ep133 ผังเวลา 70 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) อุทิศบุญ (142) ผลการปฏิบัติธรรม (136) กองเสบียง (87) ภุมเทวา (85) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (80) นำนั่งสมาธิ (78) ยุวกัลยาณมิตร (76) มโหสถบัณฑิต (73) มหารัตนวิหารคด (64) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) อนุโมทนาบุญ (57) อุทกภัยภาคเหนือ 2549 (55) ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ (54) พระเจ้าวิเทหราช (44) แผ่เมตตา (39) อาจารย์เสนกะ (30) เทวนิยม (23) กรรมดื่มสุรา (21) มหานรกขุมห้า (21) ใจหมอง (21) กรรมนิมิต (20) บวชตลอดชีวิต (20) โคตรพลอย (20) บันไดขาขึ้น (15) สวดสรรเสริญพระรัตนตรัย (13) สันติภาพเริ่มจากสันติสุขภายใน (11) ครอบครัวแก้ว (10) บริกรรมนิมิต (9) ทานบารมี (8) นรกสวรรค์มีจริง (8) สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ (8) กรรมกาเมเจ้าชู้ (7) กราบเท้าพ่อแม่ (7) หมอดูทำนาย (6) กำพร้า (5) ครอบครัวยืนวานิช (5) บริวารสมบัติ (5) บ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จ (5) ลูกเหนื่อยไหมหนอ (5) ห้ามคนทำบุญ (5) ชวนคนทำบุญ (4) ต้นโพ (4) ถวายที่ดิน (4) สมบัติทั้งสาม (4) อย่าตายฟรี (4) กฎแห่งกรรมเป็นกฎสากล (3) กายสิทธิ์ (3) พระธาตุเสด็จเพิ่ม (3) พระแม่โพสพ (3) พระใบ้หวย (3) พุทธานุสติ (3) พ่อม่ายลูกติด (3) มโหสถตัดสินคดีโค (3) ลูกติดสามีเกลียด (3) โรงเจ (3) ขบวนการยุติธรรม (2) ขาดทุนร้อยล้าน (2) พลอยสีน้ำเงินอมม่วง (2) รูปหลวงปู่ปลิวมา (2) ว่าอย่างไรก็ว่าตามกัน (2) เห็นพระภายในสำคัญกว่าอายุยืน (2) ใบโพห้อยคอ (2) ไม่ยึดติดครูบาอาจารย์ (2) ขยายจานธรรม (1) ค่าเวนคืนที่ดิน (1) ชีปะขาวเข้าฝัน (1) ดวงแก้วผุดขึ้นหลายดวง (1) ตัวเบาเป็นหนึ่งเดียวกับมวลอากาศ (1) ทำบุญเหมือนเติมน้ำมันรถ (1) นางธรณีเกิดจากบารมีพระพุทธเจ้า (1) บุญเหมือนไฟฟ้า (1) ประสบการณ์ภายในเป็นสากล (1) ผู้ชนะย่อมก่อเวร ผู้แพ้ย่อมจองเวร (1) พระธาตุแตกตัว (1) พระเผานิ้วเป็นพุทธบูชา (1) พรากลูกสัตว์จากแม่ (1) พี่สอนน้องนั่งสมาธิ (1) มโหสถแย่งชิ้นเนื้อจากเหยี่ยว (1) ศูนย์กลางกายบอกคำตอบ (1) สามีดื่มเหล้าติดพนัน (1) องค์พระนับบุญให้ (1) องค์พระใหญ่เป็นอินฟินิตี้ (1) เจ้านายขึ้นเงินเดือน (1) เพื่อนล้อว่าไม่มีพ่อแม่ (1) เหนือสะดือสองนิ้ว (1) แก่นจันทน์ตอบแทนคมขวานด้วยความหอม (1) ใจดิ่งวูบ (1)
ไฟล์เริ่มที่ครูไม่ใหญ่เกริ่นรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการกับคาถาให้ได้ยิน บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ที่ทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น เป็นกรณีศึกษาที่ถอดชื่อเรื่องได้ว่า โคตรพลอย (ยังไม่ยืนยันกับช่วงเปิดเคส) และมีผลการปฏิบัติธรรมจากอเมริกาของหนูน้อยคนหนึ่ง แล้วชวนทุกคนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
เพลงชวนยิ้มที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม โลกใบนี้ฉันดูสดใส เธอก็ยิ้ม ฉันก็ยิ้ม และแค่เรายิ้ม โลกจะสวยด้วยเธอกับฉัน มองทางไหนก็สดใสไปหมด เป็นเพลงชวนให้ส่งรอยยิ้มให้กันทำให้โลกสดใส ต้นเพลงถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้
ครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนทั่วโลกว่ายิ้มหรือยัง ใครยังไม่ยิ้มถือว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้าสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวแล้วออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จด้วยรอยยิ้มทุกที่ทั้งในบ้านและนอกบ้าน
เพลงภาษาไทยปนอังกฤษ Do You Love Me? บอก เป็นคำถามที่ถามทุกครั้งที่เจอกันเพื่อความชื่นใจ ท่อนร้อง Hello ladies and gentlemen Welcome to Thailand, Come on let's dance with me และ Are you looking for a new love ท้ายเพลงถอดเพี้ยนปนภาษาอื่นจนอ่านไม่ได้
ครูไม่ใหญ่ชวนว่าตามกันว่าจะชวนกันไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ลงมาเกิดสร้างบารมีตั้งแต่เยาว์วัยทุกภพทุกชาติจนกว่าจะหมดกิเลส (ถ้อยคำกลางประโยคถอดเพี้ยน) แล้วบอกว่าวันนี้จะไม่คุยเยอะ ตอบคนที่บ่นว่าบอกบุญอีกแล้วว่าเรามาเกิดก็เพื่อการนี้ บุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จทุกระดับตั้งแต่ปุถุชนจนเป็นพระอริยเจ้า เป็นบ่อเกิดของมนุษย์สมบัติ ทิพยสมบัติ และนิพพานสมบัติ เกิดจากการทำความดีทางกาย วาจา ใจ ทั้งทาน ศีล ภาวนา
