเมื่อได้มารู้จักวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียและฝึกสมาธิ ชีวิตก็เปลี่ยนไป ครูไม่ใหญ่ว่าแปลว่าหายเครียด ก่อนอ่านต่อครูไม่ใหญ่บอกว่าอ่านตามที่คุณมาตี้เขียนและแปลเป็นภาษาไทย ไม่มีความคิดของตัวเองร่วม เพราะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสอนอนุปวาโท ไม่ให้ว่าร้ายหรือกระทบใคร แล้วอ่านว่าเธอเป็นลูกคนเดียว คุณแม่นับถือศาสนาคริสต์นิกายเมทอดิสต์อย่างเคร่งครัด บังคับให้ไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์จนอายุสิบสามปี พออายุสิบสามก็ประท้วงคุณแม่ด้วยการไม่ไปโบสถ์และไม่นับถือศาสนาใดอีกเลย รู้สึกเหมือนคนหลงทางกำลังแสวงหาอะไรสักอย่าง จึงอ่านหนังสือศาสนาต่าง ๆ ทั้งศาสนายิวและศาสนาคริสต์ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่แสวงหา
สปอตที่ไม่ได้ประกาศชื่อในที่ถอด ถอดได้ท่อน คุณผ่านวิธีต่าง ๆ มามากมาย และมันก็ไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการ ลองหลับตาเบา ๆ นึกถึงดวงสว่างในร่างกายของคุณอย่างสบาย แล้วคุณจะพบว่าบางสิ่งที่แสวงหาอยู่ตรงนี้ เปิดต่อจากตอนที่จดหมายเล่าว่าอ่านหนังสือศาสนาต่าง ๆ แล้วไม่ใช่ tag ใช้รูปเดียวกับสปอตท่อนเดียวกันในตอนก่อน
อ่านจดหมายต่อ ช่วงต้นถอดเพี้ยนบางส่วน เธอสงสัยว่าคัมภีร์สอนไม่ให้โกหก แต่มีตัวอย่างคนโกหกแล้วได้รางวัล ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าอ่านตามที่เธอเขียนโดยไม่มีความเห็น จากจุดนี้จึงแสวงหาคำสอนที่เปี่ยมด้วยเมตตา ได้มาศึกษาพุทธศาสนาแล้วพบว่าคือสิ่งที่แสวงหามานาน เพราะสอนว่าความทุกข์เป็นส่วนหนึ่งของทุกชีวิต ทุกคนควรทำความดี เริ่มศึกษาพุทธศาสนาเมื่ออายุ 35 ปี อ่านหนังสือมากมาย และฝึกสมาธิเองราวสี่เดือนหลายวิธี เช่นกำหนดลมหายใจ แบบวิปัสสนา แบบจักระ และตาที่สาม ครูไม่ใหญ่ว่าตาที่สามที่แท้อยู่ในท้อง ห่างจากลูกตาลงมาหนึ่งศอกของใครของคนนั้น แต่ทุกวิธีไม่ได้ช่วยให้ผ่อนคลายเลย
วันหนึ่งเธอได้รับแจกโบรชัวร์การฝึกสมาธิภาคภาษาอังกฤษของวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย ทำให้ได้มาวัดครั้งแรกในเดือนมกราคม 2545 สี่ปีที่แล้ว หลังนั่งสมาธิครั้งแรกบอกกับตัวเองว่า ใช่เลย ใช่เลย แล้วเข้าเพลง
เพลงที่เปิดต่อจากคำว่าใช่เลยในจดหมาย ถอดได้ท่อน ใช่เลย โดนใจฉันเลย ไม่มากไป ไม่น้อยไป คือคนนี้เลยที่รอตั้งนาน ที่ใจต้องการ ต้องสวยขนาดนั้น ต้องหวานขนาดนี้ ทุกอย่างกำลังดี อย่าสวยไปกว่านั้น อย่าหวานไปกว่านี้ พอดีกับใจฉันเลย เป็นเพลงรักที่เอามาเล่นกับความรู้สึกว่าเจอสิ่งที่ใช่ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน
ต้นช่วงเป็นเสียงผู้ชายพูดว่ายังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนนุ่งผ้าเข้ามา สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน แล้วกลับมาอ่านจดหมายต่อ ใช่เลย นี่คือสิ่งที่แสวงหามานาน มาถูกที่แล้ว แม้ครั้งแรกยังไม่เห็นอะไร ครูไม่ใหญ่ว่าเห็นคือของแถม ไม่เห็นก็ไม่เป็นไร แต่เธอรู้สึกใจสงบและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ครูไม่ใหญ่ว่าขนาดวิศวกรนาซ่ายังบอกไม่ถูก จากนั้นเธอมานั่งสมาธิที่วัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียสัปดาห์ละสองวัน
