ep136 ผังเวลา 67 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) อุทิศบุญ (142) กองเสบียง (87) นำนั่งสมาธิ (78) ยุวกัลยาณมิตร (76) มโหสถบัณฑิต (73) มหารัตนวิหารคด (64) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) อุทกภัยภาคเหนือ 2549 (55) พระเจ้าวิเทหราช (44) แผ่เมตตา (39) ยมโลก (30) ศีลห้า (30) อาจารย์เสนกะ (30) บูชาพระรัตนตรัย (26) กรรมนิมิต (20) อัมพฤกษ์ (20) หมู หมู (19) ประเทศกรีซ (17) คุณใบอ่อน (16) บันไดขาขึ้น (15) วจีกรรม (14) ชีวิตหลังความตาย (13) มหาเศรษฐีทุกคน (13) ศูนย์โตเกียว (13) ภูมิแพ้ (9) ปล่อยวาง (8) ทำบุญเผื่อเหนียว (5) พระพุทธศาสนากับชาวกรีก (5) ลูกแก้ว (5) สอนสมาธิชาวกรีก (5) มโหสถตัดสินคดีแย่งลูก (4) ค้าขายเนื้อหมู (3) ชมรมพุทธ (3) พระยามิลินท์ (3) สามีอยากบวช (3) การงานไม่ก้าวหน้า (2) ขยายพระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย (2) ตกใจกลัวโดยไม่มีสาเหตุ (2) ถูกบังคับให้เปลี่ยนศาสนา (2) วางใจให้ถูกส่วน (2) กรีกออร์โธดอกซ์ (1) ความเครียดจากงาน (1) ดวงสีทองเท่าลูกโบว์ลิ่ง (1) ตำรวจตามกลิ่นธูป (1) ถูกขู่ตอนเด็ก (1) ทำบุญทันทีอย่าคิดดูก่อน (1) ทิฏฐิไม่ตรงกัน (1) บวชภายใน (1) บวชให้พ่อ (1) พระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง (1) ยิ่งปีติบุญยิ่งเพิ่ม (1) ย้ายใจจากหน้าผากมาศูนย์กลางกาย (1) ย้ายไปอยู่อเมริกา (1) รวยแล้วตกนรกหรือพอมีพอกินแต่ไปสวรรค์ (1) ลูกกลับมาแล้ว (1) อมน้ำไว้ในปาก (1) อานิสงส์ถวายโคมไฟ (1) เกาะครีต (1) เมื่อไหร่จะกลับ (1) เลื่อนบุญไม่เสียสัจจะ (1) เห็นพระนั่งสมาธิในท้อง (1) แพ้ไข่และอาหารทะเล (1) ใส่ชุดขาวนั่งสมาธิ (1) ไม่เชื่อการเวียนว่ายตายเกิด (1)
ไฟล์เริ่มที่ช่วงเกริ่นรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการกับคาถาให้ได้ยิน ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้มีกรณีศึกษาที่ทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น ชื่อเรื่องฟังได้ว่า หมู หมู และมีเรื่องราวจากประเทศกรีซ ทบทวนว่าเมื่อวานได้รู้ว่าชาวกรีกโบราณเคยนับถือพระพุทธศาสนา มีพระยามิลินท์ที่โต้ตอบธรรมกับพระนาคเสนจนเป็นหนังสือมิลินทปัญหา คำถามของท่านไม่ล้าสมัย คนปัจจุบันก็ยังสงสัยเหมือนท่าน คำวิสัชนาจึงทันสมัยเสมอ และทำให้พระยามิลินท์เป็นพุทธมามกะ แล้วชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จก่อน
หลังบรรทัด jingle ช่วงพัก ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยทั้งในบ้านและนอกบ้าน ด้วยการนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า
เพลงภาษาไทยปนอังกฤษ Do You Love Me? บอก ถอดได้ท่อน Do you love me บ่ I love you หลายเด้อ เป็นคำถามทักทายที่ต้องตอบจากใจ แล้วต่อด้วยเพลงภาษาอังกฤษที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดได้ท่อน Welcome to Thailand, come on let dance with me และ Are you looking for new love
เพลงถ้าเธอจะไปกับฉัน ถอดได้ท่อนสั้น ๆ ว่า เธอจะไปกับฉัน หรือว่าเธอจะไปกับเขา เป็นเพลงชวนเลือกทางว่าจะไปกับการสร้างความดีหรือไปทางอื่น
ครูไม่ใหญ่ชวนสร้างบุญสร้างบารมีทุกวันตลอดชาติ เพราะบุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จทุกระดับ ตั้งแต่ปุถุชนจนเป็นพระพุทธเจ้า ได้สมบัติทั้งสามคือมนุษย์สมบัติ สวรรค์สมบัติ นิพพานสมบัติ ก็ด้วยบุญอย่างเดียว ทุกบุญอย่าปฏิเสธ ต้องทำเองและชวนคนอื่นทำ คิดทำทันทีอย่าคิดดูก่อน ทำแล้วอย่าเสียดาย ต้องปลื้มปีติว่าดีแล้วที่ได้ทำ ยิ่งปีติบุญยิ่งเพิ่ม บุญเพิ่มสมบัติก็เพิ่ม เป็นหลักวิชาที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงไว้
บุญใกล้ ๆ ที่ต้องรีบทำให้สำเร็จคือมหารัตนวิหารคด ช่วงนี้มีการสร้างห้องสุขาซึ่งจำเป็นสำหรับทุกคน สร้างบันไดขาขึ้นไปชั้นสอง และสร้างโคมไฟให้แสงสว่างรอบมหารัตนวิหารคด ครูไม่ใหญ่อธิบายอานิสงส์การให้แสงสว่างว่าได้ชื่อว่าให้ดวงตา บรรเทาความสะดุ้งกลัว สัตว์ร้ายมักอยู่ในที่มืด และได้ดวงปัญญา ทำหนึ่งชุดมีของขวัญเป็นเครื่องระลึก แล้วเปิดภาพของขวัญที่เป็นเหรียญ บอกว่าเป็นครั้งแรกของโลก แต่ละชิ้นไม่ซ้ำกันเลย ผู้ร่วมบุญหนึ่งห้องได้เหรียญทองประดับรัตนชาติ (ชื่อวัสดุบางคำถอดเพี้ยน ยังไม่ยืนยัน)
