ep134 ผังเวลา 74 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) อุทิศบุญ (142) กองเสบียง (87) ภุมเทวา (85) ดุสิตบุรี (80) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (80) นำนั่งสมาธิ (78) ยุวกัลยาณมิตร (76) มโหสถบัณฑิต (73) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) อนุโมทนาบุญ (57) อุทกภัยภาคเหนือ 2549 (55) ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ (54) พระเจ้าวิเทหราช (44) อาจารย์เสนกะ (30) ชีวิตโลเล (28) เทวนิยม (23) สร้างพระธรรมกายประจำตัว (21) ประพฤติพรหมจรรย์ (19) ประเทศกรีซ (17) สวดสรรเสริญพระรัตนตรัย (13) อโหสิกรรม (13) อธิษฐานขอเกิดเป็นผู้ชาย (11) บุพเพสันนิวาส (9) ความตายไม่มีนิมิตหมาย (8) นรกสวรรค์มีจริง (8) บ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จ (5) มานะทิฐิ (5) สามีเจ้าชู้ (5) JuBu (4) กรรมฆ่าวัวควาย (4) ขนตาชนกัน (4) บัณฑิตแก้ว (4) พระผู้เป็นเจ้าอยู่ภายในตัว (4) ลุงถอยรถชนยาย (4) สมบัติทั้งสาม (4) กฎแห่งกรรมเป็นกฎสากล (3) นิพพิทา (3) พ่อเป็นกัลยาณมิตร (3) มโหสถตัดสินคดีโค (3) ใบแจ้งเกิดสองใบ (3) ลูกหรือลาก (2) ว่าอย่างไรก็ว่าตามกัน (2) ศาสนายิว (2) สมาธิไม่ขัดกับความเชื่อ (2) อนันตริยกรรม (2) เบื่อหน่ายการครองเรือน (2) เป็นลมบ่อย (2) โสเครตีส (2) ไม่มีเจตนาฆ่า (2) กตัญญูดูแลพ่อแม่ (1) ขาดทุนชีวิต (1) ความดีคืออะไร (1) ความรักกับความกตัญญู (1) ความสุขตลอดเส้นทางปฏิบัติ (1) ควายเรียกชื่อ (1) คำตอบที่ได้ตอนฟุ้งซ่าน (1) คุณตาเลี้ยงดู (1) คุณตาเสียชีวิต (1) ชาวพุทธในอเมริกา (1) ชีวิตคู่ต้องคิดให้ดี (1) ดับไฟในใจ (1) ถือไว้ก็หนัก วางลงก็เบา (1) นั่งไปพร้อมกับพระในตัว (1) บุญที่อุทิศได้รับไม่เท่ากัน (1) ปรัชญากรีก (1) ปัญญาชนชาวยิว (1) ผูกพันกับคุณตา (1) ผู้ใหญ่ไม่เห็นชอบ (1) พ่อแก้ว (1) พ่อแอบมาดูลูก (1) มรดกจากคุณตา (1) มหาปุริสลักษณะ (1) มโนปณิธานครูไม่ใหญ่ (1) ยายซ่อนเงินไว้จัดงานศพ (1) รักตัวเอง (1) วิหารพาร์เธนอน (1) สภากาแฟ (1) หนีไปอยู่บ้านญาติ (1) อย่ากลัวการเป็นอุบาสิกา (1) อุบาสิกาเป็นเพศภาวะอันสูง (1) เกิดบนเรือบรรทุกสินค้า (1) เครื่องกรองใจ (1) เทพเจ้ากรีก (1) เพื่อนสนิทเคยเป็นกัลยาณมิตร (1) แก้ปัญหาที่ภายใน (1) แม่แต่งงานใหม่ (1) แรบไบนั่งสมาธิ (1) ได้รับบุญที่อุทิศ (1) ไถ่ชีวิตควาย (1) ไม่ได้กราบลาคุณตา (1)
ไฟล์เริ่มกลางประโยค ไม่มีช่วงเปิดรายการกับคาถาให้ได้ยิน ครูไม่ใหญ่พูดว่ากฎแห่งกรรมเป็นกฎสากลที่ไม่ว่าใครอยู่ที่ไหนก็หนีไม่พ้น ใจหมองไปอบาย ใจใสไปสวรรค์ นรกสวรรค์มีจริงพิสูจน์ได้ในตัวเรา จะพิสูจน์ตอนเป็นหรือรอเห็นตอนตาย แล้วเกริ่นว่าเคสวันนี้เป็นชีวิตที่ยาวหน่อย เหมือนเรือที่ออกนอกเส้นทาง มีเรื่องธรรมะกับพระเจ้าในชุมชนชาวยิวในสหรัฐอเมริกา และถ้ามีเวลาจะเล่าเรื่องประเทศกรีซ (สะกด G R E E C E) แล้วชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จก่อน
เพลงชวนยิ้มให้กัน ถอดท่อนร้องได้ว่า ยิ้มที่ส่งไปนั้น มิตรภาพฉันส่งไปให้เธอ เราส่งรอยยิ้มไปให้แก่กัน โลกจะสวย ยิ้มเป็นสิ่งที่มีความหมายที่ดีต่อกัน ยิ้มสิ อย่ามีกังวล ส่งยิ้มของตนไปให้แก่กัน เป็นเพลงว่ารอยยิ้มสร้างมิตรภาพและสัมพันธ์ไมตรี ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
ครูไม่ใหญ่พูดต่อว่าคนที่ไม่ยิ้มเหมือนเขียนคิ้วข้างเดียวแล้วออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยทุกที่ทั้งในบ้านและนอกบ้าน ด้วยการนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า
เพลงภาษาไทยปนอังกฤษ Do You Love Me? บอก ถอดได้แค่ท่อน Do you love me บ่ I love you หลายเด้อ เป็นคำถามทักทายเพื่อความชื่นใจ ต่อด้วยบรรทัด jingle ซ้ำ และท่อนร้องอีกท่อนว่า ฉันจะพาเธอไปกับความสุข เธอจะไปกับฉันหรือว่าเธอจะไปกับเขา ซึ่งไม่ได้ประกาศว่าเป็นเพลงเดียวกันหรือไม่
ครูไม่ใหญ่ชวนสร้างบุญไปจนตลอดชีวิตเพื่อเป็นผู้มีบุญมาก เพราะบุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จในชีวิตทุกระดับ ตั้งแต่ปุถุชนจนเป็นพระอริยเจ้า เป็นทางมาแห่งสมบัติทั้งสาม คือมนุษย์สมบัติ สวรรค์สมบัติ และนิพพานสมบัติ จึงชวนทำบุญทุกวัน ว่าอย่างไรก็ว่าตามกัน
ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวมาเป็นกระตั๊ก ตอนนี้เข็มยาวยังไม่ถึงเลขสิบสอง ตัวเล็ก ๆ จึงยังไม่ได้เข้านอน พูดถึงเวลาที่คุณยายว่าเข็มสั้นอยู่ที่เลข 8 เข็มยาวอยู่ที่เลข 12 แล้วเกริ่นเข้าเรื่องตัวเล็ก ๆ ท้ายช่วงถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้
เพลงรณรงค์ให้ทุกคนแม้ตัวเล็ก ๆ ช่วยดูแลโลก ท่อนร้อง สิ่งแวดล้อมที่ดีขอให้เริ่มที่เรา น้ำใจเราเพื่อสิ่งแวดล้อม ตัวเล็ก ๆ อย่างเราก็ช่วยได้ เริ่มจากสิ่งใกล้ตัว โลกนี้เป็นของเรา ทุกคนดูแลโลก ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักยาวหลายนาทีที่ไม่มีเนื้อหาให้คัด
