ep137 ผังเวลา 76 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) อุทิศบุญ (142) เสาแก้วพันปี (104) นำนั่งสมาธิ (78) ยุวกัลยาณมิตร (76) มโหสถบัณฑิต (73) มหารัตนวิหารคด (64) ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ (54) พระธรรมกายประจำตัว (49) พระเจ้าวิเทหราช (44) นิวนิวส์ (42) แผ่เมตตา (39) ยมโลก (30) อาจารย์เสนกะ (30) บูชาพระรัตนตรัย (26) ยิ้มคือการแต่งตัวให้เสร็จ (21) อบายมุข (21) กรรมนิมิต (20) คิดสั้นทำไม (18) พระธรรมกิตติวงศ์ (18) ประเทศกรีซ (17) มะเร็งตับ (17) คุณใบอ่อน (16) บันไดขาขึ้น (15) พระธรรมทายาท (15) พระอุปัชฌาย์ (13) สมาธิเป็นของสากล (12) ฆ่าตัวตาย (11) มูลนิธิธรรมกาย (11) อากาศเทวา (11) ครอบครัวแก้ว (10) คุณคลาวเดีย (10) สูบบุหรี่ (10) บุพเพสันนิวาส (9) ดวงธรรม (8) ดวงบุญ (8) ปล่อยวาง (8) หักดิบเลิกบุหรี่ (8) เลิกบุหรี่ (8) กรรมฆ่าสัตว์ทำอาหาร (6) กระดิกจิต (6) ถุงลมโป่งพอง (6) มุทิตาจิต (6) อบรมธรรมทายาท (6) เล่นการพนัน (6) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (5) สอนสมาธิชาวกรีก (5) อัมพาต (5) มโหสถตัดสินคดีแย่งภรรยา (4) คุณสมบัติผู้บวช (3) ชีปะขาว (3) ช่างตัดผม (3) ต้อนรับระดับโลก (3) บวชหน้าไฟ (3) บวชเข้าพรรษา 2549 (3) ผังฆ่าตัวตาย (3) สระบุรี (3) ห้องสุขา (3) อิจฉา (3) แกว่งสารส้ม (3) ดับหยาบไปหาละเอียด (2) ถูกโจรจี้ชิงพระเครื่อง (2) ทำทานด้วยความเคารพ (2) พุทธบุตรร่วมใจจุดไฟเผาบุหรี่ (2) ภูฏาน (2) รักษาศีลห้า (2) วันต่อต้านยาเสพติดโลก 2549 (2) แสดงละคร (2) โดดตึก (2) The Great Master (1) Tomorrow (1) บุญเนื่องกันข้ามชาติ (1) ประชดแฟน (1) ป่วยกายเพราะป่วยใจ (1) รับฟังปัญหาของผู้อื่น (1) รับฟังแต่อย่ารับจำอย่ารับคิด (1) วัดปลอดบุหรี่ (1) วิญญาณผู้ฆ่าตัวตาย (1) สันติภาพและอิสรภาพ (1) หัดหลบใน (1) เหนี่ยวรั้งแล้วดวงหาย (1) เห็นดวงใสพุ่งสูงขึ้น (1) โรงงานทอกระสอบ (1)
ไฟล์เริ่มที่ช่วงเกริ่นรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการกับคาถาให้ได้ยิน ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ที่ทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น ชื่อเรื่องว่า คิดสั้นทำไม และมีข่าวน่าอนุโมทนาของคณะสงฆ์และสาธุชนจังหวัดสระบุรีที่จัดงานเนื่องในวันต่อต้านยาเสพติดโลก (ชื่องานถอดเพี้ยนในช่วงนี้) แล้วชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
เพลงชวนยิ้มให้กัน ถอดได้ท่อน แค่เพียงได้ยิ้มก็สบายหัวใจ ยิ้มให้กันและกันอย่าเก็บไว้ อยากดูดีอยากดูสวยก็แค่ยิ้ม และ พวกเรามายิ้มให้กันได้ไหม คั่นด้วยบรรทัด สวัสดี ซ้ำยาวที่ถอดเพี้ยน
ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันแล้วหรือยัง ยิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้าสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน
ครูไม่ใหญ่ทักผู้ที่มารายงานตัวว่ามาปฏิบัติธรรมตั้งแต่เมื่อวาน เตรียมเนื้อเตรียมตัวรักษาใจให้ใสเพราะวันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของเธอ (ในที่ถอดไม่ได้บอกชื่อ) เล่าว่าเธออยากมาวัดทุกวันแต่ติดภารกิจใหญ่ ไม่ได้ติดเล่นเกม แต่ไปซ้อมละคร ตอนเด็กเธอเคยแสดงละคร แล้วบอกว่านักเรียนใหม่อาจไม่รู้ว่าที่เปิดเพลงยิ้มแล้วบอกว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จนั้นมีที่มาอย่างไร จึงจะเปิดให้ดู ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักและช่วงที่ถอดเพี้ยนเป็นภาษาปน
คลิปเพลงภาษาอังกฤษ ถอดได้ท่อน You're never fully dressed, though you may wear the vest และ You're never fully dressed without a smile, smile, smile เนื้อความว่าแต่งตัวอย่างไรก็ยังไม่ครบถ้าไม่ยิ้ม เป็นที่มาของคำพูดประจำช่วงต้นรายการว่ายังไม่ยิ้มก็ยังแต่งตัวไม่เสร็จ
ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าที่มาเป็นอย่างนี้ แม้ใครจะแต่งตัวดูดีแล้วถ้าไม่ยิ้มก็ยังขาดไปอีกอย่าง ชวนทายว่าในคลิปใครเป็นคนที่แตกต่างจากทุกคน ผู้มีวันเกิดวันนี้คือเด็กที่แสดงในคลิปนั้น แต่งตัวเหมือนชุดนางงาม มีแววมาตั้งแต่เด็ก ที่เธอหายไปไม่ใช่ไปไหน แต่ไปให้ความสุข ความบันเทิงและข้อคิดกับเพื่อนมนุษย์ผ่านบทเพลงและการแสดง ตอนนี้ซ้อมการแสดงที่ยิ่งใหญ่เป็นประวัติการณ์ของชีวิต ครูไม่ใหญ่ยังไม่ทราบว่าแสดงที่ไหน สันนิษฐานว่าอาจแสดงต่อหน้าพระที่นั่งแห่งหนึ่งแต่จำไม่ได้ จะไปหาข้อมูลมาบอกให้ถูกต้อง
