ep135 ผังเวลา 66 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) อุทิศบุญ (142) กองเสบียง (87) ดุสิตบุรี (80) นำนั่งสมาธิ (78) ยุวกัลยาณมิตร (76) มโหสถบัณฑิต (73) มหารัตนวิหารคด (64) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) อุทกภัยภาคเหนือ 2549 (55) ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ (54) 266 วัดสี่จังหวัดภาคใต้ (45) มหาธรรมกายเจดีย์ (33) ความตระหนี่ (28) บูชาพระรัตนตรัย (26) มุทิตาสักการะเปรียญธรรม 9 ประโยค 2549 (26) ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ (24) เทวนิยม (23) คตินิมิต (22) กรรมดื่มสุรา (21) บวชตลอดชีวิต (20) มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต (19) ประเทศกรีซ (17) มะเร็งตับ (17) บันไดขาขึ้น (15) มหาเศรษฐีทุกคน (13) ทหารของพระราชาที่ออกบวช (11) ดาวดึงส์เฟส 3 (10) อ่านรายชื่อเจ้าภาพ (10) บูชาธรรม (8) เข้าพรรษา 2549 (8) สนับสนุนให้คนทำแท้ง (6) พระพุทธศาสนากับชาวกรีก (5) พระเจ้าอโศก (5) มโหสถตัดสินคดีแย่งลูก (4) เจ้าอาวาสหนึ่งหมื่นวัด (4) ไวรัสตับอักเสบบี (4) พระยามิลินท์ (3) หนึ่งสมองสองมือ (3) อาชีพหมอ (3) แม่แท้งง่าย (3) คิดผิดคิดใหม่ได้ (2) ช็อตไฟฟ้ารักษาโรคประสาท (2) ถ้าเธอจะไปกับฉัน (2) ทำทานโดยไม่เคารพ (2) พระอาจารย์มรณภาพด้วยปอดติดเชื้อ (2) พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช (2) มิลินทปัญหา (2) อานิสงส์อาชีพแพทย์ (2) ไม่มีเจตนาฆ่า (2) ขอเพลงก่อนนอน (1) ครูไม่ใหญ่ทักทายเด็ก (1) ความตายคือส่วนหนึ่งของชีวิต (1) ชัยชนะโดยธรรม (1) ถ้าตายวันนี้พร้อมหรือยัง (1) ทำบุญให้เกินที่ตั้งใจ (1) น้องชายพระเจ้าอโศกครองราชย์เจ็ดวัน (1) พระนาคเสน (1) พุทธรูปแบบคันธาระ (1) มีขึ้นมีลงมีเกิดมีดับ (1) รักแล้วรับผิดชอบ (1) ราดน้ำร้อนไล่สุนัข (1) วัฒนธรรมเฮเลนิสติก (1) สงสารต้องประกอบด้วยปัญญา (1) สังขารเป็นรังของโรค (1) สั่งสมบุญตั้งแต่ยังแข็งแรง (1) สู้กับตัวเอง (1) อย่าขอชาติสุดท้าย (1) เก็บความโกรธไว้ในใจ (1) เป็นเพชรหรือเป็นกรวด (1) แต่งกับงาน (1) ใจแม่รักลูก (1) ไม่ได้โดนของ (1)
ไฟล์เริ่มกลางประโยค ไม่มีช่วงเปิดรายการกับคาถาให้ได้ยิน ครูไม่ใหญ่บอกว่าอีกแค่สิบห้าวันจะเข้าพรรษาแล้ว พรรษานี้จะกวดขันสร้างบารมีให้เข้าถึงธรรมภายในทั่วโลก ทั้งพระ เณร และอุบาสกอุบาสิกา แล้วเกริ่นว่าวันนี้มีกรณีศึกษาที่ทำให้เข้าใจความจริงของชีวิต (ชื่อเรื่องฟังได้ว่า มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต) มีเรื่องพระพุทธศาสนากับชาวกรีก และเรื่องหนูน้อยตัวเล็ก ๆ ที่ตั้งใจช่วยแก้ความเดือดร้อนของพี่น้องทั้งเรื่องไฟใต้และน้ำท่วมภาคเหนือ แล้วชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จก่อน
เพลงชวนยิ้ม ถอดท่อนร้องได้ว่า อยากดูดี อยากดูสวย ก็แค่ยิ้ม พวกเรามายิ้มให้กันได้ไหม ยิ้มให้กันตลอดไป และท่อนซ้ำ ยิ้มกันทุกวันอย่าเก็บไว้ เป็นเพลงว่ารอยยิ้มทำให้ดูดีและทำให้โลกสดใส (ช่วงก่อนหน้าตั้งแต่วินาที 129 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง)
ครูไม่ใหญ่บอกว่ายิ้มแล้วทั่วโลก คนที่ยังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ ใส่สูทแต่นุ่งผ้าขาวม้าสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวแล้วออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยทุกที่ ด้วยการนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า
เพลงภาษาไทยปนอังกฤษ Do You Love Me? บอก ถอดได้ท่อน Do you love me บ่ I love you หลายเด้อ เป็นคำถามทักทายที่ต้องตอบจากใจ แล้วต่อด้วยเพลงภาษาอังกฤษที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดได้ท่อน Sing a song และ Are you looking for a new love
เพลงถ้าเธอจะไปกับฉัน ถอดท่อนร้องได้ว่า เธอจะไปกับฉัน หรือว่าเธอจะไปกับเขา ถ้าเธอจะไปกับฉัน จะพาเธอไปในความสุข เป็นเพลงชวนเลือกทางที่พาไปสู่ความสุข
ครูไม่ใหญ่อธิบายเพลงว่าถ้าไปกับฉันจะได้พักกลางทางที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ แล้วลงมาสร้างบารมีอย่างเต็มที่พร้อมด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ สั่งสมบารมีตั้งแต่เกิดจนหมดอายุขัยทุกภพทุกชาติจนถึงที่สุดแห่งธรรม ถ้าไปกับเขา ที่แน่ ๆ คือไม่ได้ไปที่สุดแห่งธรรมและไม่ได้พักที่ดุสิตบุรี อาจไปพักในขุมใดขุมหนึ่งหรือเป็นภุมเทวา มีแต่เรื่องยุ่ง ส่วนอยู่กับฉันมีแต่เรื่องหยุดเย็นสบายเบิกบาน จึงให้คิดให้ดีว่าจะเป็นเพชรหรือเป็นกรวด เพชรกว่าจะเป็นเพชรต้องใช้เวลาหลายล้านปี แล้วจะเปลี่ยนจากเพชรเป็นกรวดทำไม