วิธีที่เธอนั่งคือหายใจเข้าออกช้า ๆ ผ่อนคลาย วางใจไว้กลางท้อง ถ้ามีความคิดแทรกก็ภาวนาสัมมาอะระหัง ต่อมาเห็นดวงแก้วที่กลางท้องมาเอง ชัดใสตลอดเวลา ถ้าอากาศร้อนศูนย์กลางกายจะใสเย็น ถ้าอากาศหนาวกลางท้องจะอบอุ่น ครูไม่ใหญ่ว่าผสมกันพอดี บางครั้งรู้สึกร่างกายใสเป็นแก้ว มองเข้ากลางไปเรื่อย ๆ ดวงแก้วขยายใหญ่จนคลุมตัว แล้วเห็นพระธรรมกายเกตุดอกบัวตูม ขาวใสสว่าง นุ่มนวลเหมือนมีชีวิต ทั้งที่ไม่ได้คาดหวังมาก่อน
เธอนั่งสมาธิเฉลี่ยวันละสองชั่วโมงครึ่ง ชีวิตเปลี่ยนไป แต่ก่อนไม่ค่อยให้เวลากับคุณแม่และไม่ซาบซึ้งในพระคุณ หลังนั่งสมาธิกล้าบอกว่ารักแม่จังเลย ครูไม่ใหญ่นึกถึงหนูน้อยที่เขียนเรื่องราวมาเมื่อวันเสาร์ น้องหยก ที่ไม่กล้าบอกแม่ ฝากว่าต้องกล้าไปกราบเท้าแม่แล้วบอกว่ารักแม่จังเลยอย่างคุณมาตี้ เธอกล่าวขอบคุณมารดาและจะทำความดีตอบแทนคุณแม่ผู้ให้ชีวิตอย่างถูกหลักพระพุทธศาสนา
สมาธิทำให้เธอมีเมตตาเห็นอกเห็นใจผู้อื่นมากขึ้น จากที่เคยตระหนี่ ก็เตรียมอาหารหรือผลไม้เช่นแอปเปิลไว้ในรถ เจอคนยากจนไร้ที่อยู่ก็ให้ไป ครูไม่ใหญ่แปลกใจว่าอเมริกามีคนไร้ที่อยู่ด้วย งานของเธอต้องทำกับคนเก่งที่ความเห็นไม่ตรงกันจึงขัดแย้งสูง สมาธิทำให้ผ่อนคลายและปรับตัวเข้ากับเพื่อนได้ วิธีใหม่ของเธอคือถ้ามีปัญหากับใครจะนำสิ่งของไปให้คนนั้น เพราะให้ของคนที่รักนั้นง่าย แต่ให้คนที่โกรธยาก เธอไม่เก็บความโกรธไว้ข้ามคืน แล้วทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี
ครูไม่ใหญ่ชมว่าถูกหลักวิชา จะเก็บความโกรธไว้ข้ามคืนทำไม การเก็บความโกรธคือการทำร้ายตัวเอง ถ้ายังโกรธเขาอยู่จะนอนไม่หลับ ปวดหัว ปวดท้อง เวียนหัว หน้ามืด ส่วนคนถูกโกรธนอนหลับเป็นสุขไม่รู้เรื่องว่าเราผูกโกรธ การให้ของตามหลักสังคหวัตถุทำให้ความโกรธถึงทางตัน ถูกความไม่โกรธไล่จนตรอกแล้วสลายไป
เธอเล่าว่าครั้งแรกที่พบหลวงพ่อในปี 2545 นึกว่าท่านอายุแค่ราวสี่สิบห้า ไม่ถึงหกสิบแน่นอน ครูไม่ใหญ่หยอกว่าให้ดูตอนนี้ปี 2549 เธอสัมผัสได้ว่าดวงตาของท่านเห็นสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น และเข้าใจเรื่องราวในโลกอย่างลึกซึ้ง และประทับใจคำพูดที่ว่าสันติภาพภายนอกเกิดจากสันติสุขภายใน เธอคิดว่าถ้าทุกคนรักการทำสมาธิก็จะเกิดสันติสุขในโลกได้ ครูไม่ใหญ่ว่าได้จริง ๆ
เพลงถอดได้ท่อน หมดเวลาแห่งความฝันแล้ว เพราะความจริงกำลังจะเกิดขึ้น (กลางเพลงถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) ไม่ต้องมีห้องอันกว้างใหญ่ ไม่ต้องมีการประชุม เพียงแค่ทุกคนหลับตาเบา ๆ อย่างสบาย สันติภาพของโลกเริ่มจากสันติสุขภายในใจด้วยวิธีง่าย ๆ อย่างนี้เอง ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงท่อนเดียวกันในตอนก่อน ท้ายช่วงมีบรรทัดถอดซ้ำไร้ความหมาย
ครูไม่ใหญ่ให้ดูภาพคุณมาตี้วัย 41 ปีพนมมือสวย แล้วว่าถ้าทุกคนในโลกทำได้อย่างคุณมาตี้ โลกก็จะเปลี่ยนแปลงแล้ว ก่อนเข้าเพลง