ครูไม่ใหญ่บอกว่ามีคำถามที่ไม่เกี่ยวกับอะไรเลย ถามลอย ๆ วันนี้ต้องมีเพลงช่วยสักหน่อย เป็นเพลงคำถามแล้วให้ช่วยกันตอบ ก่อนเข้าเพลงมีเสียงถามตอบว่า พ่อเหนื่อยไหม ไม่เหนื่อยแต่เบื่อ เมื่อไหร่จะกลับ เมื่อไหร่จะเสร็จ และบอกว่าไม่ใช่หลอกกันเล่น
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ครูไม่ใหญ่เรียกว่าเพลงคำถาม ถอดท่อนร้องได้ว่า หัวใจเธอทำด้วยอะไร ยังไม่กลับคืนมา เธอลืมแล้วว่าเราเคยร่วมงานด้วยกันมาเป็นเวลายาวนาน ลำบากลำบนก็สู้ด้วยกันตั้งแต่ต้น เมื่อครั้งต้นไม้ใบหญ้ายังไม่มีแม้ต้นเดียว และท่อนซ้ำว่าจะให้เธอรู้ไว้ว่าฉันห่วงใยเธอ เป็นเพลงถามหาคนที่เคยร่วมสร้างงานบุญด้วยกันแล้วห่างหายไป
ถามต่อว่าหัวใจเธอทำด้วยอะไร มีคำตอบว่าทำด้วยเพชร ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้เปิดเพลงนี้ไม่ได้มีความหมายอะไร เปิดสนุก ๆ เพราะลูกกลับมาแล้ว เมื่อคืนหลับเป็นสุข พระอาจารย์ก็กลับมาแล้ว ปลื้มดีใจมาก อธิบายว่าเวลานึกถึงลูกที่เคยทุ่มเทชีวิตจิตใจสร้างบารมีแล้วจู่ ๆ หายไป จะเห็นแต่หน้าลอยมาในความคิดแต่ตัวจริงไม่มา ไม่ได้แปลว่าผีกระสือหรือผีหัวขาด ตอนนี้ตัวจริงมาแล้วจึงหลับสบาย (ช่วงท้ายถอดเป็นเสียงซ้ำอ่านไม่ได้)
สปอตประชาสัมพันธ์เสียงเด็กถามตอบ ถอดได้ว่า 266 วัดในจังหวัดชายแดนภาคใต้เดือดร้อน เราจะช่วยได้ไหม ได้ครับ แค่หยอดกระปุก และน้ำเหนือท่วมเข้ามาแล้วทำท่าจะท่วมอีก เราจะช่วยได้ไหม ได้ครับ แค่หยอดกระปุก (ถอดได้ไม่ครบ ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก)
เพลงตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ เริ่มจากสิ่งใกล้ตัว สิ่งแวดล้อมที่ดีขอให้เริ่มที่เรา ด้วยน้ำใจของเรา โลกนี้เป็นของเรา ทุกคนดูแลโลก เป็นเพลงชวนเด็กว่าตัวเล็กก็ช่วยโลกและเพื่อนได้ (ถอดเพี้ยนบางท่อน)
จดหมายหนูน้อยที่อยู่ญี่ปุ่น เล่าว่าไปวัดที่โตเกียวบ่อย บางทีไปตักบาตรนอกสถานที่ที่ชินจูกุ ครูไม่ใหญ่แซวว่าถามแบบนี้แปลว่าหนูตื่นเช้าไหม หนูบอกว่ารักหลวงพ่อมาก เวลาหลวงพ่อยิ้มเหมือนโลกทั้งใบยิ้มไปด้วย อยากให้หลวงพ่อมาสอนธรรมะทาง DMC ทุกวัน ครูไม่ใหญ่ตอบว่าบางวันต้องทบทวนเคสบ้าง แล้วหนูตั้งใจจะหาโอกาสมากราบหลวงพ่อที่เมืองไทย ลงท้ายเป็นภาษาญี่ปุ่น ครูไม่ใหญ่ลองพูดภาษาญี่ปุ่นตอบบ้าง ชื่อเล่นของหนูฟังได้ว่า ไอจัง (ยังไม่ยืนยันการสะกด) แล้วดูภาพหนูก้มหน้าก้มตาเช็ดถูให้สะอาด ครูไม่ใหญ่เรียกว่าเทพธิดาของความสะอาด
จดหมายเด็กหญิงอายุเจ็ดขวบ เรียนชั้น ป.1 ครูไม่ใหญ่เล่นคำว่าหนู ๆ ว่าไม่เบื่อหนูแบบนี้ เด็กเล่าว่าดูช่อง DMC เรื่องน้ำท่วมภาคเหนือแล้วสงสารมาก จึงเก็บเงินค่าขนมร่วมบุญกับหลวงพ่อ 100 บาท ขอให้หลวงพ่อสุขภาพแข็งแรง และจะเป็นเด็กเก่งและดีตามที่หลวงพ่อสอน ครูไม่ใหญ่อนุโมทนาบุญ ชื่อเด็ก ชื่อเล่น และชื่อโรงเรียนถอดเพี้ยน ยังไม่ยืนยันการสะกด
เพลงรณรงค์เทเหล้าเผาบุหรี่ที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า ขอต้อนรับปรากฏการณ์ของประวัติศาสตร์ เทเหล้าเผาบุหรี่ ของไม่ดีเอาออกทิ้งไป บ้านเราจะได้สดใส เสนียดจัญไรจะได้ไม่มี และท่อนซ้ำ เอ้าเท เทไปเลย อย่าเสียดายราคา ทุบทิ้งดีกว่า มีกี่ห่ออย่ารีรอเอาไปเผาไฟ หักใจตัดใจ แล้วอธิษฐานขอชีวิตใหม่ให้เจอสิ่งที่ดี (มีบรรทัด jingle และคำเพี้ยนแทรกกลางเพลง)
จดหมายเด็กชายที่อยู่ต่างประเทศ (ต้นจดหมายถอดเพี้ยนมาก) เล่าว่าแม่ได้ฟังว่าภาคเหนือของไทยมีน้ำท่วม ฝนตกติดต่อกันหลายวัน ลำบากกันมาก ครูไม่ใหญ่แซวว่าฝนเมืองไทยตกตรง ๆ แต่ฝนบางประเทศตกเฉียง 45 องศา กางร่มอย่างไรก็เปียก เด็กบอกว่าอยากช่วยเต็มพลัง วางแผนกับพี่ในทีมงานหนูน้อยหัวใจรักพระพุทธศาสนา Smart Kids of New Zealand (ชื่อกลุ่มยังไม่ยืนยัน) แล้วทวงว่าหลวงพ่อเคยบอกว่าจะมานิวซีแลนด์ ครูไม่ใหญ่ตอบขำ ๆ ว่าอายุเยอะแล้วความจำเบลอ อยากไปอยู่แล้ว และก็ไปทุกวันทางหน้าจานดาวธรรม
หลังช่วงพักที่ถอดเพี้ยน ครูไม่ใหญ่ทักทายชาวกรีกที่กำลังดูอยู่หน้าจานดาวธรรม ชมว่าชาวกรีกน่ารัก รักครอบครัว ยิ้มง่าย เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ตอนนี้รักการปฏิบัติธรรม ทุกคนดีใจเมื่อรู้ว่าบรรพบุรุษของตัวเป็นชาวพุทธมาก่อน จึงสนใจปฏิบัติธรรมและทยอยส่งผลการปฏิบัติธรรมมา วันนี้เป็นของคุณใบอ่อน ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าใบอ่อนเป็นชื่อคน ไม่ใช่ใบไม้อ่อน ๆ (นามสกุลถอดเพี้ยน)