บางคนว่านรกสวรรค์เป็นเรื่องไกลตัว ครูไม่ใหญ่ว่าเกี่ยวกับตัวเลย เราหลีกเลี่ยงกฎหมายได้บ้าง แต่กฎแห่งกรรมเป็นกฎสากลที่ทุกคนหลีกไม่ได้ แม้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเมื่อยังเวียนว่ายในภพสามก็ต้องเจอ ทำแล้วใจหมองไปอบาย ใจใสไปสุคติโลกสวรรค์ อย่าเพิ่งสรุปว่าไม่มีเพราะเราไม่เห็น ผู้หมดกิเลสอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปเห็นมาแล้วบอกด้วยมหากรุณา ท่านไม่หวังผลประโยชน์แบบมนุษย์ที่มีกิเลส จึงควรเชื่อในระดับหนึ่งก่อน
ยกคำถามของคนที่ว่ามือเรา ซื้อเหล้ามาเอง ปากเรา กินแล้วก็นอน บาปตรงไหน ครูไม่ใหญ่ตอบว่าคิดที่จะไปดื่มนั่นแหละใจหมองตั้งแต่ตอนนั้น ความหมองเข้าไปในใจแล้วไปปรับกระบวนการของความคิด คำพูด การกระทำ และจะไปฉายให้เห็นเป็นภาพยนตร์ส่วนตัวที่เรียกว่ากรรมนิมิตตอนใกล้ละโลก เห็นอยู่คนเดียว ต่อด้วยบรรทัดถอดเพี้ยนซ้ำ ๆ ราวครึ่งนาที
ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาให้ทำบุญ ถ้านรกสวรรค์ไม่มีจริงก็แล้วกันไป แต่ถ้ามีจริงเรารอดปลอดภัยและมีความสุข ถ้าไม่ทำบุญไว้แล้วมันมีจริงเราพัง จึงควรทำทั้งตัวเองและชวนคนอื่น บุญเป็นบ่อเกิดแห่งสมบัติทั้งสาม มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ และอุปกรณ์สร้างบารมี บุญเก่าจากอดีตมีวันหมดเพราะใช้อยู่ตลอด เหมือนน้ำมันที่เติมในรถ ไม่ใช่เติมทีเดียวใช้ได้ทั้งชาติ ต้องเติมบ่อย ๆ
การชวนคนอื่นทำบุญทำให้ได้บริวารสมบัติ มีญาติสนิทมิตรสหายพวกพ้องที่ดี ทำงานอะไรก็มีคนช่วย และการชวนคนมาสร้างบุญไม่ใช่ง่ายจึงเป็นทางมาแห่งบารมี ต้องมีวิริยบารมีพาตัวเดินไปสู้อุปสรรค เมตตาบารมีปรารถนาดีต่อเพื่อนมนุษย์ และปัญญาบารมีว่าจะพูดอย่างไร จะยิ้มก่อนหรือพูดก่อน เพราะคนที่ยังไม่เข้าใจจะหวงแหนทรัพย์ด้วยความตระหนี่ ความไม่รู้ และความไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์ เชื่อแต่ว่าสองมือหนึ่งสมองเท่านั้นที่ทำให้สำเร็จ ท้ายช่วงถอดเพี้ยนเป็นคำซ้ำ ๆ
เพลงลูกเหนื่อยไหมหนอ ถอดท่อนร้องได้ว่า เหนื่อยไหมหนอ มีพ่อแบบนี้ และเธออยู่ในโลกยังไม่กี่ปี รู้ไหมคนดี ทุกนาทีนั้นสำคัญ ชวนให้ใช้เวลาทุกนาทีสร้างความดีและส่งยิ้มให้กัน บางท่อนถอดเพี้ยน
ครูไม่ใหญ่ถามว่าเหนื่อยไหม ไม่เหนื่อยก็สร้างบารมีกันต่อ แล้วเล่นล้อเพลงว่าเวลาลูกสาววัยรุ่นจะไปอ้อนพ่อก็เกาะแขนแล้วร้องว่าพ่อเหนื่อยไหมหนอ มีลูกอย่างนี้ มีเรื่องชวนตีทุกวี่ทุกวัน ส่วนแม่บ้านร้องให้พ่อบ้านว่ากับข้าวอย่างนี้เหมือนกันทุกวี่ทุกวัน
ครูไม่ใหญ่บอกว่ายังมีเรื่องน่าปลื้มใจของตัวเล็ก ๆ ที่ทุบกระปุกมาช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่ประสบอุทกภัย ตอนนี้กรมอุตุฯ บอกว่าน้ำจะมาอีกแล้ว ของเก่าก็ช่วยกันไปแล้ว แล้วเข้าเพลงตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ ระหว่างนั้นมีบรรทัด jingle ช่วงพักซ้ำราวครึ่งนาที
เพลงตัวเล็ก ๆ อย่างเราก็ช่วยได้ เริ่มจากสิ่งใกล้ตัว สิ่งแวดล้อมที่ดีขอให้เริ่มที่เราด้วยน้ำใจเรา โลกนี้เป็นของเรา ทุกคนดูแลโลกที่รักของเรา เป็นเพลงชวนเด็ก ๆ ช่วยดูแลโลกและช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าวันนี้มีข่าวสั่งจับพระใบ้หวย แล้วเล่นถามกันว่าถ้าบอกตรง ๆ จะโดนจับไหม ชูนิ้วบอกว่าศูนย์กลางกายอยู่ในตัวแบบนี้เกี่ยวไหม แซวว่าเดี๋ยวจะหาว่าครูไม่ใหญ่ใบ้หวยเพราะชอบยกไม้ยกมือ แล้วเล่าว่าเกือบ 30 ปีก่อน พระครูรูปหนึ่ง (ถอดชื่อเพี้ยน อ่านไม่ได้) พาไปที่โรงเจแห่งหนึ่งพบเจ้าสำนัก
ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเป็นเรื่องจริงไม่ใช่ใบ้หวย เจ้าสำนักโรงเจท่านนั้นมือข้างหนึ่งเหลือสองนิ้ว อีกข้างเหลือสามนิ้ว คนยุคนั้นชอบไปขอหวยจากตัวเลขสองกับสาม ความจริงท่านเจริญพุทธานุสติ เอาผ้าชุบน้ำมันพันนิ้วจุดไฟเป็นพุทธบูชาแล้วเดินประทักษิณรอบมหาเจดีย์สวดมนต์จนไหม้ ลูกศิษย์ห้ามไว้ ภายหลังยังจุดที่แขนจนเป็นบ่อ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเป็นเรื่องส่วนตัวของท่าน อย่าไปเลียนแบบ แต่ทำให้ครูไม่ใหญ่มั่นใจว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสมัยเป็นพระโพธิสัตว์ในพุทธกาลของพระสุมังคลพุทธเจ้าทำเช่นนั้นจริง ท่านชอบไปวิเวกนั่งสมาธิที่เกาะกลางทะเล อายุ 80 ยังเดินขึ้นเขาชันได้
ครูไม่ใหญ่ไม่เห็นด้วยที่พระใบ้หวยไม่ว่าบอกใบ้หรือบอกตรง เพราะพระมีหน้าที่ทำพระนิพพานให้แจ้ง แต่ถ้าจะจับต้องจับทั้งคนใบ้ คนซื้อ คนขาย และคนผลิต ทั้งขบวนการ จึงจะยุติธรรม แล้วเล่นคำว่ายุติธรรมคือทำให้เหมือนกันทุกอย่างแล้วเรื่องจึงยุติ จากนั้นลืมว่าคุยถึงไหน ชวนกลับไปเรื่องตัวเล็ก ๆ
อ่านจดหมายเด็กชายอายุ 9 ขวบ (ชื่อถอดได้ว่า กิติพล ตั้งชูรัตน์ ยังไม่ยืนยันการสะกด) เห็นเหตุการณ์น้ำท่วมจากช่อง DMC สงสารคนชราและเด็ก ๆ ที่จมน้ำ จึงบอกพ่อแม่แล้วนำเงินมาช่วย 100 ยูโร มีน้องสาวชื่อมณีอายุสี่ขวบ ครูไม่ใหญ่ชมว่าน่ารักมาก ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักราวหนึ่งนาที