เพลงถอดได้ท่อน ผู้แพ้ยอมจำนน สันติภาพที่แท้จริงจึงไม่เคยเกิด เปลี่ยนมาใช้วิธีให้รางวัลจูงใจก็ยังไม่เปลี่ยน น่าจะหาวิธีง่าย ๆ ที่เหมาะกับทุกเพศทุกวัย หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย จนใจหยุดนิ่งในศูนย์กลางกาย จนดวงตะวันสว่างใสเย็นภายใน ความสุขที่แท้จริงไม่มีใดเปรียบ ความรักและหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์จะเกิดขึ้นเอง ความรู้สึกแตกต่างและขัดแย้งจะหมดไป พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว ด้วยวิธีง่าย ๆ ที่ใคร ๆ นึกไม่ถึง ร้องซ้ำหลายรอบ
ทศชาติชาดก มโหสถบัณฑิตผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่ 43 ทวนว่าท่านสิริวัฒกเศรษฐีรักและห่วงบุตร เคยทูลขอให้มโหสถโตอีกหน่อย แต่เมื่อพระเจ้าวิเทหราชยืนยันจะชุบเลี้ยง จึงสวมกอดให้โอวาทแล้วกลับปาจีนยวมัชฌคาม พระราชาพระราชทานเคหสถานและเครื่องอุปโภคบริโภคที่ประณีตแก่มโหสถและบริวาร วันหนึ่งราชบุรุษทูลว่าในสระโบกขรณีทางทิศใต้ใกล้ประตูเมืองมีแสงแก้วมณีแวววาว พระราชาโสมนัสอยากทอดพระเนตร แต่ราชบุรุษทูลอย่างอึกอักว่าเห็นเพียงแสง ยังไม่ได้นำขึ้นมา
พระเจ้าวิเทหราชให้ไปเรียกอาจารย์เสนกะมาหารือว่าควรให้คนไปนำแก้วมณีมาหรือไม่ อาจารย์เสนกะทูลว่าเป็นมงคล แก้วมณีคู่ควรกับพระราชาผู้มีบารมี พระราชากังวลว่าเห็นแต่แสง แก้วมณีคงอยู่ลึกถึงก้นสระ อาจารย์เสนกะเห็นโอกาสจะสนองงานให้พอพระทัย จึงรับอาสาว่าไม่ยาก แค่ให้คนช่วยกันวิดน้ำออกแล้วค้นหา คาดว่าภายในวันเดียวจะนำมาถวายได้ พระราชาจึงรับสั่งให้รีบไปโดยเร็ว
อาจารย์เสนกะเกณฑ์ทหารและชาวเมืองชายฉกรรจ์นับร้อยไปชุมนุมที่ริมสระ ชี้แจงพระราชโองการแล้วสั่งให้เริ่มวิดน้ำ ใช้เวลาครึ่งค่อนวันจนน้ำแห้งขอด แต่ไม่มีใครเห็นแก้วมณี จึงสั่งให้ลอกโคลนตมขึ้นอีกชั้นก็ยังไม่พบ คนเริ่มบ่นท้อใจและกังขา อาจารย์เสนกะขุ่นเคืองว่าเมื่อครู่ยังเห็นแสงแวววาวอยู่แท้ ๆ สีหน้าผิดหวัง เกรงจะต้องเสียหน้าอีกคราว แต่ยังสั่งให้ค้นต่อราวกับคุ้ยโคลนหาเกล็ดทอง ผู้คนยังทำตามด้วยความเคารพในพระราชา ส่วนผลการค้นหาจะเป็นอย่างไร โปรดติดตามตอนต่อไป
หลังบรรทัด jingle ช่วงพัก ท่องทบทวนเป้าหมายชีวิตซ้ำสามรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
เพลงที่ถอดได้เพียงท่อนสั้น ๆ ว่า ฉันเป็นคนหัวใจ... และ ก็เพียงเคียงข้างไปดุสิตบุรี ท่อนอื่นถอดเพี้ยน ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงท่อนเดียวกันในตอนก่อน
อ่านรายนามผู้ร่วมบุญ ชื่อพระและคณะถอดเพี้ยนมาก พอจับได้ว่ามีคณะกัลยาณมิตรจากเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย และคณะพระอาจารย์กับกัลยาณมิตรจากประเทศนิวซีแลนด์ ร่วมคณะละหนึ่งกอง (ชื่อกองบุญฟังไม่ชัด) สลับกับเสียงสาธุหลายรอบและบรรทัด jingle ตัวเลขยอดเงินถอดเพี้ยนจับความไม่ได้ ท้ายช่วงครูไม่ใหญ่ขอแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกทุกคน
ครูไม่ใหญ่อวยพรให้เป็นเศรษฐีกันทุกคน แล้วบอกว่าเข้าสู่ช่วงกรณีศึกษา วันนี้เป็นเคสที่ 911 เปิดด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย
เพลงยิ้มแล้วรวย ถอดได้ท่อน ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม ไม่นานจะร่ำรวย จะเล่นหุ้นเล่นแชร์เล่นหวย จะไปได้สวยเพราะท่านรวยรอยยิ้ม ถึงใครจะด่าก็ยิ้ม ใครยิ้มแล้วต้องรวย เป็นเพลงชวนให้ยิ้มเพราะรอยยิ้มนำความร่ำรวยมาให้ เปิดคั่นก่อนเข้ากรณีศึกษา