ครูไม่ใหญ่อ่านจดหมายยุวกัลยาณมิตร น้องหนุ่มเขียนมาขอบวชเป็นเณรและเป็นพระติดตาม แล้วอีกฉบับเป็นเด็กชายที่ชื่อจริงอ่านยาก มีตัว ทธ สองตัว ญ สองตัว และการันต์สองตัว ครูไม่ใหญ่ชวนกันอ่านเล่น ๆ ว่าเป็นภาษาอะไร เหมือนภาษาที่เคยไปฟังร่างทรงพูด ที่คนหนึ่งทำเป็นพระอานนท์อีกคนทำเป็นพระพุทธเจ้า แล้วเดาคำแปลขำ ๆ ช่วงนี้ถอดเพี้ยนมาก ชื่อเด็กยังไม่ยืนยันการสะกด
จดหมายของเด็กชายอายุ 6 ปี ชื่อเล่น นาย ครูไม่ใหญ่แซวว่าชื่อนี้เป็นใหญ่เป็นโตตลอดชาติ เพื่อนเรียกนาย ลูกน้องเรียกเจ้านาย อายุ 80 ก็ยังเป็นนาย เรียนโรงเรียนสาธิตแห่งหนึ่งชั้น ป.1 น้องนายกับน้องบัวแคะกระปุกได้สองร้อยบาท รวมกับคุณย่า คุณพ่อ คุณแม่ คุณอา เป็นสองพันสี่ร้อยสามสิบเจ็ดบาท ช่วยผู้ประสบอุทกภัยภาคเหนือ อวยพรให้หลวงพ่อสุขภาพแข็งแรง ครูไม่ใหญ่ชมลายมือที่เขียนสูงว่าอนาคตจะรุ่งเรือง ถ้าไปต่างประเทศจะเป็นนักเรียนนอก แล้วดูรูปถ่ายว่าคนไหนนายคนไหนบัว (ชื่อโรงเรียนกับตัวเลขถอดเพี้ยนบางส่วน)
ครูไม่ใหญ่เล่าข่าวสีขาวที่สอดคล้องกับที่เคยสอนว่าความเชื่อเอาไว้บนหิ้ง ความจริงต้องมาพิสูจน์ หลายเดือนที่ผ่านมาในสหรัฐอเมริกามีรายงานว่าชาวยิวนับแสนคน ซึ่งยังนับถือศาสนายิวเหมือนเดิม ยังมีแรบไบ (อาจารย์ผู้สอนศาสนา) ยังมีพิธีกรรมในสุเหร่าหรือโบสถ์ของตน และยังมีพระเจ้าสูงสุดในใจ หันมาศึกษาธรรมะในพระพุทธศาสนาและฝึกสมาธิอย่างจริงจัง โดยไม่ขัดแย้งกับความเชื่อดั้งเดิมที่สืบต่อมาหลายพันปี เพราะใครจะนับถืออะไรก็ทำสมาธิได้ แค่หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย ทำใจนิ่ง ๆ เรียกกระแสนี้ว่า JuBu
เพลงสอนวิธีนั่งสมาธิ ท่อนร้อง หลับตาเบา ๆ สิ เอาขนตาชนกัน สิ่งที่ใฝ่ฝันจะเป็นจริง ไม่เคยสุขอย่างนี้ ได้พบวิธีที่ง่ายจริง ๆ ได้พบสิ่งที่แท้จริงคือองค์พระภายใน
ครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่าแค่หลับตาเบา ๆ เอาขนตาชนกันผิดไหม ผิดกฎหมายไหม ผิดวัฒนธรรมประเพณีที่ดีงามไหม ขัดแย้งความเชื่อดั้งเดิมไหม ทุกข้อคือไม่ เพราะปกติคนก็ต้องหลับตานอนอยู่แล้ว ไม่มีใครนอนลืมตา สมาธิจึงไม่ขัดแย้งกับความเชื่อใดเลย
ครูไม่ใหญ่อ่านข้อมูลว่าสหรัฐอเมริกามีประชากร 300 ล้านคน นับถือศาสนายิวราว 6 ล้านคน สำนักข่าว ABC รายงานผลสำรวจล่าสุดว่ามีชาวพุทธในอเมริกา 3 ล้านคน มีคนต่างศาสนาหันมานับถือพุทธเพิ่มขึ้น และหนึ่งในสามเป็นชาวยิว คือราวหนึ่งล้านคน แม้การสำรวจเรื่องความเชื่อทำได้ยาก แต่กระแส JuBu ขยายไปอย่างรวดเร็ว บุคคลสำคัญที่เป็นสัญลักษณ์ของกระแสนี้ เช่น ออร์แลนโด บลูม นักแสดงจากลอร์ดออฟเดอะริงส์ (ครูไม่ใหญ่แซวคนที่รู้จักว่าแอบไปดูหนัง) แดเนียล โกลแมน เจ้าของทฤษฎี EQ แจ็ค คอร์นฟิลด์ นักเขียนแนวจิตวิญญาณ สตีเวน ซีกัล นักแสดงฮอลลีวูด และ CEO ของ California Fitness Center ช่วงกลางมีเสียงภาษาอังกฤษถอดเพี้ยน
หนังสือพิมพ์ LA Times ในลอสแองเจลิสเขียนว่าการนับถือควบสองศาสนาเป็นแนวโน้มข้ามไขว้ระหว่างสองศาสนาที่กำลังเฟื่องฟูในสังคมอเมริกัน โดยกลุ่มปัญญาชนชาวยิวเป็นผู้บุกเบิก ครูไม่ใหญ่ขยายว่าชาวยิวทุกคนต้องเรียนให้เก่งที่สุด เมื่อปัญญาชนชาวยิวบุกเบิกทางนี้ สังคมอเมริกันจะหันมาศึกษาคำสอนที่มีเหตุผลของพระพุทธศาสนามากขึ้น ถ้าปัญญาชนชาวยิวจาม สังคมอเมริกันเป็นหวัด ถ้าอเมริกันจาม ชาวโลกก็ติดหวัด
สำนักข่าว UPI สัมภาษณ์แรบไบที่โบสถ์แห่งหนึ่งในซานฟรานซิสโกซึ่งจัดโปรแกรมสมาธิในพื้นที่ติดกับโบสถ์ ท่านบอกว่า Meditation เป็นกิจกรรมยอดนิยมในชุมชนชาวยิว ครูไม่ใหญ่สรุปว่าเดี๋ยวนี้ใคร ๆ ก็นั่งสมาธิกันแล้ว แล้วเปิดภาพคนดังระดับโลกที่หันมาสนใจสมาธิเป็นหลักฐาน ทั้งนักแสดงลอร์ดออฟเดอะริงส์ แดเนียล โกลแมน แจ็ค คอร์นฟิลด์ สตีเวน ซีกัล และ CEO ฟิตเนส แซวว่าตัวเองไม่ใช่ฟิตเปรี๊ยะ แต่นั่งสมาธิแล้วกล้ามเนื้อคลายเหมือนกัน แล้วบอกว่าตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจตามบทเพลงที่ครูไม่ใหญ่เปิดบ่อย ๆ ว่าอาณาจักรพระเจ้าอยู่ในตัวคุณ
เพลงที่ครูไม่ใหญ่บอกว่าเปิดบ่อย ๆ (ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ใช้ท่อนที่ได้ยิน) ท่อนร้องว่า อาณาจักรแห่งองค์พระเจ้านั้นไม่ได้ซ่อนอยู่ในขอบฟ้า อยู่ภายในตัวคุณ หากมีเวลาสักนิดนิ่งสักหน่อยทำสมาธิจะรู้ความจริง มองภายนอกต้องวิ่งวนหลงทางเหมือนหลายคน แค่หลับตานิ่งลงมองภายในจะเห็นความจริงที่อยู่กลางกายของฉันและของคุณ ก่อนเพลงเป็นบรรทัด jingle ช่วงพักยาว
ครูไม่ใหญ่เล่าที่มาของเพลงว่าบาทหลวงท่านหนึ่งเผยแผ่คำสอนไปเรื่อย ๆ แล้วสังเกตว่าบางประโยคคุ้น ๆ เหมือนเคยอ่านในพระพุทธศาสนา จึงไปศึกษาเพิ่มเติม แล้วสรุปออกมาเป็นบทเพลงนี้ที่แต่งได้ไพเราะ ท่านสนใจการปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิ ซึ่งเดี๋ยวนี้ใคร ๆ ก็ตื่นตัวทำสมาธิกันแล้ว (ชื่อบาทหลวงถอดไม่ได้)