จดหมายเด็กหญิงชื่อเล่นเชียเชีย (ชื่อจริงถอดเพี้ยน) เด็กเก่งและดีตามแบบฉบับซูเปอร์คิดส์ ครูไม่ใหญ่ชมว่าลายมือสวยมาก ภาพวาดของเธอเป็นภาพใส่บาตรพระแสดงว่าจิตใจเป็นกุศล และรูปถ่ายเธอนั่งในท่าของท่านผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน
จดหมายเด็กชายชื่อเล่นนนท์ (ชื่อสกุลถอดเพี้ยน ครูไม่ใหญ่อ่านลังเล) กลางจดหมายมีบรรทัด jingle ช่วงพัก เล่าว่าชวนคนมาร่วมบุญเพิ่มได้อีกสองพันบาท ครูไม่ใหญ่ชมว่าเก่งมาก ชวนคนมาสร้างบุญจะได้บริวารสมบัติ ลายมือสวยเขียนเต็มบรรทัด ภาพวาดถือดอกบัวบูชาพระธรรมกายและกราบพระ จิตเป็นกุศลตลอด แล้วบอกว่าต่อไปจะเข้าสู่ช่วงผลการปฏิบัติธรรมจากอเมริกา ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักซ้ำราวสองนาที
ต้นช่วงได้ยินท่อนหนึ่งว่าเห็นอะไรบางอย่างวางอยู่ที่ร้านอาหารไทย ลูกดีใจที่รู้ว่ามีวัดใกล้บ้าน จึงได้ไปวัดที่ชิคาโกเป็นครั้งแรก (ชื่อวัดถอดได้ว่า เผาหนา ยังไม่ยืนยัน ต้นท่อนถอดเพี้ยนเป็น jingle และยังไม่ชัดว่าเป็นท่อนของเรื่องไหน) แล้วครูไม่ใหญ่ทบทวนผลการปฏิบัติธรรมจากต่างประเทศสัปดาห์นี้ คนแรกหัวเราะแล้วเห็นธรรม คนที่สองมีหนึ่งสมองหนึ่งมือ ฟังธรรมแล้วปลงตกในชีวิตจนเห็นองค์พระ ทศกัณฐ์ยี่สิบมือยังไม่เห็น เธอเป็นยอดนักสู้ ตอนแรกทุกข์จนอยากตาย พอหมอบอกว่าต้องตายก็ทุกข์เพราะอยากไม่ตาย ความอยากเป็นสมุทัยบ่อเกิดแห่งทุกข์ ครูไม่ใหญ่ว่าไม่ต้องทุกข์ใจ ควรปีติภาคภูมิใจ เพราะคนอายุยืนร้อยปีแต่ไม่เคยเห็นองค์พระในตัวคือตายฟรี อายุสั้นหรือยาวไม่สำคัญเท่าเห็นพระภายในแล้วหรือยัง
เพลงคุณเคยตาย เคยตายแต่ลืมไป เคยตายมามากมาย คน คน คนก็ต้องตาย ใคร ใคร ใครก็ต้องตาย กลัวก็ต้องตาย ไม่กลัวก็ต้องตาย อย่าทุกข์ใจ เตรียมตัวตายดีกว่า ทำใจใส ๆ แล้วนึกถึงพระ ให้พระนำทางไปสู่สวรรค์ แล้วจะไม่กลัวตาย เป็นเพลงสอนมรณานุสติ บางท่อนถอดเพี้ยนและมีบรรทัด jingle ช่วงพักแทรก
ครูไม่ใหญ่ย้อนถึงกัลยาณมิตรที่อยู่ลิกเตนสไตน์ (ชื่อถอดเพี้ยน) ที่เล่าผลการปฏิบัติธรรมไว้ว่าเป็นบุคคลน่าชื่นชม ควรเพิ่มปีติภาคภูมิใจที่เกิดมาชาตินี้ได้เห็นพระภายใน คนที่ยังไม่เห็นต่างหาก แม้ได้ทรัพย์สินเงินทอง ลาภ ยศ สรรเสริญ อำนาจวาสนา ก็ยังไม่ชื่อว่าสมหวังในชีวิตโดยแท้ ต่อเมื่อหลับตาแล้วไม่มืด เห็นดวงธรรม เห็นพระภายใน ปีติและความภาคภูมิใจที่แท้จริงจะเกิดขึ้นเอง
เริ่มจดหมายผลการปฏิบัติธรรมของคุณแม่ชาวไทยในอเมริกา ติดจาน DMC เมื่อปี 2547 แล้วชอบฟังตอนหลวงพ่อนำนั่งสมาธิ นั่งวันละหนึ่งชั่วโมงทุกวัน ช่วงแรกฟุ้ง พอปล่อยใจเบา ๆ ภาวนาสัมมาอะระหังไปเรื่อย ๆ ใจรวมแล้วรู้สึกโล่งว่าง ตัวพองเบาเป็นหนึ่งเดียวกับมวลอากาศ ไม่มีตัวตน ตัวขยาย ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าคนอยู่คนละประเทศไม่เคยคุยกันแต่เล่าเหมือนแกะออกจากพิมพ์เดียวกัน แปลว่าประสบการณ์นี้เป็นสากล ทุกชาติทุกภาษาทุกศาสนาทำได้ ไม่ผิดกฎหมาย ไม่ผิดประเพณี ไม่ผิดความเชื่อทางศาสนา ใจหยุดนิ่งแล้วความอุ้ยอ้ายหายไป ตัวเบาจะลอยได้
คุณแม่เล่าว่าพยายามปล่อยใจอยู่ในความว่าง สักครู่ใจดิ่งวูบลงสู่อุโมงค์เหมือนตกเหว ตกใจจนสะดุ้ง ครูไม่ใหญ่ว่าตกใจได้สักครั้งสองครั้ง ปัจจุบันเธอไม่ตกใจแล้ว นั่งทีไรก็สบายมีความสุขทุกรอบ ครูไม่ใหญ่ชวนคิดว่าถ้าทุกคนในบ้านลืมตามาแล้วพูดว่าสบายมีความสุขจังเลย ขยายไปทั้งหมู่บ้าน ตำบล ประเทศ จนทั่วโลก ไม่มีใครร้องทุกข์ ทุกคนมีความสุขภายในก็จะเลิกทะเลาะ เลิกขัดแย้ง ไม่ต้องมีทหาร ตำรวจ อาวุธ มีแต่รอยยิ้มและถ้อยคำดี ๆ ใจมีสุขก็คิดดี พูดดี ทำดี
ครูไม่ใหญ่ว่าบางคนคิดจะเปลี่ยนแปลงโลกด้วยสงคราม แต่ผู้ชนะย่อมก่อเวร ผู้แพ้ย่อมจองเวร ผลัดกันรบกันมาอย่างนี้ แม้ตั้งรางวัลจูงใจผู้สร้างสันติภาพแจกมาร้อยปีทุกปี ก็ยังรบกันทุกวัน แปลว่าวิธีที่ทดลองมาไม่ใช่ วิธีที่ใช่เป็นวิธีง่าย ๆ ที่ไม่มีใครนึกถึง คือหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบายแล้วไปหาความสุขภายใน ไม่เชื่อก็ลองดู
คุณแม่มีลูกสาวสองคน คนโตชื่อเล่นถอดได้ว่า ชอนนี่ เรียนเกรดหก คนเล็กชื่อดีดี เรียนเกรดหนึ่ง ครูไม่ใหญ่เล่นว่าไม่รู้ว่าดีดีแปลว่าอะไร คุณแม่แนะนำชอนนี่นั่งสมาธิครั้งแรกให้หลับตานิ่ง ๆ นึกถึงดวงแก้วใส ๆ ดวงหนึ่งกลางท้อง ครูไม่ใหญ่ชวนคิดว่าถ้าพ่อแม่ทุกบ้านบอกลูกอย่างนี้จะเกิดอะไรขึ้น สักพักชอนนี่เอียงตัวไปมา บอกว่ามีดวงแก้วใสหลายดวงขึ้นมาเรื่อย ๆ It keeps coming up mommy เธอคิดว่าตัวเองเห็นผิดเพราะแม่บอกให้นึกดวงเดียว จึงขยับตัวพยายามกดดวงแก้วลง คุณแม่บอกว่าไม่ต้องกด ให้มองดวงล่างสุดตรงกลางไปเรื่อย ๆ ปล่อยให้ขึ้นมา