คุณใบอ่อนทำร้านอาหารจีน ครูไม่ใหญ่แซวว่าทำไมไม่ทำอาหารไทย ร้านตั้งอยู่บนเกาะครีต เกาะใหญ่ที่สุดของประเทศกรีซ ฤดูร้อนมีนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก เป็นแหล่งอารยธรรมเก่าแก่ อยู่ที่นั่นมาเกือบสามสิบปี คนไทยที่อยู่ที่นั่นส่วนใหญ่ทำร้านอาหาร เธอเลือกทำร้านอาหารเพราะอาหารเป็นหนึ่งในปัจจัยสี่ที่สำคัญที่สุด ถ้าไม่มีชีวิตอยู่ เสื้อผ้าที่อยู่อาศัยยารักษาโรคก็ไม่มีความหมาย จึงอยากให้ทุกคนอิ่มอร่อย
ช่วงแรกของชีวิตที่เกาะครีตเครียดมาก เพราะมีกฎเกณฑ์เรื่องการนับถือศาสนาเคร่งครัด ทุกคนที่มาอยู่ต้องเปลี่ยนเป็นกรีกออร์โธดอกซ์ไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่ วันที่ไปเปลี่ยนศาสนาเธอร้องไห้เสียใจมาก กลับถึงบ้านจุดธูปไหว้พระ อธิษฐานขอขมาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ว่าไม่ได้อยากเปลี่ยนศาสนาเลย ในใจยังนับถือพระพุทธศาสนาเหมือนเดิม ครูไม่ใหญ่เสริมว่านั่นเป็นกฎสมัยก่อน สองปีนี้ไม่ใช่แล้ว
หลังจุดธูปไม่นาน ตำรวจได้กลิ่นธูปแล้วตามกลิ่นมาจนถึงหน้าบ้าน ครูไม่ใหญ่แซวว่าจุดธูปแล้วเรียกตำรวจมาโดยไม่เจตนา และอธิบายว่าการจุดธูปเป็นการบูชาถึงผู้ที่ไม่มีกายเนื้อแล้ว ตำรวจถามว่าจุดธูปทำไม ครูไม่ใหญ่เล่นมุกว่าถ้าตอบว่าจุดให้ติดเรื่องจะไม่จบ คำตอบของเธอถอดเพี้ยนมาก ฟังได้ว่ามีการสวด พุทโธ นะโม สังโฆ ตำรวจเดินวนไปมาทำท่าครุ่นคิด ครูไม่ใหญ่บอกว่าคนตรง ๆ ตำรวจก็ชอบ ตำรวจดูบัตรประชาชนเห็นชื่อใบอ่อน แล้วเดินออกจากบ้านไปโดยไม่ทำอะไร
คุณใบอ่อนเล่าว่าคนที่นั่นส่วนใหญ่เครียดจากการทำงานและจริงจังกับชีวิตมาก ตัวเธอเองก็เช่นกัน ธุรกิจที่ทำทำให้เกิดภาวะกดดัน คิดมากจนหัวแทบระเบิด ครูไม่ใหญ่ถามว่าตอนนั้นเราจะบอกเขาว่าอย่างไร แล้วเข้าเพลง
เพลงนั่งเครียดไปทำไม ก็เคยบอกไว้ให้นั่งใจสบาย บอกให้นั่งเฉย ๆ เมื่อยก็ขยับ ง่วงก็ให้หลับ ฟุ้งก็ให้ลืมตา ทำตัวสบาย ๆ อย่าเคร่งเครียด นั่งนอนยืนเดินอยู่ในศูนย์กลางกาย แล้วจะเห็นพระแก้วใสในตัว เป็นเพลงสอนวิธีนั่งสมาธิแบบไม่เครียด (ท้ายเพลงถอดเป็นเสียงซ้ำ)
คุณใบอ่อนเล่าว่าเครียดเรื่องคนงานกับเงิน ปลายปี 2547 ขณะดูโทรทัศน์ที่บ้านได้เห็นช่องหนึ่งแล้วดีใจมาก (มีบรรทัด jingle ช่วงพักคั่น) กลางวันงานยุ่งมาก แต่กลางคืนไม่ให้ใครในบ้านเปิดช่องอื่นเลย ต้อง DMC เท่านั้น กลับบ้านตีหนึ่งตีสองก็เปิดดูจนหลับ ได้เรียนรู้ธรรมะและการนั่งสมาธิมากขึ้น เดิมเคยนั่งสมาธิแบบกำหนดที่หน้าผาก พอพบ DMC จึงนำใจมาไว้ที่กลางกาย ครูไม่ใหญ่เสริมว่าจุดอื่นมันหมิ่น ๆ เหมือนยืนริมโต๊ะหรือนอนริมเตียง มีสิทธิ์ตกได้
คุณใบอ่อนเริ่มหลับตาเบา ๆ ที่ศูนย์กลางกาย ภาวนาสัมมาอะระหังไปเรื่อย ๆ รู้สึกเบาสบายเหมือนนั่งอยู่ริมทะเลท่ามกลางดอกไม้ สักพักเห็นดวงไฟปรากฏในท้อง ตอนแรกคล้ายเปลวเทียนที่มองจากไกล แล้วขยายเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ จนใหญ่เท่าลูกโบว์ลิ่ง เป็นลูกกลมสีทองแต่ตรงกลางเป็นสีขาวใสสว่าง รู้สึกสบายจนไม่อยากลืมตา เหมือนครึ่งหลับครึ่งตื่น หลังนั่งสมาธิทุกครั้งนอนหลับสบายมาก ไม่ฝัน ตื่นมาสดชื่น
แม้คุณใบอ่อนยังไม่เคยมาวัดพระธรรมกายเลย แต่รู้สึกแรงกล้าว่าจะต้องชวนคนอื่นมารู้จักการนั่งสมาธิให้ได้ ประจวบกับเมื่อสองปีก่อนรัฐบาลกรีซเปิดโอกาสให้นับถือศาสนาได้มากขึ้น จึงลงมือทันที เริ่มจากเพื่อนร่วมงานในออฟฟิศเป็นชาวกรีก (ชื่อถอดเพี้ยน) ที่สนใจพระพุทธศาสนาและเคยไปวัดแห่งหนึ่งในไทยแล้วพบความสงบ เมื่อนำเธอนั่งสมาธิ เธอรู้สึกสงบ มีความสุข ตัวสว่างมาก วันหนึ่งเห็นคนนั่งสมาธิอยู่ในท้องไปพร้อมกับเธอ มองลงไปจึงรู้ว่าเป็นพระพุทธรูป มีขอบเส้นรอบสีทอง มีแสงสีขาวสาดส่อง รอบ ๆ เป็นสีม่วงและสีฟ้าสว่าง เป็นการนั่งสมาธิที่รู้สึกดีที่สุด
ต่อมามีคนสนใจเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ คุณใบอ่อนเปิดให้นั่งสมาธิทุกวันอาทิตย์ จันทร์ และพุธ ตอนนี้มีนักเรียนเกือบ 20 คน บางคนถึงกับปิดร้านตัวเองเพื่อเดินทางมานั่ง นั่งครั้งละสองชั่วโมง นั่งเสร็จต่างบอกว่าสบายใจมีความสุข เธอปริ้นรูปหลวงพ่อจากอินเทอร์เน็ต ชาวกรีกแต่ละคนชอบมาก รู้สึกผูกพันกับหลวงพ่อ ไม่มีใครรังเกียจเรื่องศาสนา บางคนบอกว่าพระพุทธศาสนาไม่น่าเรียกว่าศาสนา แต่เป็นวิธีทำให้ทุกคนสงบร่มเย็นและเห็นเป้าหมายชีวิตคือพัฒนาตนให้ดีขึ้น เวลานั่งสมาธิให้ทุกคนใส่ชุดขาว เพราะเป็นสีของความบริสุทธิ์ที่บรรพบุรุษใช้ประพฤติธรรมมายาวนาน และเห็นภาพคนใส่ชุดขาวมาวัดในไทยจากการถ่ายทอดสดทาง DMC แล้วรู้สึกว่าขาวสะอาดมีพลังมาก