จดหมายของชายที่ติดตามรายการมาปีกว่า เกิดที่ประเทศโปแลนด์ ย้ายตามครอบครัวมาอยู่เยอรมนีเมื่อปี 2507 ตอนอายุเจ็ดแปดขวบ เรียนจบภาคบังคับแล้วทำงานตั้งแต่อายุสิบแปด อายุ 21 ปีพบรักกับหญิงชาวต่างประเทศคนหนึ่งที่ตั้งท้องมาแล้วสองเดือนกับใครก็ไม่รู้ เขาใจอ่อนพาเธอไปทำแท้งที่ประเทศฮอลแลนด์ อีกหกเดือนก็แต่งงานกัน ชีวิตคู่ไม่เหมาะสมเหมือนกิ่งทองกับใบตำแย แต่อยู่กันได้เก้าปี เขาต้องไปทำงานต่างเมือง กลับบ้านเฉพาะเสาร์อาทิตย์ รักแต่ไม่แสดงออก ครูไม่ใหญ่แซวว่าเทพบุตรไม่ยอมบอกรัก เธอจึงปันใจให้ชายอื่นแล้วหนีไป ทิ้งคำลาสั้น ๆ ว่าเลิกกันเถอะ หัวใจเขาสลาย
เพลงกลางกรณีศึกษาต่อจากตอนที่ภรรยาคนแรกหนีไป ถอดได้ท่อน ถ้าจะมาไม่มาทั้งใจ ก็กลับไปเสียดีกว่า ครึ่ง ๆ กลาง ๆ ... ไม่รับไม่ว่า แต่อย่าสงสาร ไม่เคยต้องการคนมาเห็นใจ เป็นเพลงคนอกหักที่ไม่อยากได้ความรักครึ่งใจ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
ภรรยาคนปัจจุบันคือคนที่ทำให้เขาได้รู้จักพระพุทธศาสนา แม้เกิดในครอบครัวศาสนาอื่น (ชื่อนิกายถอดเพี้ยน) แต่ไม่เคยเชื่อจากใจ รู้สึกตลอดว่ามีสิ่งที่ควรเชื่อถือจริงรออยู่ข้างหน้า แปลกที่เขาผูกพันกับวัดมาก เวลามาเที่ยวเมืองไทยภรรยาถามว่าดาร์ลิงจะไปเที่ยวไหนดี คำตอบสุดท้ายคือไปวัด ทั้งที่ไม่เข้าใจตัวเอง ปี 2546 ภรรยานิมนต์พระภิกษุมาที่บ้าน ท่านแนะนำให้ศึกษาธรรมะทางอินเทอร์เน็ตเป็นครั้งแรก จึงได้ดู DMC
หลังบรรทัด jingle เป็นสปอตประชาสัมพันธ์ช่อง ถอดได้ท่อน DMC ช่องนี้ช่องเดียว ให้คุณมากกว่าที่คุณเห็น แทรกกลางจดหมายตรงที่ผู้เขียนเล่าว่าได้ดู DMC
เขาเล่าว่าครั้งแรกที่ได้ดู DMC ความรู้สึกแวบแรกคือสิ่งที่รอคอยได้เดินทางมาถึงแล้ว เสียงนั้นคือคำตอบของทุกสิ่งที่รออยู่ ครูไม่ใหญ่ถามว่าเสียงของใคร ใช่เลย ชีวิตเขาพบแต่สิ่งดี ๆ เพราะภรรยาคนนี้ที่เติมชีวิตให้สมบูรณ์ ประดับประดาชีวิตของเขา แล้วเข้าช่วงพัก
หลังบรรทัด jingle กลับมาแล้วซ้ำหลายบรรทัด เป็นเพลงที่ถอดได้เพียงท่อนสั้น ๆ ปนภาษาอังกฤษ เช่น สร้างโลก... ที่มีความฝัน... ที่สร้างชีวิต... lowering your eyes ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงและจับเนื้อเพลงได้ไม่พอจะบอกชื่อ
เมื่อไปวัดที่เมืองฮันโนเวอร์ (ชื่อวัดถอดได้ราว วัดธรรมวิหาร ยังไม่ยืนยัน) หลวงพี่เปิดแผ่นซีดีให้ฟัง เสียงจากแผ่นซีดีจับใจมาก ฟังเพียงนาทีเดียวก็ตัดสินใจหักดิบเลิกบุหรี่ทันที ครูไม่ใหญ่ทวนว่าเสียงของใคร เขาเลิกได้เด็ดขาด ตั้งแต่นั้นนั่งสมาธิทุกวัน วันไหนไม่เหนื่อยมากก็นั่งนาน ไม่เคยขาด แล้วสิ่งอัศจรรย์ก็เกิดขึ้นคือเห็นองค์พระภายใน เมื่อมาวัดพระธรรมกายได้เห็นครูไม่ใหญ่ใกล้ ๆ ปลื้มมาก เหมือนเห็นซูเปอร์สตาร์ในดวงใจที่ติดตามใน DMC ทุกวัน (ช่วงกลางถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ)