คุณแม่ถามโดยไม่ชี้นำว่าเห็นอะไร ชอนนี่บอกว่าเห็นองค์พระสีทองเท่าฝ่ามือ ครูไม่ใหญ่ว่าแปลว่าในตัวทุกคนมีพระอยู่ แต่เราเข้าใจแค่ผิวเผินว่ามีตับไตไส้พุง คุณแม่ยังสงสัยว่าเป็นจินตนาการ จึงให้ชี้ว่าเห็นตรงไหน ชอนนี่ชี้บริเวณท้อง คุณแม่จับนิ้วชี้กับนิ้วกลางของลูกมาทาบเหนือสะดือ ชอนนี่บอกว่าพอดีเป๊ะ คือเหนือสะดือสองนิ้ว ครั้งต่อมาเห็นองค์พระสีทองนั่งสมาธิบนดอกบัวสีใสขอบชมพู หลังนั่งครั้งแรกเข้ามากราบแม่แล้วบอกว่ามามี้จ๋า หนูมีความสุขมาก ๆ หนูรักมามี้ รักหลวงพ่อ และรักวัดพระธรรมกาย ครูไม่ใหญ่ชวนคิดว่าถ้าลูกทุกบ้านพูดอย่างนี้แม่จะชื่นใจแค่ไหน
ก่อนหน้านี้ชอนนี่ซนและดื้อ มีความคิดเป็นของตัวเอง หลังนั่งสมาธินิ่งขึ้น เรียบร้อย อ่อนโยน ว่านอนสอนง่าย เรียนได้เอตลอด ครั้งหนึ่งครูยังอ่านคำถามไม่จบชอนนี่ก็ยกมือตอบถูก บอกว่ารู้คำตอบเพราะศูนย์กลางกายบอก คุณแม่ให้ชอนนี่สอนน้องดีดีนั่งสมาธิ ครูไม่ใหญ่ชวนคิดว่าในบ้านที่มีพี่น้อง แทนที่จะทะเลาะกัน แย่งหนังสือพิมพ์กันจนแม่ปวดหัว กลับมีพี่สอนน้องให้หลับตาเบา ๆ มองไปที่ศูนย์กลางกาย ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
เพลงสอนนั่งสมาธิที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ท่อนภาษาอังกฤษ Just focus on what you see, Keep looking, relax, relax, Let it all be, As your mind wants it to be สลับท่อนภาษาไทยว่า ทำใจใส ๆ หยุดนิ่งกลางกาย สบาย สบาย ไม่มีอะไรใหม่ แม้มีอะไรใหม่ ดูไปเฉย ๆ มีอะไรให้ดูก็ดูไปเรื่อย ๆ ปล่อยให้เป็นไปอย่างที่ใจอยากจะเป็น อย่าติดใจ บางท่อนถอดเพี้ยน
คุณแม่ถามดีดีตอนหลับตาว่าเป็นอย่างไร ดีดีตอบว่ามีดวงแก้วใส ๆ ขึ้นมาช้า ๆ ทีละดวง แล้วมีองค์พระสีทองขึ้นมากลางดวงแก้ว ทั้งแม่และพี่สาวไม่ได้ชี้นำเลย องค์พระสีใสเปลี่ยนเป็นสีทองเริ่มจากพระเกศลงมาจนเต็มองค์ ขยายจากเท่าฝ่ามือเป็นเท่าตัวหนู เท่ารถ เท่าฟ้า ใหญ่กว่าฟ้า จนบอกว่า Infinity แล้วค่ะแม่ คุณแม่แปลกใจที่เด็กห้าขวบใช้คำยาก ดีดีตอบว่าเพราะใหญ่กว่าทุกอย่างในโลก และกว้างเกินกว่าที่หนูจะบอกได้ เวลาไปวัดครูถามว่าใครเห็นองค์พระยกมือ ดีดียกมือทุกครั้งแล้วพูดว่าทำไมต้องถามด้วย เพราะคิดว่าทุกคนน่าจะเห็นเหมือนเธอ และถามแม่ว่าทำไมแม่ไม่เห็นเหมือนหนู
หลังนั่งสมาธิ ดีดีขยันกราบพระ กราบแม่ รักวัด รักบุญ กลัวบาป ไปวัดก็วิ่งช่วยงานวัดทั้งวัน กลับมาบอกว่าวันนี้ได้บุญหมื่นกว่าพอยต์ แม่ถามว่ารู้ได้อย่างไร ดีดีบอกว่าองค์พระนับบุญให้หนู ช่วยงานบ้านได้ 60 พอยต์ ช่วยงานวัดได้ 200 พอยต์ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าคำพูดอย่างนี้ออกมาจากใจที่ไร้เดียงสา แม่ไม่มีโอกาสชี้นำ ดีดีชอบฟังเสียงหลวงพ่อ บอกว่าเหมือนเสียง Heaven เสียงสวรรค์
ตั้งแต่ติด DMC ลูกพบแต่สิ่งดี เดิมคุณแม่หัวร้าย ปากร้าย ตอนนี้สงบใจเย็นลงมาก เรื่องงานเดิมกับเจ้านายเป็นไม้เบื่อไม้เมา ขึ้นเงินเดือนแต่ละทีลำบากแสนเข็ญ ตอนนี้เจ้านายมาดีด้วยแล้วขึ้นเงินเดือนให้หลายเท่า สามีจากที่ไม่เคยเชื่อเรื่องบุญบาปก็เริ่มไปวัด สวดมนต์ ศึกษาธรรมะ ได้บ้านหลังใหม่ ลูกทั้งสองเป็นเด็กดี ครอบครัวมีความสุขจนตั้งตัวไม่ทัน และตั้งใจจะขยายจานธรรม ท้ายช่วงครูไม่ใหญ่บอกชื่อผู้เขียน (ถอดได้ว่า สุนี ยืนวานิช ยังไม่ยืนยันการสะกด) แล้วให้ดูภาพดีดี พี่ชอนนี่ และคุณแม่ ชมว่าเป็นสุดยอดคุณแม่ สุดยอดพี่สาว สุดยอดน้องสาว
สปอตชวนปฏิบัติธรรม ถามว่าคุณรู้ไหม เดี๋ยวนี้ใคร ๆ เขาเข้าถึงพระภายในกันแล้ว แล้วคุณล่ะ
มินิซีรีส์ทศชาติชาดก เรื่องมโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่แปด เหยี่ยวโฉบชิ้นเนื้อของคนขายเนื้อบินผ่านสนามที่มโหสถกุมารกับสหายเล่นอยู่ เด็ก ๆ วิ่งไล่ตะโกนจนสะดุดตอไม้ ตกหลุม ขาถลอก มโหสถห้ามเพื่อนแล้วอาสาวิ่งไล่เองโดยสังเกตเงาเหยี่ยวบนพื้น เหยียบเงาแล้วตบมือร้องเสียงดังจนเหยี่ยวตกใจทิ้งชิ้นเนื้อ มโหสถดูเงาแล้วเอามือรองรับไว้ได้ มหาชนโห่ร้องปรบมือ อำมาตย์ที่เฝ้าดูส่งทูตไปกราบทูลพระเจ้าวิเทหราช แต่อาจารย์เสนกะทูลค้านให้รอดูต่อไปก่อน พระราชาจึงจำยอมรอ
ต่อในตอนที่แปด ต้นฤดูฝน ชายหนุ่มในปาจีนยวมัชฌคามซื้อโคจากตำบลอื่นมาเลี้ยงเตรียมไถนา พาไปกินหญ้าที่ชายทุ่งแล้วเผลอหลับใต้โคนไม้ โจรคนหนึ่งเอาดอกหญ้าแหย่จมูกทดสอบว่าหลับสนิทแล้วจูงโคไป ชายหนุ่มตื่นมาเห็นรอยเท้าคนจูงโคจึงวิ่งตามจนทัน ทวงโคคืน โจรตีหน้าเฉยอ้างว่าเป็นโคของตน ทั้งสองเถียงกันจวนจะลงไม้ลงมือ มหาชนมามุงดู
มโหสถบัณฑิตได้ยินเสียงวิวาทจึงเรียกทั้งสองมาที่ศาลา เห็นหน้าตากิริยาก็รู้ทันทีว่าใครเป็นโจร แต่ต้องการสอบสวนให้ความจริงปรากฏแก่มหาชน เจ้าของโคเล่าว่าซื้อมาแล้วถูกลักขณะหลับ มีเจ้าของเดิมและชาวบ้านเป็นพยานได้ โจรยืนยันว่าเป็นโคของตน มโหสถให้ทั้งสองรับคำว่าจะยอมฟังคำวินิจฉัยตามมติมหาชน แล้วถามว่าให้โคกินและดื่มอะไร โจรตอบว่าให้ดื่มยาคู กินงา แป้ง และขนม เจ้าของโคตอบว่าให้กินหญ้าอย่างเดียว คนจนจะหายาคู งา แป้ง ขนมมาจากไหน ตอนจบค้างไว้ว่ามโหสถจะตัดสินอย่างไร โปรดติดตามตอนต่อไป