ครูไม่ใหญ่ถามว่า Do you love me บ่ แล้วเข้าเพลงภาษาไทยปนอังกฤษ Do You Love Me? บอก ถอดได้ท่อน I love you หลายเด้อ และ Welcome to Thailand ต่อด้วยเพลงภาษาอังกฤษที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดได้ท่อน If you love me, I'll sing a song และ Are you looking for a little love
เพลงถ้าเธอจะไปกับฉัน ถอดได้ท่อน ถ้าเธอจะไปกับฉัน จะพาเธอไปพบความสุข เธอจะไปกับฉันหรือว่าจะไปกับเขา เป็นเพลงชวนเลือกทางว่าจะไปกับการสร้างความดีหรือไปทางอื่น
ครูไม่ใหญ่พูดถึงการมีอุปกรณ์สร้างบารมีที่สมบูรณ์ คือรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ แล้วบอกว่าวันนี้จะไม่พูดเยอะเพราะเรื่องเยอะ ชวนมาอนุโมทนาบุญใหญ่วันเสาร์ที่ 1 กรกฎาคม 2549 มีพิธีบรรพชาอุปสมบทพระธรรมทายาทรุ่นเข้าพรรษา 123 รูป ที่วัดพระธรรมกาย มีบวชวันที่ 1 และวันที่ 3 ด้วย พิธีเริ่มตั้งแต่ตีห้าครึ่ง (ลำดับพิธีช่วงนี้ถอดเพี้ยน) บุญอย่างนี้หาไม่ง่าย อนุโมทนาแล้วเท่ากับช่วยต่ออายุพระศาสนาและทำให้เรามีอายุยืน พระอุปัชฌาย์คือพระเดชพระคุณพระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี) ราชบัณฑิต เปรียญธรรมเก้าประโยค และบอกว่าเพิ่งผ่านวันคล้ายวันเกิดของท่าน จะเปิดทบทวนให้ฟัง
เพลงเทิดทูนและอวยพรวันคล้ายวันเกิดพระอุปัชฌาย์ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ถอดได้ท่อน ชาวโลกท่านทั้งหลายท่านรู้บ้างไหม เราภาคภูมิใจ ท่านมีใจที่สุดใส เหมือนฟ้าที่กว้างไกล เหมือนน้ำใสที่ชุ่มเย็น และท่อนอวยพร วันเกิดปีนี้ให้ท่านมีสุขสันต์ สดชื่นทุกคืนวัน
ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าพระอุปัชฌาย์สำคัญมาก ถ้าไม่มีท่าน 123 ท่านก็บวชเป็นพระไม่ได้ สมมุติว่าลงมาจากสวรรค์มาเกิดเป็นมนุษย์ แม้เป็นเทวดามาเกิดก็ยังบวชไม่ได้ ต้องเกิดเป็นชาย อายุครบ 20 มีคุณสมบัติพร้อม มีบริขาร ท่องคำขานนาคได้ มีพระอันดับครบ แต่ถ้าพระอุปัชฌาย์ไม่มา ก็บวชไม่ได้ จึงชวนมาเอาบุญใหญ่วันเสาร์นี้
หลังบรรทัดถอดเพี้ยนยาว ครูไม่ใหญ่บอกว่ายังมีบุญสร้างห้องสุขา บันไดขาขึ้น และโคมไฟ ของมหารัตนวิหารคด ผู้ร่วมบุญหนึ่งชุดจะได้ของขวัญเป็นเครื่องระลึกนึกถึงบุญ ไม่ใช่ของขลังไม่ใช่ของขาย สร้างห้องน้ำหนึ่งห้องก็ได้แบบนี้ มีองค์พระเล็ก ๆ ขนาดหนึ่งเซนและครึ่งเซน เล็กจนต้องถือแว่นขยายไปดู
ครูไม่ใหญ่เกริ่นข่าวพิเศษที่ขึ้นไตเติลไว้ตั้งแต่ต้นรายการ แล้วเข้ารายการนิวนิวส์ ผู้ประกาศพานักเรียนไปจังหวัดสระบุรี คณะสงฆ์และสาธุชนร่วมกันจัดงานพุทธบุตรร่วมใจจุดไฟเผาบุหรี่ (ชื่องานถอดได้ว่า เผาบุรี อนุมานจากบริบทว่าเป็นบุหรี่) เนื่องในวันต่อต้านยาเสพติดโลก 26 มิถุนายน 2549 เพราะเล็งเห็นความสำคัญของการรณรงค์ลด ละ เลิกการสูบบุหรี่และยาเสพติดให้โทษชนิดอื่น ๆ
คำกล่าวในงาน (ในที่ถอดไม่ได้บอกว่าใครกล่าว) ว่าคนไทยกว่า 90% เป็นพุทธศาสนิกชน สมควรอย่างยิ่งที่ประเทศไทยจะปลอดจากอบายมุข โครงการนี้ที่ริเริ่มโดยกัลยาณมิตรของวัดพระธรรมกายและชมรมสระบุรีร่มเย็น (ชื่อชมรมยังไม่ยืนยันการสะกด) เป็นแนวทางที่ถูกต้องตามหลักธรรม ภาพที่เห็นเป็นประจักษ์พยานว่าคณะสงฆ์เป็นผู้เริ่มต้นทำความดี เป็นผู้นำจิตวิญญาณให้ประชาชนและเยาวชนปฏิบัติตาม ในวันนั้นมีการประชุมพระสังฆาธิการระดับเจ้าอาวาส รองเจ้าอาวาส และผู้ช่วยเจ้าอาวาสจากทุกวัด
ผู้ร่วมงานกล่าวว่าทุกวัดร่วมโครงการเป็นวัดปลอดบุหรี่ เป็นความภาคภูมิใจที่ได้ปฏิบัติด้วยตัวเองแล้วนำมาขยายผล ได้ถวายข้อมูลแด่คณะสงฆ์ว่าประเทศภูฏานเป็นประเทศปลอดบุหรี่ อยากให้ประเทศไทยปลอดอบายมุขทุกชนิดต่อไป โดยมีคณะสงฆ์เป็นต้นบุญต้นแบบให้ญาติโยม ผู้ประกาศปิดข่าวว่าอบายมุขทุกประเภทนอกจากไม่มีประโยชน์ยังทำลายชีวิตตัวเองและคนรอบข้าง เลิกตั้งแต่วันนี้เพื่อชีวิตที่ดีในวันหน้า
ครูไม่ใหญ่ชวนให้เลิกบุหรี่ โดยเฉพาะพุทธบุตรต้องเป็นต้นแบบที่ดีของชาวโลก ควันบุหรี่บดบังความสง่างามของพุทธบุตร จะมองให้ชัดก็มีควันบัง ช่วงต่อจากนั้นประมาณครึ่งนาทีถอดเพี้ยนเป็นภาษาปน ฟังไม่ชัด แล้วพูดถึงคนที่ไม่ยอมเลิกเพราะอยากได้รสและอยากสูดควัน
ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าการสูบบุหรี่มีวิบาก มีผลไปถึงอบาย ทุกการกระทำเกี่ยวกับวิบากกรรม สูบอยู่คนเดียวดูเหมือนไม่น่ามีวิบาก ไม่ผิดกฎหมาย ไม่ผิดกฎสังคม แค่คนรำคาญ แต่ผิดกฎแห่งกรรม ตอนสูบรู้สึกเพลินสบายใจ แต่ใจหมองเพราะความคิดผิดแล้วทำผิด พอใกล้ตายจะมีภาพยนตร์ส่วนตัวเป็นกรรมนิมิตว่าพ่นควันอยู่อย่างนั้น ทำให้คนอื่นเดือดร้อนและทำลายสังขารที่พ่อแม่ให้มาสร้างความดี แล้วภพภูมิที่รองรับจะดูดลงไป จึงอนุโมทนาที่เลิกได้
ครูไม่ใหญ่บอกว่าเดี๋ยวจะดูตัวเล็ก ๆ ที่หัวใจยิ่งใหญ่ วันนี้ขอสั้น ๆ เพราะจะมีผลการปฏิบัติธรรมจากประเทศกรีซ (ชื่อผู้ส่งถอดได้ว่า คุณคลาวเดีย ยังไม่ยืนยัน) แล้วเข้าช่วงตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักซ้ำยาว