ครูไม่ใหญ่บอกว่าต่อไปทั่วโลกจะต้องหันกลับมามองภายใน ซึ่งเป็นจุดแก้ปัญหาตั้งแต่ชีวิตส่วนตัว ครอบครัว เพื่อนบ้าน หมู่บ้าน จังหวัด ประเทศ จนถึงปัญหานานาชาติ การมองออกไปแก้ข้างนอกยากไม่มีวันสิ้นสุดเพราะไม่ได้แก้ที่ตัวปัญหา ตัวปัญหาอยู่ภายใน เมื่อไฟลุกในใจต้องดับก่อนจะระเบิดออกมาทางปาก ปากกา หรือปากกระบอกปืน ปัญหาจะยุติได้เมื่อทุกคนเข้าถึงธรรมซึ่งอยู่ภายในตัว ความเย็นภายในจะขยายออกมาเป็นความสุขภายนอก
ครูไม่ใหญ่บอกว่าที่จริงวันนี้จะนำผลการปฏิบัติธรรมจากกรีซมาเล่า แต่คงไม่ทันแล้ว จึงจะศึกษาเรื่องราวของประเทศกรีซกันก่อน แล้วจะเปิดด้วยเพลง ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักราวสองนาที
ครูไม่ใหญ่อ่านข้อมูลประเทศกรีซ อยู่ตะวันออกเฉียงใต้ของยุโรป เหนือติดบัลแกเรีย มาซิโดเนีย แอลเบเนีย ตะวันออกติดตุรกีและทะเลอีเจียน ตะวันตกติดทะเลไอโอเนียน ใต้ติดเมดิเตอร์เรเนียน (แซวว่าพูดให้ติดหูเท่านั้นเพราะไม่เคยไป) พื้นที่ 80 เปอร์เซ็นต์เป็นภูเขาและเนินเขา อากาศสบาย เมืองหลวงคือกรุงเอเธนส์ ประชากรราวสิบล้านคน 98 เปอร์เซ็นต์นับถือคริสต์นิกายกรีกออร์โธดอกซ์ ชาวกรีกโบราณนับถือธรรมชาติว่ามีพลังลึกลับ และนับถือเทพเจ้าแบบเทวนิยม เทพเจ้ามีรูปร่างและความรู้สึกเหมือนมนุษย์แต่มีอำนาจ มีซุสเป็นเทพเจ้าสูงสุด ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าศาสนาเทวนิยมจะมีเทพเจ้าสูงสุดเหมือนกันแต่คนละชื่อ
ข้อมูลกรีซต่อ ป้อมปราการบนเนินเขาอายุกว่าสามพันปี (ถอดเพี้ยน น่าจะเป็นอะโครโพลิส) วิหารพาร์เธนอนมีชื่อเสียงด้านความงามและสัดส่วนที่สมบูรณ์ ได้ชื่อว่าเป็นสถาปัตยกรรมที่เยี่ยมยอดที่สุด ครูไม่ใหญ่แซวว่าเยี่ยมจนแผ่นดินริษยาไหวสั่น ปัจจุบันจึงเหลือแต่โครงเสาหินกับหน้าบันให้ชม วิหารนี้เคยเป็นทั้งโบสถ์ออร์โธดอกซ์ โบสถ์คาทอลิก และมัสยิด แล้วแต่ว่าใครเข้าไปยึดศาสนสถาน และสนามกีฬาโอลิมปิกแห่งแรกของโลกอยู่ที่เมืองโอลิมเปีย
ชาวกรีกเป็นผู้กำเนิดวิชาปรัชญาแก่โลกตะวันตก แสวงหาความจริงในสาขาต่าง ๆ เช่น จักรวาลวิทยา ญาณวิทยา ตรรกวิทยา และจริยศาสตร์ โสเครตีสเป็นนักคิดที่ตั้งคำถามด้านศีลธรรมว่าความดีคืออะไรแล้วให้ศิษย์ตอบอย่างมีเหตุผลทีละขั้น ครูไม่ใหญ่ว่าคำถามนี้ไม่ง่าย ถ้าตอบได้จริงเป็นพระอรหันต์ไปแล้ว เพราะพระพุทธเจ้ากับพระอรหันต์เท่านั้นที่รู้ว่าความดีคืออะไรจนหลุดพ้นจากวัฏฏะ เพลโตตั้งวิทยาลัยสอนวิทยาศาสตร์และปรัชญาแห่งแรกในเอเธนส์ อริสโตเติลเป็นคนแรกที่วางตรรกวิทยา เช่น ความดีทุกอย่างควรส่งเสริม ความกรุณาเป็นความดี จึงควรส่งเสริมความกรุณา ครูไม่ใหญ่ว่าถูกระดับหนึ่งแต่ไม่สมบูรณ์ ช่วงกลางมีเสียงภาษาอังกฤษถอดเพี้ยน
ชาวกรีกไม่หรูหรา ชื่นชมผู้ทำประโยชน์ส่วนรวมเช่นสร้างสาธารณสมบัติ ครูไม่ใหญ่เปรียบว่าถ้าเราสร้างสุขา บันไดขาขึ้น โคมไฟ เสาแก้ว หรือมหารัตนวิหารคด ชาวกรีกจะชื่นชมมาก เป็นคนกล้าหาญแต่ยามสงบรักสันติเหมือนคนไทย ผู้ชายเลิกงานแล้วมานั่งอภิปรายกันในร้านกาแฟ ความเห็นไม่ตรงกันก็ไม่ทะเลาะ ถือว่าการวิวาทเป็นเรื่องโง่เขลา อาชญากรรมน้อย อาหารอุดมสมบูรณ์ อากาศดี จึงอายุยืน มีวัฒนธรรมความกตัญญูดูแลพ่อแม่ที่แก่เฒ่า อยู่เป็นครอบครัวใหญ่อบอุ่น ต่างจากชาวยุโรปทั่วไป แล้วชวนนักเรียนพูดคำทักทายภาษากรีกที่แปลว่าสวัสดีชาวกรีกทุกคน (ถอดเสียงได้ว่า กาลีสเปรา อลาเด ยังไม่ยืนยันการสะกด)
ครูไม่ใหญ่เปิดภาพประกอบ เทพเจ้ากรีกขี่มังกรขี่นก ไม่สวมเสื้อแสดงว่าอากาศสบาย ภาพโสเครตีสนั่งสอนศิษย์ชูนิ้วเดียว ครูไม่ใหญ่ตีความขำ ๆ ว่าสอนให้ใจสู้เรื่องเดียว อีกมือปัดเรื่องบ้านเรือนเรื่องส่วนตัวเป็นเรื่องหยาบไม่เกิดประโยชน์ ภาพอริสโตเติลนักปราชญ์ชื่อดัง ครูไม่ใหญ่ลองหามหาปุริสลักษณะ 32 ประการเช่นอุณาโลมแล้วไม่มี และภาพวิหารพาร์เธนอนที่แผ่นดินไหวจนหลังคาร่วง นักท่องเที่ยวไปดูเศษอิฐเศษปูน เทียบกับนั่งหลับตาดูภายในว่าอย่างไหนเกิดประโยชน์กว่า นั่งหลับตาไม่เหนื่อยและมีความสุข แล้วเข้าเพลง
มินิซีรีส์ทศชาติชาดก เรื่องมโหสถบัณฑิตผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่เก้า เล่าคดีโคต่อจากตอนที่แล้ว ชายหนุ่มในปาจีนยวมัชฌคามซื้อโคมาเตรียมไถนา พาไปกินหญ้าแล้วเผลอหลับ ตื่นมาโคหายเห็นรอยเท้าคนจูงโคจึงวิ่งตามทัน โจรอ้างว่าเป็นโคของตน มโหสถให้ทั้งสองมาที่ศาลาแล้วถามว่าให้โคกินอะไร โจรตอบยาคู งา แป้ง และขนม เจ้าของโคตอบว่าให้กินหญ้าอย่างเดียวเพราะเป็นคนจน มโหสถให้ตำใบประยงค์ขยำน้ำกรอกปากโค โคสำรอกออกมาเป็นหญ้าล้วน โจรจำต้องรับสารภาพ มหาชนรุมทุบตีจนบอบช้ำ มโหสถห้ามไว้แล้วสอนด้วยเมตตาว่าโทษชาตินี้ยังน้อยกว่าทุกข์ในนรก ให้ละกรรมนั้นและรักษาศีล โจรรับคำและกลับตัวทำมาหากินสุจริต
มโหสถบัณฑิตต่อ พระเจ้าวิเทหราชทรงสดับรายงานคดีโคด้วยความปราโมทย์ แต่ยังไม่ตรัสชมมาก ทรงถามอาจารย์เสนกะว่าควรรับมโหสถเข้าวังได้หรือยัง เสนกะเห็นพระราชาชื่นชมมโหสถมากก็ขุ่นเคืองและกลัวว่าตนกับสหายจะหมดความสำคัญ จึงทูลว่าคดีตู่ความเป็นเจ้าของทรัพย์เป็นคดีธรรมดา บัณฑิตที่มีปัญญาเพียงเล็กน้อยก็วินิจฉัยได้ มโหสถอาจฉลาดกว่าเด็กทั่วไปแต่ยังไม่ใช่ยอดบัณฑิต ขอให้รอพิจารณาปรีชาญาณต่อไปก่อน พระราชาคล้อยตามและสั่งให้อำมาตย์เฝ้าสังเกตต่อ ผู้บรรยายว่าเสนกะคงไม่ยอมให้มโหสถเข้าวังง่าย ๆ เพราะจะทำให้รัศมีของตนอ่อนลง โปรดติดตามตอนต่อไป