ปี 2547 เขากับภรรยาขับรถพาพระน้องชายของภรรยาไปส่งที่วัดเก่าแก่แห่งหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ขณะกำลังเลี้ยวเข้าวัด อยู่ดี ๆ ไฟรถก็ดับทันที (ช่วงนี้มีบรรทัดถอดซ้ำไร้ความหมาย) ภรรยาร้องเสียงดังว่าไม่ได้มาไม่ดีนะ มาดี มาส่งพระ พระน้องชายบอกให้ลดเสียงลง พอพูดจบไฟรถก็ติดขึ้นมาทันที พระน้องชายบอกว่าเขาแค่ทัก เขางงว่าอะไรทัก แต่บรรยากาศวังเวงเกินกว่าจะกล้าถามต่อ
หลังบรรทัด jingle ช่วงพัก อ่านต่อเรื่องภรรยา พ่อแม่รักกันแท้ ๆ แต่พอเธอคลอดพ่อก็จากไป แม่เอาไปจ้างคนอื่นเลี้ยง ครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่าคนเลี้ยงให้กินอะไร ตอบว่ากล้วย ข้าว น้ำข้าว ถูกต้อง เลี้ยงด้วยน้ำข้าวแทนนม (ช่วงต่อถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) ต่อมาคุณตาคุณยายรักและเอ็นดูเธอเหมือนลูกสาว แม่นาน ๆ มาเยี่ยมที ส่วนพ่อเธอไม่เคยพบและไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ นอกจากนี้ภรรยามีปัญหาน้ำหนักขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งที่ไม่ได้กินมาก จากราวห้าสิบกว่ากิโลจนถึง 90 กิโล และมีปัญหาหัวเข่าตามมา
หลังเรื่องน้ำหนักของภรรยา เป็นช่วงเพลงที่ถอดเพี้ยนเกือบทั้งหมด จับได้ท่อน ...ที่เกินความจำเป็น อย่า อย่า และ เอวเธอหายไปแล้วจากตัวของเธอ ทิ้ง ทิ้ง ซ้ำหลายรอบ ดูเป็นเพลงเรื่องรูปร่างที่เปลี่ยนไปเพราะสิ่งที่เกินความจำเป็น ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักยาว
ต้นช่วงต่อจากช่วงพักกลางประโยค ครูไม่ใหญ่ว่าการกราบเท้าแม่ไม่ใช่เรื่องธรรมดา นึกถึงเด็กชายสหัสชัยที่กราบเท้าแม่ก่อนนอนทุกคืน คืนไหนแม่กลับดึกก็เอารูปถ่ายแม่มากราบ คิดเองไม่มีใครสอน ผู้เขียนเล่าว่าจะกราบเท้าแม่ทุกปีพร้อมบอกขอบคุณที่ทำให้เกิด ห่วงใยแม่มาก แม่กับภรรยาเข้ากันได้ดี ภรรยาชอบชวนแม่ไปทำบุญ แม่ไม่เคยปฏิเสธ ครอบครัวอบอุ่นมาก บ้านคือสวรรค์ เป็นครอบครัวธรรมกาย ภรรยากับเขาไม่เคยทะเลาะกัน แม้ไม่ร่ำรวยเหมือนคนอื่น แต่มีพระธรรมกายภายในตัว เป็นสุดยอดของชีวิต
ชุดคำถาม การที่เคยพาภรรยาคนแรกไปทำแท้งจะได้รับวิบากอะไรในชาตินี้และชาติหน้า ต้องทำอย่างไรจึงพ้น เขากับภรรยาเคยทำบุพกรรมอะไรร่วมกันจึงเจอกันที่ต่างประเทศแบบเจอปุ๊บรักปั๊บจนแต่งงาน และไม่มีบุตรด้วยกันเพราะเขาเป็นหมันมาก่อนเจอเธอ (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) ทำไมเกิดในครอบครัวศาสนาอื่นแต่พอเจอหลวงพ่อกลับรักและศรัทธามาก ปฏิบัติได้ผลเห็นองค์พระใสสว่าง ทำไมผูกพันกับอยุธยามาก เคยเกิดที่นี่หรือเป็นนักรบโบราณสมัยศรีอยุธยาหรือไม่ นักท่องเที่ยวที่ใส่รองเท้าปีนป่ายซากเจดีย์ วิหาร สถูปโบราณเป็นบาปไหมและจะได้รับผลอย่างไร ควรปฏิบัติต่อโบราณสถานอย่างไร และคืนที่ขับรถไปวัดเก่าในอยุธยาทำไมไฟรถดับ มีวิญญาณแถวนั้นหรือไม่ ทำไมเขาทำเช่นนั้น
