บุพเพสันนิวาส

คำถามว่าบุพกรรมใดทำให้มาพบสามีคนนี้ อดีตชาติเป็นอะไรกัน ทำไมเขารู้สึกว่าเธอเคยเป็นภรรยา ทำไมสามีเกิดเป็นคนผิวสี รักเมืองไทยเพราะเคยเกิดที่นี่หรือไม่ เคยเป็นนักบวชจริงหรือไม่ องค์พระที่เห็นด้วยตาเนื้อเห็นจากอะไร ที่สามีกำหนดจิตเห็นแม่ไปเจดีย์จริงหรือไม่ สามีนำแม่กลับมาจริงหรือไม่ แม่ฟื้นเพราะอะไร บ้านทองมีจริงหรือไม่ วิบากกรรมใดทำให้แม่ตายในสภาพไร้ขาทั้งสองข้าง คตินิมิตของแม่ แม่ไปอยู่ที่ไหน กลิ่นน้ำหอมและการเขย่าโต๊ะวางแก้วน้ำเป็นแม่มาหรือไม่ แม่ได้รับบุญและมีห่วงอะไร บุพกรรมที่คุณตาและทุกคนถูกฆ่าอย่างทารุณ ไปอยู่ที่ไหน บุญใดทำให้ลูกชายคนโตรอด บุพกรรมที่เธอแท้งตั้งแต่เดือนแรกและเด็กไปเกิดที่ไหน วิบากกรรมที่พ่อแม่ห้ามมาวัดและบุญที่ทำให้อยากกลับมา เพื่อนที่ทำงานสี่คนยืมเงินคนละแสนกว่าแล้วไม่คืนแม้ฟ้องศาลชนะ และบุพกรรมร่วมกันของเธอ สามี และกัลยาณมิตรที่สนิทกัน

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องได้ไหมแล้วเริ่มเฉลย เธอกับสามีเคยเป็นสามีภรรยากันมาหลายภพหลายชาติ และเคยสร้างบุญในพระพุทธศาสนาร่วมกัน บุญจึงบันดาลให้มาเจอกันอีก เป็นบุพเพสันนิวาส สามีเกิดเป็นคนผิวสีเพราะในอดีตเป็นคนมักโกรธและชอบล้อเลียนเพื่อนที่ตัวดำจนเพื่อนน้อยใจอับอาย ที่รักเมืองไทยตั้งแต่มาครั้งแรกเพราะเคยเกิดในไทยจริงเป็นชาวพุทธในยุครัตนโกสินทร์ เคยบวชระยะหนึ่งแล้วลาสิกขา จึงรู้สึกว่าเคยเป็นนักบวชและรักวัดไทย องค์พระที่เห็นด้วยตาเนื้อที่บ้านกัลยาณมิตรและธุดงคสถานล้านนา เห็นเพราะจิตเป็นกุศลและใจละเอียดระดับหนึ่ง ที่เห็นพระครอบหมู่คณะเพราะบุญพระนิพพานคุมหมู่คณะอยู่

ครูไม่ใหญ่ถามต่อว่าได้สามีต่างชาติต่างศาสนาที่อยู่ด้วยกันได้และสนับสนุนให้ทำบุญเพราะอะไร แล้วชมว่านักเรียนตอบถูกว่าเคยเป็นสามีภรรยาและทำบุญร่วมกันมา ปลื้มที่นักเรียนเริ่มเข้าใจความจริงของชีวิต เฉลยว่าเพราะบุญที่ทำในปัจจุบันแล้วอธิษฐานขอสามีดีเป็นหลัก ร่วมกับที่เคยเป็นสามีภรรยาและสร้างบุญร่วมกันในอดีต ถ้าชาติต่อไปอยากเจอสามีดีคนนี้อีก ต้องชวนเขาสร้างบุญร่วมกันทุกบุญและอธิษฐานให้ได้เป็นสามีภรรยากันอีก แต่ครูไม่ใหญ่เตือนว่าแต่ละคนมีกรรมของตัวเอง อธิษฐานไปอยู่ร่วมกันแล้วเวลากรรมเก่าแสดงผลก็ต้องอดทน ดีที่สุดคือบวช