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ขึ้นต้นด้วยท่อน จะเปลี่ยนจากเพชรเป็นกรวดทำไม เปลี่ยนแปลงจิตใจเสียใหม่ดีกว่า ให้ใจเข้มแข็งยิ่งกว่าเคยมา ถ้าเหนื่อยเมื่อยก็หาเวลาพักผ่อน สิ่งใดที่ทำให้อึดอัดใจจงเลิกทิ้งไปเอาชนะมัน นำกำลังใจกลับคืนมาใหม่ ชีวิตไม่ยั่งยืนยาว ดุจดวงดาวยังดับสิ้น ให้ตัดสินใจเสียใหม่ทันที สู้ให้เต็มที่ เป็นเพลงให้กำลังใจคนท้อให้กลับมาตั้งใจใหม่ ท่อนร้องถอดเพี้ยนหลายจุด ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
ต่อจากช่วงพัก ครูไม่ใหญ่พูดว่าตอนป่วยคนรอบเตียงเป็นแค่กองเชียร์ เราต้องช่วยตัวเอง สิ่งที่ช่วยได้คือบุญที่สั่งสมตั้งแต่ยังแข็งแรง ซึ่งช่วยได้ทั้งตอนตายไปเกิดในเทวโลกและตอนลงมาเกิดใหม่ ต้องรักตัวเองและสงสารตัวเองก่อน จะสงสารใครต้องประกอบด้วยปัญญา ไม่ใช่ทำสิ่งไม่ดีเพราะสงสารเขาจนจิตหมองลงนรกแทน ยกตัวอย่างเห็นปลาในน้ำกลัวหายใจไม่ออกเลยอุ้มขึ้นมาจนปลาตาย หรือจับแมวโยนน้ำให้หัดว่ายจนเกือบตาย คิดผิดคิดใหม่ได้ แต่คิดใหม่อย่าให้ผิด แล้วบอกลูก ๆ ที่คิดผิดว่า Please come back to my arm กลับมาสู่อ้อมกอดของพ่อเถิด พ่อจะคอยให้ลูกหวนคืนบ้านเดิม
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า แม้ไม่เห็นตัวแต่ก็เห็นหน้าตลอดเวลาตั้งแต่เธอจากไป เมื่อเธอไม่อยู่ฉันได้แต่ดูผลงานที่เธอทำไว้ด้วยสุดหัวใจ ฝากไว้แทนตัวเธอ และท่อนซ้ำ โปรดได้เปลี่ยนใจ หวนคืนมาใหม่ ในวันฟ้าใส ในบ้านเดิมของเธอ เป็นเพลงเรียกคนที่จากไปให้กลับมา มีเสียงครูไม่ใหญ่แทรกช่วงกลางเพลงว่าให้กลับมาสู่อ้อมอก
ครูไม่ใหญ่เล่าข้อความ SMS ของหนูน้อยตัวเล็ก ๆ ว่าคุณยายให้ดู DMC ได้จนเข็มยาวถึงเลข 12 แล้วให้ไปนอน แต่ช่วงหลังครูไม่ใหญ่ไม่เปิดเพลงก่อนนอนให้หนูเลย ครูไม่ใหญ่จึงบอกว่าจะเปิดให้ แล้วให้ไปนอนนะลูก ก่อนเข้าช่วงพัก (ชื่อหนูน้อยและรายละเอียดของข้อความฟังไม่ชัด)
เพลงก่อนนอนที่เปิดให้หนูน้อยตามคำขอ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ถอดท่อนร้องได้บางส่วนว่า หลับแล้วก็ฝันเห็นดวงใส ๆ สว่างในกลางท้องของหนู ขยายไปเรื่อย ๆ ที่เหลือถอดเพี้ยนเป็นภาษาอังกฤษปนกัน
ครูไม่ใหญ่บอกราตรีสวัสดิ์หนูน้อยที่หอบหมอนไปนอนแล้ว (ชื่อฟังเป็นหนูพราว ยังไม่ยืนยันการสะกด) แล้วบอกว่าหนูน้อยคนอื่น ๆ ยังคอยฟังจดหมายที่ครูไม่ใหญ่จะอ่านให้ได้อนุโมทนาบุญ ว่าตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้
เพลงเด็ก ถอดท่อนร้องได้ว่า ตัวเล็ก ๆ อย่างเราก็ช่วยได้ เริ่มจากสิ่งใกล้ตัว สิ่งแวดล้อมที่ดีขอให้เริ่มที่เรา น้ำใจเราเผื่อแผ่สิ่งแวดล้อม โลกเป็นของเราทุกคน ช่วยกันดูแลโลก เป็นเพลงชวนเด็กดูแลสิ่งแวดล้อมและมีน้ำใจ ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักยาว
ครูไม่ใหญ่ตอบหนูน้อยว่าหลวงพ่อก็รักหนูและพี่ ๆ ด้วย แล้วอ่านจดหมายว่าหนูเห็นน้ำป่าท่วมภาคเหนือ บ้านพัง คนไม่มีที่อยู่ ดูจากจานดาวธรรมแล้วสงสาร จึงไปบอกบุญคุณป้า คุณยาย คุณพ่อ คุณน้า คุณแม่ และพี่ชายทั้งสอง ได้ 1,500 บาท รวมกับเงินในกระปุกของหนูเอง อยากให้ผู้ประสบภัยไม่เดือดร้อนมาก ลงชื่อท้ายจดหมายฟังเป็นปิงปอง และบอกว่ารักหลวงพ่อที่สุดในโลก
จดหมายเด็กชายที่บอกว่าตนกับเพื่อนรวมสิบหกคนได้บวชสามเณรในรุ่นที่สี่สิบหก (สถานที่ฟังไม่ชัด น่าจะอยู่จังหวัดพิษณุโลก) ได้รับคัดเลือกเป็นสามเณรดีเด่นประจำรุ่นและได้จานดาวธรรมเป็นรางวัล ตอนนี้เป็นผู้นำกิจกรรมพระพุทธศาสนาในโรงเรียน ครูไม่ใหญ่แทรกว่ามีทั้งเหนือทั้งใต้ ร่วมกับคุณครูสอนวิชาพระพุทธศาสนาและชมรมยุวพุทธบุตรบอกบุญนักเรียนในโรงเรียน ถวายช่วยพระภาคใต้ 266 วัด 500 บาท และช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วมภาคเหนือ 500 บาท รวม 1,000 บาท และขอให้หลวงพ่อสุขภาพแข็งแรงหายป่วยเร็ว ๆ ชื่อผู้เขียนฟังไม่ชัด ครูไม่ใหญ่ชมว่าหัดทำบุญตั้งแต่ยังเยาว์วัย
หลังช่วงพัก ครูไม่ใหญ่อ่านจดหมายเด็กที่ร่วมบุญช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วม แล้วเล่นคำว่าท่วมกับท้วม น้ำท่วมเหมือนน้ำอ้วนขึ้นจนล้นฝั่ง ร่วมบุญ 150 ปอนด์ ครูไม่ใหญ่ชมหนูแอปเปิ้ลที่เขียนภาษาไทยได้ วาดรูปน้ำท่วมสวย ส่วนข้อความภาษาต่างประเทศบางคำอ่านไม่ออกเลยชวนกันช่วยอ่าน และมีรูปน้องกับหนูแอปเปิ้ลนั่งยิ้มหน้าจานดาวธรรม