เพลงประจำช่วงตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ ถอดได้ท่อน สิ่งแวดล้อมที่ดี ขอให้เริ่มที่เรา และ เล็ก ๆ ก็ช่วยได้ ชวนให้เด็กเห็นว่าตัวเล็กก็ทำความดีช่วยสังคมได้ คร่อมด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
ช่วงตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ หนูน้อยชื่อไอโกะ (ตามที่ถอดได้) กราบสวัสดี ครูไม่ใหญ่ชมว่าน่ารักและถอนสายบัวสวย จดหมายเล่าว่าไอโกะเริ่มเข้าวัดตั้งแต่อยู่ในท้องคุณแม่ ขอบคุณแม่ที่พาเข้าวัด มาวัดทุกวันอาทิตย์ ภูมิใจที่ได้เข้าแถวต้อนรับหลวงพ่อ และตอบคำถามเสียงดังเมื่อถูกถามว่าเกิดมาทำไม
หลังบรรทัด jingle ช่วงพัก จดหมายเล่าต่อ (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนเป็นภาษาปนหลายบรรทัด) ว่าหนูไปช่วยจัดอาหารแห้งกับคุณแม่ที่หน้าสำนักงาน แล้วขอร่วมบุญ 122 บาท ครูไม่ใหญ่ชี้ว่ามีลายเซ็นของแท้ของไอโกะกำกับมาด้วย นอกจากตัวพิมพ์ที่คุณแม่พิมพ์ให้
ครูไม่ใหญ่ชมภาพของไอโกะว่าเธอยืนยันว่าสิ่งที่ทำเป็นสิ่งดีงาม เมื่อพี่น้องชาวไทยมีทุกข์ภัย เธอในนามมูลนิธิธรรมกายรีบไปช่วยก่อนเลย ทั้งยืนยัน ยืนใส่ของ และยืนแพ็กของ และยังเข้าแถวต้อนรับระดับโลกตอบเสียงแจ๋ว อธิบายว่าการอัญเชิญบาตรคือการทำทานด้วยความเคารพ เห็นความสำคัญของการให้ทาน โดยเฉพาะทำกับพุทธบุตรผู้เป็นเนื้อนาบุญและเป็นอายุพระศาสนา อานิสงส์ที่สองคือจะได้รับความเคารพยกย่องในทุกสถานที่ เกิดตระกูลไหนก็มีคนเชื่อถือเชื่อฟัง ไอโกะไม่ขาดทุกกิจกรรม สร้างบารมีตั้งแต่เยาว์วัย มีทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และคุณสมบัติ
ครูไม่ใหญ่บอกว่าจะเข้าช่วงผลการปฏิบัติธรรมจากประเทศกรีซ หลังบรรทัด jingle ช่วงพักยาว ชวนทักทายเป็นภาษากรีกพร้อมกัน เพราะตอนนี้มีพี่น้องชาวกรีกผู้มีบุญนั่งดูอยู่หน้าจานมาก หลายท่านมีผลการปฏิบัติดี ๆ จะทยอยออก แล้วเปิดจดหมายของผู้หญิงชาวกรีกชื่อคลาวเดีย (สะกดตามที่ถอดได้ ยังไม่ยืนยัน) อายุ 46 ปี นักเรียนอนุบาลฝันในฝันจากกรีซ อาชีพช่างตัดผมที่เดินทางไปตัดผมตามบ้าน บางครั้งไปตัดบนเรือ ครูไม่ใหญ่ชมว่าช่างตัดผมเป็นคนสำคัญที่ทำให้คนสวยหล่อมีเสน่ห์เพิ่มขึ้น และได้เดินทางไปที่ต่าง ๆ
ครูไม่ใหญ่แซวว่าอาชีพช่างตัดผมไม่ธรรมดา ทำงานอยู่กับของสูง ปกติคนถือว่าศีรษะห้ามใครจับ แต่ทุกคนเต็มใจให้ช่างตัดผมจับ จะเล็ม จะดัดผม หรือย้อมสีก็ได้ แล้วหันไปแซวผู้ช่วยในรายการที่ย้อมสีผมว่าไปรังแกเส้นผมทำไม ได้คำตอบว่าอยากเปลี่ยนแปลงให้แตกต่างจากเดิม
คุณคลาวเดียเล่าว่าตัดผมไปก็ต้องคุยไป ลูกค้าเล่าปัญหาต่าง ๆ ให้ฟังตลอด ตั้งแต่ตากผ้าไม่แห้งฝนตกทุกวัน จนเรื่องครอบครัวและเรื่องคนนั้นคนนี้ บางเรื่องเป็น Negative มาก เธอต้องพูดปลอบใจเป็นทั้งช่างตัดผม จิตแพทย์ และกัลยาณมิตร พอตัดเสร็จลูกค้าก็กลับไปหัวเบา แต่เธอต้องเก็บปัญหาเหล่านั้นไว้จนหนักหัว ต้องคิดต่อว่าคนนี้ทำอย่างนั้นคนนั้นทำอย่างนี้ เป็นอย่างนี้มาสามสิบปี ไม่ใช่แค่ลูกค้า ทั้งเพื่อนสนิทและเพื่อนบ้านก็มาเล่าปัญหาให้ฟังเพราะเธอพูดปลอบโยนให้ผ่อนคลายได้ แต่ตัวเธอเองกลับรู้สึกกดดันมาก
ครูไม่ใหญ่เปรียบว่าเหมือนเหล็กร้อนโยนลงน้ำ เหล็กเย็นลงแต่น้ำร้อนขึ้น ความร้อนที่ลดเท่ากับความร้อนที่เพิ่ม เรื่องร้อนใจของคนเล่าลดลงแต่ของคนฟังเพิ่มขึ้น แนะว่าคุณคลาวเดียน่าจะรับฟังอย่างเดียว อย่ารับจำ อย่ารับคิดต่อ ไม่งั้นก็หนักหัว เธอเล่าว่าพยายามทำบ้านให้เงียบที่สุดเพื่อคลาย หรือไปว่ายน้ำ หรือไปหาคนอื่นเพื่อระบายต่อ หาทางเอาปัญหาออกจากหัวให้หมด ไม่งั้นคงกลายเป็นมนุษย์เจ้าปัญหาแน่นอน
คุณคลาวเดียเล่าว่าเมื่อหนึ่งปีเศษที่ผ่านมาได้รู้จักคุณใบอ่อน ซึ่งเคยเล่าเรื่องไปแล้ว คุณใบอ่อนบอกว่ามี Meditation Class เธอสนใจทันทีเพราะอยากศึกษาเรื่องการทำสมาธิมานาน รู้สึกว่ามีบางสิ่งอยู่ในตัวเอง ตอนแรกคิดว่าการ shut down ยากมาก ครูไม่ใหญ่ทดสอบผู้ช่วยในรายการว่า shut down แปลว่าอะไร ได้คำตอบว่าปิด คือปิดใจไม่ให้ความคิดระเบิดออกไป ช่วงสั้น ๆ ต่อจากนั้นถอดเพี้ยน
คุณคลาวเดียเล่าว่าวิธีทำให้ใจเคลียร์คือทำสมาธิที่จุดกึ่งกลางกายตามด้วยคำภาวนา หยุดความคิดได้ง่ายมากอย่างที่คุณใบอ่อนบอก หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายก็เห็นดวงดาวเล็ก ๆ ที่กึ่งกลางกายทันที ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านี่เป็นสิ่งสากลที่มีอยู่ในทุกคน ดวงดาวใสสว่างขึ้น ต่อมาเห็นดวงกลมใสสะอาดหลายดวง ดวงหนึ่งค่อย ๆ ขยายพุ่งสูงขึ้นแล้วดวงถัดไปก็ตามขึ้นไป มีแต่พุ่งขึ้นไม่มีพุ่งลง ใสขึ้นเรื่อย ๆ แต่ทุกครั้งที่พยายามเหนี่ยวรั้งไว้ดวงกลมก็หายไป พอกลับมามีสมาธิพอก็เห็นอีก หลับตาปุ๊บเห็นปั๊บ นั่งเสร็จแล้วรู้สึกเหมือนตื่นขึ้น ผ่อนคลาย มีความสุข