คุณใบอ่อนรู้สึกว่ายังมีคนขาดที่พึ่งอีกมาก อยากให้พระพุทธศาสนาขยายไปกว้างไกลเพราะคำสอนของพระพุทธเจ้าดีที่สุด แม้ต้องทำงานวันละสิบเจ็ดชั่วโมง แต่ถึงเวลาชวนคนนั่งสมาธิกลับมีเรี่ยวแรงสดชื่นทันที ครูไม่ใหญ่เปรียบว่าคนอยู่ไกลเห็นคุณค่า คนอยู่ใกล้กลับไม่เอา เธอไม่เคยเห็นองค์จริงของหลวงพ่อเลย แต่ตลอดหนึ่งปีเศษที่ดู DMC และทำหน้าที่กัลยาณมิตร รู้สึกว่าหลวงพ่อเมตตาเปิดทางให้และอยู่ข้าง ๆ เสมอ เหมือนมีเสียงกระซิบในใจว่าต้องทำอย่างไร ลงท้ายว่ารักและบูชาหลวงพ่อมาก ฝากความรักความคิดถึงจากกรีซ
ครูไม่ใหญ่เอ่ยถึงกัลยาณมิตรใบอ่อนสั้น ๆ แล้วเข้าเพลงที่ถอดท่อนร้องได้ว่า หมู่ดวงดาวส่งความสว่างให้ท้องนภา ในกลางคืนที่มีลมเย็นพัดมา ดั่งดาวภายในที่ศูนย์กลางกาย ส่องสว่างขจัดความมืดในดวงใจ ความไม่รู้เรื่องความจริงของชีวิตก็หมดไป เดี๋ยวนี้ฉันมีชีวิตใหม่ที่สดใสและมีความสุข เนื้อตรงกับเพลงโคมไฟแห่งดวงดาวที่ครูไม่ใหญ่ประกาศชื่อไว้ในตอนก่อนหน้า (วันนี้ไม่ได้ประกาศชื่อซ้ำ)
หลังบรรทัด jingle ช่วงพักยาว เป็นเสียงบรรยายสรุปว่าคุณใบอ่อนเกิดแรงบันดาลใจแรงกล้าที่จะทำหน้าที่กัลยาณมิตร บอกให้ทุกคนรู้วิธีเข้าถึงความสุขภายใน ใช้ออฟฟิศที่ทำงานเป็นที่ฝึกสมาธิ เริ่มจากคนใกล้ตัวจนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตลอดหนึ่งปีเศษ ผู้ที่มาฝึกมีรอยยิ้มและความสุขเพิ่มขึ้น เธอตั้งใจจะให้คนกรีซทั้งประเทศพบความสุขแบบนี้ เพราะเส้นทางสันติสุขภายในเป็นเส้นทางสากล และปรารถนาจะได้พบคุณครูไม่ใหญ่สักครั้งในชีวิตเพื่อรายงานภารกิจ แม้ไม่เคยได้พูดกับคุณครูไม่ใหญ่เลยสักคำ
สปอตสั้นชวนปฏิบัติธรรม ถอดได้ว่า คุณรู้ไหม คุณรู้ไหม เดี๋ยวนี้ใคร ๆ เขาถึงกราบภายในกันแล้ว แล้วคุณล่ะ ชวนให้นั่งสมาธิจนเข้าถึงพระภายใน
มินิซีรีส์ทศชาติชาดก เรื่องมโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่สิบสอง ทวนตอนที่แล้วว่ามโหสถให้หญิงทั้งสองยื้อแย่งทารกข้ามเส้น แม่แท้ทนเสียงร้องของลูกไม่ได้จึงปล่อยมือ มโหสถถามฝูงชนว่าใจของใครจะอ่อนไหวไปตามอาการของลูก ทุกคนตอบว่าใจแม่ จึงชี้ไปที่หญิงอีกคนแล้วถามว่าเจ้าเป็นใคร นางสารภาพว่าเป็นยักษิณี ฝูงชนแตกตื่นถอยห่าง มโหสถอธิบายว่ารู้เพราะนางตาแข็งไม่กะพริบ ตาแดงก่ำ และไม่มีเงา แม่ที่ไหนจะใจโหดได้ถึงเพียงนี้ นางยักษิณีตอบว่าจะเอาเด็กไปกินให้หายอยาก มโหสถตำหนิว่านางไม่เคยสำนึกเลยว่าที่ต้องเกิดเป็นยักษิณีเพราะผลบาปในอดีต ซึ่งบีบคั้นให้ทำบาปไม่รู้จบ
มโหสถเห็นนางนิ่งเงียบจึงพูดเบา ๆ ด้วยเมตตาว่าใครก็รักชีวิตและหวงแหนทรัพย์สมบัติของตัว การพรากลูกจากอ้อมอกแม่ก็เท่ากับพรากชีวิตแม่ ถ้ายังทำกรรมชั่วต่อไปจะพ้นจากกำเนิดยักษิณีได้อย่างไร นางยักษิณีตัดสินใจยื่นเด็กคืนให้แม่ ใคร่ครวญแล้วละอายใจ มโหสถจึงให้โอวาทให้สมาทานศีลห้า รักษาให้บริสุทธิ์ตลอดชีวิต เว้นจากการเบียดเบียนชีวิตและทรัพย์สินผู้อื่น นางคิดว่าเกิดเป็นยักษิณีก็ต่ำพอแล้ว ไม่ควรซ้ำเติมตัวเองให้ตกต่ำในชาติหน้า จึงรับปาก มโหสถบอกว่าศีลนี้จะพาให้ประสบความสุขแล้วปล่อยนางไป ส่วนแม่ได้ลูกคืนก็ดีใจร่ำไห้รำพันถึงพระคุณของมโหสถ
ทูตกราบทูลเรื่องจบ พระเจ้าวิเทหราชทรงเปล่งอุทานว่าบัณฑิตน้อยช่างหลักแหลม ควรรับตัวมาเสียที แล้วหันไปทางอาจารย์เสนกะ อาจารย์เสนกะรู้ว่าจะตรัสอะไรและตระหนี่ในลาภยศ จึงทูลให้รอก่อน อ้างว่าคดีนางยักษิณีแม้ซ่อนเงื่อนแต่เงื่อนสำคัญไม่มีอะไรพิเศษ แค่ดูว่าใครปล่อยเด็กก่อน ถ้านางยักษิณีมีปัญญาแกล้งปล่อยบ้างจะเอาอะไรตัดสิน ที่มโหสถดูฉลาดเพราะนางยักษิณีโง่เพราะความหิว ควรหรือที่จะยกย่องใครว่ามีปัญญาโดยเอาคนโง่เป็นมาตรวัด พระเจ้าวิเทหราชทรงเข้าพระทัยว่าอย่างไรเสนกะก็จะทูลให้รอ จึงตรัสให้ทูตกลับไปบอกอำมาตย์ให้เฝ้าดูต่อไป โปรดติดตามตอนต่อไป
บทประจำวัน วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี ท่องซ้ำหลายรอบ
เพลงขอเพียงเคียงข้างไปดุสิตบุรี ถอดได้เพียงท่อนสั้น ๆ ว่า ขอเพียงเคียงข้างไปดุสิต เป็นเพลงชวนกันสร้างบุญเพื่อไปพักที่ดุสิตบุรีด้วยกัน