ครูไม่ใหญ่โชว์ของขวัญสำหรับผู้ร่วมบุญสร้างหนึ่งชุด ได้แก่ห้องสุขาหนึ่งห้อง บันไดขาขึ้น และโคมไฟ ของมหารัตนวิหารคด เป็นของทรงเหรียญ ด้านหน้าด้านหลังสวยมาก บอกว่าไม่ได้มีของแบบนี้มาหลายปีแล้ว นี่เป็นครั้งแรกและหายากมาก (ชื่อของขวัญฟังเป็น พระมาศิริรัจธาตุ ยังไม่ยืนยัน) ส่วนของผู้ร่วมบุญห้องสุขาหนึ่งห้องเป็นเหรียญอีกแบบ
ครูไม่ใหญ่บอกว่าต่อไปจะมีบุญให้ทำเรื่อย ๆ อย่าเบื่อ จะนิมนต์พุทธบุตรหนึ่งหมื่นวัดทั่วประเทศมาร่วมเป็นเกียรติในงานมุทิตาสักการะเปรียญธรรม 9 ประโยค วันอาทิตย์ที่ 6 สิงหาคม ให้เตรียมตัวกัน แล้วสอนว่าตั้งใจทำบุญแค่ไหนให้ทำเกิน ตั้งใจร้อยบาทก็ทำเกินกว่านั้น สมบัติจะเกิดเกินคาด แต่ถ้าปากว่าร้อยทำจริงห้าสิบ สมบัติจะลดลงครึ่งหนึ่ง ถ้าทำเองแล้วชวนคนอื่นด้วยจะมีพวกพ้องบริวารเป็นเศรษฐีอำนวยความสะดวกในการสร้างบารมี แล้วบอกว่าจะเข้าสู่ช่วงผลการปฏิบัติธรรมจากประเทศกรีซ
กลับจากช่วงพัก ครูไม่ใหญ่ดูภาพสถานที่ในกรีซที่สวยมาก (ชื่อฟังเป็น โร่เทส น่าจะเป็นเกาะโรดส์ ยังไม่ยืนยัน) บอกว่าอากาศดีสบาย อยากไปประเทศกรีซ แล้วทักทายชาวกรีกด้วยภาษากรีก (ฟังเป็น กาลีซาแปรรา น่าจะเป็นคำทักทายยามเย็น) และสวัสดีชาวกรีกทุกคน
ครูไม่ใหญ่เข้าสู่ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนากับชาวกรีก ว่าเกี่ยวเนื่องกันสองทาง ทางที่หนึ่งคือพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช กษัตริย์ชาวกรีกที่ปรารถนาสร้างวัฒนธรรมเฮเลนิสติก ผสมสิ่งดีของตะวันตกกับตะวันออกให้พอดี แต่ใช้วิธียาตราทัพ ยกมายังไม่ถึงปัญจมหานที แม่น้ำห้าสาย คือ คงคา ยมุนา อจิรวดี สรภู และมหี ตรงกับยุคพระเจ้าจันทรคุปต์ซึ่งเป็นพระอัยกาของพระเจ้าอโศกมหาราชผู้เผยแผ่พระพุทธศาสนาไปทั่วอินเดียและทั่วโลก เดินทัพข้ามเขาลงห้วยด้วยการเดินและขี่ม้า ไม่มีรถ ระหว่างทางเจ็บป่วยล้มตาย
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าเดินทางไปเรื่อย ๆ ทหารก็เริ่มเหนื่อย หมดอารมณ์จะรบและจะสร้างวัฒนธรรมเฮเลนิสติก เลยกลับบ้านดื้อ ๆ สู้กับทหารด้วยกันหรือข้าศึกไม่กลัว แต่สู้กับตัวเองยาก เพราะมนุษย์มีข้อจำกัด นั่งบนหลังม้าก็เมื่อย ลงมาเดินก็เหนื่อย (ในถอดเสียงออกเป็นทหารอังกฤษ แต่บริบทคือทหารกรีก)
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าทหารกรีกมีอัธยาศัยคือมีความรักอยู่ในหัวใจ เดินทัพผ่านที่ไหนเจอสาวถูกใจก็แต่งงานผูกพันกับคนแถวนั้นแล้วอยู่ตรงนั้นเลย ไม่ใช่รักแล้วจากไป แต่รักแล้วรับผิดชอบ คิดเป็นคู่ครองไม่ใช่คู่ผ่าน ทหารบางส่วนจึงไม่กลับไปกับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ ตั้งรกรากอยู่แถบอัฟกานิสถาน ปากีสถานปัจจุบัน และอินเดียตอนเหนือ ในช่วงพุทธศตวรรษที่หนึ่ง นี่คือทางที่หนึ่ง
ทางที่สองคือพระเจ้าอโศกมหาราชที่ตั้งมโนปณิธานขยายพระพุทธศาสนาไปยังชนต่าง ๆ ทั่วโลก พระพุทธศาสนาไปถึงอินเดียตอนเหนือ อัฟกานิสถาน ปากีสถาน ซึ่งชาวกรีกที่ตั้งรกรากอยู่รู้จักพระพุทธศาสนาอยู่แล้ว พระเจ้าอโศกมาขยายซ้ำให้ยิ่งใหญ่ขึ้น มีหลักฐานเป็นจารึกภาษากรีกกับอีกภาษาหนึ่ง (ฟังเป็น อาเมเนียน) ว่ายาตราทัพไปถึงดินแดนที่มีกษัตริย์กรีกปกครองสี่พระองค์สี่เมือง และจารึกว่าดินแดนราวหกโยชน์จากจุดศูนย์กลาง (โยชน์ละสิบหกกิโลเมตร เกือบร้อยกิโลเมตร) เป็นดินแดนที่ได้ชัยชนะโดยธรรม คือไม่ใช้อาวุธ แต่ใช้คำสอนและเหตุผล ฟังธรรมตรองตามจนเลื่อมใสแล้วนับถือ จารึกนี้ยืนยันว่าพระเจ้าอโศกนำพระพุทธศาสนาไปถึงชาวกรีก
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าพระพุทธศาสนาในดินแดนนั้นเจริญต่อเนื่องถึงยุคกษัตริย์กรีกชื่อเมนันเดอร์ หรือที่รู้จักกันว่าพระยามิลินท์ ผู้แตกฉานในไตรเพทและคัมภีร์ต่าง ๆ ไปถึงเมืองไหนก็ถามหานักบวชที่มีปัญญาตอบคำถามได้เพื่อไปสนทนาธรรม จนมาพบพระนาคเสนซึ่งตอบได้ทุกปัญหา ท่านถามแทนชาวโลกทั้งหลาย เพราะคำถามยุคนั้นกับยุคนี้ก็คำถามเดียวกัน เมื่อหายสงสัยก็ขอถึงพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งตลอดชีวิต คำโต้ตอบนั้นเรียกว่ามิลินทปัญหา เผยแพร่ไปหลายภาษา ยังมีเหรียญตราธรรมจักร และเกิดพุทธรูปขึ้นเป็นครั้งแรก เส้นพระเกศาเป็นลอนสวยงาม เป็นแบบของการสร้างพุทธรูปในเวลาต่อมา