คุณคลาวเดียเล่าว่าชีวิตประจำวันดีขึ้นเรื่อย ๆ คุยกับตัวเองได้ ไม่ต้องให้ใครมารับฟังอีก ไม่ต้องไปหาที่ระบาย ปัญหาจะ Negative ขนาดไหนก็พลิกเป็น Positive ได้ง่าย ครูไม่ใหญ่แซวว่าน่าเอาไปใช้ที่ UN และบางประเทศ เธอเชื่อว่าคนในโลกต้องการแค่ใครสักคนรับฟังและปลอบโยน คนป่วยทางกายหลายคนมาจากการป่วยทางใจ ซึ่งต้องแก้ด้วยวิธีทางใจเท่านั้น เธอเคยเจอปัญหาหนักครั้งหนึ่ง (รายละเอียดช่วงนี้ถอดเพี้ยน ฟังไม่ชัด) รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบจะถล่มทลาย แบกปัญหาไว้บนไหล่อยู่ในวังวนของตัวเอง การนั่งสมาธิช่วยให้ออกจากวังวนนั้นได้
คุณคลาวเดียเล่าว่าตอนนี้ได้ดู DMC แล้ว ชอบหลวงพ่อมาก เรียกว่า The Great Master ครูไม่ใหญ่ว่าเป็น Great Master ตลอดเวลายาก แต่หลวงพ่อทำได้และช่วยเหลือทุกคนในโลกตลอดเวลา เธอเชื่อว่าถ้านั่งสมาธิได้ดีอาจช่วยคนได้แบบหลวงพ่อ อยากให้หลวงพ่อมีอายุยืนเพราะจะทำให้โลกมีความสุขอีกมาก ถ้าทุกคนนั่งสมาธิจะมีแต่ความสุข อยากบอกทุกคนให้เลิกจุกจิกกันทั้งเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ กลับไปอยู่กับพื้นฐานที่จำเป็นสำหรับกายและจิตวิญญาณ ชีวิตมนุษย์ต้องการแค่อาหาร จิตใจที่สงบ เพื่อนที่ดี และอิสรภาพจากความทุกข์ ใครมานั่งสมาธิก็ได้ชื่อว่ากำลังไขว่คว้าหาสันติภาพและอิสรภาพ Peace and Freedom
คุณคลาวเดียอยากให้ทุกคนไม่ตั้งตัวเป็นศัตรูกับทุกเรื่องแต่เป็นมิตรกับทุกสิ่ง สมาธิเป็นสิ่งสากลไม่ว่าเชื้อชาติหรือศาสนาใด ครูไม่ใหญ่เสริมว่าเหมือนลมหายใจที่ทุกคนต้องหายใจ เธอคิดว่าตอนมนุษย์เกิดขึ้นครั้งแรกไม่น่ามีศาสนา คนตั้งกฎใหม่ขึ้นทีหลังจนละเลยกฎเดิม ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเป็นความคิดของเธอ และบางศาสนาก็เกิดจากความจริงเมื่อจิตบริสุทธิ์หยุดนิ่ง เธออ่านทั้ง Bible และอัลกุรอาน (ครูไม่ใหญ่แซวว่าลืมอ่านพระไตรปิฎก) พบจุดที่คล้ายกัน จึงเชื่อว่าคำสอนดี ๆ ที่คล้ายกันเป็นส่วนดั้งเดิม ส่วนคำสอนที่ทำให้ทะเลาะวุ่นวายเป็นของที่ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงทีหลัง แล้วแตกเป็นนิกาย ถ้ามนุษย์นั่งสมาธิจะรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ต้องการอย่างแท้จริง
หลังบรรทัด jingle ช่วงพัก เป็นเพลงโคมไฟแห่งดวงดาว ถอดได้ท่อน ส่งความสว่างให้ท้องฟ้าในกลางคืน ดวงดาวภายในที่ศูนย์กลางกาย ส่องสว่างขจัดความมืดในดวงใจ ความไม่รู้เรื่องราวความจริงของชีวิตก็หมดไป เดี๋ยวนี้ฉันมีชีวิตใหม่ที่สดใสและมีความสุข เป็นเพลงเรื่องการเห็นดวงสว่างภายในแล้วชีวิตเปลี่ยน
ครูไม่ใหญ่บอกว่าเดี๋ยวจะฟังคุณคลาวเดียเล่าผลการปฏิบัติธรรมด้วยตัวของเธอเอง แล้วขึ้นว่าโปรดติดตามตอนต่อไป ต่อจากนั้นราวหนึ่งนาทีถอดเพี้ยนเป็นภาษาปนอ่านไม่ได้ ไม่ทราบว่าเป็นเสียงของเธอหรือเสียงอื่น
สปอตสั้นถามว่าคุณรู้ไหม เดี๋ยวนี้ใคร ๆ เขาเข้าถึงภายในกันแล้ว แล้วคุณล่ะ ชวนให้ฝึกสมาธิจนเข้าถึงธรรมภายใน
มินิซีรีส์ มโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่สิบสี่ ทวนจากตอนที่แล้วว่ามีชายหนุ่มชื่อนายโคลกาล (ชื่อตัวละครตามที่ถอดได้) รูปร่างเตี้ย ผิวดำ ยากจน ตกหลุมรักสาวงามชื่อนางทีฆตาลา ยอมไปรับใช้พ่อแม่ของนางอยู่เจ็ดปีจนได้นางเป็นภรรยา วันหนึ่งพาภรรยาไปเยี่ยมพ่อแม่ ถึงแม่น้ำที่ไม่ลึกแต่ทั้งคู่กลัวไม่กล้าข้าม ชายชื่อทีฆปิฏฐิอาสาพาข้าม พาภรรยาและเสบียงไปก่อน ถึงกลางน้ำก็เกี้ยวว่าจะเลี้ยงดูอย่างดี มีทาสหญิงชายรับใช้ นางหลงเชื่อ ตัดรักสามี ไปถึงฝั่งโน้นก็กินขนมกันต่อหน้าสามีที่ชะเง้อรออยู่อีกฝั่ง แล้วพากันเดินจากไป
นายโคลกาลเห็นภรรยาถูกพาหนีต่อหน้าต่อตาก็ร้อนใจ ตะโกนให้กลับมารับ วิ่งกลับไปกลับมาบนฝั่ง วิ่งลงน้ำไปหน่อยก็กลับขึ้นมาเพราะกลัว สุดท้ายรวบรวมความกล้าด้วยความโกรธ ปลงใจว่าจะเป็นหรือตายก็ช่าง พอลงไปจึงรู้ว่าน้ำตื้น รีบข้ามไปตามทัน ด่าว่าจะพาเมียไปไหน อีกฝ่ายกลับว่านางเป็นเมียตัวเองแล้วผลักล้ม ทั้งสามยื้อแย่งทะเลาะกันไปจนถึงที่ใกล้ศาลาของมโหสถบัณฑิต
มโหสถบัณฑิตได้ยินเสียงทะเลาะจึงเรียกทั้งสามมา ถามว่าจะยอมรับคำตัดสินหรือไม่ แล้วแยกถามทีละคน ชายผู้ลวงบอกชื่อตัวเองถูก แต่ไม่รู้ชื่อภรรยาและพ่อแม่ของนางจึงบอกชื่ออื่นไปเรื่อย ๆ ให้คนจดถ้อยคำไว้ ส่วนสามีตัวจริงบอกชื่อทุกคนตามความจริง นางเองบอกชื่อพ่อแม่ตัวเองถูก แต่ไม่รู้ชื่อชายผู้ลวงและพ่อแม่ของเขา มโหสถถามมหาชนว่าคำของนางตรงกับใคร มหาชนตอบว่าตรงกับสามีตัวจริง จึงตัดสินว่าเขาเป็นสามี อีกคนเป็นโจร ซึ่งรับสารภาพ สามีได้ภรรยาคืนดีใจเหมือนได้แก้วคืน ชื่นชมมโหสถ ส่วนโจรถูกตักเตือนว่าอย่าทำอีกแล้วปล่อยตัวไป