ท่องบทประจำวันซ้ำหลายรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ต้นช่วงถอดเพี้ยน หลังจากนั้นเป็นท่อนเพลงที่ถอดไม่ได้และบรรทัด jingle ช่วงพักยาว
เพลงยิ้มแล้วรวย ถอดได้แต่คำว่ายิ้มซ้ำ ๆ กับท่อนยิ้มแล้วรวย เป็นเพลงชวนให้ยิ้มเพราะรอยยิ้มนำความสุขและความเจริญมาให้
เปิดกรณีศึกษาของวันนี้ ท่อนเกริ่นว่า ชีวิตโลเลก็เหมือนเรือ ซึ่งช่วงเฉลยยืนยันว่า ถ้าชีวิตโลเลก็เหมือนเรือที่เหออกนอกเส้นทาง เจ้าของเคสเขียนว่าเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาพันธุ์แท้ ครูไม่ใหญ่แซวว่าพันธุ์แท้ พันธุ์ทาง หรือพันธุ์เทียม มาวัดสร้างบารมีเจ็ดปีแล้วแต่มีเรื่องค้างคาใจ ครูไม่ใหญ่ดูรูปหน้าแล้วว่าตามตำรากำลังฟุ้งซ่านแรงเหมือนแป้งในกระด้งถูกลมพัด เจ้าของเคสบอกว่าแม้ตลอดชีวิตก็ไม่มีใครให้คำตอบได้ ครูไม่ใหญ่รับว่าจะหาคำตอบให้ แต่ให้เอาคำตอบเดิมออกไปก่อน เพราะคำตอบที่ได้ตอนฟุ้งซ่านมักไม่ถูกต้อง เจ้าของเคสยืนยันว่าต้องการคำตอบจากครูไม่ใหญ่ทาง DMC ช่องนี้ช่องเดียวเท่านั้น
สปอตประชาสัมพันธ์ช่อง DMC ท่อนร้อง DMC ช่องนี้ช่องเดียว ให้คุณมากกว่าที่คุณเห็น บอกจริงทุกอย่างที่คุณเป็น คั่นด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
อ่านจดหมายต่อ เจ้าของเคสขอความเมตตาครูไม่ใหญ่ให้คำตอบ ครูไม่ใหญ่แซวว่าคนที่ตัดสินใจแล้วนี่แหละมั่นใจยาก แล้วเริ่มเรื่อง คุณพ่อเป็นหนุ่มนครสวรรค์รูปหล่อ คุณแม่เป็นสาวสวยยโสธร มาพบรักกันที่กรุงเทพ ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นต้นกล้าอ่อน ๆ ของความรัก ด้วยบุพเพสันนิวาสซึ่งต้องอยู่ร่วมกันตลอดชาติ ต่างจากรักชั่วคราว ความรักที่ไม่มีอะไรมาขวางกั้นทำให้ทั้งสองตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกันทันที ทั้งที่ผู้ใหญ่ฝ่ายคุณแม่ยังไม่เห็นชอบ ครูไม่ใหญ่เตือนนักเรียนว่าอย่าตัดสินใจแบบนั้นถ้าผู้ใหญ่ยังไม่เห็นชอบ
พ่อแม่ของเจ้าของเคสใช้ชีวิตร่วมกันบนเรือบรรทุกสินค้าที่ล่องไปในแม่น้ำเจ้าพระยา ครูไม่ใหญ่บรรยายว่าบรรยากาศโรแมนติกมาก เห็นผักตบชวาลอยมาก็หัวเราะ เวลามีความรักเห็นอะไรก็รื่นเริง แม้มีอุปสรรคทั้งสองก็ไม่หวั่นไหว ครองรักกันอย่างมีความสุขจนลูกถือกำเนิด เกิดมาในเรือแห่งความรัก
เพลงรักที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า เรือลอยล่องไปในสายชล พร้อมฝ่าไปด้วยกัน แม้ลมคลื่นแรงจะแพ้แรงใจ หากสองเราร่วมกัน เพียงสองแรงสองใจ มุ่งไปจุดหมายเดียวกัน เป็นเพลงคู่รักที่ร่วมฝ่าอุปสรรคไปด้วยกัน เปิดประกอบเรื่องพ่อแม่ที่ใช้ชีวิตบนเรือ กลางเพลงถอดซ้ำท่อนเดียวหลายบรรทัด
ครูไม่ใหญ่บรรยายว่าเรือรักล่องไปใกล้ดวงจันทร์เหมือนฮันนีมูน แต่แล้วเรื่องความรักกับความกตัญญูก็เกิดขึ้น ข้างหนึ่งคือความรัก อีกข้างคือความกตัญญู คุณยายของเจ้าของเคสป่วยกะทันหันจากการผ่าตัดและไม่มีใครดูแล คุณแม่ห่วงอนาคตของลูกด้วย จึงตัดใจทิ้งคุณพ่อทั้งที่ยังรักกันมาก เพราะถือความกตัญญูเป็นที่ตั้ง อุ้มลูกวัยสี่เดือนหนีกลับมาอยู่จังหวัดยโสธรเพื่อดูแลคุณยาย เหตุการณ์นี้ทำให้เจ้าของเคสมีใบแจ้งเกิดสองใบ ใบแรกคุณพ่อแจ้งที่กรุงเทพ อีกใบคุณตาแจ้งที่ยโสธร
คุณพ่อยังรักคุณแม่จึงมาตามแม่และลูกกลับไปอยู่ด้วยหลายครั้ง แต่คุณแม่ใจแข็งไม่ยอมกลับ ในที่สุดคุณพ่อเข้าใจว่าแม่ต้องดูแลคุณยายซึ่งเป็นคุณธรรมที่สูงส่ง จึงบอกว่าไม่กลับก็ไม่เป็นไรแต่ขอลูกสาวไปด้วย ครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่าแม่จะยอมไหม ความเป็นแม่ย่อมไม่ยอมทิ้งลูกเด็ดขาด คุณตาถึงกับขู่ว่าถ้ามาเอาลูกไปจะเอาปืนยิง คุณพ่อจึงต้องยอมกลับไป แต่ยังแอบมาดูหลายครั้งด้วยความคิดถึงและห่วงใย
เพลงรักที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า วันนั้นวันที่สับสน เราสู้เราทนอยู่ข้างเคียงกัน วันนี้ไม่รู้เธอเป็นอย่างไร อยู่ตรงนั้นเธอลำบากไหม ใจฉันยังเป็นของเธอ คืนที่เธอหนาว วันที่เธอเหงา จะมีไหมใครที่เฝ้าคอยดูแลเธอ เป็นเพลงของคนที่ต้องจากคนรักแต่ยังห่วงใย เปิดประกอบเรื่องคุณพ่อที่ยังแอบมาดูแม่และลูก
คุณพ่อแอบมาดูแลด้วยความรักและห่วงใยอยู่หกปี จนคุณตาให้คุณแม่แต่งงานใหม่ ครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนชายว่าพ่อจะรู้สึกอย่างไร พ่อเสียใจมากเพราะยังผูกพันและไม่ได้ไปมีใคร พอแม่มีลูกกับสามีใหม่อีกคนยิ่งเสียใจหนัก นึกถึงบรรยากาศในเรือรัก ทำใจอยู่อีกสองปี ห่วงว่าพ่อใหม่จะดูแลลูกสาวดีเหมือนตนไหม จะเอาลูกมาอยู่ด้วยเขาก็ไม่ให้ ทั้งเหงาและสิ้นหวังจึงแต่งงานใหม่ ครูไม่ใหญ่เตือนนักเรียนว่าชีวิตคู่เป็นอย่างนี้ ต้องคิดให้ดี
เมื่อพ่อแม่ต่างมีครอบครัวใหม่ เจ้าของเคสจึงเติบโตมาด้วยความรักและการเลี้ยงดูของคุณตาคุณยายเป็นหลัก คุณตารักมาก ไปไหนก็พาไปด้วย ให้ขี่คอ หาสิ่งที่ดีที่สุดมาให้ และคอยปกป้อง ทำผิดขนาดไหนถ้าวิ่งไปหาคุณตาก็ไม่มีใครตีได้ เวลาถูกเพื่อนผู้ชายแกล้งที่โรงเรียนจนร้องไห้ คุณแม่จะพาไปชี้ตัวแล้วให้ตบไปเลย ครูไม่ใหญ่อ่านแซวว่าให้ตบอีกทีแม่ยังไม่เห็น ทำให้เจ้าของเคสห้าว ไม่กลัวใคร มีทิฐิมานะติดตัวมาตั้งแต่เด็กจนปัจจุบัน