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าศาสนาอื่นแพร่ขยายมาพร้อมการค้าและสงคราม คำสอนแบบเทวนิยมเข้าไปถึงขั้นบังคับว่าจะตายหรือจะนับถือเทพเจ้าที่ตนนับถือ พระพุทธศาสนาจึงค่อย ๆ ถอยออกจากกรีก แต่ยามใดที่พระพุทธศาสนาเจริญ แสงสว่างของธรรมะก็เข้าไปได้ เพราะเทวนิยมมีข้อจำกัด ศึกษาไปแล้วเจอสิ่งที่เป็นสมมุติฐานไม่ make sense คนก็เริ่มแสวงหาคำสอนที่มีเหตุมีผล คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงได้ช่องเข้าไป สลับกันไปมาอย่างนี้ ตามด้วยช่วงที่ถอดเพี้ยนและบรรทัด jingle ช่วงพัก
ครูไม่ใหญ่บอกว่าเพลงของประเทศกรีซเพราะ ชื่อเพลงคือโคมไฟแห่งดวงดาว เดี๋ยวจะแปลเป็นไทยให้ฟัง แต่ดูภาพก่อน แล้วพาดูภาพแกะสลักพระเจ้าเมนันเดอร์หรือพระยามิลินท์ เหรียญกษาปณ์สมัยพระเจ้าเมนันเดอร์ที่เขียนภาษาคันธารีว่าพระเจ้าเมนันเดอร์ ธรรมราชา เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ หนังสือมิลินทปัญหาที่แปลเป็นภาษาต่างประเทศ และพุทธรูปแบบคันธาระที่ผสมศิลปะกรีก ช่างรุ่นหลังเริ่มแปลงลักษณะ เช่นเส้นพระเกศาที่ขมวดเวียนขวาเป็นทักษิณาวัตร เพราะไม่ค่อยเชื่อว่ามนุษย์มีเส้นผมเช่นนั้นจึงเอาความคิดของตนใส่เข้าไป และพุทธรูปที่ช่างชาวบ้านแกะด้วยศรัทธาแต่ความรู้มีจำกัด ท้ายช่วงถอดเพี้ยน
เพลงของประเทศกรีซที่ครูไม่ใหญ่ประกาศว่าชื่อโคมไฟแห่งดวงดาว เป็นฉบับแปลเป็นภาษาไทย ถอดท่อนร้องได้ว่า หมู่ดวงดาวส่งความสว่างในท้องนภา ในกลางคืนที่มีลมเย็นพัดมา ส่องสว่างให้ทั้งโลก ดั่งดาวภายในที่ศูนย์กลางกาย ส่องสว่างขจัดความมืดในดวงใจ ความไม่รู้เรื่องราวความจริงของชีวิตก็หมดไป เดี๋ยวนี้ฉันมีชีวิตใหม่ที่สดใสและมีความสุข เป็นเพลงว่าแสงสว่างภายในทำให้พ้นความไม่รู้ (บางท่อนมีภาษาอังกฤษปนเพี้ยน)
ทศชาติชาดก เรื่องมโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่สิบเอ็ด หญิงคนหนึ่งเพิ่งคลอดบุตรคนแรกได้ไม่กี่เดือน อุ้มลูกไปเที่ยวชมศาลาของมโหสถ ปูผ้าให้ลูกนั่งใต้ต้นไม้ริมสระแล้วลงไปล้างหน้า นางยักษิณีตนหนึ่งอยากกินทารกจึงแปลงเป็นหญิงชาวบ้านมาขออุ้ม พอแม่อนุญาตก็คว้าทารกวิ่งหนี แม่วิ่งตามไปคว้าผ้านุ่งไว้ได้ ต่างทะเลาะกันว่าเป็นลูกของตนจนถึงประตูศาลา มโหสถให้พูดทีละคน ต่างยืนยันว่าตนเป็นแม่ มหาชนที่มุงดูก็ยิ่งสงสัย
มโหสถพิจารณาแล้วรู้ว่าใครเป็นแม่ เห็นว่านางยักษิณีตาแดงไม่กะพริบและไม่มีเงา แต่เพื่อให้มหาชนประจักษ์ จึงให้ทั้งสองยอมรับคำตัดสิน ขีดเส้นบนพื้น วางทารกตรงกลาง ให้ยักษิณีจับมือ แม่จับเท้า ใครดึงข้ามเส้นได้ถือเป็นลูกของผู้นั้น ทารกถูกยื้อจนร้องไห้จ้า แม่ทนไม่ได้จึงปล่อยมือแล้วยืนร้องไห้ มโหสถถามฝูงชนว่าใจใครอ่อนไหวไปตามลูก ฝูงชนตอบว่าใจแม่ มโหสถสรุปว่าแม่รักลูกสุดจิตสุดใจ ลูกเจ็บป่วยแม่ทุกข์ยิ่งกว่า แล้วประกาศว่าหญิงที่แย่งไปได้คือยักษิณีจะเอาเด็กไปกินเป็นอาหาร นางยักษ์สะดุ้งก้มหน้า ส่วนจะยอมคืนเด็กหรือไม่ โปรดติดตามตอนต่อไป
ท่องบทประจำวันซ้ำสามรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
เพลงสั้นช่วงพัก ถอดได้แค่ท่อน ก็เพียงเคียงข้างไป ดุสิตบุรี ตรงกับเพลงขอเพียงเคียงข้างไปดุสิตบุรีที่คลังมีอยู่ เป็นเพลงขอร่วมทางสร้างบารมีไปดุสิตบุรี ท่อนอื่นถอดเพี้ยน ตามด้วยบรรทัด jingle
อ่านรายชื่อกัลยาณมิตร ครอบครัว และสามเณรที่ร่วมบุญคนละหนึ่งชุด แล้วสาธุการทีละราย (ไม่ได้บอกในช่วงนี้ว่าเป็นชุดของบุญอะไร ชื่อถอดเพี้ยนมาก)
ประกาศบูชาธรรมกองที่ 239 โดยพระอาจารย์และคณะ (ชื่อถอดเพี้ยน) แล้วอนุโมทนาแบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกทุกคน ขอให้เป็นมหาเศรษฐีกันทุกคน แล้วบอกว่าเปิดรายการช่วงนี้ด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย (บางประโยคถอดเพี้ยน)
เพลงยิ้มแล้วรวย ถอดท่อนร้องได้ว่า ยิ้มไว้ให้ใจเบิกบาน ไม่ช้าไม่นานท่านจะร่ำรวย ถึงใครจะด่าก็ยิ้มเข้าไว้ ยิ้มแล้วรวย เป็นเพลงว่ารอยยิ้มนำความสุขและความร่ำรวยมาให้
ครูไม่ใหญ่เปิดกรณีศึกษาเรื่อง มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ว่าด้วยเรื่องรักและความจริงของชีวิต ทุกสิ่งขึ้นกับการกระทำ ไม่ศึกษาก็ไม่รู้แล้วดำเนินชีวิตผิดพลาด อยากให้นักเรียนทุกคนโดยเฉพาะเขตในได้ศึกษาไว้เตือนสติเวลาจะออกนอกลู่ชีวิตนักสร้างบารมี เรามาทำงาน แต่งกับงานได้ แต่แต่งกับมนุษย์ไม่ได้ ครูไม่ใหญ่บอกว่าแก้ไม่รู้จะแก้อย่างไรเพราะรักลูกทุกคน ที่หยาบ ๆ ยังเข้าใจง่าย แต่ที่ละเอียดเสียบุญมาก เพราะมารพยายามตรึงให้ติดหรือหลุดนอกเส้นทาง บุญที่สร้างมาหลายชาติต้องเสียไปน่าเสียดาย ให้ทุกคนดู ไม่ใช่ชวนคนอื่นดูแต่ตัวเองไปดูอย่างอื่น คิดผิดคิดใหม่ได้ คิดใหม่อย่าให้ผิด เป็นเรื่องที่ควรพูดในวงใน แต่ถือว่านักเรียนทั่วโลกเป็นวงในที่ต้องรู้เท่ากัน