อำมาตย์ที่เฝ้าดูส่งสารทูลพระเจ้าวิเทหราช พระราชาตรัสถามอาจารย์เสนกะว่าควรนำบัณฑิตมาได้หรือยัง อาจารย์เสนกะทูลว่าคดีนี้ใครก็วินิจฉัยได้ ไม่ได้ชื่อว่าเป็นบัณฑิตด้วยเหตุเพียงเท่านี้ ขอให้รอไปก่อน สารคดีชี้ว่านิสัยอิจฉาริษยาของอาจารย์เสนกะเริ่มปรากฏชัด ช่วงแรกยังชมพระโพธิสัตว์ แต่ภายหลังเกรงว่าตนจะหมดความสำคัญจึงกีดกันทุกเรื่อง ผลของนิสัยอิจฉาคือชาติต่อไปจะเป็นคนอาภัพอับวาสนา ยศศักดิ์น้อย แก้ได้ด้วยการแสดงมุทิตา พลอยยินดีกับผู้อื่นที่ได้ดีมีสุขทันที อย่าให้ความริษยาเข้าครองใจ และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นแห่งการสร้างปัญญาบารมีของมโหสถบัณฑิต
หลังมินิซีรีส์จบตอนด้วยโปรดติดตามตอนต่อไปและบรรทัด jingle ช่วงพัก เป็นบทประจำวัน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน ท่องซ้ำสองรอบ ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักยาว
เพลงยิ้มแล้วรวย ถอดได้เป็นคำว่า ยิ้ม ซ้ำยาว และท่อน ยิ้มแล้วรวย เป็นเพลงชวนให้ยิ้มแย้มเบิกบานใจ
กรณีศึกษาเรื่อง คิดสั้นทำไม ผู้เขียนเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยามาตั้งแต่ปี 2537 ตอนอายุเพียงสิบขวบ ปัจจุบันเรียนอยู่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะบัญชีปีสาม ช่วงปิดภาคฤดูร้อนที่ผ่านมาได้อบรมธรรมทายาทรุ่นที่ 32 เก็บเกี่ยวประสบการณ์มีค่ามากมาย ฟังคำสอนของครูไม่ใหญ่มาตลอดจึงรู้ว่าอะไรดีไม่ดี ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มของมึนเมาทุกชนิด ตั้งใจรักษาศีลห้าตลอดมา กราบขอบคุณครูไม่ใหญ่ที่ชี้แนะการดำเนินชีวิต ครูไม่ใหญ่ภาคภูมิใจที่เป็นต้นแบบเยาวชนที่ดี
เพลงคั่นที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดได้ท่อน ทั้งแสงสีเสียง สุราเมรัย จะยั่วยวนเพียงไหน ก็ไม่เคยยอมแพ้ เพื่อนสูบเราไม่สูบ เพื่อนเสพเราไม่เสพ เพราะมันเป็นสิ่งไม่ดี เป็นเพลงชวนเยาวชนไม่ตามเพื่อนไปยุ่งกับเหล้าบุหรี่และยาเสพติด ตามด้วยบรรทัด สวัสดีทุกคน ซ้ำที่ถอดเพี้ยน
ผู้เขียนเล่าว่าสังสรรค์สนุกได้โดยไม่มีแอลกอฮอล์ แต่สงสารเพื่อนที่ยังไม่รู้ความจริงของชีวิต ไม่มีที่พึ่ง ไม่รู้จะแก้ปัญหาชีวิตอย่างไร เช่นเพื่อนชายคนหนึ่งเรียนคณะบัญชีปีสามที่จุฬาฯ เช่นเดียวกัน โดดตึกอาคารเรียนจากชั้นสี่ อาการสาหัส แล้วเสียชีวิตที่โรงพยาบาลในหนึ่งชั่วโมงต่อมา ครูไม่ใหญ่ถามว่าทำไมโดดตึก คิดสั้นเพราะความเครียด หาทางออกไม่เจอก็วนกลุ้มอยู่อย่างนั้น ที่จริงปัญหามีทางออก แล้วบอกว่าจะให้น้องนิ้งบอก ตามด้วยช่วงสั้น ๆ ที่ถอดเพี้ยน
คลิปภาษาอังกฤษจากภาพยนตร์เรื่อง Annie ฉากที่ประชุมกับประธานาธิบดีเรื่องเศรษฐกิจตกต่ำ คนตกงาน ตลาดหุ้นดิ่ง และข่าวสงครามจากเยอรมนี ทุกคนสรุปว่าสถานการณ์สิ้นหวัง แล้วเด็กหญิงร้องเพลง Tomorrow ถอดได้ท่อน The sun will come out tomorrow, Just thinking about tomorrow clears away the cobwebs and the sorrow และ Tomorrow, tomorrow, I love ya tomorrow, you're always a day away เนื้อเพลงบอกว่าพรุ่งนี้พระอาทิตย์จะขึ้นเสมอ ให้อดทนรอถึงวันพรุ่งนี้
ครูไม่ใหญ่ว่าอีกเพียงแค่วันเดียวก็ถึงวันพรุ่งนี้แล้ว ไม่น่าไปโดดตึกตาย พูดถึงเด็กในคลิปว่าตอนนั้นน่ารัก ตอนนี้โตแล้ว (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนบางส่วน) บอกว่าเวลาไม่พอ แล้วขอให้น้องนิ้งร้องสักประโยค น้องนิ้งบอกว่าไม่ได้ร้องเพลงนี้มานานแล้ว แล้วร้องท่อน The sun will come out tomorrow, bet your bottom dollar that tomorrow there'll be sun
ครูไม่ใหญ่ชวนทดสอบว่าเหมือนหรือไม่ แล้วเปิดคลิปฉากประชุมกับประธานาธิบดีและเพลง Tomorrow อีกรอบตั้งแต่ต้น ต่อด้วยเนื้อร้องภาษาไทยสั้น ๆ ว่า วันใหม่ วันใหม่ ฉันชอบเธอ หลังช่วงพักเปิดท่อนท้ายของเพลงอีกครั้ง แล้วน้องนิ้งร้องท่อน The sun will come out tomorrow ให้ฟังอีกรอบ
จดหมายเล่าเหตุการณ์แปลกหลังเพื่อนเสียชีวิต ข้อหนึ่งช่วงต้นขาดไป ได้ยินแค่ว่ามันไปดม ๆ ในอากาศใกล้จุดเกิดเหตุเหมือนเล่นกับอะไรบางอย่าง ข้อสอง สองวันต่อมาเพื่อนสนิทของผู้ตายเห็นชื่อและภาพของผู้ตายกำลังออนไลน์อินเทอร์เน็ต นึกว่าพี่ชายมาใช้เครื่องจึงพิมพ์ทักไปแต่ไม่มีคำตอบ ภายหลังรู้ว่าไม่มีใครเปิดคอมพิวเตอร์เลย ข้อสาม ยามประจำตึกเห็นเหมือนมีคนมาร้องไห้อยู่ใต้ตึกแต่บอกไม่ได้ว่าใคร ข้อสี่ ในวันครบเจ็ดวันหลังเสียชีวิต รุ่นน้องบนชั้นสี่เห็นคนปีนระเบียงตรงนั้นแล้วกระโดดลงมา รีบวิ่งไปดูแต่ไม่พบอะไร ต่อจากนั้นถอดเพี้ยนเป็นภาษาปน
