ขบวนการยุติธรรม

ครูไม่ใหญ่ว่าถ้ามีคนดีเยอะในประเทศ ไม่ต้องมีตำรวจ โรงพัก อัยการ ศาล เพราะคนมีหิริโอตตัปปะบังคับตัวเอง กฎหมายเกิดจากคนทำชั่วไม่กี่คน ทำให้คนชั่วเป็นคนดีจึงประหยัดสุดประโยชน์สูง พระไม่ได้ใช้งบรัฐบาลเลย ฉันไม่เกินเที่ยง ต่างจากโยมที่กินทั้งวัน สังคมเจียดเศษอาหารเลี้ยงพุทธบุตร แต่พุทธบุตรต้องทำงานใหญ่ ให้สิ่งที่ใครให้ไม่ได้ สร้างเจดีย์ก็ไม่ผิด วัดและศาสนาอื่นทั่วโลกก็สร้าง เงินไม่ใช้ทางบุญก็ใช้ทางบาป แล้วกลับมาที่จดหมาย หลังรู้ความจริงผู้เขียนหันมาเสนอข่าวด้านดีของพระพุทธศาสนา ติดจานดาวธรรม ชีวิตเปลี่ยนไปในทางดี มีความสุขและใจเย็นขึ้น ครูไม่ใหญ่ว่าฟังแล้วหายเหนื่อย

ครูไม่ใหญ่ไม่เห็นด้วยที่พระใบ้หวยไม่ว่าบอกใบ้หรือบอกตรง เพราะพระมีหน้าที่ทำพระนิพพานให้แจ้ง แต่ถ้าจะจับต้องจับทั้งคนใบ้ คนซื้อ คนขาย และคนผลิต ทั้งขบวนการ จึงจะยุติธรรม แล้วเล่นคำว่ายุติธรรมคือทำให้เหมือนกันทุกอย่างแล้วเรื่องจึงยุติ จากนั้นลืมว่าคุยถึงไหน ชวนกลับไปเรื่องตัวเล็ก ๆ