เพลงหลอกกันเล่นหรือเปล่า ถอดท่อนร้องได้ว่า ฉันก็รู้ดีว่าเธอรักใคร แล้วทำไมเธอถึงมาแกล้งให้ความหวัง ให้ฉันจริงจังจนเชื่อใจ หลอกกันเล่นหรือเปล่า หรือว่าคิดเพียงประชดใคร เป็นเพลงคนที่ถูกหลอกให้หวังในความรัก ช่วงท้ายถอดเพี้ยนมาก ก่อนหน้าเพลงเป็นบรรทัด jingle ช่วงพัก
อ่านจดหมายเจ้าของเรื่องซึ่งเป็นแพทย์ ว่าอาชีพหมอมีทั้งความดีใจและเสียใจเกิดขึ้นพร้อมกัน ถ้าคนไข้ในความดูแลเสียชีวิตหมอก็เสียใจ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าถ้าหมอรักษาได้ทุกคน บรรพบุรุษก็คงยังอยู่ แต่ทุกคนล้วนตายหมด ถ้าได้เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยชีวิตคนไข้ไว้ได้หมอก็ดีใจ เหตุผลที่เลือกเรียนหมอคือเป็นอาชีพที่ได้ช่วยชีวิตเพื่อนมนุษย์และสังคมไทยยอมรับสูง จึงต้องเพียรอ่านหนังสืออย่างหนัก ครูไม่ใหญ่พูดติดตลกถึงคุณหมออีกท่านที่วินิจฉัยโรคได้แม่นโดยไม่ใช้หูฟัง แล้วจดหมายเล่าต่อถึงจุดเริ่มต้นในการสร้างบารมีภายใต้การดูแลของอาจารย์หมอที่เก่งที่สุด และเมื่อรู้ว่าเราเกิดมาเพื่ออะไร (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนหลายจุด)
เพลงประกอบกรณีศึกษาที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า ในการเดินทางข้ามวัฏสงสารอันยาวไกล ไกลยิ่งกว่าดวงดาว แต่ใจเราไม่เคยหวั่นไหว เหนื่อยก็เหนื่อยเพียงกาย แต่หัวใจเราไม่ท้อ ขอให้เราสู้ฝ่าฟัน สร้างความฝันให้มันสูงค่า ด้วยรักและศรัทธา เพราะใจทำได้ทุกอย่าง เป็นเพลงให้กำลังใจนักสร้างบารมีที่เดินทางไกลในวัฏสงสาร
จดหมายเล่าว่าได้เป็นหมอดูแลรักษาอาการป่วยเฉียบพลันของพระอาจารย์รูปหนึ่งในวัด (ครูไม่ใหญ่แทรกถึงชมรมแพทย์ของวัดว่าเป็นชมรมผู้มีบุญ ชื่อชมรมฟังไม่ชัด) ท่านตั้งใจจะมาบวชอุทิศชีวิตตั้งแต่เจ็ดปีก่อนแต่ติดภาระครอบครัว พอได้บวชก็อยู่ได้เพียงพรรษาเดียว ท่านเริ่มมีอาการไอแห้ง ครูไม่ใหญ่แทรกติดตลกว่าตัวเองไอเปียกไม่ใช่ไอแห้ง ผลเอกซเรย์พบความผิดปกติที่ปอด แต่ภายนอกท่านยังแข็งแรงยิ้มแย้มเทศน์คล่อง ดูแลต่อเนื่องสิบวัน แล้วจู่ ๆ ไข้ขึ้นสูง ไอถี่หอบหนัก ต้องเข้าห้อง ICU ผลตรวจยืนยันว่าเป็นปอดอักเสบชนิดรุนแรงและติดเชื้อราเข้ากระแสเลือด มรณภาพอย่างกะทันหัน ก่อนมรณภาพได้เปิดเทปธรรมะและสวดมนต์ให้ท่านฟังตลอด ครูไม่ใหญ่ชมว่ารักษาทั้งกายและใจเป็นหมอที่สมบูรณ์ ท่านจากไปอย่างสงบ แต่เคสนี้ทำให้เจ้าของเรื่องสะเทือนใจและเครียดมาก ครูไม่ใหญ่สรุปว่าชีวิตไม่แน่นอน ต้องเตรียมตัวให้พร้อม
เพลงประกอบกรณีศึกษาที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า ทุกเวลา นาที มีสิ่งไม่คาดฝัน และทุกวันก็ไม่มีความแน่นอน ขอเพียงทำใจให้พร้อม เพื่อพรุ่งนี้ก็ไม่รู้จะเจออะไร ดวงตะวันบางวันก็สดใส บางวันมีเมฆร้ายมาบดบัง ความจริงของชีวิตไม่ผิดที่ต้องเจอ เริ่มต้นกันใหม่ ความดีให้สร้างไว้ เป็นเพลงว่าชีวิตไม่แน่นอนจึงต้องเตรียมใจและสร้างความดี
ครูไม่ใหญ่แทรกกลางกรณีศึกษาว่าเวลาล้างหน้าแปรงฟันส่องกระจก ให้ถามคนในกระจกว่าถ้าตายวันนี้พร้อมหรือยัง สั่งสมบุญเต็มที่แล้วหรือยัง หรือนาน ๆ ทำที หรือไม่เชื่อเรื่องบาปบุญนรกสวรรค์ ซึ่งหนีไม่พ้น คำถามนี้จะเป็นกำลังใจให้สร้างความดี แล้วเล่าเรื่องน้องชายพระเจ้าอโศกมหาราชที่ถูกให้ขึ้นครองราชย์เจ็ดวันก่อนจะถูกประหาร ได้ทุกอย่างในวังแต่ไม่มีความสุขเลยเพราะคิดถึงแต่ว่าพ้นเจ็ดวันต้องตาย ใครคิดอย่างนี้ได้จะมีกำลังใจทุ่มชีวิตจิตใจและทรัพย์สินสร้างบารมีเต็มที่
จดหมายเล่าถึงคุณพ่อซึ่งเป็นคนจีนจิตใจดีแต่ทรมานด้วยโรคร้ายทั้งชีวิต อายุ 21 เครียดเรื่องงานจนนอนไม่หลับมีอาการทางประสาท ต้องรักษาด้วยการช็อตไฟฟ้าทางศีรษะนานเป็นปี อายุ 36 เป็นวัณโรคหนักถึงไอเป็นเลือด หายด้วยการฉีดยา อายุ 40 ปวดไหล่ซ้ายทรมาน หาหมอไม่หาย จึงพาไปหาพระที่มีวิชาไสยเวทซึ่งบอกว่าโดนของ รักษาแล้วหายอย่างน่าประหลาด อายุ 65 ปวดท้อง ตัวเหลืองตาเหลือง เป็นนิ่วในถุงน้ำดีและท่อน้ำดีต้องผ่าตัด และตรวจพบว่าเป็นพาหะไวรัสตับอักเสบบี ซึ่งดูแข็งแรงแต่เหนื่อยง่าย โอกาสหายขาดน้อยมาก และเสี่ยงมะเร็งตับสูงกว่าคนปกติสองร้อยเท่า จดหมายว่าคนไทยเป็นพาหะราวร้อยละสิบ และวงการแพทย์ยังไม่มียารักษาให้หายขาด
จดหมายเล่าว่าผู้ติดเชื้อบางส่วนสร้างภูมิคุ้มกันและหายขาดได้เองในหกเดือน แต่คุณพ่อไม่อยู่ในกลุ่มนั้น อายุ 72 เริ่มผอมและเหนื่อยมาก ตรวจพบมะเร็งตับขนาดสิบสามเซนติเมตร เลือดออกในกระเพาะถ่ายเป็นสีดำ ต้องใส่สายล้างท้อง ซ้ำด้วยปอดติดเชื้อ ต้องย้ายเข้าห้อง ICU ด่วน ในห้อง ICU คุณพ่อลืมตาตลอดเวลาไม่ยอมหลับจนต้องเอาผ้าก๊อซปิดให้ ลูกพยายามทำใจท่านให้เป็นบุญที่สุด โดยเปิด MP3 ธรรมะให้ฟัง แล้วมั่นใจว่าความปลอดภัยในชีวิตของพ่อเริ่มตั้งแต่วินาทีนั้น