ผู้เขียนเล่าว่าเพื่อนคนนี้ร่าเริง นิสัยดี เป็นนักกีฬาและนักร้องนำของวงดนตรีในคณะ วันเกิดเหตุคุยกับเพื่อนหญิงที่ระเบียงแล้วเกิดเหตุไม่คาดฝัน ข่าวลงหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งแทบทุกฉบับในทางว่าน้อยใจจึงคิดสั้น แต่ไม่มีใครรู้ความจริงเพราะขณะนั้นอยู่กับเพื่อนหญิงตามลำพัง ผู้เขียนกับเพื่อน ๆ สะเทือนใจและเป็นห่วงเพื่อนที่จากไปมาก (มีช่วงถอดเพี้ยนสั้น ๆ) และยังมีข่าวแบบนี้อีกหลายรายในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน อยากให้เป็นเครื่องเตือนใจนิสิตนักศึกษาว่าปัญหาทุกอย่างมีทางแก้ อย่าแก้ด้วยการฆ่าตัวตาย เพราะไม่ได้ช่วยให้พ้นทุกข์ กลับทุกข์มากขึ้นในปรโลก และญาติพี่น้องต้องเศร้าโศกไปด้วย ครูไม่ใหญ่ว่าจะมีตัวอย่างให้ดูว่าจะคิดสั้นไปทำไม
หลังบรรทัด สวัสดี ซ้ำและช่วงถอดเพี้ยน เป็นเพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดได้ท่อน คิดสั้นทำไม หวังจะให้ใครมารักเราเท่าตัวเราเอง และ รักตัวเองบ้าง เป็นเพลงเตือนไม่ให้คิดสั้นทำร้ายตัวเอง
จดหมายเล่าเรื่องคุณตาของผู้เขียนที่ต่อสู้ชีวิตมาตั้งแต่เด็ก จนได้ตั้งโรงงานทอกระสอบ (ชื่อย่านถอดเพี้ยน) ใกล้บ้านคุณยาย มักพาเพื่อนมาตีแบดใกล้บ้าน คุณยายเห็นแต่ไม่มีโอกาสคุย คุณตาเป็นหนุ่มผิวขาวรูปร่างสูง มีสาวโรงงานสนใจหลายคนแต่ไม่สนใจใคร คุณยายได้รู้จักตอนอยากเรียนทอกระสอบจึงไปขอให้สอน แต่สุดท้ายไม่ได้ทำงานที่โรงงานและไม่ได้สนิทกัน ต่อมาครอบครัวคุณยายย้ายไปโดยไม่ได้บอก โรงงานคุณตาเกิดไฟไหม้ต้องย้ายเช่นกัน ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าต้องมีเหตุให้คุณตาย้ายตาม หลายปีต่อมาคุณตาบังเอิญผ่านแถวบ้านใหม่ของคุณยาย พบน้องสาวคุณยายเดินเล่นอยู่ จำได้ดีใจมาก ให้พาไปบ้านคุณยายทันที (ช่วงต่อจากนั้นถอดขาดไป)
ครูไม่ใหญ่ว่าเมื่อคู่กันแล้วก็คงไม่แคล้วกัน ถ้าเคยทำบุญร่วมกันไว้ อย่างไรก็ต้องเจอกัน เรียกว่าบุพเพสันนิวาส คงเคยตักบาตรร่วมกัน สร้างโบสถ์ร่วมกันไว้ในชาติก่อน
เพลงลูกทุ่งที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดได้ท่อน รักเกิดจากใจ ใครไม่ได้เสี้ยมสอน พี่เป็นคนจริง พูดจริง ทำจริง น้องหญิงอย่าเพิ่งทิ้ง พี่คือเพชรแท้ไม่ใช่เพชรเก๊ และ ถ้าคู่กันแล้วก็คงไม่แคล้ว ถ้าเราทำบุญร่วมชาติ เป็นเพลงบอกรักที่มั่นคงเพราะเป็นบุพเพสันนิวาส ต่อด้วยบรรทัดถอดเพี้ยนซ้ำ
จดหมายเล่าว่าช่วงบั้นปลายคุณตาหกล้มกระดูกต้นขาหัก ต้องผ่าตัดต่อกระดูกสามครั้ง อดทนมาก ไม่เคยบ่น ทำตามหมอทุกอย่างจนหมอหลายคนชม แต่สุดท้ายเดินไม่ได้เพราะอายุมาก ต่อมาหมอตรวจพบมะเร็งที่ตับ ถุงลมโป่งพอง และน้ำท่วมปอด คุณตาสูบบุหรี่ตั้งแต่อายุ 20 ปี หักดิบเลิกตอนอายุ 60 ปีเพราะเส้นเลือดในสมองตีบ เคยผ่าตัดเส้นเลือดและตัดต่อมลูกหมาก (ถอดเพี้ยนบางคำ) ช่วงป่วยได้มีโอกาสสร้างบุญบางอย่างอีกสององค์ (ถอดเพี้ยน ฟังไม่ชัดว่าสร้างอะไร) ครั้งสุดท้ายเข้าห้องไอซียู หลับไม่รู้สึกตัวหลายวันจนเสียชีวิตอายุ 83 ปี คุณยายยังคิดถึงคุณตาทุกวัน ทุกเย็นหลังสวดมนต์ทำวัตรเย็น เมื่อมีภาพเทวดาลอยขึ้นสวรรค์บนจอ DMC คุณยายก็พนมมืออธิษฐานจิตฝากความคิดถึงไปถึงคุณตา
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดได้ท่อน ขอร้องแมลงปอ ช่วยพูดแทนใจถึงใครคนหนึ่ง คิดถึงจังเลย ผีเสื้ออาสา จะไปให้ถึง นำคำรำพึงให้ถึงคนไกล เป็นเพลงฝากความคิดถึงไปถึงคนที่อยู่ไกล ต่อจากเรื่องคุณยายที่ฝากความคิดถึงไปถึงคุณตา
จดหมายเล่าเรื่องน้องชายของคุณยาย ตอนเป็นทารกอายุสองเดือนป่วยหนักเป็นโรคหัดหลบใน เด็กในหมู่บ้านเป็นโรคนี้หลายคนและส่วนใหญ่เสียชีวิต น้องชายคุณยายก็เกือบตายจนเตรียมโลงศพไว้แล้ว วันนั้นมีชีปะขาวผ่านมาถามหาเด็กหัวโต ๆ ที่กำลังป่วย พอเห็นหน้าก็ดุว่าเด็กคนนี้มากวนทุกคืนจนนอนไม่หลับ แล้วให้นำดอกไม้เจ็ดสีกับธูปเจ็ดดอกมาทำพิธีให้ เด็กหายเป็นอัศจรรย์ ชาวบ้านบอกว่าก่อนหน้านั้นท่านไปถามหาเด็กหัวโตตามบ้านอื่น อุ้มมาให้ดูท่านก็ว่าหัวยังไม่โต จนมาเจอบ้านนี้ ชาวบ้านคนอื่นขอให้รักษาลูกหลานบ้าง ท่านก็ไม่รักษาให้ใคร ครอบครัวจะให้เงินท่านก็ไม่รับ จึงถวายผ้าขาวยาวหลายเมตรเพราะที่บ้านเปิดร้านขายผ้า
จดหมายเล่าต่อว่าเช้าวันหนึ่งน้องชายคุณยายขี่จักรยานไปตลาด ขากลับถึงหน้าประตูบ้านมีคนขี่มอเตอร์ไซค์มาถามทาง คุยกันอยู่ชายคนนั้นก็ชักปืนออกมาจี้ บังคับให้ถอดสร้อยทองคำพร้อมพระเลี่ยมทองที่มีเต็มคอ ที่เสียดายที่สุดคือพระมากกว่าสร้อย เพราะเป็นนักสะสมพระ แต่ละองค์หายาก ปัจจุบันเป็นอัมพาตเพราะเส้นเลือดฝอยในสมองแตก นอนบนเตียงช่วยตัวเองไม่ค่อยได้มาสิบปีแล้ว รู้สึกทุกข์ใจและหมดหวังในชีวิตมาก ครูไม่ใหญ่ว่าอย่าท้อแท้ เพราะคนที่แย่กว่าเรายังมี และยังไม่ยอมแพ้