ช่วงนี้ถอดเป็นคำซ้ำ สวัสดี และ สาธุ ต่อเนื่องหลายสิบวินาที จับเนื้อความไม่ได้ แล้วครูไม่ใหญ่พูดว่าทุกคนเกิดมาสร้างบารมี ต้องเป็นมหาเศรษฐีกันทุกคน (ถอดเพี้ยนปนคำต่างภาษา) และประกาศเลขของกรณีศึกษาวันนี้ ฟังได้ว่าเคสที่ 883 (ยังไม่ยืนยัน) ก่อนเปิดรายการช่วงถัดไปด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย
เพลงยิ้มแล้วรวย ถอดท่อนร้องได้ว่า ยิ้มไว้ให้ใจเบิกบาน ไม่ช้าไม่นานจะร่ำรวย จะเล่นหุ้นเล่นแชร์ก็ไปได้สวยเพราะรวยรอยยิ้ม ใครจะด่าก็ยิ้ม ยิ้มแล้วรวย เป็นเพลงชวนยิ้มรับทุกเรื่อง (ท้ายเพลงถอดเป็นคำซ้ำ)
เปิดจดหมายกรณีศึกษา ผู้เขียนเข้าวัดราวปี 2521 สมัยที่ยังเป็นชมรมพุทธของมหาวิทยาลัย (ชื่อสถาบันถอดได้คล้าย รามคำแหง ยังไม่ยืนยัน) แล้วชวนคนในครอบครัวทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และน้อง ๆ มาเข้าวัดปฏิบัติธรรมด้วย ช่วงต่อมาถอดเพี้ยนมาก ฟังได้ว่าได้ช่วยงานสร้างวัด ขนหิน ปลูกต้นไม้ ใส่ปุ๋ย แล้วได้พบคู่บุญซึ่งเคยบวชเป็นพระธรรมทายาทราวปี 2521 เป็นช่วงที่ประทับใจมาก จากนั้นทั้งคู่ได้สร้างบารมีร่วมกับหลวงพ่อต่อเนื่องมา
ครูไม่ใหญ่เอ่ยคำว่าธรรมทายาทแล้วเข้าเพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า ธรรมทายาทไม่ประมาทในศักดิ์ศรี พร้อมแล้วที่จะนำความดีกระจายสู่โลกที่สีเทา เหมือนดอกบัวลอยตัวพ้นโคลนตม มาเป็นธรรมทายาทกันเถอะเรา เดินตามรอยพระพุทธองค์ เป็นเพลงชวนมาบวชเป็นธรรมทายาท (ช่วงท้ายถอดเพี้ยนปนคำอังกฤษ)
ลูกคนแรกแพ้ไข่และอาหารทะเลตั้งแต่อายุสองเดือน เป็นผื่นคัน พาไปรักษาหลายหมอ ตอนนี้อายุสิบเก้าปีแล้วก็ยังเป็นแต่น้อยลง ลูกคนที่สองเกิดมาพร้อมกว่า มีพี่เลี้ยงดี อยู่ในวงบุญตั้งแต่อยู่ในท้อง ตอนนี้อายุสิบหกไม่มีปัญหาใด สามีทำงานด้านคอมพิวเตอร์ราวสิบปี ช่วงนั้นพี่ชายสามีได้สัญชาติอเมริกันจึงยื่นขอวีซ่าให้ครอบครัว ต่อมาสามีย้ายงานอีกที่ราวสิบปีแล้วเกิดปัญหาจึงลาออก พอดีสถานทูตอเมริกาแจ้งว่าครอบครัวได้สิทธิ์อยู่อเมริกาถูกกฎหมาย ทั้งที่ยื่นไว้สิบกว่าปีจนเกือบลืม ลูกสาวคนโตก็อยากไปเรียนที่อเมริกา จึงตัดสินใจย้ายไปเริ่มชีวิตที่อเมริกา ครูไม่ใหญ่บอกว่าชีวิตเริ่มต้นจริง ๆ เป็นอย่างนี้ แล้วเข้าเพลง
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า แม้จะเดินทางมายาวนานทั้งทางบก ทางน้ำ ทางอากาศ หรือไปใกล้ถึงดวงดาว ก็ยังไม่ได้ชื่อว่าเดินทาง ชีวิตไม่ได้เริ่มต้นที่การเวลา ไม่ได้เริ่มต้นที่ระยะทาง แต่วันใดที่หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายกายใจ นึกถึงดวงตะวันสว่างที่กลางกาย วันนั้นชีวิตได้เริ่มต้นเดินทางแล้ว สู่จุดหมายปลายทางที่มีแต่ความสุขเกษมสันต์
ครูไม่ใหญ่ถามสั้น ๆ ว่าสงสารไหมจ๊ะ แล้วเข้าเพลงคั่นที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้ว่า หมู หมู ทำอะไรก็อร่อย ไม่ว่าเศษเล็กเศษน้อยจะลาบจะก้อยอร่อยดี เนื้อหมูนั้นมีโปรตีน หมูยอหมูหันได้กินกันทั้งสิ้น ไปเที่ยวเมืองจีนยังสั่งกินต้มหมู เนื้อตรงกับเพลงคั่นเรื่องเนื้อหมูที่คลังมีอยู่ ใช้คั่นก่อนเล่าเรื่องพ่อสามีที่ค้าหมูและล่าสัตว์
พ่อสามีใช้เวลาไปยิงปืนล่าสัตว์เสมอ ต่อมาเลิก ปี 2543 ล้มป่วยเป็นมะเร็ง (อวัยวะถอดเพี้ยน) แพทย์แจ้งว่าอยู่ได้ไม่นาน ปี 2545 สามีตัดสินใจบวชให้พ่อ แล้วกลับมาเยี่ยมที่เมืองไทย นำรูปงานบวชและวิธีนั่งสมาธิไปให้ แต่พ่อสามีฝากน้องสาวบอกว่าไม่ชอบที่สามีมาให้ธรรมะและเล่าเรื่องบุญงานบวช สามีเข้าใจว่าพ่อไม่เชื่อ จึงหาเวลาคุยตามลำพังว่า ถ้าวันหนึ่งพ่อตื่นมาแล้วคุยกับใครก็ไม่มีใครได้ยินหรือไม่มีใครเห็น พ่อรู้ไหมว่าคืออะไร พ่อตอบว่าคือตายแล้ว สามีบอกว่าถึงตอนนั้นต้องยอมรับว่าชีวิตหลังความตายมีจริง ให้นึกถึงภาพลูกชายสามคนที่บวช นึกถึงองค์พระที่สร้างสลักชื่อให้พ่อ และวิธีทำสมาธิ พ่อรับปาก
หลังเยี่ยมเสร็จสามีกลับอเมริกา ไม่นานพ่อสามีก็เสียชีวิต สามีกลับไปงานศพ ช่วงนี้ถอดเพี้ยนมาก ฟังได้ว่ามีผู้รู้สึกว่าพ่อยังอยู่บริเวณโรงศพในเจ็ดวันแรก สามีจึงไปคุยกับพ่อว่าตอนนี้คงเชื่อแล้วว่าชีวิตหลังความตายมีจริง ให้นึกถึงบุญและทำสมาธิอย่างเดียว ผมบอกพ่อแล้วว่าเชื่อตอนเป็นดีกว่า ครูไม่ใหญ่เสริมว่าไม่งั้นจะเห็นตอนตาย จึงควรมาศึกษาความจริงที่เห็นได้ด้วยตาในกันดีกว่า