หลังช่วงพักและสปอตสั้น ๆ จดหมายเล่าต่อว่าคุณพ่อเข้าห้อง ICU ถึงสองครั้ง ลูกบอกพ่อเรื่ององค์พระบนโดมมหาธรรมกายเจดีย์ ทั้งองค์พระภายนอกและองค์พระแกนกลางที่ลูกสร้างให้ ซึ่งพ่อรับรู้ทุกครั้งที่บอก จนท่านจากไปอย่างสงบด้วยวัย 74 ปี ลูกทำตามหลักวิชาที่ครูไม่ใหญ่สอนมาตลอด และเข้าใจการพลัดพรากมากขึ้นว่าความตายคือส่วนหนึ่งของชีวิต
เพลงภาษาอังกฤษประกอบกรณีศึกษา ถอดท่อนร้องได้ว่า Death is part of life, and so the seasons turn, forever this lesson we must learn (ในถอดเสียงสะกดเป็น Dead) เป็นเพลงว่าความตายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเหมือนฤดูที่หมุนเวียน ความเศร้าจะผ่านไปและต้องมีความหวังใหม่ ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักและท่อนที่ถอดเพี้ยน
จดหมายเล่าถึงคุณแม่ว่าแท้งง่าย แท้งไปแล้วหนึ่งคนก่อนตั้งครรภ์เจ้าของเรื่อง และตอนตั้งครรภ์ก็มีเลือดออกตลอดจนเจ็ดเดือน แต่ลูกคลอดออกมาสมบูรณ์แข็งแรงดี คุณแม่ยังเป็นโรคเริมกับโรคข้อเข่าอักเสบมาตั้งแต่อายุแปดขวบเพราะต้องทำงานหนัก หาหมอมาทุกแผน แม้ลูกเป็นหมอเองก็รักษาให้หายขาดไม่ได้ ครูไม่ใหญ่สรุปว่าสังขารเป็นรังของโรค นี่คือความจริงของร่างกายที่คนไม่ค่อยนึกถึง ถ้านำมาพิจารณาจะมีสติปัญญาตัดสินใจทำสิ่งที่ถูกต้องดีงาม
ชุดคำถาม บุพกรรมที่พระอาจารย์เป็นปอดติดเชื้อมรณภาพกะทันหัน ครูไม่ใหญ่แทรกว่าพระกับโยมมีความตายเสมอภาคกัน บุญการบวชช่วยต่อชีวิตท่านได้บ้างหรือไม่ ตอนนี้ท่านอยู่ที่ไหน เคยสร้างบารมีมาอย่างไร บุพกรรมที่คนไทยร้อยละสิบเป็นพาหะไวรัสตับอักเสบบี กับคนที่ติดแล้วหายและมีภูมิคุ้มกันต่างกันอย่างไร ควรทำบุญอะไรไม่ให้วิบากนี้ส่งผลในชาติต่อไป บุพกรรมที่คุณพ่อเป็นพาหะแล้วกลายเป็นมะเร็งตับ ต่างจากคนที่ไม่เป็นมะเร็งอย่างไร เป็นนิ่วในถุงน้ำดีเพราะอะไร ทำไมช่วงท้ายชีวิตผู้ป่วยแทบทุกคนมีโรคแทรกซ้อนพร้อมกันหลายโรค ทำไมคุณพ่อลำบากตอนต้นชีวิตพี่น้องไม่รัก แต่ปลายชีวิตสุขสบายได้สร้างบุญมาก ลูกได้บุญอย่างไรที่พาพ่อแม่มาวัดทุกวันอาทิตย์ (ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นลูกแก้ว) ทำไมคุณพ่อลืมตาตลอดเวลาในห้อง ICU นิมิตก่อนตายเป็นอย่างไร ตอนนี้อยู่ที่ไหน ได้รับบุญหรือไม่ และมีอะไรฝากบอกแม่กับลูกไหม
ชุดคำถามต่อ บุพกรรมที่คุณแม่แท้งง่ายและเลือดออกมากตอนตั้งครรภ์ ลูกกับแม่มีบุพกรรมร่วมกันอย่างไร บุพกรรมที่แม่เป็นโรคเริมและข้อเข่าอักเสบจะแก้อย่างไร ทำไมเวลาจะได้อะไรหรือสำเร็จอะไรต้องบากบั่นด้วยตนเองอย่างยากลำบาก ต่างจากคนอื่นที่ได้ง่ายและมีคนช่วย ตลอดเวลาที่เป็นแพทย์ตั้งใจรักษาอย่างดีที่สุด แต่บางครั้งเกิดภาวะแทรกซ้อนโดยไม่ตั้งใจหรือวินิจฉัยไม่ได้จนผู้ป่วยเสียชีวิต จะมีวิบากอย่างไร และควรทำอาชีพหมออย่างไรให้ถูกหลักวิชา ครูไม่ใหญ่แทรกว่าต่อไปโรงเรียนแพทย์ต้องมีหลักสูตรนี้เพิ่ม เพราะแพทย์ที่มาเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาเริ่มรู้ว่ามีอะไรมากกว่าที่เรียนมา คุณแม่กับลูกสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบใด ทำไมชาตินี้ลูกเป็นหมอ ลูกมีหน้าที่อะไรในกองทัพธรรม และมีบุญบวชตลอดชีวิตมากน้อยแค่ไหน ครูไม่ใหญ่ถามแซวว่ายังเป็นโสดหรือเปล่า (ช่วงท้ายถอดเพี้ยน)
เพลงหายท้อแท้ใจ ถอดท่อนร้องได้ว่า เด็กร้องเพลงว่าชีวิตนี้ควรมีแต่ความรื่นรมย์ ทำไมคุณจึงต้องไปท้อแท้ใจ คลายความผูกพันในทุกสิ่ง แล้วทำใจนิ่ง ๆ อยู่ที่กลางกาย นึกถึงดวงตะวันสว่าง แล้วฉันก็จะหายท้อแท้ใจ มีความหวังและกำลังใจ เป็นเพลงสอนให้หายท้อด้วยการวางใจที่ศูนย์กลางกาย ตามด้วยท่อน ลาลาลา ยาว
ครูไม่ใหญ่ทักทายเด็ก ๆ ที่มากับคุณแม่ (ชื่อฟังไม่ชัด) ว่าโตขึ้นเยอะ ถามว่ามาถึงเมื่อไหร่ ได้คำตอบว่ามาถึงเมื่อวาน แล้วถามว่าไม่ง่วงหรือ ช่วงต่อจากนี้ถอดเพี้ยน
