กราบเท้าพ่อแม่

ต่อมาแม่ป่วยออด ๆ แอด ๆ ต่อเนื่องแล้วเสียชีวิตตอนเธออายุเพียงสามขวบ พ่อจากเป็น แม่จากตาย นับจากนั้นต้องระหกระเหินไปอยู่กับญาติหลายคน ช่วยทำงานหนักทุกอย่าง ปัดกวาดเช็ดถู ทำกับข้าว ล้างจาน นำข้าวไปโรงสี ทำขนมขาย เลี้ยงหมู หาบน้ำจนตัวเอียงให้คนในบ้านใช้ทุกวัน ครูไม่ใหญ่แซวว่าได้ฝึกงานขนาดนี้ไม่ต้องเสียเงินเรียน แล้วสอนว่าใครยังมีพ่อแม่ให้ดีใจไว้ ทำตัวเป็นเด็กดีกราบเท้าท่านทุกวัน เจ้าของเคสไม่มีเท้าพ่อแม่ให้กราบ เธอคิดได้เพียงว่าเขายอมให้อยู่ด้วยก็ดีถมไปแล้ว

เล่าต่อว่าเด็กสวดมนต์และกราบแม่ก่อนนอนด้วยตัวเอง (ช่วงต้นถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) ครูไม่ใหญ่ถามผู้ชมที่มีลูกอยู่บ้านให้ยกมือ ใครไม่ยกมือทำบุญวัดละบาท ถามว่าลูกมากราบที่เท้าก่อนนอนแล้วหรือยัง ถ้ายังควรทำตามอย่างที่คุณแม่ของเด็กคนนี้แนะนำ

แทรกเรื่องที่เปิดดูในโน้ตบุ๊กว่า DMC ไปถึงศรีลังกา ในป่าในเขามีวัดที่ไหนก็ไปถึงหมด วัฒนธรรมชาวพุทธที่ศรีลังกายังแข็งแรง เด็ก ๆ ต้องไปเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ แต่งชุดขาว ก่อนไปโรงเรียนต้องกราบเท้าพ่อแม่ทุกวัน ไม่ใช่เฉพาะวันแม่วันพ่อ วันพระแต่งชุดขาวเข้าวัดถวายพระ ร้านขายสุราและร้านขายเนื้อสัตว์ปิดหมด น่าศึกษา

ตอบเรื่องปีหน้าว่าถ้าลูกเณรอยากบวชต้องมาให้สัญญากับครูไม่ใหญ่ก่อน ให้สัญญาแล้วจะรีบจัดอย่างดี เพราะปีหน้าอายุเพิ่มขึ้นอีกปี เล่าว่าตอนนี้ขาของครูไม่ใหญ่ดีขึ้นแล้ว หลังจากที่สัญญากันว่าจะนั่งสมาธิอธิษฐานให้ขาหาย ยังเดินเร็วไม่ได้เต็มที่ ต้องค่อย ๆ เดินลากขานิด ๆ แต่บางจังหวะเดินได้เร็วขึ้น ซึ่งต้องเกิดจากบุญที่นั่งสมาธิอธิษฐาน สัญญาที่ต้องให้คือเป็นเด็กเก่งและดี ตั้งใจเรียน เป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของโลก นั่งสมาธิทุกวัน กราบเท้าพ่อแม่ก่อนนอนทุกวัน และนั่งสมาธิอธิษฐานให้ขาครูไม่ใหญ่หาย

ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้เป็นวันแม่ แล้วถามสาวน้อยคนหนึ่ง (ชื่อถอดเพี้ยน ได้ยินราว ค่าที่หน้า) ว่าวันแม่วันนี้ทำอะไรให้คุณแม่ปลื้มใจบ้าง เธอตอบว่ากราบเท้าคุณแม่แล้วก็จูบคุณแม่ ถามต่อว่าร้องเพลงค่าน้ำนมได้หรือเปล่า เธอยังร้องไม่ได้ จึงให้เตรียมก่อน แล้วให้ไอโกะร้องก่อน

ครูไม่ใหญ่ชวนว่าวันนี้ใครอยู่บ้านอย่าลืมกราบเท้ามารดา จะมีพวงมาลัยดอกไม้หรือไม่มีก็ได้ เอามือพนมต่างดอกไม้ธูปเทียนแล้วกราบท่าน ขอบคุณที่ให้กายมนุษย์ ที่ไม่คลอดแล้วทิ้ง ที่เลี้ยงดูตั้งแต่อยู่ในครรภ์ ให้อาหาร เสื้อผ้า คำแนะนำ ส่งเสริมให้เรียนหนังสือ มีเพื่อนมีครูบาอาจารย์ แล้วขอโทษขออภัยในสิ่งที่ล่วงเกิน และตั้งใจให้ท่านเป็นพยานว่าต่อไปจะเป็นคนดีอย่างที่แม่ต้องการและที่โลกต้องการ ถ้าทำอย่างนี้ถือว่าภารกิจวันแม่ใช้ได้

ต้นช่วงต่อจากช่วงพักกลางประโยค ครูไม่ใหญ่ว่าการกราบเท้าแม่ไม่ใช่เรื่องธรรมดา นึกถึงเด็กชายสหัสชัยที่กราบเท้าแม่ก่อนนอนทุกคืน คืนไหนแม่กลับดึกก็เอารูปถ่ายแม่มากราบ คิดเองไม่มีใครสอน ผู้เขียนเล่าว่าจะกราบเท้าแม่ทุกปีพร้อมบอกขอบคุณที่ทำให้เกิด ห่วงใยแม่มาก แม่กับภรรยาเข้ากันได้ดี ภรรยาชอบชวนแม่ไปทำบุญ แม่ไม่เคยปฏิเสธ ครอบครัวอบอุ่นมาก บ้านคือสวรรค์ เป็นครอบครัวธรรมกาย ภรรยากับเขาไม่เคยทะเลาะกัน แม้ไม่ร่ำรวยเหมือนคนอื่น แต่มีพระธรรมกายภายในตัว เป็นสุดยอดของชีวิต