คำถามต่อ ได้รับพระกรุโบราณจำนวนมากจากพระภิกษุรูปหนึ่งที่อยุธยาซึ่งยกให้ทั้งหมด ทำไมท่านบอกว่าเขามีบุญที่จะรักษาไว้ได้ การสร้างพระกรุของคนโบราณได้อานิสงส์อย่างไร เหมือนการสร้างพระประดิษฐานในมหาธรรมกายเจดีย์หรือไม่ ทำไมภรรยาเหมือนกำพร้าและถูกเลี้ยงด้วยน้ำข้าว จะแก้วิบากอย่างไร พ่อของภรรยายังมีชีวิตอยู่หรือไม่ จะได้เจอไหม วิบากอะไรทำให้ภรรยาน้ำหนักมาก คุณตาคุณยายเคยผูกพันกับภรรยาอย่างไรและตอนนี้อยู่ภพภูมิใด ทำไมคุณพ่อของเขาเป็นโรคหัวใจและเสียชีวิตขณะขับรถ ตอนนี้อยู่ที่ไหน มีอะไรฝากถึงไหม บุญอะไรให้ใช้บ้านเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม อยากเป็นกัลยาณมิตรชวนชาวเยอรมันนั่งสมาธิควรทำอย่างไร พุทธันดรที่ผ่านมาเขา ภรรยา และคุณแม่มีหน้าที่อะไรในกองทัพธรรม เคยเกี่ยวข้องกับครูไม่ใหญ่อย่างไร ทำไมเพียงได้ยินเสียงแม้ฟังไม่เข้าใจก็หักดิบเลิกบุหรี่ได้ และเคยสร้างบารมีกับหลวงปู่และคุณยายไหม จบคำถามครูไม่ใหญ่ให้ดูภาพพระกรุโบราณสิบกว่าองค์ของฝรั่งผู้นี้
เพลงถอดได้ท่อน ต้นไม้ผลิยอดในต้นฤดูคิมหันต์ ทำให้ฉันแสนเบิกบาน ฉันได้คลายความผูกพันในทุกสิ่งที่ผ่านมา ปล่อยให้มันผ่านไปเหมือนดั่งสายน้ำที่ไหลรินไปไม่หวนคืนมา ฉันหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย ๆ คล้ายปุยนุ่นที่ลอยไป ดวงตะวันก็สว่างที่กลางกาย แผ่ขยายความสุขที่สดใสไปสู่ดวงใจของทุก ๆ คน เป็นเพลงเรื่องการปล่อยวางแล้วใจสว่าง ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงท่อนเดียวกันในตอนก่อน
ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องราวและคำถามได้ไหม แล้วให้หลับตาก่อนเข้าช่วงเฉลย ที่พาภรรยาคนแรกไปทำแท้ง วิบากในปัจจุบันคือมีลูกยาก ชาติต่อไปมีโอกาสถูกทำแท้งเช่นเดียวกัน แต่น้อยชาติกว่าคนที่ทำแท้งเอง จะแก้ต้องสั่งสมบุญทุกบุญ โดยเฉพาะภาวนาให้มาก อุทิศบุญให้เด็กที่ไปทำแท้ง และอธิษฐานจิตให้พ้นจากวิบากนี้ หนักจะเป็นเบา เบาจะหายไป
ภรรยาปัจจุบันพบกันที่ต่างประเทศแล้วแต่งงานกันเพราะในอดีตเคยเป็นคู่บุญคู่บารมีสร้างบุญร่วมกันมา ที่ไม่มีบุตรด้วยกันเพราะทั้งสองเคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมเป็นสามีภรรยากัน ร่วมกันตอนสัตว์ไม่ให้แพร่พันธุ์ วิบากนี้มาส่งผล และที่เขาเป็นหมันก่อนเจอเธอก็เพราะกรรมตอนสัตว์นี้ ที่ไปเกิดต่างประเทศในครอบครัวนอกพุทธศาสนาแต่ไม่ได้ศรัทธามาก แล้วพอเจอหมู่คณะกลับรักและศรัทธา เพราะเคยสร้างบุญกับหมู่คณะมาและอธิษฐานให้ได้ขยายธรรมะไปทุกแห่ง มักคุยกันในหมู่นักสร้างบารมีว่าจะไปเกิดที่ไหนก็ต้องกลับมานับถือพุทธศาสนาและช่วยงานเผยแผ่ จึงไม่ได้อธิษฐานให้เกิดเฉพาะในเมืองพุทธ ส่วนที่เห็นองค์พระใส ๆ เป็นผลบุญที่เคยเข้าถึงมาก่อนในอดีต
ที่รักและผูกพันกับอยุธยาเพราะได้ยินได้ฟังเรื่องราวตอนไปเที่ยวแล้วเก็บมาคิด แต่ความจริงไม่เคยเกิดที่อยุธยา วิญญาณนักรบโบราณสมัยกรุงศรีอยุธยายังมีอยู่ บ้างเป็นกายสัมภเวสี บ้างเป็นภุมมเทวา ขึ้นกับบุญที่ทำไว้ บุญมากเป็นภุมมเทวาชั้นดี นักท่องเที่ยวใส่รองเท้าเหยียบย่ำปีนป่ายโบราณสถานเป็นบาป วิบากคล้ายพระเจ้าพิมพิสารในสมัยพุทธกาลที่ถูกเอามีดกรีดฝ่าเท้า เพราะเคยใส่รองเท้าเข้าไปในลานเจดีย์ และทำให้เกิดในตระกูลต่ำ (ช่วงต่อถอดเพี้ยน) ชาวพุทธควรปฏิบัติต่อสถูปเจดีย์วิหารโบราณด้วยการช่วยดูแลบูรณปฏิสังขรณ์ ให้ความเคารพ ถอดรองเท้า ไม่ทำให้สกปรก และมาสวดมนต์เวียนประทักษิณในวันสำคัญทางพุทธศาสนา ส่วนไฟรถดับตอนขับเข้าวัดเก่าในอยุธยาตอนค่ำ ถอดได้ความราวว่าเป็นเรื่องบังเอิญ อย่าเอาไปใส่ใจ (ฟังไม่ชัด)