เฉลย พระอาจารย์เป็นปอดติดเชื้อมรณภาพกะทันหันเพราะกรรมปาณาติบาตหลายอย่างรวมกัน โดยเฉพาะพุทธันดรที่ผ่านมาท่านเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ออกรบฆ่าข้าศึกจำนวนมาก ทรมานข้าศึกด้วยการกดหัวลงน้ำจนสำลักตาย ยุคนั้นมนุษย์อายุยืนเป็นหมื่นปีรักษาศีลข้อหนึ่งได้ดี ปาณาติบาตเกิดยากเป็นหนึ่งในล้าน จึงเป็นกรรมหนัก บุญบวชช่วยยืดอายุได้บ้างแต่บวชตอนอายุมากแล้ว วิบากจึงตัดรอนได้ง่าย มรณภาพแล้วไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตนอก เพราะบุญบวชยังไม่พอจะอยู่เขตใน พุทธันดรก่อนก็ตัดสินใจมาบวชช้าเหมือนชาตินี้ ครูไม่ใหญ่สอนว่าบางคนขอชาติสุดท้ายแล้วชาติหน้าจะบวชจริง ๆ อย่าไปขอชาติสุดท้าย ให้ถือว่าชาตินี้คือชาติที่ต้องบวชตลอดชีวิต เอาบุญบวชให้หนาแน่น ชาติต่อไปจะได้ม้วนเดียวจบ
เฉลย คุณพ่อเป็นโรคประสาทต้องถูกช็อตด้วยไฟฟ้า เพราะกรรมในอดีตที่ดื่มสุราแล้วเมามาทุบตีคนในบ้านและผู้อื่นจนบาดเจ็บ ดื่มสุราส่งผลให้เป็นโรคประสาท ทุบตีผู้อื่นส่งผลให้ถูกช็อตไฟฟ้า ซึ่งรักษาหายแต่ทรมาน เป็นวัณโรคแล้วหายได้ กรรมคือดื่มเหล้าสูบยาเส้น ฆ่าสัตว์ทำกับแกล้ม และทรมานสัตว์ที่เลี้ยงไว้ให้ตากแดดตากฝน ส่วนปวดไหล่มาจากกรรมชาติที่เป็นขี้เมาชอบชกต่อยผู้อื่น ไม่ได้โดนของ ที่หายเพราะบุญที่เคยเป็นหมอพื้นบ้านรักษาผู้ป่วยด้วยยา บุญนี้มาตัดรอนวิบาก ไม่ได้หายด้วยไสยเวท
เฉลย คนที่เป็นพาหะไวรัสตับอักเสบบีราวร้อยละสิบเพราะกรรมในอดีตที่ทรมานสัตว์ ฆ่าสัตว์ กับดื่มสุราหรือเลี้ยงสุราผู้อื่นเป็นหลัก คือผิดศีลข้อหนึ่งกับข้อห้ามารวมกันส่งผล หลายคนทำกรรมคล้ายกันมาเกิดรวมกันจึงติดเชื้อกันง่าย คนที่เป็นพาหะมีวิบากกรรมนี้มากกว่า ส่วนคนที่ติดแล้วหายและมีภูมิคุ้มกันเพราะวิบากกรรมบางกว่า จะแก้ต้องทำบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา โดยเฉพาะรักษาศีล ปล่อยสัตว์เล็กสัตว์ใหญ่บ่อย ๆ และอธิษฐานจิตให้พ้นวิบาก ทางกายก็ให้หมอรักษาไป แต่ต้องสั่งสมบุญไปด้วยให้บุญตัดรอนวิบาก การวินิจฉัยของหมอจะได้ไม่ผิดพลาดและยาจะมีอานุภาพ แต่ถ้าถึงคราวหมดอายุขัยก็ต้องตายกันทุกคน
เฉลย คุณพ่อเป็นพาหะไวรัสตับอักเสบบีแล้วภายหลังเป็นมะเร็งตับตาย เพราะกรรมปาณาติบาตที่ฆ่าสัตว์ทำอาหาร ทำกับแกล้ม ฆ่าขาย เลี้ยงสัตว์ไว้ให้ฆ่าขาย และปล่อยให้สัตว์ตากแดดตากฝน รวมกับกรรมดื่มสุรา คือศีลข้อหนึ่งกับข้อห้าบวกการทรมานสัตว์ ส่วนผู้ที่เป็นพาหะแต่ไม่เป็นมะเร็งตับเพราะกรรมสุราเยอะแต่กรรมปาณาติบาตอ่อนกว่า คุณพ่อเป็นนิ่วในถุงน้ำดีเพราะกรรมเก็บความโกรธ ความขุ่นมัวไว้ในใจ จึงไม่ควรเก็บความโกรธไว้
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า ไม่มีอะไรผิดนอกจากความเข้าใจ เธออาจมองพลาดได้ สิ่งที่เธอเห็นกับสิ่งที่เขาเป็นมันอาจไม่ตรงกัน ได้โปรดเชื่อฉัน อย่าหมั่นไส้เขาเลย ชาติก่อนเราเคยเป็นญาติกันมา เก็บความโกรธไว้ทำไม ทำความเข้าใจดีกว่า อย่าได้ริษยา เพราะเธอคนนั้นเขาเป็นอย่างนั้นเอง โปรดให้อภัย ยิ้มให้กันใหม่ ใจสดใสแล้วไปด้วยกัน เป็นเพลงสอนให้เลิกเก็บความโกรธและให้อภัยกัน
เฉลย ช่วงท้ายชีวิตผู้ป่วยแทบทุกคนเป็นหลายโรคพร้อมกัน เพราะเมื่อจะหมดอายุขัยสังขารใกล้แตกดับ ระบบในร่างกายรวน กำลังบุญใกล้หมด โรคที่มีอยู่ในกายจึงได้ช่องแทรก คุณพ่อลำบากในวัยต้นและพี่น้องไม่รัก เพราะในอดีตช่วงต้นชีวิตตระหนี่ ไม่ทำทาน และทำทานโดยไม่เคารพ คือทำไปงั้น ๆ ไม่ตั้งใจอธิษฐาน จึงไม่มีญาติมาห้อมล้อม ครูไม่ใหญ่สอนว่าอย่าตระหนี่ อย่าหวงแหนทรัพย์ ให้ใช้ทรัพย์สร้างบุญ ส่วนปลายชีวิตสุขสบายได้สร้างบุญมาก เพราะบุญทำทานในชาติอื่นมาส่งผลช้า และในชาตินั้นภายหลังยินดีในการทำบุญ ชาติต่อไปจะได้บุพการีที่ดี ครอบครัวบัณฑิตนักปราชญ์และกัลยาณมิตรที่สนับสนุนการสร้างบารมี ปิดอบายไปสวรรค์
เฉลย คุณพ่อลืมตาตลอดเวลาในห้อง ICU เพราะโรคภัยไข้เจ็บทำให้ประสาทตาค้าง ก่อนตายมีคตินิมิตสว่าง นึกถึงบุญได้ ใจผ่องใส แต่ไม่ได้มาที่มหาธรรมกายเจดีย์ ครูไม่ใหญ่สอนว่าถ้าจะมาที่เจดีย์ต้องภาวนาเต็มที่และเตรียมตัวตั้งแต่ยังแข็งแรง คุณพ่อตายแบบหลับแล้วตื่นขึ้นกลางวิมานทองชั้นดาวดึงส์เฟส 3 ได้รับบุญที่ลูกทำให้และให้ท่านทำช่วงท้ายชีวิต ทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น นั่งบนบัลลังก์ยิ้มไปยิ้มมา ซาบซึ้งว่าได้มาอยู่ตรงนี้เพราะลูกหมอเป็นกัลยาณมิตร ฝากบอกลูกว่าขอบคุณที่ทำให้พ่อมาอยู่ตรงนี้ พ่อเห็นผลแห่งบุญแล้ว หนุ่มขึ้น สุขสบาย ไม่เจ็บไม่ปวด มีบริวารและหัวหน้าบริวารแวดล้อม มีรัศมีสว่าง