สปอตประชาสัมพันธ์ช่อง DMC ถอดท่อนร้องได้ว่า ที่อยากรู้แล้วเธอรู้จริงบ้างไหม ที่อยากเห็นแล้วเธอเห็นจริงบ้างไหม มีคำถามมากมาย เธอรู้ไหมที่นี่มีคำตอบ ที่ DMC ช่องนี้ช่องเดียว สิ่งใดไม่เคยรู้ไม่เคยเห็นจะบอกให้รู้ ความจริงที่เห็นได้ด้วยตาใน เกิดมาทำไม ตายแล้วจะไปไหน
สามีส่งบุญให้คุณพ่อ และตั้งใจจะบวชทุกปีเพราะเชื่อว่าพ่อต้องการและรอรับบุญอยู่ ต่อมาทำบุญสร้างพระสลักชื่อคุณพ่อด้วย ส่วนแม่สามีช่วงอายุ 45-50 ปีเป็นโรควิตกกังวลเรื่องธุรกิจมาก ต้องไปพบจิตแพทย์ ต่อมาอายุราว 60 ปี ขาข้างหนึ่งเป็นอัมพฤกษ์ (คำนี้ถอดเพี้ยน อนุมานจากบริบท) เดินไม่ถนัดจนปัจจุบัน ส่วนพ่อสามีตลอดชีวิตสุขภาพแข็งแรง ไม่เคยเจ็บป่วยเหมือนคนทั่วไป ไม่เคยไปหาหมอ ทั้งที่ประกอบอาชีพค้าหมูและล่าสัตว์ ครูไม่ใหญ่ว่าน่าศึกษา
ชุดคำถามของผู้เขียน สามีบวชให้ทุกปีดีไหม ลูก ๆ จะทำบุญให้พ่อสามีอย่างไร แม่สามีทำกรรมใดจึงมีอาการทางจิตจนต้องพบจิตแพทย์ และกรรมใดทำให้เป็นอัมพฤกษ์จนทุกวันนี้ กรรมใดทำให้ครอบครัวต้องย้ายถิ่นมาเริ่มชีวิตใหม่ที่อเมริกา และเพราะบุญใดจังหวะที่สามีออกจากงานจึงเป็นจังหวะที่อเมริกาอนุมัติพอดี วิบากกรรมใดทำให้สามีบางครั้งตื่นตระหนก วิตกกังวล ตกใจหรือกลัวโดยไม่มีสาเหตุ ขาดสติขาดความเชื่อมั่น และทำไมการงานของสามีไม่ว่าที่ไหนก็ไม่ค่อยก้าวหน้า ควรสร้างบุญอะไรแก้ไข ครอบครัวจะตั้งตัวได้และร่ำรวยไหม เคยทำบุญสูงสุดครั้งละหนึ่งแสนหลายครั้งแล้ว จะมีโอกาสทำบุญใหญ่กว่านั้นไหม และบางครั้งตั้งใจรวบรวมปัจจัยทำบุญใหญ่กับหลวงพ่อแต่ต้องงดไปเพราะมีค่าใช้จ่ายของบุพการีก่อน อย่างนี้เสียสัจจะหรือไม่
ชุดคำถามต่อ วิบากกรรมใดทำให้ลูกสาวเป็นภูมิแพ้ แพ้ไข่และอาหารทะเลตั้งแต่เล็ก (ครูไม่ใหญ่แทรกขำ ๆ ว่าขออย่ายอมแพ้ ลุยไปเลย) ลูกสาวมักมีวจีกรรมกับคนรอบข้างจะแก้อย่างไร ทำบุญให้ลูกสาวตั้งแต่อยู่ในท้องโดยใส่ชื่อแทนว่าลูกแก้ว แล้วใส่ชื่อจริงหลังคลอด จะส่งผลต่างกันไหม ลูกสาวทั้งสองมาจากไหน เคยมีสายบุญกับหมู่คณะอย่างไร และจะได้ร่วมงานเผยแผ่มากน้อยเพียงใด คุณแม่ของผู้เขียนเคยดูแลผู้ป่วยชาวต่างชาติที่แขนขาลีบ ผู้เขียนกับสามีก็ต้องดูแลเขาช่วงหนึ่งเพราะหาคนดูแลไม่ได้ มีวิบากกรรมร่วมกันอย่างไร และผู้เขียนกับสามีเคยเป็นอะไรกันมาในชาติก่อน ทำไมอยู่กันไม่ค่อยปรองดอง
ครูไม่ใหญ่แทรกว่าก็ยอมกันบ้างสิ เวลาอีกฝ่ายพูดมากให้อมน้ำไว้ ห้ามกลืนห้ามบ้วน คนอื่นเห็นจะนึกว่าอมยิ้ม ที่จริงอมน้ำ แล้วอ่านคำถามต่อว่าสามีคิดว่าในวัฏสงสารไม่มีชีวิตไหนปลอดภัยจากวิบากกรรม จะสั่งสมบารมีได้สูงสุดก็ในเพศสมณะ ครูไม่ใหญ่ว่าเพิ่งคิดออก หลังลูก ๆ สำเร็จการศึกษาแล้ว สามีตั้งใจจะบวชสร้างบารมีเผยแผ่พระพุทธศาสนาในอเมริกา จะสมหวังไหม และครอบครัวสร้างบุญกับหมู่คณะมาอย่างไร มีวิบากอะไรต้องแก้ ควรสร้างบุญอะไรเพื่อได้สร้างบารมีตามติดหลวงปู่ หลวงพ่อ และหมู่คณะไปตลอด (ท้ายช่วงถอดเพี้ยน)
เพลงเมื่อสงครามภายในใจหยุดนิ่งลง ไม่ต้องมีห้องอันกว้างใหญ่ ไม่ต้องมีการประชุมกัน เพียงแต่ทุกคนหลับตาเบา ๆ ไม่ต้องคิด ไม่ต้องพูด ทำใจนิ่ง ๆ สบาย นึกถึงดวงตะวันที่กลางกาย ไม่ช้าจะเข้าถึงความพอใจที่ไม่ต้องการอะไรอีก สันติภาพของโลกเริ่มจากสันติสุขภายในใจ ด้วยวิธีง่าย ๆ อย่างนี้
เฉลย พ่อสามีแข็งแรงตลอดชีวิตทั้งที่ประกอบอาชีพค้าหมูและล่าสัตว์เป็นประจำ เพราะชาติหนึ่งในอดีตชอบทำบุญแบบสงเคราะห์โลก โดยเฉพาะช่วยเหลือคนป่วยไข้ เชื่อการทำดีแบบชาวโลกทั่วไปแต่ไม่เชื่อเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด จึงมาเกิดในครอบครัวที่ต้องทำอาชีพฆ่าสัตว์ฆ่าหมู แต่บุญเก่าตามมาทันจึงแข็งแรง ส่วนปลายชีวิตเป็นมะเร็งเพราะกรรมปาณาติบาตในปัจจุบันที่ฆ่าหมูและล่าสัตว์ ครูไม่ใหญ่เสริมว่าฆ่าจนเคยชิน เห็นอะไรก็อยากฆ่าไปหมดโดยไม่รู้สึกอะไร
พ่อสามีตายด้วยจิตเศร้าหมองเพราะเห็นกรรมนิมิตที่ตัวเองทำไว้มากมาย แต่ด้วยบุญที่ลูกทำให้และบวชให้จึงไม่ไปมหานรก เจ้าหน้าที่มารับไปยมโลกขุมหนึ่ง ด้วยวิบากกรรมฆ่าสัตว์มาตลอดชีวิต ถูกเจ้าหน้าที่ฆ่าเชือดชำแหละเหมือนที่ตัวเองเคยทำ ทุกข์ทรมานมาก ท่านไม่อาจทำสมาธิตามที่รับปากลูกชายไว้ และไม่รับรู้งานศพเพราะถูกพาไปยมโลกทันที บุญที่อุทิศไปให้ทุกครั้งยังไม่ได้รับ (ส่วนนี้ถอดเพี้ยนบางคำ) ตอนนี้ท่านซาบซึ้งเรื่องบาปบุญแล้ว น้ำตานองหน้า ร้องโอดโอยอยากพ้นทุกข์ ช่วงท้ายถอดเพี้ยนมาก