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า มันก็ถึงเวลาที่ต้องประกาศอิสรภาพ ถึงเวลาที่ฉันต้องเป็นตัวเองสักที ฉันไม่ชอบที่เธอมากวนอารมณ์ เป็นเพลงของคนที่อึดอัดแล้วขอเป็นตัวของตัวเอง เปิดประกอบนิสัยห้าวไม่กลัวใครของเจ้าของเคส ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
ครูไม่ใหญ่แซวสั้น ๆ ว่าจริงหรือเปล่าลูก กลัวจะหลอกกันเล่น แล้วเข้าเพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า หลอกกันเล่นหรือเปล่า หรือว่าคิดเพียงประชดใคร กลับมาซึ้งทำไมทั้งที่หัวใจเธอไม่ซึ้งจริง แม้ว่าครั้งหนึ่งจะเคยรักเธอ เป็นเพลงของคนที่ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายจริงใจ
อ่านจดหมายต่อ เจ้าของเคสบอกว่าตอนนี้ทิฐิมานะลดลงแล้ว และรู้เป้าหมายชีวิต ครูไม่ใหญ่ให้นักเรียนตอบพร้อมกันว่าเป้าหมายชีวิตคือทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญสร้างบารมี เจ้าของเคสรู้สึกว่าชีวิตมีคุณค่าและมีความหมายเมื่อมาเจอครูไม่ใหญ่ ครูไม่ใหญ่แซวอีกว่าหลอกกันเล่นหรือเปล่า แล้วเปิดท่อนเพลงหลอกกันเล่นหรือเปล่าซ้ำอีกครั้ง คั่นด้วยบรรทัด jingle
มีคุณตาคุณยายอยู่ใกล้ ๆ เจ้าของเคสไม่กลัวอะไรเลย ท่านเป็นเหมือนพ่อแม่ วันแรกที่รู้จักความเสียใจ ทรมานใจ และสูญเสีย คือตอนอายุแปดขวบ วันหนึ่งคุณตาอยากกินทุเรียนและได้กินสมอยาก หลังจากนั้นไม่นานก็เสียชีวิต (คุณตามีโรคความดันอยู่แล้ว ตัวเลขอายุคุณตาถอดได้ไม่ตรงกันระหว่าง 62 กับ 80 ปี) วันนั้นกลับจากโรงเรียนเห็นญาติเต็มบ้านล้อมเตียงคุณตา คุณแม่เรียกให้ไปกราบเท้าคุณตา แต่ด้วยความเป็นเด็กรับไม่ได้จึงไม่ยอมเข้าไปกราบ ซึ่งเสียใจมาจนทุกวันนี้ ได้แต่ไปร้องไห้ริมหน้าต่างคนเดียว วันเผาคุณตารับไม่ได้จนจะวิ่งเข้าไปในเมรุ
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า ชีวิตเปลี่ยนไปตามห้วงเวลา บางวันรื่นรมย์ บางวันใบหน้าเปียกด้วยน้ำตา ยามรุ่งเรืองมีคนเอาใจ เมื่อตกต่ำก็จากไป บางคนว่าเส้นชะตาลิขิต บางคนว่าใจทำให้เราเป็นใคร แล้วเหตุไฉนจึงไม่เป็นดังใจ ชีวิตยังเวียนวนในโลกเก่าอยู่ร่ำไป เป็นเพลงตั้งคำถามว่าใครลิขิตชีวิตและการเวียนว่ายตายเกิด ตามด้วยบรรทัด jingle
ช่วงนี้ถอดเพี้ยนมากปนภาษาอื่น จับความได้ว่าเจ้าของเคสเรียนจบระดับหนึ่ง (ถอดได้ว่า ปวช. ยังไม่ยืนยัน) แล้วได้อยู่ด้วยกันกับคุณพ่อ ซึ่งขณะนั้นคุณพ่อเข้าวัดพระธรรมกายแล้ว ครูไม่ใหญ่ถามแทนลูกว่าพ่อเบื่อหนูบ้างหรือเปล่า แล้วเข้าเพลง
เพลงของลูกถึงพ่อที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า ไม่พูดแต่ไม่ได้แปลว่าไม่รักไม่ห่วงใย ทำตามใจตัวเองจนทำให้ร้อนใจแต่ทำไมอภัยให้ทุกที วันนี้ขอถามเรื่องที่ค้างในใจ อยากถามพ่อเหนื่อยบ้างไหม เบื่อหนูบ้างหรือเปล่า ที่เคยทำไม่ถูกใจ ต่อไปจะไม่ทำให้เสียใจและจะทำให้พ่อภูมิใจ ลูกคนนี้ขอสัญญา
เจ้าของเคสมาเข้าโครงการบัณฑิตแก้ว (ถอดได้ว่า บรรดิศแก้ว) เพราะมีกัลยาณมิตรคนหนึ่งมาชวน อีกทั้งประทับใจพระอาจารย์ แต่ที่สำคัญยิ่งกว่าคือได้รู้ถึงมโนปณิธานของครูไม่ใหญ่ และรู้สึกว่าตัวเองมาช้ากว่าคนอื่น กลัวว่าบุญจะตามคนอื่นไม่ทัน ครูไม่ใหญ่ให้เปิดเพลงหลอกกันเล่นหรือเปล่าอีกรอบแล้วแซวถึงเนื้อเพลง
สองปีผ่านไป เจ้าของเคสต้องเลือกเส้นทางชีวิตอีกครั้ง เพราะเป็นบัณฑิตแก้วได้เพียงสองปี รักในเส้นทางสร้างบารมีมากแต่กลัวการเป็นอุบาสิกา ครูไม่ใหญ่บอกว่าอย่ากลัวเลย การเป็นอุบาสิกาเป็นภาวะอันสูง ดูอย่างคุณยายอาจารย์ฯ เป็นทางเฉพาะผู้มีบุญ สร้างบารมีได้สะดวก ง่ายได้เยอะ เพราะไม่มีพันธนาการของชีวิต ถ้าดำเนินชีวิตด้วยวิญญาณของอุบาสิกาจะมีความสุขทุกคืนวัน ใจที่ฟุ้งซ่านจะอ่อนแอสู้สิ่งร้าวใจไม่ได้ ซึ่งมาในรูปที่ดูหรูหรางดงาม อุบาสิกาแปลว่าผู้อยู่ใกล้พระรัตนตรัย สิ่งที่ควรกลัวคือการทำบาปและผลของบาปที่พาไปอบาย ไม่ใช่การเป็นอุบาสิกาซึ่งเป็นทางมาแห่งบุญทุกอนุวินาที แม้เทวดาก็ประคองอัญชลีบูชา ให้เดินเข้ามาอย่างองอาจ
เพลงให้กำลังใจที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า เธอตัดสินใจถูกแล้ว แสวงหาดวงแก้วภายใน โปรดอย่าได้ท้อใจ แม้ชีวิตใหม่จะยากลำเข็ญ จงก้าวเดินต่อไปเพื่อให้ถึงเส้นชัย เป้าหมายปณิธานอุดมการณ์ต้องมั่นคง ไปให้สุดทางสายกลาง สิ่งที่ใครเคยทำได้เธอก็ทำได้ ขอส่งกำลังใจให้นักรบใหม่แห่งกองทัพธรรม เป็นเพลงให้กำลังใจคนที่ตัดสินใจอุทิศชีวิตสร้างบารมี ต้นเพลงถอดเพี้ยน
ครูไม่ใหญ่พูดต่อว่าทางโลกขาดทุนกันทุกวัน เสมอตัวกับกำไรหายาก สิ่งแวดล้อมมีแต่ดึงใจให้ตกต่ำ ต้องตบตีกันกว่าจะได้ทรัพย์มา เรามีบุญระดับหนึ่งที่หลุดพ้นจากภาวะนั้นมาแล้ว ถ้าหวนกลับไปชีวิตจะมอมแมมเหมือนตกบ่อโคลน ความตายไม่มีนิมิตหมาย ไม่รู้จะตายเมื่อไร รักสิ่งใดสิ่งนั้นก็ทำให้ทุกข์ พลัดพรากจากสิ่งที่รักเป็นทุกข์ ประสบสิ่งไม่เป็นที่รักเป็นทุกข์ ปรารถนาไม่ได้ก็ทุกข์ จึงต้องคิดให้ดี สู้เถอะลูก