อานิสงส์ของการสร้างพระบรรจุกรุโบราณขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ ถ้าสร้างเพื่อต่ออายุพระพุทธศาสนา เผื่อเมื่อสถูปเจดีย์พังลงจะได้เอาพระให้คนบูชาแล้วรวบรวมปัจจัยมาสร้างสถูปเจดีย์ใหม่ จะได้เกิดในเมืองพุทธ มีคนคอยดูแลสมบัติ มีโภคะมาก สมบัติไม่พินาศด้วยภัยต่าง ๆ คล้ายการสร้างพระธรรมกายประจำตัว แต่ถ้าสร้างเป็นเครื่องรางของขลังไว้แจก อานิสงส์จะน้อยเพราะเป็นบุญปนความหลง
ชีวิตภรรยาเหมือนกำพร้า มีแม่ก็เหมือนไม่มี ถูกทิ้งตั้งแต่แบเบาะ และถูกเลี้ยงด้วยน้ำข้าวแทนนม ครูไม่ใหญ่แซวว่าน้ำข้าวก็อร่อยดี เพราะหลายกัปที่แล้วสมัยเป็นผู้ชายเคยทำแบบพ่อของเธอ คือทำผู้หญิงท้องแล้วไม่รับผิดชอบ จะแก้ต้องให้อภัยทาน อย่าไปโกรธ ทำบุญทุกบุญแล้วอุทิศไปให้ และอธิษฐานจิตว่าภพชาติต่อไปขอให้ได้บุพการีที่ดี พ่อแม่ที่ดีที่เลี้ยงดูสนับสนุนทั้งทางโลกและทางธรรม พ่อของภรรยายังมีชีวิตอยู่ ให้อธิษฐานทุกครั้งที่ทำบุญว่าขอให้ได้เจอคุณพ่อ ส่วนเหตุที่น้ำหนักตัวมากทั้งที่ไม่ได้กินมาก ช่วงคำตอบถอดเพี้ยนจับความไม่ได้
คุณตาคุณยายรักภรรยาเหมือนลูกของท่าน (ช่วงที่บอกความผูกพันในอดีตถอดเพี้ยน) เมื่อหมดอายุขัยได้ไปเป็นเทวดามีวิมานเป็นเงิน เป็นอากาศเทวาที่มีเมตตาเกื้อกูลมนุษย์ ยังระลึกถึงทุกคนในครอบครัวและมาเยี่ยมอยู่เป็นประจำ ที่ใช้บ้านเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมแล้วไม่ขาดเนื้อนาบุญ เพราะเคยสร้างบุญกับหมู่คณะและอธิษฐานเป็นกำลังเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกายมาตั้งแต่พุทธันดรก่อน อานิสงส์คือได้บริวารสมบัติ มีวิมานสว่างไสว เป็นที่รักของมหาชน และมีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุขติดตัวไป
ตัวเขา ภรรยา และคุณแม่ ในพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นกองเสบียงที่ทำมาอย่างสม่ำเสมอ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่ากองเสบียงคือผู้ไม่ได้อยู่ในวัด ไม่ได้บวชหรือเป็นอุบาสิกา แต่ทำมาหากินแบบชาวโลก ทำมาค้าขายแล้วสร้างบารมี ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ผลการปฏิบัติธรรมของทั้งสามคนคือได้ดวงใส องค์พระใส และกลับดุสิตบุรีได้ ทั้งหมดเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะและกับมหาปูชนียาจารย์ทุกท่าน รวมทั้งเคยสร้างบารมีกับครูไม่ใหญ่ เมื่อเจอกันจึงเกิดศรัทธา แม้ไม่รู้เรื่องที่ครูไม่ใหญ่พูดก็ทำให้หักดิบเลิกบุหรี่ได้ ชาตินี้มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ในทุกบุญ และอธิษฐานจิตไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ในที่ถอดไม่พบคำตอบเรื่องคุณพ่อของผู้เขียนที่เสียด้วยโรคหัวใจ และเรื่องการชวนชาวเยอรมันนั่งสมาธิ
เพลงถอดได้ท่อน แล้วเราจะมีความสุข เป็นความดีง่าย ๆ ที่ใครก็ทำได้ ความรักที่แท้จริงจะเกิดขึ้นเมื่อเราหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย หยุดใจที่ศูนย์กลางกาย จนดวงตะวันสว่างภายใน ความสุขไม่มีใดเปรียบจะเกิดขึ้นมา แล้วเราจะตกหลุมรักตัวเอง เป็นหลุมรักภายใน เป็นหลุมรักใส ๆ ไม่ต้องตกหลุมรักใคร หมดปัญหาใด ๆ มีแต่ความรักใส ๆ ให้ทุกคน ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงท่อนเดียวกันในตอนก่อน