เพลงให้กำลังใจที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดได้ท่อน ทุกครั้งที่เธอปวดร้าว หมดสิ้นกำลังจะก้าวเดินไป และ วันนี้เธอต้องจงหยัดยืนและลุกขึ้นอีกครั้ง ด้วยพลังในหัวใจ อย่าไปยอมแพ้ให้กับปัญหาใด ๆ จงพร้อมจะอดทน ก้าวไปสู่ทางที่ฝันไปด้วยตัวเอง ก้าวไปสู่แสงทองของวันใหม่ เป็นเพลงปลุกใจคนที่ท้อแท้ให้สู้ต่อ
ชุดคำถามเรื่องเพื่อน ก่อนกระโดดตึกเพื่อนคิดอย่างไร (ครูไม่ใหญ่แซวว่าก็คิดกระโดดตึก) ตอนละโลกรู้สึกอย่างไรและมีสภาพอย่างไร บุญที่เพื่อนเจ็ดคนบวชหน้าไฟให้และบุญที่ผู้เขียนถวายเสาแก้วให้ช่วยได้อย่างไร ปัจจุบันอยู่ที่ไหนและมีข้อความฝากถึงครอบครัวและเพื่อนไหม เหตุการณ์ประหลาดที่หลายคนพบ ทั้งสุนัขไปดมอากาศบริเวณที่เกิดเหตุ คอมพิวเตอร์ขึ้นชื่อเพื่อนที่ตายทั้งที่ไม่มีใครใช้ ยามเห็นคนมาร้องไห้ใต้ตึก และรุ่นน้องเห็นคนปีนระเบียงกระโดด เป็นเรื่องจริงหรือไม่
ชุดคำถามต่อ คุณตากับคุณยายจากกันไปแล้วกลับมาพบกันโดยบังเอิญจนแต่งงานเพราะเหตุใด คุณตาต้องผ่าตัดไส้เลื่อน ตัดต่อมลูกหมาก ผ่าตัดกระดูกหลายครั้งและมีโรคแทรกซ้อนเพราะอะไร ก่อนตายที่นอนหลับไม่ได้สติคุณตารู้ตัวหรือไม่ ขณะนี้อยู่ที่ไหนและฝากอะไรถึงครอบครัว บุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวสององค์ให้คุณตาขณะป่วยโดยคุณตาถวายเอง อีกหนึ่งองค์ และเสาแก้วที่สร้างให้หลังละโลกสามวันช่วยได้อย่างไร ชีปะขาวที่มาช่วยน้องชายคุณยายเป็นใครและเกี่ยวข้องกันอย่างไร บุพกรรมใดทำให้น้องชายคุณยายถูกโจรจี้ชิงสร้อยและพระ และจะแนะนำน้องชายคุณยายกับผู้ป่วยคนอื่นอย่างไรให้มีกำลังใจสู้ชีวิตต่อ
เพลงมาสิมา มาอยู่กับเรา ถอดได้ท่อน เดินไปตามเส้นทางสายใหม่ เดินไปตามเส้นทางภายใน เป็นเส้นทางที่สดใสปลอดภัยไปสู่จุดหมายปลายทาง ชีวิตที่เหลือเข็ญผ่านพ้นไปแล้ว เราจะก้าวไปข้างหน้าอย่างผู้เจริญ และ มาสิมา มาอยู่กับเรา เป็นเพลงชวนมาเดินทางสายภายใน
ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องและคำถามได้ไหม แล้วเฉลยว่าเพื่อนกระโดดตึกตายเพราะประชดแฟนในปัจจุบัน แต่เคยมีวิบากฆ่าตัวตายเพราะความรักมาในอดีตชาติแล้ว ชาตินั้นกระโดดเหวแทนกระโดดตึก ทำซ้ำเดิมแต่เปลี่ยนสถานที่ ผังฆ่าตัวตายติดตัวมา ตายแล้ววนเวียนอยู่เจ็ดวันแถวตึกที่เกิดเหตุ พยายามสื่อสารกับทุกคนแต่ไม่มีใครรู้เรื่อง ครบเจ็ดวันยมทูตมารับตัวไปยมโลก ถูกวิบากบังคับให้โดดลงเหวจนตายแล้วเกิดขึ้นใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกข์ทรมานมาก ได้รับบุญที่ทุกคนอุทิศไปให้ รวมทั้งบุญบวชของเพื่อนและครอบครัว จึงรู้ว่าใกล้จะพ้นกรรมแล้ว เจ้าหน้าที่ที่คุมบอกให้อดทนอีกหน่อย
ครูไม่ใหญ่เฉลยเรื่องเหตุการณ์ประหลาดที่หลายคนพบ (ช่วงต้นถอดขาดและมีบรรทัด jingle ช่วงพัก) ว่าเรื่องนิด ๆ หน่อย ๆ คนมักผูกโยงเข้ากับเรื่องการโดดตึกตาย จะขึ้นต้นเรื่องอะไรก็มาโยงกับเพื่อนที่โดดตึก สุนัขที่ไปดมอากาศนั้นก็ดมหาปลาเค็ม ดมนิสิตชายที่เดินแถวนั้น
เฉลยว่าคุณตาคุณยายจากกันแล้วกลับมาพบกันจนแต่งงาน เพราะบุญที่เคยทำร่วมกันมา เป็นบุพเพสันนิวาส เคยเป็นสามีภรรยากันมาในอดีต และเกื้อกูลกันในปัจจุบัน คุณตาถูกผ่าตัดไส้เลื่อน ตัดต่อมลูกหมาก ผ่าตัดกระดูกหลายครั้ง รวมทั้งโรคแทรกซ้อนต่าง ๆ เพราะการฆ่าสัตว์ทำอาหารในอดีตเป็นหลัก สมัยที่เกิดในสังคมเกษตรกรรมหลายชาติมารวมกันส่งผล
เฉลยว่าก่อนเสียชีวิตคุณตานอนหลับไม่ได้สติเหมือนคนนอนหลับในภวังค์ แต่จิตผ่องใส ตายแล้วไปเกิดเป็นอากาศเทวา มีวิมานทอง มีความสุขมาก หน้าตาหล่อ นั่งยิ้มแย้มแจ่มใส ได้รับทุกบุญที่อุทิศไปให้ และเชื่อเรื่องบุญเต็มที่เพราะกำลังเสวยผลบุญที่ทำไว้ตอนเป็นมนุษย์ การสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวสององค์ขณะป่วยที่คุณตาถวายเอง อีกหนึ่งองค์ และเสาแก้วที่สร้างให้หลังละโลกสามวัน ทำให้ท่านไปสว่างและเกิดเป็นอากาศเทวามีวิมานทองขนาดปานกลาง
เฉลยว่าชีปะขาวที่มาช่วยน้องชายคุณยายตอนเด็กคือนักบวชประเภทหนึ่งที่รักการเจริญสมาธิภาวนา เป็นมนุษย์ธรรมดาแต่ยังไม่ถึงขั้นเป็นผู้สำเร็จ เคยเป็นอาจารย์เก่าของน้องชายคุณยาย และน้องชายเคยถูกยกให้เป็นลูกของท่านมาหลายชาติ มีบุญเนื่องกัน ท่านเอ็นดูเป็นพิเศษ เมื่อท่านนั่งสมาธิภาพน้องชายจึงไปปรากฏจนท่านมารักษา แต่ไม่รักษาใครอื่น ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าต้องมีบุญเนื่องกันจึงเป็นอย่างนั้น