บทประจำวันท่องซ้ำหลายรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ต่อด้วยช่วงที่ Whisper ถอดเพี้ยนปนบรรทัด jingle ช่วงพักราวสี่นาที อ่านเนื้อหาไม่ได้
ประกาศอนุโมทนาผู้ร่วมบุญ ได้ยินว่ากองที่สองร้อยสามสิบหก (ชื่อกองบุญและรายชื่อถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้) อวยพรให้รวยทุกวัน เข้าถึงพระธรรมกายทุกคน แล้วขอแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกคน ประโยคแบ่งบุญวนซ้ำหลายรอบคั่นด้วยบรรทัด jingle
เข้ากรณีศึกษา ต้นจดหมายไม่ได้ยินเพราะช่วงก่อนหน้าเป็นประโยคแบ่งบุญวนซ้ำกับบรรทัด jingle ได้ยินตั้งแต่ผู้เขียนเล่าว่าไม่เคยได้สัมผัสความรักจากพ่อแม่เหมือนเด็กทั่วไป ไม่เคยได้รับการกอด การป้อนข้าว หรือแม้แต่การตี ไม่รู้ว่าพ่อแม่หน้าตาอย่างไรเพราะไม่มีแม้แต่รูปถ่าย พ่อทิ้งแม่ไปตอนเธออยู่ในท้องได้ไม่กี่เดือนโดยไม่รู้เหตุผล แม่ให้กำเนิดแล้วพยายามดูแลอย่างดี อย่างน้อยก็ยังอุ่นใจที่มีแม่
เพลงของแม่ปลอบลูกที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ท่อนร้องว่า อย่าร้องไห้เลยลูกเอ๋ย ชีวิตก็เป็นเช่นนี้ บางครั้งฝันดี บางทีฝันร้าย อย่าถามแม่เลยลูกรักว่าพ่อของหนูอยู่ไหน แต่หนูยังมีแม่ดูแลรักไม่ห่างหาย สุขทุกข์แม่ยังอยู่เคียงข้าง เข้ากับเรื่องของเจ้าของเคสที่พ่อทิ้งไป ท้ายเพลงมีบรรทัด jingle ช่วงพัก แล้วครูไม่ใหญ่บอกว่าซึ้ง
ต่อมาแม่ป่วยออด ๆ แอด ๆ ต่อเนื่องแล้วเสียชีวิตตอนเธออายุเพียงสามขวบ พ่อจากเป็น แม่จากตาย นับจากนั้นต้องระหกระเหินไปอยู่กับญาติหลายคน ช่วยทำงานหนักทุกอย่าง ปัดกวาดเช็ดถู ทำกับข้าว ล้างจาน นำข้าวไปโรงสี ทำขนมขาย เลี้ยงหมู หาบน้ำจนตัวเอียงให้คนในบ้านใช้ทุกวัน ครูไม่ใหญ่แซวว่าได้ฝึกงานขนาดนี้ไม่ต้องเสียเงินเรียน แล้วสอนว่าใครยังมีพ่อแม่ให้ดีใจไว้ ทำตัวเป็นเด็กดีกราบเท้าท่านทุกวัน เจ้าของเคสไม่มีเท้าพ่อแม่ให้กราบ เธอคิดได้เพียงว่าเขายอมให้อยู่ด้วยก็ดีถมไปแล้ว
เวลาทุกข์ใจไม่รู้จะปรึกษาใครได้สนิทใจ เก็บกดสะสมความทุกข์ไว้คนเดียวจนกลั้นไม่อยู่เป็นน้ำตา ถามตัวเองเสมอว่าทำไมไม่มีพ่อแม่ พ่อแม่หน้าตาอย่างไร พ่อหนีไปอยู่ที่ไหน ทุกข์เพราะรักและคิดถึงคนที่ไม่มีตัวตนอยู่ตลอด โหยหาที่พึ่งโดยไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ครูไม่ใหญ่ว่าที่พึ่งอยู่ในตัวนั่นแหละ เธอพยายามถามข่าวพ่อจากคนที่รู้จักทุกครั้งที่มีโอกาส จนวันหนึ่งรู้ว่าจะไม่มีวันได้เห็นหน้าพ่อเพราะพ่อตายไปแล้ว ตั้งแต่เล็กเพื่อนที่โรงเรียนชอบล้อว่าเป็นเด็กไม่มีพ่อไม่มีแม่ ครูไม่ใหญ่ว่าไม่ต้องโกรธหรือมีปมด้อย เพราะถ้าไม่มีพ่อแม่ก็เกิดไม่ได้ ช่วงนั้นเธอได้แต่ส่งความรักคิดถึงท่านแล้วลำพึงออกมาช้า ๆ
เพลงรำลึกพระคุณพ่อแม่ที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า จะเอาโลกมาทำปากกา เอาฟ้ามาแทนกระดาษ เอาน้ำหมดมหาสมุทรแทนหมึก เขียนความรักก็ไม่พอ และท่อน ใครหนอรักเรา ใครหนอเอาใจปลอบเราเรื่อยมา บางท่อนถอดเพี้ยน
วันหนึ่งเจ้าของเคสไปพบหมอดู ครูไม่ใหญ่ให้สังเกตว่าคำตอบแบบนี้ไม่ใช่ หมอดูแนะนำให้ทำสังฆทานที่มีต้นโพ ทำเสร็จจุดธูปอธิษฐานที่ต้นโพ นึกถึงพ่อแม่ ขอให้ใบโพหล่นมาแล้วเอามือรองรับสองใบไม่ให้ตกพื้น ใบหนึ่งเขียนชื่อพ่อ อีกใบเขียนชื่อแม่ ทับจนแห้งแล้วเลี่ยมห้อยคอ พ่อแม่จะตามมาคุ้มครอง เธอทำตามทุกอย่าง จนเหมือนความรักความคิดถึงพ่อแม่มีชีวิตขึ้นมาจริง คือมีต้นโพเล็ก ๆ สองต้นงอกขึ้นอย่างประหลาดตรงรอยแตกของปูนบนดาดฟ้าบ้าน คนงานแซะทิ้งหลายครั้งก็งอกใหม่จนยอมแพ้มาบอก เธอจึงนำมาปลูกใส่กระถางบูชานึกถึงพ่อแม่จนทุกวันนี้
นอกจากอาภัพพ่อแม่ ยังอาภัพเรื่องชีวิตคู่ สามีคนแรกอยู่ด้วยกันไม่นานก็เปลี่ยนไป ดื่มเหล้า ติดพนันผลาญเงินทองจนไม่เหลือ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าหวยก็เป็นการพนันอย่างหนึ่ง ควรเลิกผลิตไปเลย มีคนผลิต คนขาย คนซื้อ จึงมีคนไปขอหวยจากพระ พระไม่ให้ก็โดนว่า จะจับแต่พระอย่างเดียวไม่ควร ต้องจับทั้งขบวนการ แล้วเล่าต่อว่าทะเลาะกันรุนแรงบ่อย จนเธอตัดสินใจไม่ทนแล้วหนีออกมา ทิ้งลูก ๆ ไว้กับเขา
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า กี่ผิดที่เธอทำ คำตอบคือการอภัย จะหนักจะเบาก็ยกให้เรื่อยมา แต่เธอไม่เคยละอาย ไม่หยุดทำตัวร้าย ๆ จนถึงวันที่ตัดสินใจไม่ทน เพราะคนใจร้ายยิ่งทนยิ่งได้ใจ เข้ากับเรื่องเจ้าของเคสที่หนีจากสามี ท้ายเพลงครูไม่ใหญ่แซวว่าความรักรุนแรงขนาดขี่รถถังไล่ยิง