ครูไม่ใหญ่ถามว่าถ้ารวยแล้วตกมหานรก กับไม่รวยพอมีพอกินพอใช้แต่ไปสวรรค์ จะเลือกอย่างไร ผู้ฟังตอบว่าไปสวรรค์ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าสวรรค์ก็ยาวนาน นรกก็ยาวนาน สุขก็ยาวนาน ทุกข์ก็ยาวนาน รวยช่วงสั้น ๆ ไม่กี่ปี สนุกเพลิดเพลินมึน ๆ เมา ๆ ไม่กี่ปีในเมืองมนุษย์ แต่ไปทุกข์ทรมานในมหานรกยาวนานนับล้านล้านปี ตายเกิดนับครั้งไม่ถ้วน
เฉลย แม่สามีเป็นอัมพฤกษ์จนทุกวันนี้เพราะวิบากกรรมที่ช่วยพ่อสามีฆ่าหมู และพลอยยินดีกับการฆ่าหมูขายของพ่อสามีมาส่งผล ส่วนครอบครัวต้องย้ายถิ่นไปเริ่มชีวิตใหม่ที่อเมริกาเพราะบุญที่สามีเคยอธิษฐานจิตไว้ในอดีตว่าขอให้ได้มีส่วนขยายพระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกายไปทั่วโลก (ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก)
ครูไม่ใหญ่แนะว่าจะทำได้อย่างที่ตั้งใจไม่ยาก ให้สนใจแต่เรื่องสร้างบุญสร้างบารมี คิดถึงแต่องค์พระภายใน ถ้าเป็นพระสงฆ์ก็นึกถึงพระเดชพระคุณหลวงปู่ อธิบายว่ามีแค่พระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งที่ระลึก คำว่าระลึกคือคิดถึงนึกถึง ถ้าไปคิดเรื่องอื่นก็เสียเวลา (ช่วงกลางถอดเป็นคำซ้ำ) แล้วสรุปว่าการได้ไปอยู่อเมริกาในจังหวะที่สามีออกจากงานพอดีก็เพราะบุญจากคำอธิษฐานจะเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกายไปทั่วโลกนั่นเอง
เฉลย บางครั้งสามีตื่นตระหนก วิตกกังวล ตกใจและกลัวโดยไม่มีสาเหตุ ขาดสติ ขาดความเชื่อมั่นในตัวเอง เพราะในอดีตชาติเคยปกครองผู้อื่นแล้วข่มขู่ (ถอดเพี้ยนบางคำ) รวมกับชาติปัจจุบันตอนเป็นเด็กเล็กก็ถูกขู่ ถูกดุว่ากล่าว รวมกันส่งผล ครูไม่ใหญ่เล่าว่าตัวเองก็เคยโดนขู่เหมือนกัน ตอนนี้รู้สาเหตุแล้วก็ไม่ต้องวิตกกังวล ไม่ต้องตกใจกลัว สั่งสมบุญอย่างเดียว พอใจสงบเดี๋ยวก็พบทางออก
เฉลย การงานของสามีไม่ว่าทำที่ไหนก็ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เพราะในอดีตเวลาทำบุญมักแค่ร่วมบุญแบบเผื่อเหนียว ว่าถ้าบุญมีจริงก็คงได้ประสบความสำเร็จกับเขาบ้าง ทำบุญนิด ๆ ไม่ได้ทำด้วยศรัทธามุ่งมั่นเต็มกำลังและไม่ประกอบด้วยปัญญา พอบุญส่งผลจึงทำให้การงานแค่พอไปได้ ไม่ถึงกับร่ำรวยแต่ก็ไม่ขาดแคลน ให้ทำบุญเต็มที่ด้วยปีติ ศรัทธาประกอบด้วยปัญญา แล้วอธิษฐานให้บุญช่วยให้ประสบความสำเร็จในชาตินี้ ครูไม่ใหญ่ยกตัวอย่างว่าตอนนี้มีบุญหนึ่งชุด ก็ทำไปหนึ่งชุด แล้วอีกชุด และยกว่ามีผู้ทำไปแล้ว 48 ชุดและจะทำไปจนกว่าจะเสร็จ (ผู้ทำถอดเพี้ยน ยังไม่ยืนยัน)
ผู้เขียนเคยทำบุญสูงสุดครั้งละแสนหลายครั้งแล้ว ให้อธิษฐานจิตมุ่งมั่นบ่อย ๆ ที่จะทำให้ได้ตามหลักที่ต้องการ สักวันจะทำได้ ส่วนที่อยากทำบุญใหญ่แต่ต้องงดไปเพราะต้องใช้เป็นค่าใช้จ่ายของบุพการีก่อน ไม่ถือว่าเสียสัจจะ เพราะมีเหตุจำเป็นเร่งด่วนต้องเอาบุญสงเคราะห์บิดามารดา แต่ควรตั้งใจว่าจะทำให้ได้เมื่อพร้อม ก็จะได้บุญใหญ่และประสบความสำเร็จ ครูไม่ใหญ่เสริมว่าเป็นเพียงการเลื่อนความสมหวังออกไป เมื่อมีโอกาสก็ลงมือทำเลย
เฉลย ลูกสาวเป็นภูมิแพ้ แพ้ไข่และอาหารทะเลตั้งแต่เล็ก เพราะวจีกรรมในอดีตที่ชอบพูดแนบแนมกระทบกระเทียบผู้อื่น โดยเฉพาะเพื่อนบ้านที่เพิ่งมีลูกเล็ก พูดกระทบแม่เด็กเรื่องอาหารว่าให้เด็กกินอย่างนี้เดี๋ยวจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ นิสัยนี้ติดข้ามชาติมาจึงมักมีวจีกรรมกับคนรอบตัว (คำแนะนำช่วงท้ายถอดเพี้ยนมาก) ส่วนบุญที่ทำให้ลูกสาวตั้งแต่อยู่ในท้องโดยใช้คำว่าลูกแก้ว แล้วใส่ชื่อจริงภายหลัง ส่งผลเหมือนกัน อยู่ที่เจตนาที่มุ่งทำบุญให้ลูกเป็นหลัก
หลังช่วงพัก ครูไม่ใหญ่บอกว่าบุญปัจจุบันจะส่งผลในอนาคต แล้วเฉลยว่าผู้เขียนกับสามีไม่ค่อยปรองดองเพราะทิฏฐิ คือความเห็นไม่ตรงกัน แต่ยังดีที่มีศรัทธาในพระรัตนตรัยและศีลเสมอกัน เคยเป็นสามีภรรยากันมาในอดีตและเป็นคู่บุญกัน จึงยังรักกันอยู่ สามีเคยบวชมาหลายชาติ อัธยาศัยจึงน้อมไปทางบวช เมื่อลูกสาวสองคนเรียนจบ สามีตั้งใจจะบวชก็จะสมหวังเพราะมีผังบวชมาแล้ว ให้ประคองความตั้งใจไว้ ส่วนผู้เขียนอย่าตกใจหรือกลัวความเหงา ให้ตั้งใจทำสมาธิจนเข้าถึงพระธรรมกาย จะหายเหงาและได้ชื่อว่าบวชภายใน ส่วนพ่อบ้านบวชภายนอกแล้วเข้าถึงพระภายในด้วยก็เป็นบวชสองชั้น