เฉลยว่าน้องชายคุณยายถูกโจรจี้ชิงสร้อยคอและพระไปเพราะกรรมตอนเป็นวัยรุ่น เคยขโมยเงินพ่อแม่ไปซื้อขนมกินและนำไปเล่นการพนันหลายครั้ง ข้อหลักคือการพนัน ทำให้สมบัติมีเชื้อวิบัติติดตัวมา แล้วแนะให้ผู้เขียนบอกน้องชายคุณยายและผู้ป่วยคนอื่นให้เริ่มภาวนาหาที่พึ่งภายในให้พบ จนมีความสุขในปัจจุบัน ช่วงท้ายของคำแนะนำถอดเพี้ยนเป็นภาษาปนฟังไม่ชัด ต่อด้วยบรรทัดซ้ำและ jingle ช่วงพัก
คำขวัญประจำรายการ เหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง เหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่คุณสามารถเข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ครูไม่ใหญ่ย้ำให้ท่องซ้ำจนขึ้นใจ
ครูไม่ใหญ่ชวนสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยพร้อมกัน หันลำโพงไปทางภาคใต้ของประเทศไทย สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ช่วงสวดถอดเพี้ยนและมีบรรทัด jingle ซ้ำยาวแทบทั้งช่วง
เริ่มนำนั่งสมาธิ ให้หลับตาเบา ๆ พอสบาย ผ่อนคลายกล้ามเนื้อทุกส่วน รู้สึกว่าเลือดลมเดินสะดวก พอใจในท่านั่งจนนั่งได้นานเท่าที่ปรารถนา แล้วปล่อยวางเรื่องราวภายนอกทุกอย่างไว้ก่อน มุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพานที่อยู่ในตัวคือศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เหนือสะดือขึ้นมาสองนิ้วมือ เป็นจุดเชื่อมระหว่างตัวเรากับผู้รู้ภายในและพระนิพพาน วิธีเดียวคือหยุดใจ นิ่งใจ วางไว้ตรงนั้น
นำนั่งสมาธิต่อ แม้หลับตาแล้วยังเห็นแค่ความมืด ให้รู้ว่ากลางความมืดนั้นมีดวงธรรม มีกายภายใน มีพระธรรมกายซ้อนอยู่ เพียงแต่ใจยังละเอียดไม่ถึง ให้ทำความรู้สึกว่าความสำเร็จในการเข้าถึงธรรมอยู่ในใจเราแล้ว ไม่ใช่ร้อยเปอร์เซ็นต์แต่ล้านเปอร์เซ็นต์ วางใจลงไปแล้วรู้สึกอบอุ่นมั่นใจว่าอยู่กับดวงธรรม กายภายใน และองค์พระ ให้วางใจนิ่ง ๆ ต่อเนื่องอย่างมีความสุขเบิกบาน
เปรียบว่าเหมือนน้ำที่มีตะกอนมาก แกว่งสารส้มแล้ววางไว้เฉย ๆ น้ำก็ตกตะกอนเองโดยไม่ต้องทำอะไร ความใสก็ปรากฏ มองเห็นเพชรพลอยในภาชนะ ที่ศูนย์กลางกายก็เช่นกัน แม้ตอนนี้ยังมืด แต่วางใจนิ่ง ๆ เบา ๆ ใจจะค่อย ๆ ตกตะกอนจากอารมณ์ทั้งหลาย แล้วดวงธรรมภายในจะปรากฏใสสว่างเหมือนพระจันทร์วันเพ็ญ สว่างเหมือนพระอาทิตย์ยามเที่ยง ใสยิ่งกว่าเพชร พร้อมความสุขที่หลั่งไหลออกมาจากกลางดวงธรรม
สำหรับผู้ที่เข้ากลางได้และมีประสบการณ์ภายในแล้ว ให้ปล่อยใจดิ่งเข้ากลางของกลาง ดวงธรรมในดวงธรรม กายในกาย พระธรรมกายในพระธรรมกายซ้อนทับทวี ดับหยาบไปหาละเอียด ปล่อยสภาวธรรมที่หยาบกว่าไป จนเป็นหนึ่งเดียวกับสภาวธรรมที่ละเอียดใสสว่าง กว้างใหญ่ขึ้นตามลำดับ แล้วนิ่งพร้อมกันสักครู่ หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง ใสในใส สว่างในสว่าง ใจอ่อนโยนนุ่มนวลมีพลัง ควรแก่การงาน
เมื่อใจละเอียดดีแล้วให้กระดิกจิตเบา ๆ อุปมาเหมือนคลิกโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ที่ศูนย์กลางกายมีโปรแกรมต่าง ๆ ที่เป็นพลังของชีวิตซ้อนอยู่มากมาย ให้คลิกไปที่โปรแกรมบุญ ตรึกระลึกถึงบุญกุศลบารมีที่ทำไว้นับภพนับชาติไม่ถ้วน จนถึงปัจจุบัน ข้อมูลบุญที่เก็บไว้เป็นดวงบุญใส ๆ ก็ผุดซ้อนขึ้นมาต่อกันเป็นสายขยายออกไป ให้กายวาจาใจสะอาดบริสุทธิ์ ชุ่มอยู่ในบุญ เบาสบายมีพลัง
กระดิกจิตไปกลางสายแห่งดวงบุญ อุทิศบุญกุศลให้บุพการี ผู้มีพระคุณ บิดามารดา ญาติพี่น้อง ทุกคนในครอบครัว ไม่ว่ายังมีชีวิตหรือละโลกไปแล้ว และอธิษฐานให้ครอบครัวเป็นครอบครัวแก้ว ครอบครัวนักสร้างบารมี ครอบครัวเศรษฐี มหาเศรษฐีผู้ใจบุญ ผู้ค้ำจุนพระพุทธศาสนา มีดวงตาเห็นธรรม
กระดิกจิตขยายดวงบุญให้กว้างออกไป ตรึกถึงเมตตาบารมีที่สั่งสมมานับภพนับชาติไม่ถ้วน ให้เป็นกระแสความเมตตาปรารถนาดีที่ใสสว่างแผ่ไปรอบตัว ปรารถนาดีกับสรรพชีวิตไม่เว้นแม้ชีวิตเดียวเหมือนที่ปรารถนาดีกับครอบครัว ให้สรรพสัตว์มีความสุข พ้นทุกข์ มีดวงตาเห็นธรรม พ้นภัยในวัฏสงสาร และไปสู่ที่สุดแห่งธรรมพร้อม ๆ กัน แผ่ขยายเป็นมวลพลังแห่งความปรารถนาดีเหมือนคลื่นที่กระทบสิ่งใดก็ใสสว่าง ต่อด้วยบรรทัด สวัสดี ซ้ำยาวที่ถอดเพี้ยน
สวดสัพพพุทธานุภาเวนะ สัพพธัมมานุภาเวนะ สัพพสังฆานุภาเวนะ แล้วบูชาพระรัตนตรัยพร้อมเพรียงกัน โดยใจยังหยุดนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกาย (บทสวดถอดเพี้ยนบางส่วน) เชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกท่านกราบพระรัตนตรัยและคณะสงฆ์พร้อมกัน แล้วอวยพรให้ทุกคนมีแต่ความสุข ความสว่างไสว มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงพระธรรมกายภายในโดยพลัน ไฟล์จบตรงช่วงอวยพรนี้
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่