ไม่นานนี้มีเหตุการณ์สะเทือนใจอีกครั้ง คุณยายที่รักเจ้าของเคสเหมือนแม่เป็นคนแข็งแรงและขยัน แม้ลูกหลานไม่ให้ทำงาน ก็ยังเก็บกวาดใบไม้ทำงานบ้านเล็ก ๆ น้อย ๆ วันหนึ่งขณะกวาดใบไม้ คุณลุงซึ่งเป็นลูกชายคนที่สามของคุณยายขับรถกลับมาเอาของที่บ้าน ถอยรถเร็วกว่าปกติเพราะรีบ ประกอบกับคุณยายตัวเล็กจึงมองไม่เห็นแล้วถอยชน คุณยายเสียชีวิตที่โรงพยาบาล รวมอายุ 87 ปี ครูไม่ใหญ่ตั้งข้อสังเกตว่าลูกถอยรถชนแม่ตายเป็นอนันตริยกรรมหรือเปล่า น่าศึกษา หลังคุณยายเสีย น้องสาวเล่าว่าคุณยายซ่อนเงินไว้สำหรับจัดงานศพ ลูกหลานจะได้ไม่เดือดร้อน เจ้าของเคสกับน้องสาวพบเงินจำนวนพอสมควร จึงใช้ส่วนหนึ่งจัดงานศพตามเจตนาของคุณยาย และนำอีกส่วนสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวและทำบุญอื่นให้คุณยาย
ครูไม่ใหญ่อ่านคำถามให้ช่วยจำ เพราะเหตุใดคุณตากับลูกจึงรักผูกพันกันมาก เพราะบุญใดจึงเป็นหลานคนเดียวที่ได้รับทรัพย์สินจากคุณตา คุณตาเสียชีวิตเพราะอะไร ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่อุทิศไหมและเป็นอย่างไร คุณตาฝากบอกอะไรบ้าง สร้างองค์พระให้คุณยายสององค์ องค์แรกด้วยเงินของลูกเองขณะท่านยังมีชีวิต องค์ที่สองด้วยเงินของท่านภายในเจ็ดวันหลังเสียชีวิต ได้บุญต่างกันอย่างไร คุณลุงกับคุณยายมีวิบากกรรมร่วมกันหรือไม่ การที่ลุงถอยรถชนยายจนเสียชีวิตเป็นอนันตริยกรรมหรือไม่ และคุณลุงจะได้รับผลกรรมอย่างไร ช่วงกลางมีบรรทัดถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ
คำถามต่อ คุณพ่อกับลูกเคยสร้างบารมีร่วมกันมาอย่างไร ทำไมคุณพ่อจึงเป็นกัลยาณมิตรพาลูกเข้าสู่เส้นทางสร้างบารมี คุณแม่และน้องสาวคนละพ่อเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะหรือไม่ และลูกจะเป็นกัลยาณมิตรให้ท่านได้สำเร็จไหม (ครูไม่ใหญ่แทรกว่าต้องเป็นกัลยาณมิตรให้ตัวเองก่อน) วิบากกรรมใดทำให้มีใบเกิดสองใบและไม่ได้อยู่กับคุณพ่อในวัยเด็ก แต่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีจากคนรอบข้าง ปัจจุบันเป็นลมบ่อยเพราะอะไร ครูไม่ใหญ่ตอบแทรกว่าอาหารไม่ค่อยย่อยเพราะระบบย่อยรวมมาจากระบบความคิด คิดวนไม่รู้จะเอาอย่างไรจนเกิดลมในกระเพาะ แก้ได้ด้วยเลิกคิดวน ท้ายช่วงถอดเพี้ยนมาก จับได้ว่าถามผลการปฏิบัติธรรมและหน้าที่ในหมู่คณะ ครูไม่ใหญ่ว่ามีหรือไม่มีไม่สำคัญ อดีตผ่านไปแล้วให้ตั้งหลักใหม่
เพลงที่ขึ้นต้นด้วยท่อนคนรักจากไปมีครอบครัว แม้ฉันจะสูญเสียสิ่งที่รักไป แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่ได้สูญเสีย ไม่มีใครเอาลมหายใจและศูนย์กลางกายไปได้ ฉันใช้แต่สิ่งนี้สร้างความสุขที่แท้จริง เพียงแค่หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย ๆ ดวงตะวันก็สว่างอย่างง่าย ๆ ที่ศูนย์กลางกายของฉันเอง เป็นเพลงว่าความสุขแท้อยู่ที่ศูนย์กลางกายซึ่งไม่มีใครพรากไปได้
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าคุณตากับลูกรักและผูกพันกันมาก เพราะในอดีตเคยเป็นทั้งหลานและลูกของท่าน ปัจจุบันท่านก็ดูแลเอาใจใส่มาตั้งแต่เด็ก จึงผูกพันถึงขั้นแทบจะวิ่งเข้าไปในเมรุ ที่เป็นหลานคนเดียวที่ได้รับทรัพย์สินจากคุณตา เพราะในชาติที่เคยเป็นลูกท่านก็ได้รับมรดกจากท่าน และหลังจากท่านตายก็ทำบุญอุทิศให้ท่านบ่อย ๆ ด้วยเงินของท่าน จึงมีสายบุญเชื่อมมาถึงปัจจุบันให้ท่านรักเอ็นดูและยกทรัพย์สินให้ ช่วงกลางมีบรรทัดถอดเพี้ยน
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าคุณตาเสียชีวิตเพราะหมดอายุขัย ตายแล้วเป็นภุมเทวาชั้นดีในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง จากบุญที่ทำตามประเพณีในหมู่บ้าน บุญที่ลูกอุทิศไปให้ท่านได้รับแล้ว ทำให้ท่านมีสภาพดีขึ้นทุกด้าน รัศมีขึ้น บ้านสวยขึ้น เสื้อผ้าและอาหารทิพย์ดีขึ้น ท่านดีใจมากและอนุโมทนาบุญกับลูกทุกวันที่มาสร้างบารมีในวัด ถ้ารักท่านก็ควรทำให้ท่านได้อนุโมทนาทุกวัน เพราะท่านรำพึงว่าถ้าวันไหนไม่ได้บุญ จะต้องเป็นภุมเทวาอยู่ใต้การปกครองของเขาอย่างนี้ตลอดไปหรือ อยากเลื่อนชั้นไปอยู่ที่ที่ดีกว่า คนในบ้านก็ไม่มาวัด มีหลานคนนี้คนเดียวที่ให้ท่านอนุโมทนาได้ ครูไม่ใหญ่ว่าคุยกันสนุกตามภาษาพ่อลูก
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าคุณยายถูกคุณลุงถอยรถชนตายเพราะกรรมในอดีต ท่านเคยฆ่าวัวแก่ที่ใช้ไถนามานานตั้งแต่หนุ่มจนแก่ พอใช้งานไม่ได้ก็เอามาฆ่ากินเป็นอาหาร คั่นด้วยบรรทัด jingle แล้วเล่าต่อว่าบุญที่อุทิศไปทำให้คุณยายมีสภาพดีขึ้น ท่านฝากมาบอกว่าสุขสบายดี และให้ไปบอกคุณลุงที่ถอยรถมาชนว่าแม่ให้อโหสิกรรม อย่าคิดมาก เพราะเป็นกรรมส่วนตัวของแม่เอง ให้ลูกไปบอกลุงจะได้หายทุกข์ใจ
ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าบุญที่คนอื่นทำให้ ผู้รับได้มาส่วนหนึ่ง ไม่ได้ทั้งหมด บางทีน้อยบางทีมาก ขึ้นกับกำลังกุศลและความใสของใจผู้ทำ คุณยายได้รับบุญสร้างองค์พระทั้งหมดแล้ว มีสภาพดีขึ้นทุกด้านทั้งอาหารทิพย์ เสื้อผ้า ที่อยู่ และดูสาวขึ้น ส่วนคุณลุงที่ถอยรถชนนั้นเคยมีวิบากกรรมกันมา คือคุณลุงเป็นวัวแก่ตัวที่คุณยายใช้งานจนไถนาไม่ไหวแล้วฆ่ากิน กลับชาติมาเกิดเป็นลูกของยาย วิบากกรรมบันดาลให้ถอยรถชน ไม่ใช่ลุงโกรธ แล้วครูไม่ใหญ่ว่ามนุษย์โมเมเอาเองว่าพระเจ้าสร้างวัวให้เป็นอาหาร ความจริงวัวเวลาจะถูกฆ่าร้องไห้น้ำตาไหล ถูกดึงเข้าโรงฆ่าก็ถอยหลังสู้ แปลว่ามีชีวิตจิตใจเหมือนเราแต่พูดภาษามนุษย์ไม่ได้
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าถ้าวัวควายพูดภาษาคนได้คนคงวิ่งหนี เหมือนครั้งหนึ่งที่นั่งอยู่หน้ากุฏิคุณยาย มีโยมผู้หญิงที่ไม่รู้จักกันมาถามว่าดิฉันเป็นอะไร ครูไม่ใหญ่ให้ใจเย็น ๆ แล้วเล่าให้ฟัง เธอเล่าว่ามีพระภิกษุรูปหนึ่งบอกให้ทำสังฆทานและไถ่ชีวิตควายที่กำลังจะถูกฆ่าทำลูกชิ้น จะได้อายุยืนเพราะมีวิบากกรรมมาตัดรอน พอถึงวันปล่อยท่านชวนไปอนุโมทนา ไปถึงควายตัวนั้นก็เรียกชื่อเธอ (ถอดได้ว่า คุณแอม) ครูไม่ใหญ่สรุปขำ ๆ ว่าอย่าให้ควายพูดภาษาคนเดี๋ยวคนจะวิ่งหนีควาย ช่วงกลางถอดเพี้ยนปนภาษาอื่นมาก
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าวัวแก่ตัวนั้นกลับชาติมาเกิดเป็นลูก การถอยรถชนแม่ครั้งนี้ไม่เป็นอนันตริยกรรม แต่มีวิบากกรรมซึ่งเป็นคนละเรื่อง กรรมไม่หนักขนาดนั้นแต่ก็จะเจออย่างนี้บ้างในชาติใดชาติหนึ่ง วิธีแก้คือให้คุณลุงสั่งสมบุญทุกบุญให้มากทั้งทาน ศีล ภาวนา แล้วอุทิศไปให้ท่านบ่อย ๆ อนันตริยกรรมที่ส่งผลให้ไปมหานรกต้องมีเจตนาฆ่า ลุงไม่มีเจตนาฆ่า แต่ถ้ามีเจตนาฆ่าแม้ไม่รู้ว่าเป็นพ่อแม่ เช่นพ่อแม่คลอดลูกแล้วแยกกันไปให้คนอื่นเลี้ยง แล้วมาฆ่าผู้ให้กำเนิดโดยไม่รู้ ก็เป็นอนันตริยกรรม
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าคุณพ่อเป็นกัลยาณมิตรพาลูกมาสู่เส้นทางสร้างบารมี เพราะในอดีตเคยเกิดเป็นลูกของท่านและท่านพามาสร้างบารมีกับหมู่คณะ ชาตินี้ท่านให้กำเนิดทั้งกายมนุษย์และให้กำเนิดในเส้นทางสร้างบารมี เป็นสุดยอดแห่งบิดา เป็นพ่อแก้ว ลูกควรไปเคารพกราบไหว้บูชาท่าน ส่วนคุณแม่กับน้องสาวคนละพ่อเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงประเภทไม่สม่ำเสมอ บางชาติจึงเจอหมู่คณะบางชาติไม่เจอ ลูกจะเป็นกัลยาณมิตรให้ท่านต้องอดทน ค่อย ๆ ประคองด้วยใจที่ใสเยือกเย็น ทำบุญทุกครั้งให้อธิษฐานจิตขอนำพาคุณแม่กับน้องสาวมาสร้างบารมี แต่ก่อนอื่นต้องเป็นกัลยาณมิตรให้ตัวเองก่อน
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าที่มีใบเกิดสองใบและไม่ได้อยู่กับคุณพ่อตั้งแต่เด็ก เพราะในอดีตตอนเป็นลูกท่าน เคยน้อยใจที่พ่อดุว่า พูดว่าจะไม่กลับมาอยู่กับพ่ออีก แล้วหนีไปอยู่บ้านญาติ ต่อมาหายโกรธจึงกลับมากราบขอขมา อีกประการหนึ่งคือพ่อกับแม่สร้างบุญร่วมกันมาได้แค่นั้นจึงอยู่ด้วยกันช่วงสั้น ๆ ต่างคนต่างมีกรรมส่วนตัว แต่ลูกมีบุญที่เคยสงเคราะห์ญาติและกตัญญูเลี้ยงดูบิดามารดา จึงได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีจากคนรอบข้าง ส่วนที่เป็นลมบ่อยเพราะไม่ค่อยออกกำลังกาย พักผ่อนน้อย คิดมาก เครียดเรื่องงานและคน ไม่ได้มีวิบากกรรมอะไร แก้ด้วยออกกำลังกาย พักผ่อน นั่งสมาธิสม่ำเสมอ แผ่เมตตา ดื่มน้ำอุ่น กินอาหารย่อยง่าย อย่ากระทบกระทั่ง อย่าโกรธ อย่ารักใครมากเกินไป สร้างบุญอย่างเดียวแล้วจะหายเอง ท่อนท้ายถอดเพี้ยนและตามด้วยบรรทัด jingle
ครูไม่ใหญ่สอนเจ้าของเคสต่อว่าคนจะรักเราถ้าเรารักตัวเราเอง ด้วยการคิดดี พูดดี ทำดีกับเขา แล้วเขาก็จะคิดดีพูดดีทำดีกับเรา ถ้าไม่รักตัวเองก็เหมือนหาวิธีให้คนอื่นเกลียดรังเกียจเรา บางเรื่องถ้าถือสาก็เป็นเรื่องใหญ่ ไม่ถือสาก็ผ่านไป ถือที่มือก็หนักมือ ถือที่ใจก็หนักใจ วางแล้วกายเบาใจเบาสบาย สร้างบุญไปเรื่อย ๆ แล้วจะหายเอง
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าในพุทธันดรที่ผ่านมาเจ้าของเคสเป็นกุลธิดาที่เบื่อหน่ายการครองเรือน (แซวว่าสี่ทุ่มกว่าแล้วไปต่อพรุ่งนี้ไหม แล้วเล่าต่อแบบสั้น) สามีเจ้าชู้มีสุดที่รักนอกบ้านเบอร์หนึ่ง หนึ่งจุดหนึ่ง หนึ่งจุดสอง แต่คนที่เขารักที่สุดคือตัวเขาเอง ตอนแรกทำดีแต่ตอนหลังเปลี่ยนไป ลูกในชาตินั้นดื้อสุดยอด นำแต่เรื่องเดือดร้อนมาให้ ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นทั้งลูก ลาก และลอก คือลากพ่อแม่ขึ้นโรงขึ้นศาลและลอกทรัพย์สมบัติของแม่ผลาญหมด เศรษฐกิจบ้านอื่นดีแต่บ้านนี้ตกต่ำ สามีทั้งเจ้าชู้ เล่นการพนัน และดื่มสุรา ครูไม่ใหญ่เล่นคำว่าเบื่อหนู เบื่อหน่าย กับเบื่อหนูสองตัวที่กัดกันตลอด แต่ลูกเบื่อหน่ายการครองเรือนจริง
ครูไม่ใหญ่เฉลยต่อว่าด้วยความเบื่อหน่ายการครองเรือน เจ้าของเคสจึงตั้งความปรารถนาไว้ตั้งแต่พุทธันดรที่ผ่านมาว่า ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์จะประพฤติพรหมจรรย์สร้างบารมีในภพชาติต่อไป คิดอย่างนี้ยาวนานตั้งแต่เป็นมนุษย์จนตายแล้วก่อนลงมาเกิด นี่เป็นความปรารถนาของลูกเอง จึงต้องทำให้สมหวังสำเร็จ ผังสำเร็จจะได้หนาแน่น ถ้าทำไม่สำเร็จผังก็ล้มสลาย จะโลเลอยู่เรื่อย ๆ ถ้าชีวิตโลเลก็เหมือนเรือที่เหออกนอกเส้นทาง แต่ในชาตินั้นยังพอชื่นใจ คือได้เป็นกองเสบียงของหมู่คณะ แม้ทรัพย์ไม่ค่อยมีเพราะสามีกับลูกผลาญหมด และมีผลการปฏิบัติธรรมเข้าถึงดวงใส เพราะเบื่อแล้วก็คลายความผูกพัน ครูไม่ใหญ่ว่าเหมือนเพลงคลายความผูกพัน แล้วเข้าเพลง