เฉลย ผู้เขียน สามี และลูก ๆ สร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงประเภทเรื่อย ๆ เริ่มทำบุญแบบเผื่อเหนียว คู่บุญคู่บารมีก็เผื่อเหนียวไว้ด้วยกันทั้งคู่ ทำบุญด้วยกันเผื่อบุญมีจริง ผลจึงได้แบบเผื่อเหนียว ขนาดเป็นคู่บุญยังมีความเห็นไม่ตรงกันบางเรื่อง เรื่องเล็กน้อยก็ปรับให้ตรง ให้ยอม ๆ กันและพูดด้วยเหตุผล ถ้ายังไม่พร้อมคุยก็ไปเที่ยวใกล้ ๆ ให้สบายก่อนแล้วกลับมาคุยกัน วิบากกรรมมีกันทุกคน ให้ตั้งใจสร้างบุญมาก ๆ จะไปเจือจางวิบาก หนักเป็นเบา เบาเป็นหาย และอธิษฐานจิตให้ได้ตามติดไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
หลังบรรทัด jingle ช่วงพักยาว เป็นคำขวัญประจำรายการ พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง เหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่คุณสามารถเข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง
ประกาศว่าต่อจากนี้ไปมาประนมมือกัน แล้วเป็นบรรทัด jingle ช่วงพักกับบทสวดที่ Whisper ถอดเพี้ยนเกือบทั้งหมด ฟังได้เป็นบทสวดสรรเสริญพระรัตนตรัยปิดรายการ จับถ้อยคำไม่ได้
ช่วงนำนั่งสมาธิ ให้หลับตาพอสบาย ปรับร่างกายให้พอเหมาะ รู้สึกว่านั่งได้นานเท่าที่ปรารถนา แล้วค่อย ๆ ปล่อยวางเรื่องราวภายนอกที่เป็นห่วงเป็นกังวลให้หมด ให้คิดว่าเป็นของชั่วคราว ทุกสิ่งเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปเป็นธรรมดา ชีวิตมนุษย์ยังอยู่ในสังสารวัฏมีเกิดแก่เจ็บตาย สมบัติและสิ่งที่รู้สึกเป็นเจ้าของล้วนเป็นของชั่วคราว สักวันเราต้องจากไปหรือมันต้องจากเรา แม้ร่างกายก็ต้องทิ้งคืนสู่ธรรมชาติ สิ่งที่ติดตัวไปได้มีแต่บุญกุศล และธรรมะเป็นที่พึ่งให้ปลอดภัยในสังสารวัฏจนถึงพระนิพพาน ใคร่ครวญแล้วจะคลายความผูกพัน จิตเป็นอิสระเบิกบาน
นำให้รู้สึกว่าภายในตัวเป็นปล่องเป็นโพรงกลวงเหมือนท่อแก้วใส ค่อย ๆ หย่อนใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายเบา ๆ สบาย ๆ ต้องวางใจให้ถูกส่วน ตึงไปไม่ได้ หย่อนไปก็ไม่ได้ สังเกตว่าพอดีเมื่อวางใจแล้วมีความสุขสบายจนไม่อยากเอาใจไปไว้ที่อื่น ประคองความพอดีนั้นไว้ให้ต่อเนื่อง เมื่อใจละเอียดความใสสว่างจะเกิด มีดวงใส ดวงสว่าง องค์พระแก้วใส องค์พระแก้วสว่าง ให้ใจนิ่งดื่มด่ำในรสแห่งธรรมร่วมกันพักใหญ่ (มีช่วงเงียบให้นั่งราวสามนาที) รสแห่งธรรมทำให้จิตผ่องใส ปราศจากนิวรณ์ ใจมีพลัง นุ่มนวล ควรแก่การงาน
เมื่อใจมีพลังเป็นกัมมัฏฐาน ให้กระดิกจิตที่ศูนย์กลางกายกลางดวงธรรม ระลึกถึงบุญกุศลบารมีทั้งทาน ศีล ภาวนา ที่เคยทำมานับภพนับชาติไม่ถ้วนรวมทั้งในปัจจุบัน ให้ตกศูนย์เป็นดวงบุญใสสว่าง ขยายดวงบุญให้ใหญ่ห่อหุ้มตัว กลั่นกายให้ใสเป็นแก้ว กลั่นใจให้ใสเป็นเพชร แล้วน้อมอุทิศบุญให้บุพการีผู้มีพระคุณ บิดามารดา ญาติพี่น้องในครอบครัว อธิษฐานให้ทุกคนมีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงพระธรรมกาย มีศรัทธา ศีล ทิฏฐิตั้งมั่นในพระรัตนตรัย และอยู่ในเส้นทางสร้างบารมีจนถึงที่สุดแห่งธรรม
อธิษฐานเสร็จให้ขยายใจขยายดวงบุญให้กว้างออกไปเท่าที่ทำได้อย่าฝืน แผ่ไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลายไม่มีประมาณ ที่เป็นเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตายด้วยกัน ขอให้ผู้มีทุกข์พ้นทุกข์ และขอให้สันติสุขที่เกิดจากการเข้าถึงพระธรรมกายภายในมีแก่มนุษย์และสรรพสัตว์ (ถ้อยคำบางวรรคถอดเพี้ยน) แผ่ออกไปเป็นกระแสความใสสว่างของเมตตาไม่เลือกบุคคล ชนชั้น วรรณะ ชาติ ภาษา เผ่าพันธุ์ ความเชื่อ เหมือนดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ที่ส่องแสงเสมอกันไม่เลือก แล้วให้นิ่ง ใส สว่าง ขยายกว้างออกไปพร้อมกันทุกคน
สวด สัพพพุทธานุภาเวนะ สัพพธัมมานุภาเวนะ สัพพสังฆานุภาเวนะ แล้วตั้งใจบูชาพระรัตนตรัยพร้อมเพรียงกัน ใจยังหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย สวด อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ ภะคะวา พุทธัง ภะคะวันตัง อภิวาเทมิ พุทโธ เม นาโถ ต่อด้วยบทสวดที่ถอดเพี้ยนปนบรรทัด jingle แล้วอวยพรให้ผู้คนมีแต่ความสุข ความสว่างไสว มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงพระธรรมกายโดยเร็วพลันทุกท่าน ไฟล์จบที่ช่วงนี้ บรรทัดสุดท้ายถอดเป็นคำเพี้ยนอ่านไม่ได้
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่