ภรรยาของผู้เขียนมีพรสวรรค์ด้านตัดเย็บ ชนะประกวดชุดราตรีจนได้ตั๋วเครื่องบินไปกลับฮ่องกง แต่วันเดินทางตรงกับงานบวชของญาติคนหนึ่ง ใจนั้นจะเลือกไปฮ่องกงแน่ ๆ แต่ขณะจะไปก็ได้ยินเสียงผู้หญิงแก่ ๆ กระซิบข้างหูว่าอย่าไป ไปงานบวชดีกว่า เธอจึงเปลี่ยนใจแล้วได้พบผู้เขียนที่นั่น ทั้งสองรู้สึกคุ้นเคยเหมือนรู้จักกันมานาน ช่วงกลางมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำราวครึ่งนาที

เสียงหญิงแก่ที่ภรรยาได้ยินกระซิบข้างหู ครูไม่ใหญ่หยอกถามว่าคิดไปเอง ภุมเทวา หรือคุณยาย แล้วเฉลยว่าเป็นเสียงบุญในตัวบันดาลให้ได้ยิน เพราะเคยทำบุญร่วมกันและอธิษฐานให้ได้เป็นสามีภรรยากันอีก จึงมาพบกัน หูข้างขวาของภรรยาใช้งานไม่ได้เพราะในอดีตทำหูทวนลมบ่อย พ่อแม่เรียกก็บอกไม่ได้ยิน และทำหูทวนลมเวลาพ่อแม่อบรม แก้ไขด้วยการสั่งสมบุญอุทิศให้พ่อแม่ในชาตินั้น ซึ่งค่อนข้างยากเพราะท่านยังไม่ได้เกิดมาในชาตินี้ การสนับสนุนให้สามีมาบวชช่วยให้วิบากกรรมเบาบางลง ถ้าตั้งใจปฏิบัติจนเข้าถึงธรรมกายและตั้งจิตมั่นว่าชาติหน้าขอบวชกับหมู่คณะก็มีสิทธิ์

อ่านจดหมายต่อ เจ้าของเคสขอความเมตตาครูไม่ใหญ่ให้คำตอบ ครูไม่ใหญ่แซวว่าคนที่ตัดสินใจแล้วนี่แหละมั่นใจยาก แล้วเริ่มเรื่อง คุณพ่อเป็นหนุ่มนครสวรรค์รูปหล่อ คุณแม่เป็นสาวสวยยโสธร มาพบรักกันที่กรุงเทพ ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นต้นกล้าอ่อน ๆ ของความรัก ด้วยบุพเพสันนิวาสซึ่งต้องอยู่ร่วมกันตลอดชาติ ต่างจากรักชั่วคราว ความรักที่ไม่มีอะไรมาขวางกั้นทำให้ทั้งสองตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกันทันที ทั้งที่ผู้ใหญ่ฝ่ายคุณแม่ยังไม่เห็นชอบ ครูไม่ใหญ่เตือนนักเรียนว่าอย่าตัดสินใจแบบนั้นถ้าผู้ใหญ่ยังไม่เห็นชอบ

ครูไม่ใหญ่ว่าเมื่อคู่กันแล้วก็คงไม่แคล้วกัน ถ้าเคยทำบุญร่วมกันไว้ อย่างไรก็ต้องเจอกัน เรียกว่าบุพเพสันนิวาส คงเคยตักบาตรร่วมกัน สร้างโบสถ์ร่วมกันไว้ในชาติก่อน

เฉลยว่าคุณตาคุณยายจากกันแล้วกลับมาพบกันจนแต่งงาน เพราะบุญที่เคยทำร่วมกันมา เป็นบุพเพสันนิวาส เคยเป็นสามีภรรยากันมาในอดีต และเกื้อกูลกันในปัจจุบัน คุณตาถูกผ่าตัดไส้เลื่อน ตัดต่อมลูกหมาก ผ่าตัดกระดูกหลายครั้ง รวมทั้งโรคแทรกซ้อนต่าง ๆ เพราะการฆ่าสัตว์ทำอาหารในอดีตเป็นหลัก สมัยที่เกิดในสังคมเกษตรกรรมหลายชาติมารวมกันส่งผล

ครูไม่ใหญ่ถามว่าสามีฟังอยู่หรือเปล่า ฟังอยู่ที่ไหน คำตอบคือหน้าจอ ส่วนใหญ่อยู่ใกล้ภรรยาเป็นหลัก และอยากอยู่กับทุกคน ครูไม่ใหญ่ว่านี่คือความผูกพัน สวรรค์ยังไม่อยู่ในสายตา แต่บุตรภรรยาอยู่ทั้งในสายตาและในหัวใจ เพราะทั้งคู่เป็นบุพเพสันนิวาสกัน (มีบรรทัด jingle แทรก)