เพลงชีวิตก็เป็นอย่างนี้ ท่อนร้องว่า ชีวิตก็เป็นอย่างนี้ จะดีใจเสียใจไปทำไม สิ่งทั้งหลายก็คล้ายความฝัน ดั่งของที่ขอยืมมาไม่ช้าต้องคืนเขาไป ชีวิตที่ผ่านมาเหมือนภาพลวงตา สักวันต้องไปสู่จุดสลาย ไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากคลายความผูกพัน ปล่อยวางได้ใจก็จะสบาย ใจใสบริสุทธิ์หยุดนิ่งอยู่กลางกาย จะเข้าถึงความสุขที่ยิ่งใหญ่ไม่มีประมาณ เป็นเพลงสอนให้ปล่อยวางความยึดมั่นในชีวิต
ครูไม่ใหญ่ว่าโลกยังมีวิบากกรรมกาเมเจ้าชู้อยู่อีกเยอะ แม้เป็นผู้หญิงก็ยังมี แต่ในชาตินั้นเจ้าของเคสเบื่อหน่ายในทุกสิ่ง ตั้งใจปฏิบัติธรรมเข้าถึงดวงใส พอตัวรอดไปดุสิตบุรีได้ และตั้งความปรารถนามาจากดุสิตบุรี ดังนั้นถ้าอยากเกิดเป็นผู้ชายได้บวช ต้องตั้งใจมั่นประพฤติพรหมจรรย์ สร้างบารมีเต็มที่จนหมดอายุขัย และอธิษฐานจิตให้ได้เกิดเป็นผู้ชายได้บวช ต้องทำผังให้หนาแน่น อย่าโลเล ไม่งั้นผังโลเลจะติดตัวไป แล้วสิ่งที่คิดไว้จะไม่เป็นดังคิด จะเจอสิ่งที่คาดไม่ถึง
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าเพื่อนสนิทที่นิสัยต่างกันแต่ไม่เคยขัดแย้ง เพราะเคยเป็นกัลยาณมิตรกันมา เป็นกุลธิดาทั้งคู่ในพุทธันดรที่ผ่านมา เพื่อนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง และเบื่อหน่ายความทุกข์ในการครองเรือนเหมือนกันเลย จึงตั้งใจว่าจะประพฤติพรหมจรรย์สร้างบารมีในภพชาติต่อไป ชาตินี้จึงต้องตั้งใจมั่นในการสร้างบารมีตามที่ปรารถนาไว้ ชาตินั้นเพื่อนมีผลการปฏิบัติถึงดวงใส ไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษได้ เป็นสหายที่เจอเหมือนกันคิดเหมือนกัน ครูไม่ใหญ่อธิบายลำดับ นิพพิทา วิราคะ วิมุตติ วิสุทธิ สันติ นิพพาน ว่าเบื่อแล้วก็คลาย คลายก็หลุด หลุดก็บริสุทธิ์ ใจบริสุทธิ์ก็นิ่ง ดับทุกข์ได้
ครูไม่ใหญ่สอนว่าวันหนึ่งควรนั่งสมาธิไปพร้อมกับพระในตัว หลับตาแล้วดูท่านั่งของท่าน เราก็นั่งอย่างนั้นไปเรื่อย ๆ ท่านจะเป็นเหมือนฟิลเตอร์หรือเครื่องกรองใจ เหมือนเครื่องกรองน้ำ ให้สิ่งที่เป็นมลทินของใจหลุดล่อนไปจนบริสุทธิ์ เพราะแต่ละวันมีสิ่งสกปรกผ่านเข้ามาในใจตลอด เครื่องกรองอยู่ตรงกลางกาย ตอนนั้นให้คิดถึงพระเรื่องเดียว ท่านนั่งนิ่งเราก็นั่งนิ่ง อย่าให้ใครทำเสียงดังรบกวน และอย่ารบกวนท่านด้วยความคิดฟุ้งซ่าน
เพลงสิ่งที่ควรคิดถึงนั้นอยู่ไม่ไกล ท่อนร้องว่า แม้บรรยากาศจะดีเพียงไร ชวนให้คิดถึงใครบางคน แต่ไม่ควรเสียเวลาเพราะไม่มีประโยชน์ ยิ่งคิดยิ่งทุกข์ใจ สิ่งที่ควรคิดถึงนั้นอยู่ไม่ไกล อยู่ภายในศูนย์กลางกายของเรา ยิ่งคิดยิ่งสุขใจ เป็นเพลงชวนให้คิดถึงพระภายในแทนคนรัก ท้ายเพลงถอดเพี้ยนแล้วต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
คำขวัญท้ายรายการ เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาอย่าเอาอุเบกขามาวาง ต่อด้วยท่อนร้องจิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง เหมือนดวงจันทร์ส่องแสง และคำขวัญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณ ที่คุณสามารถเข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ซ้ำหลายรอบ บางท่อนถอดเพี้ยน
ครูไม่ใหญ่ให้ตอบคำขวัญซ้ำให้คล่องปาก ขึ้นใจ เข้าใจ แล้วรีบทำให้ได้อย่างด่วนจี๋ จากนั้นชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยซึ่งมีพระคุณไม่มีประมาณ โดยหันลำโพงไปทางภาคใต้ของประเทศไทย สู่สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ต่อด้วยบรรทัด jingle ยาว
ช่วงสวดสรรเสริญพระรัตนตรัยท้ายรายการ ถอดเพี้ยนจนอ่านเป็นบทสวดไม่ได้ ตามด้วยบรรทัด jingle
ต้นช่วงเป็นท้ายการแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์ แล้วนำนั่งสมาธิ หลับตาเบา ๆ พอเปลือกตาแตะกัน ปรับร่างกายให้ผ่อนคลาย ปรับใจให้เบิกบานสะอาดบริสุทธิ์ ทำความรู้สึกว่าภายในตัวกลวงไม่มีอวัยวะคล้ายท่อแก้วใส ค่อย ๆ รวมใจไปหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ตรึกถึงดวงธรรมกลมใสสว่าง เห็นชัดบ้างไม่ชัดบ้างไม่เป็นไร ความสุขในการปฏิบัติสำคัญ ถ้าวางใจแล้วมีความสุขก็ถูกวิธี ตลอดเส้นทางปฏิบัติธรรมภายในต้องมีความสุขไปตลอด วิชชาธรรมกายเป็นความรู้คู่กับความสุข ยิ่งหยุดยิ่งใสยิ่งสว่าง แล้วดิ่งใจเข้ากลางของกลาง เห็นดวงธรรมในดวงธรรม กายในกาย องค์พระในองค์พระ
นำประมวลอารมณ์บุญบารมีความดีทั้งหลายที่เคยทำมานับภพนับชาติไม่ถ้วน ทั้งทาน ศีล ภาวนา มารวมเป็นจุดเดียวกันที่ศูนย์กลางกาย แล้วน้อมอุทิศส่วนบุญแก่บุพการีผู้มีพระคุณ ช่วงท้ายมีบรรทัดถอดซ้ำแทรก และไฟล์จบกลางประโยคการอุทิศบุญ
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่