เฉลย คุณแม่แท้งง่ายและเลือดออกมากตอนตั้งครรภ์เพราะเศษกรรมที่เคยพาเพื่อนไปทำแท้ง ลูกเองก็มีเศษกรรมแนะนำให้คนไปทำแท้งติดมา แต่มีบุญในอดีตที่ช่วยรักษาผู้อื่นให้หายจากโรค แม่กับลูกไม่ได้มีบุพกรรมร่วมกันมา แต่มีกรรมคล้ายกัน แม่พาไปเอง ลูกแค่แนะนำ คุณแม่เป็นโรคเริมเพราะวจีกรรมพูดให้คนอื่นเสียหายเจ็บแสบ รวมกับกรรมแกล้งทรมานสัตว์ เอาน้ำร้อนราดไล่สุนัขที่มากวนตอนทำอาหาร ส่วนข้อเข่าอักเสบเพราะกรรมใช้แรงงานหนัก (ถอดได้ว่า ใช้แรงงานธาตุหนัก ความหมายไม่ชัด) ชาตินี้จึงต้องทำงานหนักจนข้อเข่าอักเสบ วิบากกรรมเหมือนเซ็ตโปรแกรมให้เชื้อไวรัสเกิดในร่างกาย จะแก้ต้องทำบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา และอธิษฐานจิตอุทิศส่วนกุศลให้ผู้ที่เคยเบียดเบียนบ่อย ๆ
เฉลย เวลาลูกจะได้อะไรหรือสำเร็จอะไรต้องบากบั่นเองอย่างยากลำบาก เพราะชาติก่อนก่อนมาสร้างบารมีกับหมู่คณะ เชื่อว่าชีวิตจะสำเร็จได้ด้วยหนึ่งสมองสองมือเท่านั้น ต้องขยันและใช้มันสมอง ไม่เชื่อว่าบุญมีส่วนทำให้สำเร็จในภพชาติต่อไป จึงไม่ค่อยทำบุญในช่วงนั้น จะแก้ต้องสั่งสมบุญทุกบุญ ทาน ศีล ภาวนามาก ๆ และตั้งใจให้ดีในทุกเรื่อง
เฉลย ที่ผู้ป่วยเกิดภาวะแทรกซ้อนหรือวินิจฉัยไม่ได้จนเสียชีวิต ลูกไม่มีวิบากกรรมอะไร เพราะไม่มีเจตนาและตั้งใจดี แต่ผู้ป่วยหมดอายุขัย ให้ทำหน้าที่แพทย์ให้สมบูรณ์ด้วยการรักษาทั้งกายและใจ ทางกายรักษาตามหลักวิชาแพทย์ ทางใจแนะนำผู้ป่วยว่าโรคทั้งหลายเกิดจากวิบากกรรมที่ตัวเองทำไว้ เหมือนระเบิดเวลาที่เซ็ตไว้ ความเจ็บความตายเป็นธรรมดาของสังขาร ให้นึกถึงบุญที่ทำมา ถ้านึกไม่ออกให้สวดมนต์ทำสมาธิ และให้สมาทานศีลห้าโดยหมอบอกทีละข้อแม้ไม่มีพระ ยิ่งแบ่งยิ่งเพิ่มเหมือนจุดประทีปต่อกัน ถ้าทำอย่างนี้จะได้ชื่อว่าเป็นคุณหมอพระโพธิสัตว์ มีอานิสงส์ใหญ่ทั้งความแข็งแรง อายุยืน ปัญญาบารมี ดวงตาเห็นธรรม และเป็นที่รักของมนุษย์และเทวดา ผู้ป่วยที่ตายไปเป็นเทวดาก็จะรัก
เฉลย คุณแม่สร้างบารมีกับหมู่คณะมาโดยเป็นกองเสบียง ส่วนลูกในพุทธันดรที่ผ่านมาก็เป็นหมอ เป็นหมอทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ภายหลังได้ออกบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต บวชแล้วทำหน้าที่เผยแผ่และช่วยดูแลเพื่อนสหธรรมิกยามเจ็บไข้ ได้ปฏิบัติจนเข้าถึงพระในตัว ละโลกแล้วไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษได้อย่างสบาย
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า ความจริงกำลังจะเกิดขึ้น โลกไม่จำเป็นต้องมีทหาร สงครามภายนอกจะไม่มี เมื่อสงครามภายในใจหยุดนิ่งลง ไม่ต้องมีห้องประชุมกว้างใหญ่ เพียงแค่ทุกคนหลับตาเบา ๆ ทำใจนิ่ง ๆ นึกถึงดวงตะวันที่กลางกาย สันติภาพของโลกเริ่มจากสันติสุขภายในใจด้วยวิธีง่าย ๆ อย่างนี้เอง
คำขวัญท้ายรายการท่องซ้ำหลายรอบ พุทธบุตรและพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาอย่าเอาอุเบกขาวาง ชีวิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง
ชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกตั้งใจสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยพร้อมกัน แล้วเป็นเสียงสวดที่ Whisper ถอดเพี้ยนจนอ่านไม่ได้ ตามด้วยบรรทัด jingle และช่วงถอดเพี้ยนอีกช่วง
นำนั่งสมาธิ เจริญภาวนาทำใจหยุดนิ่ง หลับตาเบา ๆ ให้ขนตาแตะกันแผ่ว ๆ ปล่อยวางเรื่องราวทั้งปวง คลายความผูกพันในคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หน้าที่การงาน ปัญหา เพราะทุกสิ่งเป็นของชั่วคราว มีเกิดมีดับ ปัญหาอย่างฝนตก รถติด เศรษฐกิจตกต่ำ เกิดขึ้นแล้วเดี๋ยวก็คลี่คลาย ชีวิตมีขึ้นมีลง ขึ้นก็ไม่หลงระเริง ลงก็ไม่ทุกข์ระทม แม้ร่างกายสักวันก็ต้องทอดทิ้งกลับเป็นดินน้ำลมไฟ สิ่งที่ติดตัวไปได้มีแต่บุญกุศล ที่พึ่งแท้จริงคือพระรัตนตรัยภายใน จึงน้อมใจไปหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายซึ่งเป็นทางสายกลาง ตรึกถึงดวงใสดวงสว่าง หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง จนใจละเอียดใสสว่าง
ตรึกนึกถึงบุญกุศลบารมีที่บำเพ็ญมานับภพนับชาติไม่ถ้วนตั้งแต่ปฐมชาติจนถึงชาติปัจจุบัน ให้มาหยุดรวมเป็นจุดเดียวเป็นดวงบุญใสสว่างที่กลางกาย ขยายดวงบุญกว้างออกไปรอบตัว อุทิศแก่บุพการี ผู้มีพระคุณ พ่อแม่ ญาติพี่น้อง และสรรพสัตว์ที่เป็นเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตายด้วยกัน แผ่เป็นเมตตาบารมีให้กว้างจนเต็มโลกเต็มจักรวาล (มีบรรทัด ทุกคน ซ้ำยาวที่ถอดไม่ได้) แล้วสวดบูชาพระรัตนตรัย อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ พุทโธ เม นาโถ ธัมโม เม นาโถ สังโฆ เม นาโถ ไฟล์จบตรงคำเชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาผู้มีบุญทุกท่านต่อจากบทสวด ไม่มีช่วงจบรายการครบให้ได้ยิน
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่