หนีออกมาเริ่มชีวิตคู่ใหม่ สามีคนที่สองก็ติดพนันอีกจึงต้องแยกทางทั้งที่มีลูกด้วยกันหนึ่งคน ครั้งที่สามได้พ่อม่ายลูกติดคือสามีคนปัจจุบันซึ่งเป็นคนดี ครูไม่ใหญ่ว่าเธอตามหาคู่ในอุดมคติจนสมหวังเจอคู่บุญคู่บารมี แต่ปัญหาใหม่คือลูกติดของสามีไม่ชอบเธอ ดื้อ ไม่เชื่อฟัง ขัดแย้งทุกเรื่องเพราะกลัวมาแย่งความรักของพ่อ เธอไม่เคยทำร้ายเขาเพราะเชื่อว่าความดีต้องชนะสักวัน เมื่อเวลาผ่านไปความดีที่ทำอย่างบริสุทธิ์ใจบวกกับเขาโตขึ้น ประตูใจค่อย ๆ แง้ม ปัจจุบันเข้ากันได้ดีมาก
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า เอาดวงใจของเรา ใส่ดวงใจของเขา เขาจะรู้ว่าเราคิดกับเขาอย่างไร อย่าคิดเอาเองเรื่อยไป เปิดประตูหัวใจให้ความจริงมันแง้มออกมา เปิดใจให้กว้างจะได้เป็นสุข ใจมีแต่ทุกข์เป็นเพราะใจแคบ ลดตัวลงมาจับเข่าคุยกัน รักกันก็บอกกันตรง ๆ เข้ากับเรื่องลูกติดของสามีที่ใจค่อย ๆ แง้ม ท้ายเพลงถอดเพี้ยนปนภาษาอื่น
ครูไม่ใหญ่ว่าเรื่องร้ายนั้นเป็นอดีตไปแล้ว แล้วเล่าต่อว่าเจ้าของเคสขาดทุนในธุรกิจถึงหนึ่งร้อยล้านบาท ถามผู้ชมว่ามีเงินให้ขาดทุนได้ร้อยล้านนี่รวยหรือจน แต่เธอได้เงินจากการขายที่ดินและค่าเวนคืนที่ดินจากรัฐบาลมาช่วยพยุงสถานการณ์ไว้ เป็นอย่างนี้หลายครั้ง ขาดทุนทีละร้อยล้าน จนแล้วรวย รวยแล้วจน จนเธอสงสัยว่าทำไมได้เงินจากที่ดินมาช่วยทุกครั้ง ครูไม่ใหญ่แซวว่าต้องเป็นราชินีที่ดินแน่
เจ้าของเคสอยู่ในวงการค้าพลอย มีเรื่องพลอยสีน้ำเงินอมม่วงขนาดใหญ่ (ขนาดและน้ำหนักถอดเพี้ยน ได้ยินคำว่าห้าพันกะรัตเท่ากับหนึ่งกิโล ยังไม่ยืนยัน) มีคนมาเสนอขาย อ้างว่ามีชีปะขาวมาเข้าฝันให้ไปขุด แล้วให้ขายเอาเงินไปสร้างศาลาวัด ครูไม่ใหญ่แซวว่าคนขายของพวกนี้ต้องมีเรื่องมหัศจรรย์ ต้องอ้างชีปะขาวตาปะขาว เธอไม่รับซื้อเพราะราคาที่เสนอถูกเหลือเกิน ซื้อไว้ก็ไม่ยุติธรรม จะซื้อราคาแพงก็ยังไม่พร้อม ครูไม่ใหญ่ชมว่าหัวใจแบบนี้สมควรรวย ความยุติธรรมคือต่างคนต่างได้ เธอพูดว่าถ้าพลอยนี้เป็นสมบัติของเธอจริงก็ขอให้ได้ครอบครองอย่างสบายใจ ไม่นานสามีก็ไปได้พลอยก้อนหนึ่งมาในราคาถูก ต่อด้วยช่วงที่ถอดเพี้ยนเป็นเสียงซ้ำกับบรรทัด jingle ราวสองนาที
เธอนึกอยากได้ข้าวพันธุ์ดีมาเป็นตัวแทนพระแม่โพสพ แล้วมีข้าวเปลือกงอกในกระถางไม้เก่าบนดาดฟ้าโดยไม่มีใครปลูก ออกรวงสวยจึงเก็บมาบูชาจนทุกวันนี้ ครูไม่ใหญ่ว่าต้องบูชาสิ่งที่ควรบูชาคือพระรัตนตรัย เรื่องที่สอง ก่อนรู้จักวัดพระธรรมกายเคยได้ยินว่าใครมีรูปหลวงปู่วัดปากน้ำไว้บูชาจะทำให้ร่ำรวยขึ้น อยากได้แต่ไม่รู้จะหาที่ไหน อยู่ดี ๆ คนงานถือรูปหลวงปู่มาให้บอกว่าปลิวมาอยู่หน้าประตูบ้าน จึงใส่กรอบบูชา ครูไม่ใหญ่ว่าอันนี้ถูกต้อง บูชาบุคคลที่ควรบูชาเป็นมงคล เรื่องที่สาม เดิมมีพระธาตุสามองค์แล้วเสด็จมาเพิ่มเป็นเก้าองค์ เมื่อลอยน้ำแต่ละองค์ดึงดูดเข้าหากันหมุนเวียนเป็นวงกลม ท้ายช่วงเริ่มพูดถึงคุณยายที่เลี้ยงดูเธอมากกว่าญาติคนอื่น แล้วถอดเพี้ยนเป็นคำซ้ำ
หลังช่วงถอดเพี้ยน ได้ยินบทอวยพรสั้น ๆ ซ้ำสามรอบ (ถอดเพี้ยน) แล้วครูไม่ใหญ่เล่าบุญที่เจ้าของเคสทำไว้ คือร่วมสร้างสุขาหรือห้องน้ำที่มหารัตนวิหารคดให้ผู้มีบุญได้ใช้ปลดทุกข์ มีบันไดขาขึ้น และโคมไฟให้แสงสว่าง ได้ดวงตาดวงปัญญา
ชุดคำถามของเจ้าของเคส บุพกรรมใดทำให้กำพร้าและลำบากในวัยต้นถึงวัยกลางคน การอธิษฐานเก็บใบโพมาห้อยคอทำให้พ่อแม่ตามคุ้มครองจริงไหม ต้นโพบนดาดฟ้าสองต้นเกี่ยวกับพ่อแม่หรือไม่ พ่อแม่ตายแล้วไปอยู่ที่ไหน บุพกรรมใดทำให้ขาดทุนร้อยล้านแต่รอดด้วยเงินจากที่ดินทุกครั้ง พลอยสีน้ำเงินอมม่วงที่มีคนเสนอขายเป็นของชีปะขาวจริงไหม บุญใดทำให้ได้ครอบครองพลอยอย่างสบายใจ เป็นชิ้นเดียวกันหรือไม่ มีกายสิทธิ์ไหม ครูไม่ใหญ่แซวว่าคำถามนี้ต้องมีคนแนะให้ถาม กายสิทธิ์ของพลอยคืออะไร และพระแม่ธรณี พระแม่คงคา พระแม่โพสพมีจริงไหม ทำหน้าที่อะไร สวดบูชาทุกวันท่านรับรู้ไหม ทำไมมีต้นข้าวงอกให้เก็บ
คำถามต่อ ทำไมคิดอะไรมักได้อย่างที่คิด เช่นพลอย ข้าวเปลือก รูปหลวงปู่ พระธาตุ ทำไมแค่อยากได้รูปหลวงปู่ก็มีรูปปลิวมาที่บ้าน เคยมีสายบุญกับท่านอย่างไร ทำไมพระธาตุแสดงปาฏิหาริย์เสด็จเพิ่ม มาอย่างไร มีกายสิทธิ์หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ดูแลไหม อะไรเป็นเหตุให้พระธาตุเสด็จไปอยู่กับใคร ครูไม่ใหญ่ว่าน่าจะเป็นคำถามของคนอื่น คุณยายตายแล้วไปไหน ได้รับบุญไหม อยากให้ทำบุญอะไรเพิ่ม ทำไมรักการทำบุญแต่ไม่ยึดติดครูบาอาจารย์ ชอบแสวงบุญไปเรื่อย ๆ มีข้อดีข้อเสียอย่างไร เคยผูกเวรกับลูกติดสามีไหม ทำไมเขาเกลียดแล้วดีกันภายหลัง เคยมีบุพกรรมกับสามีปัจจุบันอย่างไรจึงต่างมีลูกติดมาเจอกัน สามีเคยสร้างบารมีมาอย่างไร มีหน้าที่อะไรในกองทัพธรรม มีบุญบวชตลอดชีวิตไหม ผังบวชหนาแน่นแค่ไหน ครูไม่ใหญ่แซวว่าสงสัยเจ้าของคำถามเพิ่มเอง