ท่องคำขวัญซ้ำหลายรอบ พุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง เหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ต้องตอบย้ำให้คล่องปากขึ้นใจ แล้วเตรียมประนมมือสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย หันลำโพงไปทางสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ตามด้วยบรรทัด jingle บรรทัดถอดซ้ำ และบทสวดที่ถอดเพี้ยนจนอ่านไม่ได้
ต้นช่วงถอดได้ท้ายคำว่ารวมบุญกุศลความดีบารมีทั้งหลาย แผ่เมตตาอุทิศส่วนกุศลแก่สรรพสัตว์ แล้วนำนั่งสมาธิ หลับตาเบา ๆ ครึ่งลูก ผ่อนคลายทุกส่วน นั่งแบบพักผ่อนไม่เอาจริงเอาจัง ปรับอารมณ์ด้วยการน้อมนึกภาพธรรมชาติใส ๆ เช่นนั่งบนยอดเขาเห็นทิวเขาสุดลูกหูลูกตา นั่งริมลำธารน้ำใสไหลเย็น หรือริมสระบัว จนคลายความหนักที่แบกมาทั้งวัน ยิ้มกับตัวเองได้ แล้วน้อมใจกลับมาหยุดที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เหนือสะดือขึ้นมาสองนิ้วมือ ทำความรู้สึกว่าร่างกายกลวงโล่งเหมือนท่อใส วางใจนุ่ม ๆ เหมือนวางเพชรลงบนหมอนกำมะหยี่ ใจนุ่มนวลละมุนละไม เกิดประกายใสสว่างเหมือนเพชรกระทบแสง มีความสุขในการวางใจจนไม่อยากเอาใจไปไว้ที่อื่น
เมื่อใจสงบนิ่งตั้งมั่นถึงจุดหนึ่ง ให้น้อมความรู้สึกเบา ๆ ว่าที่ศูนย์กลางกายมีดวงใสกลมรอบตัวเป็นดวงธรรมภายใน หรือองค์พระแก้วใส แม้ยังเป็นเพียงความรู้สึกหรือภาพรำไรก็มีความสุข มีอะไรให้ดูก็ดูไปโดยไม่กังวล พอใจในทุกประสบการณ์แล้วนิ่งไปในกลาง พอใจตกศูนย์ ศูนย์กลางกายขยายเป็นท่อกลวงสว่าง ดวงธรรมผุดซ้อนเป็นชุดพร้อมกายภายใน ดิ่งเข้าไปเห็นดวงธรรมในดวงธรรม กายในกาย จนถึงพระธรรมกายใสสว่าง ให้ประคองใจหยุดนิ่งละเอียดต่อเนื่อง แล้วนั่งเงียบไปพร้อมกันสักครู่ยาวราวสามนาที
หลังนั่งเงียบ ให้ใจนิ่งละเอียดใสสว่าง ดวงธรรมผุดซ้อนขยาย แล้วประมวลบุญทาน ศีล ภาวนาที่ทำมานับภพนับชาติไม่ถ้วนรวมเป็นดวงบุญใสที่ศูนย์กลางกาย ให้ดวงบุญกลั่นกายวาจาใจ ขจัดกรรมวิบาก อุปัทวันตรายและสิ่งอัปมงคลทั้งหลาย ให้มีแต่ความสุข ความสำเร็จ ความเจริญทั้งทางโลกและทางธรรม ได้ดวงตาเห็นธรรมเข้าถึงพระธรรมกาย แล้วอุทิศบุญถึงบุพการี บิดามารดา ครูบาอาจารย์ ญาติพี่น้อง ทุกคนในครอบครัว อธิษฐานให้เป็นครอบครัวแก้ว ครอบครัวเศรษฐีผู้มีบุญ ค้ำชูพระพุทธศาสนา แล้วแผ่ดวงบุญขยายออกรอบตัวถึงสรรพสัตว์ทั้งหลายทั่วจักรวาลในภูมิทั้งสามสิบเอ็ด ทั้งอบายภูมิ มนุษยภูมิ เทวภูมิ รูปภูมิ อรูปภูมิ
ให้พร สัพพพุทธานุภาเวนะ สัพพธัมมานุภาเวนะ สัพพสังฆานุภาเวนะ สทา โสตถี ภวันตุ เต แล้วชวนบูชาพระรัตนตรัยพร้อมกันโดยใจยังหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย สวด อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ ภควา พุทธัง ภควันตัง อภิวาเทมิ พุทโธ เม นาโถ พระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่งของเรา ธัมโม เม นาโถ สุปฏิปันโน ภควโต สาวกสังโฆ สังโฆ เม นาโถ สลับกับบรรทัด jingle ไฟล์จบด้วยบรรทัดถอดซ้ำและบรรทัด jingle
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่