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า เขาสร้างความหวังให้แล้วก็ทิ้งไป จากฉันไปมีครอบครัวก็เป็นเรื่องส่วนตัว แม้ฉันจะสูญเสียสิ่งที่รักไป แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่ได้สูญเสีย ไม่มีใครเอาลมหายใจและศูนย์กลางกายไปได้ ฉันใช้แต่สิ่งนี้สร้างความสุขที่แท้จริง เพียงแค่หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย ๆ ดวงตะวันก็สว่างอย่างง่าย ๆ ที่ศูนย์กลางกายของฉันเอง ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักราวหนึ่งนาทีครึ่ง
ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง ขอให้รวย แล้วเฉลย เจ้าของเคสกำพร้าและลำบากในวัยต้นเพราะกรรมกาเมเจ้าชู้ในอดีตสมัยเป็นผู้ชาย ทำผู้หญิงท้องมีลูกแล้วไม่รับผิดชอบ รวมกับกรรมสมัยอยู่ในสังคมเกษตรกรรมเลี้ยงสัตว์ขาย แยกขายลูกสัตว์บ้าง ขายแม่สัตว์บ้าง ทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้น ส่วนที่ลำบากช่วงต้นและกลางของชีวิตมาจากกรรมตระหนี่แทนผู้อื่น คือมักพูดกับคนที่กำลังจะทำบุญว่าไม่ต้องทำบุญมากหรอก แค่นี้ก็พอแล้ว ต่อมาได้เจอหมู่คณะ ฟังธรรมจนเข้าใจเรื่องบุญแล้วเปลี่ยนนิสัยมาทำบุญเต็มที่ บุญนี้ส่งผลตอนท้ายให้มีเงินเป็นร้อยล้าน ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าไม่ธรรมดา
เฉลยว่าการอธิษฐานเก็บใบโพมาห้อยคอไม่เกี่ยวกับการที่พ่อแม่จะตามมาคุ้มครอง เป็นเพียงความเชื่อเก่า ๆ ที่เชื่อต่อกันมา ครูไม่ใหญ่แซวว่าแปลกที่บอกว่าในตัวมีพระกลับไม่ค่อยเชื่อ ต้นโพบนดาดฟ้าเกิดจากนกที่ไปกินเมล็ดโพแล้วบินมาเกาะบนดาดฟ้าแล้วถ่ายมูลที่มีเมล็ดโพออกมา ได้ดิน น้ำ อากาศพอเหมาะจึงงอก ไม่เกี่ยวกับพ่อแม่ แม่ตายแล้ววนเวียนเป็นภุมมเทวาอยู่ช่วงหนึ่งแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์แล้ว รับบุญไม่ได้ ส่วนพ่อไปเกิดในยมโลกมหานรกขุมห้าด้วยกรรมดื่มสุรา ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเงินเรา มือเรา แก้วเรา ปากเรา ไม่ผิดกฎหมาย แต่ผิดกฎแห่งกรรมซึ่งเป็นกฎสากลที่ทุกคนต้องเจอ
เฉลยว่าที่ขาดทุนในธุรกิจเป็นวิบากจากการเคยห้ามคนทำบุญ เช่นพูดว่าวัดพระธรรมกายรวยแล้วอย่าไปทำเลย ทำมากแล้ว ทำแค่ร้อยก็พอ ต่อมาได้เจอหมู่คณะ เข้าใจเรื่องบุญและความเป็นจริงของชีวิต จึงได้ถวายที่ดินให้หมู่คณะสร้างอารามที่เป็นศูนย์สาขาด้วยความปีติยินดี บุญนี้ส่งผลให้ฟื้นตัวได้จากที่ดินทุกครั้ง ทำอย่างไรได้อย่างนั้น
เฉลยว่าพลอยสีน้ำเงินอมม่วงที่มีคนนำมาเสนอขายไม่ใช่ของชีปะขาว เป็นของที่ขุดได้จากธรรมชาติเหมือนพลอยทั่วไป แต่ผูกนิยายปรัมปราให้น่าเชื่อจะได้ขายได้ ที่เจ้าของเคสได้ครอบครองพลอยอย่างสบายใจเพราะบุญเก่าที่ทำทานมาหลายอย่างบวกกับคำอธิษฐานในปัจจุบัน ครูไม่ใหญ่เปรียบบุญเหมือนไฟฟ้า เสียบตู้เย็นก็เย็น เสียบพัดลมก็หมุน เสียบเตารีดก็ร้อน เสียบหลอดไฟก็สว่าง บุญเป็นอเนกประสงค์ มาบวกกับคำอธิษฐานที่เซ็ตโปรแกรมไว้ถึงเวลาก็สมหวัง พลอยที่ได้มาเป็นคนละชิ้นกับที่มีคนเสนอขาย และไม่มีกายสิทธิ์ เป็นพลอยก้อนดิบธรรมดา แต่กายสิทธิ์มีอยู่ในพลอยบางก้อน เหมือนเป็นกายหยาบของเขา บารมีแก่อ่อนขึ้นกับบุญของเจ้าของ กายสิทธิ์เป็นส่วนเสริม บุญของเจ้าของเป็นหลัก
เฉลยว่าพระแม่ธรณี พระแม่คงคา และพระแม่โพสพเป็นความเชื่อของผู้นับถือเทวนิยม สมมุติขึ้นเพื่อเป็นที่พึ่งทางใจ เป็นคนละเรื่องกับนางธรณีในวันตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเกิดจากบารมีของพระองค์เฉพาะกิจ พอเสร็จกิจปราบมารก็หายไป ครูไม่ใหญ่แซวว่าถ้าไหว้แม่ธรณีแล้วจะเหยียบดินได้อย่างไร ไหว้แม่คงคาก็ลงน้ำไม่ได้ ไหว้แม่โพสพแล้วจะกินข้าวลงคอหรือ การกราบบูชาสิ่งที่ไม่มีตัวตนจึงไม่มีผล ที่บังเอิญอธิษฐานแล้วสมปรารถนาก็เข้าใจว่าสิ่งสมมุตินั้นบันดาล ความจริงความสำเร็จขึ้นกับบุญที่เคยทำมา เท่ากับยกความดีของตัวเองไปให้สิ่งสมมุติ ส่วนต้นข้าวที่งอกให้เก็บบูชาก็เป็นเหตุบังเอิญ นกกินข้าวเปลือกแล้วมาถ่ายมูลไว้เหมือนกรณีต้นโพ
เฉลยว่าที่มักได้สิ่งที่คาดคิด เช่นพลอย ข้าวเปลือก รูปหลวงปู่ พระธาตุ เพราะบุญที่ทำกับหมู่คณะในอดีต และเมื่อได้มาเจอหมู่คณะจนเข้าใจความจริงของชีวิตก็ทุ่มเททำบุญเต็มที่ทันทีไม่ลังเล บุญจึงบันดาลตามความปรารถนา ที่แค่อยากได้รูปหลวงปู่แล้วมีรูปลอยมาติดที่บ้าน เพราะมีสายบุญกับพระเดชพระคุณหลวงปู่และหมู่คณะมาในอดีต พระธาตุที่เพิ่มขึ้นมีทั้งเสด็จมาเองและแตกตัวออกเองด้วยพุทธานุภาพ ครูไม่ใหญ่เทียบกับเหล็กที่แตกตัวได้ด้วยวิชาของวิทยาธรซึ่งมีผู้เคยเห็น และความตั้งใจที่ใสในพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็บันดาลให้เกิดขึ้น พระธาตุนี้มีเทวดาสัมมาทิฏฐิคอยรักษาแต่ไม่มีกายสิทธิ์
เฉลยว่าคุณยายตายแบบหลับแล้วตื่นขึ้นกลางวิมานทองชั้นดาวดึงส์ เป็นเทพธิดาสุดสวยด้วยบุญที่ทำทานรักษาศีลเป็นประจำ รับบุญที่อุทิศไปแล้วทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ตอนนี้อยากได้บุญเยอะ ๆ เพราะเห็นผลแห่งบุญ ควรอุทิศไปให้บ่อย ๆ ที่เจ้าของเคสรักการสร้างบุญเพราะอัธยาศัยรักการสร้างบารมีที่ติดมากับหมู่คณะในอดีต และเห็นทุกข์ภัยของชีวิตในปัจจุบัน แต่ที่ไม่ยึดติดครูบาอาจารย์เพราะยังไม่สนใจศึกษาธรรมะและฟังธรรมอย่างจริงจัง คิดแต่จะทำทานไปเรื่อย ๆ ได้แต่ทานบารมีเป็นส่วนใหญ่ (ช่วงหนึ่งถอดเพี้ยน) ข้อเสียคือรวยจริงแต่อาจไปคนละเส้นทาง กลับสู่วงจรเดิมที่ทำให้ลำบาก รวยแต่ใช้ทรัพย์ไม่เป็นเพราะไม่มีดวงปัญญากำกับ เพราะไม่ได้ศึกษาจากท่านผู้รู้
เฉลยว่าเจ้าของเคสกับลูกติดสามีไม่ได้ผูกเวรกันมา เป็นเหตุปัจจุบันที่เด็กเกรงจะมาแย่งความรักของพ่อ แต่เจ้าของเคสอดทน ให้อภัย ทำแต่ความดีตอบ จึงชนะใจในที่สุด ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นวิธีที่ถูกต้อง เหมือนแก่นจันทน์ตอบแทนคมขวานด้วยความหอม เป็นการชนะอย่างถาวร เมื่อชนะใจแล้วก็ได้ความรักตอบมา ส่วนสามีปัจจุบันในอดีตเคยเป็นสามีภรรยากัน ทะเลาะกันทีก็เลิกกันที ต่างไปหาคู่ในอุดมคติใหม่แต่ไม่สำเร็จจึงกลับมาคืนดี ชาตินี้จึงมาเจอกันในสภาพที่ต่างมีลูกติด สามีเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะเป็นกองเสบียง ส่วนการบวชตลอดชีวิตต้องใช้กำลังใจสูง (ช่วงท้ายถอดเพี้ยนบางส่วน) แล้วให้สร้างบารมีเต็มที่และอธิษฐานจิต
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า ความรักอาจไม่ได้เป็นดั่งที่เราใฝ่ฝันเสมอ หากไม่สมหวังหรือพลัดพรากจากกัน ชีวิตก็เศร้าหมองและทุกข์ท้อ และท่อนสร้างโลกงดงามด้วยความดี ปิดท้ายกรณีศึกษาเรื่องชีวิตคู่ บางช่วงถอดเป็นเสียงลาลาซ้ำ ๆ
ท่องคำขวัญท้ายรายการซ้ำหลายรอบ พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่คุณสามารถเข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง
ครูไม่ใหญ่ว่าต้องตอกย้ำซ้ำเดิมให้คล่องปาก ขึ้นใจ เข้าใจ แล้วรีบทำให้ได้ จากนั้นชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกร่วมใจสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย โดยหันลำโพงไปทางภาคใต้ของประเทศไทย สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้
ช่วงสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยท้ายรายการ Whisper ถอดเพี้ยนเกือบทั้งหมด ปนบรรทัด jingle ช่วงพักหลายรอบ อ่านบทสวดไม่ได้
นำนั่งสมาธิ หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายร่างกายตั้งแต่ศีรษะจนปลายเท้า ปล่อยวางเรื่องคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ และปัญหาทั้งหลาย พิจารณาว่าทุกอย่างเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไปเป็นธรรมดา แม้ฝนตก เศรษฐกิจตกต่ำ บ้านเมืองวุ่นวาย ภัยธรรมชาติ ก็เป็นไปตามบุญบาปของมนุษย์ ไม่มีอะไรใหม่ในโลก เราเวียนว่ายผ่านเรื่องเหล่านี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก กิเลสคือโลภ โกรธ หลง มีอวิชชาเป็นรากเหง้า เมื่อเห็นชัดแล้วใจจึงเบาสบาย น้อมเข้าสู่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดซึ่งเป็นทางไปสู่พระนิพพาน กำหนดบริกรรมนิมิตเป็นดวงแก้วกลมใสเหมือนเพชรที่เจียระไนแล้ว ภาวนาสัมมาอะระหัง เห็นชัดบ้างไม่ชัดบ้างก็ไม่เป็นไร ประคองใจให้หยุดนิ่งต่อเนื่อง
ให้ประมวลบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา และบารมีสามสิบทัศที่เคยทำมาทุกภพชาติซ้อนเป็นจุดเดียวที่ศูนย์กลางกายจนเป็นดวงบุญใสสว่าง หมั่นตรึกระลึกถึงบุญบ่อย ๆ ดวงบุญจะโตใหญ่ หล่อเลี้ยงกายใจ ชีวิตจะสำเร็จสมปรารถนา แล้วอุทิศบุญแก่บุพการี มารดาบิดาทั้งที่ยังมีชีวิตและละโลกไปแล้ว ครอบครัววงศ์ตระกูล อธิษฐานให้ครอบครัวเป็นครอบครัวแก้ว ครอบครัวธรรมกาย ครอบครัวเศรษฐี มหาเศรษฐีผู้มีบุญ ผู้ค้ำจุนพระพุทธศาสนา จากนั้นแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ที่เป็นเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตาย ขยายดวงบุญให้สว่างกว้างขวางไปทุกทิศจนเต็มโลกเต็มจักรวาล ปรารถนาให้สรรพสัตว์พ้นทุกข์ มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงพระธรรมกายภายใน
ปิดรายการด้วยบทสัพพพุทธานุภาเวนะ ตั้งใจบูชาพระรัตนตรัย สวดอรหังสัมมาสัมพุทโธภควา พุทธัง ธัมมัง สังฆัง นมามิ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์เป็นที่พึ่งของเรา แล้วเชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยากราบพระอาจารย์และคณะสงฆ์ อวยพรให้มีความสุข มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงธรรมกายภายในโดยเร็วพลัน จบด้วยสาธุ บรรทัดสุดท้ายของไฟล์ถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่